{"id":95913,"date":"2017-06-04T18:23:11","date_gmt":"2017-06-04T22:23:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=95913"},"modified":"2017-06-04T18:23:43","modified_gmt":"2017-06-04T22:23:43","slug":"guy-debord-i-gianfranco-sanguinetti-o-terroryzmie-mili-staruszkowie-z-czerwonych-brygad-tomasz-gabis","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=95913","title":{"rendered":"Guy Debord i Gianfranco Sanguinetti o terroryzmie. Mili staruszkowie z Czerwonych Brygad &#8211; <em>Tomasz Gabi\u015b<\/em>"},"content":{"rendered":"<p><i>Sp\u00f3r nie toczy si\u0119 o to, czy istnieje spisek, ale co z nim zrobi\u0107 <\/i>(Neal Wilgus)<\/p>\r\n<p>Na portalu \u201eKrytyki Politycznej\u201d znalaz\u0142em jaki\u015b czas temu rozmow\u0119 z Igorem Stokfiszewskim na temat w\u0142oskiego filmu dokumentalnego o Czerwonych Brygadach. Stokfiszewski tak opowiada o filmie:<\/p>\r\n<p>\u201ePrzyj\u0119ta konwencja jest znakomita. Przyjrzyjmy si\u0119, jak budowane jest napi\u0119cie. W filmie zostajemy zaproszeni na kolacj\u0119, gdzie towarzyszy nam kilku starszych W\u0142och\u00f3w, kt\u00f3rzy przyje\u017cd\u017caj\u0105 niez\u0142ymi mieszcza\u0144skimi samochodami pod eleganck\u0105 will\u0119. Tu pij\u0105 wino i opowiadaj\u0105 sobie historie swojej \u00abpartyzanckiej\u00bb aktywno\u015bci. W miar\u0119 rozwoju filmu dowiadujemy si\u0119 coraz wi\u0119cej szczeg\u00f3\u0142\u00f3w o ich dzia\u0142alno\u015bci i okazuje si\u0119, \u017ce ci starsi, mili panowie byli nie tylko lewackimi dzia\u0142aczami, nie tylko dzia\u0142aczami radykalnymi, ale nale\u017celi do zbrojnych Czerwonych Brygad, uczestniczyli w porwaniach, zamachach, zab\u00f3jstwach\u201d.<\/p>\r\n<p>Ogl\u0105damy zatem mi\u0142ych staruszk\u00f3w, terroryst\u00f3w na emeryturze wspominaj\u0105cych przy winie lata aktywno\u015bci terrorystycznej, snuj\u0105cych histori\u0119 organizacji. Pomys\u0142 rzeczywi\u015bcie ciekawy, ale jakby nie wygrany do ko\u0144ca, jakby urwany, zatrzymany na osobistych losach bohater\u00f3w, bez wnikni\u0119cia g\u0142\u0119biej w problematyk\u0119 dzia\u0142alno\u015bci radykalnych, zbrojnych grup politycznych. Stokfiszewski wspomina np., \u017ce by\u0142y premier W\u0142och Romano Prodi &#8211; \u201eby\u0142 tym cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry wskaza\u0142 miejsce porzucenia zw\u0142ok [Aldo] Moro. Do dzi\u015b w\u0142a\u015bciwie nie wiadomo, jaki by\u0142 zwi\u0105zek Prodiego z tym wydarzeniem\u201d.<\/p>\r\n<p>Przypomnijmy, \u017ce w czasie kiedy Aldo Moro by\u0142 wi\u0119ziony przez Czerwone Brygady, w deszczow\u0105 kwietniow\u0105 sobot\u0119, w wiejskim domu profesora Alberto Clo pod Boloni\u0105, Prodi i siedmiu innych w\u0142oskich profesor\u00f3w wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 w seansie spirytystycznym z wywo\u0142aniem ducha jednego z lider\u00f3w chadecji, zmar\u0142ego rok wcze\u015bniej Giorgia La Piry. Chciano go prosi\u0107, aby wskaza\u0142 miejsce, gdzie jest przetrzymywany Moro. Duch La Piry wymieni\u0142 nazw\u0119 Gradoli i t\u0119 informacj\u0119 Romano Prodi przekaza\u0142 policji, kt\u00f3ra nast\u0119pnie przeszuka\u0142a wiosk\u0119 Gradoli, po\u0142o\u017con\u0105 nad brzegiem jeziora Bolsena niedaleko Viterbo, na p\u00f3\u0142noc od Rzymu. Albo duch by\u0142 niedok\u0142adny, albo te\u017c Prodi pomin\u0105\u0142 s\u0142owo \u201eVia\u201d, poniewa\u017c p\u00f3\u017aniej przy Via Gradoli w Rzymie policja odkry\u0142a jedn\u0105 z kryj\u00f3wek Czerwonych Brygad. Niewykluczone, \u017ce seans by\u0142 tylko przykrywk\u0105 dla realnego \u017ar\u00f3d\u0142a tej informacji, posiadanej przez przysz\u0142ego szefa Komisji Europejskiej. [1] Fakt, \u017ce do dzi\u015b nie wiadomo, jaki by\u0142 zwi\u0105zek Prodiego z tym wydarzeniem, jest raczej ma\u0142o istotny w por\u00f3wnaniu z tym, co wiemy dzi\u015b o terroryzmie we W\u0142oszech w latach 70. XX w., a o czym Sztokfiszewski nie zaj\u0105kn\u0105\u0142 si\u0119 nawet jednym s\u0142owem, cho\u0107 bez tego kontekstu film o Czerwonych Brygadach to tylko bajeczka dla grzecznych dzieci i co bardziej prostodusznych lewicowc\u00f3w. [2]<\/p>\r\n<h4>&nbsp;<\/h4>\r\n<h4>La triste vita italiana<\/h4>\r\n<p><i>Jednak\u017ce na wiele spraw Julia patrzy\u0142a znacznie bardziej przenikliwie od Winstona i by\u0142a mniej od niego podatna na partyjn\u0105 propagand\u0119. Kiedy pewnego razu wspomnia\u0142 o wojnie z Eurazj\u0105, zaskoczy\u0142a go, m\u00f3wi\u0105c jako rzecz oczywist\u0105, \u017ce jej zdaniem \u017cadnej wojny nie ma. Pociski rakietowe spadaj\u0105ce codziennie na Londyn wystrzeliwa\u0142, wed\u0142ug niej, sam rz\u0105d Oceanii, aby utrzymywa\u0107 ludzi w ci\u0105g\u0142ym strachu <\/i>(George Orwell, <i>1984<\/i>, prze\u0142. Tomasz Mirkowicz)<\/p>\r\n<p>Zanim przejdziemy do Czerwonych Brygad, cofnijmy si\u0119 do czerwca 1967 r. kiedy to na prze\u0142\u0119czy Porzescharte (w\u0142.Passo di Cima Vallona) w Alpach Karnickich aktywi\u015bci Komitetu Wyzwolenia Tyrolu Po\u0142udniowego (<i>Befreiungsausschu\u00c3\u0178 S\u00fcdtirol<\/i>) Erhard Hartung, Peter Kienesberger i Egon Kufner mieli wysadzi\u0107 w powietrze s\u0142up wysokiego napi\u0119cia i zaminowa\u0107 teren wok\u00f3\u0142; przybyli na miejsce wybuchu czterej w\u0142oscy \u017co\u0142nierze weszli na pod\u0142o\u017cone przez nich miny i zgin\u0119li. Ten epizod opisuje si\u0119 jako \u201enajbardziej krwawy zamach Po\u0142udniowo-tyrolskiego terroryzmu\u201d. Dzisiaj jest prawie pewne, \u017ce owi czterej \u017co\u0142nierze nie zgin\u0119li na Porzescharte. W rzeczywisto\u015bci ponie\u015bli \u015bmier\u0107 najprawdopodobniej w wyniku wypadku podczas \u0107wicze\u0144 z minowania przeprowadzanych na pobliskim poligonie. Zamach zosta\u0142 sfingowany przez w\u0142oskie tajne s\u0142u\u017cby, a cia\u0142a \u017co\u0142nierzy przewieziono na miejsce, aby pos\u0142u\u017cy\u0142y jako dow\u00f3d \u201ezbrodniczego terroryzmu\u201d.<\/p>\r\n<p>Dwa i p\u00f3\u0142 roku p\u00f3\u017aniej 12 grudnia 1969 r. w zamachu bombowym w holu budynku Banca Nazionale dell\u2019Agricoltura przy Piazza Fontana w Mediolanie zgin\u0119\u0142o 17 os\u00f3b a 88 zosta\u0142o rannych. Zaraz po zamachu anarchi\u015bci z grupy Ludd-Consigli Proletari Eddy Ginosa, Joe Fallisi, Gianoberto Gallieri rozpowszechnili ulotk\u0119 z tekstem <i>Bombe, sangue e capitale<\/i> (<i>Bomby, krew i kapita\u0142<\/i>), w kt\u00f3rym o dokonanie masakry otwarcie oskar\u017cyli w\u0142oskie tajne s\u0142u\u017cby. Prawie jednocze\u015bnie cz\u0142onkowie w\u0142oskiego oddzia\u0142u Mi\u0119dzynarod\u00f3wki Sytuacjonistycznej Gianfranco Sanguinetti, Eduardo Rothe i Franesco \u201ePuni\u201d Cesoni wydali i rozpowszechnili &#8211; rozklejaj\u0105c go na \u015bcianach dom\u00f3w przy Piazza Fontana i na bramach g\u0142\u00f3wnych fabryk w Mediolanie- podpisany Gli amici dell\u2019Internazionale, tekst <i>Il Reichstag Brucia?<\/i> (<i>Czy Reichstag p\u0142onie?<\/i>) [3], w kt\u00f3rym wskazywali na rol\u0119, jak\u0105 w zamachu odgrywa\u0142y w\u0142oskie tajne s\u0142u\u017cby policji, wywiadu, kontrwywiadu wojskowego i bezpiecze\u0144stwa wewn\u0119trznego. W\u0142oscy anarchi\u015bci i sytuacjoni\u015bci byli jedynymi w Europie, kt\u00f3rzy zdemaskowali pa\u0144stwo w\u0142oskie jako kreatora i wy\u0142\u0105cznego beneficjariusza, nowoczesnego, inscenizowanego przez tajne s\u0142u\u017cby, terroryzmu.<\/p>\r\n<p>Tu\u017c po zamachu w Mediolanie aresztowano anarchist\u0119 Giuseppe Pinelliego, kt\u00f3ry, jak stwierdzi\u0142 potem niezawis\u0142y w\u0142oski s\u0105d, w czasie pobytu na komendzie mediola\u0144skiej policji \u201epoczu\u0142 si\u0119 s\u0142abo\u201d i wyskoczy\u0142 z pi\u0105tego pi\u0119tra ponosz\u0105c \u015bmier\u0107 na miejscu (to o tych wydarzeniach traktuje sztuka noblisty Dario Fo <i>Przypadkowa \u015bmier\u0107 anarchisty);<\/i> taks\u00f3wkarz Cornelio Rolandi rozpozna\u0142 innego anarchist\u0119 Pietro Valpredo jako pasa\u017cera, kt\u00f3rego podwozi\u0142 na Piazza Fontana; Na podstawie zezna\u0144 Rolandiego, kt\u00f3ry potem nagle umar\u0142 (podobnie jak kilku innych \u015bwiadk\u00f3w), Valpredo zosta\u0142 aresztowany. By\u0142 to fa\u0142szywy, celowo spreparowany trop, poniewa\u017c naprawd\u0119 zamachu mieli dokona\u0107 ludzie zwi\u0105zani ze skrajnie prawicow\u0105 organizacj\u0105 Ordine Nuovo (Nowy \u0141ad) za\u0142o\u017con\u0105 w 1956 r. i kierowan\u0105 przez Pino Rautiego. Rauti wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z w\u0142oskimi tajnymi s\u0142u\u017cbami, pozostawa\u0142 te\u017c w dobrych stosunkach z kapitanem Davidem Garettem z ameryka\u0144skiego wywiadu wojskowego. Druga wa\u017cna posta\u0107 Nowego \u0141adu to dziennikarz Guido Giannettini, r\u00f3wnie\u017c informator s\u0142u\u017cb. W 1961 r. Giannettini wyg\u0142osi\u0142 wyk\u0142ad w US Marine College w Annapolis pt. \u201eTechniki i mo\u017cliwo\u015bci zamachu stanu w Europie\u201d. Tajnymi wsp\u00f3\u0142pracownikami byli w Nowym \u0141adzie tak\u017ce Marco Pozzan, Maurizio Tramonte i Augusto Cauchi. A tak\u017ce Delfo Zorzi, kt\u00f3ry, najp\u00f3\u017aniej od 1968 r., by\u0142 agentem Uffizio Affari Reservati &#8211; na czele tego biura sta\u0142 Federico Umberto d`Amato, kt\u00f3ry zaczyna\u0142 swoj\u0105 karier\u0119 we w\u0142oskich s\u0142u\u017cbach zaraz po 1945 roku jako podopieczny Jamesa Angletona z ameryka\u0144skiej Office of Strategic Services (poprzednika CIA). Odga\u0142\u0119zieniem Ordine Nuovo by\u0142a grupa Ordine Nero (Czarny Porz\u0105dek) od podstaw stworzona przez tajne s\u0142u\u017cby.<\/p>\r\n<p>W tym kontek\u015bcie warto przypomnie\u0107 posta\u0107 adwokata i dziennikarza, cz\u0142onka lo\u017cy P2 (jako \u201eparalelny rz\u0105d\u201d W\u0142och r\u00f3wnie\u017c uwik\u0142an\u0105 w zamachy terrorystyczne) Mino Pecorelliego, redaktora tygodnika \u201eOsservatore Politico\u201d, kt\u00f3ry napisa\u0142 metaforycznie, \u017ce decyzja o uprowadzeniu i zabiciu Aldo Moro zgodna by\u0142a z logik\u0105 Ja\u0142ty. Pecorelli mia\u0142 rozliczne znajomo\u015bci i kontakty w \u015bwiecie polityki; jego \u201eOsservatore\u201d by\u0142 subsydiowany przez tajne s\u0142u\u017cby Servizio Informazione Difesa (SID). W redakcji pisma pracowa\u0142 Nicolo Falde, \u201eby\u0142y\u201d oficer wywiadu wojskowego. Potem Pecorelli &#8211; \u201ecz\u0142owiek kt\u00f3ry wiedzia\u0142 za du\u017co\u201d [4] &#8211; sam zosta\u0142 zastrzelony, ale w jego przypadku decyzja zapad\u0142a zapewne ju\u017c nie na \u201eja\u0142ta\u0144skim\u201d, lecz na ni\u017cszym szczeblu; podejrzewano, \u017ce zab\u00f3jstwo zleci\u0142 Giulio Andreotti; jednak okoliczno\u015bci jego \u015bmierci nigdy nie zosta\u0142y wyja\u015bnione.<\/p>\r\n<h4>&nbsp;<\/h4>\r\n<h4>Kto mnie zabi\u0142? Czego chcia\u0142?<\/h4>\r\n<p><i>Dobry spisek jest nie do wy\u015bledzenia. Je\u017celi da si\u0119 go wy\u015bledzi\u0107, to ju\u017c po nim <\/i>(Jerry Fletcher [w:] J.H.Marks, Teoria spisku, prze\u0142. Dariusz Bakalarz)<\/p>\r\n<p>Zastrzelenie Pecorellego to jeden z wielu przypadk\u00f3w zagadkowych \u015bmierci w tamtych latach. Zamordowany zosta\u0142 te\u017c jego przyjaciel, oficer karabinier\u00f3w pu\u0142kownik Antonio Varisco, jak r\u00f3wnie\u017c kolega pu\u0142kownika kapitan Antonio Straullu, badaj\u0105cy okoliczno\u015bci \u015bmierci Pecorellego. Dochodzenia w sprawie zamach\u00f3w bombowych prowadzi\u0142 inspektor policji Luigi Calabresi, kt\u00f3ry by\u0142 obecny w chwili, kiedy anarchista Giuseppe Pinelli zosta\u0142 &#8222;samozabity\u201d przez policyjnych \u015bledczych. Zamordowano go 17 maja 1972 r. Mieli to zrobi\u0107 albo Adriano Sofri, Ovidio Bompressi i Giorgio Pietrostefani ze skrajnie lewicowej organizacji Lotta Continua, albo neofaszy\u015bci Bruno Stefano i Gianni Nardi &#8211; ten ostatni zgin\u0105\u0142 w niewyja\u015bnionych okoliczno\u015bciach (\u201ewypadek\u201d, \u201eprzypadek\u201d czy mo\u017ce co\u015b zupe\u0142nie innego?). Wspomniany wy\u017cej Gianfranco Sanguinetti przypuszcza\u0142, \u017ce Calabresi zosta\u0142 wyeliminowany przez swoich w\u0142asnych szef\u00f3w, poniewa\u017c \u201ewiedzia\u0142 za du\u017co\u201d.<\/p>\r\n<p>We wrze\u015bniu 1974 grupa &#8222;antyterrorystyczna\u201d dowodzona przez Alberto Dalla Chiesa schwyta\u0142a za\u0142o\u017cycieli Czerwonych Brygad Renato Curcio i Alberto Franceschiniego. 3 wrze\u015bnia 1982 ten wysoki oficer karabinier\u00f3w zosta\u0142 zamordowany przez mafi\u0119 (zapewne dzia\u0142aj\u0105c\u0105 na zlecenie wy\u017cszych czynnik\u00f3w).<\/p>\r\n<p>W 1979 r. zastrzelony zosta\u0142 prokurator Emilio Alessandrini, kt\u00f3ry bada\u0142 spraw\u0119 zamachu na Piazza Fontana w kierunku winy skrajnej prawicy oraz spraw\u0119 Banco Ambrosiano kierowanego przez cz\u0142onka Lo\u017cy P2 Roberto Calviego. Co ciekawe jednak, nie zgin\u0105\u0142 on z r\u0105k skrajnej prawicy, ale skrajnie lewicowej organizacji Prima Linea. S\u0119dzia \u015bledczy Vittorio Occorsio, prowadz\u0105cy \u015bledztwo w sprawie zamachu bombowego w poci\u0105gu Italicus, zosta\u0142 zastrzelony w czerwcu 1976 r. Jego \u015bledztwo sz\u0142o najpierw w kierunku anarchist\u00f3w, potem kto\u015b mu kaza\u0142 zaj\u0105\u0107 si\u0119 neofaszystami, i, trzeba trafu, \u017ce kiedy przesta\u0142 si\u0119 zajmowa\u0107 anarchistami a zaj\u0105\u0142 neofaszystami, zosta\u0142 zabity, a win\u0105 za zamach obci\u0105\u017cono Pierluigi Concutelliego i Gianfranco Ferro z neofaszystowskiego Ordine Nuovo. Prokuratora Mario Amato zabi\u0142 aktywista skrajnie prawicowej sycylijskiej Trzeciej Pozycji Francesco Mangianeli, a jego z kolei zamordowali koledzy (i kole\u017canka) Francesca Mambro, Dario Mariani, Giorgio Vale, Valerio i Cristiano Fioravanti &#8211; Valerio Fioravanti, wraz z Sergio Picciofuoco i Francesc\u0105 Mambro ze skrajnie prawicowej Nuclei Armati Rivoluzionari, mieli pod\u0142o\u017cy\u0107 bomb\u0119 na dworcu w Bolonii w sierpniu 1980 roku. Zabili oni Magianelliego, bo ten by\u0142 rzekomo agentem tajnych s\u0142u\u017cb o pseudonimie \u201eCiccio\u201d. \u201eSamob\u00f3jstwa\u201d pewnej liczby oficer\u00f3w tajnych s\u0142u\u017cb, \u201eprzypadkowa\u201d \u015bmier\u0107 \u015bwiadk\u00f3w, niewyja\u015bnione zab\u00f3jstwa prokurator\u00f3w, s\u0119dzi\u00f3w \u015bledczych i policjant\u00f3w &#8211; to cz\u0119\u015b\u0107 politycznego krajobrazu. Krwawe \u015blady wiod\u0105ce donik\u0105d.<\/p>\r\n<h4>&nbsp;<\/h4>\r\n<h4>Niewidzialni w\u0142adcy marionetek<\/h4>\r\n<p><i>&nbsp;The wily shafts of state, those jugglers\u2019 tricks,<\/i><\/p>\r\n<p><i> Which we call deep designs and politics,<\/i><\/p>\r\n<p><i>&nbsp;(As in a theatre the ignorant fry,<\/i><\/p>\r\n<p><i>&nbsp;Because the cords escape their eye,<\/i><\/p>\r\n<p><i>&nbsp;Wonder to see the motions fly<\/i><\/p>\r\n<p>(Jonathan Swift, &#8222;Ode to the Honorable Sir William Temple,\u201d 1689)<\/p>\r\n<p>W wydanej w 1991 roku w Londynie ksi\u0105\u017cce <i>W\u0142adcy marionetek. Polityczne wykorzystanie terroryzmu we W\u0142oszech<\/i> (<i>Puppetmasters. The Political Use of Terrorism in Italy<\/i>), Philipp Willan dowodzi, \u017ce lider Czerwonych Brygad Mario Moretti by\u0142 agentem w\u0142oskiego wywiadu &#8211; dzisiaj wiadomo, \u017ce pracowa\u0142 dla s\u0142u\u017cb w\u0142oskich i ameryka\u0144skich. Moretti odwiedza\u0142 kwater\u0119 CIA w Pary\u017cu, s\u0142u\u017c\u0105c\u0105 jako kana\u0142 przerzutowy broni od Organizacji Wyzwolenia Palestyny Arafata dla Czerwonych Brygad. Przy za\u0142o\u017ceniu Czerwonych Brygad obecny by\u0142 cz\u0142onek lo\u017cy P2, informator tajnych s\u0142u\u017cb Marco Pisetta, tajnym wsp\u00f3\u0142pracownikiem w Czerwonych Brygadach by\u0142 tak\u017ce Silvano Girotto.<\/p>\r\n<p>Kilkana\u015bcie lat temu Willan na \u0142amach \u201eGuardiana\u201d opisa\u0142 spraw\u0119 genera\u0142a Gianadelio Malettiego, szefa wydzia\u0142u kontrwywiadu w Servizio Informazione Difesa (SID) w latach 1971-75. Ex-genera\u0142 wyst\u0105pi\u0142 na procesie prawicowych ekstremist\u00f3w oskar\u017conych o zdetonowanie bomby w mediola\u0144skim Banku Rolnym przy Piazza Fontana; wed\u0142ug Malettiego materia\u0142y wybuchowe zosta\u0142y dostarczone przez cz\u0142onk\u00f3w wywiadu ameryka\u0144skiego, co \u015bwiadczy\u0142o o tym, \u017ce, uwa\u017ca Willan, ameryka\u0144skie s\u0142u\u017cby wysz\u0142y poza infiltracj\u0119 i monitorowanie grup ekstremistycznych i aktywnie zach\u0119ca\u0142y do akt\u00f3w przemocy.<\/p>\r\n<p>Maletti, kt\u00f3ry 21 lat sp\u0119dzi\u0142 w RPA, dok\u0105d zbieg\u0142 przed w\u0142oskim wymiarem sprawiedliwo\u015bci, otrzyma\u0142 pi\u0119tnastodniowy immunitet, aby m\u00f3g\u0142 wyst\u0105pi\u0107 przed s\u0105dem; zezna\u0142 on, \u017ce zamach zainaugurowa\u0142 realizacj\u0119 tak zwanej \u201estrategii napi\u0119cia\u201d, czyli seri\u0119 zamach\u00f3w, kt\u00f3re mia\u0142y na celu wyeliminowanie \u201ekomunistycznego zagro\u017cenia\u201d. Wed\u0142ug Malettiego Czerwone Brygady \u201erekrutowa\u0142y terroryst\u00f3w ze wszystkich stron a liderzy pozostawali w cieniu, ale nie powiedzia\u0142bym, \u017ce mo\u017cna uwa\u017ca\u0107 ich za lewicowc\u00f3w. W Czerwonych Brygadach byli te\u017c agenci s\u0142u\u017cb kraj\u00f3w Uk\u0142adu Warszawskiego, ale w ostatnim, najbardziej tajnym pokoju, znajdowali si\u0119 agenci w\u0142oskiego MSW i s\u0142u\u017cb kraj\u00f3w NATO\u201d. Gen. Giovanni Romeo szef Departamentu \u201eD\u201d w SID w latach 1975-78 przyzna\u0142: \u201eInfiltrowali\u015bmy Czerwone Brygady od samego pocz\u0105tku\u201d. Niemiecki autor Gerhard Feldbauer w ksi\u0105\u017cce <i>Agenten, Terror, Staatskomplott: der Mord an Aldo Moro, Rote Brigaden, und CIA<\/i> (K\u00f6ln 2000) dowodzi, \u017ce Czerwone Brygady to tylko narz\u0119dzie, marionetki, \u201ewsiowe g\u0142upki&#8221;.<\/p>\r\n<p>Swego czasu \u201eGazecie Wyborczej\u201d udzieli\u0142 wywiadu w\u0142oski pisarz, komunista Andrea Camilleri. Rozmawia\u0142 on po latach z terrorystk\u0105 uwik\u0142an\u0105 w porwanie i zab\u00f3jstwo Aldo Moro, kt\u00f3ra powiedzia\u0142a mu, \u017ce mia\u0142a powa\u017cne w\u0105tpliwo\u015bci, co do autonomii dzia\u0142a\u0144 Czerwonych Brygad; czu\u0142a, \u017ce byli poruszani niewidzialnymi sznurkami. Kwesti\u0105 otwart\u0105 pozostaje, kto ci\u0105gn\u0105\u0142 za te sznurki. Camilleri sk\u0142ania si\u0119 do opinii, \u017ce owymi \u201epuppetmasters\u201d, wsp\u00f3lnie poci\u0105gaj\u0105cymi za sznurki, by\u0142y CIA i KGB.<\/p>\r\n<p>Wed\u0142ug Willana tak\u017ce inne ugrupowania skrajnej lewicy jak Lotta Continua czy Potere Operaio, by\u0142y manipulowane przez \u201ew\u0142adc\u00f3w marionetek\u201d, dostawa\u0142y fundusze i ochron\u0119 od s\u0142u\u017cb. Og\u00f3lny wniosek Willana: akty terroru skrajnej lewicy i skrajnej prawicy we W\u0142oszech by\u0142y manipulowane przez w\u0142oskie tajne s\u0142u\u017cby dzia\u0142aj\u0105ce pod patronatem s\u0142u\u017cb ameryka\u0144skich.<\/p>\r\n<p>Uwzgl\u0119dniaj\u0105c powy\u017csze mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107 nieco inny film o w\u0142oskich terrorystach z lat 1969-1980 ni\u017c ten, o kt\u00f3rym opowiada\u0142 Igor Sztokfiszewski. Zaczyna si\u0119 tak samo, samochody podje\u017cd\u017caj\u0105 pod eleganck\u0105 will\u0119, starsi panowie z Czerwonych Brygad, przy kolacji, s\u0105cz\u0105c wino, opowiadaj\u0105 o swoich dawnych wyczynach. Drugi w\u0105tek &#8211; zastosowa\u0107 mo\u017cna by ewentualnie monta\u017c r\u00f3wnoleg\u0142y &#8211; inna, podobna willa, takie same samochody, kolacja, wino, starsi panowie z Czarnego Porz\u0105dku wspominaj\u0105 swoje dawne akcje.<\/p>\r\n<p>Trzecia willa, r\u00f3wnie\u017c starsi panowie. O swoich dokonaniach gaw\u0119dz\u0105 sobie oficerowie tajnych s\u0142u\u017cb &#8211; Servizio di Informazioni delle Forze Armate (SIFAR), Servizio Informazione Difesa (SID), Servizio per le Informazioni e la Sicurezza Democratica (SISDE), Servizio per le Informazioni e la Sicurezza Militare (SISMI), Ufficio Affari Riservati (UAR), Divisione Investigazioni Generali e Operazioni Speciali (DIGOS), Comitato Esecutivo per i Servizi di Informazione e Sicurezza (CESIS), Ufficio Centrale per le Investigazioni Generali e per le Operazioni Speciali (UCIGOS), Ispettorato Generale per l\u2019Azione Contro il Terrorismo (IGAT). Opowiadaj\u0105 o prowadzonych przez siebie tajnych wsp\u00f3\u0142pracownikach, agentach, informatorach i prowokatorach z Czerwonych Brygad, z Czarnego Porz\u0105dku i innych ugrupowa\u0144- czyli o tych, kt\u00f3rzy zebrali si\u0119 w obu pierwszych willach. Wspominaj\u0105 z nostalgi\u0105 o tym jak ze sob\u0105 rywalizowali, kto wi\u0119cej zwerbuje agent\u00f3w, kto za\u0142o\u017cy wi\u0119cej \u201eterrorystycznych organizacji\u201d, komu najlepiej uda si\u0119 prowokacja, czyj zamach by\u0142 najbardziej widowiskowy itd.<\/p>\r\n<p>Potem jeszcze czwarta willa, tutaj kolejni starsi panowie, kolacja, to ci nadzoruj\u0105cy prac\u0119 w\u0142oskich tajnych s\u0142u\u017cb z ramienia globalnych tajnych s\u0142u\u017cb, gaw\u0119dz\u0105 przy kolacji, wspominaj\u0105 dawne czasy. Zako\u0144czenia mog\u0105 by\u0107 r\u00f3\u017cne &#8211; albo wszyscy bardzo wczesnym rankiem, kiedy jeszcze ciemno, rozje\u017cd\u017caj\u0105 si\u0119 znikaj\u0105c w porannej mgle, albo brawurowa sekwencja, w kt\u00f3rej wszyscy pokazywani uprzednio spotykaj\u0105 si\u0119 w jednej willi na pijackiej orgii, brataj\u0105 si\u0119 ze sob\u0105 agenci \u201eprawicowi\u201d i \u201elewicowi\u201d oraz ich oficerowie prowadz\u0105cy. W \u015brodku nocy, kiedy ot\u0119piali i pijani le\u017c\u0105 po sto\u0142ach i pod sto\u0142ami, do willi podje\u017cd\u017ca kilka samochod\u00f3w z wy\u0142\u0105czonymi \u015bwiat\u0142ami, wyskakuj\u0105 z nich zamaskowani ludzie z pistoletami maszynowymi w r\u0119ku, wbiegaj\u0105 do willi, s\u0142ycha\u0107 serie wystrza\u0142\u00f3w, zamaskowani ludzie wybiegaj\u0105 z willi i rozp\u0142ywaj\u0105 w ciemno\u015bciach. Nast\u0119pnego dnia rzecznik policji o\u015bwiadcza, \u017ce zamachu terrorystycznego dokona\u0142a najprawdopodobniej grupa nazywaj\u0105ca si\u0119 Konserwatywno-Rewolucyjny Ruch Oporu przeciwko Systemowi. W\u0142adze podejm\u0105 wszelkie kroki, aby uj\u0105\u0107 sprawc\u00f3w.<\/p>\r\n<h4>&nbsp;<\/h4>\r\n<h4>Sytuacjoni\u015bci I: Gianfranco Sanguinetti<\/h4>\r\n<p><i>Tylko paranoicy przetrwaj\u0105 <\/i>(Andrew Grove)<\/p>\r\n<p>W sze\u015b\u0107 lat po zamachu na Piazza Fontana, w sierpniu 1975 r. wspomniany wy\u017cej Gianfranco Sanguinetti, teoretyk i aktywista w\u0142oskiej sekcji Mi\u0119dzynarod\u00f3wki Sytuacjonistycznej w latach 1969-1972 opublikowa\u0142, podpisany Cenzor (aluzja do Marka Porcjusza Katona), <i>Rapporto veridico sulle ultime opportunit\u00c3\u00a0 di salvare il capitalismo in Italia<\/i> (<i>Prawdziwy raport o ostatniej szansie na uratowanie kapitalizmu we W\u0142oszech<\/i>). Sanguinetti nie tyle u\u017cy\u0142 pseudonimu, co stworzy\u0142 posta\u0107 fikcyjnego autora: \u201epodszy\u0142\u201d si\u0119 pod wykszta\u0142conego &#8211; powo\u0142uje si\u0119 na Makiawela, Tukidydesa, Clausewitza, Dantego, Szekspira, de Tocqueville`a &#8211; ustosunkowanego, pozbawionego skrupu\u0142\u00f3w, cynicznego cz\u0142onka w\u0142oskiej elity, doradzaj\u0105cego w\u0142oskiej klasie rz\u0105dz\u0105cej (Ksi\u0119ciu) co powinna robi\u0107, \u017ceby utrzyma\u0107 si\u0119 przy w\u0142adzy (wybieraj\u0105c tak\u0105 konstrukcj\u0119 Raportu Sanguinetti inspirowa\u0142 si\u0119 wydanym anonimowo w 1841 r. pamfletem Bruno Bauera <i>Die Posaune des J\u00fcngsten Gerichts \u00fcber Hegel den Atheisten und Antichristen. Ein Ultimatum<\/i>).<\/p>\r\n<p>Przy planowaniu i przeprowadzeniu \u201eoperacji Cenzor\u201d Sanguinetti otrzyma\u0142 pomoc i zach\u0119t\u0119 od swojego znajomego, bankiera Ariberto Mignoli. 520 numerowanych egzemplarzy raportu wys\u0142ano do 520 w\u0142oskich polityk\u00f3w, przemys\u0142owc\u00f3w, lider\u00f3w zwi\u0105zkowych i dziennikarzy; ich nazwiska i adresy dostarczy\u0142 Mignoli. Niekt\u00f3rzy dali si\u0119 nabra\u0107, sadz\u0105c, \u017ce pod pseudonimem Cenzor ukrywa si\u0119 prawdziwy cz\u0142onek klasy rz\u0105dz\u0105cej. W gazetach pytano: kim jest Cenzor? Konserwatyst\u0105? Cynicznym reakcjonist\u0105? Stronnikiem lewicy w przebraniu arystokratycznego amoralisty?<\/p>\r\n<p>W tym makiawelistycznym traktacie Cenzor analizuje kryzysow\u0105 sytuacj\u0119 we W\u0142oszech i doradza elicie rz\u0105dz\u0105cej zainscenizowanie w\u0142asnej terrorystycznej negacji, aby w ten spos\u00f3b ponownie potwierdzi\u0107 swoj\u0105 w\u0142adz\u0119. Rozwa\u017ca zamachy terrorystyczne \u201epoza dobrem i z\u0142em\u201d, wy\u0142\u0105cznie z punktu widzenia ich politycznej u\u017cyteczno\u015bci. Zastanawia si\u0119, czy prowokacje i zab\u00f3jstwa, inspirowany i manipulowany przez tajne s\u0142u\u017cby terroryzm (np. zamach na Piazza Fontana) skrajnej lewicy i skrajnej prawicy okaza\u0142y si\u0119 politycznym sukcesem czy pora\u017ck\u0105. Uwa\u017ca, \u017ce poprzez terroryzm uda\u0142o si\u0119 wytworzy\u0107 sztuczne napi\u0119cie polityczne (strategia della tensione), atmosfer\u0119 zagro\u017cenia, przekonanie, \u017ce wszyscy s\u0105 w niebezpiecze\u0144stwie, a dzi\u0119ki temu zbudowa\u0107 solidarno\u015b\u0107 i wzajemne wsparcie wszystkich si\u0142 instytucjonalnych jak partie polityczne, rz\u0105d, zwi\u0105zki zawodowe, \u015brodowiska kulturalne, si\u0142y porz\u0105dku. Osi\u0105gni\u0119to cel, jakim by\u0142o wzmocnienie w\u0142adzy pa\u0144stwowej, zw\u0142aszcza aparatu bezpiecze\u0144stwa kt\u00f3ry staje si\u0119 coraz bardziej wyrafinowanym organizmem inwigilacji i nadzoru. Jednocze\u015bnie Cenzor krytykuje taktyk\u0119 i b\u0142\u0119dy tajnych s\u0142u\u017cb, zarzuca im nieudolno\u015b\u0107, nadu\u017cywanie broni terroryzmu. Pyta po co by\u0142o zabija\u0107 np. lewicowego wydawc\u0119 Feltrinelliego, wszak nie by\u0142o z tego \u017cadnego politycznego po\u017cytku.<\/p>\r\n<p>W styczniu 1976 r. Sanguinetti w tek\u015bcie <i>Prova dell\u2019inesistenza di Censore, enunciate dal suo autore <\/i>(<i>Dow\u00f3d na nieistnienie Cezora, sformu\u0142owany przez jego tw\u00f3rc\u0119)<\/i> ujawni\u0142 si\u0119 jako prawdziwy autor <i>Raportu<\/i>. Trzy lata p\u00f3\u017aniej w pracy <i>Del terrorismo e dello stato: La teoria e la practica del terrorismo per la prima volta divulgate <\/i>(<i>Terroryzm a pa\u0144stwo. Teoria i praktyka terroryzmu po raz pierwszy ujawnione<\/i>) Sanguinetti przedstawi\u0142, rzecz prosta wy\u0142\u0105cznie teoretyczne i historyczno-polityczne, a nie kryminalistyczno-prawne, dowody na to, \u017ce to w\u0142oskie tajne s\u0142u\u017cby specjalne sta\u0142y za aktami terroru. Pisa\u0142 m.in., \u017ce Antonio Negri, autor znanej ksi\u0105\u017cki Imperium, reklamowanej przez Slavoja \u0179i\u017cka jako \u201eManifest Komunistyczny dwudziestego pierwszego wieku\u201d, nie by\u0142 \u017cadnym &#8211; o co go oskar\u017ca\u0142a prokuratura &#8211; tajnym ideologicznym liderem Czerwonych Brygad jako niezale\u017cnej grupy terrorystycznej; to prawdziwi, ukryci szefowie i mocodawcy Czerwonych Brygad pragn\u0105, aby tak uwa\u017cano. Negri, cho\u0107 odcina\u0142 si\u0119 od przemocy Czerwonych Brygad, to ci\u0105gle wierzy\u0142, \u017ce naprawd\u0119 istnia\u0142y jako realna, samodzielna grupa terrorystyczna, podczas gdy tylko g\u0142upiec, zdaniem Sanguinettiego, nie potrafi dostrzec, \u017ce te Czerwone Brygady by\u0142y infiltrowane i sterowane przez tajne s\u0142u\u017cby, nie atakowa\u0142y pa\u0144stwa, ale by\u0142y pa\u0144stwem, to znaczy jedn\u0105 z jego wielu tajnych, uzbrojonych odn\u00f3g.<\/p>\r\n<p>Nadmie\u0144my tutaj, \u017ce sam Sanguinetti pad\u0142 ofiar\u0105 prze\u015bladowa\u0144 i oskar\u017ce\u0144 ze strony aparatu w\u0142adzy, znajdowa\u0142 si\u0119 pod nadzorem policji, by\u0142 zatrzymany i sp\u0119dzi\u0142 6 miesi\u0119cy w areszcie. Oskar\u017cony zosta\u0142 przez prokuratora o to, \u017ce istniej\u0105 \u201e\u015bcis\u0142e zwi\u0105zki\u201d pomi\u0119dzy ideologi\u0105 Czerwonych Brygad (kt\u00f3re wed\u0142ug w\u0142oskiego sytuacjonisty by\u0142y infiltrowane i sterowane przez koleg\u00f3w prokuratora). Jednak, wed\u0142ug Sanguinettiego, \u0142atwiej by\u0142oby wykaza\u0107 \u201e\u015bcis\u0142e zwi\u0105zki\u201d jego policyjnej ideologii z ideologi\u0105 Czerwonych Brygad ni\u017c pomi\u0119dzy ideologi\u0105 Czerwonych Brygad a teori\u0105 sytuacjonistyczn\u0105.<\/p>\r\n<p>W broszurze <i>Terroryzm a pa\u0144stwo<\/i> Sanguinetti klasyfikowa\u0142 r\u00f3\u017cne rodzaje terroryzmu. Istnieje terroryzm ofensywny stosowany przez Palesty\u0144czyk\u00f3w czy IRA, kt\u00f3ry jest zawsze nieskuteczny, oraz terroryzm defensywny manipulowany, sterowany, inscenizowany lub organizowany przez tajne s\u0142u\u017cby np. historycznie przez carsk\u0105 Ochran\u0119 (Azef i inni). Sanguinetti przypomina o tym, \u017ce w\u015br\u00f3d bolszewik\u00f3w, mienszewik\u00f3w, rewolucyjnych socjalist\u00f3w dzia\u0142a\u0142o 55 informator\u00f3w i prowokator\u00f3w ze s\u0142ynnym agentem Ochrany Romanem Malinowskim na czele. Terroryzm defensywny dzieli si\u0119 na bezpo\u015bredni np. zamach na Piazza Fontana lub po\u015bredni np. zamordowanie Aldo Moro. Sanguinetti podkre\u015bla r\u00f3wnie\u017c, \u017ce opr\u00f3cz oficjalnych tajnych s\u0142u\u017cb, dzia\u0142aj\u0105 tajne s\u0142u\u017cby \u201enieoficjalne\u201d, \u201er\u00f3wnoleg\u0142e\u201d sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 z lu\u017anych oddzia\u0142\u00f3w, oddzielonych od formalnych struktur.<\/p>\r\n<p>Oczywi\u015bcie istnieje drobny, rozproszony, spontaniczny, amatorski terroryzm, tolerowany i tylko cz\u0119\u015bciowo kontrolowany przez s\u0142u\u017cby. Dzia\u0142aj\u0105 fanatyczni i niezr\u00f3wnowa\u017ceni psychicznie i emocjonalnie osobnicy, \u201esamotne \u015bwiry\u201d, ale oni tak\u017ce s\u0105 najcz\u0119\u015bciej obserwowani i manipulowani przez tajne s\u0142u\u017cby (to spo\u015br\u00f3d nich wyszukuje si\u0119 winowajc\u00f3w, kiedy trzeba terroryst\u00f3w pokaza\u0107 \u201eopinii publicznej\u201d), ale wa\u017cne, bardziej rozbudowane, hierarchiczne struktury grup terrorystycznych i radykalnych ugrupowa\u0144 s\u0105 inspirowane, infiltrowane i kontrolowane; ich cz\u0142onkowie nie wiedz\u0105, kto naprawd\u0119 nimi dowodzi, ich prawdziwi przyw\u00f3dcy s\u0105 poza zasi\u0119giem ich wzroku; spektakularne, centralne, wielkie ataki s\u0105 zawsze organizowane przez zawodowc\u00f3w.<\/p>\r\n<p>Tajne s\u0142u\u017cby maj\u0105 pe\u0142n\u0105 swobod\u0119 dzia\u0142ania i takie zasoby do dyspozycji, ze zawsze maj\u0105 przewag\u0119 nad spontanicznie organizuj\u0105cymi si\u0119 radykalnymi grupami. Mog\u0105 te\u017c wymy\u015bli\u0107 jakie\u015b &#8222;rewolucyjne\u201d inicja\u0142y i przeprowadzi\u0107 pewn\u0105 liczb\u0119 atak\u00f3w, uformowa\u0107 ma\u0142\u0105 grup\u0119 naiwnych radyka\u0142\u00f3w, kt\u00f3rymi bez trudno\u015bci steruj\u0105. Je\u015bli jaka\u015b \u201eradykalna\u201d, \u201erewolucyjna\u201d, \u201eterrorystyczna\u201d grupa powstaje spontanicznie, zostaje szybko zinfiltrowana i opanowana przez agent\u00f3w i prowokator\u00f3w &#8211; dokonuje si\u0119 aresztowa\u0144 odpowiednio wyselekcjonowanych os\u00f3b z pierwotnego sk\u0142adu, lub wystawia pierwotnych lider\u00f3w, tak aby zgin\u0119li w starciu z si\u0142ami porz\u0105dku, o kt\u00f3rym s\u0142u\u017cby s\u0105 powiadomione wcze\u015bniej przez swoich informator\u00f3w etc. W\u00f3wczas pozostali naiwni lub fanatyczni bojownicy s\u0105 sterowani i manipulowani; zasadnicze decyzje strategiczne odnosz\u0105ce si\u0119 do ich plan\u00f3w i zamiar\u00f3w podejmuje si\u0119 ju\u017c na wy\u017cszym szczeblu tajnych s\u0142u\u017cb. Aresztowani \u201eterrory\u015bci\u201d pokazywani we W\u0142oszech jako straszliwe bestie w klatkach podczas proces\u00f3w s\u0105d\u00f3w, byli w rzeczywisto\u015bci naiwnymi dzie\u0107mi. Lewicowym radyka\u0142om np. z Lotta continua jedynie skrajna g\u0142upota uniemo\u017cliwia dostrze\u017cenie faktu, \u017ce sami s\u0105 integraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 spektaklu, kt\u00f3ry chc\u0105 zwalcza\u0107. Ci prowadz\u0105cy bezlitosn\u0105 walk\u0119 z monstrum terroryzmu, to te same tajne s\u0142u\u017cby, kt\u00f3re podsyca\u0142y i kierowa\u0142y terroryzmem; tajne s\u0142u\u017cby zwalczaj\u0105, wykreowane przez siebie, fantomy. Funkcjonariusze zapewne dobrze si\u0119 bawi\u0105 licz\u0105c medale i dyplomy uznania, kt\u00f3re zebrali albo za hodowanie terroryzmu, albo za \u201ewykrycie winnych\u201d w odpowiednim momencie.<\/p>\r\n<p>Wed\u0142ug Sanguinettiego lansowana przez media i w\u0142adze pa\u0144stwowe teza, \u017ce to ultraprawica i ultralewica s\u0105 sprawcami zamach\u00f3w, to propagandowy blef w\u0142adzy. To tajne s\u0142u\u017cby i agencje wywiadowcze organizuj\u0105 i poci\u0105gaj\u0105 za sznurki terroryzmu. Wszystkie spektakularne akty terroryzmu by\u0142y kierowane lub bezpo\u015brednio wykonywane przez tajne s\u0142u\u017cby. Twierdzenie, ze zamachy by\u0142y \u201efaszystowskie\u201d by\u0142o tak samo k\u0142amliwe jak to, \u017ce by\u0142y \u201eanarchistyczne\u201d. W\u0142adza, zachowuj\u0105c symetri\u0119 opozycyjnych ekstremizm\u00f3w zr\u0119cznie gra jednocze\u015bnie dwoma fa\u0142szywymi kartami terroryzmu &#8211; pozorowanym \u201ezagro\u017ceniem anarchistycznym\u201d dla prawicowej cz\u0119\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa i pozorowanym \u201ezagro\u017ceniem neofaszystowskim\u201d dla lewicowej. W zale\u017cno\u015bci od potrzeb politycznych i propagandowych zamachy przypisuje si\u0119 odpowiednio wybranym grupom czy osobom.<\/p>\r\n<p>Wystawia si\u0119 spektakl zbiorowej, \u015bwi\u0119tej obrony przeciwko potworowi terroryzmu &#8211; taka zbiorowa psychodrama. W\u0142adza broni ludno\u015b\u0107 przed wsp\u00f3lnym wrogiem &#8211; ukrytym, tajemniczym, perfidnym, bezlitosnym. W\u0142adza i spo\u0142ecze\u0144stwo jednocz\u0105 si\u0119, poniewa\u017c wszyscy \u201ejeste\u015bmy na wojnie\u201d. Protest przeciwko sytuacji polityczno-ekonomicznej zostaje zamieniony na protest przeciwko terroryzmowi. W obliczu monstrualnego z\u0142a terroryzmu inne rodzaje spo\u0142ecznego i politycznego z\u0142a maj\u0105 zosta\u0107 zapomniane lub wygl\u0105da\u0107 na mniej rzeczywiste. Na tle jego okrucie\u0144stwa tym bardziej ja\u015bnieje dobro aktualnej w\u0142adzy. Terroryzm ma \u201eprzykry\u0107\u201d spo\u0142eczny kryzys, skierowa\u0107 gniew oraz spo\u0142eczne i ekonomiczne niezadowolenie przeciwko \u201eekstremistom\u201d.<\/p>\r\n<p>Zamachy terrorystyczne nigdy nie obalaj\u0105 ani nawet nie os\u0142abiaj\u0105 w\u0142adzy, lecz zawsze j\u0105 wzmacniaj\u0105. Staj\u0105 si\u0119 pretekstem do rozszerzenia jej prerogatyw, ograniczenia wolno\u015bci jednostki, zwi\u0119kszenia kontroli nad ludno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra, przera\u017cona zamachami terrorystycznymi, wszystko bez sprzeciwu akceptuje. Spo\u0142ecze\u0144stwom zachodnim grozi nie jawna dyktatura grozi, lecz pot\u0119\u017cny, ukryty despotyzm tajnych s\u0142u\u017cb, kt\u00f3ry jest jeszcze pot\u0119\u017cniejszy, poniewa\u017c u\u017cywa swojej si\u0142y, aby przekona\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwo, \u017ce tak naprawd\u0119 nie istnieje.<\/p>\r\n<p>Kiedy <i>Terroryzm a pa\u0144stwo<\/i> ukaza\u0142 si\u0119 we Francji w 1980 r. \u201eLe Nouvel Observateur\u201d zastanawia\u0142 si\u0119, czy pewni ludzie we Francji nie potrzebowali czasami, aby Action Directe (Akcja Bezpo\u015brednia) istnia\u0142a, czy to nie oni inspirowali narodziny francuskich Czerwonych Brygad. By\u0107 mo\u017ce je sfabrykowali, poniewa\u017c taka grupa mo\u017ce by\u0107 zawsze u\u017cyteczna, w chwili kiedy w\u0142adzy grozi, \u017ce przejdzie w inne r\u0119ce. W \u201eLib\u00c3\u00a9ration\u201d przekonywano, \u017ce schemat Sanguinettiego mo\u017cna przenie\u015b\u0107 na inne przejawy terroryzmu, \u0142\u0105cznie z terroryzmem korsyka\u0144skim we Francji; do zakupu ksi\u0105\u017cki zach\u0119ca\u0142 tygodnik \u201eCharlie Hebdo\u201d, reklamuj\u0105c j\u0105 jako \u201enaprawd\u0119 wywrotow\u0105\u201d.<\/p>\r\n<h4>&nbsp;<\/h4>\r\n<h4>Sytuacjoni\u015bci II: Guy Debord<\/h4>\r\n<p><i>Spisek jest zwyczajn\u0105 kontynuacj\u0105 zwyczajnej polityki za pomoc\u0105 zwyczajnych \u015brodk\u00f3w <\/i>(Caroll Quigley)<\/p>\r\n<p>Pogl\u0105dy Sanguinettiego podziela\u0142 w du\u017cej mierze jego przyjaciel Guy Debord, za\u0142o\u017cyciel i lider Mi\u0119dzynarod\u00f3wki Sytuacjonistycznej, autor kultowej w kr\u0119gach intelektualnej lewicy ksi\u0105\u017cki <i>Spo\u0142ecze\u0144stwo spektaklu<\/i>. Sanguinetti i Debord wsp\u00f3lnie wypijali hektolitry alkoholu, wsp\u00f3lnie napisali <i>Tezy o Mi\u0119dzynarod\u00f3wce Sytuacjonistycznej i jej czasach.<\/i> Sanguinetti pomaga\u0142 te\u017c wyprodukowa\u0107 wa\u017cny film Deborda <i>Spo\u0142ecze\u0144stwo spektaklu.<\/i> Obaj wsp\u00f3\u0142pracowali nadal po samorozwi\u0105zaniu MS w 1972 r., mi\u0119dzy innymi przy om\u00f3wionym wy\u017cej <i>Prawdziwym raporcie<\/i> Cenzora.<\/p>\r\n<p>Wed\u0142ug badaczy historii sytuacjonizmu geneza <i>Raportu<\/i> le\u017cy w wymianie my\u015bli pomi\u0119dzy Sanguinettim i Debordem. Debordowi zawdzi\u0119cza\u0142 Sanguinetti inspiracje i sugestie; w <i>Raporcie<\/i> niekt\u00f3rzy s\u0142ysz\u0105 wyra\u017ane echa <i>Spo\u0142ecze\u0144stwa spektaklu<\/i>. Debord odegra\u0142 wi\u0119ksz\u0105 rol\u0119 w produkcji Raportu ni\u017c si\u0119 zazwyczaj s\u0105dzi. Asystowa\u0142 i pomaga\u0142 Sanguinettiemu, wsp\u00f3\u0142redagowa\u0142 tekst i w pewnym sensie by\u0142 jego wsp\u00f3\u0142autorem. Debord b\u0142yskawicznie prze\u0142o\u017cy\u0142 te\u017c <i>Raport <\/i>Cenzora i <i>Dowody na nieistnienie Cenzora<\/i> na francuski (przek\u0142ad jest podobno lepszy od w\u0142oskiego orygina\u0142u), kt\u00f3re wydane zosta\u0142y przez paryskie wydawnictwo Edition Champ Libre, nale\u017c\u0105ce do jego przyjaciela G\u00c3\u00a9rarda Leiboviciego zamordowanego p\u00f3\u017aniej na paryskim parkingu przez \u201enieznanych sprawc\u00f3w\u201d.<\/p>\r\n<p>W li\u015bcie do Sanguinettiego z 21 kwietnia 1978 r. Debord przewidywa\u0142, \u017ce przetrzymywany przez porywaczy Aldo Moro zginie, \u017ce afera jest ewidentnie inscenizowana przez wrog\u00f3w \u201ehistorycznego kompromisu\u201d, a nie przez rewolucyjnych wrog\u00f3w pa\u0144stwa; wyja\u015bnia\u0142, dlaczego uwa\u017ca, \u017ce to nie Czerwone Brygady go porwa\u0142y. Stwierdza te\u017c, \u017ce to pa\u0144stwo zapocz\u0105tkowa\u0142o terroryzm zamachem bombowym na Piazza Fontana w 1969 r.<\/p>\r\n<p>Doda\u0107 tu nale\u017cy, \u017ce jesieni\u0105 1978 r. Debord zerwa\u0142 stosunki z Sanguinettim, a w li\u015bcie do Paolo Salvadoriego z 12 listopada 1978 r. ostro zaatakowa\u0142 <i>Terroryzm a pa\u0144stwo<\/i>, nie kwestionuj\u0105c jednak generalnie dobrych intencji autora. Swoj\u0105 krytyk\u0119 podtrzyma\u0142 w li\u015bcie do Jaapa Klostermana z 23 lutego 1981 r., przyznaj\u0105c jednocze\u015bnie, \u017ce tekst Sanguinettiego jest w zasadniczej kwestii ca\u0142kowicie s\u0142uszny i zawiera szereg warto\u015bciowych argument\u00f3w.<\/p>\r\n<p>W lutym 1979 r., na dwa miesi\u0105ce przed wydaniem pracy <i>Terroryzm a pa\u0144stwo<\/i> Sanguinettiego, ukaza\u0142o si\u0119 czwarte w\u0142oskie wydanie <i>Spo\u0142ecze\u0144stwa spektaklu<\/i>, do kt\u00f3rego Debord napisa\u0142 przedmow\u0119. Pisa\u0142 w niej, \u017ce porwanie i egzekucja Aldo Moro by\u0142o mitologiczn\u0105 oper\u0105 z wielkimi machinacjami w tle. Konsekwentnie bra\u0142 Czerwone Brygady w cudzys\u0142\u00f3w. Podobnie jak Sanguinetti Debord uwa\u017ca\u0142, \u017ce \u201eCzerwone Brygady\u201d by\u0142y \u201ezdalnie kierowane\u201d przez pa\u0144stwo lub przez \u201epa\u0144stwo w pa\u0144stwie\u201d. SID (Servizio Informazione Difesa) to, zdaniem Deborda, prawdziwa organizacja terrorystyczna, \u201eunurzana we w\u0142oskiej krwi\u201d, kt\u00f3ra od 1969 r. przeprowadzi\u0142a d\u0142ug\u0105 seri\u0119 masakr, cz\u0119sto, cho\u0107 nie zawsze, z u\u017cyciem bomb, przypisywanych (w zale\u017cno\u015bci od pory roku) anarchistom, neofaszystom lub sytuacjonistom. SID by\u0142a kontynuacj\u0105, dzia\u0142aj\u0105cych pod re\u017cimem chadeckim, wojskowych s\u0142u\u017cb informacyjnych Servizio di Informazioni delle Forze Armate (SIFAR), kt\u00f3re by\u0142y kontynuacj\u0105 Servizio Informazioni Militare (SIM) dzia\u0142aj\u0105cych w okresie rz\u0105d\u00f3w Mussoliniego. Debord uwa\u017ca\u0142, \u017ce w ka\u017cdej tajnej s\u0142u\u017cbie zas\u0142uguj\u0105cej na to miano, nawet jej rozwi\u0105zanie jest tajne; tajne s\u0142u\u017cby nigdy nie s\u0105 rozwi\u0105zywane, zmieniaj\u0105 jedynie nazwy zachowuj\u0105c archiwa, funkcjonariuszy, agent\u00f3w i informator\u00f3w.<\/p>\r\n<p>W opublikowanych przez Deborda w 1988 r. <i>Rozwa\u017caniach o spo\u0142ecze\u0144stwie spektaklu<\/i> (<i>Commentaires sur la soci\u00c3\u00a9t\u00c3\u00a9 du spectacle<\/i>) [zob. Guy Debord, <i>Spo\u0142ecze\u0144stwo spektaklu oraz Rozwa\u017cania o spo\u0142ecze\u0144stwie spektaklu<\/i>, prze\u0142o\u017cy\u0142 oraz wst\u0119pem i komentarzami opatrzy\u0142 Mateusz Kwaterko, Warszawa 2013] b\u0119d\u0105cych \u201espiskowym\u201d rozwini\u0119ciem teorii spo\u0142ecznej sytuacjonizmu, znale\u017a\u0107 mo\u017cna liczne nawi\u0105zania do interpretacji terroryzmu zawartych w przedmowie do czwartego w\u0142oskiego wydania <i>Spo\u0142ecze\u0144stwa spektaklu<\/i>. Nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce wsp\u00f3\u0142praca Deborda z Sanguinettim przy powstawaniu <i>Raportu<\/i> Cenzora, jak i <i>Terroryzm a pa\u0144stwo<\/i> Sanguinetiego nale\u017c\u0105 do genealogii <i>Rozwa\u017ca\u0144 o spo\u0142ecze\u0144stwie spektaklu<\/i>, w kt\u00f3rych Debord wspomina m.in. Aldo Moro wi\u0119zionego bynajmniej nie przez \u201eCzerwon\u0105 Brygad\u0119\u201d, lecz przez Lo\u017c\u0119 P2 (\u201epa\u0144stwo w pa\u0144stwie\u201d), pisze o terrorystach lub tych, \u201ekt\u00f3rzy maj\u0105 uchodzi\u0107 za terroryst\u00f3w\u201d, i o \u201erzekomych terrorystach\u201d, kt\u00f3rym \u201ezleca si\u0119 likwidacj\u0119 rozmaitych os\u00f3b, wybranych zapewne nie bez powod\u00f3w, ale powod\u00f3w tych mo\u017cemy si\u0119 co najwy\u017cej domy\u015bla\u0107\u201d. [5]<\/p>\r\n<p>Podobnie jak Sanguinetti, Debord uwa\u017ca\u0142, \u017ce konspiracyjno-terrorystyczne, wywrotowe ugrupowania s\u0105 na s\u0142u\u017cbie systemu w\u0142adzy, nawet je\u015bli ich intencje s\u0105 przeciwne; grupy te mog\u0105 powsta\u0107 same z siebie, spontanicznie, cho\u0107 cz\u0119sto zak\u0142adane s\u0105 przez tajne s\u0142u\u017cby, jednak nawet je\u015bli nie s\u0105 przez nie zak\u0142adane, to ich rozw\u00f3j przebiega pod kontrol\u0105 tajnych s\u0142u\u017cb zawsze w kilku takich samych etapach: zwiedzenie, prowokowanie, infiltracja, manipulacja, sterowanie, prowadzenie.<\/p>\r\n<p>Przytoczmy kilka cytat\u00f3w z Rozwa\u017ca\u0144: (cyt. za przek\u0142adem M.Kwaterko):<\/p>\r\n<p>\u201eWiadomo, \u017ce w Bolonii wysadzono w powietrze dworzec, aby W\u0142ochy mog\u0142y si\u0119 nadal cieszy\u0107 dobrymi rz\u0105dami\u201d;<\/p>\r\n<p>\u201eObrona panowania cz\u0119sto przybiera posta\u0107 pozornych atak\u00f3w, kt\u00f3re, poddane medialnej obr\u00f3bce, przes\u0142oni\u0105 znaczenie prawdziwej operacji\u201d;<\/p>\r\n<p>\u201eTa niezr\u00f3wnana demokracja sama wytwarza swojego niepoj\u0119tego wroga &#8211; terroryzm. Pragnie bowiem, by oceniano j\u0105 nie na podstawie jej osi\u0105gni\u0119\u0107, lecz pod\u0142ug jej wrog\u00f3w. Histori\u0119 terroryzmu pisze pa\u0144stwo, jest to zatem historia pouczaj\u0105ca. Obywatele-widzowie (<i>populations spectatrices<\/i>) nie powinni, rzecz jasna, wiedzie\u0107 wszystkiego o terroryzmie, pozwala im si\u0119 jednak wiedzie\u0107 o nim dostatecznie du\u017co, aby nabrali przekonania, i\u017c w por\u00f3wnaniu z terroryzmem wszystko inne jest godne uznania, a w ka\u017cdym razie bardziej racjonalne i demokratyczne\u201d.<\/p>\r\n<p>\u201eInterpretacje misteri\u00f3w terroryzmu wyda\u0142y na \u015bwiat dwa r\u00f3wnorz\u0119dne i, na poz\u00f3r, wzajemnie sprzeczne stanowiska, niby dwie szko\u0142y filozoficzne g\u0142osz\u0105ce diametralnie odmienne pogl\u0105dy w dziedzinie metafizyki. Jedni widz\u0105 w terroryzmie szyte grubymi ni\u0107mi machinacje tajnych s\u0142u\u017cb. Inni, przeciwnie, s\u0105dz\u0105, \u017ce terrorystom mo\u017cna zarzuci\u0107 co najwy\u017cej ra\u017c\u0105cy brak zmys\u0142u historycznego. A przecie\u017c starczy cho\u0107by szczypta logiki historycznej, aby zrozumie\u0107, \u017ce ludzie pozbawieni wszelkiego zmys\u0142u historycznego s\u0105 podatni na manipulacje i to w wi\u0119kszym stopniu ni\u017c inni. \u0141atwiej te\u017c kogo\u015b \u00abskruszy\u0107\u00bb, je\u015bli mo\u017cna dobitnie wykaza\u0107, \u017ce wiedzia\u0142o si\u0119 wszystko i to od samego pocz\u0105tku o tym, co czyni\u0142, jak s\u0105dzi\u0142, z w\u0142asnej woli. Nieunikniona s\u0142abo\u015b\u0107 wszelkich podziemnych organizacji paramilitarnych polega na tym, \u017ce wystarczy podporz\u0105dkowa\u0107 sobie kilku jej cz\u0142onk\u00f3w, w wybranych punktach siatki, aby przej\u0105\u0107 kontrol\u0119 nad wieloma z nich i doprowadzi\u0107 ca\u0142\u0105 organizacj\u0119 do upadku. Oceniaj\u0105c walki zbrojne, warto przyjrze\u0107 si\u0119 baczniej jakiej\u015b konkretnej operacji i nie da\u0107 si\u0119 zwie\u017a\u0107 pozornemu podobie\u0144stwu, kt\u00f3re je wszystkie \u0142\u0105czy. Mo\u017cna zreszt\u0105 uzna\u0107 a priori za rzecz wielce prawdopodobn\u0105, i\u017c s\u0142u\u017cby ochrony pa\u0144stwa usi\u0142uj\u0105 w pe\u0142ni wykorzysta\u0107 dogodne warunki, jakie oferuje im spektakl, kt\u00f3ry od dawna projektowano z takim w\u0142a\u015bnie zamys\u0142em. To raczej niemo\u017cno\u015b\u0107 wysnucia tak prostego wniosku musi si\u0119 wydawa\u0107 czym\u015b osobliwym i niezbyt wiarygodnym\u201d.<\/p>\r\n<p>\u201eOd dwudziestu lat wzrasta liczba morderstw, kt\u00f3re pozostaj\u0105 ca\u0142kowicie niewyja\u015bnione &#8211; je\u015bli bowiem po\u015bwi\u0119cono kilka p\u0142otek, nikt nie zamierza\u0142 niepokoi\u0107 mocodawc\u00f3w. Ich seryjna produkcja ma sw\u00f3j znak firmowy: zmieniaj\u0105ce si\u0119, ale nieodmiennie ra\u017c\u0105ce k\u0142amstwa oficjalnych deklaracji (Kennedy, Aldo Moro, Olof Palme, ministrowie i finansi\u015bci, jeden lub dw\u00f3ch papie\u017cy oraz inni, wi\u0119cej warci od tamtych). (\u2026) Wysuni\u0119to wiele hipotez, usi\u0142uj\u0105c wyja\u015bni\u0107 owe tajemnicze przypadki za pomoc\u0105 takich przygodnych czynnik\u00f3w, jak: niekompetencja policji, g\u0142upota s\u0119dzi\u00f3w \u015bledczych, pochopne rewelacje prasowe, kryzys tajnych s\u0142u\u017cb, nieprzychylno\u015b\u0107 \u015bwiadk\u00f3w, strajk w bran\u017cy donosicieli\u201d.<\/p>\r\n<p>\u201eNajwi\u0119ksza ambicja spektakularno\u015bci zintegrowanej: z tajnych agent\u00f3w zrobi\u0107 rewolucjonist\u00f3w, a z rewolucjonist\u00f3w &#8211; tajnych agent\u00f3w\u201d.<\/p>\r\n<p>\u201eOd pocz\u0105tku swej historii spo\u0142ecze\u0144stwo spektakularne zmierza\u0142o ku temu, by przyzna\u0107 g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 tajnym s\u0142u\u017cbom, skupiaj\u0105 si\u0119 w nich bowiem, w najwy\u017cszym stopniu, charakterystyczne cechy oraz sposoby dzia\u0142ania tego spo\u0142ecze\u0144stwa. Owe s\u0142u\u017cby, mimo rzekomo \u00abs\u0142u\u017cebnej\u00bb roli, coraz cz\u0119\u015bciej podejmuj\u0105 si\u0119 kierowania kluczowymi sektorami \u017cycia spo\u0142ecznego\u201d.<\/p>\r\n<p>\u201eSieci promocji i kontroli przechodz\u0105 niepostrze\u017cenie w sieci nadzoru i dezinformacji. Niegdy\u015b wszystkie bez wyj\u0105tku spiski by\u0142y wymierzone w panuj\u0105cy porz\u0105dek. Obecnie spiskowanie w jego interesie to pr\u0119\u017cnie rozwijaj\u0105ca si\u0119 bran\u017ca. Spiskuje si\u0119 dzi\u015b po to, aby utrzyma\u0107 spektakularn\u0105 w\u0142adz\u0119 i zapewni\u0107 jej &#8211; jak to tylko ona nazywa &#8211; prawid\u0142owe dzia\u0142anie. Spisek ten jest jej organiczn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105\u201d.<\/p>\r\n<h4>&nbsp;<\/h4>\r\n<h4>Qui pro quo, czyli Brigate Nere i Ordine Rosso<\/h4>\r\n<p><i>W otwartej na okr\u0105g\u0142o meksyka\u0144skiej garkuchni przy 24 Ulicy Edypa odnalaz\u0142a fragment w\u0142asnej przesz\u0142o\u015bci w osobie niejakiego Jezusa Arrabala. Arrabal siedzia\u0142 w k\u0105cie lokalu przed telewizorem, mieszaj\u0105c udkiem kurczaka m\u0119tn\u0105 zup\u0119 w talerzu.<\/i><\/p>\r\n<p><i>&#8211; Cze\u015b\u0107 &#8211; przywita\u0142 Edyp\u0119. &#8211; Ty jeste\u015b ta dama z Mazatl\u00e1n.<\/i><\/p>\r\n<p><i>Kiwn\u0105\u0142 jej, by usiad\u0142a.<\/i><\/p>\r\n<p><i>-Wszystko pami\u0119tasz, Jezus &#8211; zdziwi\u0142a si\u0119. Nawet turyst\u00f3w. Jak tam twoje CIA?<\/i><\/p>\r\n<p><i>By\u0142 to skr\u00f3t od nazwy nie tej organizacji, o kt\u00f3rej my\u015blicie, ale meksyka\u0144skiej tajnej Conjuraci\u00f3n de los Insurgentes Anarquistas, kt\u00f3rej pocz\u0105tki si\u0119ga\u0142y braci Flores Magon, a kt\u00f3ra p\u00f3\u017aniej by\u0142a przez pewien czas sprzymierzona z Zapat\u0105 <\/i>(Thomas Pynchon, <i>49 idzie pod m\u0142otek<\/i>, prze\u0142.Piotr Siemion)<\/p>\r\n<p>W zintegrowanym spo\u0142ecze\u0144stwie spektaklu, nikt ju\u017c nie wie, kto jest kim, zmieniaj\u0105 si\u0119 maski, kostiumy, prawicowcy infiltruj\u0105 grupy lewicowe, aby sprowokowa\u0107 je do przemocy lub skierowa\u0107 na nie fa\u0142szywe podejrzenia, \u201eneofaszy\u015bci\u201d udaj\u0105 \u201eanarchist\u00f3w\u201d, \u201eanarchi\u015bci\u201d udaj\u0105 \u201eneofaszyst\u00f3w\u201d, \u201eprawicowi\u201d radyka\u0142owie przebrani za \u201elewicowych\u201d radyka\u0142\u00f3w dokonuj\u0105 zamach\u00f3w, to samo robi\u0105 \u201elewicowi\u201d radyka\u0142owie przebrani za \u201eprawicowych\u201d radyka\u0142\u00f3w. Steruj\u0105ce i manipuluj\u0105ce tym politycznym teatrem tajne s\u0142u\u017cby, w zale\u017cno\u015bci od politycznego zapotrzebowania, przypisuj\u0105 zamachy lewicowych ekstremist\u00f3w prawicowym ekstremistom a zamachy prawicowych ekstremist\u00f3w -lewicowym. Wyb\u00f3r \u201ewinnego\u201d jest zawsze wyborem politycznym, dokonywanym zgodnie z obowi\u0105zuj\u0105cymi na danym etapie konwencjami semantyki politycznej. Kto\u015b \u201ena g\u00f3rze\u201d decyduje o tym, jak zakwalifikowa\u0107 dany zamach &#8211; jako \u201elewicowy\u201d czy jako \u201eprawicowy\u201d. Nigdy nie chodzi o \u201eprawd\u0119\u201d, a jedynie o twarde polityczne i ekonomiczne interesy.<\/p>\r\n<p>Anarchista Gianfranco Bertoli, kt\u00f3ry w maju 1973 roku w Mediolanie rzuci\u0142 granat w t\u0142um przed komend\u0105 policji &#8211; cztery osoby zosta\u0142y w\u00f3wczas zabite a czterdzie\u015bci pi\u0119\u0107 rannych &#8211; by\u0142 jednocze\u015bnie zwi\u0105zany ze skrajn\u0105 prawic\u0105, pracowa\u0142 dla antykomunistycznej organizacji Pok\u00f3j i Wolno\u015b\u0107 finansowanej przez CIA, by\u0142 d\u0142ugoletnim informatorem w\u0142oskich tajnych s\u0142u\u017cb SIFAR i SDI o pseudonimie \u201eNegro\u201d. Mario Merlino raz wyst\u0119powa\u0142 jako neofaszysta, raz jako anarchista. Latem 1968 r. \u201eneofaszysta\u201d Merlino za\u0142o\u017cy\u0142 anarchistyczn\u0105 \u201eGrup\u0119 22 Marca\u201d. Inny agent niejaki Carlo Fumagali, kt\u00f3ry w 1962 za\u0142o\u017cy\u0142 Movimento d`Azione Rivoluzionaria, utrzymywa\u0142 kontakty zar\u00f3wno ze skrajn\u0105 prawic\u0105 (Avangardia Nazionale i Ordine Nuovo), jak i z grup\u0105 skrajnych lewicowc\u00f3w skupiona wok\u00f3\u0142 wydawcy Giangiacomo Feltrinelliego (Gruppi di Azione Partigiana). Oskar\u017cony o dokonanie zamachu przy Piazza Fontana Giovanni Ventura ze skrajnie prawicowego Ordine Nuovo zaklina\u0142 si\u0119, \u017ce naprawd\u0119 jest lewicowcem; podawa\u0142 si\u0119 te\u017c za agenta CIA. Jest to \u201eprzyk\u0142ad ideologicznej elastyczno\u015bci typowy dla agent\u00f3w-prowokator\u00f3w tajnych s\u0142u\u017cb\u201d (Willan).<\/p>\r\n<p>Wspomniany ju\u017c Antonio Negri, rzekomy ideologiczny lider Czerwonych Brygad, wybitny teoretyk radykalnej lewicy, by\u0142 w latach 50. cz\u0142onkiem chadecji, nast\u0119pnie w latach 60. partii socjalistycznej, by w ko\u0144cu przysta\u0107 do radykalnej lewicy. Jego dobrym znajomym by\u0142 lider chadeckich zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych Vito Scalia. Jeden z jego koleg\u00f3w ze studi\u00f3w stwierdzi\u0142: \u201eby\u0142 w swoim \u017cyciu wszystkim, tylko nie komunist\u0105, przeciwnie zawsze by\u0142 zajad\u0142ym antykomunist\u0105\u201d. Nienawi\u015b\u0107 do W\u0142oskiej Partii Komunistycznej mia\u0142a pono\u0107 swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w zabiciu przez komunistycznych partyzant\u00f3w jego starszego brata &#8211; walcz\u0105cego po stronie faszystowskiej Republiki Salo. Dla 10-letniego Antonia by\u0142o to ogromne, traumatyczne prze\u017cycie.<\/p>\r\n<p>Zagadkowy jest jego pobyt w USA sfinansowany przez Fundacj\u0119 Rockefellera. Bez problem\u00f3w otrzyma\u0142 wiz\u0119, cho\u0107 by\u0142 na lewo od komunist\u00f3w a tych nie wpuszczano do USA. Philipp Willan stara si\u0119 zebra\u0107 poszlaki i tropy maj\u0105ce dowie\u015b\u0107, \u017ce Negri by\u0142 informatorem i dezinformatorem w\u0142oskich s\u0142u\u017cb, a tak\u017ce ameryka\u0144skim agentem wp\u0142ywu wp\u0142ywu. Mia\u0142 zwi\u0105zki z os\u0142awion\u0105 Hyperion Language School w Pary\u017cu za\u0142o\u017con\u0105 przez filozofa Corrado Simoniego, kt\u00f3ry w 1969 r. razem z p\u00f3\u017aniejszym za\u0142o\u017cycielem Czerwonych Brygad Renato Curzio powo\u0142a\u0142 do \u017cycia Collettivo Politico Metropolitano w Mediolanie. Wed\u0142ug niekt\u00f3rych \u017ar\u00f3de\u0142 Simoni pracowa\u0142 dla s\u0142u\u017cb ameryka\u0144skich. Aby rzecz ca\u0142\u0105 jeszcze bardziej skomplikowa\u0107, dodajmy, \u017ce Thomas Sheehan w artykule <i>Myth and Violence: The Fascism of Julius Evola and Alain de Benoist <\/i>(\u201eSocial Research\u201d, 1981 nr 1) dowodzi pokrewie\u0144stwa my\u015bli Negriego i Juliusa Evoli. Wed\u0142ug ameryka\u0144skiego autora Johna Reilly`ego ezoteryczny faszyzm i Integralny Tradycjonalizm Evoli oraz antyglobalistyczny, modernistyczny anarchizm Negriego wykazuj\u0105 strukturalne podobie\u0144stwa. Reilly uwa\u017ca, \u017ce w analizie historii zawartej w <i>Imperium<\/i> Negri pod\u0105\u017ca wiernie \u015bladami Evoli. Innymi s\u0142owy radykalny lewicowiec Negri okazuje si\u0119 skrajnym prawicowcem. Z kolei przedstawiciel ameryka\u0144skiej radykalnej lewicy, Tod Fletcher (zob. ni\u017cej) uwa\u017ca, \u017ce publikacja ksi\u0105\u017cki Negriego (i Hardta)<i> Imperium <\/i>by\u0142a &#8222;operacj\u0105 specjaln\u0105\u201d maj\u0105c\u0105 podkopa\u0107 radykalny ruch antykapitalistyczny. Wed\u0142ug Fletchera Negri jest reakcjonist\u0105, maj\u0105cym za zadanie zdezorientowa\u0107 czytelnik\u00f3w i zaciemni\u0107 obraz sytuacji. A ponadto uda\u0142o mu si\u0119 zainfekowa\u0107 autentyczn\u0105 marksistowsk\u0105 krytyk\u0119 spo\u0142eczn\u0105 postmodernizmem.<\/p>\r\n<p>Teoria Deborda na temat roli tajnych s\u0142u\u017cb wyra\u017cona w <i>Rozwa\u017caniach<\/i> zosta\u0142a zastosowana tak\u017ce do innych przypadk\u00f3w. Sam Debord podejrzewa\u0142 przyjaciela Sanguinettiego, bankiera Mignoli, pomagaj\u0105cego przy wydaniu <i>Raportu<\/i> Cenzora, \u017ce jest informatorem tajnych s\u0142u\u017cb. Po ukazaniu si\u0119 we Francji pracy Sanguinettiego <i>Pa\u0144stwo a terroryzm<\/i> francuski dziennikarz niejaki Jean Pierre Voyer oskar\u017cy\u0142 go, \u017ce pracuje dla w\u0142oskich s\u0142u\u017cb specjalnych. Debord uzna\u0142, \u017ce Voyer to \u201ewariat\u201d, a przecie\u017c on tak\u017ce m\u00f3g\u0142 pracowa\u0107 dla s\u0142u\u017cb jako dezinformator. Po \u015bmierci Deborda rozpuszczono plotk\u0119, \u017ce by\u0142 agentem CIA; inni utrzymywali, \u017ce posiada\u0142 konto w sowieckim banku. Znany spiskolog ameryka\u0144ski Webster Griffin Tarpley spekuluje, \u017ce ca\u0142a Mi\u0119dzynarod\u00f3wka Sytuacjonistyczna zosta\u0142a wypichcona przez ameryka\u0144skie tajne s\u0142u\u017cby w ramach operacji obalania genera\u0142a de Gaulle`a. I tak kr\u0105g si\u0119 zamyka: \u201edemaskatorzy\u201d spisk\u00f3w z MS zostaj\u0105 \u201ezdemaskowani\u201d jako cz\u0119\u015b\u0107 spisku. Dodajmy, \u017ce zdaniem Tarpley`a Daniel Ellsberg, Julian Assange i Edward Snowden nie s\u0105 autentycznymi \u201ewhistleblowers\u201d, lecz \u201epotr\u00f3jnymi agentami\u201d, a ich dzia\u0142ania by\u0142y zamierzonymi \u201elimited hang-out operations\u201d CIA. Nasuwa si\u0119 tu pytanie, kim naprawd\u0119 jest Tarpley. By\u0107 mo\u017ce jest agentem wp\u0142ywu FED-u, poniewa\u017c, jak twierdz\u0105 jego wrogowie, jego wielka idea to spowodowanie, \u017ceby FED wyczarowa\u0142 biliony dolar\u00f3w z powietrza i przeznaczy\u0142 je na wielkie inwestycje infrastrukturalne w USA. Tarpley -jak napisa\u0142 ameryka\u0144ski marksista Jack Straw- jest w istocie propagandyst\u0105 maj\u0105cym rekrutowa\u0107 politycznych aktywist\u00f3w i innych cz\u0142onk\u00f3w lewicy dla kampanii, kt\u00f3rej celem nie jest istotna zmiana dominuj\u0105cego sposobu \u017cycia, lecz obrona i umocnienie podstawowych aspekt\u00f3w spo\u0142eczno-ekonomiczno-politycznego status quo. Proponowany przez Tarpely`a kurs jest zgubny, oparty na k\u0142amstwie i dezinformacji. Tak jak w wielu innych przypadkach nie wiadomo, czy Tarpley po prostu sam z siebie g\u0142osi g\u0142upie pogl\u0105dy, czy te\u017c takie dosta\u0142 zlecenie. Bardzo, bardzo wielu rzeczy nie wiemy. \u0179yjemy w stanie permanentnej poznawczej niepewno\u015bci. Jak z niego wyj\u015b\u0107?<\/p>\r\n<h4>&nbsp;<\/h4>\r\n<h4>Postsytuacjoni\u015bci i inni marksistowscy spiskolodzy<\/h4>\r\n<p><i>Goni\u0105 pana piel\u0119gniarze? <\/i>(Edypa Maas do Manny`ego Di Presso [w:] Thomas Pynchon, <i>49 idzie pod m\u0142otek<\/i>, prze\u0142. Piotr Siemion)<\/p>\r\n<p>Na <i>Rozwa\u017cania o spo\u0142ecze\u0144stwie spektaklu<\/i>, kt\u00f3re ukaza\u0142y si\u0119 w 1988 r. dziwnym (?) trafem ma\u0142o kto si\u0119 powo\u0142ywa\u0142, ma\u0142o kto je cytowa\u0142, interpretowa\u0142 czy krytykowa\u0142; nikt praktycznie nie wykorzystywa\u0142 rozwijanych przez niego idei. I to w sytuacji, kiedy <i>Spo\u0142ecze\u0144stwo spektaklu<\/i> tego samego autora sta\u0142o si\u0119 Bibli\u0105 sytuacjonizmu i podniesione zosta\u0142o do rangi tekstu kultowego, nad kt\u00f3rym w kr\u0119gach lewicy debatowano bez ko\u0144ca, bezustannie poddawano analizom, egzegezom i interpretacjom. Je\u015bli kto\u015b \u201enie zna\u0142\u201d <i>Spo\u0142ecze\u0144stwa spektaklu<\/i>, ten nie mia\u0142 prawa zalicza\u0107 si\u0119 do dobrego (lewicowego) towarzystwa. Natomiast nieznajomo\u015b\u0107 <i>Rozwa\u017ca\u0144 nikogo<\/i> intelektualnie nie dyskredytowa\u0142a. Ameryka\u0144ski kulturolog Steven Shaviro wyrazi\u0142 opini\u0119, \u017ce sytuacjonizm okaza\u0142 si\u0119 jednym z najlepiej sprzedaj\u0105cych si\u0119 \u201emem\u00f3w\u201d czy te\u017c \u201ebrand\u00f3w\u201d drugiej po\u0142owy XX wieku. A tymczasem istotna praca najwa\u017cniejszego teoretyka i stratega sytuacjonizmu w gruncie rzeczy wpad\u0142a w dziur\u0119 niepami\u0119ci. Ten sam los spotka\u0142 teksty, mniej znanego od Deborda, Gianfranco Sanguinettiego.<\/p>\r\n<p>Jednak pod koniec lat 90. XX w. i w pierwszej dekadzie XXI wieku koncepcje Sanguinettiego i Deborda powr\u00f3ci\u0142y w niszowych kr\u0119gach radykalnej lewicy na fali zainteresowania rozmaitymi \u201efalse flag operations\u201d oraz \u201ewojn\u0105 z terroryzmem\u201d, jak r\u00f3wnie\u017c coraz bujniejszego rozwoju zjawisk przynale\u017cnych do \u201espo\u0142ecze\u0144stwa zintegrowanego spektaklu\u201d. Wymieni\u0107 tu mo\u017cna ameryka\u0144skiego postsytuacjonist\u0119 Billa Browna, wydawc\u0119 zina \u201eNot Bored\u201d, zas\u0142u\u017conego dla archiwizowania klasycznego sytuacjonizmu. Inny ameryka\u0144ski postsytuacjonista i anarchista Len Bracken, autor biografii Deborda (<i>Guy Debord &#8211; Revolutionary<\/i>), w 1997 r. prze\u0142o\u017cy\u0142 na angielski <i>Raport<\/i> Sanguinettiego, a w 1998 opublikowa\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119 <i>Arch Conspirator<\/i> opart\u0105 na motywach spiskowych. Bracken przej\u0105\u0142 w nowej sytuacji tezy Deborda i Sanguinettiego o \u201eniebezpo\u015brednich defensywnych atakach terrorystycznych\u201d sponsorowanych przez pa\u0144stwo lub \u201epa\u0144stwo w pa\u0144stwie\u201d. Stawia spisek w centrum swojej interpretacji ca\u0142ej \u201ewojny z terroryzmem\u201d. Wed\u0142ug niego spiski s\u0105 osnow\u0105 historii, spiskowe plany odgrywaj\u0105 rol\u0119 w wi\u0119kszo\u015bci, je\u015bli nie wszystkich, wydarzeniach historycznych. Niekt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce celem Brackena jest uwolnienie poj\u0119cia spisku od konotacji prawicowych, i \u017ce w tym celu stosuje on sytuacjonistyczn\u0105 metod\u0119 \u201eprzechwycenia\u201d (<i>d\u00c3\u00a9tournement<\/i>), czyli wyrwania poj\u0119cia z dawnego kontekstu i w\u0142o\u017cenia go w inny, po to by przywr\u00f3ci\u0107 mu wywrotow\u0105 si\u0142\u0119.<\/p>\r\n<p>Przyjaciel Deborda, francuski lekarz i pisarz polityczny, postsytuacjonista Michel Bounan, autor ksi\u0105\u017cki <em>Logique du terrorisme<\/em> (2003) [6], inspiruj\u0105cy si\u0119 pogl\u0105dami jego i Sanguinettiego wskaza\u0142 na gigantyczn\u0105 g\u0142upot\u0119 terroryst\u00f3w, kt\u00f3rzy swoimi atakami zawsze wspieraj\u0105 tendencje do zwi\u0119kszenia kontroli policyjnej i przysparzaj\u0105 g\u0142os\u00f3w za represyjnymi ustawami. Poniewa\u017c jest to ca\u0142kowicie nielogiczne, to powinni\u015bmy, zdaniem Bounana, przyj\u0105\u0107, \u017ce takie cele kto\u015b chcia\u0142 \u015bwiadomie osi\u0105gn\u0105\u0107. Oznacza to jednak, \u017ce kto inny planuje, a kto inny wykonuje; ci co planuj\u0105, to profesjonali\u015bci, kt\u00f3rzy doskonale wiedz\u0105 jakie polityczne korzy\u015bci zawsze przynosz\u0105 systemowi w\u0142adzy ataki i zamachy terrorystyczne. Zatem wszystkie zbrojne grupy s\u0105 zawsze w s\u0142u\u017cbie panuj\u0105cego porz\u0105dku, nawet gdyby ich intencje i zamiary by\u0142y diametralnie odmienne.<\/p>\r\n<p>Do koncepcji Sanguinettiego i Deborda odwo\u0142uj\u0105 si\u0119 tak\u017ce ameryka\u0144scy niezale\u017cni marksi\u015bci (wolno\u015bciowi komuni\u015bci) Jeff Strahl i Tod Fletcher (zm.2014) publikuj\u0105cy na portalu Daily Battle, zaliczanych przez wrog\u00f3w do radykalno-lewicowego \u201elunatic fringe\u201d. Wed\u0142ug Fletchera (pisz\u0105cego te\u017c pod pseudonimem Max Kolskegg) lewicowi publicy\u015bci i aktywi\u015bci zaprzeczaj\u0105cy istnieniu spisk\u00f3w, kt\u00f3re knuje si\u0119 w kr\u0119gach w\u0142adzy, wierz\u0105, \u017ce je\u015bli b\u0119d\u0105 kontrolowa\u0107 debat\u0119, blokowa\u0107 poszukiwanie prawdy za pomoc\u0105 cenzury, znies\u0142awiania i dyskredytowania oponent\u00f3w oraz intelektualnej nieuczciwo\u015bci, to udowodni\u0105, \u017ce s\u0105 godni wpuszczenia na tajne salony, gdzie wielki kapita\u0142 planuje kolejne ataki terrorystyczne.<\/p>\r\n<p>Fletcher &#8211; id\u0105c \u015bladem Sanguinettiego i Deborda &#8211; twierdzi, \u017ce we W\u0142oszech prowokacje i sfabrykowany terror by\u0142y cz\u0119\u015bci\u0105 arsena\u0142u \u015brodk\u00f3w u\u017cywanych przez pa\u0144stwo. Powtarza tez\u0119, \u017ce pa\u0144stwowe tajne s\u0142u\u017cby w ramach \u201estrategii napi\u0119cia\u201d podk\u0142ada\u0142y bomby w miejscach publicznych obwiniaj\u0105c o to faktycznie nieistniej\u0105ce Czerwone Brygady. Zamachy bombowe by\u0142y przeprowadzane przez pa\u0144stwo, aby pod pretekstem zwalczania terroryzmu rozbudowa\u0107 si\u0142y bezpiecze\u0144stwa i zmia\u017cd\u017cy\u0107 najbardziej radykalny od\u0142am lewicy, a tak\u017ce zapewni\u0107 trwa\u0142\u0105 dominacj\u0119 kapita\u0142u. Kampania sfabrykowanego terroru by\u0142a &#8211; zdaniem Fletchera &#8211; aktem s\u0142abo\u015bci ze strony w\u0142oskiego pa\u0144stwa kapitalistycznego, kt\u00f3re zrozumia\u0142o, \u017ce bez takich metod nie zatrzyma rosn\u0105cej si\u0142y radykalnie lewicowego ruchu autonomistycznego. Setki radykalnych lewicowc\u00f3w fa\u0142szywie oskar\u017cono o organizowanie atak\u00f3w terrorystycznych i uwi\u0119ziono, wielu z nich latami siedzia\u0142o w wi\u0119zieniu.<\/p>\r\n<p>Fletcher dowodzi, \u017ce \u201eczarne\u201d operacje specjalne s\u0105 planowane i przeprowadzone w ramach nowej zglobalizowanej &#8222;strategii napi\u0119cia\u201d przez tajne elementy struktury w\u0142adzy, przez grupy \u201e\u0142ajdackich\u201d (<i>rouge<\/i>) funkcjonariuszy i agent\u00f3w, pod auspicjami i z pomoc\u0105 najwy\u017cszych szczebli w\u0142adzy korporacyjnej. S\u0105 elementem strategii polegaj\u0105cej na &#8222;stabilizacji przez destabilizacj\u0119\u201d. Dokonywane \u201epod fa\u0142szyw\u0105 bander\u0105\u201d operacje te s\u0105 &#8211; wed\u0142ug Fletchera &#8211; organizowane w obliczu coraz bardziej zaostrzaj\u0105cej si\u0119 walki klasowej, coraz powszechniejszego podwa\u017cania kapitalistycznego porz\u0105dku, rozwoju ruch\u00f3w antykapitalistycznych, stanowi\u0105c rozpaczliw\u0105 pr\u00f3b\u0119 zatrzymania przez kapita\u0142 biegu historii. Jedynym realnym wrogiem planist\u00f3w i wykonawc\u00f3w tych prowokacji jest klasa pracuj\u0105ca ca\u0142ego \u015bwiata. &#8222;Wojna z terroryzmem\u201d to jedno wielkie oszustwo, jej celem jest zachowanie carte blanche dla coraz bardziej desperackiej agendy kapita\u0142u oraz zniszczenie lewicy na ca\u0142ym \u015bwiecie, zw\u0142aszcza jej radykalnego antykapitalistycznego j\u0105dra.<\/p>\r\n<p>Zdaniem Fletchera prowokowany i manipulowany przez tajne s\u0142u\u017cby terroryzm ma na celu stworzenie warunk\u00f3w dla zbudowania globalnego systemu kontroli, czyli -\u201eGlobalnego Faszystowskiego Pa\u0144stwa Terroru\u201d, kt\u00f3re charakteryzuj\u0105: \u015bcis\u0142a kontrola policyjna ludno\u015bci, totalny nadz\u00f3r, wszechobecno\u015b\u0107 punkt\u00f3w kontroli, skanowanie cia\u0142a, drony nad g\u0142owami, obozy koncentracyjne budowane na terenie USA, \u015bwiatowa sie\u0107 \u201eczarnych\u201d miejsc i tajnych wi\u0119zie\u0144, operacje psychologiczne, propaganda, rozrywka i wirtualna rzeczywisto\u015b\u0107 jako formy kontroli umys\u0142\u00f3w (<i>mind control<\/i>), utrzymywanie ludno\u015bci w strachu i wywo\u0142ywanie histerii wojennej przy pomocy sfabrykowanych akcji terrorystycznych.<\/p>\r\n<p>Zdemaskowanie rzeczywistych mocodawc\u00f3w i sponsor\u00f3w grup terrorystycznych mo\u017ce by\u0107 pot\u0119\u017cn\u0105 broni\u0105 przeciwko, zbrodniczemu ze swej natury, kapitalizmowi. Niestety, nie \u017cyczy sobie tego g\u0142\u00f3wny nurt wsp\u00f3\u0142czesnej ameryka\u0144skiej lewicy, kt\u00f3ra &#8211; b\u0119d\u0105c ju\u017c tylko cieniem swojej dawnej wielko\u015bci &#8211; zrezygnowa\u0142a z krytycznego rozumienia rzeczywisto\u015bci. Akceptuje wi\u0119kszo\u015b\u0107 propagandy produkowanej przez elit\u0119 w\u0142adzy, najzwyczajniej w \u015bwiecie bior\u0105c j\u0105 za dobr\u0105 monet\u0119. Najwidoczniej lewica, jak wszyscy inni, zbyt wiele czasu sp\u0119dza ogl\u0105daj\u0105c telewizj\u0119 i czytaj\u0105c gazety tzn. wch\u0142aniaj\u0105c propagand\u0119 re\u017cimu kapitalistycznego. Ponadto jest skorumpowana &#8211; \u015bwiadomie lub nie, gra w sztuce napisanej przez sponsor\u00f3w z tajnych s\u0142u\u017cb, kt\u00f3re finansuj\u0105 j\u0105 za po\u015brednictwem r\u00f3\u017cnych fundacji.<\/p>\r\n<h4><em>Tomasz Gabi\u015b<\/em><\/h4>\r\n<p>kwiecie\u0144 2016<\/p>\r\n<p>PRZYPISY<\/p>\r\n<p>[1] W swojej ksi\u0105\u017cce <i>The Mysterious Intermediary<\/i> (2003) Giovanni Fasanelli i Giuseppe Rocca utrzymuj\u0105, i\u017c \u201eGradoli\u201d nale\u017cy odczytywa\u0107 jako \u201eGrado LI\u201d czyli \u201eGrado 51\u201d, co oznacza Poziom 51 w tajnej hierarchii R\u00f3\u017cokrzy\u017cowc\u00f3w &#8211; Maitre du Glaive, czyli Pan Gladio. A od \u201ePana Gladio\u201d ju\u017c niewielki krok do \u201eoperacji Gladio\u201d. Zob. Daniele Ganser, <i>NATO\u2019s Secret Armies: Operation GLADIO and Terrorism in Western Europe<\/i> (2004). Fasanelli i Rocca dowodz\u0105, \u017ce r\u00f3\u017cokrzy\u017cowcy byli mocno zaanga\u017cowani we w\u0142osk\u0105 polityk\u0119. Mo\u017cliwe jest jednak, \u017ce r\u00f3\u017cokrzy\u017cowcy, podobnie jak masoneria, stanowili \u201eprzykrywk\u0119\u201d dla dzia\u0142alno\u015bci tajnych s\u0142u\u017cb (\u201efa\u0142szywy\u201d spisek przykrywa \u201eprawdziwy\u201d spisek).<\/p>\r\n<p>[2] O terroryzmie we W\u0142oszech pisa\u0142em w \u201eSta\u0144czyku\u201d nr 43 (2004).<\/p>\r\n<p>[3] Podpalenie Reichstagu by\u0142o oczywist\u0105 prowokacj\u0105, tyle \u017ce nie wiadomo czyj\u0105. Istniej\u0105, jak wiadomo, trzy oficjalne wersje. Jedna, \u017ce podpalaczami byli komuni\u015bci, druga, \u017ce narodowi socjali\u015bci, trzecia, \u017ce podpalaczem by\u0142 \u201elonley nut\u201d Marinus van Lubbe. Wszystkie maj\u0105 wiele luk i sprzeczno\u015bci. Istnieje jeszcze czwarta, nieoficjalna wersja, kt\u00f3ra pojawi\u0142a si\u0119 w kr\u0119gach niezale\u017cnych publicyst\u00f3w historycznych w Niemczech ju\u017c w latach 50. XX wieku. W tej wersji za podpaleniem sta\u0142y \u015brodowiska opozycyjne wobec nowego re\u017cimu wywodz\u0105ce si\u0119 z Reichswehry, z tajnych s\u0142u\u017cb wojskowych, policji politycznej, aparatu pa\u0144stwowego. W\u0142adza Hitlera by\u0142a jeszcze do\u015b\u0107 krucha, zosta\u0142 kanclerzem ledwo miesi\u0105c wcze\u015bniej, prowokatorom chodzi\u0142o o to, aby doprowadzi\u0107 do star\u0107 narodowych socjalist\u00f3w i komunist\u00f3w &#8211; Komunistyczna Partia Niemiec mia\u0142a 6 milion\u00f3w wyborc\u00f3w, i w\u0142asne zbrojne boj\u00f3wki skupione wok\u00f3\u0142 Roten-Frontk\u00c3\u00a4mpfer-Bund, wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z aparatami tajnych sowieckich s\u0142u\u017cb wojskowych i GPU. Wywo\u0142anie kryzysu politycznego i wytworzenie klimatu wojny domowej mia\u0142o przygotowa\u0107 warunki do obalenia rz\u0105du Hitlera. Lekko oci\u0119\u017ca\u0142y umys\u0142owo Holender, Marinus van Lubbe, figurowa\u0142 w kartotece tajnych s\u0142u\u017cb od 1931r. i by\u0142 od chwili, kiedy przekroczy\u0142 granic\u0119 Niemiec, ca\u0142y czas \u201eprowadzony\u201d (niewykluczone, \u017ce \u201espreparowano\u201d go psychologicznie u\u017cywaj\u0105c odpowiednich medykament\u00f3w). Mia\u0142 pos\u0142u\u017cy\u0107 jako \u201epatsy\u201d i kozio\u0142 ofiarny. W r\u00f3\u017cnych relacjach pojawia si\u0119 w\u0105tek \u201edzikiego\u201d komanda SA, kt\u00f3re mia\u0142o si\u0119 dosta\u0107 innym wej\u015bciem do Reichstagu, aby podpali\u0107 gmach &#8211; wedle przytaczanej wersji byli to esamani zwerbowani wcze\u015bniej przez s\u0142u\u017cby lub ludzie przebrani za esaman\u00f3w Zatem opr\u00f3cz \u201eprowadzonego\u201d van Lubbego odbywa\u0142a si\u0119 \u201eakcja r\u00f3wnoleg\u0142a\u201d: dzia\u0142aj\u0105cy na zlecenie s\u0142u\u017cb \u201eesamani\u201d wyposa\u017ceni w odpowiednie \u015brodki techniczne (p\u0142ynny fosfor). Jest to oczywi\u015bcie tylko hipoteza, te\u017c zak\u0142adaj\u0105ca, \u017ce mieli\u015bmy do czynienia z \u201eoperacj\u0105 pod fa\u0142szywa bander\u0105\u201d.<\/p>\r\n<p>[4] W jednym ze swoich ostatnich tekst\u00f3w napisanym tu\u017c przed \u015bmierci\u0105 Pecorelli napisa\u0142: \u201eJasnow\u0142osa pani widzia\u0142a ze swego tarasu policjant\u00f3w, kt\u00f3rzy znale\u017ali zw\u0142oki Moro&#8221; &#8211; aluzja do ksi\u0119\u017cny Topazii Caetani, kt\u00f3ra by\u0142a blondynk\u0105. Nale\u017ca\u0142 do niej Palazzo Caetani. Istniej\u0105 podejrzenia, \u017ce to w tym pa\u0142acu przetrzymywany by\u0142 Aldo Moro &#8211; z tarasu tego pa\u0142acu wida\u0107 miejsce gdzie porzucono cia\u0142o zamordowanego polityk\u0105. M\u0119\u017cem ksi\u0119\u017cny Caetano by\u0142 tytu\u0142owy \u201etajemniczy po\u015brednik\u201d z ksi\u0105\u017cki Giovanni Fasanelliego i Giuseppe Rocciego Igor Markiewicz &#8211; dyrygent pochodzenia ukrai\u0144skiego, kt\u00f3ry mia\u0142 negocjowa\u0107 uwolnienie Moro i przej\u0119cie dokument\u00f3w zabranych mu przez Czerwone Brygady. Jedni przypuszczaj\u0105, \u017ce Markiewicz jako lewicowiec autentycznie sympatyzowa\u0142 z Czerwonymi Brygadami, natomiast inni s\u0105dz\u0105, \u017ce by\u0142 poczw\u00f3rnym agentem: pracowa\u0142 dla tajnych s\u0142u\u017cb W\u0142och, USA, Izraela i Zwi\u0105zku Sowieckiego.<\/p>\r\n<p>[5] Ciekawe, \u017ce t\u0142umacz i komentator <i>Rozwa\u017ca\u0144 o spo\u0142ecze\u0144stwie spektaklu<\/i> Mateusz Kwaterko w swoich uwagach i przypisach ani s\u0142owem nie wspomina o udziale Deborda w projekcie &#8222;Raport Cenzora\u201d, jak i wp\u0142ywie Sangiunettiego na <i>Rozwa\u017cania o spo\u0142ecze\u0144stwie spektaklu<\/i>. O tej kwestii pisa\u0142em w \u201eSta\u0144czyku\u201d nr 43 (2004) korzystaj\u0105c z angielskiego przek\u0142adu Rozwa\u017ca\u0144: http:\/\/www.notbored.org\/commentaires.html.<\/p>\r\n<p>[6] Debord z uznaniem wyra\u017ca\u0142 si\u0119 o ksi\u0105\u017cce Bounana <i>Le Temps du SIDA<\/i> (1990) po\u015bwi\u0119conej AIDS, w kt\u00f3rej ten\u017ce kwestionowa\u0142 oficjaln\u0105 narracj\u0119 o AIDS i prezentowa\u0142 narracj\u0119 alternatywn\u0105. Jak wynika z jego list\u00f3w, Debord nie wierzy\u0142 w wyja\u015bnienie genezy i przyczyn AIDS propagowane przez o\u015brodki w\u0142adzy polityczno-medycznej.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Sp\u00f3r nie toczy si\u0119 o to, czy istnieje spisek, ale co z nim zrobi\u0107 (Neal Wilgus) Na portalu \u201eKrytyki Politycznej\u201d znalaz\u0142em jaki\u015b czas temu rozmow\u0119 z Igorem Stokfiszewskim na temat w\u0142oskiego filmu dokumentalnego o Czerwonych Brygadach. Stokfiszewski tak opowiada o filmie: \u201ePrzyj\u0119ta konwencja jest znakomita. Przyjrzyjmy si\u0119, jak budowane jest napi\u0119cie. W filmie zostajemy zaproszeni [&hellip;]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[66,207,126],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/95913"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=95913"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/95913\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=95913"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=95913"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=95913"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}