<\/h4>\r\n
\r\n <\/h4>\r\nBiskupi z Kazachstanu: Komunia dla rozwodnik\u00f3w obca wierze katolickiej<\/h2>\r\n
Biskupi z Kazachstanu: Komunia dla rozwodnik\u00f3w obca wierze katolickiej<\/h2>\r\n
![\"Biskupi](\"https:\/\/www.pch24.pl\/images\/min_mid_big\/big\/57240.jpg?r=1515073850\")
<\/p>\r\n
Biskupi Kazachstanu – rok po wystosowaniu apelu wzywaj\u0105cego do modlitwy, aby papie\u017c zachowa\u0142 katolickie nauczanie o ma\u0142\u017ce\u0144stwie – wydali nowe o\u015bwiadczenie, w kt\u00f3rym wyra\u017anie stwierdzili, \u017ce ka\u017cda zmiana w sakramentalnej dyscyplinie, pozwalaj\u0105ca rozwodnikom \u017cyj\u0105cym w nowych zwi\u0105zkach przyjmowa\u0107 Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, jest \u201eobca ca\u0142ej Tradycji wiary katolickiej i apostolskiej\u201d.<\/strong><\/p>\r\n Trzech hierarch\u00f3w: Tomasz Peta, arcybiskup metropolii archidiecezji Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Astanie, Jan Pawe\u0142 Lenga, arcybiskup emerytowany z Karagandy i Atanazy Schneider, biskup pomocniczy archidiecezji Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Astanie, 18 stycznia 2017 r. wezwali wiernych do modlitwy, aby papie\u017c Franciszek \u201epotwierdzi\u0142 niezmienn\u0105 praktyk\u0119 Ko\u015bcio\u0142a w odniesieniu do prawdy o nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa\u201d.<\/p>\r\n Apel do papie\u017ca Franciszka by\u0142 zwi\u0105zany z opublikowaniem encykliki Amoris laetitia<\/em>, kt\u00f3ra zdaniem hierarch\u00f3w nie precyzuje czy osoby rozwiedzione, \u017cyj\u0105ce w nowych zwi\u0105zkach mog\u0105 przyjmowa\u0107 Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105.<\/p>\r\n Niekt\u00f3re ko\u015bcio\u0142y partykularne opublikowa\u0142y lub zaleci\u0142y wytyczne duszpasterskie zezwalaj\u0105ce rozwodnikom na przyst\u0119powanie – pod pewnymi warunkami – do Eucharystii. Biskupi kazachscy skrytykowali takie podej\u015bcie.<\/p>\r\n W swoim nowym o\u015bwiadczeniu, opublikowanym w \u015awi\u0119to \u015awi\u0119tej Rodziny (31 grudnia), kazachscy hierarchowie ostrzegaj\u0105, \u017ce dopuszczenie zar\u00f3wno os\u00f3b \u201erozwiedzionych\u201d, jak i \u017cyj\u0105cych w ponownych (cywilnych) zwi\u0105zkach do Komunii \u015awi\u0119tej, kt\u00f3ra jest najwy\u017cszym wyrazem jedno\u015bci Chrystusa Oblubie\u0144ca z Jego Ko\u015bcio\u0142em, oznacza w praktyce w pewien spos\u00f3b aprobat\u0119 lub legitymizacj\u0119 rozwodu i w tym sensie jest rodzajem wprowadzenia rozwodu w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n Hierarchowie ostrzegli, \u017ce nowe normy, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 wdra\u017cane przez hierarch\u00f3w w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach \u015bwiata (zgodnie z poparciem papie\u017ca udzielonym wytycznym biskup\u00f3w Buenos Aires) przyczyni\u0105 si\u0119 do rozprzestrzenienia plagi rozwod\u00f3w \u201enawet w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a, tymczasem Ko\u015bci\u00f3\u0142, ze wzgl\u0119du na swoj\u0105 bezwarunkow\u0105 wierno\u015b\u0107 doktrynie Chrystusa, powinien stanowi\u0107 przedmurze i niew\u0105tpliwy znak sprzeciwu wobec plagi rozwod\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 coraz bardziej powszechne w spo\u0142ecze\u0144stwie cywilnym\u201d.<\/p>\r\n Biskupi wyja\u015bniaj\u0105 powag\u0119 zmiany kierunku Watykanu:<\/p>\r\n \u201eJednoznacznie i bez \u017cadnego wyj\u0105tku nasz Pan i Odkupiciel Jezus Chrystus uroczy\u015bcie potwierdzi\u0142 Bo\u017c\u0105 wol\u0119 dotycz\u0105c\u0105 absolutnego zakazu rozwodu. Zatwierdzenie lub legitymizacja naruszenia \u015bwi\u0119to\u015bci wi\u0119zi ma\u0142\u017ce\u0144skiej, nawet po\u015brednio poprzez wspomnian\u0105 now\u0105 sakramentaln\u0105 dyscyplin\u0119, powa\u017cnie zaprzecza woli Bo\u017cej i Jego przykazaniom. Ta praktyka stanowi zatem istotn\u0105 zmian\u0119 w dwutysi\u0105cletniej sakramentalnej dyscyplinie Ko\u015bcio\u0142a. Co wi\u0119cej, zasadniczo zmieniona dyscyplina ostatecznie doprowadzi do zmiany odpowiedniej doktryny\u201d – czytamy w o\u015bwiadczeniu.<\/p>\r\n Duchowni – powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na sw\u00f3j obowi\u0105zek biskup\u00f3w, kt\u00f3rzy ponosz\u0105 \u201epowa\u017cn\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107\u201d i maj\u0105 \u201ezobowi\u0105zanie wobec wiernych oczekuj\u0105cych od nich publicznego i jednoznacznego wyznania prawdy, i niezmiennej dyscypliny Ko\u015bcio\u0142a w odniesieniu do nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa\u201d przypomnieli innym hierarchom na ca\u0142ym \u015bwiecie, \u017ce \u201enie wolno im milcze\u0107 w obliczu pr\u00f3by zmieniania nauczania o nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa, \u201euzasadniania, zatwierdzania lub legitymizowania bezpo\u015brednio lub po\u015brednio\u201d rozwodu i stosunk\u00f3w seksualnych w tego typu zwi\u0105zkach nieb\u0119d\u0105cych zwi\u0105zkami sakramentalnymi poprzez sakramentaln\u0105 dyscyplin\u0119 dopuszczania do Komunii \u015awi\u0119tej tzw. \u201erozwiedzionych, \u017cyj\u0105cych w nowych zwi\u0105zkach\u201d.<\/p>\r\n \u201eNie godzi si\u0119 usprawiedliwia\u0107, zatwierdza\u0107 albo sankcjonowa\u0107 czy to wprost, czy te\u017c po\u015brednio rozwod\u00f3w i sta\u0142ych pozama\u0142\u017ce\u0144skich relacji seksualnych poprzez dyscyplin\u0119 sakramentaln\u0105 dopuszczania tak zwanych rozwiedzionych \u017cyj\u0105cych w nowych ma\u0142\u017ce\u0144stwach do Komunii \u015awi\u0119tej. Mamy w tym przypadku do czynienia z dyscyplin\u0105 obc\u0105 ca\u0142ej tradycji wiary katolickiej i apostolskiej\u201d – czytamy w \u201eWyznaniu niezmiennych prawd dotycz\u0105cych sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa\u201d.<\/p>\r\n Duchowni wskazali, \u017ce Pan Jezus \u201ebezwarunkowo\u201d – nie dopuszczaj\u0105c \u017cadnego wyj\u0105tku – \u201euroczy\u015bcie potwierdzi\u0142 wol\u0119 Bo\u017c\u0105 dotycz\u0105c\u0105 absolutnego zakazu rozwodu. Zatwierdzenie lub legitymizacja naruszenia \u015bwi\u0119to\u015bci wi\u0119zi ma\u0142\u017ce\u0144skiej, nawet po\u015brednio poprzez wspomnian\u0105 now\u0105 sakramentaln\u0105 dyscyplin\u0119, powa\u017cnie zaprzecza woli Bo\u017cej i Jego przykazaniu\u201d.<\/strong><\/p>\r\n \u0179r\u00f3d\u0142o: onepeterfive.com<\/p>\r\n AS<\/p>\r\n Publikujemy ca\u0142o\u015b\u0107 dokumentu:<\/p>\r\n <\/strong><\/p>\r\n Po opublikowaniu Adhortacji Apostolskiej \u201eAmoris laetitia” (2016 r.) r\u00f3\u017cni biskupi wprowadzili na szczeblu lokalnym, regionalnym oraz narodowym normy wykonawcze odno\u015bnie do dyscypliny sakramentalnej tych wiernych, nazywanych \u201erozwodnikami, kt\u00f3rzy zawarli nowy, cywilny zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski”, kt\u00f3rzy – mimo i\u017c wci\u0105\u017c \u017cyje ich wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conek, z kt\u00f3rym zwi\u0105zani s\u0105 sakramentalnym w\u0119z\u0142em ma\u0142\u017ce\u0144skim – wst\u0105pili w trwa\u0142y zwi\u0105zek more uxorio<\/em> z osob\u0105 nieb\u0119d\u0105c\u0105 ich prawowitym wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conkiem.<\/p>\r\n Wspomniane normy przewiduj\u0105 mi\u0119dzy innymi, \u017ce takie osoby – \u201erozwodnicy, kt\u00f3rzy zawarli nowy, cywilny zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski” – mog\u0105 w pojedynczych przypadkach przyst\u0119powa\u0107 do sakramentu pokuty i przyjmowa\u0107 Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 bez wzgl\u0119du na to, \u017ce trwale i \u015bwiadomie \u017cyj\u0105 more uxorio<\/em> z osob\u0105 nieb\u0119d\u0105c\u0105 ich prawowitym wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conkiem. Takie normy zosta\u0142y potwierdzone przez r\u00f3\u017cne w\u0142adze hierarchiczne. Niekt\u00f3re z tych norm zosta\u0142y nawet potwierdzone przez najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119 Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n Szerzenie si\u0119 tych potwierdzonych przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 norm duszpasterskich spowodowa\u0142o znaczny i nieustannie rosn\u0105cy zam\u0119t w\u015br\u00f3d wiernych oraz kleru. Jest to zam\u0119t, kt\u00f3ry dotyka zasadniczych przejaw\u00f3w \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a, czyli sakramentalnego ma\u0142\u017ce\u0144stwa oraz rodziny, Ko\u015bcio\u0142a domowego, jak r\u00f3wnie\u017c sakramentu Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii.<\/p>\r\n Zgodnie z nauk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, jedynie sakramentalny zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski tworzy Ko\u015bci\u00f3\u0142 domowy (por. Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, Lumen gentium<\/em>, 11). Dopuszczenie \u201erozwodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy zawarli nowy, cywilny zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski” do Komunii \u015awi\u0119tej, b\u0119d\u0105cej najwy\u017cszym wyrazem jedno\u015bci Chrystusa, Oblubie\u0144ca, z Jego Ko\u015bcio\u0142em, oznacza w praktyce rodzaj potwierdzenia lub legitymizacji rozwodu i w tym sensie oznacza te\u017c rodzaj wprowadzenia rozwodu w \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n Wspomniane normy duszpasterskie okazuj\u0105 si\u0119 by\u0107 w istocie i z biegiem czasu \u015brodkiem rozpowszechniania \u201eplagi rozwod\u00f3w”, wyra\u017cenia u\u017cytego przez Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II (por. Gaudium et spes<\/em>, 47). Jest to szerzenie si\u0119 \u201eplagi rozwod\u00f3w” nawet w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a, gdy tymczasem Ko\u015bci\u00f3\u0142, ze wzgl\u0119du na sw\u0105 bezwarunkow\u0105 wierno\u015b\u0107 nauce Chrystusa, powinien by\u0107 bastionem i nieomylnym znakiem sprzeciwu przeciw pladze rozwod\u00f3w, kt\u00f3ra z ka\u017cdym dniem coraz bardziej si\u0119 szerzy w spo\u0142ecze\u0144stwie cywilnym.<\/p>\r\n Nasz Pan i Zbawiciel, Jezus Chrystus, w spos\u00f3b niedwuznaczny i nie dopuszczaj\u0105cy \u017cadnego wyj\u0105tku uroczy\u015bcie potwierdzi\u0142 wol\u0119 Boga w kwestii absolutnego zakazu rozwodu. Potwierdzenie lub legitymizacja naruszenia \u015bwi\u0119to\u015bci w\u0119z\u0142a ma\u0142\u017ce\u0144skiego, cho\u0107by w spos\u00f3b po\u015bredni, poprzez wy\u017cej wspomnian\u0105 praktyk\u0119 sakramentaln\u0105, w ra\u017c\u0105cy spos\u00f3b sprzeciwia si\u0119 wyra\u017anej woli Boga i Jego przykazaniu. Taka praktyka oznacza w rezultacie znacz\u0105c\u0105 zmian\u0119 dwutysi\u0105cletniej sakramentalnej dyscypliny Ko\u015bcio\u0142a. Ponadto, zmieniona w istotny spos\u00f3b dyscyplina z czasem prowadzi do zmiany odno\u015bnego nauczania.<\/p>\r\n Niezmienne magisterium Ko\u015bcio\u0142a, pocz\u0105wszy od nauczania Aposto\u0142\u00f3w i wszystkich papie\u017cy rzymskich, zachowywa\u0142o i przekazywa\u0142o krystalicznie jasn\u0105 nauk\u0119 Chrystusa odno\u015bnie do nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa zar\u00f3wno w nauczaniu (w teorii), jak i w dyscyplinie sakramentalnej (w praktyce), czyni\u0105c to niedwuznacznie, bez cienia w\u0105tpliwo\u015bci, zawsze w tym samym sensie i tym samym znaczeniu.<\/p>\r\n Z uwagi na swoj\u0105 potwierdzon\u0105 przez Boga istot\u0119, dyscyplina sakramentalna nigdy nie mo\u017ce zaprzecza\u0107 ani objawionemu s\u0142owu Bo\u017cemu, ani wierze Ko\u015bcio\u0142a w absolutn\u0105 nierozerwalno\u015b\u0107 wa\u017cnego i skonsumowanego ma\u0142\u017ce\u0144stwa. \u201eCelem sakrament\u00f3w jest u\u015bwi\u0119cenie cz\u0142owieka, budowanie mistycznego Cia\u0142a Chrystusa, a wreszcie oddawanie czci Bogu. Jako znaki, maj\u0105 one tak\u017ce poucza\u0107. Sakramenty wiar\u0119 nie tylko zak\u0142adaj\u0105, lecz za pomoc\u0105 s\u0142\u00f3w i rzeczy daj\u0105 jej wzrost, umacniaj\u0105 j\u0105 i wyra\u017caj\u0105. S\u0142usznie wi\u0119c nazywaj\u0105 si\u0119 sakramentami wiary\u201d (Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, Konstytucja Sacrosanctum Concilium<\/em>, KL 59). \u201eNawet najwy\u017cszy autorytet w Ko\u015bciele nie mo\u017ce dowolnie zmienia\u0107 liturgii; mo\u017ce to czyni\u0107 jedynie w pos\u0142usze\u0144stwie wiary i w religijnym szacunku dla misterium liturgii\u201d (Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego<\/em>, 1125). Wiara katolicka ze swojej natury zakazuje formalnej sprzeczno\u015bci mi\u0119dzy wyznawan\u0105 wiar\u0105 z jednej strony a praktyk\u0105 \u017cyciow\u0105 i sakramentaln\u0105 z drugiej strony. W takim sensie mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c rozumie\u0107 nast\u0119puj\u0105c\u0105 wypowied\u017a magisterium: \u201eRoz\u0142am mi\u0119dzy wiar\u0105 wyznawan\u0105 a \u017cyciem codziennym, wyst\u0119puj\u0105cy u wielu, trzeba zaliczy\u0107 do wa\u017cniejszych b\u0142\u0119d\u00f3w naszych czas\u00f3w\u201d (Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, Konstytucja Gaudium et spes<\/em>, 43) oraz: \u201epraktyczna pedagogia Ko\u015bcio\u0142a winna by\u0107 zawsze po\u0142\u0105czona z jego nauk\u0105 i nie mo\u017ce by\u0107 nigdy od niej od\u0142\u0105czona\u201d (Jan Pawe\u0142 II, adhortacja apostolska Familiaris consortio<\/em>, 33).<\/p>\r\n Ze wzgl\u0119du na nadrz\u0119dne znaczenie nauki o ma\u0142\u017ce\u0144stwie i Eucharystii oraz dyscypliny dotycz\u0105cej tych sakrament\u00f3w, Ko\u015bci\u00f3\u0142 zobowi\u0105zany jest m\u00f3wi\u0107 jednym g\u0142osem. Normy duszpasterskie odnosz\u0105ce si\u0119 do nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa nie mog\u0105 zatem zaprzecza\u0107 sobie nawzajem mi\u0119dzy jedn\u0105 diecezj\u0105 a inn\u0105 lub mi\u0119dzy jednym krajem a drugim. Ko\u015bci\u00f3\u0142 przestrzega\u0142 tej zasady od czas\u00f3w Aposto\u0142\u00f3w, jak za\u015bwiadcza \u015bwi\u0119ty Ireneusz: \u201eMimo \u017ce – jak powiedziano – Ko\u015bci\u00f3\u0142 rozproszony jest po ca\u0142ym \u015bwiecie, zachowuje to przes\u0142anie i t\u0119 wiar\u0119 w takiej formie, w jakiej je otrzyma\u0142, i tak starannie, jak gdyby mia\u0142 tylko jedn\u0105 dusz\u0119 i jedno serce, g\u0142osz\u0105c i przekazuj\u0105c sw\u0105 nauk\u0119 tak jednog\u0142o\u015bnie, jak gdyby posiada\u0142 tylko jedne usta” (Adv. haer.<\/em> I, 10, 2). \u015awi\u0119ty Tomasz z Akwinu przekazuje nam t\u0119 sam\u0105, niezmienn\u0105 zasad\u0119 Ko\u015bcio\u0142a: \u201eIstnieje tylko jedna i ta sama wiara dawnych i wsp\u00f3\u0142czesnych, w przeciwnym razie nie mieliby\u015bmy jednego i tego samego Ko\u015bcio\u0142a” (Questiones Disputatae de Veritate, <\/em>pyt. 14, odp. 12c).<\/p>\r\n Nast\u0119puj\u0105ce ostrze\u017cenie papie\u017ca Jana Paw\u0142a II wci\u0105\u017c pozostaje aktualne i wa\u017cne: \u201ezam\u0119t wywo\u0142any w sumieniach wielu wiernych w wyniku rozbie\u017cno\u015bci pogl\u0105d\u00f3w czy nauczania teologii, w kaznodziejstwie, w katechezie, w kierownictwie duchowym \u201d\u201d w odniesieniu do trudnych i delikatnych problem\u00f3w moralno\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej, doprowadza do obni\u017cenia czy niemal do zaniku prawdziwego poczucia grzechu\u201d (Adhortacja Apostolska Reconciliatio et paenitenia<\/em>, 18).<\/p>\r\n Sens poni\u017cszych wypowiedzi magisterium Ko\u015bcio\u0142a ma zastosowanie r\u00f3wnie\u017c do nauki i dyscypliny sakramentalnej dotycz\u0105cej nierozerwalno\u015bci zawartego i skonsumowanego ma\u0142\u017ce\u0144stwa:<\/p>\r\n \u201d\u201d \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy, ten czujny str\u00f3\u017c powierzonych sobie dogmat\u00f3w oraz ich obro\u0144ca, niczego z nich nigdy nie ujmuje, niczego nie dodaje. Owszem, z najwi\u0119ksz\u0105 troskliwo\u015bci\u0105 rozpatruje rzeczy stare w spos\u00f3b wierny i m\u0105dry: je\u015bli o czym\u015b \u015bwiadczy staro\u017cytno\u015b\u0107 a zasia\u0142a to wiara Ojc\u00f3w, Ko\u015bci\u00f3\u0142 stara si\u0119 to tak zg\u0142\u0119bi\u0107 i zbada\u0107, \u017ceby owe pierwotne dogmaty niebieskiej nauki uzyska\u0142y oczywisto\u015b\u0107, jasno\u015b\u0107 i wyrazisto\u015b\u0107, zatrzymuj\u0105c sw\u0105 zupe\u0142no\u015b\u0107, ca\u0142o\u015b\u0107 i charakter objawiony; maj\u0105 takie prawdy wzrasta\u0107 w swych granicach, to jest z zachowaniem tego\u017c samego dogmatu, tego samego znaczenia i tej samej tre\u015bci”. (Pius IX, bulla dogmatyczna Ineffabilis Deus<\/em>)<\/p>\r\n \u201d\u201d\u201eJe\u015bli chodzi o istot\u0119 samej prawdy, Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma wobec Boga i wobec ludzi \u015bwi\u0119ty obowi\u0105zek g\u0142oszenia i nauczania jej bez jakiegokolwiek os\u0142abienia, tak jak objawi\u0142 mu j\u0105 Chrystus. Nie istnieje \u017cadna doczesna okoliczno\u015b\u0107, kt\u00f3ra pozwoli\u0142aby pomniejszy\u0107 donios\u0142o\u015b\u0107 tego obowi\u0105zku. Wi\u0105\u017ce to w sumieniu ka\u017cdego kap\u0142ana, kt\u00f3remu powierzona zosta\u0142a troska o nauczanie, napominanie i prowadzenie wiernych”. (Pius XII, przemowa do proboszcz\u00f3w i kaznodziej\u00f3w postnych, 23 marca 1949 r.)<\/p>\r\n \u201d\u201d\u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 nie historyzuje ani nie relatywizuje swojej istoty, dopasowuj\u0105c j\u0105 do przekszta\u0142ce\u0144 kultury \u015bwieckiej. Istota Ko\u015bcio\u0142a jest zawsze ta sama i pozostaje on sobie wierny, tak jak chcia\u0142 Chrystus i jak udoskonali\u0142a go autentyczna Tradycja”. (Pawe\u0142 VI, homilia z 28 pa\u017adziernika 1965 r.)<\/p>\r\n \u201d\u201d\u201eWybitn\u0105 form\u0105 mi\u0142o\u015bci dla dusz jest nie pomniejsza\u0107 w niczym zbawczej nauki Chrystusa\u201d. (Pawe\u0142 VI, Encyklika Humanae Vitae, 29)<\/p>\r\n \u201d\u201d\u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 nie przestaje nigdy wzywa\u0107 i zach\u0119ca\u0107 wszystkich do rozwi\u0105zywania ewentualnych trudno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144skich, bez jakiegokolwiek fa\u0142szowania i uszczerbku dla prawdy\u201d. (Jan Pawe\u0142 II, adhortacja apostolska Familiaris consortio<\/em>, 33)<\/p>\r\n \u201d\u201d\u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 nie jest bynajmniej autorem tej [moralnej] normy, ani jej s\u0119dzi\u0105. Ko\u015bci\u00f3\u0142, pos\u0142uszny prawdzie, kt\u00f3r\u0105 jest Chrystus i kt\u00f3rego obraz odbija si\u0119 w naturze i godno\u015bci osoby ludzkiej, t\u0142umaczy norm\u0119 moraln\u0105 i przedk\u0142ada j\u0105 wszystkim ludziom dobrej woli, nie ukrywaj\u0105c, \u017ce wymaga ona radykalizmu i doskona\u0142o\u015bci. (Jan Pawe\u0142 II, adhortacja apostolska Familiaris consortio<\/em>, 33)<\/p>\r\n \u201d\u201d\u201eDla zasady prawdy i wierno\u015bci Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie zgadza si\u0119 nazywa\u0107 dobra z\u0142em, a z\u0142a dobrem. Opieraj\u0105c si\u0119 na tych dw\u00f3ch uzupe\u0142niaj\u0105cych si\u0119 zasadach, Ko\u015bci\u00f3\u0142 mo\u017ce tylko zach\u0119ca\u0107 swe dzieci, kt\u00f3re znajduj\u0105 si\u0119 w tych bolesnych sytuacjach, by zbli\u017ca\u0142y si\u0119 do mi\u0142osierdzia Bo\u017cego innymi drogami, a nie poprzez Sakramenty Pokuty i Eucharystii, dop\u00f3ki nie spe\u0142ni\u0105 wymaganych warunk\u00f3w\u201d. (Adhortacja Apostolska Reconciliatio et paenitenia<\/em>, 34)<\/p>\r\n \u201d\u201d\u201eStanowczo\u015b\u0107, z jak\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 broni uniwersalnych i niezmiennych norm moralnych, nie ma bynajmniej na celu umniejsza\u0107 cz\u0142owieka, ale s\u0142u\u017cy\u0107 jego prawdziwej wolno\u015bci: skoro nie istnieje wolno\u015b\u0107 poza prawd\u0105 lub przeciw niej\u201d. (Jan Pawe\u0142 II, Encyklika Veritatis splendor<\/em>, 96)<\/p>\r\n \u201d\u201d\u201eWobec norm moralnych, kt\u00f3re zabraniaj\u0105 pope\u0142niania czyn\u00f3w wewn\u0119trznie z\u0142ych, nie ma dla nikogo \u017cadnych przywilej\u00f3w ani wyj\u0105tk\u00f3w. Nie ma \u017cadnego znaczenia, czy kto\u015b jest w\u0142adc\u0105 \u015bwiata, czy ostatnim \u201en\u0119dzarzem\u201d na tej ziemi: wobec wymog\u00f3w moralnych wszyscy jeste\u015bmy absolutnie r\u00f3wni\u201d. (Jan Pawe\u0142 II, Encyklika Veritatis splendor<\/em>, 96)<\/p>\r\n \u201d\u201d\u201eKonieczno\u015b\u0107 przypomnienia o niemo\u017cno\u015bci dopuszczenia do Eucharystii [os\u00f3b rozwiedzionych i \u017cyj\u0105cych w nowych zwi\u0105zkach] jest wyrazem prawdziwej postawy pasterskiej, autentycznej troski o dobro tych wiernych i ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a, poniewa\u017c wskazuje niezb\u0119dne warunki pe\u0142nego nawr\u00f3cenia, do jakiego wszyscy s\u0105 nieustannie wzywani przez Pana\u201d. (Papieska Rada d.s. Interpretacji Tekst\u00f3w Prawnych, Deklaracja o dopuszczeniu do Komunii \u015awi\u0119tej os\u00f3b rozwiedzionych i \u017cyj\u0105cych w nowych zwi\u0105zkach, 24 czerwca 2000 r., nr 5)<\/p>\r\n Jako biskupi katoliccy, kt\u00f3rzy – zgodnie z nauczaniem Soboru Watyka\u0144skiego II – powinni umacnia\u0107 i chroni\u0107 jedno\u015b\u0107 wiary oraz wsp\u00f3ln\u0105 dyscyplin\u0119 ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a, jak r\u00f3wnie\u017c popiera\u0107 wszelk\u0105 aktywno\u015b\u0107, aby wzrasta\u0142a wiara i \u015bwiat\u0142o pe\u0142nej prawdy zaja\u015bnia\u0142o wszystkim ludziom (por. Konstytucja Lumen Gentium<\/em>, 23), jeste\u015bmy w sumieniu przynagleni do tego, aby – wobec b\u0142yskawicznie szerz\u0105cego si\u0119 zam\u0119tu – wyzna\u0107 niezmienn\u0105 prawd\u0119 i r\u00f3wnie niezmienn\u0105 dyscyplin\u0119 sakramentaln\u0105 odno\u015bnie do nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa, zgodnie z dwutysi\u0105cletnim i niezmiennym magisterium Ko\u015bcio\u0142a. W tym sensie potwierdzamy:<\/p>\r\n \u201d\u201d Stosunki p\u0142ciowe mi\u0119dzy osobami, kt\u00f3re nie s\u0105 ze sob\u0105 zwi\u0105zane wa\u017cnym w\u0119z\u0142em ma\u0142\u017ce\u0144skim, co dotyczy tzw. \u201erozwodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy zawarli nowy, cywilny zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski”, zawsze sprzeciwiaj\u0105 si\u0119 woli Boga i stanowi\u0105 powa\u017cn\u0105 obraz\u0119 Boga.<\/p>\r\n \u201d\u201d \u0179adne okoliczno\u015bci i \u017caden cel, \u0142\u0105cznie z ewentualn\u0105 nieprzypisywalno\u015bci\u0105 lub pomniejszeniem winy, nie mog\u0105 uczyni\u0107 takich stosunk\u00f3w p\u0142ciowych pozytywn\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 moraln\u0105 ani zadowoli\u0107 Boga. To samo dotyczy wszystkich innych zakaz\u00f3w w ramach Dziesi\u0119ciu Bo\u017cych Przykaza\u0144. Albowiem \u201e[i]stniej\u0105 (\u2026) akty, kt\u00f3re jako takie, same w sobie, niezale\u017cnie od okoliczno\u015bci, s\u0105 zawsze wielk\u0105 niegodziwo\u015bci\u0105 ze wzgl\u0119du na przedmiot\u201d (Jan Pawe\u0142 II, Adhortacja Apostolska Reconciliatio et paenitenia<\/em>, 17).<\/p>\r\n \u201d\u201d Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie posiada nieomylnego charyzmatu, by m\u00f3c s\u0105dzi\u0107 o wewn\u0119trznym stanie \u0142aski danego wiernego (por. Sob\u00f3r Trydencki, sesja 24, rozdz. 1). Niedopuszczenie do Komunii \u015awi\u0119tej tzw. \u201erozwodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy zawarli nowy, cywilny zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski” nie oznacza wyroku na temat faktu, czy znajduj\u0105 si\u0119 oni w stanie \u0142aski przed Bogiem, tylko wyrok na temat widocznego, publicznego i obiektywnego charakteru ich sytuacji. Z uwagi na widzialn\u0105 natur\u0119 sakrament\u00f3w i Ko\u015bcio\u0142a, przyjmowanie sakrament\u00f3w z konieczno\u015bci zale\u017cy od odpowiedniej, widocznej i obiektywnej sytuacji wiernych.<\/p>\r\n \u201d\u201d Jest rzecz\u0105 moralnie niedopuszczaln\u0105 podtrzymywa\u0107 stosunki p\u0142ciowe z osob\u0105 nieb\u0119d\u0105c\u0105 w\u0142asnym wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conkiem, aby rzekomo unikn\u0105\u0107 innego grzechu. S\u0142owo Bo\u017ce uczy nas mianowicie, \u017ce nie wolno \u201eczyni\u0107 z\u0142a, aby st\u0105d wynik\u0142o dobro\u201d (Rz 3, 8).<\/p>\r\n \u201d\u201d Dopuszczenie takich os\u00f3b do Komunii \u015awi\u0119tej mo\u017ce by\u0107 dozwolone tylko wtedy, gdy z pomoc\u0105 \u0142aski Bo\u017cej i dzi\u0119ki cierpliwemu, indywidualnemu towarzyszeniu duszpasterskiemu uczyni\u0105 one szczere postanowienie zako\u0144czenia tych praktyk i unikania w przysz\u0142o\u015bci zgorszenia. W tym zawsze wyra\u017ca\u0142y si\u0119 w Ko\u015bciele prawdziwe duchowe rozeznanie oraz autentyczne towarzyszenie duszpasterskie.<\/p>\r\n \u201d\u201d Osoby, kt\u00f3re trwale praktykuj\u0105 pozama\u0142\u017ce\u0144skie stosunki p\u0142ciowe, bezczeszcz\u0105 na skutek takiego trybu \u017cycia sw\u00f3j nierozerwalny, oblubie\u0144czy w\u0119ze\u0142 ma\u0142\u017ce\u0144ski z w\u0142asnym wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conkiem. Dlatego nie s\u0105 one w stanie bra\u0107 udzia\u0142 w \u201eDuchu i prawdzie” (por. J 4, 23) w eucharystycznej uczcie weselnej Chrystusa, bior\u0105c pod uwag\u0119 r\u00f3wnie\u017c s\u0142owa rytu Komunii \u015awi\u0119tej: \u201eB\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy zostali wezwani na uczt\u0119 Baranka!\u201d (Ap 19, 9).<\/p>\r\n \u201d\u201d Wype\u0142nianie woli Bo\u017cej, kt\u00f3ra zosta\u0142a objawiona w Jego Dziesi\u0119ciu Przykazaniach oraz w Jego wyra\u017anym i absolutnym zakazie rozwod\u00f3w, jest duchowym dobrem ludzi tu na ziemi i doprowadzi do prawdziwej rado\u015bci mi\u0142o\u015bci w \u017cyciu wiecznym.<\/p>\r\n Poniewa\u017c biskupi w swym pasterskim urz\u0119dzie s\u0105 \u201estra\u017cnikami wiary katolickiej i apostolskiej” (por. Msza\u0142 Rzymski, Kanon Rzymski<\/em>), jeste\u015bmy \u015bwiadomi tej ogromnej odpowiedzialno\u015bci oraz naszego obowi\u0105zku wzgl\u0119dem wiernych, kt\u00f3rzy oczekuj\u0105 od nas publicznego i niedwuznacznego wyznania niezmiennej prawdy i dyscypliny Ko\u015bcio\u0142a odno\u015bnie do nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Z tego powodu nie wolno nam milcze\u0107.<\/p>\r\n Potwierdzamy zatem w duchu \u015bwi\u0119tego Jana Chrzciciela, \u015bwi\u0119tego Jana Fishera, \u015bwi\u0119tego Tomasza Morusa, b\u0142ogos\u0142awionej Laury Vicu\u00c3\u00b1a oraz licznych znanych i nieznanych wyznawc\u00f3w oraz m\u0119czennik\u00f3w nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa:<\/p>\r\n <\/strong><\/p>\r\n Nie wolno (non licet<\/em>) ani bezpo\u015brednio, ani po\u015brednio usprawiedliwia\u0107, aprobowa\u0107 ani legitymizowa\u0107 trwa\u0142ych, pozama\u0142\u017ce\u0144skich stosunk\u00f3w seksualnych za pomoc\u0105 sakramentalnej dyscypliny dopuszczania do Komunii \u015awi\u0119tej tak zwanych \u201erozwodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy zawarli nowy, cywilny zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski”, gdy\u017c taka dyscyplina jest obca ca\u0142ej Tradycji wiary katolickiej i apostolskiej. <\/strong><\/p>\r\n Sk\u0142adaj\u0105c to publiczne wyznanie przed naszym sumieniem i przed Bogiem, kt\u00f3ry b\u0119dzie nas s\u0105dzi\u0107, jeste\u015bmy szczerze przekonani o tym, \u017ce spe\u0142niamy tym samym uczynek mi\u0142o\u015bci w prawdzie wobec Ko\u015bcio\u0142a naszych czas\u00f3w i wobec papie\u017ca, nast\u0119pcy \u015bwi\u0119tego Piotra oraz Chrystusowego Wikariusza na ziemi.<\/p>\r\n 31 grudnia 2017 r., \u015awi\u0119to \u015awi\u0119tej Rodziny, w stulecie Objawie\u0144 Matki Bo\u017cej Fatimskiej<\/p>\r\n + Tomasz Peta, Arcybiskup Metropolita Archidiecezji Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Astanie<\/p>\r\n + Jan Pawe\u0142 Lenga, Emerytowany Arcybiskup-Biskup diecezji Karagandyjskiej<\/p>\r\n + Athanasius Schneider, Biskup pomocniczy Archidiecezji Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Astanie<\/p>\r\nWyznanie niezmiennych prawd o ma\u0142\u017ce\u0144stwie sakramentalnym<\/strong><\/h4>\r\n