Fałsz politycznych frazesów – lektura obowiązkowa każdego przeciwnika socjalizmu

Aktualizacja: 2010-02-25 6:35 pm

Po wielu latach (z okazji kolejnego wydania tym razem przez wydawnictwo Dextra) wróciłem do zbioru anty socjalistycznych artykułów piór amerykańskich publicystów. „Fałsz politycznych frazesów” jest obowiązkową lekturą przeciwników gospodarki socjalistycznej. W krótkich artykułach, w przystępnej formie, operując wieloma argumentami z badań naukowych nad gospodarką, autorzy poruszają podstawowe zagadnienia dla gospodarki, ustroju i polityki.

Autorzy w swych artykułach oskarżyli lewicę o ukrywanie swoich planów likwidacji rynku, kłamliwą propagandę, odbieranie obywatelom ich praw, przypisywanie niektórym klasom przywilejów. Obarczyli socjalistów odpowiedzialnością za bezrobocie (wyrosłe z płac minimalnych, koncesjonowania dostępu do rynku, wprowadzania ustawodawstwa socjalnego). Stwierdzili że ustawodawstwo socjalne nie rozwiązuje problemów tylko stwarza nowe, zakaz dyskryminacji w kontaktach gospodarczych odbiera wolność dokonywania wyboru, demokracja niesie ze sobą zagrożenie dla grup które przegrały w wyborach. Uznali że interwencjonizm gospodarczy jest nieefektywny i szkodliwy, wynika z zmowy władz z grupami interesu, polega na transferze pieniędzy odebranych podatnikom do kieszeni finansjery, eskaluje, ma na celu zniewolenie społeczeństwa przez rządzących, nadmiar przepisów jest szkodliwy społecznie. Niechęć autorów artykułów wzbudziła również biurokracja.

Jeden z najciekawszych artykułów dotyczył przyczyn Wielkiego Kryzysu. Wielki Kryzys spowodowany był według autora artykułu tym że od 1913 w USA centralny system bankowy był politycznie kontrolowany. Polityczna kontrola doprowadziła do nieodpowiedzialnego i niekontrolowanego rozszerzania podaży pieniądza – co napędzało inflacje. Sztucznie obniżono stopy procentowe by sfinansować I wojnę światową. „Rządowa polityka tanich pieniędzy doprowadziła do spekulacji i inwestowania prywatnych środków w niepewne przedsięwzięcia”. Kolejnym powodem Wielkiego Kryzysu był progresywny podatek dochodowy za pomocą którego państwo karało oszczędnych i pracowitych. Wielki Kryzys spowodowało też to że „państwo regulowało i kontrolowało transport, zakłady świadczące publiczne usługi oraz wielu przedsiębiorców prywatnych”. Ustawy przyznawały specjalne środki przymusu „zarządcom zorganizowanej pracy w okresie I wojny światowej”. W latach dwudziestych władze USA wprowadziły eksperymentalne programy rozwoju rolnictwa. Ustawy regulowały płace i czas pracy. Władze wprowadziły ceny minimalne. W gospodarce amerykańskiej szerzył się protekcjonizm i kontrola państwa.

Władze zdaniem autorów „Fałszu politycznych frazesów” marnują środki odebrane konsumentom, kupują świadczeniami socjalnymi poparcie większości wyborców, eskalują w marnowaniu środków odebranych podatnikom, niszczą gospodarkę, szkodzą biednym. Państwo inaczej niż prywatni przedsiębiorcy działając na rynku nie ma motywacji dostarczania tego co konsumenci potrzebują. Wydatki publiczne skłaniają przedsiębiorców do zaprzestania tego co potrzebują obywatele i produkowania tego co urzędnicy kupują za publiczne pieniądze. Wydatki publiczne na tworzenie nowych miejsc pracy likwidują więcej miejsc pracy niż tworzą. Państwo odpowiada za tworzenie się monopoli. Gwarancje socjalne zniechęcają bezrobotnych do podjęcia pracy. Państwowa służba zdrowia zapewnia gorsze usługi niż lecznictwo prywatne, jest droższa i mniej skuteczna. Państwo koncesjami ogranicza pacjentom dostęp do leków i terapii medycznych. Zdaniem autorów artykułów państwo odpowiada za zniszczenie środowiska.

Autorzy książki postulowali likwidacje związków zawodowych, ustawodawstwa pracy, ceł. Zaprzestanie finansowania kultury z pieniędzy podatników i konsumentów.

Jan Bodakowski

Książka “Fałsz politycznych frazesów – lektura obowiązkowa każdego przeciwnika socjalizmu” dostępna jest do nabycia w Wydawnictwie Dextra: http://www.dextra24.com/

Tags: ,

Drukuj Drukuj

 

ZASADY PRZEDRUKU Z SERWISU INFORMACYJNEGO BIBUŁY:
Przedruki dozwolone, pod warunkiem podania źródła (np. "bibula.com" lub "Serwis Informacyjny BIBUŁA"), i/lub pełnego adresu internetowego: http://www.bibula.com/?p=18806 oraz niedokonywania jakichkolwiek skrótów lub zmian w tekstach i obrazach.


Przedruk materiałów zastrzeżonych przez Autora tekstu źródłowego bądź strony źródłowej, dozwolony jedynie po uzyskaniu stosownej zgody Autora.


Opinie wyrażane w tekstach publikowanych na łamach BIBUŁY są własnością autorów i niekoniecznie muszą odpowiadać opiniom wyrażanym przez Redakcję pisma BIBUŁY oraz Serwis Informacyjny BIBUŁY.


UWAGI, KOMENTARZE:

Wszelkie uwagi odnośnie tekstów, które publikowane były pierwotnie w innych mediach, prosimy kierować pod adresem redakcji źródłowej.
Uwagi do Redakcji BIBUŁY prosimy kierować korzystając z formularza [tutaj]