{"id":9491,"date":"2009-05-25T08:20:07","date_gmt":"2009-05-25T13:20:07","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=9491"},"modified":"2009-05-25T08:20:07","modified_gmt":"2009-05-25T13:20:07","slug":"skazywala-opozycje-w-komunie-skazuje-i-dzis","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=9491","title":{"rendered":"Skazywa\u0142a opozycj\u0119 w komunie, skazuje i dzi\u015b"},"content":{"rendered":"

S\u0119dziowie orzekaj\u0105cy w latach 80. w procesach politycznych, wci\u0105\u017c wykonuj\u0105 sw\u00f3j zaw\u00f3d, a niekt\u00f3rzy z nich wci\u0105\u017c rozstrzygaj\u0105. Feruj\u0105ca surowe wyroki dla opozycyjnych dzia\u0142aczy Gra\u017cyna Puchalska jest dzi\u015b s\u0119dzi\u0105 warszawskiego s\u0105du okr\u0119gowego. Na jej trop wpad\u0142 przez przypadek Przemys\u0142aw Maksymiuk, kt\u00f3ry ze zdziwieniem przeczyta\u0142, \u017ce s\u0119dzina nadal orzeka i to w sprawach o zabarwieniu politycznym. W 1986 roku, w przyspieszonym procesie, skaza\u0142a go za drukowanie i rozpowszechnianie nielegalnych wydawnictw. <\/strong>
\r\n
\r\n Dziesi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej orzeczenie s\u0119dzi Puchalskiej zosta\u0142o w spos\u00f3b zdecydowany podwa\u017cone przez S\u0105d Najwy\u017cszy. S\u0119dzina jest znana historykom, kt\u00f3rzy badaj\u0105c orzecznictwo warszawskich s\u0105d\u00f3w z lat 80., zaliczyli j\u0105 do grona s\u0119dzi\u00f3w negatywnie wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 nadmiern\u0105 surowo\u015bci\u0105.
\r\n Przypadek nie jest odosobniony, jednak obecnie kwestia nieautonomicznie orzekaj\u0105cych s\u0119dzi\u00f3w wychodzi ju\u017c poza ramy poprawno\u015bci politycznej, a nale\u017cny s\u0119dziom atut niezawis\u0142o\u015bci ginie w r\u00f3\u017cnorodnych okoliczno\u015bciach.
\r\n W latach 80. s\u0119dzia Gra\u017cyna Puchalska pracowa\u0142a w S\u0105dzie Rejonowym miasta sto\u0142ecznego Warszawy. Ten okres dzia\u0142alno\u015bci s\u0105d\u00f3w sta\u0142 si\u0119 przedmiotem publikacji wydanej przez Instytut Pami\u0119ci Narodowej pt. „S\u0119dziowie warszawscy w czasie pr\u00f3by 1981-1988”. W ksi\u0105\u017cce Adam Strzembosz i Maria Stanowska wyr\u00f3\u017cnili orzecznictwo s\u0119dziny, zaliczaj\u0105c je do nadmiernie surowego. „Spo\u015br\u00f3d s\u0119dzi\u00f3w s\u0105d\u00f3w powszechnych negatywnie wyr\u00f3\u017cniali si\u0119 s\u0119dziowie s\u0105d\u00f3w rejonowych: Eugeniusz Ko\u0142tuniak, Piotr Aleksandrow i Gra\u017cyna Puchalska” – czytamy w publikacji. Wed\u0142ug badaczy, Puchalska orzeka\u0142a zazwyczaj w sk\u0142adzie jednoosobowym, niekiedy z \u0142awnikami, zar\u00f3wno w sprawach o przest\u0119pstwo (10 os\u00f3b), jak i w sprawach o wykroczenia (5 os\u00f3b). „We wszystkich tych sprawach dosz\u0142o do skazania, z czego 9 osobom wymierzono bezwzgl\u0119dne kary pozbawienia wolno\u015bci (w tym 8 – w przedziale od 1 roku do 3 lat) i 5 – bezwzgl\u0119dne kary aresztu (od 2 do 3 miesi\u0119cy), niekiedy nawet surowsze ni\u017c \u017c\u0105da\u0142 oskar\u017cyciel” – czytamy. W ocenie badaczy, \u00f3wczesna surowo\u015b\u0107 s\u0119dziny razi tym bardziej, \u017ce badane sprawy dotyczy\u0142y lat 1985-1986, a wi\u0119c kilka lat po zniesieniu stanu wojennego.
\r\n Wed\u0142ug Strzembosza i Stanowskiej, w latach 80. za tzw. rozpowszechnianie wiadomo\u015bci s\u0105dy prawomocnie skaza\u0142y 268 os\u00f3b (w pierwszej instancji 278), 28 os\u00f3b uniewinniono (w pierwszej instancji 29), a co do 26 os\u00f3b umorzono post\u0119powanie na podstawie amnestii (w pierwszej instancji 16). W stosunku do 2 os\u00f3b umorzono post\u0119powanie z powodu znikomego spo\u0142ecznego niebezpiecze\u0144stwa.
\r\n W roku 1986 w r\u0119ce s\u0119dzi Puchalskiej trafi\u0142a sprawa Przemys\u0142awa Maksymiuka i pi\u0119ciu innych os\u00f3b, kt\u00f3re zosta\u0142y oskar\u017cone o podejmowanie dzia\u0142a\u0144 zmierzaj\u0105cych do wywo\u0142ania niepokoju publicznego, polegaj\u0105cych na drukowaniu i rozpowszechnianiu bez wymaganego zezwolenia nielegalnych wydawnictw, m.in. czasopisma „KAT” (Krajowej Agencji Terenowej). W post\u0119powaniu przyspieszonym oskar\u017ceni zostali uznani za winnych i otrzymali wyroki od 1 roku do 1,5 roku wi\u0119zienia. W sierpniu 1986 roku s\u0105d rejonowy, na mocy ustawy z 17 lipca 1986 roku dotycz\u0105cej szczeg\u00f3lnego post\u0119powania wobec sprawc\u00f3w niekt\u00f3rych przest\u0119pstw, umorzy\u0142 post\u0119powanie karne.
\r\n Dziesi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej postanowienia zaskar\u017cy\u0142 prezes S\u0105du Najwy\u017cszego, kt\u00f3ry zarzuci\u0142 mu obraz\u0119 prawa materialnego przez przyj\u0119cie jako podstawy umorzenia, \u017ce oskar\u017ceni byli sprawcami zarzucanych im czyn\u00f3w, mimo niewykrycia w ich dzia\u0142aniach znamion zarzucanego przest\u0119pstwa. SN wskaza\u0142 na b\u0142\u0119dy ustale\u0144 SR, kt\u00f3ry w \u017caden spos\u00f3b nie wykaza\u0142, \u017ce drukowanie i rozpowszechnianie pisma „KAT” by\u0142o podj\u0119te w celu wywo\u0142ania niepokoju publicznego. – W tym stanie rzeczy S\u0105d Rejonowy dla m.st. Warszawy, wydaj\u0105c w tej sprawie wyrok skazuj\u0105cy, a nast\u0119pnie postanowienia umarzaj\u0105ce post\u0119powanie, opar\u0142 si\u0119 na niedopuszczalnym w post\u0119powaniu karnym domniemaniu winy – uzasadni\u0142 SN. S\u0105d uzna\u0142, \u017ce pismo w \u017caden spos\u00f3b nie nawo\u0142ywa\u0142o do burzenia porz\u0105dku, a mia\u0142o charakter edukacyjny i cho\u0107 podejmowa\u0142o ostr\u0105 krytyk\u0119 rzeczywisto\u015bci i panuj\u0105cego systemu totalitarnego, to dzia\u0142ania te mie\u015bci\u0142y si\u0119 w ramach prawa wolno\u015bci s\u0142owa, dzia\u0142alno\u015bci politycznej i wyra\u017cania swoich pogl\u0105d\u00f3w. Wszyscy oskar\u017ceni zostali uniewinnieni.
\r\n Tymczasem feruj\u0105ca surowe wyroki s\u0119dzia w 2003 roku zosta\u0142a powo\u0142ana przez Aleksandra Kwa\u015bniewskiego, prezydenta RP, do pe\u0142nienia urz\u0119du na stanowisku s\u0119dziego S\u0105du Okr\u0119gowego w Warszawie, gdzie pracuje do dzi\u015b. Na jej trop przez przypadek natkn\u0105\u0142 si\u0119 Przemys\u0142aw Maksymiuk, kt\u00f3ry ze zdziwieniem przeczyta\u0142, \u017ce s\u0119dzina nadal orzeka. I to w sprawach o zabarwieniu politycznym. Sprawa dotyczy\u0142a jednego ze spot\u00f3w reklamowych wyemitowanych w trakcie kampanii referendalnej. S\u0105d pierwszej instancji umorzy\u0142 post\u0119powanie, a postanowienie to uchyli\u0142 s\u0105d odwo\u0142awczy, w kt\u00f3rym przewodnicz\u0105c\u0105 trzyosobowego sk\u0142adu by\u0142a s\u0119dzia Puchalska. S\u0119dzina dzi\u0119ki tej decyzji trafi\u0142a na Czarn\u0105 List\u0119 Temidy.
\r\n „Nasz Dziennik” pr\u00f3bowa\u0142 skontaktowa\u0107 si\u0119 z s\u0119dzi\u0105 Gra\u017cyn\u0105 Puchalsk\u0105, jednak ta, za po\u015brednictwem sekretariatu X Wydzia\u0142u S\u0105du Okr\u0119gowego w Warszawie, oznajmi\u0142a, i\u017c rozmawia\u0107 z nami nie b\u0119dzie.
\r\n W ocenie mecenasa Piotra \u0141ukasza Andrzejewskiego, konstytucjonalisty, senatora PiS, przytoczony przypadek nie jest odosobniony, a obecnie spraw\u0119 jako\u015bci orzecznictwa s\u0119dzi\u00f3w trzeba postrzega\u0107 szerzej ni\u017c tylko w zakresie politycznym. Znane s\u0105 bowiem przyk\u0142ady orzecze\u0144 s\u0119dziowskich b\u0119d\u0105cych np. nast\u0119pstwem dzia\u0142a\u0144 korupcyjnych. Jak podkre\u015bli\u0142 senator Andrzejewski, na pocz\u0105tku lat 90. w prawie o ustroju s\u0105d\u00f3w powszechnych wprowadzony zosta\u0142 zapis, kt\u00f3ry m\u00f3wi\u0142 o tym, \u017ce s\u0119dzia, kt\u00f3ry sprzeniewierzy si\u0119 zasadzie niezawis\u0142o\u015bci, b\u0119dzie pozbawiony prawa wykonywania zawodu. By nie nara\u017ca\u0107 s\u0119dzi\u00f3w na bezpodstawne oskar\u017cenia, najpierw spraw\u0119 w dwuinstancyjnym post\u0119powaniu bada\u0142a korporacja s\u0119dziowska. Dopiero kiedy ta (nie przes\u0105dzaj\u0105c o winie) uznawa\u0142a zasadno\u015b\u0107 stawianego zarzutu, kierowa\u0142a spraw\u0119 do s\u0105du. Tu s\u0119dzia m\u00f3g\u0142 si\u0119 broni\u0107, a sprawa mog\u0142a by\u0107 rozpatrywana tak\u017ce w dw\u00f3ch instancjach. W przypadku wyroku s\u0105du uznaj\u0105cego win\u0119 s\u0119dziego ostateczna decyzja nale\u017ca\u0142a do prezydenta RP, kt\u00f3ry mianuje s\u0119dzi\u00f3w. – By\u0142o to wi\u0119c pi\u0119cioinstancyjne post\u0119powanie. Przepis obowi\u0105zywa\u0142 przez rok i SLD zaskar\u017cy\u0142o go do Trybuna\u0142u Konstytucyjnego – podkre\u015bli\u0142 Andrzejewski. Trybuna\u0142 w sk\u0142adzie trzyosobowym uzna\u0142 w\u00f3wczas, \u017ce przepis jest sprzeczny z Konstytucj\u0105, bo narusza niezawis\u0142o\u015b\u0107 s\u0119dziowsk\u0105. – Przepis nie obowi\u0105zuje, a nale\u017ca\u0142oby do niego powr\u00f3ci\u0107, bo jest oboj\u0119tne, czy ten s\u0119dzia b\u0119dzie dzi\u015b orzeka\u0142 stronniczo dlatego, \u017ce ma takie, a nie inne dyrektywy polityczne, czy dlatego, \u017ce kto\u015b tak mu kaza\u0142, czy dlatego, \u017ce we\u017amie \u0142ap\u00f3wk\u0119 – doda\u0142. Senator Andrzejewski podkre\u015bli\u0142, i\u017c niezawis\u0142o\u015b\u0107 s\u0119dziego jest atrybutem, bez kt\u00f3rego nie mo\u017cna wykonywa\u0107 tego zawodu, dlatego racjonalizacja obecnego stanu rzeczy jest wskazana. – Sprawa jest otwarta i nale\u017cy wszystkim, kt\u00f3rzy pretenduj\u0105 do stanowisk w parlamencie czy rz\u0105dzie stawia\u0107 pytanie, co zamierzaj\u0105 w tym zakresie zrobi\u0107 – doda\u0142.<\/p>\r\n\r\n

Marcin Austyn<\/strong><\/em><\/p>\r\n\r\n


<\/p>\r\n\r\n

Za: Nasz Dziennik, Poniedzia\u0142ek, 25 maja 2009, Nr 121 (3442)<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"S\u0119dziowie orzekaj\u0105cy w latach 80. w procesach politycznych, wci\u0105\u017c wykonuj\u0105 sw\u00f3j zaw\u00f3d, a niekt\u00f3rzy z nich wci\u0105\u017c rozstrzygaj\u0105. Feruj\u0105ca surowe wyroki dla opozycyjnych dzia\u0142aczy Gra\u017cyna Puchalska jest dzi\u015b s\u0119dzi\u0105 warszawskiego s\u0105du okr\u0119gowego. Na jej trop wpad\u0142 przez przypadek Przemys\u0142aw Maksymiuk, kt\u00f3ry ze zdziwieniem przeczyta\u0142, \u017ce s\u0119dzina nadal orzeka i to w sprawach o zabarwieniu politycznym. […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[8],"tags":[98,36],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9491"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9491"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9491\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9491"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9491"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9491"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}