{"id":98148,"date":"2017-11-17T15:49:46","date_gmt":"2017-11-17T20:49:46","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=98148"},"modified":"2017-11-17T15:49:46","modified_gmt":"2017-11-17T20:49:46","slug":"historia-upominania-papiezy-przez-wiernych","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=98148","title":{"rendered":"Historia upominania papie\u017cy przez wiernych"},"content":{"rendered":"

Wbrew niebezpiecznym mitom, Ko\u015bci\u00f3\u0142 dopuszcza teoretyczn\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 pope\u0142nienia przez biskupa Rzymu ludzkich b\u0142\u0119d\u00f3w. W historii Ko\u015bcio\u0142a to si\u0119 zdarza\u0142o, a wierni jako sw\u00f3j obowi\u0105zek pojmowali upomnienie papie\u017ca. Wielu z upominaj\u0105cych zosta\u0142o p\u00f3\u017aniej \u015bwi\u0119tymi. Tak jak niekt\u00f3rzy upominani, kt\u00f3rzy pokornie przyj\u0119li s\u0142uszne uwagi braci w Chrystusie.<\/strong><\/p>\r\n

Zdarza\u0142o si\u0119 w dziejach, \u017ce s\u0142owa lub zachowania papie\u017ca, czy to poprzez ich tre\u015b\u0107 czy form\u0119 (np. brak precyzji, zbytni\u0105 og\u00f3lno\u015b\u0107 wyra\u017conej my\u015bli) mog\u0142y wprowadza\u0107 zam\u0119t w\u015br\u00f3d wiernych. Je\u015bli by\u0142y to wypowiedzi publiczne, wtedy te\u017c – ze wzgl\u0119du na dobro Ko\u015bcio\u0142a – wierni podejmowali interwencje. Czynili tak r\u00f3wnie\u017c \u015bwi\u0119ci, kt\u00f3rych uwagi wobec postawy biskupa Rzymu nie tylko nie zamkn\u0119\u0142y im drogi na O\u0142tarze, ale niekiedy by\u0142y nawet argumentami za beatyfikacj\u0105.<\/p>\r\n

\u015awi\u0119ty Piotr, \u017cydzi, poganie i napomnienie \u015bwi\u0119tego Paw\u0142a<\/em><\/strong><\/p>\r\n

Pierwszy przyk\u0142ad takiej sytuacji zosta\u0142 opisany ju\u017c w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym. Wczesne lata istnienia Ko\u015bcio\u0142a, jeszcze za \u017cycia bezpo\u015brednich uczni\u00f3w Pana Jezusa, charakteryzowa\u0142 sp\u00f3r dotycz\u0105cy obowi\u0105zku wype\u0142niania \u017cydowskiego Prawa przez chrze\u015bcijan. Nawr\u00f3ceni \u017cydzi uwa\u017cali, \u017ce poganie w\u0142\u0105czani do Ko\u015bcio\u0142a powinni przestrzega\u0107 zasad starego Zakonu. Z kolei dawni poganie (np. z Antiochii), wspierani w swoich racjach m. in. przez \u015bwi\u0119tego Paw\u0142a z Tarsu, mieli przeciwne zdanie. Sob\u00f3r apostolski zebrany w Jerozolimie rozstrzygn\u0105\u0142 spraw\u0119 przyznaj\u0105c racj\u0119 nawr\u00f3conym nie-\u017cydom.<\/p>\r\n

Przebywaj\u0105cy p\u00f3\u017aniej w Antiochii \u015bwi\u0119ty Piotr traktowa\u0142 nawr\u00f3conych pogan zgodnie z postanowieniami soboru, jednak po przybyciu do gminy by\u0142ych \u017cyd\u00f3w zmieni\u0142 zachowanie. Z tego te\u017c powodu Aposto\u0142 Narod\u00f3w publicznie upomnia\u0142 pierwszego papie\u017ca, bowiem – zdaniem \u015bwi\u0119tego Paw\u0142a – niejednoznaczna postawa \u015bwi\u0119tego Piotra wprowadza\u0142a w\u015br\u00f3d wiernych zam\u0119t! Aposto\u0142 z Tarsu tak opisuje t\u0119 histori\u0119 w Li\u015bcie do Galat\u00f3w:<\/p>\r\n

\u201eGdy nast\u0119pnie Kefas przyby\u0142 do Antiochii, otwarcie mu si\u0119 sprzeciwi\u0142em, bo na to zas\u0142u\u017cy\u0142. Zanim jeszcze nadeszli niekt\u00f3rzy z otoczenia Jakuba, bra\u0142 udzia\u0142 w posi\u0142kach z tymi, kt\u00f3rzy pochodzili z poga\u0144stwa. Kiedy jednak oni si\u0119 zjawili, pocz\u0105\u0142 si\u0119 usuwa\u0107 i trzyma\u0107 si\u0119 z dala, boj\u0105c si\u0119 tych, kt\u00f3rzy pochodzili z obrzezania. To jego nieszczere post\u0119powanie podj\u0119li te\u017c inni pochodzenia \u017cydowskiego, tak \u017ce wci\u0105gni\u0119to w to udawanie nawet Barnab\u0119. Gdy wi\u0119c spostrzeg\u0142em, \u017ce nie id\u0105 s\u0142uszn\u0105 drog\u0105, zgodn\u0105 z prawd\u0105 Ewangelii, powiedzia\u0142em Kefasowi wobec wszystkich: Je\u017celi ty, cho\u0107 jeste\u015b \u017bydem, \u017cyjesz wed\u0142ug obyczaj\u00f3w przyj\u0119tych w\u015br\u00f3d pogan, a nie w\u015br\u00f3d \u017byd\u00f3w, jak mo\u017cesz zmusza\u0107 pogan do przyjmowania zwyczaj\u00f3w \u017cydowskich?<\/em>\u201d. (Ga 2, 11-14).<\/p>\r\n

Tak wi\u0119c jeden wielki \u015bwi\u0119ty upomnia\u0142 innego wielkiego \u015bwi\u0119tego, gdy dostrzeg\u0142, \u017ce jego zachowanie nie by\u0142o – przez brak konsekwencji – wzorcowe. Nie zrodzi\u0142o to jednak wzajemnych zarzut\u00f3w dotycz\u0105cych schizmy, herezji czy niewierno\u015bci wobec papie\u017ca. Piotr by\u0142 cz\u0142owiekiem pokornym i mimo szczeg\u00f3lnej misji powierzonej mu osobi\u015bcie przez Chrystusa, przyj\u0105\u0142 i zastosowa\u0142 si\u0119 do uwag Paw\u0142a. Dzi\u0119ki temu ludzie przyjmowani do \u00f3wczesnego Ko\u015bcio\u0142a nie musieli (i wci\u0105\u017c nie musz\u0105) poddawa\u0107 si\u0119 np. obrzezaniu.<\/p>\r\n

Liberiusz, arianie i \u015bwi\u0119ty Atanazy<\/em><\/strong><\/p>\r\n

Upomnienia zdarza\u0142y si\u0119 i p\u00f3\u017aniej. Wartym wspomnienia jest przypadek zagubionego papie\u017ca Liberiusza, kt\u00f3rego pontyfikat przypad\u0142 na okres rozprzestrzeniania si\u0119 herezji aria\u0144skiej. Biskup Rzymu nie sprzyja\u0142 herezji i – co wi\u0119cej – opiera\u0142 si\u0119 b\u0142\u0105dz\u0105cemu cesarzowi, kt\u00f3ry wymaga\u0142 od nast\u0119pcy \u015bwi\u0119tego Piotra tylko pot\u0119pienia stanowczo walcz\u0105cego z arianizmem Atanazego Aleksandryjskiego (dzi\u015b \u015bwi\u0119tego). Pot\u0119pienie takie by\u0142oby jednak r\u00f3wnoznaczne z poparciem antytrynitarskich b\u0142\u0119d\u00f3w. Gdy jednak papie\u017c zosta\u0142 wygnany z Rzymu, a w azjatyckiej niewoli spotka\u0142 si\u0119 z d\u0142ugotrwa\u0142ymi prze\u015bladowaniami, jego op\u00f3r zmala\u0142 i w ko\u0144cu dosz\u0142o do ekskomunikowania Atanazego.<\/p>\r\n

P\u00f3\u017aniej Liberiusz podpisa\u0142 formu\u0142\u0119 wiary niezawieraj\u0105c\u0105 s\u0142owa homoousios. <\/em>To bardzo istotne, gdy\u017c oznacza\u0142o, i\u017c wed\u0142ug papie\u017ca Chrystus, Syn Bo\u017cy, nie jest wsp\u00f3\u0142istotny Ojcu. Formu\u0142a niezawieraj\u0105ca s\u0142owa homoousios<\/em> sama w sobie nie by\u0142a heretycka, ale pozbawienie jej niezwykle precyzyjnego okre\u015blenia (a wi\u0119c de facto<\/em> rozmycie jej) by\u0142o korzystne dla heretyk\u00f3w i aria\u0144skiego cesarza. Ten, dop\u00f3ki \u017cy\u0142, domaga\u0142 si\u0119 od Liberiusza – kt\u00f3ry po podpisaniu formu\u0142y m\u00f3g\u0142 ju\u017c powr\u00f3ci\u0107 do Rzymu – milczenia. Odwagi nabra\u0142 dopiero po \u015bmierci w\u0142adcy, jednak okres chwilowej s\u0142abo\u015bci os\u0142abi\u0142 autorytet papiestwa. Ostatecznie w ca\u0142ym Ko\u015bciele zwyci\u0119\u017cy\u0142y racje Atanazego, dzi\u015b czczonego jako wielki \u015bwi\u0119ty i Doktor Ko\u015bcio\u0142a. To on mia\u0142 wtedy racj\u0119, a nie \u00f3wczesny papie\u017c.<\/p>\r\n

Honoriusz, monoteletyzm i konsekwentne pot\u0119pianie<\/em><\/strong><\/p>\r\n

W VII wieku zaistnia\u0142 w Ko\u015bciele chrystologiczny sp\u00f3r mi\u0119dzy patriarch\u0105 Jerozolimy Sofroniuszem (dzi\u015b \u015bwi\u0119tym), a patriarch\u0105 Konstantynopola Sergiuszem. Ten drugi, chc\u0105c dokona\u0107 pojednania ze zwolennikami monofizytyzmu (heretyckiego pogl\u0105du o wch\u0142oni\u0119ciu ludzkiej natury Jezusa Chrystusa przez natur\u0119 Bosk\u0105) stworzy\u0142 r\u00f3wnie heretyckie rozwi\u0105zanie \u201ekompromisowe\u201d – monoteletyzm. Z przyczyn politycznych wspiera\u0142 go w tym cesarz Herakliusz, pragn\u0105cy za wszelk\u0105 cen\u0119 pokoju w\u015br\u00f3d chrze\u015bcijan. B\u0142\u0119dom monoteletyzmu (zak\u0142adaj\u0105cego, \u017ce Chrystus ma dwie natury, ale jedn\u0105 wol\u0119 – co wyklucza wiar\u0119 w znanej nam formie, zgodnie z kt\u00f3r\u0105 Pan Jezus jest i prawdziwym Bogiem i prawdziwym cz\u0142owiekiem) sprzeciwi\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bnie Sofroniusz.<\/p>\r\n

W tym czasie papie\u017cem by\u0142 Honoriusz. Nie wspiera\u0142 on herezji, ale odpisuj\u0105c na list konstantynopolita\u0144skiego patriarchy nie przyjrza\u0142 si\u0119 zagadnieniu wystarczaj\u0105co dok\u0142adnie, za\u015b odpowiedzi brakowa\u0142o precyzji, na czym skorzystali wyznawcy b\u0142\u0119dnej nauki.<\/p>\r\n

Zaskoczony takim rozwojem sytuacji patriarcha Sofroniusz wys\u0142a\u0142 swoich przedstawicieli do biskupa Rzymu, by pouczyli papie\u017ca. Ten jednak nie ws\u0142ucha\u0142 si\u0119 w g\u0142os ludzi znaj\u0105cych z w\u0142asnego do\u015bwiadczenia problemy Wschodu i wys\u0142a\u0142 do heretyka Sergiusza kolejny, r\u00f3wnie niejednoznaczny list, przyczyniaj\u0105c si\u0119 w ten spos\u00f3b w rozwoju b\u0142\u0119d\u00f3w.<\/p>\r\n

Honoriusz zmar\u0142 w roku 638. 11 lat p\u00f3\u017aniej, za pontyfikatu jednego z jego nast\u0119pc\u00f3w – Marcina I – odby\u0142 si\u0119 w Rzymie synod (zwo\u0142any jeszcze przez poprzednika Marcina) po\u015bwi\u0119cony pot\u0119pieniu monoteletyzmu i patriarchy Sergiusza. Postaw\u0119 samego Honoriusza jednak grzeczno\u015bciowo przemilczano. Oburzony owym synodem cesarz wpad\u0142 we w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107 i wys\u0142a\u0142 do Rzymu armi\u0119, kt\u00f3ra dostarczy\u0142a do Konstantynopolu papie\u017ca. Nie ugi\u0105\u0142 si\u0119 on jednak przed przemoc\u0105, nie wypar\u0142 si\u0119 poprawnej wiary i zmar\u0142 na Krymie.<\/p>\r\n

Dopiero po kilkunastu latach, gdy w stolicy Imperium w\u0142adz\u0119 obj\u0105\u0142 katolik, zwo\u0142ano III Sob\u00f3r Konstantynopolita\u0144ski, kt\u00f3ry ostatecznie pot\u0119pi\u0142 monoteletyzm i papie\u017ca Honoriusza, nazwanego wprost heretykiem. Papie\u017c Leon II odst\u0105pi\u0142 od tej formy m\u00f3wi\u0105c, \u017ce jego poprzednik nie by\u0142 heretykiem, ale by\u0142 winny szerzenia herezji, i dlatego nale\u017cy go pot\u0119pi\u0107. Od tego momentu Ko\u015bci\u00f3\u0142 zacz\u0105\u0142 przywi\u0105zywa\u0107 wielk\u0105 wag\u0119 do precyzyjnego formu\u0142owania doktryny, by poprzez brak jednoznaczno\u015bci nie wspiera\u0107 \u017cadnych b\u0142\u0119d\u00f3w.  <\/p>\r\n

B\u0142\u0105dz\u0105cy Jan, stanowczy kr\u00f3l i ortodoksyjny Benedykt<\/em><\/strong><\/p>\r\n

B\u0142\u0119dn\u0105 doktryn\u0119 dotycz\u0105c\u0105 los\u00f3w dusz po \u015bmierci g\u0142osi\u0142 z kolei papie\u017c Jan XXII. Uwa\u017ca\u0142 on, niezgodnie z nauk\u0105 katolick\u0105, \u017ce dusze po \u015bmierci nie mog\u0105 ogl\u0105da\u0107 Pana Boga w wizji uszcz\u0119\u015bliwiaj\u0105cej (twarz\u0105 w twarz). Jego zdaniem ta \u0142aska zostanie udost\u0119pniona zbawionym dopiero po s\u0105dzie ostatecznym.<\/p>\r\n

Papie\u017c za swoje b\u0142\u0119dne pogl\u0105dy by\u0142 powszechnie krytykowany, a kr\u00f3l Francji Filip VI mia\u0142 nawet zadeklarowa\u0107 (w obliczu pr\u00f3b narzucenia herezji Wydzia\u0142owi Teologicznemu na Sorbonie), \u017ce je\u015bli Jan XXII przyb\u0119dzie do Pary\u017ca to\u2026 zostanie spalony na stosie jako heretyk! Spo\u015br\u00f3d duchowie\u0144stwa wyra\u017any op\u00f3r wobec tez biskupa Rzymu prezentowa\u0142 cysters Jacques Fournier. Ostatecznie biskup Rzymu na \u0142o\u017cu \u015bmierci wyrzek\u0142 si\u0119 przed wezwanymi kardyna\u0142ami swoich b\u0142\u0119d\u00f3w i wyrazi\u0142 skruch\u0119. Przyzna\u0142 te\u017c, \u017ce pogl\u0105d prezentowa\u0142 jako teolog, a nie jako papie\u017c.<\/p>\r\n

Jego nast\u0119pc\u0105 zosta\u0142 wspomniany wy\u017cej cysters, kt\u00f3ry przeszed\u0142 do historii jako Benedykt XII. Jedn\u0105 z decyzji papie\u017ca by\u0142o og\u0142oszenie ex cathedra<\/em> dogmatu o duszach, kt\u00f3re umieraj\u0105c w \u015bwi\u0119to\u015bci bez oczekiwania na s\u0105d ostateczny dost\u0119puj\u0105 wizji uszcz\u0119\u015bliwiaj\u0105cej. W ten spos\u00f3b oficjalnie Ko\u015bci\u00f3\u0142 pot\u0119pi\u0142 b\u0142\u0119dn\u0105 koncepcj\u0119 g\u0142oszon\u0105 przez\u2026 jednego z poprzednich papie\u017cy.<\/p>\r\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 do Ko\u015bcio\u0142a nie oznacza milczenia wobec b\u0142\u0119d\u00f3w<\/em><\/strong><\/p>\r\n

Mimo, \u017ce w Ko\u015bciele nie ma mo\u017cliwo\u015bci os\u0105dzenia urz\u0119duj\u0105cego papie\u017ca, to na wiernych, zar\u00f3wno \u015bwieckich jak i hierarchach, spoczywa obowi\u0105zek dbania o czysto\u015b\u0107 nauczania. To jedno z g\u0142\u00f3wnych zada\u0144 biskup\u00f3w, gdy\u017c ka\u017cdy z nich powinien by\u0107 nauczycielem wiary i w ten spos\u00f3b wyra\u017anie \u015bwiadczy\u0107 o jedno\u015bci w Ko\u015bciele.<\/p>\r\n

Interwencja konieczna jest zawsze w sytuacji gdy biskup Rzymu naucza tez niezgodnych z Prawdami Wiary, b\u0105d\u017a – poprzez pos\u0142ugiwanie si\u0119 nieprecyzyjnym j\u0119zykiem i niejednoznacznymi gestami – mo\u017ce przyczynia\u0107 si\u0119 do zam\u0119tu lub rozprzestrzeniania si\u0119 fa\u0142szywych doktryn. Papie\u017cy pouczali w historii nawet \u015bwi\u0119ci, czyli ludzie, kt\u00f3rym nie spos\u00f3b zarzuci\u0107 podejmowania dzia\u0142a\u0144 o charakterze schizmatyckim lub motywowanej pych\u0105 niewierno\u015bci wobec Wikariusza Chrystusowego.<\/p>\r\n

Cz\u0142owiek mo\u017ce pope\u0142ni\u0107 b\u0142\u0105d. Ko\u015bci\u00f3\u0142 jednak nie mo\u017ce sobie na to pozwoli\u0107.<\/p>\r\n

Micha\u0142 Wa\u0142ach<\/strong><\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Wbrew niebezpiecznym mitom, Ko\u015bci\u00f3\u0142 dopuszcza teoretyczn\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 pope\u0142nienia przez biskupa Rzymu ludzkich b\u0142\u0119d\u00f3w. W historii Ko\u015bcio\u0142a to si\u0119 zdarza\u0142o, a wierni jako sw\u00f3j obowi\u0105zek pojmowali upomnienie papie\u017ca. Wielu z upominaj\u0105cych zosta\u0142o p\u00f3\u017aniej \u015bwi\u0119tymi. Tak jak niekt\u00f3rzy upominani, kt\u00f3rzy pokornie przyj\u0119li s\u0142uszne uwagi braci w Chrystusie. Zdarza\u0142o si\u0119 w dziejach, \u017ce s\u0142owa lub zachowania papie\u017ca, czy […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[3],"tags":[196,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/98148"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=98148"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/98148\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=98148"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=98148"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=98148"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}