{"id":98830,"date":"2018-12-24T08:50:10","date_gmt":"2018-12-24T13:50:10","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=98830"},"modified":"2018-12-24T17:59:04","modified_gmt":"2018-12-24T22:59:04","slug":"kard-john-henry-newman-homilia-na-boze-narodzenie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=98830","title":{"rendered":"Kard. John Henry Newman: Homilia na Bo\u017ce Narodzenie"},"content":{"rendered":"

Dodano: 2017-12-24 8:50 am<\/small><\/p>\r\n

Dzisiejsza wspania\u0142a uroczysto\u015b\u0107 uczy nas przede wszystkim dw\u00f3ch rzeczy – pokory i rado\u015bci. W dniu dzisiejszym ponad wszelk\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107 ukazana nam zosta\u0142a niebia\u0144ska wspania\u0142o\u015b\u0107 i zrozumienie, jakie w oczach Boga znalaz\u0142a kondycja tak wielu ludzi – prostota ich \u017cycia osobistego oraz jego pogoda. Je\u015bli odwo\u0142amy si\u0119 do pism historyk\u00f3w, filozof\u00f3w i poet\u00f3w \u015bwiatowej s\u0142awy, by\u0107 mo\u017ce b\u0119dziemy s\u0105dzi\u0107, \u017ce ludzie wielcy to ludzie szcz\u0119\u015bliwi; zatopimy nasze serca i umys\u0142y w rozwa\u017caniach o niezwyk\u0142ych czynach, przedziwnych przygodach, wielkiej odwadze do ich prze\u017cywania; srogich bojach i wznios\u0142ych czynach. By\u0107 mo\u017ce nawiedzi nas my\u015bl, \u017ce to d\u0105\u017cenie do szcz\u0119\u015bcia, a nie jego prze\u017cywanie jest najwznio\u015blejsz\u0105 funkcj\u0105 \u017cycia.<\/p>\r\n

Ale gdy pomy\u015blimy o dzisiejszej uroczysto\u015bci i podumamy nad tym, co niesie ze sob\u0105 owo wielkie \u015bwi\u0119to, otwiera si\u0119 przed nami nowa, zupe\u0142nie inna perspektywa. Po pierwsze, zostajemy pouczeni o tym, \u017ce  pomimo, i\u017c nasze \u017cycie doczesne pe\u0142ne jest trudu i wysi\u0142k\u00f3w, nie musimy, w \u015bcis\u0142ym tego s\u0142owa znaczeniu, szuka\u0107 i troska\u0107 si\u0119 o najwy\u017csze dobro. Ju\u017c bowiem zosta\u0142o odnalezione; jest tu przy nas, bo B\u00f3g – Syn zni\u017cy\u0142 si\u0119 i z \u0142ona Ojca zst\u0105pi\u0142 na ziemi\u0119. Zamieszka\u0142o mi\u0119dzy nami! Cz\u0142owiek, strudzony niespokojn\u0105 my\u015bl\u0105 nie musi ju\u017c goni\u0107 za tym, co uwa\u017ca za najwi\u0119kszy skarb; nie trzeba ju\u017c, aby b\u0142\u0105ka\u0142 si\u0119 po\u015br\u00f3d niebezpiecze\u0144stw w poszukiwaniu nieznanej b\u0142ogo\u015bci, kt\u00f3rej po\u017c\u0105da jego serce, jak to by\u0142o za czas\u00f3w poga\u0144skich. Ludziom wszystkich czas\u00f3w og\u0142asza Pismo: „Dzi\u015b w mie\u015bcie Dawida narodzi\u0142 si\u0119 wam Zbawiciel, kt\u00f3rym jest Chrystus Pan”.<\/p>\r\n

Nie trzeba nam te\u017c pod\u0105\u017ca\u0107 za rzeczami pr\u00f3\u017cnymi, kt\u00f3re \u015bwiat nazywa wielkimi i szlachetnymi. Chrystus mia\u0142 w pogardzie to, co ceni \u015bwiat; wzi\u0105\u0142 za\u015b na barki ci\u0119\u017car, kt\u00f3rym \u015bwiat pogardza\u0142. Syn Boga wybra\u0142 dla siebie los najskromniejszy i najprostszy.<\/p>\r\n

A wi\u0119c w \u015awi\u0119to Narodzenie s\u0105 nam dane te dwie nauki – zamiast niepokoju w sercu I przygn\u0119bienia na twarzy, zamiast m\u0119cz\u0105cej pogoni za sprawami tego \u015bwiata – b\u0105d\u017amy rado\u015bni i weselmy si\u0119; a b\u0105d\u017amy tacy po\u015br\u00f3d szarych i zwyczajnych kolei \u017cycia, kt\u00f3re \u015bwiat pomija I wyszydza.<\/p>\r\n

Rozwa\u017cmy to bli\u017cej, przypatruj\u0105c si\u0119 szerszemu kontekstowi przywo\u0142anego powy\u017cej cytatu bliblijnego.<\/p>\r\n

Po pierwsze wi\u0119c, co poprzedza \u00f3w passus? Wczesniej jest mowa o pasterzach sprawujacych w nocy piecz\u0119 nad trzodami, i o Anio\u0142ach, kt\u00f3rzy ich nawiedzaj\u0105. Czemu Go\u015bcie z nieba przychodz\u0105 do pasterzy? Co w pasterzach przyci\u0105gn\u0119\u0142o uwag\u0119 Anio\u0142\u00f3w, jak i Pana nad Anio\u0142ami? Czy pasterze byli uczeni, szlachetni b\u0105d\u017a pot\u0119\u017cni? Znani z talent\u00f3w czy pobo\u017cno\u015bci? Nic na to nie wskazuje. Dali wiar\u0119; tyle mo\u017cemy powiedzie\u0107, przynajmniej niekt\u00f3rzy z nich uwierzyli – bo kto ma, temu b\u0119dzie dodane; a jednak nie mo\u017cemy s\u0105dzi\u0107, \u017ce byli \u015bwi\u0119tsi czy m\u0105drzejsi ni\u017c inni dobrzy ludzi ich czas\u00f3w, oczekuj\u0105cy wyswobodzenia Izraela. Nie ma \u017cadnego powodu, by przypuszcza\u0107, \u017ce przewy\u017cszali zwyk\u0142y lud swojego stanu, prosty i bogobojny, jednak bez wybitnej pobo\u017cno\u015bci, bez okre\u015blonych nawyk\u00f3w formacji religijnej. Czemu wi\u0119c zostali wybrani? Dla swojego ub\u00f3stwa i prostoty. B\u00f3g Wszechmogacy ze szczeg\u00f3ln\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, czy te\u017c (o ile mo\u017cna tak rzec) afektem, spogl\u0105da na to, co najni\u017csze. By\u0107 mo\u017ce cz\u0142owiek, istota upad\u0142a, niesamodzielna i n\u0119dzna, jest bardziej w zgodzie ze sw\u0105 natura, kiedy \u017cyje w biedzie, ni\u017c – cho\u0107 to konieczne w niekt\u00f3rych przypadkach – w\u015br\u00f3d bogactwa I pot\u0119gi, kt\u00f3re s\u0105 nienaturalnym dodatkiem do cz\u0142owiecze\u0144stwa? Podobnie jak istniej\u0105 interesa i uk\u0142ady nie do ko\u0144ca transparentne, cho\u0107 mo\u017ce i konieczne; my za\u015b, chocia\u017c korzystamy z nich i powa\u017camy ludzi, kt\u00f3rzy sie w nie anga\u017cuj\u0105, cieszymy sie jednocze\u015bnie, \u017ce nie s\u0105 to interesa nasze. Odczuwamy wdzi\u0119czno\u015b\u0107 i szacunek dla \u017co\u0142nierza; cieszymy si\u0119 jednak, \u017ce nie jeste\u015bmy \u017co\u0142nierzami; podobnie w oczach Boga wielko\u015b\u0107 jest mniejsza ni\u017c prostota. Wielko\u015b\u0107 bowiem nas pomniejsza.<\/p>\r\n

Pasterze zatem byli wybrani przez wzgl\u0105d na swoj\u0105 n\u0119dz\u0119, by jako pierwsi us\u0142ysze\u0107 wiadomo\u015b\u0107 o narodzinach Pana; sekret, o kt\u00f3rym nie s\u0142ysza\u0142 \u017cadne z ksi\u0105\u017c\u0105t tego \u015bwiata.<\/p>\r\n

Jaki\u015b kontrast znajdujemy pomi\u0119dzy pasterzami a niebia\u0144skimi pos\u0142a\u0144cami wielkiej nowiny! Anio\u0142owie, istoty o wielkiej pot\u0119dze, pochylali si\u0119 nad pasterzami. Oto spotka\u0142y si\u0119 najpot\u0119\u017cniejsze i najmarniejsze z my\u015bl\u0105cych stworze\u0144 boskich. Ludzie ubodzy, otoczeni n\u0119dz\u0105, \u017cyj\u0105cy po\u015br\u00f3d zimna i ciemno\u015bci nocy, pilnuj\u0105cy swoich trz\u00f3d, na kt\u00f3re czyha\u0142y dzikie bestie i zb\u00f3jnicy; i oto – po\u015br\u00f3d swoich przyziemnych trosk, przeliczania owiec, nawo\u0142ywania ps\u00f3w, nas\u0142uchiwania odg\u0142os\u00f3w pastwiska, my\u015bli o pogodzie i nadchodz\u0105cym dniu – nagle spotykaj\u0105 si\u0119 z Go\u015b\u0107mi zgo\u0142a niezwyk\u0142ymi. Wiemy wszyscy, jak bardzo ograniczony jest zakres my\u015bli cz\u0142owieka prostego; jak zwyk\u0142e s\u0105 przedmioty jego my\u015bli – jeden, g\u00f3ra dwa; wci\u0105\u017c i wci\u0105\u017c, bez r\u00f3\u017cnorodno\u015bci; w \u017cyciu, kt\u00f3re up\u0142ywa na odczuwaniu ciep\u0142a, zimna i wilgoci; g\u0142odu i nago\u015bci, n\u0119dzy i ub\u00f3stwa. Przestaje si\u0119 wtedy dba\u0107 naprawd\u0119 o cokolwiek, \u017cyje niejako mechanicznie, bez serca, a tym bardziej bez wielkich refleksji.<\/p>\r\n

Do tych m\u0119\u017cczyzn zbli\u017cy\u0142 si\u0119 Anio\u0142, by otworzy\u0107 ich umys\u0142y, oderwa\u0107 od przyziemno\u015bci i poddania w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na ich poni\u017cenie. Zbli\u017cy\u0142 si\u0119, by pokaza\u0107, \u017ce B\u00f3g wybiera to, co pogardzane w oczach \u015bwiat, by da\u0107 mu dziedzictwo w swoim Kr\u00f3lestwie, i obdarzy\u0107 chwa\u0142\u0105. „Nie b\u00f3jcie si\u0119”, powiedzia\u0142, „Oto zwiastuj\u0119 wam rado\u015b\u0107 wielk\u0105, kt\u00f3ra b\u0119dzie udzia\u0142em ca\u0142ego narodu: dzi\u015b w mie\u015bcie Dawida narodzi\u0142 si\u0119 wam Zbawiciel, kt\u00f3rym jest Chrystus Pan.”<\/p>\r\n

Teraz za\u015b przypatrzmy si\u0119 drugiemu pouczeniu, jakie p\u0142ynie dzi\u015b ze \u015awiat Narodzenia Pa\u0144skiego. Anio\u0142 wyni\u00f3s\u0142 skromnych maluczkich przez samo zbli\u017cenie si\u0119 do pasterzy; potem za\u015b kaza\u0142 im radowa\u0107 si\u0119 przekazan\u0105 przez niego nowin\u0105. Wyjawi\u0142 dobr\u0105 wie\u015b\u0107 tak bardzo przewy\u017cszaj\u0105c\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 tego \u015bwiata,  by zr\u00f3wna\u0107 to, co wysokie z tym, co niskie; to, co bogate –  z ubogim. Rzek\u0142: „Nie b\u00f3jcie si\u0119”. Ten zwrot cz\u0119sto mo\u017cna odnale\u017a\u0107 w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym, gdy mamy do czynienia z cz\u0142owiekiem potrzebuj\u0105cym wsparcia, zw\u0142aszcza w sytuacji obecno\u015bci Bo\u017cej. Anio\u0142 rzek\u0142 „Nie b\u00f3jcie si\u0119”,  gdy spostrzeg\u0142 zmieszanie, jakie powsta\u0142o w\u015br\u00f3d pasterzy w wyniku jego obecno\u015bci. Nie trzeba by\u0142o przecie\u017c a\u017c takiego cudu, by ich przerazi\u0107. Dlatego w\u0142a\u015bnie zaapelowa\u0142: „Nie b\u00f3jcie si\u0119”. Naturalna kolej\u0105 rzeczy przera\u017ca nas komunikacja spoza tego \u015bwiata, gdy\u017c, maj\u0105c nieczyste sumienia, przewidujemy, \u017ce pos\u0142aniec z nieba oznacza dla nas przykre konsekwencje. Poza tym, tak ma\u0142o wiemy o \u015bwiecie pozadoczesnym, \u017ce zjawienie si\u0119 Anio\u0142a b\u0105d\u017a ducha spotyka si\u0119 z naszym zaskoczeniem i niewiar\u0105, jako \u017ce nie u\u017cywali\u015bmy tych sfer umys\u0142u, kt\u00f3re otwiera\u0142yby nas na takie zdarzenia. Z tego czy te\u017c innego powodu, pasterze byli przera\u017ceni do b\u00f3lu, gdy otoczy\u0142a ich chwa\u0142a Pana. Anio\u0142 powiedzia\u0142 za\u015b: „Nie b\u00f3jcie si\u0119”. Odrobina religii sprawia, \u017ce odczuwamy strach; gdy w sumieniu zapala si\u0119 w\u0105t\u0142e \u015bwiate\u0142ko, wtedy tym wyra\u017aniej widoczna jest ciemno\u015b\u0107; da si\u0119 dojrze\u0107 strach i b\u00f3l; podobnie chwa\u0142a Pa\u0144ska niepokoi, gdy rozb\u0142yska wok\u00f3\u0142. Jego \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, waga i ci\u0119\u017car Jego przykaza\u0144, wspania\u0142o\u015b\u0107 Jego pot\u0119gi i  niewzruszono\u015b\u0107 Jego s\u0142owa mog\u0105 budzi\u0107 poruszenie w grzesznikach; jak\u017ce cz\u0119sto ludzie s\u0105dz\u0105, \u017ce to religia ich przera\u017ca, podczas, gdy to zupe\u0142nie nie jest kwestia religii. To surowo\u015b\u0107 os\u0105du ich sumie\u0144, a nie religia, powoduje strach. Religia za\u015b sama, daleka od niesienia b\u00f3lu i strachu, m\u00f3wi s\u0142owami Anio\u0142a: „Nie b\u00f3jcie si\u0119”; bo tak wielkie jest Jego mi\u0142osierdzie; B\u00f3g, rozlewaj\u0105c swoj\u0105 chwa\u0142\u0119, nasyci\u0142 j\u0105 pocieszeniem, gdy\u017c \u015bwiat\u0142o tej chwa\u0142y przychodzi na ziemi\u0119 w Jego Synu, Jezusie Chrystusie.  St\u0105d te\u017c niebieskie pos\u0142aniec st\u0142umi\u0142 nieco ostro\u015b\u0107 o\u015blepiaj\u0105cego \u015bwiat\u0142a Ewangelii w t\u0119 pierwsz\u0105 w historii noc Bo\u017cego Narodzenia. Chwa\u0142a Boga zrazu zaniepokoi\u0142a pasterzy, Anio\u0142 przybli\u017cy\u0142 im j\u0105 wi\u0119c w pe\u0142nych otuchy s\u0142owach, by mogli w pe\u0142ni zakosztowa\u0107 radosnego nastroju. Wtedy dopiero si\u0119 rozradowali.<\/p>\r\n

„Nie b\u00f3jcie si\u0119”, powiedzia\u0142 Anio\u0142, Oto zwiastuj\u0119 wam rado\u015b\u0107 wielk\u0105, kt\u00f3ra b\u0119dzie udzia\u0142em ca\u0142ego narodu: dzi\u015b w mie\u015bcie Dawida narodzi\u0142 si\u0119 wam Zbawiciel, kt\u00f3rym jest Chrystus Pan.” A gdy sko\u0144czy\u0142 og\u0142asza\u0107 wie\u015b\u0107, „nagle przy\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 do anio\u0142a mn\u00f3stwo zast\u0119p\u00f3w niebieskich, kt\u00f3re wielbi\u0142y Boga s\u0142owami: >>Chwa\u0142a Bogu na wysoko\u015bciach,. A na ziemi pok\u00f3j ludziom Jego upodobania<<„. Takimi w\u0142a\u015bnie s\u0142owami duchy niebieskie poddane Bogu i Jego \u015bwi\u0119tym przemawia\u0142y do pasterzy w t\u0119 b\u0142ogos\u0142awion\u0105 noc, wyrywaj\u0105c ich z u\u015bcisku zimna i g\u0142odu i zapraszaj\u0105c do wielkiej rado\u015bci; ukazuj\u0105c im, \u017ce s\u0105 umi\u0142owanymi dzie\u0107mi Boga i najwspanialszymi lud\u017ami na ziemi – a by\u0142o tak, skoro to w\u0142a\u015bnie im jako pierwszym og\u0142oszono, co sta\u0142o si\u0119 tej nocy. Syn Bo\u017cy przyszed\u0142 na \u015bwiat. Takie wiadomo\u015bci wyjawia si\u0119 przyjacio\u0142om i zaufanym, ukochanym, o kt\u00f3rych wiemy, \u017ce nas nie zawiod\u0105; na pewno nie –  obcym. Jak B\u00f3g Wszechmog\u0105cy m\u00f3g\u0142by bardziej jeszcze okaza\u0107 swoj\u0105 \u0142askawo\u015b\u0107, i swoje upodobanie w tym, co niskie i niekochane, ni\u017c p\u0119dz\u0105c (je\u015bli mo\u017cna tak powiedzie\u0107), wy wyjawi\u0107 wspania\u0142y, radosny sekret pasterzom pilnuj\u0105cym swoich trz\u00f3d?<\/p>\r\n

Tak wi\u0119c Anio\u0142 poucza nas o tym, ze istnieje zwi\u0105zek pomi\u0119dzy uni\u017ceniem a rado\u015bci\u0105; niesko\u0144czenie wspanialsza nauka kry\u0142a si\u0119 za wydarzeniem, ku kt\u00f3remu skierowa\u0142 on pasterzy – za narodzinami Jezusa Chrystusa.  Anio\u0142 ukry\u0142 j\u0105 w s\u0142owach: ” Znajdziecie Niemowl\u0119, owini\u0119te w pieluszki i le\u017c\u0105ce w \u017c\u0142obie”. Niew\u0105tpliwie, gdy us\u0142yszeli o przyj\u015bciu na \u015bwiat Chrystusa Pana, pomy\u015bleli o tym, \u017ce nale\u017ca\u0142oby Go szuka\u0107 w pa\u0142acach. Przekracza\u0142o ich wyobra\u017ani\u0119 to, \u017ce m\u00f3g\u0142 On sta\u0107 si\u0119 jednym z nich; \u017ce oni mieliby mo\u017cliwo\u015b\u0107 zbli\u017cenia si\u0119 do Niego. St\u0105d te\u017c Anio\u0142 da\u0142 im dok\u0142adne wskaz\u00f3wki nie tylko jako „znak”, lecz udzielaj\u0105c tym samym pewnej nauki.<\/p>\r\n

„(\u2026) pasterze m\u00f3wili nawzajem do siebie: „P\u00f3jd\u017amy do Betlejem i zobaczmy, co si\u0119 tam zdarzy\u0142o i o czym nam Pan oznajmi\u0142”. Udajmy si\u0119 wraz z nimi, by rozmy\u015bla\u0107 nad drugim, wspanialszym cudem, kt\u00f3ry objawi\u0142 im Anio\u0142 – nad Bo\u017cym Narodzeniem. \u015awi\u0119ty \u0141ukasz pisze, \u017ce Maryja „porodzi\u0142a swego pierworodnego Syna, owin\u0119\u0142a Go w pieluszki i po\u0142o\u017cy\u0142a w \u017c\u0142obie”. Pan nieba i ziemi, S\u0142owo Boga, kt\u00f3ry od pocz\u0105tku przebywa\u0142 w chwale Ojca, narodzi\u0142 si\u0119 na grzesznym \u015bwiecie jako niemowl\u0119. W tym momencie, p\u0142acz\u0105c w ramionach Matki, wydawa\u0142 si\u0119 bezbronny i bez si\u0142y, owini\u0119ty w ubogie odzienie i z\u0142o\u017cony do \u017c\u0142obu.  Syn Boga Najwy\u017cszego, Stworzyciel \u015awiata, przyj\u0105\u0142 ludzkie cia\u0142o, pozostaj\u0105c jednak Tym, Czym by\u0142 uprzednio. Lecz sta\u0142 si\u0119 cia\u0142em w spos\u00f3b tak pe\u0142ny, jakby nieomal zrezygnowa\u0142 z b\u00f3stwa i zosta\u0142 cielesnym \u015bmiertelnikiem. Zgodzi\u0142 si\u0119 by\u0107 synem Maryi; zgodzi\u0142 si\u0119 powierzy\u0107 Siebie r\u0119kom \u015bmiertelnika; zgodzi\u0142 si\u0119 zosta\u0107 dzieckiem, na kt\u00f3re nieustannie patrzy Jego matka, i przebywa\u0107 w jej \u0142onie. C\u00f3rka ludzka zosta\u0142a Matk\u0105 Boga – dla niej by\u0142 to niewys\u0142owiony dar \u0142aski, lecz jak wielkie uni\u017cenie dla Boga! Jak wielkie odst\u0105pienie od Swojej chwa\u0142y – sta\u0107 si\u0119 cz\u0142owiekiem! I nie tylko bezbronnym niemowl\u0119ciem, co samo w sobie by\u0142oby wielkim umniejszeniem, ale przecie\u017c r\u00f3wnie\u017c dziedzicem wszelkich niedoskona\u0142o\u015bci ludzkiej natury, kt\u00f3re mo\u017cna naby\u0107, pozostaj\u0105c bezgrzesznym. Co musia\u0142 my\u015ble\u0107 – je\u015bli mo\u017cemy si\u0119 w og\u00f3le nad tym zastanawia\u0107; je\u015bli to dobre s\u0142owo dla Niesko\u0144czonego; co my\u015bla\u0142, gdy ludzkie uczucia, smutki i pragnienia sta\u0142y si\u0119 Jego w\u0142asnymi? Jaka\u017c wielka tajemnica tkwi w tym zst\u0105pieniu Boga od pierwszego, do najmniejszego z ma\u0142ych; od Boga do cz\u0142owieka! Tajemnica, ale i \u0142aska oraz mi\u0142osierdzie, a jak wielka \u0142aska, tak wielkie te\u017c jej owoce.<\/p>\r\n

Pochylmy si\u0119 przeto nad tajemnic\u0105 i powiedzmy sami, czy mo\u017ce by\u0107 co\u015b wi\u0119ksze od daru tak wielkiego; jaka\u015b wi\u0119ksza tajemnica czy \u0142aska pe\u0142niejsza od tej, kt\u00f3re objawiaj\u0105 si\u0119 we wcieleniu i \u015bmierci Wiecznego Syna. Gdyby nam powiedziano, \u017ce w konsekwencji staniemy si\u0119 jak serafini, kt\u00f3rzy wznios\u0105 si\u0119 tak wysoko, jak nisko musia\u0142 zst\u0105pi\u0107 On – czy to jeszcze zdziwi\u0142oby nas po tym, co Anio\u0142 powiedzia\u0142 pasterzom? A w rzeczywisto\u015bci w\u0142a\u015bnie to si\u0119 dzieje, o ile mo\u017cna tak – \u015bmia\u0142o i z pewn\u0105 przesad\u0105 – powiedzie\u0107. Pozostajemy lud\u017ami, a jednak nie tylko lud\u017ami, bo obdarzono nas pewn\u0105 miar\u0105 tej doskona\u0142o\u015bci, kt\u00f3rej pe\u0142ni\u0119 posiada Chrystus, uczestnicz\u0105c – ka\u017cdy we w\u0142a\u015bciwym dla siebie stopniu – w jego pe\u0142nej Boskiej Naturze, \u017ce w\u0142a\u015bciwie jedynym powodem, dla kt\u00f3rego \u015awi\u0119ci bo\u017cy nie s\u0105 samym<\/p>\r\n

Bogiem, jest to, \u017ce to niemo\u017cliwe – jako, \u017ce On jest Stworzycielem, a my Jego stworzeniami, i nie mo\u017cna by by\u0142o tego uczyni\u0107 bez naruszenia Jego nieprzekazywalnego Majestatu. B\u00f3g, w ca\u0142ej swej chwale, ma r\u00f3wnie\u017c zdolno\u015b\u0107 obdarzania chwa\u0142\u0105 i mo\u017ce to uczyni\u0107, na jaki spos\u00f3b chce – z wyj\u0105tkiem uczynienia nas bogami – gdy\u017c jeste\u015bmy niesko\u0144czenie ni\u017csi w stosunku do naszego uwielbionego Stw\u00f3rcy – a jednak, mo\u017cemy wznie\u015b\u0107 si\u0119 wy\u017cej od jakichkolwiek innych stworze\u0144; od anio\u0142\u00f3w i archanio\u0142\u00f3w, cherubin\u00f3w i serafin\u00f3w. Nie w\u0142asn\u0105 moc\u0105, ale przez Chrystusa, pierwszego spo\u015br\u00f3d nas, Boga i cz\u0142owieka, wywy\u017cszonego ponad wszelkie stworzenie; a poprzez Jego \u0142ask\u0119 mo\u017cemy sta\u0107 si\u0119 tak samo wywy\u017cszeni, dziel\u0105c z Nim chwa\u0142\u0119 tu, oraz, je\u015bli oka\u017cemy si\u0119 wierni – jej pe\u0142ni\u0119 w wieczno\u015bci.<\/p>\r\n

Je\u015bli tak istotnie jest, to w\u00f3wczas owa lekcja rado\u015bci, kt\u00f3r\u0105 daje nam Wcielenie, jest tak samo wspania\u0142a, jak lekcja pokory. T\u0119 za\u015b daje nam \u015bwi\u0119ty Pawe\u0142 w Li\u015bcie do Filipian: „To d\u0105\u017cenie niech was o\u017cywia; ono te\u017c by\u0142o w Chrystusie Jezusie. On, istniej\u0105c w postaci Bo\u017cej, nie skorzysta\u0142 ze sposobno\u015bci, aby na r\u00f3wni by\u0107 z Bogiem, lecz ogo\u0142oci\u0142 samego siebie, przyj\u0105wszy posta\u0107 s\u0142ugi, stawszy si\u0119 podobnym do ludzi”. Lekcj\u0119 rado\u015bci odbieramy za\u015b u \u015bwi\u0119tego Piotra: „Wy, cho\u0107 nie widzieli\u015bcie, mi\u0142ujecie Go; wy w Niego teraz, cho\u0107 nie widzicie, przecie\u017c wierzycie, a ucieszycie si\u0119 rado\u015bci\u0105 niewymown\u0105 i pe\u0142n\u0105 chwa\u0142y wtedy, gdy osi\u0105gniecie cel waszej wiary – zbawienie dusz.”<\/p>\r\n

Zanie\u015bcie, bracia, te my\u015bli ze sob\u0105 do dom\u00f3w w ten \u015bwi\u0105teczny dzie\u0144; niech towarzysz\u0105 wam w spotkaniach z rodzin\u0105 i przyjaci\u00f3\u0142mi. Oto dzie\u0144 rado\u015bci: rzecz\u0105 s\u0142uszn\u0105 jest radowa\u0107 si\u0119 – z\u0142\u0105 za\u015b smuci\u0107. Na ten jeden dzie\u0144 odrzu\u0107my na bok ci\u0119\u017car naszych zbrukanych sumie\u0144  i radujmy si\u0119 niesko\u0144czon\u0105 doskona\u0142o\u015bci\u0105 Chrystusa, bez my\u015blenia o sobie, o naszym po\u017ca\u0142owania godnym brudzie; kontemplujmy wi\u0119c Jego chwa\u0142\u0119, prawo\u015b\u0107, Jego czysto\u015b\u0107, Jego majestat, Jego niezmierzon\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Radujmy si\u0119 w Bogu, i niech Jego obraz b\u0119dzie dla nas widoczny we wszystkich Jego stworzeniach. Radujmy si\u0119 w Jego ziemskim Ciele, i my\u015bl\u0105c o Nim, korzystajmy z rzeczy, kt\u00f3re daj\u0105 nam rado\u015b\u0107 tu na ziemi; radujmy si\u0119 naszymi przyjaci\u00f3\u0142mi z Jego powodu, kochaj\u0105c ich ze wzgl\u0119du na to, \u017ce i On ich ukocha\u0142.<\/p>\r\n

„Poniewa\u017c nie przeznaczy\u0142 nas B\u00f3g, aby\u015bmy zas\u0142u\u017cyli na gniew, ale na osi\u0105gni\u0119cie zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry za nas umar\u0142, aby\u015bmy czy \u017cywi, czy umarli, razem z Nim \u017cyli”. Szukajmy wi\u0119c daru radosnego serca, spokoju ducha, s\u0142odyczy, \u0142agodno\u015bci i jasno\u015bci umys\u0142u, aby\u015bmy kroczyli w Jego \u015bwietle, prowadzeni Jego \u0142ask\u0105. Wypraszajmy u Pana ducha wszechogarniaj\u0105cej, wiecznie \u017cywej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra przezwyci\u0119\u017ca i czyni nieby\u0142ymi troski \u017cycia dzi\u0119ki w\u0142asnemu bogactwu i sile, a przede wszystkim jednoczy nas z Nim, kt\u00f3ry jest \u017ar\u00f3d\u0142em i sercem wszelkiego mi\u0142osierdzia, dobroci i rado\u015bci.<\/p>\r\n

Kard. John Henry Newman<\/em><\/strong><\/p>\r\n

T\u0142um. Agnieszka Sztajer<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Dodano: 2017-12-24 8:50 am Dzisiejsza wspania\u0142a uroczysto\u015b\u0107 uczy nas przede wszystkim dw\u00f3ch rzeczy – pokory i rado\u015bci. W dniu dzisiejszym ponad wszelk\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107 ukazana nam zosta\u0142a niebia\u0144ska wspania\u0142o\u015b\u0107 i zrozumienie, jakie w oczach Boga znalaz\u0142a kondycja tak wielu ludzi – prostota ich \u017cycia osobistego oraz jego pogoda. Je\u015bli odwo\u0142amy si\u0119 do pism historyk\u00f3w, filozof\u00f3w i […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[3],"tags":[119],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/98830"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=98830"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/98830\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=98830"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=98830"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=98830"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}