Aktualizacja strony została wstrzymana

Szczucie na katolików

Przy okazji (nie)sławnego wywiadu z księdzem biskupem Ryszardem Williamsonem, szwedzcy reporterzy programu Uppdrag granskning przeprowadzili też rozmowę ze Stenem Sandmarkiem – byłym pastorem luterańskim, który obecnie przygotowuje się do święceń kapłańskich w seminarium Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X w Zaitzkofen.

Materiał został opublikowany mniej więcej w tym samym czasie, co wywiad z biskupem Williamsonem (konkretnie 21 stycznia 2009), w ramach cyklu o dramatycznej nazwie «Det svenska korstÃ¥get», czyli «Szwedzka krucjata», a autorami byli Ali Fegan i Peter Bagge.

Artykułu pt. Prawicowi ekstremiści katoliccy szykują się na wojnę – w Szwecji”, który nosi formę policyjnego donosu i społecznej nagonki, nie zamieścimy poprzestając na jego podsumowaniu. Autorzy zadali sobie trud, aby każdą osobę, która jest zaangażowana w powrót katolicyzmu w Szwecji, będąca np. osobą kontaktową na dany region, prześwietlić pod względem lewackiej „poprawności politycznej”

Pomijając oczywiste błędy w rzeczonym tekście (chociażby powód rzekomej ekskomuniki abp Marcela Lefebvre’a), warto przede wszystkim spojrzeć, w jaki sposób tekst ten ma oddziaływać na czytelników.

Zróbmy małe podsumowanie:

W tekście (niezbyt w sumie długim) 13 razy występuję słowo „skrajny” „ekstremistyczny” (szw. extrem), najczęściej w złożeniu ze słowem „prawica”, „prawicowy”(høger, høgre) (9 razy). Oprócz tego mamy złożenia ze słowami „nacjonalistyczny” (skrajnie nacjonalistyczny) i „konserwatywny” (skrajnie konserwatywne poglądy). Jedynie dwa razy pojawia się to słowo w złożeniu z lewicą (osoby o poglądach skrajnie lewicowych). – i to jedynie dlatego, że wspomniał o nich Sten Sandmark. Wszystkie pozostałe złożenia są dziełem autora artykułu.

W samym tytule mamy jego ulubione złożenie, „prawicowych ekstremistów” – którymi są – katolicy – szykujących się do walki. Nie ulega wątpliwości, że celem autora artykułu jest wzbudzenie w czytelnikach wrażenia, że oto mają do czynienia z jakąś bardzo niebezpieczną grupą ekstremistów, którzy gotowi są w każdej chwili zbrojnie wystąpić przeciwko osobom innego wyznania, imigrantom, homoseksualistom i w ogóle przeciwko szwedzkiej demokracji, bo to w końcu prawica, czyli naziści! (klasyczne nadużycie, nazywanie nazizmu idelogią skrajnie prawicową, jednak walka z tym przypomina walkę z wiatrakami).

Autorzy artykułu piszą otwartym tekstem, że wg. nich wierni Bractwa to „ekstremiści”, „negacjoniści holokaustu”, „antysemici” i osoby bywające na imprezach nazistowskich!

Atmosfera strachu wzmocniona jest jeszcze przez sugestię, że tak naprawdę nie wiadomo ile to straszliwe Bractwo ma tak naprawdę zwolenników. Sami mówią o milionie, ale inni (kto? – tego się od autorów artykułu nie dowiemy) twierdzą, że może ich być wiele milionów, bo po prostu katolikom nie wypada się przyznawać do sympatyzowania z nimi (w domyśle: wielu katolików tak robi. wniosek: katolicy są podejrzani i potencjalnie niebezpieczni.) Po prostu szczuje się czytelników na jakąś grupę (w tym przypadku katolików, a także bardzo ogólnie pojętą prawicę).

Teraz dołóżmy do tego fakt (aby osiągnąć określony elekt propagandowy), że audycji i artykułów w cyklu „Szwedzka krucjata” ukazało się kilkanaście W efekcie szwedzcy wierni Bractwa zostali najpierw pozbawieni możliwości „wypożyczania” kościołów od luteran (pastorzy, którzy udostępniali księżom i wiernym Bractwa kościoły zostali odszukani i odsądzeni od czci i wiary – po czym przykładnie się pokajali, zapewnili, że „nie mieli pojęcia, co to za grupa i jakie ma poglądy” i obiecali, że to się nigdy więcej nie powtórzy.), a następnie zostali zmuszeni zejść do katakumb, tj. muszą potajemnie informować się o czasie i miejscu odprawiania Mszy św. – z obawy przed prześladowaniami ze strony otwartego, liberalnego i tolerancyjnego społeczeństwa i państwa szwedzkiego.

Sten Sandmark, podczas wywiadu jaki reporterzy Uppdrag granskning przeprowadzili z nim w jednym z seminariów duchownych FSSPX w południowych Niemczech, tak wyraża się o szwedzkich sympatykach Bractwa:
– Mnóstwo fantastycznych osób. Ciepli, serdeczni ludzie. Każdy z nich to prawdziwa osobowość. Walczymy o wspólny cel. Cała nasza grupa liczy razem około 100-200 osób.

Rzeczywiście, bezbożna, ex-protestancka Szwecja ma się kogo bać! Bo na pytanie „politycznych reporterów” – Czym jest ten cel, o który walczycie? Sten Sandmark odpowiada
– Aby Szwecja ponownie stała się katolicka.

Amen.

Opr. BB



Hymn do Matki Bożej, Królowej Północy

(pieśń katolików w Szwecji)


Bądź pozdrowiona, Maryjo, królowo ziem Północy.

Ludowi swemu błogosław i spiesz mu ku pomocy.

Gdy Północ Chrystusa królem i wodzem swym obrała,

Tyś Mario naszą królową na wieczny czas została


Twój obraz, Mario, cały kraj ozdabiał za lat dawnych

W świątyniach, domach, pośród miast wznosił się tron twój sławny

Na mocy starodawnych praw w królestwie Twym, Maryjo

Ze Swoim Synem króluj znów, o Pani, o Maryjo


Wśród gór i wód, i w huku burz, brzmi „Zdrowaś bądź, Maryja!”

Z pałaców, domów oraz chat pieśń na Twą cześć się wzbija

Od wsi do wsi echo wśród drzew niesie imię Maryi

I jak wodospad mocno grzmi: chwała i cześć Maryi!



Du drottning över Nordens land

Du drottning över Nordens land, vi hälsa dig, Maria.

Välsigna med din milda hand ditt folk som förr, Maria.

DÃ¥ Norden korat Jesus Krist din Son, till drott, Maria,

du Nordens drottning blev förvisst till evig tid Maria.


Din bild då prydde väg og torg allt landet runt, Maria.

I hem och temper, by och torg din tron var rest, Maria.

I kraft av gamla löftens lagär riket ditt, Maria.

Kom med din Son og spiran tag som drottning än, Maria.


DÃ¥ klingar högt frÃ¥n fjord och fjäll med vÃ¥rstorms makt, Maria,

Var nordmän bo i slott och tjäll din hyllingssång, Maria.

Den bärs med djupa skogars sus från bygd till bygd, Maria,

Vid tusen forsars orgelbrus: „Hell Drottning, hell Maria!”

tł.BB

Za: Katolik Tradycji, numer 26 | https://sites.google.com/site/katoliktradycji2009/numer-26