{"id":93049,"date":"2017-01-18T11:40:54","date_gmt":"2017-01-18T16:40:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=93049"},"modified":"2017-01-18T11:43:10","modified_gmt":"2017-01-18T16:43:10","slug":"biskupi-z-kazachstanu-w-obronie-chrystusowego-nauczania","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=93049","title":{"rendered":"Biskupi z Kazachstanu w obronie Chrystusowego nauczania"},"content":{"rendered":"

\u201eCzynimy to wezwanie do modlitwy \u015bwiadomi tego, \u017ce zaniechanie tego kroku by\u0142oby powa\u017cnym zaniedbaniem. Chrystus, Prawda i Najwy\u017cszy Pasterz, os\u0105dzi nas, kiedy powt\u00f3rnie przyjdzie. Prosimy Go z pokor\u0105 i ufno\u015bci\u0105, aby nagrodzi\u0142 wszystkich Pasterzy i wszystkie owce niewi\u0119dn\u0105cym wie\u0144cem chwa\u0142y (por. 1 P 5, 4)\u201d – pisz\u0105 w wezwaniu do modlitwy za Papie\u017ca Franciszka i Ko\u015bci\u00f3\u0142 biskupi z Kazachstanu: abp<\/strong> Tomasz Peta, abp Jan Pawe\u0142 Lenga, bp Athanasius Schneider.<\/strong><\/p>\r\n

 \"Biskupi<\/p>\r\n

Wezwanie do modlitwy: Aby Papie\u017c Franciszek potwierdzi\u0142 niezmienn\u0105 praktyk\u0119 Ko\u015bcio\u0142a wzgl\u0119dem prawdy o nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa.<\/strong><\/p>\r\n

Po og\u0142oszeniu Adhortacji Apostolskiej Amoris laetitia<\/em> w niekt\u00f3rych ko\u015bcio\u0142ach publikowane by\u0142y zasady jej praktycznego zastosowania i interpretacje, wed\u0142ug kt\u00f3rych rozwodnicy, kt\u00f3rzy wst\u0105pili w cywilny zwi\u0105zek z nowym partnerem pomimo w\u0119z\u0142a sakramentalnego, kt\u00f3rym s\u0105 zwi\u0105zani z uprawnionymi ma\u0142\u017conkami, s\u0105 dopuszczani do sakrament\u00f3w pokuty i Eucharystii, nie wype\u0142niwszy ustanowionej przez Boga powinno\u015bci zaprzestania pogwa\u0142cania w\u0119z\u0142a ich istniej\u0105cego, sakramentalnego ma\u0142\u017ce\u0144stwa.<\/p>\r\n

Po\u017cycie more uxorio<\/em> z osob\u0105, kt\u00f3ra nie jest prawowitym ma\u0142\u017conkiem, staje si\u0119 tym samym obraz\u0105 Przymierza zbawienia, kt\u00f3rego znakiem jest sakramentalne ma\u0142\u017ce\u0144stwo (por. Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego<\/em>, 2384) i stanowi nadto obraz\u0119 oblubie\u0144czego charakteru samej tajemnicy eucharystycznej. Papie\u017c Benedykt XVI podkre\u015bli\u0142 t\u0119 wsp\u00f3\u0142zale\u017cno\u015b\u0107 nast\u0119puj\u0105cymi s\u0142owy: „Eucharystia wzmacnia w spos\u00f3b niewyczerpany jedno\u015b\u0107 i nierozerwaln\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 ka\u017cdego chrze\u015bcija\u0144skiego ma\u0142\u017ce\u0144stwa. W nim, na mocy sakramentu, w\u0119ze\u0142 ma\u0142\u017ce\u0144ski jest wewn\u0119trznie powi\u0105zany z jedno\u015bci\u0105 eucharystyczn\u0105 Chrystusa-Oblubie\u0144ca z Ko\u015bcio\u0142em-Oblubienic\u0105 (por. Ef 5, 31-32)\u201d (Adhortacja Apostolska Sacramentum caritatis<\/em>, 27).<\/p>\r\n

Pasterze Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rzy – cho\u0107by tylko w pojedynczych albo wyj\u0105tkowych przypadkach – toleruj\u0105 czy nawet upowa\u017cniaj\u0105 do przyjmowania sakramentu Eucharystii rozwodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy zawarli ponowny \u201e\u015blub\u201d cywilny i nie s\u0105 przyobleczeni w \u201eszat\u0119 \u015blubn\u0105\u201d, cho\u0107 sam B\u00f3g w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym (por. Mt 22, 11 i 1 Kor 11, 28-29) nakaza\u0142 j\u0105 jako konieczny warunek godnego udzia\u0142u w weselnej wieczerzy eucharystycznej, przyczyniaj\u0105 si\u0119 w ten spos\u00f3b do ci\u0105g\u0142ego pogwa\u0142cania sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa, oblubie\u0144czej wi\u0119zi mi\u0119dzy Chrystusem a Ko\u015bcio\u0142em i oblubie\u0144czej relacji mi\u0119dzy Chrystusem a dusz\u0105, kt\u00f3ra przyjmuje Jego eucharystyczne Cia\u0142o.<\/p>\r\n

Niekt\u00f3re ko\u015bcio\u0142y partykularne opublikowa\u0142y lub zaleci\u0142y wytyczne duszpasterskie o nast\u0119puj\u0105cym lub podobnym brzmieniu: \u201eJe\u015bli nast\u0119pnie ten wyb\u00f3r [\u017cycia we wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci] jest w praktyce trudny dla stabilno\u015bci pary, Amoris laetitia<\/em> nie wyklucza mo\u017cliwo\u015bci przyst\u0105pienia do spowiedzi i Eucharystii. To oznacza pewn\u0105 otwarto\u015b\u0107, podobnie jak w przypadku, w kt\u00f3rym istnieje pewno\u015b\u0107 moralna, \u017ce pierwsze ma\u0142\u017ce\u0144stwo by\u0142o niewa\u017cne, ale brak jest niezb\u0119dnych dowod\u00f3w, by m\u00f3c to wykaza\u0107 w procesie s\u0105dowym. Zatem nie ma powodu, dla kt\u00f3rego spowiednik, w pewnym momencie, w swoim sumieniu, po wielu przemy\u015bleniach i modlitwach, nie mia\u0142by przyj\u0105\u0107 na siebie odpowiedzialno\u015bci przed Bogiem i penitentem prosz\u0105c, aby sakramenty te by\u0142y przyjmowane w dyskretny spos\u00f3b\u201d.<\/p>\r\n

Wspomniane wytyczne duszpasterskie przecz\u0105 powszechnej tradycji Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, kt\u00f3ra przez nieprzerwan\u0105 pos\u0142ug\u0119 Piotrow\u0105 Papie\u017cy zawsze by\u0142a strze\u017cona wiernie i bez cienia w\u0105tpliwo\u015bci b\u0105d\u017a dwuznaczno\u015bci, zar\u00f3wno w nauczaniu, jak i w praktyce wzgl\u0119dem tego, co dotyczy nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa.<\/p>\r\n

Wspomniane normy i wytyczne duszpasterskie przecz\u0105 ponadto w praktyce nast\u0119puj\u0105cym prawdom i doktrynom, kt\u00f3rych  – jako pewnych – Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki nieprzerwanie naucza\u0142:<\/p>\r\n

– Przestrzeganie Dziesi\u0119ciu Przykaza\u0144 Bo\u017cych, a w szczeg\u00f3lno\u015bci Sz\u00f3stego Przykazania, obowi\u0105zuje ka\u017cd\u0105 osob\u0119 ludzk\u0105, bez wyj\u0105tku, zawsze i w ka\u017cdej sytuacji. W tej materii nie mo\u017cna dopuszcza\u0107 przypadk\u00f3w indywidualnych b\u0105d\u017a wyj\u0105tkowych, albo m\u00f3wi\u0107 o jakim\u015b wy\u017cszym ideale. \u015aw. Tomasz z Akwinu m\u00f3wi: \u201ePrzykazania dekalogu zawieraj\u0105 intencje samego ustawodawcy, czyli Boga. Tak wi\u0119c przykazania dekalogu nie dopuszczaj\u0105 \u017cadnego wyj\u0105tku\u201d (Summa theol., 1-2, q. 100, do. 8c).<\/p>\r\n

– Wymagania moralne i praktyczne, wyp\u0142ywaj\u0105ce z przestrzegania Dziesi\u0119ciu Przykaza\u0144 Bo\u017cych a w szczeg\u00f3lno\u015bci z nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa, nie s\u0105 zwyczajnymi normami albo prawami pozytywnymi Ko\u015bcio\u0142a, ale wyrazem \u015bwi\u0119tej woli Boga. W tym kontek\u015bcie nie nale\u017cy zatem m\u00f3wi\u0107 o prymacie osoby nad norm\u0105 czy prawem, ale raczej o prymacie woli Bo\u017cej nad wol\u0105 grzesznej osoby ludzkiej, poniewa\u017c w ten spos\u00f3b dana osoba mo\u017ce zosta\u0107 zbawiona poprzez wype\u0142nianie Bo\u017cej woli, z pomoc\u0105 Jego \u0142aski.<\/p>\r\n

– Wierzy\u0107 w nierozerwalno\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144stwa i przeczy\u0107 jej w\u0142asnymi czynami, uwa\u017caj\u0105c si\u0119 jednocze\u015bnie za osob\u0119 wr\u0119cz woln\u0105 od grzechu ci\u0119\u017ckiego oraz uspokajaj\u0105c w\u0142asne sumienie ufno\u015bci\u0105 w Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce, jest oszukiwaniem samego siebie, przed czym ostrzega\u0142 ju\u017c Tertulian, \u015bwiadek wiary i praktyki Ko\u015bcio\u0142a pierwszych wiek\u00f3w: \u201eNiekt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105, \u017ce Bogu wystarcza, i\u017c przyjmuje si\u0119 Jego wol\u0119 sercem i dusz\u0105, nawet je\u017celi uczynki nie odpowiadaj\u0105 jej: tak wi\u0119c my\u015bl\u0105 grzeszy\u0107 i by\u0107 w stanie utrzyma\u0107 nienaruszon\u0105 zasad\u0119 wiary i boja\u017ani Bo\u017cej: to jest idealnie to sam, jak gdyby kto\u015b twierdzi\u0142, \u017ce utrzyma zasad\u0119 czysto\u015bci, gorsz\u0105c i naruszaj\u0105c  \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 i integralno\u015b\u0107 zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego\u201d. (Tertulian, De paenitentia 5, 10).<\/p>\r\n

– Przestrzeganie Przykaza\u0144 Bo\u017cych, a w szczeg\u00f3lno\u015bci nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa, nie mo\u017ce by\u0107 przedstawiane jako wy\u017cszy przejaw idea\u0142u, do kt\u00f3rego powinno si\u0119 d\u0105\u017cy\u0107 wed\u0142ug kryterium dobra mo\u017cliwego lub osi\u0105galnego. Jest ono obowi\u0105zkiem wobec Boga samego, nieodwo\u0142alnym nakazem, kt\u00f3rego nieprzestrzeganie poci\u0105ga wed\u0142ug Jego s\u0142owa wieczne pot\u0119pienie. M\u00f3wienie wiernym czego\u015b przeciwnego by\u0142oby to\u017csame z oszukiwaniem ich lub zach\u0119caniem ich do niepos\u0142usze\u0144stwa wzgl\u0119dem woli Bo\u017cej, zagra\u017caj\u0105cego ich wiecznemu zbawieniu.<\/p>\r\n

– B\u00f3g daje ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi pomoc w przestrzeganiu Przykaza\u0144 Bo\u017cych, je\u015bli ten prosi Go o to w spos\u00f3b nale\u017cyty, jak nieomylnie naucza\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142: \u201eB\u00f3g bowiem nie nakazuje tego, co niemo\u017cliwe, lecz nakazuj\u0105c przynagla ci\u0119, by\u015b czyni\u0142 wszystko, co mo\u017cesz, a prosi\u0142 o to, czego nie mo\u017cesz, On za\u015b pomo\u017ce ci, by\u015b m\u00f3g\u0142…\u201d (Sob\u00f3r Trydencki, ses. 6, cap. 11) i \u201eJe\u015bli kto\u015b m\u00f3wi, \u017ce tak\u017ce dla cz\u0142owieka usprawiedliwionego i \u017cyj\u0105cego w \u0142asce przykazania Bo\u017ce s\u0105 niemo\u017cliwe do przestrzegania: niech b\u0119dzie przekl\u0119ty\u201d (Sob\u00f3r Trydencki, ses. 6, kan. 18). Kieruj\u0105c si\u0119 t\u0105 nieomyln\u0105 doktryn\u0105, \u015bw. Jan Pawe\u0142 II naucza\u0142: \u201eW okre\u015blonych sytuacjach przestrzeganie prawa Bo\u017cego mo\u017ce by\u0107 trudne, nawet bardzo trudne, nigdy jednak nie jest niemo\u017cliwe. To niezmienne nauczanie Tradycji Ko\u015bcio\u0142a…\u201d (Encyklika Veritatis splendor<\/em>. 102). \u201eWszyscy ma\u0142\u017conkowie s\u0105 powo\u0142ani do \u015bwi\u0119to\u015bci w ma\u0142\u017ce\u0144stwie wed\u0142ug woli Boga, a to powo\u0142anie realizuje si\u0119 w miar\u0119, jak osoba ludzka potrafi odpowiedzie\u0107 na przykazanie Bo\u017ce, o\u017cywiona spokojn\u0105 ufno\u015bci\u0105 w \u0142ask\u0119 Bo\u017c\u0105 i we w\u0142asn\u0105 wol\u0119\u201d (Adhortacja Apostolska Familiaris consortio<\/em>, 34).<\/p>\r\n

– Akt seksualny poza wa\u017cnym ma\u0142\u017ce\u0144stwem, a w szczeg\u00f3lno\u015bci cudzo\u0142\u00f3stwo, jest zawsze grzechem obiektywnie ci\u0119\u017ckim i \u017cadna okoliczno\u015b\u0107, \u017caden cel nie mog\u0105 uczyni\u0107 go dopuszczalnym lub mi\u0142ym Bogu. \u015aw. Tomasz z Akwinu m\u00f3wi, \u017ce Sz\u00f3ste Przykazanie obowi\u0105zuje tak\u017ce w przypadku, w kt\u00f3rym akt cudzo\u0142\u00f3stwa m\u00f3g\u0142by uratowa\u0107 kraj od tyranii (De Malo<\/em>, q. 15, od. 1, do 5). \u015aw. Jan Pawe\u0142 II naucza\u0142 tej odwiecznej prawdy Ko\u015bcio\u0142a: \u201e…przykazania moralne negatywne, to znaczy zakazuj\u0105ce pewnych czyn\u00f3w i zachowa\u0144 jako z natury z\u0142ych, nie dopuszczaj\u0105 \u017cadnych uprawnionych wyj\u0105tk\u00f3w; nie pozostawiaj\u0105 \u017cadnej mo\u017cliwo\u015bci \u201d\u201d kt\u00f3ra by\u0142aby do przyj\u0119cia z moralnego punktu widzenia \u201d\u201d dla tworzenia<\/em> norm z nimi sprzecznych. Gdy w konkretnym wypadku zostanie rozpoznany rodzaj moralny czynu zakazanego przez uniwersaln\u0105 zasad\u0119, to jedynie aktem moralnie dobrym jest pos\u0142usze\u0144stwo prawu moralnemu i powstrzymanie si\u0119 od tego, czego ono zakazuje\u201d (Encyklika Veritatis splendor<\/em>, 67).<\/p>\r\n

– Cudzo\u0142o\u017cny zwi\u0105zek os\u00f3b rozwiedzionych, \u201eutwierdzony\u201d ponownym \u201e\u015blubem\u201d cywilnym, jak to si\u0119 obecnie okre\u015bla i cechuj\u0105cy si\u0119 tak zwan\u0105 \u201esprawdzon\u0105 wierno\u015bci\u0105\u201d w grzechu cudzo\u0142\u00f3stwa, nie mo\u017ce zmieni\u0107 jako\u015bci moralnej ich czynu naruszaj\u0105cego sakramentaln\u0105 wi\u0119\u017a ma\u0142\u017ce\u0144sk\u0105, czyli cudzo\u0142\u00f3stwa, b\u0119d\u0105cego zawsze czynem wewn\u0119trznie z\u0142ym. Osoba, kt\u00f3ra posiada prawdziw\u0105 wiar\u0119 i synowsk\u0105 boja\u017a\u0144 Bo\u017c\u0105 nie mo\u017ce mie\u0107 \u201ewyrozumia\u0142o\u015bci\u201d dla czyn\u00f3w wewn\u0119trznie z\u0142ych, kt\u00f3rych przyk\u0142adem jest po\u017cycie seksualne poza wa\u017cnym ma\u0142\u017ce\u0144stwem, poniewa\u017c czyny te obra\u017caj\u0105 Boga.<\/p>\r\n

– Przyjmowanie Komunii \u015awi\u0119tej przez rozwodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy zawarli ponowny \u201e\u015blub\u201d cywilny, stanowi w praktyce domy\u015blne zwolnienie od przestrzegania Sz\u00f3stego Przykazania. \u0179adna w\u0142adza ko\u015bcielna nie ma prawa do udzielenia takiej domy\u015blnej dyspensy ani w indywidualnym przypadku, ani w szczeg\u00f3lnej lub z\u0142o\u017conej sytuacji, b\u0105d\u017a z my\u015bl\u0105 o osi\u0105gni\u0119ciu dobrego celu (np. wychowania wsp\u00f3lnie dzieci urodzonych w cudzo\u0142o\u017cnym zwi\u0105zku), powo\u0142uj\u0105c si\u0119 przy udzielaniu takich dyspens na zasad\u0119 mi\u0142osierdzia, \u201evia caritatis\u201d, lub na macierzy\u0144sk\u0105 trosk\u0119 Ko\u015bcio\u0142a lub stwierdzaj\u0105c, \u017ce nie chce on narzuca\u0107 mi\u0142osierdziu wielu warunk\u00f3w. Tomasz z Akwinu powiedzia\u0142: \u201eDla \u017cadnego u\u017cytecznego celu nikt nie mo\u017ce pope\u0142nia\u0107 cudzo\u0142\u00f3stwa\u201d (pro utilitate nic enim debet aliquis adulterium committere) (De Malo<\/em>, q 15, od 1 do 5.).<\/p>\r\n

– Norma, kt\u00f3ra dopuszcza pogwa\u0142cenie Sz\u00f3stego Przykazania Bo\u017cego i sakramentalnego w\u0119z\u0142a ma\u0142\u017ce\u0144skiego tylko w pojedynczym przypadku lub w wyj\u0105tkowych sytuacjach, rzekomo aby unikn\u0105\u0107 og\u00f3lnej zmiany norm kanonicznych, jest jednak zawsze to\u017csama ze sprzeciwieniem si\u0119 prawdzie i woli Boga. M\u00f3wienie w tym przypadku o restrykcyjnej normie lub o mniejszym z\u0142u w przeciwie\u0144stwie do normy podstawowej jest zatem psychologicznie nieadekwatne i teologicznie b\u0142\u0119dne.<\/p>\r\n

– Wa\u017cne ma\u0142\u017ce\u0144stwo os\u00f3b ochrzczonych jest sakramentem Ko\u015bcio\u0142a i ze swej natury ma charakter publiczny. Subiektywny os\u0105d sumienia o niewa\u017cno\u015bci w\u0142asnego ma\u0142\u017ce\u0144stwa, w przeciwie\u0144stwie do odpowiedniego, ostatecznego wyroku s\u0105du ko\u015bcielnego, nie mo\u017ce poci\u0105ga\u0107 za sob\u0105 skutk\u00f3w wobec sakramentalnej dyscypliny, kt\u00f3ra zawsze ma charakter publiczny.<\/p>\r\n

– Ko\u015bci\u00f3\u0142, a konkretnie szafarz sakramentu pokuty, nie jest uprawniony do oceny stanu sumienia danego wiernego lub do oceny prawo\u015bci intencji sumienia, poniewa\u017c \u201eEcclesia de occultis non iudicata\u201d (Sob\u00f3r Trydencki, Sesja. 24, rozdz. 1). Szafarz sakramentu pokuty nie jest wi\u0119c zast\u0119pc\u0105 lub przedstawicielem Ducha \u015awi\u0119tego, zdolnym wnikn\u0105\u0107 z Jego \u015bwiat\u0142em w najg\u0142\u0119bsz\u0105 sfer\u0119 sumienia, poniewa\u017c B\u00f3g zarezerwowa\u0142 dost\u0119p do sumienia wy\u0142\u0105cznie dla siebie samego: \u201eSacrarium in quo homo Solus est cum Deo\u201d (Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, Gaudium et spes<\/em>, 16). Spowiednik nie mo\u017ce przyw\u0142aszcza\u0107 sobie odpowiedzialno\u015bci przed Bogiem i penitentem lub implicite zwalnia\u0107 tego ostatniego z przestrzegania Sz\u00f3stego Przykazania i nierozerwalno\u015bci w\u0119z\u0142a ma\u0142\u017ce\u0144skiego, dopuszczaj\u0105c go do Komunii \u015awi\u0119tej. Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie ma w\u0142adzy wyci\u0105gania skutk\u00f3w w zewn\u0119trznej sferze dyscypliny sakramentalnej na podstawie domniemanego prze\u015bwiadczenia w sumieniu danej osoby o niewa\u017cno\u015bci jej ma\u0142\u017ce\u0144stwa, [wyra\u017canego] w sferze wewn\u0119trznej.<\/p>\r\n

– Praktyka zezwalaj\u0105ca ludziom rozwiedzionym, tak zwanym \u201eponownie za\u015blubionym\u201d, na przyst\u0119powanie do sakrament\u00f3w pokuty i Eucharystii, pomimo ich zamiaru dalszego naruszania Sz\u00f3stego Przykazania i ich sakramentalnego ma\u0142\u017ce\u0144stwa, by\u0142aby sprzeczna z Bo\u017c\u0105 prawd\u0105 i obca odwiecznemu zmys\u0142owi Ko\u015bcio\u0142a katolickiego oraz sprawdzonej obyczajowo\u015bci przyj\u0119tej i wiernie zachowywanej od czas\u00f3w Aposto\u0142\u00f3w, a niedawno potwierdzonej w spos\u00f3b pewny przez Jana Paw\u0142a II (por. Adhortacja apostolska Familiaris consortio<\/em>, 84) i przez papie\u017ca Benedykta XVI (por. Adhortacja apostolska Sacramentum caritatis<\/em>, 29).<\/p>\r\n

– Wspomniana praktyka by\u0142aby dla ka\u017cdego my\u015bl\u0105cego cz\u0142owieka ewidentnym zerwaniem z odwieczn\u0105 i apostolsk\u0105 praktyk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, a zatem nie stanowi\u0142aby ona rozwoju w ci\u0105g\u0142o\u015bci. Wobec tak oczywistego faktu argumenty musz\u0105 ust\u0105pi\u0107: contra factum non valet argumentum<\/em>. Taka praktyka duszpasterska by\u0142aby anty\u015bwiadectwem nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa i rodzajem kolaboracji Ko\u015bcio\u0142a w szerzeniu \u201eplagi rozwod\u00f3w\u201d, przed kt\u00f3r\u0105 ostrzega\u0142 Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II (por. Gaudium et spes<\/em>, 47).<\/p>\r\n

– Ko\u015bci\u00f3\u0142 naucza przez to, co czyni i musi czyni\u0107 to, czego naucza. O dzia\u0142alno\u015bci duszpasterskiej w odniesieniu do os\u00f3b znajduj\u0105cych si\u0119 w nieregularnych zwi\u0105zkach Jan Pawe\u0142 II powiedzia\u0142: \u201eOddzia\u0142ywanie duszpasterskie b\u0119dzie zmierza\u0142o do u\u015bwiadomienia konieczno\u015bci harmonii pomi\u0119dzy \u017cyciem a wyznawan\u0105 wiar\u0105 i uczynienia wszystkiego, co mo\u017cliwe, a\u017ceby doprowadzi\u0107 te osoby do uregulowania ich sytuacji wedle zasad chrze\u015bcija\u0144skich. Chocia\u017c osoby te trzeba traktowa\u0107 z wielk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i zainteresowa\u0107 je \u017cyciem wsp\u00f3lnot ko\u015bcielnych, to jednak, niestety, pasterze Ko\u015bcio\u0142a nie mog\u0105 ich dopu\u015bci\u0107 do sakrament\u00f3w\u201d (Adhortacja Apostolska Familiaris consortio<\/em>, 82).<\/p>\r\n

– Autentyczne towarzyszenie osobom, kt\u00f3re znajduj\u0105 si\u0119 w obiektywnym stanie grzechu ci\u0119\u017ckiego i wi\u0105\u017c\u0105ce si\u0119 z tym d\u0105\u017cenie do rozeznania duszpasterskiego nie mo\u017ce ucieka\u0107 od g\u0142oszenia tym ludziom z wszelk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 pe\u0142nej prawdy o Bo\u017cej woli, aby z ca\u0142ego serca okazali oni \u017cal za grzeszne akty wsp\u00f3\u0142\u017cycia more uxorio<\/em> z osob\u0105, kt\u00f3ra nie jest ich prawowitym ma\u0142\u017conkiem. Jednocze\u015bnie autentyczne towarzyszenie i rozeznanie duszpasterskie musi zach\u0119ca\u0107 ich, by z pomoc\u0105 Bo\u017cej \u0142aski nie pope\u0142niali takich czyn\u00f3w w przysz\u0142o\u015bci. Aposto\u0142owie wraz z ca\u0142ym Ko\u015bcio\u0142em na przestrzeni dw\u00f3ch tysi\u0119cy lat zawsze g\u0142osili ludzko\u015bci pe\u0142ni\u0119 Bo\u017cej prawdy o tym, co dotyczy Sz\u00f3stego Przykazania i nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa, kieruj\u0105c si\u0119 napomnieniem \u015bwi\u0119tego Paw\u0142a Aposto\u0142a: \u201enie uchyla\u0142em si\u0119 tch\u00f3rzliwie od g\u0142oszenia wam ca\u0142ej woli Bo\u017cej\u201d (Dz 20, 27).<\/p>\r\n

– Duszpasterska praktyka Ko\u015bcio\u0142a dotycz\u0105ca ma\u0142\u017ce\u0144stwa i sakramentu Eucharystii jest tak wa\u017cna i ma tak istotne konsekwencje dla wiary i dla \u017cycia wiernych, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142, aby pozosta\u0107 wiernym objawionemu s\u0142owu Boga, musi unika\u0107 w tej materii jakiegokolwiek cienia w\u0105tpliwo\u015bci lub zam\u0119tu. \u015aw. Jan Pawe\u0142 II uj\u0105\u0142 t\u0119 odwieczn\u0105 prawd\u0119 Ko\u015bcio\u0142a nast\u0119puj\u0105co: \u201eOdwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do nauczania i prawa Ko\u015bcio\u0142a, pragn\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 wszystkich na \u017cywe poczucie odpowiedzialno\u015bci, kt\u00f3re winno nami kierowa\u0107 w sposobie traktowania rzeczy \u015bwi\u0119tych, kt\u00f3re, jak Sakramenty, nie s\u0105 nasz\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105, czy te\u017c, jak w przypadku sumie\u0144, maj\u0105 prawo do tego, by nie by\u0142y zdane na niepewno\u015b\u0107 i zamieszanie. Do rzeczy \u015bwi\u0119tych nale\u017c\u0105 \u201d\u201d powtarzam \u201d\u201d i jedne, i drugie: Sakramenty i sumienia, z naszej strony wymagaj\u0105 one pos\u0142ugi w prawdzie. Taka te\u017c jest racja prawa Ko\u015bcio\u0142a.\u201d (Adhortacja Apostolska Reconciliatio et Paenitentia<\/em>, 33).   <\/p>\r\n

Pomimo wielokrotnych deklaracji o niezmienno\u015bci nauczania Ko\u015bcio\u0142a na temat rozwodu, niekt\u00f3re lokalne ko\u015bcio\u0142y wcielaj\u0105 go teraz w swoj\u0105 praktyk\u0119 sakramentaln\u0105, a zjawisko to rozszerza sw\u00f3j zasi\u0119g. Tylko g\u0142os Najwy\u017cszego Pasterza Ko\u015bcio\u0142a mo\u017ce definitywnie zapobiec temu, \u017ce sytuacja Ko\u015bcio\u0142a naszych czas\u00f3w opisywana b\u0119dzie w przysz\u0142o\u015bci nast\u0119puj\u0105cym wyra\u017ceniem: \u201eCa\u0142y \u015bwiat j\u0119cza\u0142 i zauwa\u017ca\u0142 ze zdziwieniem, \u017ce zaakceptowano rozw\u00f3d w praktyce\u201d (ingemuit totus orbis, et divortium in praxi se accepisse miratus est<\/em>), przywo\u0142uj\u0105c analogiczne s\u0142owa, kt\u00f3rymi \u015bw. Hieronim scharakteryzowa\u0142 kryzys aria\u0144ski.<\/p>\r\n

Z uwagi na to realne niebezpiecze\u0144stwo i szerz\u0105c\u0105 si\u0119 plag\u0119 rozwod\u00f3w w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ra jest implicite legitymizowana poprzez wymienione normy i [przyk\u0142ady] zastosowania Adhortacji Amoris laetitia<\/em>, z uwagi na to, \u017ce powy\u017csze normy i wytyczne lokalnych ko\u015bcio\u0142\u00f3w sta\u0142y si\u0119 wiedz\u0105 publiczn\u0105 na skutek wsp\u00f3\u0142czesnej, zglobalizowanej kultury, zwa\u017cywszy tak\u017ce na nieskuteczno\u015b\u0107 wielu apeli kierowanych do Ojca \u015awi\u0119tego prywatnie i w poufny spos\u00f3b przez wielu wiernych oraz niekt\u00f3rych Pasterzy Ko\u015bcio\u0142a, zmuszeni jeste\u015bmy poczyni\u0107 to pilne wezwanie do modlitwy<\/strong>. Jako nast\u0119pc\u00f3w Aposto\u0142\u00f3w, przynagla nas r\u00f3wnie\u017c obowi\u0105zek zabierania g\u0142osu, gdy chodzi o naj\u015bwi\u0119tsze sprawy Ko\u015bcio\u0142a oraz o kwesti\u0119 wiecznego zbawienia dusz.<\/p>\r\n

Niech nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa, kt\u00f3rymi Jan Pawe\u0142 II opisa\u0142 niesprawiedliwe ataki na wierno\u015b\u0107 wobec Magisterium Ko\u015bcio\u0142a, b\u0119d\u0105 \u015bwiat\u0142em dla wszystkich Pasterzy Ko\u015bcio\u0142a w tych trudnych czasach, zach\u0119caj\u0105c ich do tego, by dzia\u0142a\u0107 w coraz bardziej zjednoczony spos\u00f3b: \u201eNajcz\u0119\u015bciej oskar\u017ca si\u0119 Magisterium Ko\u015bcio\u0142a o zacofanie, o niezrozumienie ducha czas\u00f3w nowo\u017cytnych i o dzia\u0142anie na szkod\u0119 ludzko\u015bci, a przy tym \u201d\u201d na w\u0142asn\u0105 szkod\u0119 Ko\u015bcio\u0142a. To ostatnie nale\u017cy rozumie\u0107 w tym znaczeniu, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142, upieraj\u0105c si\u0119<\/em> przy swym stanowisku, traci popularno\u015b\u0107, a wierni odchodz\u0105 od niego\u201d (List do Rodzin, Gratissimam Sane<\/em>, 12).<\/p>\r\n

Bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce dopuszczenie rozwiedzionych, tak zwanych \u201epo\u015blubionych ponownie\u201d os\u00f3b do sakrament\u00f3w pokuty i Eucharystii, nie wymagaj\u0105c od nich \u017cycia we wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci, stanowi zagro\u017cenie dla wiary i zbawienia dusz, a tak\u017ce stanowi obraz\u0119 \u015bwi\u0119tej woli Boga, bior\u0105c r\u00f3wnie\u017c pod uwag\u0119, \u017ce taka praktyka duszpasterska nigdy nie mo\u017ce by\u0107 wyrazem mi\u0142osierdzia, \u201evia caritatis\u201d, czyli zmys\u0142em macierzy\u0144skim Ko\u015bcio\u0142a wobec grzesznych dusz, z g\u0142\u0119bok\u0105 duszpastersk\u0105 trosk\u0105 czynimy to pilne wezwanie do modlitwy, aby Papie\u017c Franciszek w spos\u00f3b jednoznaczny odwo\u0142a\u0142 powy\u017csze wytyczne duszpasterskie, kt\u00f3re zosta\u0142y ju\u017c wprowadzone w niekt\u00f3rych ko\u015bcio\u0142ach partykularnych<\/strong>. Takie dzia\u0142anie widzialnej G\u0142owy Ko\u015bcio\u0142a pocieszy\u0142oby Pasterzy i wiernych Ko\u015bcio\u0142a zgodnie z poleceniem, jakie Chrystus, Najwy\u017cszy Pasterz dusz, da\u0142 Aposto\u0142owi Piotrowi, a przez niego wszystkim jego nast\u0119pcom: \u201eUtwierdzaj twoich braci\u201d (\u0141k 22, 31).<\/p>\r\n

Niech nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa \u015bwi\u0105tobliwego papie\u017ca oraz \u015bw. Katarzyny ze Sieny, doktora Ko\u015bcio\u0142a, stan\u0105 si\u0119 \u015bwiat\u0142em i pocieszeniem dla wszystkich w Ko\u015bciele naszych czas\u00f3w:<\/p>\r\n

\u201eB\u0142\u0105d, kt\u00f3remu si\u0119 nie oprze\u0107, jest zatwierdzony. Prawda, kt\u00f3ra nie jest broniona, jest ciemi\u0119\u017cona\u201d (Papie\u017c \u015bw Felix III + 492).\u201dOjcze \u015awi\u0119ty, B\u00f3g wybra\u0142 ci\u0119 na filar Ko\u015bcio\u0142a, dzi\u0119ki czemu jeste\u015bcie narz\u0119dziem do wykorzenienia herezji, zawstydzenia k\u0142amstwa, wydobycia Prawdy, rozproszenia ciemno\u015bci i objawienia \u015bwiat\u0142a\u201d (\u015bwi\u0119ta Katarzyna ze Sieny, + 1380).<\/p>\r\n

Gdy papie\u017c Honoriusz I (625 – 638) zaj\u0105\u0142 dwuznaczne stanowisko wzgl\u0119dem szerz\u0105cej si\u0119 nowej herezji monoteletyzmu, \u015bw. Sofroniusz, patriarcha Jerozolimy, wys\u0142a\u0142 z Palestyny do Rzymu pewnego biskupa z nast\u0119puj\u0105cymi s\u0142owy: \u201eId\u017a do Stolicy Apostolskiej, w kt\u00f3rej znajduje si\u0119 fundament \u015bwi\u0119tej nauki i nie ustawaj w modlitwie, dop\u00f3ki Stolica Apostolska nie pot\u0119pi tej nowej herezji\u201d. Pot\u0119pienia dokona\u0142 w roku 649 \u015bwi\u0119ty papie\u017c i m\u0119czennik Marcin I.<\/p>\r\n

Czynimy to wezwanie do modlitwy<\/strong> \u015bwiadomi tego, \u017ce zaniechanie tego kroku by\u0142oby powa\u017cnym zaniedbaniem. Chrystus, Prawda i Najwy\u017cszy Pasterz, os\u0105dzi nas, kiedy powt\u00f3rnie przyjdzie. Prosimy Go z pokor\u0105 i ufno\u015bci\u0105, aby nagrodzi\u0142 wszystkich Pasterzy i wszystkie owce niewi\u0119dn\u0105cym wie\u0144cem chwa\u0142y (por. 1 P 5, 4).<\/p>\r\n

W duchu wiary oraz z synowsk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i oddaniem zanosimy nasz\u0105 modlitw\u0119 za Papie\u017ca Franciszka:<\/p>\r\n

\u201eOremus pro Pontifice nostro Francisco: Dominus conservet eum, et vivificet eum, et beatum faciat eum in terra, et non tradat eum in animam inimicorum eius. Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam Meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam\u201d.<\/p>\r\n

Jako konkretny \u015brodek, zalecamy codzienne recytowanie tej staro\u017cytnej modlitwy Ko\u015bcio\u0142a albo odm\u00f3wienie cz\u0105stki R\u00f3\u017ca\u0144ca \u015awi\u0119tego w intencji odwo\u0142ania przez Papie\u017ca Franciszka w spos\u00f3b jednoznaczny tych wytycznych duszpasterskich, kt\u00f3re dopuszczaj\u0105 osoby rozwiedzione, tzw. \u201eponownie za\u015blubione\u201d do przyjmowania sakrament\u00f3w pokuty i Eucharystii, nie wymagaj\u0105c od nich wype\u0142nienia obowi\u0105zku \u017cycia we wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci.<\/p>\r\n

18 stycznia 2017 r., staro\u017cytne \u015bwi\u0119to Katedry \u015bw. Piotra w Rzymie<\/p>\r\n

+ Tomasz Peta, Arcybiskup Metropolita Archidiecezji Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Astanie<\/p>\r\n

+ Jan Pawe\u0142 Lenga, Emerytowany Arcybiskup-Biskup diecezji karagandyjskiej<\/p>\r\n

+ Athanasius Schneider, Biskup pomocniczy Archidiecezji Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w Astanie<\/p>\r\n

 <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201eCzynimy to wezwanie do modlitwy \u015bwiadomi tego, \u017ce zaniechanie tego kroku by\u0142oby powa\u017cnym zaniedbaniem. Chrystus, Prawda i Najwy\u017cszy Pasterz, os\u0105dzi nas, kiedy powt\u00f3rnie przyjdzie. Prosimy Go z pokor\u0105 i ufno\u015bci\u0105, aby nagrodzi\u0142 wszystkich Pasterzy i wszystkie owce niewi\u0119dn\u0105cym wie\u0144cem chwa\u0142y (por. 1 P 5, 4)\u201d – pisz\u0105 w wezwaniu do modlitwy za Papie\u017ca Franciszka i […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[3],"tags":[119,301],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/93049"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=93049"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/93049\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=93049"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=93049"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=93049"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}