{"id":9282,"date":"2009-05-13T23:57:36","date_gmt":"2009-05-14T04:57:36","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=9282"},"modified":"2009-05-13T22:11:23","modified_gmt":"2009-05-14T03:11:23","slug":"o-muzyce-ks-jan-jenkins-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=9282","title":{"rendered":"O muzyce &#8211; <em>ks. Jan Jenkins FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"<p><strong>Kazanie na 4 niedziel\u0119 po Wielkanocy <\/strong><\/p>\r\n\r\n<p>Drodzy Wierni,<\/p>\r\n\r\n<p>\u015bw. Jakub w czytanym dzi\u015b li\u015bcie daje nam wa\u017cne napomnienia. Powiedziawszy wprz\u00f3d o sprawach, o kt\u00f3rych ju\u017c wiemy, o doskona\u0142ym darze, kt\u00f3ry da\u0142 nam B\u00f3g &#8211; Ojciec \u015bwiat\u0142o\u015bci -, Aposto\u0142 daje nam nast\u0119pnie trzy rady, kt\u00f3re nie tylko pomagaj\u0105 nam \u017cy\u0107 w spos\u00f3b godny \u0142aski, ale te\u017c s\u0105 wa\u017cnymi wska\u017anikami pokazuj\u0105cymi nam, czy \u0142aska ta zrodzi\u0142a owoce w naszych sercach.<\/p>\r\n\r\n<p>Aposto\u0142 pisze: &#8222;Niech ka\u017cdy cz\u0142owiek b\u0119dzie skory do s\u0142uchania, a powolny do m\u00f3wienia i powolny do gniewu&#8221; (Jak 1,19).<\/p>\r\n\r\n<p>Na pocz\u0105tek \u015bw. Jakub m\u00f3wi: &#8222;Niech ka\u017cdy cz\u0142owiek b\u0119dzie skory do s\u0142uchania&#8221;. Co ciekawe, r\u00f3wnie\u017c \u015bw. Pawe\u0142 m\u00f3wi, \u017ce &#8222;wiara pochodzi ze s\u0142uchania&#8221; (Rz 1,10). Wiara nie pochodzi z czytania czy rozumienia, czy nawet z do\u015bwiadczenia. Pochodzi &#8211; jak m\u00f3wi \u015bw. Pawe\u0142 &#8211; ze s\u0142uchania. Sam Zbawiciel m\u00f3wi &#8222;Moje owce s\u0142uchaj\u0105 mego g\u0142osu&#8221; (J 10,27) i wielokrotnie w przypowie\u015bciach naucza: &#8222;Kto ma uszy do s\u0142uchania, niechaj s\u0142ucha&#8221; (Mt 11,15; Mk 4,23; etc). Mo\u017cna wi\u0119c powiedzie\u0107, \u017ce chrze\u015bcijaninem jest ten, kto s\u0142ucha s\u0142\u00f3w Chrystusa Pana. Mogliby\u015bmy nawet powiedzie\u0107, \u017ce aby by\u0107 dobrym katolikiem, trzeba nauczy\u0107 si\u0119 s\u0142ucha\u0107.<\/p>\r\n\r\n<p>Ze wszystkich zmys\u0142\u00f3w, jakimi B\u00f3g nas obdarzy\u0142, by\u015bmy mogli pozna\u0107 wszech\u015bwiat, kt\u00f3ry stworzy\u0142, to w\u0142a\u015bnie zmys\u0142 s\u0142uchu jest w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b zwi\u0105zany z cnot\u0105 mi\u0142o\u015bci. Zmys\u0142 wzroku zosta\u0142 nam dany, by\u015bmy mogli poznawa\u0107 &#8211; i wi\u0119kszo\u015b\u0107 tego, co wiemy, przychodzi do nas za po\u015brednictwem naszych oczu. Nie zawsze jednak jeste\u015bmy w stanie zrozumie\u0107 na pierwszy rzut oka. Widzenie nie jest r\u00f3wnoznaczne ze zrozumieniem i cz\u0119stokro\u0107 nie b\u0119dziemy rozumieli danego zjawiska, zanim nam go kto\u015b nie wyt\u0142umaczy, czyli zanim nie us\u0142yszymy o nim od innych. To w\u0142a\u015bnie zmys\u0142 s\u0142uchu \u0142\u0105czy nas najbardziej z innymi istotami ludzkimi. To zdolno\u015b\u0107 m\u00f3wienia i s\u0142uchania pozwala nam przekazywa\u0107 nasz\u0105 wiedz\u0119, nasze uczucia i nasze potrzeby innym. Mo\u017cemy urodzi\u0107 si\u0119 g\u0142usi, a jednak zna\u0107 wiele rzeczy, byliby\u015bmy jednak w\u00f3wczas bardzo samotni. Najbardziej frustruj\u0105cym i destrukcyjnym aspektem g\u0142uchoty nie jest trudno\u015b\u0107 w nauce, ale niezdolno\u015b\u0107 do zakomunikowania innym swoich uczu\u0107 i potrzeb.<\/p>\r\n\r\n<p>Tak wi\u0119c diabe\u0142, wiedz\u0105c dobrze, \u017ce wiara pochodzi ze s\u0142uchania, w wyniku przekazywania nam przez innych, uczyni\u0142 wszystko, co w jego mocy, by\u015bmy nie s\u0142uchali. Diabe\u0142 jest mistrzem ha\u0142asu. \u015bwiat wsp\u00f3\u0142czesny w kt\u00f3rym \u017cyjemy, drodzy wierni, jest \u015bwiatem nieustannego ha\u0142asu. Wszystkie te \u015brodki przekazu, kt\u00f3re nas otaczaj\u0105, niewiarygodne mo\u017cliwo\u015bci przekazywania d\u017awi\u0119ku i obrazu niemal natychmiast i na ca\u0142y \u015bwiat, zdezawuowa\u0142y warto\u015b\u0107 s\u0142\u00f3w i rozmowy mi\u0119dzy lud\u017ami. Rozmowa zredukowana zosta\u0142a do rzeczy materialnej, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna kupi\u0107 i sprzeda\u0107 jak wszystko inne, podobnie jak w polityce, gdzie nie ma ju\u017c znaczenia co si\u0119 m\u00f3wi, poniewa\u017c s\u0142owa nie maj\u0105 praktycznych konsekwencji. Sprzeczno\u015bci pojawiaj\u0105 si\u0119 w ka\u017cdym zdaniu, gdy\u017c nikt ju\u017c nie oczekuje, \u017ce to, co m\u00f3wi, b\u0119dzie brane powa\u017cnie. Muzyka, kt\u00f3ra by\u0142a przejawem ludzkiego panowania nad d\u017awi\u0119kiem, zosta\u0142a zredukowana do bezsensownych rytm\u00f3w, atakuj\u0105cych nas obecnie ze wszystkich stron, jak nie ko\u0144cz\u0105cy si\u0119 strumie\u0144 wody, uniemo\u017cliwiaj\u0105cy ludziom ugaszenie pragnienia. Pozosta\u0142y tylko k\u0142amstwa i ha\u0142as, poniewa\u017c nikt ju\u017c nie s\u0142ucha.<\/p>\r\n\r\n<p>Sam B\u00f3g wypowiedzia\u0142 jedynie jedno S\u0142owo, a S\u0142owo to by\u0142o od pocz\u0105tku u Boga, by\u0142o samym Bogiem, naszym Panem Jezusem Chrystusem. Jednak dzisiejszy \u015bwiat, porzuciwszy S\u0142owo Bo\u017ce, pozbawi\u0142 warto\u015bci r\u00f3wnie\u017c jakiekolwiek s\u0142owo ludzkie.<\/p>\r\n\r\n<p>Tak wi\u0119c, drodzy wierni, b\u0105d\u017acie pos\u0142uszni temu zaleceniu \u015bw. Jakuba: b\u0105d\u017acie skorzy do s\u0142uchania. Cz\u0119stokro\u0107 najwi\u0119kszy akt mi\u0142o\u015bci, jaki mo\u017cemy wykona\u0107 wzgl\u0119dem innej osoby nie polega nie na m\u00f3wieniu, ale na wys\u0142uchaniu tego, co ma nam ona do powiedzenia. Najwi\u0119ksz\u0105 zniewag\u0105, jak\u0105 mo\u017cecie komu\u015b wyrz\u0105dzi\u0107, jest ignorowanie go, gdy do was m\u00f3wi. B\u0119d\u0105c skorymi do s\u0142uchania poka\u017cecie, \u017ce rozumiecie, i\u017c wypowiadane do was s\u0142owa nie s\u0105 jedynie chrz\u0105kni\u0119ciami i gwizdami, ale uzewn\u0119trznieniem czyjej\u015b duszy, stworzonej na obraz i podobie\u0144stwo Boga &#8211; i zdolnej do dzielenia si\u0119 swym najbardziej intymnym \u017cyciem z innymi.<\/p>\r\n\r\n<p>Uczcie wasze dzieci s\u0142ucha\u0107, drodzy wierni. Z definicji niemowl\u0119 to kto\u015b, kto nie m\u00f3wi, ale kto s\u0142ucha. Rodzice, jako nauczyciele, s\u0105 tymi, kt\u00f3rzy maj\u0105 prawo i obowi\u0105zek m\u00f3wi\u0107. Samo s\u0142owo pos\u0142usze\u0144stwo wyra\u017ca cnot\u0119 tych, kt\u00f3rzy s\u0142uchaj\u0105, nawet po \u0142acinie &#8222;oboedire&#8221; pochodzi z po\u0142\u0105czenia dw\u00f3ch s\u0142\u00f3w &#8222;ob&#8221; i &#8222;audire&#8221;, od s\u0142uchania. Zdolno\u015b\u0107 s\u0142uchania, pos\u0142usze\u0144stwo jakie okazujemy wierze, jest kluczem do \u0142adu i pokoju w domu.<\/p>\r\n\r\n<p>Wielki filozof Platon powiedzia\u0142, \u017ce aby zmieni moralno\u015b\u0107 pa\u0144stwa wystarczy zmieni\u0107 jego muzyk\u0119. I tego w\u0142a\u015bnie jeste\u015bmy dzi\u015b \u015bwiadkami, drodzy przyjaciele. Obecne problemy z dyscyplin\u0105 u dzieci nie wynikaj\u0105 z tego, \u017ce s\u0105 one z jakiego\u015b powodu gorsze czy s\u0142absze ni\u017c niegdy\u015b. Dzieci zawsze by\u0142y dzie\u0107mi, ludzka natura zawsze ska\u017cona by\u0142a grzechem pierworodnym. Jednak dzisiejsza muzyka jest muzyk\u0105 ludzi, kt\u00f3rzy nie s\u0142uchaj\u0105, ludzi, kt\u00f3rzy nie chc\u0105 s\u0142ucha\u0107, ludzi, kt\u00f3rzy nie chc\u0105 by\u0107 pos\u0142uszni. Dzisiejszym dzieciom bardzo trudno jest by\u0107 pos\u0142usznymi, poniewa\u017c bardzo trudno im s\u0142ucha\u0107 ha\u0142asu, kt\u00f3ry je ze wszystkich stron otacza.<\/p>\r\n\r\n<p>Dlatego w\u0142a\u015bnie musimy walczy\u0107 z tym wszechogarniaj\u0105cym nas ha\u0142asem, drodzy wierni. Musicie zabroni\u0107 mu wst\u0119pu do waszych dom\u00f3w. Je\u015bli macie w domu telewizor, je\u015bli ha\u0142as ten jest nieustannie w waszym domu obecny, nie dziwcie si\u0119, je\u015bli w waszym \u017cyciu rodzinnym pojawiaj\u0105 si\u0119 same tylko nieporozumienia i problemy. Jak mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o wzajemnym zrozumieniu, je\u015bli nikt ju\u017c nikogo nie s\u0142ucha?<\/p>\r\n\r\n<p>Co jednak najwa\u017cniejsze &#8211; musicie uczy\u0107 wasze dzieci, a tak\u017ce siebie samych, jak s\u0142ucha\u0107. Oznacza to oczywi\u015bcie ca\u0142\u0105 sztuk\u0119 kulturalnej rozmowy, zacznijcie jednak od czego\u015b jeszcze bardziej fundamentalnego: od doceniania dobrej muzyki. Shakespreare m\u00f3wi o zdrajcy Kasjuszu jako o tym, kt\u00f3ry &#8222;nie s\u0142ucha muzyki&#8221;, w innym dramacie za\u015b pisze:<strong><br \/>\r\n <\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n<blockquote><p>&#8222;A cz\u0142owiek, kt\u00f3ry muzyki w sobie nie ma \u017cadnej,<\/p>\r\n\r\n<p>I zgodno\u015b\u0107 s\u0142odkich d\u017awi\u0119k\u00f3w go nie wzrusza,<\/p>\r\n\r\n<p>Zdolny do zdrady bywa, gwa\u0142t\u00f3w, spisk\u00f3w,<\/p>\r\n\r\n<p>Jest \u017cycie ducha jego jak noc mroczne,<\/p>\r\n\r\n<p>A nami\u0119tno\u015bci czarne jak Erebus:<\/p>\r\n\r\n<p>Nie ufaj takim: Pos\u0142uchaj muzyki&#8221;.<\/p>\r\n\r\n<p><em>&#8222;Kupiec wenecki&#8221; akt V scena I<\/em><\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n<p><br class=\"spacer_\" \/><\/p>\r\n\r\n<p>Muzyka nie jest czym\u015b oboj\u0119tnym. Ma ona fundamentalne znaczenie dla naszego zrozumienia, co znaczy by\u0107 istot\u0105 ludzk\u0105, czym jest cywilizacja, tego co us\u0142yszeli\u015bmy od naszych przodk\u00f3w. Sama Tradycja charakteryzuje si\u0119 tym, \u017ce jest przekazywana ustnie, przez s\u0142uchanie, a nie za pomoc\u0105 pisma. Nara\u017cenie waszych dzieci na wsp\u00f3\u0142czesny ha\u0142as oznacza de facto oddanie ich dusz w r\u0119ce diab\u0142a i ryzyko wiecznego ich pot\u0119pienia.<\/p>\r\n\r\n<p>\u015bw. Jakub uczy nas by\u015bmy nie tylko byli &#8222;skorzy do s\u0142uchania&#8221;, ale r\u00f3wnie\u017c &#8222;powolni do m\u00f3wienia&#8221;. Te dwie cnoty s\u0105 wynikaj\u0105 z siebie wzajemnie. &#8222;Powolni do m\u00f3wienia&#8221; oznacza, \u017ce zastanawiamy si\u0119 nad tym, co m\u00f3wimy, a nie pleciemy byle czego bez powodu. By\u0107 powolnym do m\u00f3wienia oznacza, \u017ce mamy poj\u0119cie o tym, co chcemy zakomunikowa\u0107 innym. Ten wsp\u00f3\u0142czesny \u015bwiat, ten ha\u0142a\u015bliwy wsp\u00f3\u0142czesny \u015bwiat, zawsze ma co\u015b do powiedzenia &#8211; wi\u0119kszo\u015b\u0107 z tego nie ma jednak absolutnie \u017cadnej warto\u015bci. I to do tego stopnia, \u017ce mo\u017cna siedz\u0105c na dworcu przys\u0142uchiwa\u0107 si\u0119 rozmowom przechodni\u00f3w i z trudem odr\u00f3\u017cnia\u0107 je od pochrz\u0105kiwania \u015bwi\u0144 w chlewie, tak s\u0105 one puste i bezsensowne, je\u015bli nie s\u0105 po prostu stekiem przekle\u0144stw.<\/p>\r\n\r\n<p>I przeciwnie, ci kt\u00f3rzy staraj\u0105 si\u0119 odpowiednio dobiera\u0107 s\u0142owa i m\u00f3wi\u0107 zrozumiale &#8211; zrozumieli w\u0142a\u015bciwie cnot\u0119 mi\u0142o\u015bci. Ka\u017cde s\u0142owo, mo\u017cna by powiedzie\u0107, ma pewn\u0105 warto\u015b\u0107 w zale\u017cno\u015bci od tego, ile innych s\u0142\u00f3w mu towarzyszy, im wi\u0119cej si\u0119 m\u00f3wi, tym mniejsz\u0105 warto\u015b\u0107 ma ka\u017cde z wypowiadanych s\u0142\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n<p>Istnieje anegdota o Arystotelesie, kt\u00f3remu pewnego dnia przeszkodzi\u0142 ucze\u0144, kt\u00f3ry wbieg\u0142 bez tchu do jego gabinetu, by mu o czym\u015b powiedzie\u0107 &#8211; us\u0142ysza\u0142 co\u015b bardzo interesuj\u0105cego i uzna\u0142, \u017ce musi zakomunikowa\u0107 o tym natychmiast swemu mistrzowi! Jednak Arystoteles zapyta\u0142 jedynie: &#8222;Czy to co\u015b dobrego?&#8221; Na to ucze\u0144 odpowiedzia\u0142, \u017ce to raczej z\u0142e wie\u015bci. Czy jednak jest w nich co\u015b buduj\u0105cego? Nic szczeg\u00f3lnego. Czy wi\u0119c konieczne jest, bym o tym wiedzia\u0142? Niespecjalnie. W takim razie, powiedzia\u0142 Arystoteles, je\u015bli to nic dobrego, buduj\u0105cego ani koniecznego, milczenie b\u0119dzie cenniejsze od wszystkiego, co m\u00f3g\u0142bym us\u0142ysze\u0107.<\/p>\r\n\r\n<p>Tak wi\u0119c, drodzy przyjaciele, nie pozw\u00f3lmy, by poganie przewy\u017cszyli nas chrze\u015bcijan w cnocie, zw\u0142aszcza \u017ce wiemy, i\u017c sam B\u00f3g mo\u017ce przemawia\u0107 do nas jedynie w milczeniu.<\/p>\r\n\r\n<p>I na koniec \u015bw. Jakub ostrzega nas: &#8222;Niech za\u015b ka\u017cdy cz\u0142owiek (\u00ef\u00bf\u00bd) b\u0119dzie powolny do gniewu. Gniew bowiem m\u0119\u017ca nie powoduje sprawiedliwo\u015bci Bo\u017cej&#8221;. W istocie bowiem, \u017ar\u00f3d\u0142em wielu s\u0142\u00f3w bezu\u017cytecznych, niebuduj\u0105cych i z\u0142ych jest gniew, a nie B\u00f3g. Tak wi\u0119c \u015bw. Jakub wskazuje nam \u017ar\u00f3d\u0142o tych dw\u00f3ch cn\u00f3t: s\u0142uchania i m\u00f3wienia, w przymiocie stanowi\u0105cym fundamentaln\u0105 cnot\u0119 wszelkiej chrze\u015bcija\u0144skie konwersacji, w cnocie cierpliwo\u015bci. S\u0142owa wypowiadane w gniewie s\u0105 cz\u0119sto \u017ar\u00f3d\u0142em nieodwracalnego z\u0142a. Dobry B\u00f3g da\u0142 nam nami\u0119tno\u015b\u0107 gniewu, by\u015bmy walczyli z zagra\u017caj\u0105cym nam z\u0142em i trudno\u015bciami, z jakimi mamy cz\u0119sto do czynienia. Jednak gniew musi by\u0107 raczej narz\u0119dziem czynu, ni\u017c m\u00f3wienia. Kiedy jeste\u015bmy opanowani gniewem, cz\u0119sto najrozs\u0105dniejsze jest zrobienie czego\u015b, a nie wypowiadanie s\u0142\u00f3w . Powinni\u015bmy walczy\u0107 przeciwko z\u0142u, a nie jedynie na nie narzeka\u0107.<\/p>\r\n\r\n<p>Jednak nawet w najdrobniejszych sprawach, powinni\u015bmy uczy\u0107 si\u0119 by\u0107 cierpliwymi. Nie jest konieczne m\u00f3wi\u0107 wszystko od razu i cz\u0119sto wiele z tego, co chcieliby\u015bmy powiedzie\u0107, lepiej potrafi\u0105 przekaza\u0107 inni. Je\u015bli najwy\u017csze prawo mi\u0142o\u015bci nakazuje kocha\u0107 bli\u017aniego jak samego siebie, r\u00f3wnie\u017c od siebie powinni\u015bmy zacz\u0105\u0107 praktykowanie cnoty cierpliwo\u015bci. Objawy gniewu i niecierpliwo\u015bci wynikaj\u0105 cz\u0119sto z tego, \u017ce nie chcemy by\u0107 postrzegani jako niedoskonali, \u017ce jeste\u015bmy \u017ali z powodu nie posiadania tej czy innej cnoty, albo te\u017c z tego \u017ce winimy innych o to, czego nam samym brakuje. Powinni\u015bmy wi\u0119c najpierw praktykowa\u0107 cnot\u0119 cierpliwo\u015bci w stosunku do samych siebie, by\u015bmy mogli okazywa\u0107 j\u0105 r\u00f3wnie\u017c innym.<\/p>\r\n\r\n<p>Tak wi\u0119c, by nie post\u0105pi\u0107 wbrew radzie \u015bw. Jakuba i nie powiedzie\u0107 wi\u0119cej, ni\u017c to konieczne, m\u00f3dlmy si\u0119 po prostu podczas tej Mszy \u015bw. o cierpliwo\u015b\u0107, jak\u0105 ma wzgl\u0119dem nas sam Zbawiciel, aby te s\u0142owa Pisma \u015bwi\u0119tego mog\u0142y wyda\u0107 w nas owoc, by\u015bmy byli bardziej wra\u017cliwi na g\u0142os Boga i naszych bli\u017anich, stworzonych na Jego podobie\u0144stwo, by jak m\u00f3wi \u015bw. Pawe\u0142 &#8222;nasze obcowanie [by\u0142o] w niebie&#8221; (Fil 3,20) na wieki wiek\u00f3w. Amen.<\/p>\r\n\r\n<p><strong><em>ks. Jan Jenkins FSSPX<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n<p><strong><em><br \/>\r\n<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n<p>Za: <a href=\"http:\/\/www.omp.lublin.pl\/lektury.php?autor=28&amp;artykul=6\" target=\"_blank\">Organizacja Monarchist\u00f3w Polskich<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Kazanie na 4 niedziel\u0119 po Wielkanocy Drodzy Wierni, \u015bw. Jakub w czytanym dzi\u015b li\u015bcie daje nam wa\u017cne napomnienia. Powiedziawszy wprz\u00f3d o sprawach, o kt\u00f3rych ju\u017c wiemy, o doskona\u0142ym darze, kt\u00f3ry da\u0142 nam B\u00f3g &#8211; Ojciec \u015bwiat\u0142o\u015bci -, Aposto\u0142 daje nam nast\u0119pnie trzy rady, kt\u00f3re nie tylko pomagaj\u0105 nam \u017cy\u0107 w spos\u00f3b godny \u0142aski, ale te\u017c [&hellip;]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[119],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9282"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9282"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9282\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9282"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9282"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9282"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}