{"id":99387,"date":"2018-01-27T19:18:46","date_gmt":"2018-01-28T00:18:46","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=99387"},"modified":"2018-01-27T19:18:46","modified_gmt":"2018-01-28T00:18:46","slug":"spojnosc-stanowiska-abp-lefebvrea-ks-paul-robinson","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=99387","title":{"rendered":"Sp\u00f3jno\u015b\u0107 stanowiska abp. Lefebvre\u2019a – ks. Paul Robinson<\/em>"},"content":{"rendered":"

W prezentowanym tu artykule ks. Paul Robinson odpowiada na pytanie, czy po konsekracjach z 1988 r. abp Lefebvre zmieni\u0142 swoje stanowisko odno\u015bnie do relacji z Rzymem.<\/em><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"\"<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\r\n

Abp Marceli Lefebvre<\/em><\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Przez ca\u0142e swoje \u017cycie abp Marceli Lefebvre by\u0142 znany jako cz\u0142owiek o nieposzlakowanej prawo\u015bci. By\u0142 niezachwiany w swych zasadach, uczciwy w relacjach z innymi lud\u017ami oraz niemal do przesady pob\u0142a\u017cliwy i wyrozumia\u0142y. W swoim post\u0119powaniu opiera\u0142 si\u0119 m.in. na katolickich koncepcjach dotycz\u0105cych w\u0142adzy i pos\u0142usze\u0144stwa – i to w\u0142a\u015bnie one pomog\u0142y mu w podejmowaniu trudnych decyzji dotycz\u0105cych relacji z Rzymem.<\/p>\r\n

Pewni ludzie wydaj\u0105 si\u0119 jednak kwestionowa\u0107 sp\u00f3jno\u015b\u0107 pogl\u0105d\u00f3w Arcybiskupa dotycz\u0105cych Ko\u015bcio\u0142a, jak r\u00f3wnie\u017c stanowiska zajmowanego przeze\u0144 wzgl\u0119dem w\u0142adz rzymskich. Niekt\u00f3rzy oskar\u017caj\u0105 go o kierowanie si\u0119 wzajemnie sprzecznymi zasadami, podczas gdy inni zarzucaj\u0105 mu odst\u0119pstwo od swych pierwotnych zasad po konsekracjach biskupich z 1988 r.<\/p>\r\n

Niniejszy artyku\u0142 stanowi pr\u00f3b\u0119 obrony dobrego imienia Arcybiskupa poprzez przeanalizowanie jego stanowiska oraz wykazanie, \u017ce w rzeczywisto\u015bci nigdy go nie zmieni\u0142. W pierwszej kolejno\u015bci przeanalizujemy wyznawan\u0105 przez Arcybiskupa koncepcj\u0119 dotycz\u0105c\u0105 w\u0142adzy oraz to, w jaki spos\u00f3b ta koncepcja wp\u0142yn\u0119\u0142a na jego stosunek do w\u0142adz rzymskich. Nast\u0119pnie wyka\u017cemy, \u017ce po konsekracjach z 1988 r. Arcybiskup ani nie zmieni\u0142 swoich zasad, ani te\u017c nie przesta\u0142 kierowa\u0107 si\u0119 nimi w praktyce.<\/p>\r\n

Pogl\u0105dy Arcybiskupa na kwesti\u0119 w\u0142adzy<\/h4>\r\n

Najlepszym sposobem na przeanalizowanie pogl\u0105d\u00f3w Arcybiskupa na kwesti\u0119 w\u0142adzy b\u0119dzie por\u00f3wnanie trzech r\u00f3\u017cnych stanowisk, jakie by\u0142y zajmowane wzgl\u0119dem autorytetu posoborowej hierarchii, kt\u00f3rej wi\u0119kszo\u015b\u0107 – w mniejszym lub wi\u0119kszym stopniu – zosta\u0142a ska\u017cona modernizmem. Stanowiska te mo\u017cna stre\u015bci\u0107 nast\u0119puj\u0105co:<\/p>\r\n

    \r\n\t
  1. Modernistyczna hierarchia nie posiada \u017cadnej w\u0142adzy.<\/li>\r\n\t
  2. W\u0142adza modernistycznej hierarchii jest nieograniczona.<\/li>\r\n\t
  3. Prawowitymi rozporz\u0105dzeniami modernistycznej hierarchii s\u0105 tylko te, kt\u00f3re pozostaj\u0105 w zgodzie z wiar\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, natomiast te, kt\u00f3re s\u0105 z ni\u0105 sprzeczne, s\u0105 bezprawne.<\/li>\r\n<\/ol>\r\n

    Zwolennicy pierwszego stanowiska os\u0105dzaj\u0105 posoborow\u0105 hierarchi\u0119 w oparciu o post\u0119powanie jej cz\u0142onk\u00f3w. Utrzymuj\u0105, \u017ce je\u015bli dana osoba wykorzystuje swoj\u0105 w\u0142adz\u0119 w spos\u00f3b niew\u0142a\u015bciwy lub wyznaje b\u0142\u0119dn\u0105 teologi\u0119, automatycznie traci urz\u0105d. Jest to postawa protestancka, a jednak w\u0142a\u015bnie ku takiej koncepcji w\u0142adzy sk\u0142ania si\u0119 ob\u00f3z sedewakantystyczny.<\/p>\r\n

    Zwolennicy drugiego stanowiska os\u0105dzaj\u0105 hierarchi\u0119 wy\u0142\u0105cznie w oparciu o kryterium legalno\u015bci. Twierdz\u0105, \u017ce je\u015bli osoba sprawuje pewien urz\u0105d, mo\u017ce wymaga\u0107 od swych podw\u0142adnych bezwarunkowego pos\u0142usze\u0144stwa. Ku temu stanowisku sk\u0142aniaj\u0105 si\u0119 neokonserwatywni katolicy, kt\u00f3rzy utrzymuj\u0105, \u017ce papie\u017cowi nale\u017cy okazywa\u0107 \u015blepe pos\u0142usze\u0144stwo, chyba \u017ce nakazywa\u0142by co\u015b w oczywisty spos\u00f3b grzesznego, jak np. pope\u0142nienie morderstwa.<\/p>\r\n

    Trzecie stanowisko pozostaje w zgodzie z katolick\u0105 koncepcj\u0105 w\u0142adzy – i w\u0142a\u015bnie to stanowisko zajmowa\u0142 abp Lefebvre. Os\u0105dza\u0142 on posoborow\u0105 hierarchi\u0119, uwzgl\u0119dniaj\u0105c zar\u00f3wno kryterium legalno\u015bci, jak i post\u0119powania jej cz\u0142onk\u00f3w. Piastuj\u0105cy urz\u0105d otrzymuje swoj\u0105 w\u0142adz\u0119 od Boga i piastuje go legalnie nawet w\u00f3wczas, gdy tej w\u0142adzy nadu\u017cywa. Koniecznie nale\u017cy jednak poczyni\u0107 rozr\u00f3\u017cnienie odno\u015bnie do sposob\u00f3w, w jakie prze\u0142o\u017ceni wykorzystuj\u0105 piastowany przez siebie urz\u0105d. Je\u015bli wydaj\u0105c polecenie domagaj\u0105 si\u0119 czego\u015b, co jest moralnie dozwolone, nale\u017cy w\u00f3wczas okazywa\u0107 im pos\u0142usze\u0144stwo; je\u015bli jednak nakazuj\u0105 co\u015b przeciwnego prawu Bo\u017cemu, przekraczaj\u0105 tym samym swe uprawnienia – i w konsekwencji nie wolno im by\u0107 pos\u0142usznym. Tak w\u0142a\u015bnie wygl\u0105da katolicka idea pos\u0142usze\u0144stwa, kt\u00f3ra stosuje si\u0119 do wszystkich sytuacji.<\/p>\r\n

    Ostatecznie wi\u0119c o tym, czy poleceniu w\u0142adzy nale\u017cy okaza\u0107 pos\u0142usze\u0144stwo, czy te\u017c niepos\u0142usze\u0144stwo, rozstrzyga zgodno\u015b\u0107 lub brak zgodno\u015bci tego polecenia z prawami ustanowionymi przez Boga. Kiedy podw\u0142adni maj\u0105 do czynienia z sytuacj\u0105 jednoznaczn\u0105, w kt\u00f3rej osoby piastuj\u0105ce w\u0142adz\u0119 nakazuj\u0105 co\u015b obra\u017caj\u0105cego Boga, maj\u0105 obowi\u0105zek okaza\u0107 niepos\u0142usze\u0144stwo; we wszystkich innych przypadkach s\u0105 zobligowani do pos\u0142usze\u0144stwa.<\/p>\r\n

    Przyk\u0142ady odwo\u0142ywania si\u0119 Arcybiskupa do zasady Ko\u015bcio\u0142a<\/h4>\r\n

    Przez ca\u0142e \u017cycie Arcybiskup konsekwentnie kierowa\u0142 si\u0119 katolick\u0105 ide\u0105 pos\u0142usze\u0144stwa, zw\u0142aszcza w odniesieniu do w\u0142adzy Ko\u015bcio\u0142a. Dla zobrazowania tego przypomnijmy jeden przypadek, w kt\u00f3rym okaza\u0142 on pos\u0142usze\u0144stwo w\u0142adzy nie wykraczaj\u0105cej poza ramy swych kompetencji, oraz sytuacj\u0119, w kt\u00f3rej okaza\u0142 niepos\u0142usze\u0144stwo w\u0142adzy dopuszczaj\u0105cej si\u0119 jawnego nadu\u017cycia.<\/p>\r\n

    Pierwszy przypadek dotyczy\u0142 kryzysu w p\u00f3\u0142nocnoameryka\u0144skim dystrykcie Bractwa. Niekt\u00f3rzy z tamtejszych ksi\u0119\u017cy, w tym sam rektor seminarium, ks. Donald Sanborn, odmawiali pos\u0142ugiwania si\u0119 Msza\u0142em z 1962 r., argumentuj\u0105c, \u017ce zosta\u0142 on promulgowany przez modernistycznego papie\u017ca Jana XXIII. By\u0142 to klasyczny przypadek oceniania legalno\u015bci aktu rz\u0105dzenia w oparciu o post\u0119powanie osoby sprawuj\u0105cej w\u0142adz\u0119, bez rozwa\u017cenia, czy konkretny akt rz\u0105dzenia by\u0142 dobry, czy te\u017c nie.<\/p>\r\n

    Arcybiskup Lefebvre powiedzia\u0142 w\u00f3wczas: nie. W Mszale z 1962 r. nie ma niczego, co stwarza\u0142oby zagro\u017cenie dla wiary; w tej sytuacji FSSPX nie ma s\u0142usznego powodu dla jego odrzucenia. Jak wyja\u015bni\u0142 ameryka\u0144skim seminarzystom, podejmuj\u0105c t\u0119 decyzj\u0119 stosowa\u0142 si\u0119 jedynie do zasady Ko\u015bcio\u0142a:<\/p>\r\n

    \r\n

    Zasad\u0105, kt\u00f3r\u0105 kieruje si\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142, jest zasada sformu\u0142owana przez \u015bw. Tomasza z Akwinu [\u2026] A co pisa\u0142 \u015bw. Tomasz z Akwinu o w\u0142adzy w Ko\u015bciele? W jakich okoliczno\u015bciach wolno nam okaza\u0107 niepos\u0142usze\u0144stwo poleceniom w\u0142adzy Ko\u015bcio\u0142a? Jedynie w\u00f3wczas, gdy istnia\u0142oby zagro\u017cenie dla wiary. Jedynie w tym przypadku i w \u017cadnym innym. Jedynie kiedy zagro\u017cona by\u0142aby wiara.1<\/a><\/sup><\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

    Drugi przyk\u0142ad dotyczy niepos\u0142usze\u0144stwa wobec przypadku nadu\u017cycia w\u0142adzy. Zasad\u0119 dotycz\u0105c\u0105 tej kwestii Arcybiskup przypomnia\u0142 w 1988 r.:<\/p>\r\n

    \r\n

    Przes\u0142ank\u0105 pos\u0142usze\u0144stwa jest autorytet, kt\u00f3ry wydaje polecenia lub ustanawia prawo. Autorytet ludzki, nawet je\u015bli pochodzi od samego Boga, otrzymuje p\u0142yn\u0105c\u0105 ze\u0144 w\u0142adz\u0119 jedynie po to, \u017ceby osi\u0105gn\u0105\u0107 cele wyznaczone przez Boga, nie za\u015b by uchyla\u0107 si\u0119 od nich. Je\u015bli autorytet u\u017cywa swej w\u0142adzy przeciw prawu, dla wype\u0142nienia kt\u00f3rego zosta\u0142 powo\u0142any, traci wszelkie podstawy po temu, by wymaga\u0107 dla siebie pos\u0142usze\u0144stwa. Wi\u0119cej – w\u0142a\u015bnie wtedy nale\u017cy okazywa\u0107 mu niepos\u0142usze\u0144stwo.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

    10 lat p\u00f3\u017aniej Arcybiskup powo\u0142a\u0142 si\u0119 na t\u0119 sam\u0105 zasad\u0119, aby wyja\u015bni\u0107 motywy swej decyzji o wy\u015bwi\u0119ceniu czterech biskup\u00f3w wbrew woli w\u0142adz rzymskich2<\/a><\/sup>. Rzym nie pozwoli\u0142by Bractwu na zachowanie jego to\u017csamo\u015bci, co jednak by\u0142o niezb\u0119dne dla zachowania wiary. Tak wi\u0119c konsekracja czterech biskup\u00f3w by\u0142a \u201eOperacj\u0105 Przetrwanie\u201d, drastycznym krokiem, kt\u00f3rego podj\u0119cie by\u0142o jednak konieczne w celu zachowania wiary. Jako taki, krok ten by\u0142 usprawiedliwiony, pomimo \u017ce by\u0142 sprzeczny z wol\u0105 w\u0142adz rzymskich3<\/a><\/sup>.<\/p>\r\n

    Zastosowanie katolickiej koncepcji w\u0142adzy do kryzysu w Ko\u015bciele<\/h4>\r\n

    Powr\u00f3\u0107my teraz do przedstawionych wy\u017cej trzech stanowisk odno\u015bnie do w\u0142adzy i zobaczmy, w jaki spos\u00f3b rzutuj\u0105 one na decyzj\u0119, czy powinno si\u0119 podporz\u0105dkowywa\u0107 w\u0142adzy modernistycznej hierarchii.<\/p>\r\n

      \r\n\t
    1. Sedewakanty\u015bci: moderni\u015bci nie posiadaj\u0105 \u017cadnej w\u0142adzy – nie wolno podporz\u0105dkowywa\u0107 si\u0119 \u017cadnym poleceniom w\u0142adz rzymskich do czasu, a\u017c powr\u00f3c\u0105 one do Tradycji.<\/li>\r\n\t
    2. Neokonserwaty\u015bci: moderni\u015bci posiadaj\u0105 pe\u0142ni\u0119 w\u0142adzy – nale\u017cy podporz\u0105dkowa\u0107 si\u0119 wszystkim poleceniom legalnej w\u0142adzy, niezale\u017cnie od tego, co ta w\u0142adza nakazuje.<\/li>\r\n\t
    3. Abp Lefebvre: moderni\u015bci sprawuj\u0105 w\u0142adz\u0119 legalnie w zakresie, w jakim ich rozporz\u0105dzenia pozostaj\u0105 w zgodzie z wiar\u0105 Ko\u015bcio\u0142a – powinno si\u0119 wi\u0119c podporz\u0105dkowa\u0107 w\u0142adzy Rzymu, o ile mo\u017cna by\u0107 pewnym, \u017ce w rezultacie b\u0119dzie si\u0119 w stanie zachowa\u0107 wiar\u0119 katolick\u0105. W przypadku FSSPX \u017ar\u00f3d\u0142em tej pewno\u015bci by\u0142oby zabezpieczenie go od wp\u0142ywu idei modernistycznych poprzez zagwarantowanie mu odr\u0119bnej struktury – takiej jak pra\u0142atura personalna. W sytuacji, gdyby Bractwu zaproponowano uregulowanie statusu kanonicznego, w ramach kt\u00f3rego zaakceptowano by je \u201etakim, jakim jest\u201d, mog\u0142oby ono pozostawa\u0107 pod zwierzchnictwem Rzymu i r\u00f3wnocze\u015bnie by\u0107 w stanie zachowa\u0107 wiar\u0119.<\/li>\r\n<\/ol>\r\n

      Dla ka\u017cdego powinno by\u0107 oczywiste, \u017ce stanowisko zajmowane przez Arcybiskupa by\u0142o ca\u0142kowicie zgodne z katolick\u0105 koncepcj\u0105 w\u0142adzy. R\u00f3wnie oczywiste powinno by\u0107 to, \u017ce jego decyzje dotycz\u0105ce mo\u017cliwo\u015bci uregulowania statusu kanonicznego Bractwa – w efekcie kt\u00f3rego funkcjonowa\u0142oby ono uznaj\u0105c zwierzchnictwo modernistycznej hierarchii – by\u0142y po prostu rezultatem zastosowania tej koncepcji do konkretnych okoliczno\u015bci. By\u0142 on wi\u0119c cz\u0142owiekiem bezkompromisowym zar\u00f3wno w kwestii g\u0142oszonych zasad, jak i praktycznego ich stosowania.<\/p>\r\n

      Przejd\u017amy teraz do zarzut\u00f3w wzgl\u0119dem tego stanowiska. Pierwszy z nich stwierdza, \u017ce zasady g\u0142oszone Arcybiskupa by\u0142y wewn\u0119trznie niesp\u00f3jne, za\u015b drugie, \u017ce zmieni\u0142 je on po konsekracjach z 1988 r.<\/p>\r\n

      Zarzut dotycz\u0105cy niesp\u00f3jno\u015bci zasad<\/h4>\r\n

      W 1994 r., 11 lat po wydaleniu z Bractwa \u015aw. Piusa X, sedewakantystyczny biskup4<\/a><\/sup> Donald Sanborn napisa\u0142 artyku\u0142 zatytu\u0142owany G\u00f3ry Gelboe<\/em> (ang. The Mountains of Gelbo\u00c3\u00ab<\/em>)5<\/a><\/sup>. Utrzymywa\u0142 w nim, \u017ce Arcybiskup nie by\u0142 cz\u0142owiekiem o niezachwianych zasadach. Gdyby jego argumentacj\u0119 przedstawi\u0107 w formie sylogizmu, wygl\u0105da\u0142aby ona nast\u0119puj\u0105co:<\/p>\r\n

      Przes\u0142anka wi\u0119ksza<\/u>: cz\u0142owiek o niewzruszonych zasadach mo\u017ce zaj\u0105\u0107 odno\u015bnie do obecnego kryzysu jedynie dwa stanowiska:<\/p>\r\n