Dodano: 2009-05-13 12:01 am<\/p>\r\n
Poni\u017cszy tekst ukaza\u0142 si\u0119 w pi\u015bmie BIBU\u0141A w maju 2005 roku <\/p>\r\n 13<\/span><\/strong> lutego 2005 roku, o godzinie 17:30 odesz\u0142a do Pana w wieku 98 lat siostra \u0141ucja dos Santos, ostatnia z trojga dzieci, kt\u00f3rym 88 lat temu w Fatimie ukaza\u0142a si\u0119 Matka Bo\u017ca. Bole\u015bnie b\u0119dziemy odczuwa\u0107 jej brak w\u015br\u00f3d nas na ziemi, ale znaj\u0105c jej heroiczn\u0105 postaw\u0119, a nade wszystko pami\u0119taj\u0105c o obietnicy Matki Bo\u017cej spotkania si\u0119 w Niebie, po ludzku pocieszamy si\u0119 tym zapewnieniem i radujemy dost\u0105pieniem przez ni\u0105 chwa\u0142y Bo\u017cej.<\/p>\r\n Wraz z odej\u015bciem siostry \u0141ucji do Pana i prze\u017cywanymi w nieca\u0142e dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej uroczysto\u015bciami pogrzebowymi papie\u017ca Jana Paw\u0142a II, zamkn\u0105\u0142 si\u0119 pewien rozdzia\u0142 w historii objawie\u0144 fatimskich, cho\u0107 przes\u0142anie Matki Bo\u017cej trwa niezmiennie. Nadal aktualne s\u0105 pro\u015bby i wezwania Matki Przenaj\u015bwi\u0119tszej, lecz r\u00f3wnie aktualne s\u0105 obiecane surowe konsekwencje wobec niesubordynacji. Kondycja wsp\u00f3\u0142czesnego Ko\u015bcio\u0142a i obserwowany przez nas wszystkich stan dzisiejszego, rozszarpywanego si\u0142ami z\u0142a \u015bwiata, nie jest przypadkowa. Wr\u0119cz przeciwnie: jest bezpo\u015bredni\u0105 konsekwencj\u0105 zapowiedzianych kar, a wynikaj\u0105 one w\u0142a\u015bnie z niepodporz\u0105dkowania si\u0119 woli Chrystusa i pro\u015bbom Jego Matki.<\/p>\r\n Nie wszyscy pragn\u0105 takiego podporz\u0105dkowania. Wraz z odej\u015bciem siostry \u0141ucji modernistyczne kr\u0119gi w Ko\u015bciele odetchn\u0119\u0142y z ulg\u0105. Mog\u0105 teraz podwoi\u0107 swoje dzia\u0142ania od lat zmierzaj\u0105ce do pomniejszania znaczenia Przes\u0142ania Fatimskiego i zarazem wykorzystania go do w\u0142asnych cel\u00f3w: przekszta\u0142cenia Ko\u015bcio\u0142a jako Boskiej instytucji stoj\u0105cej na stra\u017cy Wiary po tej<\/em> strony \u015bwiata i skierowanej ku doprowadzeniu dusz do zbawienia, w czysto ziemsk\u0105 organizacj\u0119 wyznaj\u0105c\u0105 humanitarne has\u0142a „jedno\u015bci”, „pokoju” i „braterstwa” pomi\u0119dzy lud\u017ami. Przes\u0142anie Fatimskie stoi na drodze ku wizjom ekumenicznej jedno\u015bci ze schizmatykami i heretykami – bez uprzedniego ich powrotu na \u0142ono Ko\u015bcio\u0142a – oraz kapitulanckim „dialogom” z innowiercami. Na tej drodze sta\u0142 te\u017c ostatni \u017cyj\u0105cy \u015bwiadek nieustannie b\u0142agaj\u0105cy o wype\u0142nienie wezwa\u0144 Matki Bo\u017cej.<\/p>\r\n Historia Przes\u0142ania Fatimskiego przepe\u0142niona jest wieloma elementami gry zar\u00f3wno wrogich si\u0142 wewn\u0105trzko\u015bcielnych, jak i zewn\u0119trznych dzia\u0142a\u0144 maj\u0105cych na celu pomniejszenie znaczenia Przes\u0142ania i podwa\u017cenie wiarygodno\u015bci ostatniego \u015bwiadka. Ostatnimi laty obserwujemy szczeg\u00f3lnie nasilony atak tych si\u0142, czego nadrz\u0119dnym przyk\u0142adem sta\u0142 si\u0119 najwi\u0119kszy dotychczasowy „owoc” w postaci og\u0142oszonego przez Watykan 26 czerwca 2000 roku tekstu maj\u0105cego uchodzi\u0107 za tre\u015b\u0107 „Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej”.<\/a>[1]<\/span><\/span><\/span> Do\u0142\u0105czony do tekstu przez kardyna\u0142a Jos\u00e9pha Ratzingera Komentarz Teologiczny wyra\u017anie odwo\u0142uj\u0105cy si\u0119 do nowej interpretacji Przes\u0142ania, a szczeg\u00f3lnie do Trzeciej Tajemnicy, stwierdza, \u017ce opisuje ona wydarzenia z zamkni\u0119tego rozdzia\u0142u przesz\u0142o\u015bci<\/span>. Ta pe\u0142na niesp\u00f3jnej interepretacji pr\u00f3ba odes\u0142ania Or\u0119dzia Fatimskiego do lamusa historii, nie tylko opiera si\u0119 na niewiarygodnych \u017ar\u00f3d\u0142ach, na przyk\u0142ad cytuj\u0105c modernistycznego Jezuit\u0119 Edouarda Dhanis – o czym szerzej za chwil\u0119 – ale jest sprzeczna z dotychczasow\u0105 obszern\u0105 wiedz\u0105 na temat los\u00f3w Listu siostry \u0141ucji, jej korespondencji i zapisk\u00f3w oraz licznych wypowiedzi os\u00f3b (w tym papie\u017cy), kt\u00f3rzy zapoznali si\u0119 w przesz\u0142o\u015bci z tre\u015bci\u0105 Trzeciej Tajemnicy. Wpisuje si\u0119 natomiast idealnie w obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 dzisiaj ekumeniczn\u0105 wizj\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, w kt\u00f3rym nie ma miejsca na „elitaryzm” katolicyzmu, a takie \u017c\u0105dania jak konsekracja Rosji, brzmi\u0105 niepoprawnie politycznie.<\/p>\r\n W niniejszej pracy sp\u00f3buj\u0119 zaj\u0105\u0107 si\u0119 kilkoma zagadnieniami Przes\u0142ania Fatimskiego, a w szczeg\u00f3lno\u015bci podej\u015bciem poszczeg\u00f3lnych pontyfikat\u00f3w do Fatimy. Przytocz\u0119 kilka doskonale udowodnionych i znanych fakt\u00f3w pokazuj\u0105cych, i\u017c \u017c\u0105dania Naj\u015bwi\u0119tszej Dziewicy wyra\u017cone w Fatimie nie zosta\u0142y po dzi\u015b dzie\u0144 spe\u0142nione. Z\u0142o\u017cone na r\u0119ce Ojca \u015awi\u0119tego narz\u0119dzie ustanowienia prawdziwego pokoju na \u015bwiecie zosta\u0142o wielokrotnie zigorowane – r\u00f3wnie\u017c przez ostatni pontyfikat – czego skutki XX wiek obserwowa\u0142 z ca\u0142\u0105 moc\u0105, a przysz\u0142o\u015b\u0107 rysuje si\u0119 w jeszcze czarniejszych barwach. Uka\u017c\u0119 te\u017c te wszystkie niezbite dowody \u015bwiadcz\u0105ce o istnieniu Planu desktrukcji Ko\u015bcio\u0142a<\/em> poprzez przeobra\u017cenie Go w czysto ziemsk\u0105, niehierchiczn\u0105 instytucj\u0119 zbie\u017cn\u0105 z maso\u0144skimi ideami, kt\u00f3re progresywne skrzyd\u0142o w Ko\u015bciele wciela w \u017cycie. Na przeszkodzie ku osi\u0105gni\u0119ciu tego celu stoi oczywi\u015bcie Przes\u0142anie Fatimskie, na kt\u00f3re posoborowe pontyfikaty spogl\u0105da\u0142y z niedowierzaniem i kt\u00f3re w ko\u0144cu zepchni\u0119te zosta\u0142o w niebyt historii.<\/p>\r\n Kluczem do zrozumienia tego zachowania jest zdanie sobie sprawy, \u017ce Przes\u0142ania Fatimskiego mog\u0105 obawia\u0107 si\u0119 tylko ci, kt\u00f3rzy albo nie wierz\u0105 w s\u0142owa Maryi, albo pragn\u0105 uk\u0142ada\u0107 \u017cycie na ziemi na sw\u00f3j spos\u00f3b, bez wskaz\u00f3wek Bo\u017cych. Do tego zmierza ca\u0142y pot\u0119piony przez poprzednich Papie\u017cy nurt neomodernizmu, zrehabilitowany po Soborze Watyka\u0144skim II.<\/p>\r\n Obchodzimy w miesi\u0105cu maju 2005 roku 88 lat od objawie\u0144 Fatimskich, podczas kt\u00f3rych Matka Bo\u017ca pokaza\u0142a spos\u00f3b osi\u0105gni\u0119cia pokoju na \u015bwiecie, lecz mimo tego \u015bwiat coraz bardziej brutalizuje si\u0119 i coraz mocniej pogr\u0105\u017cany jest w nienawi\u015bci. Zwyczajny rzut oka na sytuacj\u0119 w Rosji, z rozrastajac\u0105 si\u0119 plag\u0105 aborcji i wszelakich zbrodni, powinien otrze\u017awi\u0107 umys\u0142y tych, kt\u00f3rzy triumfalnie twierdz\u0105, \u017ce dokonana w 1984 roku przez Jana Paw\u0142a II ceremonia okre\u015blana jako konsekracja wydaje w\u0142a\u015bciwe owoce. Ka\u017cda konsekracja, podczas kt\u00f3rej nie wymienia si\u0119 z nazwy obiektu konsekracji, jest niepe\u0142na a mo\u017ce i niewa\u017cna; czy mo\u017cna wyobrazi\u0107 sobie konsekracj\u0119 \u015bwi\u0105tyni bez wymienienia jej z nazwy? Ceremonia dokonana w 1984 roku, podczas kt\u00f3rej Papie\u017c nie wymieni\u0142 z nazwy Rosji – cho\u0107 prawdopodobnie wypowiedzia\u0142 j\u0105 w my\u015bli – jest niepe\u0142na, nie przynios\u0142a i nie przyniesie obiecanych owoc\u00f3w. Za\u017c\u0105dana przez Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 konsekracja Rosji, po dzi\u015b dzie\u0144 czeka wi\u0119c na spe\u0142nienie i naszym obowi\u0105zkiem jest wzmo\u017cenie modlitw o wype\u0142nienie tego warunku przez nowego Ojca \u015awi\u0119tego. W mi\u0119dzyczasie, Ko\u015bci\u00f3\u0142 i ca\u0142a ludzko\u015b\u0107 p\u0142aci s\u0142on\u0105 cen\u0119 za t\u0119 niewiar\u0119 i niesubordynacj\u0119. A „diaboliczna dezorientacja” – jak okre\u015bla to siostra \u0141ucja – zakre\u015bla coraz wi\u0119ksze kr\u0119gi w\u015br\u00f3d wiernych i pasterzy, kt\u00f3rzy nie potrafi\u0105 odr\u00f3\u017cni\u0107 ju\u017c pszenicy od plew (\u0141k 3, 17).<\/p>\r\n Ze wzgl\u0119d\u00f3w praktycznych, niniejsz\u0105 prac\u0119 podzieli\u0142em na dwie cz\u0119\u015bci: w pierwszej przedstawi\u0119 stosunek Papie\u017cy: od Benedykta XV do Paw\u0142a VI, do Fatimy. W drugiej cz\u0119\u015bci, skupi\u0119 si\u0119 na pontyfikacie Jana Paw\u0142a II – tak bardzo „Maryjnym”, cho\u0107 zaskakuj\u0105co jedynie pobie\u017cnie „Fatimskim” – oraz prze\u015bledzimy losy list\u00f3w i korespondencji siostry \u0141ucji, w tym Trzeciej Tajemnicy. Spr\u00f3bujemy na podstawie znanych nam fakt\u00f3w ustali\u0107 zawart\u0105 w Tajemnicy tre\u015b\u0107. Dowiemy si\u0119 te\u017c do jakiego stopnia manipuluje si\u0119 wypowiedziami siostry \u0141ucji, og\u0142asza si\u0119 w jej imieniu listy, kt\u00f3rych nigdy nie napisa\u0142a i jak bardzo ogranicza si\u0119 dost\u0119p do niej – wszystko w celu sfa\u0142szowania Przes\u0142ania. W skr\u00f3cie przedstawi\u0119 te\u017c przyk\u0142ady zmasowanych i perfidnych atak\u00f3w modernist\u00f3w i libera\u0142\u00f3w dzia\u0142aj\u0105cych w Ko\u015bciele, na tych, kt\u00f3rzy pragn\u0105 wype\u0142ni\u0107 wol\u0119 Matki Bo\u017cej. Nie omieszkam pokaza\u0107 te\u017c dziej\u0105cych si\u0119 na naszych oczach ekumenicznych i mi\u0119dzyreligijnych horror\u00f3w, np. poprzez przeobra\u017cenia Sanktuarium Fatimskiego w mi\u0119dzywyznaniowe centrum. Ju\u017c dzisiaj, za osobist\u0105 aprobat\u0105 Rektora Sanktuarium, dokonuje si\u0119 tam bezczeszczenia Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu, np. umieszczaj\u0105c na Tabernakulum pos\u0105\u017cki hinduskich bo\u017ck\u00f3w i wznosz\u0105c ku nim modlitwy.<\/p>\r\n <\/p>\r\n Stary Testament wype\u0142niony jest licznymi przyk\u0142adami, w kt\u00f3rych B\u00f3g przemawia\u0142 przez Prorok\u00f3w ostrzegaj\u0105c sw\u00f3j Lud, a za niesubordynacj\u0119 i ludzk\u0105 pych\u0119 surowo go karz\u0105c. B\u00f3g nie wybiera niewiarygodnych \u015bwiadk\u00f3w. Na dzisiejsze czasy siostra \u0141ucja wraz z b\u0142ogos\u0142awionymi ju\u017c Franciszkiem i Hiacynt\u0105 Marto, byli narz\u0119dziem Bo\u017cej opatrzno\u015bci maj\u0105cym podkre\u015bli\u0107 znane prawdy o zbawieniu dusz oraz pokaza\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnemu cz\u0142owiekowi prawdziwe<\/em> drogi ku osi\u0105gni\u0119ciu pokoju i szcz\u0119\u015bliwo\u015bci na ziemi. Od pierwszego Objawienia 13 maja 1917 roku i podczas nast\u0119pnych sze\u015bciu Spotka\u0144 z Matk\u0105 Bo\u017c\u0105, pastuszkowie na polach Cova da Iria niedaleko Fatimy otrzymywali wskaz\u00f3wki dla ludzko\u015bci ku osi\u0105gni\u0119ciu wiecznej Rado\u015bci oraz przestrogi i wizj\u0119 Piek\u0142a, gdzie na zatracenie id\u0105 dusze zatwardzia\u0142ych grzesznik\u00f3w.<\/p>\r\n Objawienie Fatimskie przypomina, \u017ce dar \u017cycia na ziemi jest tylko drog\u0105, etapem i czasem dokonania wyboru pomi\u0119dzy Piek\u0142em a Niebem. Chrystus da\u0142 ludzko\u015bci jeden Ko\u015bci\u00f3\u0142 – zbawienny Ko\u015bci\u00f3\u0142 Rzymsko-Katolicki – i powiedzia\u0142 Aposto\u0142om, \u017ce „Ja jestem drog\u0105 i prawd\u0105, i \u017cyciem” (J 14, 5). Przewodnikiem na tej drodze jest w\u0142a\u015bnie Chrystusowy Ko\u015bci\u00f3\u0142, poza kt\u00f3rego dobrem nie ma zbawienia<\/em>. Przypomnienie tego dogmatu jest w\u0142a\u015bnie esencj\u0105 Przes\u0142ania Fatimskiego, kt\u00f3re te\u017c z tego samego powodu jest odrzucane. Modernistyczna interpretacja tego dogmatu jest niebezpiecze\u0144stwem dla dusz, a niebezpiecze\u0144stwo to jest pot\u0119gowane dezorientacj\u0105 pasterzy wsp\u00f3\u0142czesnego Ko\u015bcio\u0142a, dla kt\u00f3rych takie 'warto\u015bci’ jak toleracja, r\u00f3wno\u015b\u0107, humanizm, ekumenizm czy dialogi mi\u0119dzyreligijne staj\u0105 si\u0119 wa\u017cniejsze ni\u017c wo\u0142anie o nawr\u00f3cenie innowierc\u00f3w czy powr\u00f3t schizmatyk\u00f3w do Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 wypowiedzia\u0142 si\u0119 definitywnie o Objawieniach Fatimskich wydaj\u0105c w 1930 roku orzeczenie jednoznacznie pozytywne. Obok Objawie\u0144 \u015bw. Katarzyny Laboure („Cudowny Medalik” – 1830 rok), La Salette (1846) czy Lourdes (1858), Fatima jest jednym z najdok\u0142adniej udokumentowanych i zbadanych przez Urz\u0105d Ko\u015bcio\u0142a objawie\u0144, cho\u0107 ze wzgl\u0119du na zawarte w Przes\u0142aniu wymagania i ostrze\u017cenia, staje si\u0119 ostatnio niewygodna dla wielu wsp\u00f3\u0142czesnych ko\u015bcielnych decydent\u00f3w.<\/p>\r\n <\/p>\r\n ’Wspomnienia’ – spisane s\u0142owa Maryi<\/strong><\/p>\r\n Matka Bo\u017ca przekazuj\u0105c te prawdy prosi\u0142a o nieustann\u0105 modlitw\u0119 przeb\u0142agaln\u0105 za nasze grzechy. Ma\u0142a Lucia<\/em> wraz z m\u0142odszymi od siebie kuzynami Franciszkiem i Hiacynt\u0105 byli wzorami pos\u0142usze\u0144stwa i wype\u0142nienia woli Matki Przenaj\u015bwi\u0119tszej. Od momentu opuszczenia Fatimy w 1921 i wst\u0105pieniu do klasztoru, siostra \u0141ucja odda\u0142a si\u0119 ca\u0142kowicie woli Nieba, a \u017cycie jej by\u0142o jednym nieprzerwanym ci\u0105giem pokory, modlitwy i pokuty.<\/p>\r\n Wype\u0142niaj\u0105c pro\u015bb\u0119 biskupa Fatimy-Leiria, Jos\u00e9 Alves Correira de Silva, siostra \u0141ucja w 1941 roku spisuje w klasztorze w Coimbra s\u0142owa Matki Bo\u017cej, wyja\u015bniaj\u0105c: „A wi\u0119c tajemnica sk\u0142ada si\u0119 z trzech odmiennych cz\u0119\u015bci. Dwie z nich teraz wyjawi\u0119.”<\/p>\r\n Lipcowe spotkanie w 1917 roku z Matk\u0105 Bo\u017c\u0105 znane jest jako Pierwsza Tajemnica Fatimska i ukazana jest w niej wizja Piek\u0142a „dok\u0105d id\u0105 dusze biednych grzesznik\u00f3w<\/em>” oraz zapowied\u017a „prze\u015bladowania Ko\u015bcio\u0142a i Ojca \u015awi\u0119tego<\/em>„. Matka Bo\u017ca zapowiada kolejne przyj\u015bcie i obiecuje pok\u00f3j, je\u015bli ludzie nawr\u00f3c\u0105 si\u0119, a Ojciec \u015awi\u0119ty po\u015bwi\u0119ci Rosj\u0119.<\/p>\r\n Je\u015bli Pierwsza Tajemnica jest pokazaniem kary za grzechy, tak Druga Tajemnica odnosi si\u0119 do nabo\u017ce\u0144stwa Niepokalanego Serca Maryi, kt\u00f3re „b\u0119dzie zawsze moj\u0105 ucieczk\u0105 i drog\u0105, kt\u00f3ra mnie prowadzi do Boga” i przekazuje \u015brodki unikni\u0119cia tych kar.<\/p>\r\n 13 czerwca 1929 roku, przebywaj\u0105cej w tym czasie w klasztorze w Tuy w Hiszpanii siostrze \u0141ucji, ukazuje si\u0119 ponownie Matka Bo\u017ca, wype\u0142niaj\u0105c tym samym sw\u0105 obietnic\u0119 z Pierwszej Tajemnicy, i m\u00f3wi: „Nadesz\u0142a chwila, kiedy B\u00f3g prosi Ojca \u015awi\u0119tego, aby uczyni\u0142 i za\u017c\u0105da\u0142, by razem z nim i w tym samym czasie, wszyscy biskupi ca\u0142ego \u015bwiata dokonali konsekracji Rosji Memu Niepokalanemu Sercu – obiecuj\u0105c nawr\u00f3cenie [Rosji] poprzez ten dzie\u0144 modlitwy i zado\u015b\u0107uczynienia<\/em>„.<\/p>\r\n Obok pr\u00f3\u015bb i ponagle\u0144 Matki Bo\u017cej, w sierpniu 1931 roku oraz w maju 1936 roku sam Nasz Pan ukazuje si\u0119 siostrze \u0141ucji przypominaj\u0105c, \u017ce Rosja nawr\u00f3ci si\u0119 tylko wtedy, gdy po\u015bwi\u0119cona zostanie przez Papie\u017ca wraz ze wszystkimi biskupami \u015bwiata Niepokalanym Sercom Jezusa i Maryi. Siostra \u0141ucja wielokrotnie przypomina o tym wezwaniu swoim biskupom, kt\u00f3rzy z kolei przekazuj\u0105 \u017c\u0105danie Papie\u017cowi.<\/p>\r\n Spisanie s\u0142\u00f3w Maryi, szczeg\u00f3lnie Trzeciej Tajemnicy nie by\u0142o \u0142atwe. Przynaglana przez biskupa Jos\u00e9 da Silva i kanonist\u0119 doktora Jos\u00e9 Galamba<\/a>[2]<\/span><\/span><\/span>, siostra \u0141ucja w Czwartym wspomnieniu z 8 grudnia 1941 roku pisze: „Zaczynam wi\u0119c moj\u0105 prac\u0119, \u017ceby spe\u0142ni\u0107 nakaz Waszej Ekscelencji i \u017cyczenie dr. Galamby. Z wyj\u0105tkiem jednej cz\u0119\u015bci tajemnicy, kt\u00f3rej mi jeszcze nie wolno wyjawi\u0107, powiem wszystko. \u015awiadomie niczego nie zataj\u0119. Mo\u017cliwe, \u017ce pomin\u0119 niekt\u00f3re szczeg\u00f3\u0142y b\u0119d\u0105ce bez znaczenia.”<\/p>\r\n Siostra \u0141ucja spisuje cztery Wspomnienia, w kt\u00f3rych wyjawia coraz wi\u0119cej informacji przekazanych przez Matk\u0119 Bo\u017c\u0105.<\/p>\r\n Jak pisze znawca Fatimy, bratFr\u00c3\u00a9reMichel: „W kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej w swoim Czwartym wspomnieniu […], [siostra \u0141ucja] zdecydowa\u0142a si\u0119 odkry\u0107 wi\u0119cej. Powt\u00f3rzy\u0142a prawie s\u0142owo po s\u0142owie tekst z Trzeciego wspomnienia, ale po ko\u0144cowych wyrazach ’i przez pewien czas zapanuje na \u015bwiecie pok\u00f3j<\/em>’ [doda\u0142a] nowe zdanie: ’Em Portugal se conservara sempre o dogma da fe, etc<\/em>.’, co mo\u017cna przet\u0142umaczy\u0107 jako: 'w Portugalii dogmat wiary b\u0119dzie zawsze zachowany, etc<\/em>’.” <\/a>[3]<\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n To ko\u0144cowe zdanie jest w\u0142a\u015bnie zapowiedzi\u0105, jakby odkryt\u0105 cz\u0105stk\u0105 Trzeciej Tajemnicy. Wprowadza nas r\u00f3wnie\u017c w Tajemnic\u0119 Trzeciej Tajemnicy.<\/p>\r\n <\/p>\r\n Nadana przez Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 szczeg\u00f3lna rola Papie\u017ca w wype\u0142nieniu Jej \u017c\u0105da\u0144, z imiennym po\u015bwi\u0119cenim Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi, rozpropagowaniem nabo\u017ce\u0144stw pierwszych pi\u0119ciu sob\u00f3t miesi\u0105ca i codziennego odmawiania r\u00f3\u017ca\u0144ca, sta\u0142a si\u0119 trudnym do realizacji zadaniem. W ci\u0105gu tych 88 lat i si\u00f3dmego ju\u017c pontyfikatu, zamiast spe\u0142nienia tych warunk\u00f3w widzimy coraz bardziej oddalaj\u0105cy si\u0119 cel. Dzisiaj jest on ju\u017c tak odleg\u0142y, \u017ce wydaje si\u0119, i\u017c tylko interwencja z Wysoka jest w stanie zatrz\u0105sn\u0105\u0107 pasterzami i obudzi\u0107 u\u015bpionych wiernych. Dochodzimy do najjaskrawiej ukazanego momentu historii, w kt\u00f3rym eskalacja ludzkich grzech\u00f3w i tocz\u0105ce si\u0119 wojny staj\u0105 wobec obietnicy Matki Bo\u017cej: „Je\u017celi moje \u017cyczenia zostan\u0105 spe\u0142nione, Rosja nawr\u00f3ci si\u0119 i zapanuje pok\u00f3j.” Pokoju na \u015bwiecie nie wida\u0107 i nie spodziewajmy si\u0119 go, dop\u00f3ki \u017cyczenia Maryi Panny nie zostan\u0105 wys\u0142uchane. Tylko karko\u0142omne i bezbo\u017cne rozumowanie dopuszcza, i\u017c z dw\u00f3ch mo\u017cliwych wyj\u015b\u0107, pro\u015bba Maryi zosta\u0142a przez wiernych i papie\u017cy spe\u0142niona.<\/p>\r\n Jak to mo\u017cliwe, \u017ce min\u0119\u0142o prawie 90 lat i \u017caden z papie\u017cy nie zdoby\u0142 si\u0119 na skuteczn\u0105 modlitw\u0119 konsekruj\u0105c\u0105? Jak to mo\u017cliwe, \u017ce od tylu lat odrzuca si\u0119 najprostszy i najskuteczniejszy \u015brodek osi\u0105gni\u0119cia pokoju na \u015bwiecie? Odpowiadaj\u0105c na te pytania, spr\u00f3bujmy prze\u015bledzi\u0107 stosunek poszczeg\u00f3lnych pontyfikat\u00f3w do Fatimy.<\/p>\r\n <\/p>\r\n a. Benedykt XV (1914 – 1922)<\/strong><\/p>\r\n Objawienia w Fatimie mia\u0142y miejsce w trzecim roku pontyfikatu Benedykta XV, w okresie \u015bwiatowych turbulencji i manifestacji maso\u0144sko-komunistycznych si\u0142 z\u0142a. Szalej\u0105ca I Wojna \u015awiatowa, rewolucja pa\u017adziernikowa w Rosji, rewolucja w Meksyku, wzmo\u017cona aktywno\u015b\u0107 l\u00f3\u017c maso\u0144skich – wszystko to wymaga\u0142o wielkiej uwagi Stolicy Apostolskiej. Benedykt XV jako sprawny dyplomata wielokrotnie podejmowa\u0142 si\u0119 mediacji, wzywa\u0142 do zaprzestania walk, apelowa\u0142 o pok\u00f3j.<\/p>\r\n Niewys\u0142uchany przez walcz\u0105ce mocarstwa, Benedykt XV og\u0142asza 5 maja 1917 roku list pasterski, w kt\u00f3rym wzywa \u015bwiat do nieustaj\u0105cej modlitwy do Serca Jezusowego „poprzez wstawiennictwo Niepokalanej Dziewicy Maryi” i dodaje do Litanii Loreta\u0144skiej inwokacj\u0119 „Kr\u00f3lowo Pokoju, m\u00f3dl si\u0119 za nami”. Zaledwie w osiem dni p\u00f3\u017aniej Matka Bo\u017ca po raz pierwszy ukazuje si\u0119 pastuszkom w dolinie Cova da Iria, jak gdyby odpowiadaj\u0105c na apel Papie\u017ca s\u0142owami:<\/p>\r\n „Odmawiajcie codziennie R\u00f3\u017caniec, by uzyska\u0107 pok\u00f3j dla \u015bwiata i zako\u0144czenie wojny.”<\/p>\r\n Bardzo symboliczny jest fakt, i\u017c w tym samym momencie kiedy Matka Bo\u017ca ukazuje si\u0119 w Fatimie, papie\u017c Benedykt XV konsekruje w Rzymie biskupa Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli – przysz\u0142ego papie\u017ca Piusa XII.<\/p>\r\n R\u00f3wnie\u017c podczas tego w\u0142a\u015bnie pontyfikatu mia\u0142o miejsce niezwyk\u0142e wydarzenie, znane i opisywane jako „Cud S\u0142o\u0144ca” albo „Taniec S\u0142o\u0144ca”. Przy sz\u00f3stym Objawieniu Maryi, 13 pa\u017adziernika 1917 roku, nast\u0105pi\u0142o przepowiedziane wcze\u015bniej nadzwyczajne zjawisko poruszania si\u0119 S\u0142o\u0144ca. Trwa\u0142o ono przez dziesi\u0119\u0107 minut i obserwowane by\u0142o przez zgromadzony, oko\u0142o 70-tysi\u0119czny t\u0142um, jak r\u00f3wnie\u017c przez mieszka\u0144c\u00f3w pobliskich wsi i miejscowo\u015bci oddalonych a\u017c do 40 kilometr\u00f3w. Ludzie przez ca\u0142y ten czas wpatrywali si\u0119 w niezwyk\u0142e ruchy S\u0142o\u0144ca, i nie tylko nikt nie ucierpia\u0142 od bezpo\u015bredniego patrzenia na pi\u0119kne i \u0142agodne \u015bwiat\u0142o, ale po zako\u0144czeniu tego cudu, wszyscy zorientowali si\u0119, \u017ce ich mokre od padaj\u0105cego od kilkunastu godzin deszczu ubrania, s\u0105 nieskazitelnie czyste i suche. Wielu obserwator\u00f3w prze\u017cy\u0142o istny szok, wielu niewiernych nawr\u00f3ci\u0142o si\u0119, a bezbo\u017cni musieli przyzna\u0107, \u017ce byli \u015bwiadkami czego\u015b nadzwyczajnego. Jak to uj\u0105\u0142 jeden z maso\u0144skich portugalskich dziennik\u00f3w O Seculo<\/em>: „S\u0142o\u0144ce zadr\u017ca\u0142o i wykona\u0142o kilka nieprawdopodobnych ruch\u00f3w nie mieszcz\u0105cych si\u0119 w ramach praw kosmosu”.<\/p>\r\n Pontyfikat Benedykta XV trwa\u0142 do pocz\u0105tku 1922 roku i aczkolwiek Papie\u017c nie wypowiedzia\u0142 si\u0119 oficjalnie na temat Fatimy – cho\u0107 znawcy tematu sugeruj\u0105, \u017ce uczyni\u0142 to delikatnie w li\u015bcie to biskup\u00f3w portugalskich 29 kwietnia 1918 roku – to interesowa\u0142 si\u0119 Objawieniem. Ju\u017c 17 stycznia 1918 roku ustanowi\u0142 diecezj\u0119 w Fatima-Leiria, a w li\u015bcie do portugalskich biskup\u00f3w m\u00f3wi\u0142 o Objawieniach w Fatimie jako o „nadzwyczajnej pomocy Matki Bo\u017cej” .<\/p>\r\n Wyra\u017cone przez Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 \u017c\u0105danie konsekracji Rosji nie zosta\u0142o jeszcze spisane, zatem nieznane by\u0142o temu pontyfikatowi. Nale\u017cy jednak doda\u0107, \u017ce czasowa zbie\u017cno\u015b\u0107 Objawie\u0144 Fatimskich i ostrze\u017cenia Maryi Panny, z pontyfikatem Benedykta XV nie s\u0105 bez znaczenia: pontyfikat ten da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 jako wyra\u017any uk\u0142on w stron\u0119 liberalnego my\u015blenia i odst\u0119pstwo od swego Poprzednika \u015bw. Piusa X.<\/p>\r\n <\/p>\r\n <\/p>\r\n b. Pius XI (1922 – 1939)<\/strong><\/p>\r\n Podczas objawienia 13 lipca 1917 roku, Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja profetycznie wymienia imi\u0119 nast\u0119pnego Papie\u017ca, m\u00f3wi\u0105c: „Wojna si\u0119 zbli\u017ca ku ko\u0144cowi ale je\u017celi ludzie nie przestan\u0105 obra\u017ca\u0107 Boga, to w czasie pontyfikatu Piusa XI rozpocznie si\u0119 druga wojna [jeszcze] gorsza”.<\/p>\r\n Obok niezb\u0119dnego nawr\u00f3cenia grzesznik\u00f3w, Matka Bo\u017ca precyzuje \u015brodek zaradczy i oddaje go w r\u0119ce Papie\u017ca. Jest nim bardzo konkretne \u017c\u0105danie konsekracji Rosji, po kt\u00f3rym „Rosja nawr\u00f3ci si\u0119 i zapanuje pok\u00f3j”. Podkre\u015blaj\u0105c rol\u0119 Ojca \u015awi\u0119tego w uzyskaniu pokoju na \u015bwiecie, Matka Bo\u017ca trzykrotnie u\u017cywa s\u0142owa „Ojciec \u015awi\u0119ty”, m\u00f3wi\u0105c:<\/p>\r\n <\/p>\r\n „Zbli\u017ca si\u0119 kara na \u015bwiat za liczne jego zbrodnie. B\u0119dzie wojna, g\u0142\u00f3d, prze\u015bladowanie Ko\u015bcio\u0142a i Ojca \u015bw. Aby temu zapobiec, przyb\u0119d\u0119, aby prosi\u0107 o po\u015bwi\u0119cenie Rosji memu Niepokalanemu Sercu i o Komuni\u0119 \u015bw. wynagradzaj\u0105c\u0105 w pierwsze soboty. <\/a>Je\u017celi moje \u017cyczenia zostan\u0105 spe\u0142nione, Rosja nawr\u00f3ci si\u0119 i zapanuje pok\u00f3j. Je\u017celi nie, bezbo\u017cna propaganda rozszerzy swe b\u0142\u0119dne nauki po \u015bwiecie, wywo\u0142uj\u0105c wojny i prze\u015bladowania Ko\u015bcio\u0142a. Dobrzy b\u0119d\u0105 m\u0119czeni, a Ojciec \u015bw. b\u0119dzie mia\u0142 wiele do cierpienia. R\u00f3\u017cne narody zgin\u0105, na koniec moje Niepokalane Serce zatriumfuje. Ojciec \u015bw. po\u015bwi\u0119ci Rosj\u0119, kt\u00f3ra si\u0119 nawr\u00f3ci i przez pewien czas zapanuje pok\u00f3j na \u015bwiecie. W Portugalii b\u0119dzie zawsze zachowany dogmat wiary…”<\/p>\r\n Z\u0142o rozlewaj\u0105ce si\u0119 na \u015bwiat by\u0142o wyra\u017anie dostrzegane przez Papie\u017cy. Papie\u017c Pius XI wielokrotnie wypowiada\u0142 si\u0119 przeciwko rewolucjom naruszaj\u0105cym i niszcz\u0105cym porz\u0105dek naturalny, ostro krytykuj\u0105c faszyzm i nazizm (m.in. w Encyklice Mit Brennender Sorge<\/em> -1937), lecz r\u00f3wnie\u017c przeciwstawiaj\u0105c si\u0119 ob\u0142\u0119dej ideologii komunizmu. W przypadku pontyfikatu Piusa XI pot\u0119pienie komunizmu nie nast\u0105pi\u0142o jednak natychmiast, gdy\u017c pierwsze ostre publiczne o\u015bwiadczenie wydane zosta\u0142o dopiero w 1930 roku. Przed tym, \u015bwiat obserwowa\u0142 zaanga\u017cowanie Watykanu w polityk\u0119 mi\u0119dzynarodow\u0105, niejednokrotnie udzielaj\u0105cego poparcia w\u0105tpliwym stronom i interesom. Jednym z przyk\u0142ad\u00f3w jest zaanga\u017cowanie si\u0119 Piusa XI ju\u017c na samym pocz\u0105tku swego pontyfikatu w proces politycznego uznania Zwi\u0105zku Sowieckiego i bolszewickiego rz\u0105du, co mia\u0142o przeogromne reperkusje na zaj\u0119cie stanowiska w tej sprawie innych pa\u0144stw. Watykan pragn\u0105\u0142 uzyska\u0107 jakie\u015b modus vivendi<\/em> z sowieckim rz\u0105dem, lecz \u015bwiadczy\u0142o to bardziej o naiwno\u015bci Watykanu w tej materii i o w\u0105tpliwym doborze doradc\u00f3w<\/a>[4]<\/span><\/span><\/span>. Zdaj\u0105c sobie spraw\u0119 z pope\u0142nionych b\u0142\u0119d\u00f3w, Watykan od lat trzydziestych wzmacnia swe publiczne stanowisko wobec komunizmu.<\/p>\r\n W swej encyklice Divini Redemptoris<\/em> (1937)<\/a>[5]<\/span><\/span><\/span> papie\u017c Pius XI op\u0142akiwa\u0142 „wszystkie potworno\u015bci komunizmu” rozpalaj\u0105cego rewolucje w Rosji i w Meksyku oraz „okrucie\u0144stwa komunizmu w Hiszpanii”. „B\u0142\u0119dy Rosji” – jak nazywa to Matka Bo\u017ca, czy „Komunizm [kt\u00f3ry] jest z\u0142y w samej swej istocie” – jak okre\u015bla to papie\u017c Pius XI, pochodz\u0105 z systemu, kt\u00f3ry rozpanoszy\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d narod\u00f3w Zwi\u0105zku Sowieckiego.<\/p>\r\n „Oskar\u017camy system, jego tw\u00f3rc\u00f3w i propagator\u00f3w, kt\u00f3rzy Rosj\u0119 uznali za najdogodniejszy teren do urzeczywistnienia teorii opracowywanych od dziesi\u0105tk\u00f3w lat, by rozpowszechnia\u0107 je stamt\u0105d po ca\u0142ym \u015bwiecie.” – stwierdza Papie\u017c.<\/p>\r\n Ojciec \u015awi\u0119ty dostrzega\u0142 wyra\u017anie, \u017ce bezbo\u017cne idee, kt\u00f3re zalewaj\u0105 \u015bwiat i uwidaczniaj\u0105 sw\u0105 destrukcyjn\u0105 si\u0142\u0119 w postaci ogarniaj\u0105cej wiele kraj\u00f3w krwawej rewolucji, pochodz\u0105 „z jednego \u017ar\u00f3d\u0142a” i by\u0142y dzia\u0142aniem „rozleg\u0142ej organizacji \u015bwiatowej, jak\u0105 jest kierowany z Moskwy komunizm”.<\/p>\r\n Pius XI zauwa\u017ca\u0142, \u017ce okropno\u015bci, kt\u00f3re dokonywa\u0142y si\u0119 w tamtym czasie w Rosji, Meksyku i Hiszpanii s\u0105 naturalnymi owocami systemu pozbawionego wewn\u0119trznych ogranicze\u0144, bowiem:<\/p>\r\n „Komunizm [..] dopuszcza si\u0119 bezprawia, gdy na miejsce prawa Bo\u017cego, opieraj\u0105cego si\u0119 na niewzruszonych zasadach sprawiedliwo\u015bci i mi\u0142o\u015bci, o\u015bmiela si\u0119 stawia\u0107 sw\u00f3j polityczny program partyjny, zrodzony z ludzkiej samowoli i przesi\u0105kni\u0119ty nienawi\u015bci\u0105”.[…]<\/p>\r\n Ojciec \u015awi\u0119ty oskar\u017ca r\u00f3wnie\u017c polityk\u00f3w, poniewa\u017c:<\/p>\r\n „Nie by\u0142oby dzi\u015b ani komunizmu, ani socjalizmu, gdyby przyw\u00f3dcy narod\u00f3w nie zlekcewa\u017cyli w przesz\u0142o\u015bci nauki i upomnie\u0144 Ko\u015bcio\u0142a. Chcieli oni na fundamencie liberalizmu i laicyzmu zbudowa\u0107 inne struktury spo\u0142eczne, kt\u00f3re na pierwszy rzut oka wydawa\u0142y si\u0119 wielkie i wspania\u0142e. Wkr\u00f3tce jednak okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie mia\u0142y one trwa\u0142ych podstaw i rozpada\u0142y si\u0119 jedne po drugich, jak \u017ca\u0142o\u015bnie run\u0105\u0107 musi wszystko, co nie opiera si\u0119 na jednym kamieniu w\u0119gielnym – Chrystusie.”<\/p>\r\n Konkluduj\u0105c, Ojciec \u015awi\u0119ty wzywa wszystkich:<\/p>\r\n „Starajcie si\u0119, Czcigodni Bracia, najusilniej o to, aby wierni nie dali si\u0119 zwie\u015b\u0107. Komunizm jest z\u0142y w samej swej istocie i w \u017cadnej dziedzinie nie mo\u017ce z nim wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 ten, kto pragnie ocali\u0107 cywilizacj\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105.”<\/p>\r\n Widz\u0105c wyra\u017anie z\u0142o komunizmu i antychrze\u015bcija\u0144skich ideologii, papie\u017c Pius XI wyczuwa\u0142 wielko\u015b\u0107 objawie\u0144 fatimskich. Jednak, tak jak Jego poprzednik, oficjalnie nie wypowiedzia\u0142 si\u0119 o objawieniach, cho\u0107 uznawa\u0142 je, dyskretnie wspiera\u0142 kanoniczny proces i pragn\u0105\u0142 by\u0107 informowany o pracach zwi\u0105zanych z Fatim\u0105. Podczas audiencji 9 stycznia 1929 roku ofiarowa\u0142 uczestnikom delegacji Kolegium Portugalskiego obrazki z wizerunkiem Matki Bo\u017cej Fatimskiej i napisem „Naj\u0142askawsza Matko, zbaw Portugali\u0119”, pod koniec tego roku po\u015bwi\u0119ci\u0142 figur\u0119 Matki Bo\u017cej Fatimskiej i ju\u017c w dziesi\u0119\u0107 lat po Objawieniach, 1 pa\u017adziernika 1930 roku wyda\u0142 pozwolenie na pielgrzymki do Fatimy i ustanowi\u0142 specjalne odpusty.<\/p>\r\n Oficjalne zatwierdzenie objawie\u0144 fatimskich mia\u0142o miejsce kr\u00f3tko po kolejnym Objawieniu 13 czerwca 1929 roku kiedy to Matka Bo\u017ca stoj\u0105ca w ob\u0142oku obok Swego Ukrzy\u017cowanego Syna, przekazuje siostrze \u0141ucji, i\u017c „Przysz\u0142a chwila, w kt\u00f3rej B\u00f3g wzywa Ojca \u015bwi\u0119tego, aby wsp\u00f3lnie z biskupami ca\u0142ego \u015bwiata po\u015bwi\u0119ci\u0142 Rosj\u0119 memu Niepokalanemu Sercu, obiecuj\u0105c j\u0105 uratowa\u0107 […].”<\/p>\r\n 13 pa\u017adziernika 1930 roku biskup Jos\u00e9 da Silva, po o\u015bmioletnim wnikliwym procesie kanonicznym, zatwierdzi\u0142 objawienia w Fatimie „zezwalaj\u0105c oficjalnie na kult Matki Bo\u017cej Fatimskiej”, a wkr\u00f3tce po tym, 13 maja 1931 roku, biskupi portugalscy po\u015bwi\u0119cili uroczy\u015bcie Portugali\u0119. Na owoce konsekracji nie trzeba by\u0142o d\u0142ugo czeka\u0107: Portugalia prze\u017cywa istny renesans \u017cycia spo\u0142ecznego i religijnego. W ci\u0105gu 10 lat liczba os\u00f3b duchownych powi\u0119ksza si\u0119 czterokrotnie, rozwija si\u0119 radio, prasa katolicka, ko\u0142a nieska\u017conej Akcji Katolickiej rozrastaj\u0105 si\u0119 w ka\u017cdej diecezji i parafii. Nowowybrany katolicki premier Antonio Salazar przemienia kraj skazany wcze\u015bniej przez maso\u0144skie i komunistyczne si\u0142y na zag\u0142ad\u0119; rozwija si\u0119 gospodarka portugalska, normalnieje \u017cycie spo\u0142eczne i polityczne. Dzi\u0119ki zawierzeniu Portugalii Matce Bo\u017cej i wielkiej kampanii modlitewnej i pokutnej ca\u0142ej ludno\u015bci, cudownie zwyci\u0119\u017cone zostaj\u0105 si\u0142y z\u0142a, kt\u00f3re zada\u0142y tyle cierpie\u0144 i uczyni\u0142y tyle spustosze\u0144.<\/a>[6]<\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n W 1937 roku siostra \u0141ucja przypomina Papie\u017cowi poprzez swego biskupa Jos\u00e9 da Silva o konieczno\u015bci konsekracji Rosji. Biskup da Silva w li\u015bcie do Papie\u017ca pisze:<\/p>\r\n „Zakonnica prosi mnie, aby poinformowa\u0107 Wasz\u0105 \u015awi\u0105tobliwo\u015b\u0107, \u017ce wed\u0142ug objawienia z nieba, dobry B\u00f3g obiecuje zako\u0144czy\u0107 prze\u015bladowania w Rosji, je\u015bli Wasza \u015awi\u0105tobliwo\u015b\u0107 raczy dokona\u0107 i naka\u017ce to wszystkim biskupom katolickim – uroczystego i publicznego aktu zado\u015b\u0107uczynienia i po\u015bwi\u0119cenia Rosji Naj\u015bwi\u0119tszym Sercom Jezusa i Maryji oraz zatwierdzi i zaleci praktyk\u0119 wynagradzaj\u0105c\u0105 pierwszych pi\u0119ciu sob\u00f3t miesi\u0105ca .”<\/p>\r\n Niestety, pontyfikat Piusa XI dwukrotnie, w 1930 i 1937 roku – posiadaj\u0105c ju\u017c pe\u0142n\u0105 wiedz\u0119 i \u015bwiadomo\u015b\u0107 roli Ojca \u015awi\u0119tego w wype\u0142nieniu \u017c\u0105da\u0144 Matki Bo\u017cej – nie dokona\u0142 konsekracji Rosji.<\/p>\r\n W wyniku wyczerpania organizmu pos\u0142ug\u0105 Ko\u015bcio\u0142owi i walk\u0105 z si\u0142ami z\u0142a, wype\u0142nion\u0105 pro\u015bbami o pok\u00f3j i mediacjami dyplomatycznymi, pontyfikat Piusa XI ko\u0144czy si\u0119 na dwa dni przed przygotowywan\u0105 na 12 lutego 1939 roku kolejn\u0105 odezw\u0105 do \u015bwiata o pok\u00f3j, tym razem szczeg\u00f3lnie adresowan\u0105 do przyw\u00f3dc\u00f3w w\u0142oskich. A ci, tak jak Mussolini, odwr\u00f3ceni od praw Bo\u017cych i szykuj\u0105cy Europie gehenn\u0119, na znak protestu nie z\u0142o\u017cyli Papie\u017cowi nawet honor\u00f3w pogrzebowych…<\/p>\r\n Mimo znacz\u0105cych osi\u0105gni\u0119\u0107 i mimo wspierania oficjalnego zatwierdzenia Objawie\u0144 Fatimskich, pontyfikat Piusa XI nie wype\u0142ni\u0142 pro\u015bby Matki Bo\u017cej o konsekracj\u0119 Rosji. Zadanie to staje si\u0119 tym pilniejsze dla Jego nast\u0119pcy.<\/p>\r\n <\/p>\r\n c. Pius XII (1939 – 1958)<\/strong><\/p>\r\n W najszybszym konklawe w historii, biskup Eugenio Pacelli wybrany zostaje nowym Papie\u017cem i przybiera na znak ci\u0105g\u0142o\u015bci i respektu do swych poprzednik\u00f3w imi\u0119 Piusa XII. Konsekrowany w dniu objawie\u0144 fatimskich, od pierwszych dni swego pontyfikatu Pius XII zwi\u0105zany jest z Fatim\u0105 i tak zreszt\u0105 sam siebie okre\u015bla, jako „Papie\u017c Fatimski”. Niestety, nie zawsze przewa\u017ca pe\u0142ne zrozumienie Przes\u0142ania. Ca\u0142y czas nie wida\u0107 pos\u0142uchu wiernych i wype\u0142nienia \u017c\u0105da\u0144 Matki Bo\u017cej.<\/p>\r\n W marcu 1939 roku sam Chrystus ukazuje si\u0119 siostrze \u0141ucji i po raz kolejny prosi o rozpowszechnienie i ustanowienie pierwszych sob\u00f3t miesi\u0105ca ku czci Niepokalanego Serca Maryi. W czerwcu tego\u017c roku siostra \u0141ucja pisze do swego spowiednika, ojca Aparicio, \u017ce „B\u00f3g w swym gniewie podniesie Swe Ramiona mi\u0142osierdzia i pozwoli, by \u015bwiat by\u0142 karany. B\u0119dzie to kara jakiej nie by\u0142o w przesz\u0142o\u015bci. Straszna. Straszna”.W nieca\u0142e trzy miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej Hitler ze Stalinem napadaj\u0105 na Polsk\u0119 i Europ\u0119 ogarnia przepowiedziana, okropna wojna.<\/p>\r\n R\u00f3wno rok po rozpocz\u0119ciu wojny, siostra \u0141ucja pisze kolejny list do Papie\u017ca, przypominaj\u0105c o pro\u015bbie Maryi Panny dotycz\u0105cej konsekracji Rosji Jej Niepokalanemu Sercu. List pozostaje bez odpowiedzi. Wkr\u00f3tce potem, biskup Ferreira z Gurza prosi siostr\u0119 \u0141ucj\u0119 o ponowne napisanie listu do Papie\u017ca, jednak pro\u015bba ta staje si\u0119 dla siostry \u0141ucji k\u0142opotliwa, gdy\u017c sugeruje si\u0119 jej, \u017ce powinna napisa\u0107 o pro\u015bbie konsekracji \u015bwiata<\/em> jedynie ze wspomnieniem<\/em> Rosji. Nie mog\u0105c zmusi\u0107 si\u0119 do takiego zmienienia s\u0142\u00f3w i intencji Maryji, siostra \u0141ucja pisze list z wyra\u017an\u0105 pro\u015bb\u0105 o konsekracj\u0119 Rosji, jednak biskup Ferreira wraz z biskupem da Silva \u017c\u0105daj\u0105<\/em> od siostry \u0141ucji zmiany tre\u015bci listu. Nieco zmieniony list biskupi przerabiaj\u0105 sami raz jeszcze i dopiero w takiej wersji 'list siostry \u0141ucji’ trafia do r\u0105k Papie\u017ca. Z pewno\u015bci\u0105 biskupi dzia\u0142ali w dobrych intencjach widz\u0105c papie\u017ca Piusa XI, kt\u00f3ry dwukrotnie, maj\u0105c ku temu sposobno\u015b\u0107, nie dokona\u0142 konsekracji Rosji oraz sprawuj\u0105cego w\u0142adz\u0119 Piusa XII, kt\u00f3ry nie spieszy\u0142 si\u0119 z tym aktem i s\u0105dzili, i\u017c z\u0142agodzenie warunk\u00f3w konsekracji przybli\u017cy sam\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 jej wype\u0142nienia.<\/p>\r\n W sierpniu 1941 roku siostra \u0141ucja ko\u0144czy swoje trzecie Wspomnienie, kt\u00f3re zosta\u0142o po raz pierwszy opublikowane 13 pa\u017adziernika 1942 roku. W tym samym dniu ma miejsce wa\u017cne wydarzenie: Papie\u017c Pius XII w radiowym przem\u00f3wieniu do Portugalczyk\u00f3w zawierza Niepokalanemu Sercu Maryi ca\u0142y \u015bwiat. Niestety, mimo tego wa\u017cnego aktu, Papie\u017c nie wspomina o Rosji, przez co siostra \u0141ucja w rozmowie z biskupem da Silva stwierdza, \u017ce aczkolwiek B\u00f3g aprobuje ten akt, to jednak jest on niewystarczaj\u0105cy i \u017ce konwersja Rosji w jego wyniku nie nast\u0105pi.<\/p>\r\n Pod koniec 1941 roku siostra \u0141ucja pisze swoje czwarte Wspomnienie ko\u0144cz\u0105ce si\u0119 wielce kluczowym zdaniem ’w Portugalii dogmat wiary b\u0119dzie zawsze zachowany, etc<\/em>’, b\u0119d\u0105ce wprowadzeniem do Trzeciej Tajemnicy.<\/p>\r\n Latem 1943 roku siostra \u0141ucja zapada na ci\u0119\u017ck\u0105, ko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119 infekcj\u0105 chorob\u0119 i obawiaj\u0105c si\u0119 najgorszego, biskup da Silva nalega na spisanie Trzeciego Sekretu. Siostra \u0141ucja miesi\u0105cami nie jest w stanie wype\u0142ni\u0107 tej pro\u015bby, a przyczyna – jak twierdzi – „nie jest naturalna”. W pa\u017adzierniku biskup da Silva zamienia wi\u0119c pro\u015bb\u0119 na \u017c\u0105danie. Dnia 2 stycznia 1944 roku Matka Bo\u017ca ponownie objawia si\u0119 siostrze \u0141ucji, co rozwiewa jej w\u0105tpliwo\u015bci dotycz\u0105ce spisania tre\u015bci Trzeciej Tajemnicy. Kl\u0119cz\u0105c przed Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem w kaplicy klasztoru w Tuy – w tym samym miejscu gdzie w 1929 roku ukaza\u0142a si\u0119 Matka Bo\u017ca z ukrzy\u017cowanym Chrystusem – siostra \u0141ucja spisuje Trzeci\u0105 Tajemnic\u0119. W tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej informuje o tym biskupa da Silva: „Napisa\u0142am to, o co mnie [Wasza Eminencja] prosi\u0142a; B\u00f3g pr\u00f3bowa\u0142 nieco mojej cierpliwo\u015bci, ale oto jest Jego \u017cyczenie: [tre\u015b\u0107] znajduje si\u0119 w zalepionej kopercie, kt\u00f3ra jest w notatnikach.”<\/p>\r\n Nie zawierzaj\u0105c przygodnym pos\u0142a\u0144com, siostra \u0141ucja czeka a\u017c do sprzyjaj\u0105cej okazji na dostarczenie listu biskupowi da Silva, kt\u00f3ry otrzymuje go dopiero latem 1944 roku. B\u0119d\u0105c ju\u017c w posiadaniu listu i maj\u0105c takie prawo i mo\u017cliwo\u015b\u0107, biskup da Silva nie otworzy\u0142 jednak koperty i do ko\u0144ca \u017cycia nie pozna\u0142 tre\u015bci Trzeciej Tajemnicy. Pr\u00f3bowa\u0142 przekaza\u0107 list Watykanowi, lecz otrzyma\u0142 odpowied\u017a, i\u017c list z Tajemnic\u0105 powierzony w r\u0119ce lokalnego biskupa, powinien tam pozosta\u0107. Biskup da Silva w\u0142o\u017cy\u0142 zatem kopert\u0119 otrzyman\u0105 od siostry \u0141ucji w jeszcze jedn\u0105 kopert\u0119, zalakowa\u0142 zewn\u0119trzn\u0105 kopert\u0119 woskiem i umie\u015bci\u0142 na\u0144 napis:<\/p>\r\n „Koperta ta ze swoj\u0105 zawarto\u015bci\u0105 ma by\u0107 przekazana po mojej \u015bmierci Jego Eminencji Don Manuel, Patriarsze Lizbony. Leiria, 8 grudnia 1945 roku,<\/p>\r\n Jos\u00e9, biskup Leiria”<\/p>\r\n <\/p>\r\n <\/p>\r\n Silny pontyfikat Piusa XII, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 si\u0119 w najtrudniejszych momentach XX wieku, musia\u0142 sprosta\u0107 wielu, cz\u0119sto wykluczaj\u0105cym si\u0119 elementom zale\u017cno\u015bci mi\u0119dzynarodowych. Wielkim wyzwaniem sta\u0142o si\u0119 zaj\u0119cie stanowiska wobec ataku Hitlera na Zwi\u0105zek Sowiecki. Niemieckie i rosyjskie si\u0142y z\u0142a, kt\u00f3re wsp\u00f3lnie niszczy\u0142y kontynent europejski, por\u00f3\u017cnione stan\u0119\u0142y w 1941 roku naprzeciw siebie i dotychczas do\u015b\u0107 jasny obraz dw\u00f3ch wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aj\u0105cych ze sob\u0105 system\u00f3w antyludzkich, zatar\u0142 si\u0119. Wobec tak trudnej sytuacji Pius XII skierowa\u0142 sw\u0105 polityk\u0119 ku umiarkowanej sympatii do nowej ofiary Niemiec, i chocia\u017c nie powinno dopatrywa\u0107 si\u0119 w tym odwr\u00f3cenia pozycji Watykanu przeciwko komunizmowi, to jednak nie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o ju\u017c gromkich s\u0142\u00f3w pod adresem systemu, kt\u00f3ry „jest z\u0142y w samej swej istocie”. Brn\u0105c obranym kierunkiem politycznego poparcia ofiary Niemiec i wci\u0105gni\u0119ty w diaboliczn\u0105 gr\u0119 „zachodnich demokracji”, Pius XII da\u0142 ciche przyzwolenie biskupom ameryka\u0144skim na „rozwodnienie” ostrych s\u0142\u00f3w swego poprzednika zawartych w Encyklice Divini Redemptoris<\/em>, co spowodowa\u0142o wycofanie sprzeciwu – wp\u0142ywowych wtedy – katolik\u00f3w ameryka\u0144skich i zgod\u0119 Kongresu na udzielenie przez USA pomocy Rosji. O swej polityce Papie\u017c sam stwierdzi\u0142 pisz\u0105c w li\u015bcie do ameryka\u0144skiego ambasadora Myron Tylor:<\/p>\r\n „Na pro\u015bb\u0119 Prezydenta Roosvelta, Watykan odst\u0105pi\u0142 od wszelkich polemik przeciwko re\u017cimowi komunistycznemu, ale ta cisza zawa\u017caj\u0105ca na naszych sumieniach nie zosta\u0142a zrozumiana przez lider\u00f3w sowieckich, kt\u00f3rzy kontynuuj\u0105 prze\u015bladowania Ko\u015bcio\u0142a i wiernych w ZSSR i w krajach okupowanych przez wojska Armii Czerwonej. Niech B\u00f3g sprawi, by pewnego dnia Wolny \u015awiat nie \u017ca\u0142owa\u0142 mego milczenia.”<\/a>[7]<\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n Skutki polityki wycofuj\u0105cej krytyk\u0119 komunizmu, a w ten spos\u00f3b i – czy to cichego czy te\u017c bardziej jawnego – poparcia jednej strony, okaza\u0142y si\u0119 w sumie smutne. Rosja nie tylko zwyci\u0119\u017cy\u0142a wojn\u0119, ale rozszerzy\u0142a swe wp\u0142ywy rozlewaj\u0105c b\u0142\u0119dy na kraje Europy \u015brodkowo-wschodniej, kt\u00f3re na lata oddane zosta\u0142y we w\u0142adanie komunistycznej tyranii. Obawy Papie\u017ca spe\u0142ni\u0142y si\u0119 i tzw. Wolny \u015awiat ma prawo \u017ca\u0142owa\u0107 milczenia Piusa XII wobec komunizmu.<\/a>[8]<\/span><\/span><\/span> Mimo zatem wielkich osi\u0105gni\u0119\u0107 pontyfikatu Piusa XII, zrezygnowanie z pryncypi\u00f3w i w\u0142\u0105czenie si\u0119 w w\u0105tpliwe geopolityczne rozgrywki, mo\u017cna uzna\u0107 za Jego s\u0142abo\u015b\u0107. Cho\u0107 zabrzmi to niepoprawnie dla wielu uszu, ale czy\u017c postawa Piusa XII, w sumie kolaboruj\u0105cego z Aliantami – kt\u00f3rzy niszcz\u0105c z\u0142o nazimu popierali inne, jeszcze wi\u0119ksze z\u0142o: komunizm – oraz kooperuj\u0105c\u0105 z nimi Rosj\u0105, nie jest odej\u015bciem od jednoznacznych s\u0142\u00f3w Piusa XI ostrzegaj\u0105cego, \u017ce cywilizacja chrze\u015bcija\u0144ska nie mo\u017ce<\/em> by\u0107 ocalona przy kolaboracji z komunizmem? Z pewno\u015bci\u0105 trudno jest jednoznacznie oceni\u0107 pontyfikat Piusa XII, ale wypadkowa Jego dzia\u0142a\u0144 na politycznej scenie okresu wojny w odniesieniu do problemu komunizmu, mo\u017ce by\u0107 uznana za pora\u017ck\u0119.<\/p>\r\n To odej\u015bcie od nazywania rzeczy po imieniu by\u0142o nie tylko wynikiem obrania przez pontyfikat Piusa XII okre\u015blonego kierunku w wielce skomplikowanej sytuacji mi\u0119dzynarodowej, ale i efektem bardzo konkretnych dzia\u0142a\u0144 pewnej wp\u0142ywowej osoby z najbli\u017cszego otoczenia popieskiego w Watykanie, jednego z najbardziej zaufanych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, kt\u00f3ry zwyczajnie zdradzi\u0142 swego prze\u0142o\u017conego. Chodzi oczywi\u015bcie o podsekretarza papie\u017ca Piusa XII, Monsignore Giovanni Battista Montini, czyli przysz\u0142ego papie\u017ca Paw\u0142a VI, kt\u00f3rego destrukcyjne dzia\u0142ania nie omieszkamy przypomnie\u0107 za chwil\u0119.<\/p>\r\n Jak wiemy, II Wojna \u015awiatowa zako\u0144czy\u0142a si\u0119 kl\u0119sk\u0105 jednego z rozpoczynaj\u0105cych t\u0119 wojn\u0119 totalitaryzm\u00f3w i zwyci\u0119stwem drugiego. Powojenny „Nowy porz\u0105dek \u015bwiatowy” mia\u0142 by\u0107 zbudowany na podstawie system\u00f3w demokratycznych, kt\u00f3rych wewn\u0119trzna i systemowa s\u0142abo\u015b\u0107 znana jest od czas\u00f3w staro\u017cytnych filozof\u00f3w. Mimo tego, papie\u017c Pius XII przy\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do umacniania demokracji na \u015bwiecie i razem z innymi przyw\u00f3dcami (Churchillem, Rooseveltem, ale i Stalinem, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c g\u0142osi\u0142 demokracj\u0119, cho\u0107 w innym wydaniu), w pewnym stopniu przyczyni\u0142 si\u0119 do powszechnego wprowadzenia systemu b\u0119d\u0105cego \u0142atwiejszym \u0142upem b\u0142\u0119dnych ideologii.<\/p>\r\n A b\u0142\u0119dne idelogie rozwija\u0142y si\u0119 bez umiaru. W powojennej Rosji zintensyfikowa\u0142y si\u0119 prze\u015bladowania resztki katolik\u00f3w – co czynione by\u0142o, warto o tym pami\u0119ta\u0107 i przypomina\u0107 – przy pomocy i cz\u0119sto r\u0119kami przyw\u00f3dc\u00f3w 'ko\u015bcio\u0142a’ prawos\u0142awnego, kt\u00f3rego patriarchowie byli zwyk\u0142ymi i pod\u0142ymi agentami KGB. W innych oddanych we w\u0142adanie komunizmu krajach, rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 zar\u00f3wno powszechne prze\u015bladowania spo\u0142ecze\u0144stwa, jak i brutalne akcje skierowane przeciwko duchownym katolickim. W\u0142adze na W\u0119grzech aresztowa\u0142y i torturowa\u0142y kardyna\u0142a Mindszenty’ego. Podobnym represjom – zako\u0144czonym \u015bmierci\u0105 w wi\u0119zieniu – poddany zostaje arcybiskup Stepanic w Chorwacji.<\/p>\r\n Odbiegaj\u0105c w tym momencie nieco do g\u0142\u00f3wnego tematu, zahacz\u0119 jeszcze o sytuacj\u0119 w Polsce w powojennym okresie pontyfikatu Piusa XII. W Kraju zaistnia\u0142a bowiem nieco dziwna sytuacja, gdy\u017c kardyna\u0142 Stefan Wyszy\u0144ski wszed\u0142 w robocze porozumienie z w\u0142adzami komunistycznymi, w wyniku czego prze\u015bladowania katolik\u00f3w i przyw\u00f3dc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a w Polsce by\u0142y bardziej umiarkowane ni\u017c w innych krajach okupowanych przez rz\u0105dy komunistyczne. I mo\u017cna by wykrzykn\u0105\u0107: Dzi\u0119ki Bogu stopie\u0144 n\u0119kania by\u0142 mniejszy!. Ale… Ale fakt pozostaje faktem, \u017ce prowadz\u0105c rozmowy uczyniono to wbrew<\/em> intencjom Piusa XII i poprzednich papie\u017cy. Zaledwie kilkana\u015bcie lat wcze\u015bniej papie\u017c Pius XI wo\u0142a\u0142: „Komunizm jest z\u0142y w samej swej istocie i w \u017cadnej dziedzinie nie mo\u017ce z nim wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 ten, kto pragnie ocali\u0107 cywilizacj\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105”, a tutaj, na oczach Piusa XII nast\u0119powa\u0142a w Polsce jaka\u015b umowa pomi\u0119dzy komunistami a Ko\u015bcio\u0142em, zamazuj\u0105ca r\u00f3\u017cnice i wprowadzaj\u0105ca relatywizm w odbiorze rzeczywisto\u015bci. Umowa ta wp\u0142yn\u0119\u0142a na kszta\u0142towanie si\u0119 ca\u0142ych pokole\u0144 Polak\u00f3w w Kraju – a\u017c po dzi\u015b dzie\u0144 – i w\u0142a\u015bnie w takiej atmosferze wzrasta\u0142a \u015bwiadomo\u015b\u0107 katolik\u00f3w, kt\u00f3rym dane by\u0142o skupia\u0107 si\u0119 jedynie wok\u00f3\u0142 takich twor\u00f3w neokatolicyzmu jak Znak<\/em>, Pax, Tygodnik Powszechny<\/em> czy ko\u0142a KiKu<\/em>. A twory te nadawa\u0142y ton ca\u0142emu Ko\u015bcio\u0142owi w Polsce, razem ze wzrastaj\u0105cymi na znaczeniu modernistycznymi nurtami reprezentowanymi przez biskupa, a p\u00f3\u017aniej kardyna\u0142a Karola Wojty\u0142\u0119, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie te i tylko te instytucje wspiera\u0142.<\/p>\r\n By\u0107 mo\u017ce wyci\u0105gaj\u0105c wnioski ze swego stanowiska z lat wojny, a tak\u017ce widz\u0105c poczynania niekt\u00f3rych biskup\u00f3w polskich, Papie\u017c Pius XII ju\u017c po wojnie nawo\u0142ywa\u0142, aby nie zadawa\u0107 si\u0119 z komunizmem nawet „z samego szacunku dla nazwy Chrze\u015bcija\u0144stwa”, a dialogi z komunizmem i „[takie] taktyki powinny zosta\u0107 zaprzestane, poniewa\u017c – tak jak ostrzegali Aposto\u0142owie – jest rzecz\u0105 niedorzeczn\u0105 aby przy jednym stole zasiada\u0142 B\u00f3g i Jego wrogowie.” Mimo tego, kardyna\u0142 Wyszy\u0144ski, a p\u00f3\u017aniej w jeszcze wi\u0119kszym stopniu kardyna\u0142 Wojty\u0142a, wsp\u00f3\u0142pracowali z tw\u00f3rcami i realizatorami re\u017cimu. Dok\u0142adnie dlatego Watykan spogl\u0105da\u0142 w tamtych latach na poczynania przyw\u00f3dc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a w Polsce z zak\u0142opotaniem i podejrzliwo\u015bci\u0105. Wkr\u00f3tce mia\u0142o si\u0119 to jednak zmieni\u0107: podejrzane dzia\u0142ania sta\u0142y si\u0119 wzorem do na\u015bladowania, s\u0142abo\u015bci sta\u0142y si\u0119 cnotami, gdy zainicjowane przez papie\u017ca Jana XXIII przemiany nada\u0142y nurtom neomodernistycznym w Ko\u015bciele decyduj\u0105ce znaczenie.<\/p>\r\n <\/p>\r\n W pocz\u0105tkowym okresie powojennym „Papie\u017c Fatimski” umacnia\u0142 swe oddanie Matce Bo\u017cej. W 1949 roku zaaprobowa\u0142 rozpocz\u0119cie prac nad zbieraniem materia\u0142\u00f3w do procesu beatyfikacyjnego Franciszka i Hiacynty, a b\u0142ogos\u0142awi\u0105c dzia\u0142aniom B\u0142\u0119kitnej Armii NMP<\/em>, organizacji propaguj\u0105cej Przes\u0142anie Fatimskie powiedzia\u0142, \u017ce „Okres w\u0105tpliwo\u015bci wobec Fatimy ju\u017c min\u0105\u0142. Nadszed\u0142 czas na dzia\u0142anie.”<\/p>\r\n W sierpniu 1950 roku Pius XII wydaje wielk\u0105 Encyklik\u0119 Humani Generis<\/em> b\u0119d\u0105c\u0105 kolejnym ostrze\u017ceniem przeciwko wzrastaj\u0105cym podsk\u00f3rnie w Ko\u015bciele nurtom neomodernistycznym i coraz jawniej podnosz\u0105cym g\u0142ow\u0119 teologom herezji. Wkr\u00f3tce po tym, w \u015bwi\u0119to Wszystkich \u015awi\u0119tych Ko\u015bci\u00f3\u0142 prze\u017cywa wielkie wydarzenie og\u0142oszenia dogmatu Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny.<\/p>\r\n \u015awiat oczekiwa\u0142 teraz od Papie\u017ca wype\u0142nienia \u017c\u0105da\u0144 Matki Bo\u017cej i konsekracji Rosji. Pius XII odnawia wi\u0119c akt po\u015bwiecenia Niepokalanemu Sercu Maryji, wydaj\u0105c 7 lipca 1952 roku list Sacro vergente anno<\/em>, w kt\u00f3rym pad\u0142y s\u0142owa: „po\u015bwi\u0119camy ca\u0142y rodzaj ludzki Niepokalanemu Sercu Dziewicy Matki Boga, tym razem tak\u017ce, w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b, oddaj\u0105c i po\u015bwi\u0119caj\u0105c wszystkie narody Rosji Jej Niepokalanemu Sercu.”<\/p>\r\n I cho\u0107 Rosja wymieniona zosta\u0142a po raz pierwszy w modlitwach papieskich, to konsekracja z 1952 roku, tak jak i poprzednia sprzed 10 lat, nie stanowi\u0142a wype\u0142nienia \u017c\u0105da\u0144 Matki Bo\u017cej, co siostra \u0141ucja od razu wskaza\u0142a w prywatnej korespondecji.<\/p>\r\n Akt po\u015bwi\u0119cenia dokonany w takiej formie i w taki spos\u00f3b nie stanowi\u0142 wype\u0142nienia warunk\u00f3w konsekracji z czterech powod\u00f3w: 1. Matka Bo\u017ca \u017c\u0105da\u0142a wymienienia jedynie<\/em> Rosji, a nie umieszczenia jej obok ca\u0142ego \u015bwiata, wszystkich narod\u00f3w czy rodzaju ludzkiego; 2. W modlitw\u0119 konsekracyjn\u0105 nie w\u0142\u0105czyli si\u0119 biskupi, a wynika\u0142o to z tej prostej przyczyny, \u017ce nie zostali do tego przez papie\u017ca zaproszeni; 3. Konsekracja sformu\u0142owana zosta\u0142a zbyt og\u00f3lnikowo i nie zawiera\u0142a niezb\u0119dnego wo\u0142ania o powr\u00f3t do Jedynego Prawdziwego Ko\u015bcio\u0142a, wo\u0142ania skierowanego do 'ko\u015bcio\u0142a’ prawos\u0142awnego o nawr\u00f3cenie z drogi schizmy; 4. Nie wymieniono w akcie konsekracyjnym pierwszych sob\u00f3t miesi\u0105ca jako przykazanych \u015brodk\u00f3w na zado\u015b\u0107uczynienie.<\/p>\r\n Mimo swych brak\u00f3w, list konsekracyjny Sacro vergente anno<\/em> stan\u0105\u0142 zbyt blisko wype\u0142nienia \u017c\u0105da\u0144 Matki Bo\u017cej i z tego powodu neomodernistyczy establishment poczu\u0142 si\u0119 zagro\u017cony. Stwierdza o tym austriacki Jezuita, ojciec Jos\u00e9ph Schweigl po powrocie z Portugalii gdzie przeprowadza\u0142 rozmowy z siostr\u0105 \u0141ucj\u0105 jako specjalny wys\u0142annik Piusa XII<\/a>[9]<\/span><\/span><\/span>, pisz\u0105c: „wiele \u015brodowisk jest przeciwnych mo\u017cliwo\u015bci takiej konsekracji”.<\/p>\r\n W tym momencie warto skupi\u0107 si\u0119 nad tym problemem i przypomnie\u0107 kto sta\u0142 w szeregach podkopuj\u0105cych mury Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n Obok oczywistych i znanych wrog\u00f3w (masoneria, komuni\u015bci), kt\u00f3rzy atakuj\u0105c z zewn\u0105trz nie zaniedbywali stopniowego przenikania do wn\u0119trza Ko\u015bcio\u0142a, wiod\u0105c\u0105 rol\u0119 w samym Ko\u015bciele odgrywali rozszerzaj\u0105cy swe wp\u0142ywy neomodernistyczni teologowie, duchowni i hierarchowie. Pierwszym neomodernistycznym 'ekspertem Fatimy’ by\u0142 flamandzki Jezuita Edouard Dhanis – mierny analityk i jeszcze s\u0142abszy znawca zagadnie\u0144 Maryjnych. Jego pierwsza, wydana ju\u017c w 1945 roku ksi\u0105\u017cka pt O Objawieniach i Sekrecie Fatimskim: Uwagi krytyczne<\/em>, rozgranicza Objawienia na dwa etapy: 'Fatim\u0119 I’ obejmuj\u0105c\u0105 Objawienia 1917 roku, kt\u00f3re – wed\u0142ug Dhahisa – mog\u0105<\/em> (jedynie: „mog\u0105”) by\u0107 uznane za autentyczne, i 'Fatim\u0119 II’ obejmuj\u0105c\u0105 Objawienia siostry \u0141ucji przekazane w jej pami\u0119tnikach i Wspomnieniach, kt\u00f3re maj\u0105 by\u0107 niczym innym tylko jej osobistymi wymys\u0142ami. Atakuj\u0105c siostr\u0119 \u0141ucj\u0119 ojciec Dhanis nie przebiera\u0142 w s\u0142owach, nazywaj\u0105c Objawienia „nie\u015bwiadomymi wymys\u0142ami” czy wr\u0119cz „halucynacjami”. Stosuj\u0105c tak jednoznaczne okre\u015blenia ojciec Dhanis nie tylko nie zadba\u0142 o udowodnienie swoich tez, ale prace pisa\u0142 na podstawie bardzo ubogich materia\u0142\u00f3w \u017ar\u00f3d\u0142owych i ani razu<\/span> nie spotka\u0142 si\u0119 z siostr\u0105 \u0141ucj\u0105 (w przeciwie\u0144stwie do innych wybitnych znawc\u00f3w zagadnienia).<\/p>\r\n Nienawidz\u0105c Przes\u0142ania Maryjnego, a tym samym zatrzymania rozlewaj\u0105cych si\u0119 na \u015bwiat b\u0142\u0119d\u00f3w Rosji, na kr\u00f3tko przed og\u0142oszeniem listu papieskiego Sacro vergente anno<\/em>, ojciec Dhanis pisa\u0142 do Ojca \u015awi\u0119tego, \u017ce „praktycznie niemo\u017cliwe jest dokonanie takiej konsekracji” bez zgody w\u0142adz sowieckich i 'ko\u015bcio\u0142a’ prawos\u0142awnego. Ojciec Dhanis sta\u0142 si\u0119 wi\u0119c przyk\u0142adem prominentnych postaci wewn\u0105trz Ko\u015bcio\u0142a, postaci pozbawionych wiary w Przes\u0142anie Maryjne, wykazuj\u0105cych charakterystyczne sympatie do systemu sowieckiego oraz cechuj\u0105cych si\u0119 zaawansowan\u0105 alergi\u0105 do Tradycji Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n O alergii tej \u015bwiadczy fakt, i\u017c obok swego zainteresowania Fatim\u0105, ojciec Dhanis 'zas\u0142yn\u0105\u0142’ r\u00f3wnie\u017c wk\u0142adem w prace nad tzw. Katechizmem Holenderskim (De Nieuwe Katechismus<\/em>) wydanym w Utrechcie w 1966 roku, kt\u00f3ry (obok powsta\u0142ego w tym samym czasie tzw. Katechizmu Francuskiego – oba jako owoce teologii nowego posoborowego Ko\u015bcio\u0142a), jak celnie uj\u0105\u0142 to ks. prof. Micha\u0142 Poradowski:<\/p>\r\n „Neguje istnienie anio\u0142\u00f3w, diab\u0142a, sakramentu kap\u0142a\u0144stwa, rzeczywistej obecno\u015bci Chrystusa Pana w Eucharystii, a przede wszystkim dw\u00f3ch natur: boskiej i ludzkiej w osobie Chrystusa Pana. Katechizm francuski, zwany Pierres vivantes <\/em>(1982), oczywi\u015bcie bez aprobaty Stolicy Apostolskiej, jest ca\u0142kowicie ze\u015bwiecczony: Matka Bo\u017ca jest zwyk\u0142\u0105 Maryj\u0105; Zmartwychwstanie Chrystusa Pana jest tylko „prze\u017cyciem” wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skiej w Jerozolimie; Wniebowst\u0105pienie jest tylko „obrazem alegorycznym”; Eucharystia jest tylko wspomnieniem Ostatniej Wieczerzy, itd.” <\/a>[10]<\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n Nic dziwnego, \u017ce takie podej\u015bcie do Ko\u015bcio\u0142a i Objawienia Fatiskiego umo\u017cliwi\u0142o Dhanisowi zrobienie szybkiej kariery – oczywi\u015bcie po \u015bmierci Piusa XII i przy wielkim poparciu neomodernist\u00f3w. Jednym z por\u0119czycieli by\u0142 Monsignore Montini, przysz\u0142y papie\u017c Pawe\u0142 VI. Tak wi\u0119c ju\u017c w 1962 roku ojciec Dhanis zostaje konsultorem \u015awi\u0119tego Oficjum (alergia do Tradycji si\u0119ga nawet nazewnictwa: \u015awi\u0119te Oficjum przemienione zosta\u0142o przez papie\u017ca Paw\u0142a VI w 1965 roku na 'Kongregacj\u0119 Nauki Wiary’), w rok p\u00f3\u017aniej zostaje rektorem presti\u017cowego Uniwersytetu Gregoria\u0144skiego, podczas obrad Soboru Watyka\u0144skiego II zostaje doradc\u0105 (Peritus<\/em>) i cz\u0142onkiem soborowej Komisji Teologicznej, a w 1967 roku Pawe\u0142 VI mianuje go specjalnym sekretarzem pierwszego Synodu Biskup\u00f3w.<\/p>\r\n Przeskakuj\u0105c nieco w czasie, widzimy na jakich to podstawach i cytuj\u0105c jakich teolog\u00f3w opiera si\u0119 og\u0142oszony przez Watykan w 2000 roku tekst, przedstawiany jako 'Trzecia Tajemnica Fatimska’, je\u015bli jedynym<\/span> ekspertem, kt\u00f3rego wspomniano by\u0142 w\u0142a\u015bnie ojciec Eduard Dhanis. Kardyna\u0142 Jos\u00e9ph Ratzinger nazywa w Komentarzu Teologicznym ojca Dhanisa „wybitnym znawc\u0105 tego [Fatimy] zagadnienia”.<\/p>\r\n Brak wiary w Objawienie Fatimskie jest bezpo\u015brednim wynikiem przyj\u0119cia pewnej filozofii propagowanej przez neomodernistycznych my\u015blicieli. Jednym z przyjaci\u00f3\u0142 ojca Dhanisa by\u0142 Monsignor Montini, a obaj byli wielbicielami francuskiego teologa, profesora Jacques’a Maritain, maj\u0105cego swymi pracami wielki wp\u0142yw na ludzi Ko\u015bcio\u0142a w XX wieku. „Jestem uczniem [wyznawc\u0105] Maritain i b\u0119d\u0119 nazywa\u0142 go moim nauczycielem [Mistrzem]” – g\u0142osi\u0142 Monsignore Montini ju\u017c jako papie\u017c Pawe\u0142 VI.<\/p>\r\n Maritain, pisz\u0105c quasiortodoksyjne prace, w g\u0142\u0119bi serca zaprzecza\u0142 dogmatom, np. wiecznej karze piek\u0142a (z kt\u00f3rego, wed\u0142ug niego, na ko\u0144cu i sam Szatan mia\u0142by by\u0107 'wybawiony’)<\/a>[11]<\/span><\/span><\/span>, czy te\u017c – jak podchwyci\u0142 to ameryka\u0144ski teolog-dysydent ojciec John Courtney Murray – zgadza\u0142 si\u0119 ze zburzeniem dogmatu Extra Ecclesia nulla est salus<\/em> „Nie ma zbawienia poza Ko\u015bcio\u0142em” i zast\u0105pienie go 'bardziej demokratycznym’ – „Nie ma zbawienia poza Prawd\u0105”, co sta\u0142o si\u0119 etapem do w\u0142o\u017cenia Ko\u015bcio\u0142a w worek innych religii, kt\u00f3re te\u017c przecie\u017c chc\u0105 posiada\u0107 „Prawd\u0119”. Sympatyk „czerwonych ruch\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich” we Francji, „ksi\u0119\u017cy-robotnik\u00f3w” i ca\u0142ego powojennego nurtu chrze\u015bcija\u0144skich-demokrat\u00f3w – b\u0119d\u0105cego narz\u0119dziem wykorzystania chrze\u015bcija\u0144stwa do wprowadzania liberalizmu jako nowego systemu spo\u0142ecznego – Maritain widzia\u0142 rozwi\u0105zanie problem\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata w kreatywno\u015bci Cz\u0142owieka. Epatowa\u0142 si\u0119 wielko\u015bci\u0105 Cz\u0142owieka, kt\u00f3ry sam poradzi sobie ze swoimi problemami jako jednostka, grupa spo\u0142eczna czy rasa ludzka. Jako intelektualny promotor procesu „demokratyzacji Ko\u015bcio\u0142a”, zyska\u0142 sobie dodatkowych wielbicieli u posoborowych specjalist\u00f3w od liberalizacji czyli demonta\u017cu Ko\u015bcio\u0142a. „Humanizm!”, czy te\u017c „Humanizm Chrze\u015bcija\u0144ski!” – oto has\u0142a Maritain i tym samym posoborowego Ko\u015bcio\u0142a. To r\u00f3wnie\u017c robocze motto i ostatniego pontyfikatu, do czego jeszcze dojdziemy.<\/p>\r\n <\/p>\r\n Zdaj\u0105c sobie z pewno\u015bci\u0105 spraw\u0119 z niepe\u0142nej konsekracji dokonanej w lipcu 1952 roku, Papie\u017c Pius XII wysy\u0142a kardyna\u0142a Alfredo Ottaviani, Prefekta \u015awi\u0119tego Oficjum do klasztoru w Coimbra celem przeprowadzenia rozm\u00f3w z siostr\u0105 \u0141ucj\u0105. Rozmowa przeprowadzona 17 maja 1955 dotyczy\u0142a g\u0142\u00f3wnie Trzeciej Tajemnicy, a na pytanie Kardyna\u0142a kiedy Trzecia Tajemnica powinna zosta\u0107 ujawniona, siostra \u0141ucja powiedzia\u0142a, \u017ce „nie p\u00f3\u017aniej ni\u017c w 1960 roku”. Kardyna\u0142 Ottaviani spyta\u0142 si\u0119 dlaczego w\u0142a\u015bnie wtedy, na co siostra \u0141ucja odpowiedzia\u0142a: „Poniewa\u017c wtedy b\u0119dzie to ja\u015bniejsze” (portug. mais claro<\/em>). Gdy kard. Ottviani nalega\u0142 na wyja\u015bnienie dlaczego mamy czeka\u0107 do 1960 roku, uzyska\u0142 odpowied\u017a: „Poniewa\u017c Naj\u015bwi\u0119tsza Dziewica tego sobie \u017cyczy”.<\/a>[12]<\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n Trzeba pami\u0119ta\u0107, \u017ce rok 1960 by\u0142 wielokrotnie przywo\u0142ywany przez siostr\u0119 \u0141ucj\u0119 jako ostatni termin ujawnienia Trzeciej Tajemnicy. Zaraz po przekazaniu Tajemnicy biskupowi da Silva w 1944 roku i po przekonaniu si\u0119, \u017ce nie zamierza on jej przeczyta\u0107 („Nie jest moim obowi\u0105zkiem w\u0142\u0105czanie si\u0119 w t\u0119 spraw\u0119. Sekret Nieba nie jest dla mnie i nie zamierzam obci\u0105\u017ca\u0107 siebie tak\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105”<\/a>[13]<\/span><\/span><\/span>), siostra \u0141ucja wymog\u0142a przyrzeczenie, by koperta z Sekretem by\u0142a – jak wspomina ksi\u0105dz kanonik Galamba – „definitywnie otwarta oraz [tre\u015b\u0107] przeczytana dla \u015bwiata, albo w momencie jej [siostry \u0141ucji] \u015bmierci, albo w 1960 roku, kt\u00f3rekolwiek nast\u0105pi wcze\u015bniej.”<\/p>\r\n Podobnie Patriarcha Portugalii, kardyna\u0142 Carejeira respektuj\u0105c \u017cyczenia Matki Bo\u017cej publicznie przyrzek\u0142 w 1945 roku, i\u017c koperta z Sekretem „b\u0119dzie otwarta w 1960 roku”. W miar\u0119 zbli\u017cania si\u0119 tej daty, \u015bwiat oczekiwa\u0142 ujawnienia Trzeciego Sekretu. Niestety, nie doczeka\u0142 si\u0119.<\/p>\r\n Prze\u0142omowy rok 1960 poprzedzony zosta\u0142 zwrotem Watykanu w stosunku do Objawienia a szczeg\u00f3lnie Trzeciego Sekretu. Je\u015bli nawet w 1955, a tym bardziej w 1944 roku Watykan nie wyra\u017ca\u0142 zainteresowania posiadaniem koperty z Sekretem, tak z pocz\u0105tkiem 1957 roku \u015awi\u0119te Oficjum za\u017c\u0105da\u0142o przekazania wszystkich notatek siostry \u0141ucji, a „przede wszystkim Tajemnic\u0119”. Nieznane s\u0105 jeszcze dzisiaj wszystkie dokumenty dotycz\u0105ce motyw\u00f3w tego zwrotu, ale mo\u017cna niemal mie\u0107 pewno\u015b\u0107, i\u017c Watykan chcia\u0142 po prostu przej\u0105\u0107 w swoje r\u0119ce kontrol\u0119 nad ujawnieniem Sekretu i zapobiec ujawnieniu go przez biskup\u00f3w portugalskich<\/a>[14]<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\r\n Gdy Watykan poprzez nuncjusza papieskiego w Lizbonie Monsignore Cento za\u017c\u0105da\u0142 przekazania Sekretu, biskup da Silva zleci\u0142 ten proces swemu pomocnikowi, biskupowi Joao Venancio. Po dwukrotnym odm\u00f3wieniu przez biskupa da Silva przeczytania Sekretu, biskup Vanancio, kiedy by\u0142 sam, wzi\u0105\u0142 zalakowan\u0105 kopert\u0119 pod silne \u015bwiat\u0142o \u017car\u00f3wki i, jak stwierdza bp da Silva:<\/p>\r\n „W du\u017cej kopercie biskupa [da Silva] zobaczy\u0142 mniejsz\u0105 kopert\u0119 siostry \u0141ucji, a wewn\u0105trz tej [mniejszej] koperty zwyk\u0142\u0105 kartk\u0119 papieru z marginesami po obu stronach wielko\u015bci \u00be centymetra. Zada\u0142 sobie trud zapisania wymiar\u00f3w wszystkiego. Zatem [wiemy, \u017ce], ostatnia cz\u0119\u015b\u0107 Tajemnicy Fatimskiej zosta\u0142a zapisana na ma\u0142ej kartce papieru.”<\/a>[15]<\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n Przypomnienie tego zapisku jest niezwykle istotne, gdy\u017c – wraz z innymi dokumentami, do kt\u00f3rych jeszcze dojdziemy – pokazuje, i\u017c Trzecia Tajemnica zapisana zosta\u0142a na jednej ma\u0142ej kartce papieru<\/em>, co k\u0142\u00f3ci si\u0119 z ujawnion\u0105 przez Watykan w 2000 roku 'Trzeci\u0105 Tajemnic\u0105’, kt\u00f3rej tre\u015b\u0107 mie\u015bci si\u0119 a\u017c na czterech stronach<\/a>[16]<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\r\n Wkr\u00f3tce po tym, biskup Venancio osobi\u015bcie dostarczy\u0142 zapiski siostry \u0141ucji nuncjuszowi papieskiemu w Lizbonie, kt\u00f3re dotar\u0142y do Watykanu 16 kwietnia 1957 roku i przekazane zosta\u0142y bezpo\u015brednio Piusowi XII. Papie\u017c umie\u015bci\u0142 kopert\u0119 i zapiski w ma\u0142ym drewnianym sejfie swego apartamentu. Wszelkie dotychczas znane informacje wskazuj\u0105, \u017ce do tego sejfu nosz\u0105cego napis Secretum Sancti Officii (’Tajemnica \u015awi\u0119tego Oficjum’)<\/em>, Pius XII po Sekret nigdy nie si\u0119gn\u0105\u0142 i nigdy go nie pozna\u0142<\/a>[17]<\/span><\/span><\/span>.<\/p>\r\n Pod koniec swego pontyfikatu Pius XII rzadko wypowiada\u0142 si\u0119 o Fatimie, a siostra \u0141ucja czeka\u0142a, niecierpliwie czeka\u0142a na spe\u0142nienie \u017c\u0105da\u0144 Matki Bo\u017cej przez Ojca \u015awi\u0119tego. Czeka\u0142a przede wszystkim sama Matka Bo\u017ca i Jej Syn.<\/p>\r\n <\/p>\r\n Tymczasem w klasztorze w Tuy 26 grudnia 1957 roku meksyka\u0144ski ksi\u0105dz Augustine Fuentes przeprowadzi\u0142 rozmowy z siostr\u0105 \u0141ucj\u0105<\/a>[18]<\/span><\/span><\/span>. Ksi\u0105dz Fuentes przygotowuj\u0105cy si\u0119 do procesu beatyfikacyjnego pastuszk\u00f3w fatimskich Hiacynty i Franciszka jako postulator tego procesu mia\u0142 okazj\u0119 przeprowadzenia swobodnej (i najd\u0142u\u017cszej z przeprowadzonych przez kogokolwiek) rozmowy z siostr\u0105 \u0141ucj\u0105. W nieca\u0142y rok p\u00f3\u017aniej na konferencji w domu misyjnym w Guadelupe przekaza\u0142 wypowiedziane podczas spotkania s\u0142owa siostry \u0141ucji, kt\u00f3ra powiedzia\u0142a m.in.:<\/p>\r\n „Ojcze [Fuentes], Naj\u015bwi\u0119tsza Dziewica Maryja jest bardzo smutna, poniewa\u017c nikt nie zwraca uwagi na Jej Przes\u0142anie, nikt: tak ci dobrzy jak i ci \u017ali. […] Uwierz mi, ojcze, \u017ce B\u00f3g uka\u017ce \u015bwiat i uczyni to w spos\u00f3b straszny. Kara z Nieba jest nieunikniona”.<\/p>\r\n „Powiedz mi ojcze [Fuentes], ile czasu zosta\u0142o do 1960 roku? B\u0119dzie to bardzo smutne dla wszystkich, wcale nie radosne, je\u015bli przedtem \u015bwiat nie b\u0119dzie si\u0119 modli\u0107 i pokutowa\u0107. Nie mog\u0119 przekaza\u0107 [teraz] wi\u0119cej szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, poniewa\u017c jest to ca\u0142y czas obj\u0119te tajemnic\u0105 […] Jest to Trzecia Tajemnica Przes\u0142ania Naszej Pani, kt\u00f3ra pozostanie sekretem a\u017c do 1960 roku.”<\/p>\r\n <\/p>\r\n Podczas ca\u0142ej rozmowy siostra \u0141ucja boleje, \u017ce nikt, nawet ci dobrzy nie chc\u0105 s\u0142ucha\u0107 Matki Bo\u017cej. I nawet Papie\u017ce nie chc\u0105 wype\u0142ni\u0107 Jej pro\u015bby…<\/p>\r\n Siostra \u0141ucja ostrzega, \u017ce:<\/p>\r\n „Szatan jest w nastroju, by rozpocz\u0105\u0107 decyduj\u0105c\u0105 walk\u0119 przeciwko Naj\u015bwi\u0119tszej Dziewicy. A poniewa\u017c zna to co najbardziej obra\u017ca Boga, w kr\u00f3tkim czasie zaw\u0142adnie dla siebie najwi\u0119ksz\u0105 liczb\u0119 dusz. Czyni on to wszystko, by zaw\u0142adn\u0105\u0107 [przede wszystkim] duszami konsekrowanymi dla Boga, poniewa\u017c w ten spos\u00f3b doprowadzi do upadku dusz wiernych opuszczonych przez swoich [duchowych] przyw\u00f3dc\u00f3w, przez co tym \u0142atwiej b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 nimi zaw\u0142adn\u0105\u0107”.<\/p>\r\n Wypowiedzi siostry \u0141ucji podczas rozmowy z ksi\u0119dzem Fuentes by\u0142y kwintesencj\u0105 ca\u0142ego Przes\u0142ania Fatimskiego i wkr\u00f3tce po opublikowaniu rozmowy rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 nagonka na ksi\u0119dza Fuentes. Z kurii w Coimbra wyszed\u0142 anonim (autor nigdy nie ujawni\u0142 si\u0119) oskar\u017caj\u0105cy ks. Fuentes o manipulacj\u0119, przekr\u0119canie fakt\u00f3w i wymy\u015blenie fragment\u00f3w rozmowy. Si\u0142y antyfatimskie by\u0142y ju\u017c wtedy na tyle wielkie, i\u017c potrafi\u0142y odebra\u0107 ksi\u0119dzu Fuentes pozycj\u0119 postulatora procesu beatyfikacyjnego. Najwi\u0119ksi badacze Fatimy, jak ojciec Alonso, a nawet nast\u0119pca ks. Fuentes, postulator ojciec Luis Kondor, twierdz\u0105 zgodnie, i\u017c rozmowa z siostr\u0105 \u0141ucj\u0105 by\u0142a w pe\u0142ni prawdziwa<\/a>[19]<\/span><\/span><\/span>. Natomiast k\u0142amstwo wysz\u0142o w\u0142a\u015bnie z kurii biskupiej, gdzie antyfatimskie moce nie tylko przypisywa\u0142y manipulacje ksi\u0119dzu Fuentes, ale nawet posun\u0119\u0142y si\u0119 do sfabrykowania oburzenia jakie mia\u0142a wyrazi\u0107 siostra \u0141ucja (List zdemaskowano p\u00f3\u017aniej jako jawne fa\u0142szerstwo). Innymi s\u0142owy, ci co oskar\u017cali o k\u0142amstwo, sami go tworzyli i pos\u0142ugiwali si\u0119 nim. I cz\u0119sto czyni\u0105 po dzi\u015b dzie\u0144.<\/p>\r\n <\/p>\r\n Papie\u017c Pius XII odszed\u0142 9 pa\u017adziernika 1958 roku pozostawiaj\u0105c po sobie wiele sprzeczno\u015bci wok\u00f3\u0142 swojej osoby. Z jednej strony widzimy wielkie osi\u0105gni\u0119cia pontyfikatu<\/a>[20]<\/span><\/span><\/span>, jak wydanie Encykliki Humani Generis<\/em>, kanonizacj\u0119 najwi\u0119kszego Papie\u017ca ostatnich czas\u00f3w – \u015bwi\u0119tego Piusa X, oraz proklamowanie dogmatu Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, a w sferze polityki bezpieczne przeprowadzenie Ko\u015bcio\u0142a przez burzliwe lata wojny i wzmocnienie autorytetu Ko\u015bcio\u0142a wielk\u0105 pomoc\u0105 udzielan\u0105 osobom represjonowanym, szczeg\u00f3lnie \u017bydom, lecz z drugiej widzimy niezrozumia\u0142e inklinacje neomodernistyczne. Do nich nale\u017cy zaliczy\u0107 otaczanie si\u0119 lewicowcami (np. biskupami Giovanni Montini, Agostino Bea czy Annibale Bugnini) maj\u0105cymi ogromne wp\u0142ywy na polityk\u0119 Watykanu i sterowanie Ko\u015bcio\u0142em, wprowadzenie innowacji liturgicznych (Mszy \u015bw. wieczorne, umo\u017cliwienie \u017conatym pastorom otrzymanie sakramentu kap\u0142a\u0144stwa, rozlu\u017anienie wymaga\u0144 dotycz\u0105cych otrzymania Sakramentu Eucharystii, itp.), a na arenie politycznej umacnianie demokracji (np. poprzez popieranie dekolonizacji kraj\u00f3w afryka\u0144skich, kt\u00f3re sta\u0142y si\u0119 przez to \u017cerem komunistycznych ideologii, co doprowadzi\u0142o do wielkich bratob\u00f3jczych wojen i w sumie degradacji ludno\u015bci).<\/p>\r\n Ta zagadka Piusa XII mo\u017ce by\u0107 wyt\u0142umaczona po cz\u0119\u015bci Jego osobowo\u015bci\u0105: by\u0142 cz\u0142owiekiem niezwyk\u0142ej inteligencji i w u\u0142amku sekundy potrafi\u0142 – jak wytrawny szachista – oceni\u0107 skutki ka\u017cdego ruchu i przewidzie\u0107 efekt ka\u017cdej decyzji. Jak ocenia kard. Domenico Tardini, przyjaciel Papie\u017ca i autor biografii Pio XII<\/em>, ta cecha by\u0142a te\u017c paradoksalnie Jego s\u0142abo\u015bci\u0105, a spot\u0119gowane zosta\u0142o to „\u0142agodno\u015bci\u0105 temperamentu i nawet pewn\u0105 nie\u015bmia\u0142o\u015bci\u0105”. Pius XII „nie by\u0142 typem walcz\u0105cym i preferowa\u0142 raczej samotno\u015b\u0107, a naturalna Jemu cecha spokoju nie usposabia\u0142a do walki 'twarz\u0105 w twarz'”. Wymagaj\u0105cy od siebie<\/a>[21]<\/span><\/span><\/span>, nie zawsze potrafi\u0142 wymaga\u0107 od innych i kto wie czy nie te cechy w\u0142a\u015bnie spowodowa\u0142y utrzymywanie wok\u00f3\u0142 siebie przebojowych i nieszczerych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w.<\/p>\r\n <\/p>\r\n <\/span><\/p>\r\n d. Jan XXIII (1958 – 1963)<\/strong><\/p>\r\n Zebrane po \u015bmierci Piusa XII konklawe po kilku dniach obrad wybra\u0142o 28 pa\u017adziernika 1958 roku nast\u0119pc\u0119, kt\u00f3rym zosta\u0142 biskup Wenecji, kardyna\u0142 Angelo Giuseppe Roncalli. Wyb\u00f3r nie by\u0142 raczej przypadkowy i nieoczekiwany, przynajmniej dla samego papie\u017ca-elekta. W napisanym przed konklawe li\u015bcie do biskupa Piazza z Bergamo, biskup Roncalli wyznaje, i\u017c:<\/p>\r\n „Moja dusza znajduje uspokojenie maj\u0105c zaufanie w tym, \u017ce nowy Duch \u015awi\u0119ty zawieje w Ko\u015bciele, odnawiaj\u0105c<\/em> Jego G\u0142ow\u0119 i prowadz\u0105c do nowego uporz\u0105dkowania cia\u0142a eklezjastycznego<\/em> oraz przynosz\u0105c \u015bwie\u017c\u0105 energi\u0119 do rozwoju ku zwyci\u0119stwie prawdy, dobroci i pokoju. Nie ma dla mnie znaczenia czy nast\u0119pny papie\u017c b\u0119dzie z Bergamo czy nie. Nasze wsp\u00f3lne modlitwy upewni\u0105 [nas], \u017ce b\u0119dzie on rozwa\u017cnym i delikatnym administratorem, \u015bwi\u0119tym b\u0105d\u017a grzesznikiem. Czy rozumie Jego Ekscelencja co mam na my\u015bli?”<\/a>[22]<\/span><\/span><\/span> [podkre\u015blenie – L.M.]<\/p>\r\n Je\u015bli, jak twierdz\u0105 zgodnie biografowie Jana XXIII, Peter Habblethwaite i Msgr. Capovilla, obaj sympatyzuj\u0105cy z Papie\u017cem, ostatnie zdanie „Czy rozumie Jego Ekscelencja co mam na my\u015bli?” jest aluzj\u0105 do swojej osoby, czy nie jest interesuj\u0105ce u\u017cycie zwrotu „\u015bwi\u0119tym b\u0105d\u017a grzesznikiem”?<\/p>\r\n Dokonany wyb\u00f3r Papie\u017ca nie by\u0142 r\u00f3wnie\u017c zaskoczeniem dla wielu elektor\u00f3w. Jak wspomina angielski kardyna\u0142 John Heenan:<\/p>\r\n „Nie by\u0142o wielkiej tajemnicy w wyborze [Jana XXIII]. Zosta\u0142 on wybrany w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce by\u0142 ju\u017c starym cz\u0142owiekiem, a jego najwi\u0119kszym zadaniem by\u0142o nominowanie Msgr. Montini, Arcybiskupa Mediolanu na kardyna\u0142a w tym celu, by by\u0142 on wybrany [papie\u017cem] na nast\u0119pnym konklawe. Takie by\u0142o zadanie i wype\u0142niono je dok\u0142adnie.”<\/a>[23]<\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n Zadanie to papie\u017c Jan XXIII zacz\u0105\u0142 wype\u0142nia\u0107 ju\u017c od pocz\u0105tku swego pontyfikatu, reformuj\u0105c ustanowiony jeszcze w XVI wieku limit 75 kardyna\u0142\u00f3w, poprzez nominacj\u0119 23 nowych. Na samym czele listy nowych kardyna\u0142\u00f3w jako tzw. Prima Creatura<\/em> (pierwsza osoba) papie\u017c umie\u015bci\u0142 nie kogo innego tylko Msgr. Montini, umo\u017cliwiaj\u0105c uczestnictwo w konklawe oraz daj\u0105c tym samym zna\u0107 swe \u017cyczenie wyboru nast\u0119pcy.<\/p>\r\n Reforma ta mia\u0142a miejsce w drugim miesi\u0105cu pontyfikatu, lecz ju\u017c na samym pocz\u0105tku papie\u017c-elekt spowodowa\u0142 konsternacj\u0119 i w niekt\u00f3rych kr\u0119gach wzburzenie og\u0142aszaj\u0105c zaraz po konklawe: „Vocabur Johannes<\/em>” -„B\u0119d\u0119 nazywany Janem”. Przez pi\u0119\u0107 wiek\u00f3w papie\u017ce starannie omijali to imi\u0119 gdy\u017c nieuchronnie kojarzy\u0142o si\u0119 ono z antypapie\u017cem Janem XXIII (kardyna\u0142em Baldassare Cossa). B\u0119d\u0105c przygotowanym na takie reakcje, kard. Roncalli ju\u017c jako papie\u017c Jan XXIII wyci\u0105gn\u0105\u0142 kartk\u0119, z kt\u00f3rej przeczyta\u0142 uzasadnienie, i\u017c przybiera to imi\u0119, poniewa\u017c od pocz\u0105tku by\u0142 z nim zwi\u0105zany (ojciec kard. Roncalli mia\u0142 na imi\u0119 Jan, parafia, w kt\u00f3rej przyj\u0105\u0142 chrzest by\u0142a pod wezwaniem \u015bw. Jana, itp). Nie wszystkich przekona\u0142y takie wyja\u015bnienia. Ma\u0142o tego, nast\u0119pny ruch nowego papie\u017ca wzbudzi\u0142 dodatkowe zdziwienie i kolejne podejrzenia.<\/p>\r\n Zaraz po zainstalowaniu si\u0119 na Stolicy Piotrowej, Jan XXIII rozkaza\u0142 odrestaurowa\u0107 rze\u017ab\u0119 innego antypapie\u017ca z III wieku, \u015bw. Hipolita<\/a>[24]<\/span><\/span><\/span>, kt\u00f3r\u0105 umie\u015bci\u0142 na prominentnym miejscu, przy samym wej\u015bciu do Biblioteki Watyka\u0144skiej. Wkr\u00f3tce po tym Jan XXIII uda\u0142 si\u0119 do archiw\u00f3w \u015awi\u0119tego Oficjum by zapozna\u0107 si\u0119 z zawarto\u015bci\u0105 swej personalnej teczki z dokumentami. Zapewne nie by\u0142 zdziwiony, \u017ce na teczce widnia\u0142 napis: „Podejrzany o modernizm”.<\/p>\r\n Kim by\u0142 ksi\u0105dz, p\u00f3\u017aniej biskup Roncalli? Jakie by\u0142y jego korzenie ideowe i ideologiczne i gdzie umocowana jest jego teologia 'Nowego Ko\u015bcio\u0142a’, kt\u00f3r\u0105 zapocz\u0105tkowa\u0142 jako papie\u017c Jan XXIII? \u0179eby pozna\u0107 odpowiedzi na te pytania trzeba na chwil\u0119 cofn\u0105\u0107 si\u0119 w czasie i przypomnie\u0107 epizod z konklawe po \u015bmierci papie\u017ca Leona XIII.<\/p>\r\n <\/p>\r\n Gdy papie\u017c Leon XIII umar\u0142 w 1903 roku konklawe ju\u017c na pierwszym g\u0142osowaniu wybra\u0142o kardyna\u0142a Mariano Rampolla markiza del Tindaro i tylko krok dzieli\u0142 od zainstalowania go na Tronie Piotrowym. Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca nie dopu\u015bci\u0142a jednak do tego, a wielk\u0105 rol\u0119 odegra\u0142 przy tym biskup Krakowa Jan Kardyna\u0142 Puzyna. Historia z kardyna\u0142em Rampolla, wetem polskiego kardyna\u0142a i przyczynami tej decyzji s\u0105 r\u00f3wnie fascynuj\u0105ce co przera\u017caj\u0105ce.<\/p>\r\n Konklawe przebiega\u0142o szybko i sprawnie i kardyna\u0142 Rampolla prowadzi\u0142 w g\u0142osowaniu, gdy ku zdumieniu wszystkich zebranych wsta\u0142 i zabra\u0142 g\u0142os kardyna\u0142 Puzyna wnosz\u0105c weto wobec elekta. Weto, zwane Jus Exclusivae<\/em> by\u0142o starym i w sumie rzadko u\u017cywanym prawem datuj\u0105cym si\u0119 jeszcze z XVI wieku<\/a>[25]<\/span><\/span><\/span>. Ta tzw. ekskluzywa umo\u017cliwia\u0142a katolickim monarchom wyra\u017cenie sprzeciwu w skrajnych przypadkach naruszenia witalnych praw Ko\u015bcio\u0142a i wyra\u017cenia swej pozycji przy jawnie skorumpowanych kandydatach. Prawo to odwo\u0142ywa\u0142o si\u0119 w swej istocie do budowanej w \u015bredniowieczu harmonijnej relacji Ko\u015bci\u00f3\u0142-Pa\u0144stwo, i cho\u0107 w przesz\u0142o\u015bci by\u0142o nadu\u017cywane w wyniku r\u00f3\u017cnych s\u0142abo\u015bci hierarchii ko\u015bcielnej i politycznych rozgrywek monarch\u00f3w, mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce w tym przypadku u\u017cycie go przez kard. Puzyn\u0119 by\u0142o niezwykle wa\u017cnym (i ostatnim) akcentem takich stosunk\u00f3w.<\/p>\r\n Wsp\u00f3\u0142cze\u015bni historycy, dysponuj\u0105cy niestety ca\u0142y czas niepe\u0142nymi danymi, pr\u00f3buj\u0105 dociec prawdziwych przyczyn u\u017cycia weta przez kard. Puzyn\u0119, kt\u00f3ry dzia\u0142a\u0142 w imieniu cesarza Austro-W\u0119gier Franciszka J\u00f3zefa I. Najcz\u0119\u015bciej rozpatrywuje si\u0119 skomplikowane stosunki pomi\u0119dzy Niemcami, Rosj\u0105 i cesarstwem Austro-W\u0119gierskim, w tym do\u015b\u0107 znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 Polski w tych zawirowaniach politycznych, jednak coraz mocniejsze podstawy faktograficzne pozwalaj\u0105 przypuszcza\u0107, \u017ce opr\u00f3cz wa\u017cnych aspekt\u00f3w politycznych, o decyzji cesarza przewa\u017cy\u0142y informacje dowodz\u0105ce, i\u017c kard. Rampolla by\u0142 cz\u0142onkiem organizacji maso\u0144skiej. I to nie tylko szeregowym cz\u0142onkiem pot\u0119pionych przez papie\u017cy organizacji<\/a>[26]<\/span><\/span><\/span>, lecz wysokim mistrzem najbardziej elitarnej i szata\u0144skiej Akademii Maso\u0144skiej, znanej pod nazw\u0105 Ordo Templi Orientis – OTO<\/em>.<\/p>\r\n W tej sprawie u cesarza Franciszka J\u00f3zefa interweniowa\u0142 osobi\u015bcie Monsignior Ernest Jouin, francuski ksi\u0105dz, kt\u00f3ry ca\u0142e swe \u017cycie po\u015bwi\u0119ci\u0142 trudnej i niebezpiecznej walce z tajnymi organizacjami. W 1913 roku ks. Jouin za\u0142o\u017cy\u0142 patriotyczn\u0105 Lig\u0119 Francuskich Katolik\u00f3w (Ligue Franc-Catholique<\/em>), a w 1918 organizacj\u0119 (i pismo) o nazwie Mi\u0119dzynarodowy Przegl\u0105d Tajnych Organizacji (Revue Internationale des Soci\u00c3\u00a9t\u00c3\u00a9s Secr\u00c3\u00a9tes<\/em>), kt\u00f3re nada\u0142y mu s\u0142aw\u0119 dociekliwego specjalisty od knowa\u0144 \u017cydowsko-maso\u0144skich (zwrot '\u017cydowsko-maso\u0144skie’ si\u0142y pochodzi z prac ks. Jouin, kt\u00f3ry prawdopodobnie u\u017cy\u0142 go w przedmiotowej literaturze po raz pierwszy). Walk\u0119, kt\u00f3r\u0105 prowadzi\u0142 Msgr. Jouin chwali\u0142 w 1918 roku papie\u017c Benedykt XV, a w rok p\u00f3\u017aniej otrzyma\u0142 on specjalny list od Sekretarza Stanu kardyna\u0142a Gasparri, w kt\u00f3rym „Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015b\u0107 ma zaszczyt pogratulowa\u0107 za dotychczasowe i zach\u0119ci\u0107 do dalszych prac, maj\u0105cych wielki wp\u0142yw w ostrzeganiu wiernych i pomagaj\u0105cych w skutecznej walce przeciwko si\u0142om wymierzonym na destrukcj\u0119 nie tylko religii, ale i ca\u0142ego porz\u0105dku spo\u0142ecznego.”<\/a>[27]<\/span><\/span><\/span> Podobnie nast\u0119pca Benedykta XV, papie\u017c Pius XI nie tylko podzi\u0119kowa\u0142 ks. Jouin za dotychczasow\u0105 walk\u0119, ale w prywatnej audiencji zach\u0119ci\u0142 go do dalszych wysi\u0142k\u00f3w.<\/a>[28]<\/span><\/span><\/span><\/p>\r\n Wiedz\u0105c, i\u017c kardyna\u0142 Rampolla by\u0142 niezwykle inteligentnym i skutecznym dyplomat\u0105 w hierarchii ko\u015bcielnej i typowany by\u0142 na pewnego nast\u0119pc\u0119 papie\u017ca Leona XIII, Msgr. Jouin przedstawi\u0142 cesarzowi Franciszkowi J\u00f3zefowi dokumenty \u015bwiadcz\u0105ce o powi\u0105zaniach kard. Rampolla z lo\u017c\u0105
\r\n<\/em><\/strong><\/p>\r\n1. Czym jest Fatima?<\/h4>\r\n
2. Papie\u017ce wobec Fatimy<\/h4>\r\n
\r\n\t
\r\n\t
\r\n\t
\r\n\t
\r\n\t
\r\n\t