{"id":96476,"date":"2017-07-01T12:38:35","date_gmt":"2017-07-01T16:38:35","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=96476"},"modified":"2017-07-18T14:35:12","modified_gmt":"2017-07-18T18:35:12","slug":"czy-jestesmy-blizej-porozumienia-doktrynalnego-ks-jean-michel-gleize-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=96476","title":{"rendered":"Czy jeste\u015bmy bli\u017cej \u201eporozumienia doktrynalnego&#8221;? \u2013 <em>ks. Jean-Michel Gleize FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"<p><strong><em>Poni\u017cszy artyku\u0142 opublikowany zosta\u0142 w majowym numerze \u201eCourrier de Rome\u201d, a p\u00f3\u017aniej umieszczony r\u00f3wnie\u017c na stronie Dystryktu Francuskiego FSSXP.<\/em><\/strong><\/p>\r\n<p><strong>W<\/strong> trakcie udzielonego niedawno wywiadu abp Gwidon Pozzo stwierdzi\u0142, \u017ce \u201epojednanie nast\u0105pi, kiedy bp Fellay formalnie zaakceptuje deklaracj\u0119 doktrynaln\u0105 zaprezentowan\u0105 mu przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105. Jest to te\u017c niezb\u0119dny warunek ich instytucjonalnej regulacji w postaci prefektury personalnej\u201d. R\u00f3wnie\u017c podczas konferencji prasowej zorganizowanej na pok\u0142adzie samolotu, wracaj\u0105cy z pielgrzymki do&nbsp; Fatimy (12-13 maja) papie\u017c Franciszek poczyni\u0142 aluzj\u0119 do tego dokumentu, uko\u0144czonego przez Kongregacj\u0119 Nauki Wiary podczas jej ostatniego posiedzenia w \u015brod\u0119 10 maja. Wydaje si\u0119 wi\u0119c, \u017ce Rzym przyk\u0142ada do owego porozumienia doktrynalnego znaczenie zasadnicze. Sformu\u0142owanie \u201eporozumienie doktrynalne\u201d jest jednak dwuznaczne i mo\u017ce by\u0107 rozumiane na dwa sposoby.<\/p>\r\n<p>Pierwsze z mo\u017cliwych znacze\u0144 jest takie, \u017ce Tradycja odzyskiwa\u0142aby w Rzymie wszystkie swe prawa, Stolica Apostolska za\u015b dokonywa\u0142aby sprostowania powa\u017cnych b\u0142\u0119d\u00f3w doktrynalnych, b\u0119d\u0105cych \u017ar\u00f3d\u0142em bezprecedensowego kryzysu&nbsp; w jakim znajduje si\u0119 obecnie Ko\u015bci\u00f3\u0142. Sprostowanie takie jest zasadniczym celem, jaki przy\u015bwieca\u0142 nam we wszystkich&nbsp; kontaktach z Rzymem. Celem tym nie jest nic innego, jak tylko dobro wsp\u00f3lne ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. W tym sensie \u201eporozumienie doktrynalne\u201d oznacza, \u017ce Rzym musi pojedna\u0107 si\u0119 nie z Bractwem \u015aw. Piusa X, ale z odwieczn\u0105 doktryn\u0105 Ko\u015bcio\u0142a &#8211; i odrzuci\u0107 swe b\u0142\u0119dy.<\/p>\r\n<p>W znaczeniu drugim \u201eporozumienie doktrynalne\u201d mog\u0142oby odnosi\u0107 si\u0119 do sytuacji, w kt\u00f3rej Rzym jedna si\u0119 z Bractwem \u015aw. Piusa X z uwagi na pragnienie uregulowania jego statusu kanonicznego. W kontek\u015bcie tym celem i \u201ezasad\u0105\u201d wszelkich dalszych krok\u00f3w by\u0142aby sama regulacja instytucjonalna, a wi\u0119c oczywiste konkretne dobro wsp\u00f3lnoty, jak\u0105 jest Bractwo \u015aw. Piusa X. Sformu\u0142owanie wsp\u00f3lnego stanowiska doktrynalnego, kt\u00f3re by\u0142oby do zaakceptowania przez obie strony, by\u0142oby \u015brodkiem do osi\u0105gni\u0119cia tego celu. W kontek\u015bcie tym wystarcza\u0142oby, aby \u015brodek ten by\u0142 proporcjonalny do celu &#8211; innymi s\u0142owy ze strony Rzymu nie istnia\u0142aby konieczno\u015b\u0107 korygowania wszystkich b\u0142\u0119d\u00f3w soboru, ograniczy\u0142by si\u0119 on jedynie do nie narzucania tych b\u0142\u0119d\u00f3w [Bractwu]. W powy\u017cszym rozumieniu \u201eporozumienie doktrynalne\u201d oznacza\u0142oby, \u017ce Bractwo oraz Rzym dochodziliby do porozumienia w odniesieniu do pewnej liczby twierdze\u0144 doktrynalnych [w dokumentach soborowych], kt\u00f3re wolne s\u0105 od b\u0142\u0119du.<\/p>\r\n<p>Nale\u017cy jednak obawia\u0107 si\u0119, \u017ce &#8211; co wydaje si\u0119 by\u0107 oczywiste &#8211; Rzym rozumie \u201eporozumienie doktrynalne\u201d w tym w\u0142a\u015bnie drugim sensie i przewiduje &#8211; w najlepszym razie &#8211; kierowanie si\u0119 w stosunku do Bractwa zasad\u0105 tolerancji, absolutnie nie przewiduje jednak sprostowania b\u0142\u0119d\u00f3w soboru. A\u017c do tej pory nast\u0119pcy abp. Lefebvre\u2019a dopuszczali jedynie pierwszy ze wspomnianych scenariuszy. &nbsp;Jasne jest wi\u0119c, \u017ce taka \u201epodstawa porozumienia\u201d pozostawa\u0107 b\u0119dzie niewystarczaj\u0105ca tak d\u0142ugo, jak d\u0142ugo Rzym nie dokona korekty b\u0142\u0119d\u00f3w soborowych.<\/p>\r\n<p>Do sytuacji tej odnie\u015b\u0107 mo\u017cemy maksym\u0119 : \u201e<em>bonum ex integra causa, malum ex quocumque defectu<\/em>\u201d<a href=\"https:\/\/#_ftn1\" name=\"_ftnref1\">[1]<\/a>. Musi by\u0107 ona oczywi\u015bcie rozumiana w sensie moralnym, w odniesieniu do akt\u00f3w ludzkich. Je\u015bli potraktowaliby\u015bmy <em>Vaticanum II<\/em> jako zbi\u00f3r tekst\u00f3w, oczywi\u015bcie zawsze mo\u017cliwym by\u0142oby wyodr\u0119bnienie z nich twierdze\u0144 prawdziwych, fa\u0142szywych oraz wieloznacznych &#8211; i interpretowanie ka\u017cdego ust\u0119pu w oderwaniu od pozosta\u0142ych. Przyj\u0119cie takiej zasady sensowne jest w dialogu pomi\u0119dzy ekspertami czy te\u017c w pracach komisji, kt\u00f3rej celem by\u0142oby zrewidowanie wspomnianych tekst\u00f3w. Przyj\u0119t\u0105 praktyk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a nie jest jednak analizowanie tekst\u00f3w w ten spos\u00f3b, ale raczej ich ocena z perspektywy moralnej, tj. czy zobowi\u0105zuj\u0105 one Ko\u015bci\u00f3\u0142 i nale\u017c\u0105cych do niego wiernych do bezwarunkowej akceptacji (a wi\u0119c aktu o wymiarze moralnym) czy te\u017c by\u0107 mo\u017ce stwarzaj\u0105 ryzyko zgorszenia, ze wzgl\u0119du na zawarte w nich b\u0142\u0119dy lub dwuznaczno\u015bci. Z tego punktu widzenia nie wystarcza podpisa\u0107 tekst, kt\u00f3ry wyra\u017ca\u0142by jedynie cz\u0119\u015b\u0107 prawdy; niezb\u0119dne jest aby Rzym wyzna\u0142 ca\u0142\u0105 pe\u0142ni\u0119 prawdy i <em>ipso facto<\/em> pot\u0119pi\u0142 b\u0142\u0119dy, kt\u00f3re ca\u0142kowicie wypaczaj\u0105 te cz\u0119\u015bciowe prawdy, jakie mo\u017cna znale\u017a\u0107 w soborowym i posoborowym magisterium. (\u2026)<\/p>\r\n<p>Jak ju\u017c wyja\u015bnili\u015bmy, naszym celem jest odzyskanie dla Tradycji wszystkich przys\u0142uguj\u0105cych jej praw. Cel ten jest pierwszy w sferze intencji i b\u0119dzie (jak zawsze) ostatnim w sferze realizacji<a href=\"https:\/\/#_ftn2\" name=\"_ftnref2\">[2]<\/a>. W jakim znaczeniu \u201eostatnim\u201d? Czy oznacza to, \u017ce zako\u0144czenie kryzysu w Ko\u015bciele b\u0119dzie mia\u0142o miejsce na samym ko\u0144cu (a wi\u0119c ju\u017c po porozumieniu Bractwa z Rzymem), czy te\u017c si\u0119 ono z nim zbiegnie?<\/p>\r\n<p>Akceptacja przez nas uregulowania statusu kanonicznego [Bractwa] w obecnych okoliczno\u015bciach jest aktem moralnie oboj\u0119tnym, maj\u0105cym jednak dwojaki skutek &#8211; dobry skutek zasadniczy oraz z\u0142y skutek uboczny. Skutkiem dobrym jest normalizacja naszej sytuacji kanonicznej (a potencjalnie nawet poszerzenie mo\u017cliwo\u015bci dzia\u0142ania dla naszego apostolatu, co jednak nie jest pewne). Skutek z\u0142y jest dwojaki: ryzyko relatywizacji Tradycji, kt\u00f3ra od tej pory postrzegana by\u0142aby jedynie jako konkretne dobro oraz osobista preferencja teologiczna Bractwa \u015aw. Piusa X; oraz niebezpiecze\u0144stwo zdrady i porzucenia tego konkretnego dobra ze wzgl\u0119du na atmosfer\u0119 <em>favens haeresim<\/em>, kt\u00f3ra charakteryzuje Ko\u015bci\u00f3\u0142 soborowy <em>per se<\/em>.<\/p>\r\n<p>Decyzja zale\u017cy przede wszystkim od oceny proporcji pomi\u0119dzy skutkiem dobrym oraz z\u0142ym. Jasnym jest, \u017ce w intencji naszego Za\u0142o\u017cyciela (abp. Lefebvre\u2019a), wa\u017cniejsze by\u0142o unikni\u0119cie dwojakiego z\u0142ego skutku, ni\u017c osi\u0105gni\u0119cie dobrego. Skutek pozytywny (uregulowany status kanoniczny) jest dobrem po\u015bledniejszym w stosunku do dobra wi\u0119kszego (publicznego wyznawania wiary), kt\u00f3remu przeciwstawia si\u0119 dwojaki skutek z\u0142y (ryzyko relatywizacji i porzucenia Tradycji). Publiczne wyznawanie wiary jest wa\u017cniejsze ni\u017c uregulowany status kanoniczny. \u201eTym, co interesuje nas przede wszystkim, to zachowanie wiary katolickiej. O to w\u0142a\u015bnie toczymy walk\u0119. Tak wi\u0119c kwestia kanoniczna, dotycz\u0105ca sfery publicznej i zewn\u0119trznej, ma charakter drugorz\u0119dny. Tym co jest wa\u017cne, to aby pozosta\u0107 w Ko\u015bciele (\u2026)&nbsp; w Ko\u015bciele &#8211; czyli w wyznawaniu wiary katolickiej wszechczas\u00f3w, z prawdziwym kap\u0142a\u0144stwem, z prawdziw\u0105 Msz\u0105, w prawdziwymi sakramentami, w wierno\u015bci Katechizmowi wszechczas\u00f3w, Pismu \u015bw. wszechczas\u00f3w. To w\u0142a\u015bnie nas interesuje. To w\u0142a\u015bnie tym jest Ko\u015bci\u00f3\u0142. Publiczne uznanie kanoniczne ma znaczenie drugorz\u0119dne. Tak wi\u0119c nie wolno nam stara\u0107 si\u0119 o rzeczy o znaczeniu drugorz\u0119dnym, je\u015bli oznacza\u0142oby to utrat\u0119 tego, co ma znaczenie zasadnicze, co jest g\u0142\u00f3wnym celem naszej walki\u201d<a href=\"https:\/\/#_ftn3\" name=\"_ftnref3\">[3]<\/a>.<\/p>\r\n<p>Dalej, decyzja zale\u017cy te\u017c od oceny okoliczno\u015bci. Czy s\u0105 one tego rodzaju, i\u017c mo\u017cna mie\u0107 uzasadnion\u0105 nadziej\u0119 na unikni\u0119cie dwojakiego z\u0142ego skutku, innymi s\u0142owy podw\u00f3jnego ryzyka? Poniewa\u017c jest to jedynie ryzyko, ni mniej ni wi\u0119cej. Kwesti\u0119 t\u0119 mo\u017cna zreasumowa\u0107 zadaj\u0105c sobie pytanie: czy rozs\u0105dnym jest podporz\u0105dkowywanie si\u0119 w\u0142adzy hierarchii Ko\u015bcio\u0142a, takiej jak\u0105 jest ona w obecnej sytuacji, innymi s\u0142owy (w wi\u0119kszej cz\u0119\u015bci) wci\u0105\u017c przesi\u0105kni\u0119tej fa\u0142szywymi zasadami, kt\u00f3re sprzeczne s\u0105 z wiar\u0105 katolick\u0105? Mo\u017cna by bez w\u0105tpienia wymieni\u0107 pewne wyj\u0105tki, nie zmieniaj\u0105 one jednak w niczym powszechnego nastawienia [hierarchii], kt\u00f3re jest jednoznaczne. Mamy tu obowi\u0105zek stosowa\u0107 si\u0119 do regu\u0142y, zgodnie z kt\u00f3r\u0105 rzeczy s\u0105 okre\u015blane na podstawie dominuj\u0105cego elementu, co musi doprowadzi\u0107 nas do konkluzji, \u017ce obecni cz\u0142onkowie hierarchii Ko\u015bcio\u0142a s\u0105 modernistami. Bior\u0105c to pod uwag\u0119, w odpowiedzi na postawione wy\u017cej pytanie pom\u00f3c mog\u0105 nam dwie rzeczy: po pierwsze, nasze w\u0142asne do\u015bwiadczenie, jako \u017ce byli\u015bmy w stanie zaobserwowa\u0107, i\u017c (do tej pory) nikt spo\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy zaakceptowali uregulowanie swej sytuacji kanonicznej przez Rzym nie by\u0142 w stanie unikn\u0105\u0107 wspomnianego wy\u017cej dwojakiego z\u0142ego skutku; po drugie, do\u015bwiadczenie naszego Za\u0142o\u017cyciela: \u201eAbsurdem by\u0142oby wchodzi\u0107 do jakiej\u015b struktury i oddawa\u0107 si\u0119 pod w\u0142adz\u0119 [jej] prze\u0142o\u017conych wierz\u0105c, \u017ce b\u0119dzie si\u0119 w stanie wstrz\u0105sn\u0105\u0107 wszystkim skoro tylko znajdzie si\u0119 wewn\u0105trz niej, podczas gdy oni maj\u0105 do dyspozycji wszelkie \u015brodki aby nas unieszkodliwi\u0107! Maj\u0105 oni pe\u0142ni\u0119 w\u0142adzy\u201d<a href=\"https:\/\/#_ftn4\" name=\"_ftnref4\">[4]<\/a>.<\/p>\r\n<p>Podczas konferencji prasowej zorganizowanej 13 maja na pok\u0142adzie samolotu papie\u017c powiedzia\u0142 Miko\u0142ajowi Seneze z \u201eLa Croix\u201d, \u017ce pragnie aby sprawy toczy\u0142y si\u0119 swoim rytmem: \u201e<em>A me non piace affrettare le cose. Camminare, camminare, camminare, e poi si vedr\u00c3\u00a0<\/em>\u201d. Franciszek nie chce przyspiesza\u0107 fakt\u00f3w, m\u00f3wi, \u017ce p\u00f3ki co musimy pod\u0105\u017ca\u0107 dalej t\u0105 drog\u0105.. Musimy, jak powiedzia\u0142: \u201epod\u0105\u017ca\u0107 wsp\u00f3lnie w poszukiwaniu formu\u0142y, kt\u00f3ra pozwoli nam posun\u0105\u0107 si\u0119 naprz\u00f3d\u201d. Rzuca to interesuj\u0105ce \u015bwiat\u0142o na kwesti\u0119, kt\u00f3r\u0105 poruszyli\u015bmy na pocz\u0105tku naszych rozwa\u017ca\u0144: dla papie\u017ca porozumienie doktrynalne jest jedynie \u015brodkiem. Ostatecznym celem ca\u0142ego tego procesu nie jest porozumienie w kwestii doktryny, kt\u00f3re gwarantowa\u0142oby jedno\u015b\u0107 wiary. Celem tym wydaje si\u0119 by\u0107 raczej wsp\u00f3lne pod\u0105\u017canie naprz\u00f3d ku pe\u0142nej komunii, w nieustannym dialogu, w dialogu kt\u00f3ry&nbsp; powinien by\u0107 kontynuowany nawet po utworzeniu nowej struktury kanonicznej. A pe\u0142na komunia (jak m\u00f3wi\u0142 abp Pozzo w udzielonym&nbsp; niedawno wywiadzie) jest wzajemnym ubogaceniem, niezale\u017cnie od r\u00f3\u017cnic doktrynalnych: \u201eR\u00f3\u017cne punkty widzenia czy opinie, jakie mamy w pewnych kwestiach, nie musz\u0105 z konieczno\u015bci prowadzi\u0107 do podzia\u0142u, ale do wzajemnego ubogacenia\u201d. Czy mia\u0142oby to oznacza\u0107 kohabitacj\u0119 prawdy oraz b\u0142\u0119du, czego cen\u0105 by\u0142oby podpisanie wsp\u00f3lnej deklaracji?<\/p>\r\n<p>Niestety, te r\u00f3\u017cne punkty widzenia nie dotycz\u0105 jedynie opinii, kt\u00f3re by\u0142yby w r\u00f3wnej mierze dopuszczalne. Kwestie kt\u00f3rych dotycz\u0105 nie s\u0105 kwestiami \u201eotwartymi\u201d, odno\u015bnie kt\u00f3rych ka\u017cdy mo\u017ce zachowywa\u0107 wolno\u015b\u0107 os\u0105du. Zosta\u0142y ju\u017c one w przewa\u017caj\u0105cej cz\u0119\u015bci definitywnie rozstrzygni\u0119te przez magisterium Ko\u015bcio\u0142a w okresie przed II Soborem Watyka\u0144skim. Wolno\u015b\u0107 religijna z <em>Dignitatis humanae<\/em> oraz sekularyzm z <em>Gaudium et spes<\/em> s\u0105 pot\u0119pione przez <em>Quanta cura<\/em> Piusa IX. Nowa ekumeniczna eklezjologia <em>Lumen gentium<\/em> pot\u0119piona jest przez encykliki <em>Mystici corporis<\/em> oraz <em>Humani generis<\/em> Piusa XII, a to ze wzgl\u0119du usi\u0142owanie wprowadzenia fa\u0142szywego rozr\u00f3\u017cnienia &nbsp;pomi\u0119dzy Ko\u015bcio\u0142em Chrystusa a Ko\u015bcio\u0142em katolickim. Ekumenizm <em>Unitatis redintegratio<\/em> pot\u0119piony jest w encyklice <em>Mortalium animos<\/em> Piusa XI. Kolegializm L<em>umen gentium<\/em>, kwestionuj\u0105cy jeden podmiot najwy\u017cszej w\u0142adzy w Ko\u015bciele, pot\u0119piony zosta\u0142 przez I Sob\u00f3r Watyka\u0144ski.<\/p>\r\n<p>W ostatecznym rozrachunku owa \u201eformu\u0142a, kt\u00f3ra pozwoli\u0142aby nam posun\u0105\u0107 si\u0119 naprz\u00f3d\u201d cofa nas w istocie do tekstu za\u0142o\u017cycielskiego Komisji <em>Ecclesia Dei<\/em>, <em>motu proprio<\/em> z 2 lipca 1988 roku, w kt\u00f3rym Jan Pawe\u0142 II stwierdza, \u017ce Tradycja jest \u017cywa. W swej mowie z roku 2005 Benedykt XVI nawi\u0105za\u0142 do tej idei przedstawiaj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie jej interpretacj\u0119: to \u017cycie Tradycji jest \u201eodnow\u0105 w ci\u0105g\u0142o\u015bci\u201d: ewolucyjn\u0105 i modernistyczn\u0105 odnow\u0105, kt\u00f3ra oznacza przezwyci\u0119\u017cenie sprzeczno\u015bci dzi\u0119ki karko\u0142omnej hermeneutyce.<\/p>\r\n<p>Jaki powinien by\u0107 nasz wniosek? Mogliby\u015bmy po prostu powiedzie\u0107, \u017ce \u201eBractwo \u015aw. Piusa X nie musi \u017cebra\u0107 o uznanie kanoniczne, kt\u00f3re ratowa\u0142oby je przed rzekom\u0105 schizm\u0105. Ma ono wielki zaszczyt, mimo czterdziestu lat wykluczenia, dawa\u0107 &nbsp;wobec Rzymu \u015bwiadectwo wierze katolickiej\u201d<a href=\"https:\/\/#_ftn5\" name=\"_ftnref5\">[5]<\/a>\u2026 oczekuj\u0105c, a\u017c ostatecznie postanowi on wygna\u0107 przewrotne b\u0142\u0119dy soborowe z dala od wiernych<a href=\"https:\/\/#_ftn6\" name=\"_ftnref6\">[6]<\/a>.<\/p>\r\n<p><strong>[Przypisy:]<\/strong><\/p>\r\n<p><a href=\"https:\/\/#_ftnref1\" name=\"_ftn1\">[1]<\/a> Zasada scholastyczna, kt\u00f3r\u0105 <em>The Catholic Encyclopedia<\/em> t\u0142umaczy jako \u201eAkt jest dobry, kiedy dobry jest pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem, z\u0142y za\u015b, kiedy wi\u0105\u017ce si\u0119 z nim jakiekolwiek z\u0142o\u201d.<\/p>\r\n<p><a href=\"https:\/\/#_ftnref2\" name=\"_ftn2\">[2]<\/a> <em>Suma teologiczna<\/em>, Ia IIae, Q. 1, A. 1, <em>Ad primum<\/em>: \u201eChocia\u017c cel jest czym\u015b ostatnim w dziedzinie wykonania, niemniej jest czym\u015b pierwszym w dziedzinie zamierzenia u istoty dzia\u0142aj\u0105cej\u201d.<\/p>\r\n<p><a href=\"https:\/\/#_ftnref3\" name=\"_ftn3\">[3]<\/a> Abp Lefebvre, konferencja duchowa dla seminarzyst\u00f3w, Econe, 21 grudnia 1984.<\/p>\r\n<p><a href=\"https:\/\/#_ftnref4\" name=\"_ftn4\">[4]<\/a> <em>Ibidem<\/em>.<\/p>\r\n<p><a href=\"https:\/\/#_ftnref5\" name=\"_ftn5\">[5]<\/a> Ks. Gleize cytuje tu Rene Berthoda, szwajcarskiego katolika, kt\u00f3ry zmar\u0142 w kwietniu 2017 roku.<\/p>\r\n<p><a href=\"https:\/\/#_ftnref6\" name=\"_ftn6\">[6]<\/a> Ks. Gleize parafrazuje tu 6 strof\u0119 hymnu <em>Placare Christe servulis<\/em>, \u015bpiewanego podczas nieszpor\u00f3w w Uroczysto\u015b\u0107 Wszystkich \u015awi\u0119tych \u201e(\u2026) Usu\u0144cie wszystkich niewiernych spomi\u0119dzy grona wierz\u0105cych\u201d (<em>Auferte gentem perfidam credentium de finibus<\/em>).<\/p>\r\n<p>t\u0142um. Sciptor<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Poni\u017cszy artyku\u0142 opublikowany zosta\u0142 w majowym numerze \u201eCourrier de Rome\u201d, a p\u00f3\u017aniej umieszczony r\u00f3wnie\u017c na stronie Dystryktu Francuskiego FSSXP. W trakcie udzielonego niedawno wywiadu abp Gwidon Pozzo stwierdzi\u0142, \u017ce \u201epojednanie nast\u0105pi, kiedy bp Fellay formalnie zaakceptuje deklaracj\u0119 doktrynaln\u0105 zaprezentowan\u0105 mu przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105. Jest to te\u017c niezb\u0119dny warunek ich instytucjonalnej regulacji w postaci prefektury personalnej\u201d. [&hellip;]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[3],"tags":[32,41,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/96476"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=96476"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/96476\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=96476"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=96476"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=96476"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}