Idealny świat – o. Krystian Źmuda OFMConv

W dziejach ludzkości istniały dwa niezwykłe wydarzenia. Pierwsze, gdy Bóg stał się człowiekiem. Drugie, gdy człowiek stał się dzieckiem Boga.

Jest jeszcze trzecie wielkie wydarzenie, gdy niewiasta, Maryja z Nazaretu, stała się Matką Boga. Uroczyście potwierdził to Sobór w Efezie w 431 r. Od najdawniejszych czasów kształtowała się też wiara w najwyższą świętość Maryi oraz w to, że jest Niepokalanie Poczęta.

Dogmat o Niepokalanym Poczęciu zakłada całkowite dziewictwo Maryi. Dziewictwo Matki Bożej jest rozpatrywane w trzech etapach: przed urodzeniem Jezusa, w czasie rodzenia oraz po urodzeniu Jezusa. One są przedmiotem naszej wiary.

Tertulian pisał: „Jeśli Chrystus narodził się z człowieka, to tylko z Dziewicy, gdyż inaczej miałby dwóch ojców: Boga i człowieka, jeśli Matka nie byłaby Dziewicą”. Św. Augustyn dodaje: „Jeśli Bóg miał się narodzić, to mógł się narodzić tylko z Dziewicy, a jeśli miała porodzić Dziewica, to mogła porodzić tylko Boga”. Dlatego dogmat o Niepokalanym Poczęciu Matki Bożej z 1854 r. mówi:

Przez wszystkich wiernych mocno i stale ma być wiarą wyznawana nauka, według której Najświętsza Dziewica Maryja w pierwszej chwili swego poczęcia za szczególniejszą łaską i przywilejem Boga Wszechmogącego, przez wzgląd na przyszłe zasługi Jezusa Chrystusa Zbawiciela rodzaju ludzkiego, zachowana była wolną od wszelkiej zmazy pierworodnej winy.

Maryja została zachowana od wszelkiego grzechu. Nie można mówić: uwolniona od grzechu, lecz zachowana.

Św. Maksymilian przypomina, że Maryja „dlatego była niepokalaną, gdyż miała zostać Matką Bożą. I dlatego została Matką Bożą, gdyż była niepokalaną”. Niepokalana znaczy piękna i czysta. Jest to nie tylko czystość i piękno duchowe, ale i fizyczne.

Maryja swoim Niepokalanym Poczęciem jest związana z Chrystusem. Stała się pierwszą zbawioną. Przez Niepokalane Poczęcie jest doskonałym człowiekiem. To dar Boga dla Maryi, tylko dla Maryi!

Przez Niepokalane Poczęcie Maryja jest dla nas wzorem pięknego życia duchowego. Źycie duchowe – to życie według Ducha Świętego. Maryja jest „ikoną” Ducha Świętego, Jego Oblubienicą. W życiu Maryi istnieje stała i pełna obecność Ducha Świętego. Przez Niepokalane Poczęcie w Maryi widać, jaki ma być Kościół. Osobista świętość Maryi jest drogą świętości całego Kościoła. Mamy być podobni do Maryi.

Całe misterium Niepokalanego Poczęcia wskazuje na idealny początek stworzenia świata – na „ład i porządek”. Dlatego Niepokalane Poczęcie powinno być ciągłą tęsknotą za pięknym idealnym światem. Niech tajemnica Niepokalanej na nowo rozpali w naszych sercach taką tęsknotę! Wzbudźmy pragnienie modlitwy słowami św. Maksymiliana Kolbego:

O Niepokalana! Jak słodkie, drogie sercu dziecka jest Twe Imię święte, jak mile brzmi Ono w duszy! Świat Ciebie jeszcze nie zna. Wielu zna Ciebie tylko bardzo powierzchownie.

o. Krystian Źmuda OFMConv

Za: Rycerz Niepokalanej nr 12/2010, s. 327 | http://rycerz.franciszkanie.pl/articles.php?article_id=226

Skip to content