{"id":97994,"date":"2017-10-31T21:38:49","date_gmt":"2017-11-01T01:38:49","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=97994"},"modified":"2017-10-31T10:41:34","modified_gmt":"2017-10-31T14:41:34","slug":"smierc-blogoslawiona-brama-do-raju","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=97994","title":{"rendered":"\u015amier\u0107. B\u0142ogos\u0142awiona brama do raju"},"content":{"rendered":"

Rozmy\u015blajmy cz\u0119sto o \u015bmierci, nie z rozpacz\u0105 pogan czy jako o ko\u0144cu naszej egzystencji, jak atei\u015bci, ale jako o b\u0142ogos\u0142awionej bramie, kt\u00f3r\u0105 wkraczamy do raju. Ujrzymy w\u00f3wczas, dlaczego \u015bw. Pawe\u0142 stwierdza, \u017ce \u015bmier\u0107 zosta\u0142a pokonana zmartwychwstaniem Chrystusa: \u201eZwyci\u0119stwo poch\u0142on\u0119\u0142o \u015bmier\u0107. Gdzie\u017c jest, o \u015bmierci, twoje zwyci\u0119stwo? Gdzie\u017c jest, o \u015bmierci, tw\u00f3j o\u015bcie\u0144?\u201d.<\/strong><\/p>\r\n

\u015amier\u0107<\/strong><\/h4>\r\n

Rozpatrzmy kilka znacz\u0105cych przyk\u0142ad\u00f3w dla refleksji na temat \u015bmierci. Pomog\u0105 one nam lepiej zrozumie\u0107 ten straszliwy krok, kt\u00f3ry musimy wszyscy zrobi\u0107.<\/p>\r\n

Wolter<\/strong><\/p>\r\n

W eleganckim pokoju pi\u0119knego osiemnastowiecznego francuskiego domu, pe\u0142nego ornament\u00f3w, delikatnych zdobie\u0144, jedwabnych zas\u0142on i obitych tapicerk\u0105 krzese\u0142 umiera pod baldachimem olbrzymiego \u0142o\u017ca stary cz\u0142owiek. Jest chudy i wymizerowany. Bardzo inteligentny, nawet genialny, ale bezbo\u017cny i sarkastyczny. Posiada\u0142 i\u015bcie diabelsk\u0105 zdolno\u015b\u0107 o\u015bmieszania swoich przeciwnik\u00f3w. Wykorzystywa\u0142 t\u0119 w\u0142adz\u0119 zw\u0142aszcza przeciwko Ko\u015bcio\u0142owi i jego Bo\u017cemu Za\u0142o\u017cycielowi, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 jedynie jako \u201eTym Nies\u0142awnym\u201d, kt\u00f3rego nale\u017cy zmia\u017cd\u017cy\u0107.<\/p>\r\n

Ten filozof mia\u0142 wszystko, co \u017cycie mo\u017ce ofiarowa\u0107: pieni\u0105dze, przyjemno\u015bci, presti\u017c. By\u0142 nawet przez wielu ub\u00f3stwiany. Wie, \u017ce umrze i ju\u017c wizyt\u0119 z\u0142o\u017cyli mu dwaj ksi\u0119\u017ca. Jednak odmawia wyznania swoich b\u0142\u0119d\u00f3w i prosi ich o zostawienie go w spokoju.<\/p>\r\n

Ca\u0142e jego cia\u0142o pokrywaj\u0105 rany, pali go gard\u0142o, a jego dusza jest w rozpaczy. Wci\u0105\u017c przytomny, zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest prawd\u0105, a Jezus Chrystus jego zbawieniem. Jednak odrzuca wszelkie \u0142aski i utwardza swoj\u0105 wol\u0119 w z\u0142u. Wie, jaki czeka go kres, a przed nim ju\u017c otwiera si\u0119 piek\u0142o. Gdy \u00f3w koniec nadchodzi, \u201eumiera w\u015bciek\u0142y, blu\u017ani\u0105c w rozpaczy, przeklinaj\u0105c przyjaci\u00f3\u0142, rozdrapuj\u0105c cia\u0142o i jedz\u0105c w\u0142asne ekskrementy\u201d.<\/p>\r\n

\u015awi\u0119ta Teresa, Ma\u0142y Kwiatek Jezusa<\/strong><\/p>\r\n

Skierujmy si\u0119 teraz ku ubogiemu, prostemu szpitalowi. To infirmeria klasztorna karmelita\u0144skich zakonnic z Lisieux we Francji pod koniec XIX wieku. M\u0142oda, dwudziestoczteroletnia zakonnica jest bliska \u015bmierci. Zmagania ze \u015bmierci\u0105 dotkni\u0119tej gru\u017alic\u0105 Teresy mia\u0142y d\u0142ugi i bolesny przebieg. Z trudem \u0142apie oddech, czuje duszno\u015bci. Jej dusza pogr\u0105\u017ca si\u0119 w \u015bmiertelnej posusze, ju\u017c nie odczuwa pociech Bo\u017cego Oblubie\u0144ca, kt\u00f3remu po\u015bwi\u0119ci\u0142a \u017cycie i kt\u00f3rego kocha z \u017carliwo\u015bci\u0105 poch\u0142aniaj\u0105c\u0105 j\u0105 bardziej ni\u017c choroba. Bo\u017cy Zbawiciel zsy\u0142a t\u0119 ostateczn\u0105 pr\u00f3b\u0119 na ow\u0105 heroiczn\u0105 dusz\u0119.<\/p>\r\n

Zgodnie z klasztornym zwyczajem reszta zakonnic stoi wok\u00f3\u0142 niej. W\u015br\u00f3d nich s\u0105 jej trzy rodzone siostry: Paulina, Maria i Celina. Paulina (matka Agnieszka od Jezusa) by\u0142a jej kierowniczk\u0105, jej \u201ema\u0142\u0105 mam\u0105\u201d. Maria (siostra Maria od Naj\u015bwi\u0119tszego Serca) by\u0142a jej serdeczn\u0105 matk\u0105 chrzestn\u0105, kt\u00f3ra przygotowa\u0142a j\u0105 do I Komunii \u015awi\u0119tej. Celina (siostra Genowefa od Naj\u015bwi\u0119tszego Oblicza) by\u0142a jej bli\u017aniacz\u0105 dusz\u0105, z kt\u00f3r\u0105 najbardziej si\u0119 uto\u017csamia\u0142a i kt\u00f3ra w szczeg\u00f3lno\u015bci by\u0142a otwarta na jej doktryn\u0119 \u201ema\u0142ej drogi\u201d, czyli \u201educhowego niemowl\u0119ctwa\u201d.<\/p>\r\n

Jej kuzynka, Maria Gu\u00c3\u00a9rin (siostra Maria od Eucharystii), prze\u0142o\u017cona, matka Maria Gonzaga (kt\u00f3ra by\u0142a przyczyn\u0105 tak wielu jej cierpie\u0144), oraz reszta zakonnic po z\u0142o\u017conych \u015blubach – s\u0105 tak\u017ce w pobli\u017cu jej \u0142o\u017ca \u015bmierci. Wszystkie \u017carliwie si\u0119 modl\u0105, widz\u0105c cierpienie swej umieraj\u0105cej siostry. W ko\u0144cu, w apogeum cierpienia, Teresa unosi si\u0119 nieznacznie na \u0142\u00f3\u017cku, spogl\u0105da w stron\u0119 nieokre\u015blonego punktu w pokoju, u\u015bmiecha si\u0119 anielsko i w ekstazie szcz\u0119\u015bcia oddaje sw\u0105 dziewicz\u0105 dusz\u0119 Bogu.<\/p>\r\n

Sfotografowany tu\u017c po \u015bmierci \u00f3w rajski u\u015bmiech wci\u0105\u017c jest obecny na ustach tej zakonnicy, kt\u00f3ra chcia\u0142a wie\u015b\u0107 \u017cycie kontemplacyjne, by\u0107 misjonark\u0105, wojowniczk\u0105 i now\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 Joann\u0105 d\u2019Arc. Ten u\u015bmiech to pocz\u0105tek nieba.<\/p>\r\n

\u015awi\u0119ty J\u00f3zef<\/strong><\/p>\r\n

Wreszcie we\u017amy pod uwag\u0119 ma\u0142y palesty\u0144ski domek. Zbudowany jest z u\u0142o\u017conych warstwami kamieni i ma p\u0142aski dach, tak jak by\u0142o to w stylu rejonu, gdzie tak rzadko pada deszcz. W prostym, wiejskim pokoju, nacechowanym nieokre\u015blon\u0105 czysto\u015bci\u0105 i wznios\u0142o\u015bci\u0105, na skromnym \u0142\u00f3\u017cku do\u015bwiadczony, czcigodny starzec walczy ze \u015bmierci\u0105. Emanuj\u0105 z niego: niezr\u00f3wnany majestat i s\u0142odko\u015b\u0107. Po jednej stronie \u0142\u00f3\u017cka jest m\u0142ody Cz\u0142owiek, krzepki, ale nie ordynarny, maj\u0105cy tak harmonijne rysy twarzy, \u017ce Dawid wykrzykn\u0105\u0142 o Nim profetycznie: \u201eTy\u015b najpi\u0119kniejszy z syn\u00f3w ludzkich\u201d (Ps 45,3). To oczywi\u015bcie Jezus Chrystus stoi obok \u0142\u00f3\u017cka swojego przybranego ojca.<\/p>\r\n

Z drugiej strony stoi Pani w \u015brednim wieku, kt\u00f3rej pi\u0119kno podkre\u015bla Jej dojrza\u0142o\u015b\u0107. To do Niej stosuj\u0105 si\u0119 s\u0142owa Pie\u015bni nad pie\u015bniami (4,7): \u201eCa\u0142a pi\u0119kna jeste\u015b, przyjaci\u00f3\u0142ko moja, i nie ma w tobie skazy\u201d. To Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna. Stoimy przed \u015bwi\u0119tym J\u00f3zefem, kt\u00f3rego w ostatnich chwilach wspieraj\u0105 nasz Pan i Matka Naj\u015bwi\u0119tsza. Nie mo\u017ce by\u0107 skuteczniejszego albo bardziej pocieszaj\u0105cego wsparcia, lub szcz\u0119\u015bliwszej \u015bmierci dla tego wielkiego Patriarchy, m\u0119\u017ca Maryi Panny, a zatem prawdziwego, cho\u0107 nie cielesnego, ojca Bo\u017cego Zbawiciela. To dlatego Ko\u015bci\u00f3\u0142 nazwa\u0142 go patronem dobrej \u015bmierci.<\/p>\r\n

Dlaczego \u015bmier\u0107 nas szokuje<\/strong><\/p>\r\n

Zastan\u00f3wmy si\u0119 nad kolejn\u0105 rzecz\u0105. Naszym najsilniejszym instynktem jest instynkt samozachowawczy. Gdy pojawia si\u0119 nag\u0142e zagro\u017cenie, ca\u0142e nasze cia\u0142o jest w stanie pogotowia. Nasz oddech si\u0119 zmienia, wzrok wyostrza, a wszystkie zmys\u0142y skupiaj\u0105 si\u0119 na tym, by uprzedzi\u0107 niebezpiecze\u0144stwo mog\u0105ce wystawi\u0107 nasze \u017cycie na ryzyko.<\/p>\r\n

Pod wp\u0142ywem intensywnych emocji, wywo\u0142anych niebezpiecze\u0144stwem, cz\u0142owiek mo\u017ce dla siebie albo dla ukochanej osoby dokona\u0107 rzeczy, kt\u00f3rych normalnie by nie zrobi\u0142. Skoczy z p\u0142on\u0105cego budynku, przeskoczy nad niezwykle wysokim murem, przejdzie wezbrany i szalej\u0105cy nurt, przebiegnie olbrzymi dystans albo rzuci si\u0119 tu\u017c przed samoch\u00f3d, by ocali\u0107 ukochan\u0105 osob\u0119.<\/p>\r\n

To wszystko jest instynktowne. Poprzedza my\u015blenie i prowadzi do nag\u0142ych, skutecznych i piorunuj\u0105cych dzia\u0142a\u0144. Taka intensywno\u015b\u0107 pokazuje, na poziomie przyrodzonym, \u017ce cz\u0142owiek postrzega \u017cycie jako najwi\u0119ksze z wszystkich d\u00f3br. Ponadto jest tak przywi\u0105zany do \u017cycia, \u017ce jest sk\u0142onny do najwi\u0119kszych po\u015bwi\u0119ce\u0144 i ust\u0119pstw, by je ocali\u0107, czasami nadaj\u0105c mu najwy\u017csz\u0105 warto\u015b\u0107. To dlatego, kiedy ponad w\u0142asne \u017cycie cz\u0142owiek stawia obron\u0119 kraju, szlachetn\u0105 spraw\u0119, zasady, cnot\u0119 czy – w szczeg\u00f3lno\u015bci – wiar\u0119, jest to wyraz wysokiej moralnej bezinteresowno\u015bci i heroizmu. Kiedy ponad swe \u017cycie stawia mi\u0142o\u015b\u0107 Boga, staje si\u0119 m\u0119czennikiem, \u015bwi\u0119tym.<\/p>\r\n

St\u0105d na poziomie czysto przyrodzonym, bez brania pod uwag\u0119 \u0142aski czy Bo\u017cej pomocy, cz\u0142owiek l\u0119ka si\u0119 \u015bmierci bardziej ni\u017c czegokolwiek innego i czuje rozpacz nawet w obliczu jej odleg\u0142ej perspektywy. Kiedy jednak cz\u0142owiek patrzy na \u015bmier\u0107 w nadprzyrodzonym duchu, wie – mimo brutalno\u015bci oddzielenia duszy od cia\u0142a – \u017ce \u015bmier\u0107 to brama wiod\u0105ca do \u017cycia przysz\u0142ego i chwa\u0142y b\u0142ogos\u0142awionych. Postrzega w\u00f3wczas \u015bmier\u0107 oczami pe\u0142nymi wiary i nadziei.<\/p>\r\n

\u015amier\u0107, zap\u0142ata za grzech<\/strong><\/p>\r\n

\u015awi\u0119ty Pawe\u0142 uczy nas: \u201eAlbowiem zap\u0142at\u0105 za grzech jest \u015bmier\u0107, a \u0142aska przez Boga dana – to \u017cycie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym\u201d (Rz 6,23). \u201eDlatego te\u017c, jak przez jednego cz\u0142owieka grzech wszed\u0142 do \u015bwiata, a przez grzech \u015bmier\u0107, i w ten spos\u00f3b \u015bmier\u0107 przesz\u0142a na wszystkich ludzi, poniewa\u017c zgrzeszyli\u201d (Rz 5,12).<\/p>\r\n

\u015amier\u0107 ma w sobie wyd\u017awi\u0119k kary. To dlatego budzi taki postrach i wywo\u0142uje tak wiele cierpienia. Z naturalnego punktu widzenia cz\u0142owiek nie powinien \u017cy\u0107 bez ko\u0144ca. Jest on bytem z\u0142o\u017conym, sk\u0142adaj\u0105cym si\u0119 z duchowej duszy – kt\u00f3ra jest nie\u015bmiertelna – i organicznego cia\u0142a – kt\u00f3re si\u0119 psuje. Dusza o\u017cywia z\u0142o\u017cony ludzki byt. Kiedy cia\u0142o popada w ruin\u0119 – w wyniku choroby, zu\u017cycia czy wypadku – traci sw\u0105 zdolno\u015b\u0107 do jedno\u015bci z dusz\u0105. Te dwa elementy z\u0142o\u017conego ludzkiego bytu rozdzielaj\u0105 si\u0119; dusza wkracza do wieczno\u015bci, a cia\u0142o zaczyna si\u0119 psu\u0107, zamieniaj\u0105c w proch, z kt\u00f3rego zosta\u0142o stworzone (por. Rdz 2,7), a\u017c do chwili ostatecznego zmartwychwstania, kiedy ponownie zjednoczy si\u0119 z dusz\u0105.<\/p>\r\n

Konsekwencja grzechu pierworodnego<\/strong><\/p>\r\n

B\u00f3g stworzy\u0142 naszych pierwszych rodzic\u00f3w, Adama i Ew\u0119, i da\u0142 im ziemski raj na miejsce zamieszkania. Sam Stw\u00f3rca, kt\u00f3ry rozmawia\u0142 z Adamem \u201ew porze powiewu wiatru\u201d (Rdz 3,8), wyni\u00f3s\u0142 ich do porz\u0105dku nadprzyrodzonego, udzielaj\u0105c im daru \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej, dzi\u0119ki kt\u00f3rej uczestnicz\u0105 w samym \u017cyciu Boga. Opr\u00f3cz tego da\u0142 im wiele darmowych dar\u00f3w, zwanych charyzmatami, b\u0119d\u0105cymi poza ludzk\u0105 natur\u0105. W ten spos\u00f3b otrzymali oni dar natchnionej wiedzy, dzi\u0119ki kt\u00f3rej rozumieli wszystko, i dar harmonii, dzi\u0119ki kt\u00f3remu oszcz\u0119dzone by\u0142y im choroby i \u015bmier\u0107.<\/p>\r\n

Gdyby nie grzech, \u017cycie cz\u0142owieka na ziemi by\u0142oby \u017cyciem niebia\u0144skim, w przyja\u017ani z Bogiem po\u015br\u00f3d urok\u00f3w i s\u0142odko\u015bci Edenu. Cz\u0142owiek by\u0142 kr\u00f3lem stworzenia; same zwierz\u0119ta by\u0142y mu pos\u0142uszne, a natura ugina\u0142a si\u0119 przed jego wol\u0105. Po dope\u0142nieniu tego czasu, gdy jego \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 osi\u0105gn\u0119\u0142aby pewien poziom, anio\u0142owie poprowadziliby go ku rado\u015bci, jak\u0105 jest pe\u0142nia szcz\u0119\u015bcia w niebie. Jednak B\u00f3g, kt\u00f3ry jest pe\u0142ni\u0105 sprawiedliwo\u015bci, ustanowi\u0142 pr\u00f3b\u0119, aby w praktykowaniu cnoty by\u0142y te\u017c zas\u0142ugi. Pragn\u0105c, by cz\u0142owiek w pe\u0142ni podda\u0142 si\u0119 Jego woli, B\u00f3g podda\u0142 Adama i Ew\u0119 pr\u00f3bie, zabraniaj\u0105c im spo\u017cywania owoc\u00f3w z drzewa po\u015brodku raju, zwanego drzewem poznania dobrego i z\u0142ego.<\/p>\r\n

Kuszona przez diab\u0142a Ewa pozwoli\u0142a si\u0119 uwie\u015b\u0107; sama z kolei skusi\u0142a swojego m\u0119\u017ca. Niepos\u0142uszni Bo\u017cemu nakazowi oboje spo\u017cyli z zakazanego owocu. Przysz\u0142a kara: utracili swoj\u0105 pierwotn\u0105 niewinno\u015b\u0107, otwieraj\u0105c oczy na z\u0142o; \u201epoznali, \u017ce s\u0105 nadzy\u201d (Rdz 3,7) i wezbra\u0142a w nich po\u017c\u0105dliwo\u015b\u0107. Wygnani z raju musieli pracowa\u0107 i zarabia\u0107 na sw\u00f3j chleb w pocie czo\u0142a. Do\u015bwiadczyli po raz pierwszy ci\u0119\u017caru zm\u0119czenia. Kobieta mia\u0142a rodzi\u0107 w b\u00f3lach, ziemia nape\u0142ni\u0107 si\u0119 cierniami, a zwierz\u0119ta zbuntowa\u0107 przeciw swoim by\u0142ym panom. Ze wzgl\u0119du na sw\u00f3j grzech, nazwany pierworodnym<\/em>, gdy\u017c zosta\u0142 pope\u0142niony przez ludzko\u015b\u0107 jako pierwszy, Adam i Ewa utracili nie tylko \u0142ask\u0119 u\u015bwi\u0119caj\u0105c\u0105, kt\u00f3ra sprawia\u0142a, \u017ce byli przyjaci\u00f3\u0142mi Boga, ale tak\u017ce niekt\u00f3re z nadzwyczajnych dar\u00f3w, w szczeg\u00f3lno\u015bci dar harmonii<\/em>, przez co stali si\u0119 podatni na chorob\u0119 i \u015bmier\u0107 (por. Rdz 2 i 3).<\/p>\r\n

Bole\u015bci \u015bmierci a dobra \u015bmier\u0107<\/strong><\/p>\r\n

\u015amier\u0107 znaczy koniec naszych nieszcz\u0119\u015b\u0107 na tej ziemi. Uniemo\u017cliwia nam zyskanie wi\u0119kszej ilo\u015bci zas\u0142ug, skruch\u0119 za grzechy i otrzymanie dodatkowych \u0142ask. Cz\u0142owiek umieraj\u0105c wkracza do wieczno\u015b\u0107, \u201ea je\u015bli drzewo upadnie na po\u0142udnie czy te\u017c na p\u00f3\u0142noc – na miejscu, gdzie upadnie, tam le\u017cy\u201d (Koh 11,3). Dobra \u015bmier\u0107 zale\u017cy od specjalnej \u0142aski, udzielanej przez Boga wiod\u0105cym dobre \u017cycie, tym, kt\u00f3rzy odpokutowali swoje grzechy, czy – rzadziej – ka\u017cdemu, komu zdecyduje si\u0119 udzieli\u0107 jej z czystej hojno\u015bci, zgodnie ze swoimi \u015bwi\u0119tymi zamiarami. \u0141aska dobrej \u015bmierci i ostateczna wytrwa\u0142o\u015b\u0107 to jedna z \u0142ask, o kt\u00f3re powinni\u015bmy prosi\u0107 z ogromn\u0105 uporczywo\u015bci\u0105.<\/p>\r\n

\u015amier\u0107 naturalna, nie b\u0119d\u0105ca wynikiem \u015bmiertelnego wypadku, przychodzi normalnie poprzedzona agoni\u0105, r\u00f3\u017cni\u0105c\u0105 si\u0119 co do d\u0142ugo\u015bci trwania. S\u0142owo agonia<\/em> pochodzi z j\u0119zyka greckiego i oznacza walk\u0119. W rzeczywisto\u015bci w tej tragicznej chwili bierzemy udzia\u0142 w ostatecznej bitwie, kt\u00f3ra rozstrzygnie o naszym ostatecznym losie – zbawieniu albo pot\u0119pieniu. Za Bo\u017cym pozwoleniem w trakcie ko\u0144cowej agonii diabe\u0142 przypu\u015bci najwi\u0119kszy atak, usi\u0142uj\u0105c doprowadzi\u0107 umieraj\u0105c\u0105 osob\u0119 do rozpaczy. Cho\u0107 nie powinni\u015bmy da\u0107 si\u0119 przerazi\u0107 t\u0105 perspektyw\u0105, musimy potraktowa\u0107 perspektyw\u0119 agonii bardzo powa\u017cnie, maj\u0105c z ufno\u015bci\u0105 nadziej\u0119 na mi\u0142osierdzie Bo\u017ce i wstawiennictwo Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny.<\/p>\r\n

Ktokolwiek wi\u00f3d\u0142 \u017cycie cnotliwe, a w szczeg\u00f3lno\u015bci modli\u0142 si\u0119 du\u017co o \u0142ask\u0119 dobrej \u015bmierci, mo\u017ce by\u0107 pewny, \u017ce w chwili agonii pomog\u0105 mu Matka Bo\u017ca, \u015bw. J\u00f3zef i \u015bwi\u0119ci anio\u0142owie. Jest to ostateczna chwila heroicznej ufno\u015bci w mi\u0142osierdzie Bo\u017ce.<\/p>\r\n

Powinno\u015bci wobec umieraj\u0105cego<\/strong><\/p>\r\n

Chod\u017a zasadnicza odpowiedzialno\u015b\u0107 za dobr\u0105 \u015bmier\u0107 spoczywa na poszczeg\u00f3lnej osobie, to powa\u017cnym obowi\u0105zkiem mi\u0142osierdzia jest pom\u00f3c innym umrze\u0107 dobrze, szczeg\u00f3lnie je\u015bli s\u0105 to przyjaciele, cz\u0142onkowie rodziny czy kto\u015b, czyjej \u015bmierci jeste\u015bmy przypadkiem \u015bwiadkami.<\/p>\r\n

Obowi\u0105zek mi\u0142osierdzia polega na zapewnieniu umieraj\u0105cej osobie ksi\u0119dza, by mog\u0142a si\u0119 wyspowiada\u0107 i przyj\u0105\u0107 ostatnie namaszczenie, pomagaj\u0105c jej w ten spos\u00f3b w akcie wiary, nadziei i mi\u0142o\u015bci i wspieraj\u0105c j\u0105 swoimi modlitwami.<\/p>\r\n

Niewezwanie ksi\u0119dza z obawy przestraszenia pacjenta – co jest niestety do\u015b\u0107 powszechn\u0105 postaw\u0105 – to poga\u0144ski i naturalistyczny spos\u00f3b post\u0119powania. Mo\u017ce to by\u0107 prawdziwe przest\u0119pstwo wobec umieraj\u0105cej osoby, gdy\u017c od tego mo\u017ce zale\u017ce\u0107 jej wieczne zbawienie. Jej strach b\u0119dzie du\u017co wi\u0119kszy, kiedy stanie twarz\u0105 w twarz wobec s\u0105du Boga, nie otrzymawszy sakrament\u00f3w przygotowuj\u0105cych do \u017cycia wiecznego. Przy prawdziwej skrusze spowied\u017a odpuszcza grzechy. Namaszczenie chorych, czyli ostatnie namaszczenie, tak\u017ce zyskuje przebaczenie, szczeg\u00f3lnie w przypadku utraty przytomno\u015bci i – kiedy taka jest wola Bo\u017ca – nawet poprawia albo przywraca zdrowie danej osoby.<\/p>\r\n

W swoim li\u015bcie \u015bw. Jakub nawo\u0142uje:<\/p>\r\n

Choruje kto\u015b w\u015br\u00f3d was? Niech sprowadzi kap\u0142an\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, by si\u0119 modlili nad nim i nama\u015bcili go olejem w imi\u0119 Pana. A modlitwa pe\u0142na wiary b\u0119dzie dla chorego ratunkiem i Pan go pod\u017awignie, a je\u015bliby pope\u0142ni\u0142 grzechy, b\u0119d\u0105 mu odpuszczone. Wyznawajcie zatem sobie nawzajem grzechy, m\u00f3dlcie si\u0119 jeden za drugiego, by\u015bcie odzyskali zdrowie\u201d (Jk 5,14-16).<\/p>\r\n

Namaszczenie chorych ma kilka skutk\u00f3w:<\/p>\r\n

1) Zwi\u0119ksza \u0142ask\u0119 u\u015bwi\u0119caj\u0105c\u0105 w duszy, niszczy to, co pozosta\u0142o z grzechu (s\u0142abo\u015b\u0107, z\u0142e sk\u0142onno\u015bci itd.), oraz umacnia dusz\u0119 przed minionym, obecnym i przysz\u0142ym z\u0142em.<\/p>\r\n

2) Odpuszcza grzechy \u015bmiertelne w przypadkach, w kt\u00f3rych dana osoba z nie swojej winy nie mo\u017ce si\u0119 wyspowiada\u0107, pod warunkiem skruchy, to znaczy nadprzyrodzonego \u017calu za grzechy z l\u0119ku przed Bogiem.<\/p>\r\n

3) Zale\u017cnie od poziomu wewn\u0119trznej sk\u0142onno\u015bci danej osoby, usuwa – przynajmniej cz\u0119\u015bciowo – doczesn\u0105 kar\u0119 z powodu grzech\u00f3w ju\u017c odpuszczonych.<\/p>\r\n

4) Przywraca zdrowie cia\u0142u i jest pomocne duszy. Chocia\u017c jest to skutek drugorz\u0119dny, jest on niezawodny, je\u015bli chodzi o dobro duchowe chorego.<\/p>\r\n

W przypadkach braku przytomno\u015bci namaszczenie chorych jest wa\u017cniejsze ni\u017c sama spowied\u017a, poniewa\u017c sakrament pokuty wymaga dla swej wa\u017cno\u015bci przynajmniej nadprzyrodzonej skruchy grzesznika przejawiaj\u0105cej si\u0119 w jaki\u015b spos\u00f3b zewn\u0119trznie<\/em>. Z drugiej strony zwyk\u0142a skrucha<\/em> wystarczy dla wa\u017cno\u015bci namaszczenia, nawet je\u015bli nie zostanie ona w jaki\u015b spos\u00f3b okazana zewn\u0119trznie.<\/p>\r\n

Po spowiedzi i namaszczeniu chorych, je\u015bli umieraj\u0105ca osoba jest przytomna, powinna przyj\u0105\u0107 Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, to znaczy wiatyk, kt\u00f3ry jest pokarmem umo\u017cliwiaj\u0105cym przej\u015bcie \u015bcie\u017cek \u015bmierci, wzmocnieniem chlebem anio\u0142\u00f3w – samym Jezusem Chrystusem w formie sakramentalnej.<\/p>\r\n

W obliczu \u015bmierci nigdy nie powinni\u015bmy panikowa\u0107 ani pozostawa\u0107 w oboj\u0119tno\u015bci<\/strong><\/p>\r\n

Je\u015bli chodzi o \u015bmier\u0107, powinni\u015bmy unika\u0107 nerwowej paniki i rozpaczy, jak r\u00f3wnie\u017c oboj\u0119tno\u015bci wobec \u017cycia wiecznego i zak\u0142adania, \u017ce zostaniemy zbawieni bez zas\u0142ug. Taka postawa jest odmienna od pokornej i b\u0142agalnej ufno\u015bci tego, kt\u00f3ry z nadziej\u0105 oczekuje wszystkiego ze strony Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia, ale czyni wszystko, co w jego mocy, by dobrze si\u0119 przygotowa\u0107 na rozstrzygaj\u0105ce spotkanie ze Stw\u00f3rc\u0105. Swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 \u015bmier\u0107 albo \u015bmier\u0107 osoby nam drogiej nale\u017cy przyj\u0105\u0107 z pogodzeniem. Oczywi\u015bcie \u015bmier\u0107 ukochanej osoby powinna nas smuci\u0107. Sam nasz Pan da\u0142 tego dow\u00f3d p\u0142acz\u0105c nad \u015bmierci\u0105 \u0141azarza (J 11,3 i nn.).<\/p>\r\n

Chocia\u017c \u015bmier\u0107 jest nieuchronna i ma wyd\u017awi\u0119k kary, to staje si\u0119 chwalebna, kiedy przyjmujemy j\u0105 z pogodzeniem albo jako cierpienie za swoje grzechy.<\/p>\r\n

\u015awi\u0119ty Pius X szczeg\u00f3lnie zaleca\u0142, by wierni modlili si\u0119 nast\u0119puj\u0105cym aktem poddania si\u0119 woli Boga. Nawet wzbogaci\u0142 go odpustem zupe\u0142nym w chwili \u015bmierci dla ka\u017cdego, kto odmawia go pobo\u017cnie ka\u017cdego dnia:<\/p>\r\n

\r\n

Panie Bo\u017ce m\u00f3j, ju\u017c teraz przyjmuj\u0119 z r\u0119ki Twojej z poddaniem si\u0119 i ochot\u0105 ka\u017cdy rodzaj \u015bmierci, jaki Ci si\u0119 b\u0119dzie podoba\u0142o zes\u0142a\u0107 na mnie wraz ze wszystkimi jego troskami, cierpieniami i b\u00f3lami. Amen.<\/strong><\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

Rozmy\u015blajmy cz\u0119sto o \u015bmierci, nie z rozpacz\u0105 pogan czy jako o ko\u0144cu naszej egzystencji, jak atei\u015bci, ale jako o b\u0142ogos\u0142awionej bramie, kt\u00f3r\u0105 wkraczamy do raju. Ujrzymy w\u00f3wczas, dlaczego \u015bw. Pawe\u0142 stwierdza, \u017ce \u015bmier\u0107 zosta\u0142a pokonana zmartwychwstaniem Chrystusa: \u201eZwyci\u0119stwo poch\u0142on\u0119\u0142o \u015bmier\u0107. Gdzie\u017c jest, o \u015bmierci, twoje zwyci\u0119stwo? Gdzie\u017c jest, o \u015bmierci, tw\u00f3j o\u015bcie\u0144?\u201d (1 Kor 15,54-55).<\/p>\r\n

Luiz S\u00c3\u00a9rgio Solimeo<\/em><\/strong><\/p>\r\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: tfp.org<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Rozmy\u015blajmy cz\u0119sto o \u015bmierci, nie z rozpacz\u0105 pogan czy jako o ko\u0144cu naszej egzystencji, jak atei\u015bci, ale jako o b\u0142ogos\u0142awionej bramie, kt\u00f3r\u0105 wkraczamy do raju. Ujrzymy w\u00f3wczas, dlaczego \u015bw. Pawe\u0142 stwierdza, \u017ce \u015bmier\u0107 zosta\u0142a pokonana zmartwychwstaniem Chrystusa: \u201eZwyci\u0119stwo poch\u0142on\u0119\u0142o \u015bmier\u0107. Gdzie\u017c jest, o \u015bmierci, twoje zwyci\u0119stwo? Gdzie\u017c jest, o \u015bmierci, tw\u00f3j o\u015bcie\u0144?\u201d. \u015amier\u0107 Rozpatrzmy kilka […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/97994"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=97994"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/97994\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=97994"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=97994"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=97994"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}