Upojny urok Globalizacji

Aktualizacja: 2013-01-20 11:37 am

Wigilia. Dzwoni telefon. To dobry znajomy Stefan, dzwoni z Nowego Yorku. Przyjechał do USA  z Polski w okresie przemian „solidarnościowych”. Inżynier elektryk. Dzisiaj, można by powiedzieć, model Amerykanina, z wyjątkiem przekonań religijnych, bo w niedzielę zaobserwowano go, na klęczkach, w katolickim kościele. Zawsze był za rządem i za każdą amerykańską wojną, głównie dlatego  bo nie miał synów w wieku poborowym, a  sam był już za stary na komandosa (Marines). W każde święto narodowe flagę amerykańską wywieszał. Nigdy go z pracy nie wyrzucano, chyba żże firma plajtowała, co zdarzało się ostatnio nieco częściej. Ma od lat obywatelstwo amerykańskie. Mieszka w okolicy Nowego Yorku.

Co słychać? Jak leci? -zapytałem. Wszystkiego najlepszego z okazji Świąt Bożego Narodzenia!  Niestety nie mogę się cieszyć, bo zwolnili mnie z pracy, powiedział Stefan. Dlaczego?  Czy twoja  firma plajtuje? Nie. Nie plajtuje ale, zarząd w Belgii stwierdził, że produkcja w Chinach będzie tańsza. Nie mogę narzekać, bo dali mi dobra odprawę, ale ze znalezieniem innej pracy będzie mi tym razem trudno. Mam już 60 lat. Wiele fabryk w mojej okolicy zlikwidowano. Przez ostatnie dwa lata wysyłano mnie do Chin, abym uczył Chińczyków naszej  produkcji. Nawet byli pojętni. Nauczyli się szybciej niż się spodziewałem. Byłem z nich dumny. Teraz nie wiem co z sobą zrobić, bo czuję się w pełni sił i chciałbym jeszcze popracować i być przydatny. Problem ma także  moja żona, Gienia. Jest o 10 lat młodsza ode mnie i pracuje jako księgowa w wielkiej firmie.  Dobrze zarabia, ale ostatnio wysłali ja do Indii, aby nauczyła Hindusów jak prowadzić amerykańską księgowość. Już zwolnili z jej firmy trzy tysiące ludzi i nie wiadomo jak długo Gienia będzie pracować, jeśli cały wydział księgowości przeniosą do Indii. Problem jest z jej ubezpieczeniem na zdrowie. Bo ja za pięć lat  będę miał ubezpieczenie państwowe (Medicare), bo mam już 60 lat, ale ona będzie musiała czekać następne  dziesięć. Na prywatne ubezpieczenie nie będzie nas stać. Na szczęście dom mamy spłacony, ale nie będziemy go mogli utrzymać. Podatek od nieruchomości, ogrzewania i elektryczności nas dobijają. Czy starczy nam na benzynę, wątpliwe, bo mieszkamy daleko za miastem i do sklepu trzeba jechać samochodem.

Stefan – zapytałem – czy dyrekcja firmy nie była w stanie utrzymać  produkcji w Ameryce? Przecież twoja firma była dochodowa.

Dyrekcja nie jest już w Ameryce – powiedział Stefan. Moja mała firma, zatrudniająca 250 pracowników, w ciągu kilku lat kilkakrotnie zmieniła właścicieli. Konsolidacja, wtedy nam tłumaczono.  W tej chwili dyrekcja jest  w Belgii. Oni nawet nie przyjechali zobaczyć co produkujemy. Decyzja przeniesienie produkcji do Chin zapadła w ich księgowości.  Tam w Shenzen, koło Hong-Kongu, Belgowie zbudowali nową wielką fabrykę.  My, Amerykanie nie mieliśmy nic do gadania.

Przykro mi Stefan powiedziałem, ale ty jesteś jedna z wielu ofiar GLOBALIZACJI. Globalizacja nie zaczęła się od wczoraj. Już po drugiej wojnie światowej powstało porozumienie zwane GATT (General Agreement of Trade and Tariffs), które ostatnio, bo w roku 1995, przekształcono w  WTO (World Trade Organization). Ja jeszcze pamiętam poparcie jakie dla GATT-u wyrażał prezydent John Kennedy. Ameryka wtedy była potęgą przemysłową, której nikt się nie równał. Za jednego amerykańskiego dolara dostawało się wtedy cztery zachodnio-niemieckie  marki. Dosłownie za grosze można było kupować europejskie produkty, a nawet całe przemysły. Dzisiaj sytuacja się zmieniła. Jeden dolar dzisiaj pozwala zakupić tylko 0.75 Euro. Założeniem poparcia dla GATT było umożliwienie exportu amerykańskich produktów i kapitału. Wtedy nikt nie przypuszczał, że wraz z eksportem kapitału  wystąpi także export miejsc  pracy i wzrost bezrobocia. Parafrazując przysłowie, można by powiedzieć, że Amerykanin strzela a Bóg kule nosi. Jeszcze niedawno, cztery  lata temu pisano szeroko  o amerykańskiej post -przemysłowej ekonomii, opartej na wysoko wykwalifikowanej sile roboczej  składającej się z naukowców i bankowców. Prosta praca pracowników w branży wytwórczej zostanie przeniesiona do krajów azjatyckich. My, intelektualnie lepiej przygotowani, prawie że namaszczeni przez Boga, zajmiemy się kontrolą płodów wypracowanych przez poślednich pracowników innej rasy. Pod wpływem tego rodzaju „ideologów”, głównie ze strony bankowej, kolejni prezydenci jak i Izby Ustawodawcze uwierzyli i w tą  bzdurę i jej przyklasnęli.  Związki zawodowe także do emigracji miejsc pracy się przyczyniły, wymuszając wysokie płace nie współmierne z wydajnością.

Teraz okazuje się, że nie tylko prosta praca została wyeksportowana, ale także miejsca pracy dla  niepotrzebnych już inżynierów, jak mój kuzyn Stefan. Wszystko to pogłębia amerykańską zapaść przemysłową i rosnące bezrobocie, nie wspominając o dwu  zasadniczo przegranych wojnach w Iraku i Afganistanie. Ci którzy te wojny zmontowali, ukrywają się dzisiaj  po różnych „pojemnikach myślicieli”, zwanych w Ameryce jako „Think Tanks”,  licząc na to, że mogą być jeszcze w przyszłości potrzebni.

Ktoś mógłby mi zarzucić, że się mylę, gdyż  przebrzydły Sadam Husein już zawisł w Iraku na szubienicy, a w Afganistanie idzie na lepsze. Nawet zaczęłyśmy już rozmawiać z naszymi wrogami-Talibami o możliwości wspólnego zarządu Afganistanem. Zgoda. Wojny być może militarnie zostały wygrane, ale jak wspomniał kiedyś general Chuck Hagel, ostatnio proponowany na Ministra Obrony, nie widać tańców radości na ulicach Bagdadu (i Kabulu). A oto nam przecież chodziło. O demokrację na wzór amerykański, czyli dwupartyjną. No, a jeśli to nie jest możliwe, to przynajmniej o wdzięczność za wyzwolenie, którego u wyzwolonych narodów jakoś nie widać.

Demokracja na Bliskim Wschodzie jak widzimy rozwija się zgodnie z moimi przepowiedniami, czyli, pasuje do nich jak  siodło do krowy. Natomiast post-przemysłowa amerykańska  ekonomia świetnie się rozwija przynosząc spodziewane wyniki, których ofiarą padł mój, post-przemysłowy znajomy, Stefan.

Jedyną nadzieją, a raczej rewanżem  dla Stefana jest, że niedługo resztki post przemysłowej ekonomii przeniosą się z Wall Street do banków w Hong-Kongu, Szanghaju czy w Singapurze, a w kolejkach o zasiłki dla bezrobotnych staną, ramie przy ramieniu ze Stefanem, analitycy i maklerzy z Wall Street.  A wraz z nimi wszyscy ci, którzy tą ekonomię wymyślili.  

Dr. inż. Jan Czekajewski

Columbus, Ohio, USA

Opracowanie: Bibula Information Service (B.I.S.) - www.bibula.com - na podstawie materiałów redakcyjnych
Tags:

Drukuj Drukuj

 

ZASADY PRZEDRUKU Z SERWISU INFORMACYJNEGO BIBUŁY:
Przedruki dozwolone, pod warunkiem podania źródła (np. "bibula.com" lub "Serwis Informacyjny BIBUŁA"), i/lub pełnego adresu internetowego: http://www.bibula.com/?p=66861 oraz niedokonywania jakichkolwiek skrótów lub zmian w tekstach i obrazach.


Przedruk materiałów zastrzeżonych przez Autora tekstu źródłowego bądź strony źródłowej, dozwolony jedynie po uzyskaniu stosownej zgody Autora.


Opinie wyrażane w tekstach publikowanych na łamach BIBUŁY są własnością autorów i niekoniecznie muszą odpowiadać opiniom wyrażanym przez Redakcję pisma BIBUŁY oraz Serwis Informacyjny BIBUŁY.


UWAGI, KOMENTARZE:

Wszelkie uwagi odnośnie tekstów, które publikowane były pierwotnie w innych mediach, prosimy kierować pod adresem redakcji źródłowej.
Uwagi do Redakcji BIBUŁY prosimy kierować korzystając z formularza [tutaj]