Zapewne wszyscy pami\u0119tacie entuzjazm polskich katolickich \u015brodowisk konserwatywnych, jaki nasta\u0142 po obj\u0119ciu Tronu \u015awi\u0119tego Piotra przez Ojca \u015awi\u0119tego Benedykta XVI. By\u0142o to dla nas troch\u0119 jak „nowa wiosna Ko\u015bcio\u0142a”, o jakiej przez lata tr\u0105bi\u0142a posoborowa propaganda. Rzeczywi\u015bcie: co\u015b si\u0119 zmienia\u0142o nie tyle w mentalno\u015bci i dyscyplinie, co w oczekiwaniach.
\r\n
\r\n Do seminari\u00f3w trafili m\u0142odzi ch\u0142opcy, kt\u00f3rzy pragn\u0119li by\u0107 jak Benedykt: chcieli pi\u0119knej, czy cho\u0107by pi\u0119kniejszej liturgii, chcieli uporz\u0105dkowania w Ko\u015bciele, chcieli chrze\u015bcija\u0144skiego braterstwa lub przynajmniej \u017cyczliwo\u015bci i serdeczno\u015bci, jakie s\u0105 fundamentami stosunk\u00f3w mi\u0119dzyludzkich w cywilizowanych spo\u0142eczno\u015bciach.
\r\n
\r\n Ci dobrzy ch\u0142opcy uko\u0144czyli seminaria i zostali wy\u015bwi\u0119ceni na kap\u0142an\u00f3w. I trafili do ko\u015bcielnej polskiej rzeczywisto\u015bci.
\r\n
\r\n 28 lutego 2013 r. Ojciec \u015awi\u0119ty Benedykt XVI „dobrowolnie” zako\u0144czy\u0142 pe\u0142nienie pos\u0142ugi papieskiej. Z entuzjazmu lat 2005 – 2006 wiele ju\u017c si\u0119 w\u00f3wczas nie osta\u0142o, ale ta decyzja by\u0142a szokiem dla ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. By\u0107 mo\u017ce najbardziej wstrz\u0105sn\u0119\u0142a ona owymi m\u0142odymi kap\u0142anami i alumnami ostatnich lat seminari\u00f3w. By\u0107 mo\u017ce proste postrzeganie abdykacji Papie\u017ca jako dezercji u\u0142atwia im, by w odniesieniu do siebie podj\u0105\u0107 decyzj\u0119 o zawieszeniu sutanny na ko\u0142ku i przej\u015bciu do cywila.
\r\n
\r\n Coraz cz\u0119\u015bciej dowiadujemy si\u0119 o odej\u015bciach z kap\u0142a\u0144stwa bardzo m\u0142odych sta\u017cem prezbiter\u00f3w. Gdyby pozbiera\u0107 informacje z ca\u0142ej Polski, ujmuj\u0105c zar\u00f3wno cz\u0142onk\u00f3w instytut\u00f3w tradycjonalistycznych jak i kap\u0142an\u00f3w diecezjalnych (birytualnych oraz konserwatywnych doktrynalnie, cho\u0107 celebruj\u0105cych tylko Novus Ordo), okaza\u0142oby si\u0119, \u017ce w dwu – trzech ostatnich latach stracili\u015bmy przynajmniej kilkunastu takich m\u0142odych kap\u0142an\u00f3w.
\r\n
\r\n To jest przera\u017caj\u0105ce.
\r\n
\r\n Zawodzimy na ca\u0142ej linii.
\r\n
\r\n Decyzja o porzuceniu kap\u0142a\u0144stwa jest by\u0107 mo\u017ce trudniejsza od strony ludzkiej ni\u017c duchowej. Bo dla nich to tak\u017ce zakwestionowanie prawie ca\u0142ego dotychczasowego doros\u0142ego \u017cycia. Przekre\u015blaj\u0105 je i wol\u0105 zaczyna\u0107 od zera.
\r\n
\r\n Te fakty oznaczaj\u0105, \u017ce m\u0142odym kap\u0142anom bardzo brakuje zar\u00f3wno wsparcia modlitewnego jak i zwyk\u0142ego dobrego s\u0142owa. Nie chc\u0119 teraz nikogo os\u0105dza\u0107, nie chc\u0119 ubolewa\u0107 o braku rozumienia cudu i daru kap\u0142a\u0144stwa. Chcia\u0142bym po prostu przyczyni\u0107 si\u0119 cho\u0107 w najmniejszym stopniu, aby uratowa\u0107 i zachowa\u0107 pos\u0142ug\u0119 cho\u0107 jednego ksi\u0119dza.
\r\n
\r\n M\u00f3dlmy si\u0119 za naszych kap\u0142an\u00f3w i seminarzyst\u00f3w!!<\/p>\r\n