{"id":92575,"date":"2017-01-01T22:30:10","date_gmt":"2017-01-02T03:30:10","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=92575"},"modified":"2016-12-31T12:34:59","modified_gmt":"2016-12-31T17:34:59","slug":"katolicka-odnowa-charyzmatyczna-ks-scott-gardner","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=92575","title":{"rendered":"Katolicka Odnowa Charyzmatyczna – Ks. Scott Gardner<\/em>"},"content":{"rendered":"

Ochrzczeni w \u201eDuchu\u201d<\/strong><\/p>\r\n

\u201eChrzest w Duchu\u201d, \u201emodlitwa j\u0119zykami\u201d, \u201edar proroctwa\u201d i \u201eosobista wi\u0119\u017a z Jezusem\u201d to typowe slogany jakimi pos\u0142uguje si\u0119 tzw. Katolicka Odnowa Charyzmatyczna, ruch kt\u00f3rego pocz\u0105tki wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z \u201erekolekcjami\u201d zorganizowanymi na Duquesne University w Pittsburghu w roku 1967. Do roku 1990 zyska\u0142 on na ca\u0142ym \u015bwiecie 72 miliony zwolennik\u00f3w i posiada obecnie oficjalne struktury w oko\u0142o 120 krajach[1]<\/a>. Ten gwa\u0142towny rozw\u00f3j, po\u0142\u0105czony z niemal ca\u0142kowitym zarzuceniem przez jego cz\u0142onk\u00f3w nawet nominalnie katolickich praktyk, wierze\u0144 i terminologii, od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu wywo\u0142uje powa\u017cne zaniepokojenie w\u015br\u00f3d wiernych tradycyjnej nauce i dyscyplinie Ko\u015bcio\u0142a. Jako, \u017ce w zesz\u0142ym roku Katolicka Odnowa Charyzmatyczna \u015bwi\u0119towa\u0142a 30-lecie swego istnienia, warto przyjrze\u0107 si\u0119 pokr\u00f3tce jej naukom, praktykom oraz historii.<\/p>\r\n

Poni\u017cszy cytat, stanowi\u0105cy typowy przyk\u0142ad literatury charyzmatycznej, odnosi si\u0119 do \u201echrztu w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d, \u201edo\u015bwiadczenia wiary\u201d, w trakcie kt\u00f3rego –  zgodnie z naukami charyzmatyk\u00f3w – ma miejsce \u201euwolnienie\u201d \u0142aski otrzymanej w sakramencie chrztu, bierzmowania i Eucharystii oraz do\u015bwiadczenie obecno\u015bci Bo\u017cej w spos\u00f3b osobisty. Zauwa\u017cy\u0107 w nim mo\u017cna nieortodoksyjny pogl\u0105d na natur\u0119 sakrament\u00f3w, kt\u00f3ry podziela wi\u0119kszo\u015b\u0107 os\u00f3b zaanga\u017cowanych w dzia\u0142alno\u015b\u0107 Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej:<\/p>\r\n

\u201eW ka\u017cdej parafii istnieje wiele grup posiadaj\u0105cych w\u0142asn\u0105 wizj\u0119, cel i zakres pos\u0142ugi (sic). Nikomu nie przeszkadzaj\u0105 K\u00f3\u0142ka R\u00f3\u017ca\u0144cowe, Legion Maryi, Stowarzyszenie \u015bw. Wincentego a Paulo czy wiele innych organizacji parafialnych – lista ta mog\u0142aby by\u0107 znacznie d\u0142u\u017csza. Sk\u0105d wi\u0119c tyle wrzawy wok\u00f3\u0142 Odnowy Charyzmatycznej? Posiadanie grupy modlitewnej jest przecie\u017c dla ka\u017cdej parafii rzecz\u0105 po\u017c\u0105dan\u0105. Prawda jest jednak taka, \u017ce Katolicka Odnowa Charyzmatyczna to nie tylko cotygodniowe spotkania modlitewne. Serce jej stanowi Chrzest w Duchu \u015awi\u0119tym – \u0142aska, kt\u00f3ra jak s\u0105dz\u0119 powinna sta\u0107 si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 normalnego do\u015bwiadczenia ka\u017cdego chrze\u015bcijanina. Poprzez chrzest w Duchu \u015awi\u0119tym ka\u017cdy – duchowny czy \u015bwiecki, m\u0119\u017cczyzna czy kobiety, m\u0142ody czy stary, czarny czy bia\u0142y, bogaty czy ubogi -ma sposobno\u015b\u0107 powiedzie\u0107 Bogu jasno i zdecydowanie \u00abTak\u00bb. Chodzi jednak o co\u015b jeszcze wi\u0119cej. Opr\u00f3cz nawi\u0105zania osobistej wi\u0119zi z Jezusem Chrystusem, m\u00f3wimy \u00abTak\u00bb uwalniaj\u0105cej obecno\u015bci Ducha \u015awi\u0119tego oraz Jego darom – charyzmatom. Wielu z nas nie uczyni\u0142o tego podczas procesu inicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej. Mo\u017cemy uczyni\u0107 to teraz, pozwalaj\u0105c Duchowi \u015awi\u0119temu przemieni\u0107 nas w samym rdzeniu naszej istoty i przygotowa\u0107 nas do s\u0142u\u017cby Ko\u015bcio\u0142owi oraz \u015bwiatu\u201d[2]<\/a>.<\/p>\r\n

B\u0142\u0119dy doktrynalne<\/strong><\/p>\r\n

Implikacje powy\u017cszego twierdzenia powinny by\u0107 oczywiste dla ka\u017cdej osoby posiadaj\u0105cej elementarn\u0105 cho\u0107by znajomo\u015b\u0107 katechizmu. Interpretuj\u0105c je w spos\u00f3b ortodoksyjny i na korzy\u015b\u0107 autora mo\u017cna je odnie\u015b\u0107 do sakramentu bierzmowania, w kt\u00f3rym Duch \u015awi\u0119ty przychodzi do nas w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny, by uczyni\u0107 nas prawdziwymi chrze\u015bcijanami i doskona\u0142ymi \u017co\u0142nierzami Chrystusa.<\/p>\r\n

Gdyby teologia charyzmatyk\u00f3w by\u0142a bardziej sakramentalna, mo\u017cna by podejrzewa\u0107, \u017ce mowa jest tu o jakim\u015b \u201e\u00f3smym sakramencie\u201d, niezb\u0119dnym rzekomo do uzupe\u0142nienia pozosta\u0142ych siedmiu. Jest jednak dok\u0142adnie przeciwnie, charyzmatycy neguj\u0105 jakikolwiek \u015bcis\u0142y zwi\u0105zek pomi\u0119dzy \u201eChrztem w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d a sakramentami katolickimi, jako \u017ce \u201eobrz\u0119d sakramentalny i do\u015bwiadczenie religijne s\u0105 [wed\u0142ug nich] wzajemnie uzupe\u0142niaj\u0105cymi si\u0119 elementami podstawowej inicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej\u201d[3]<\/a>. A jako, \u017ce owe elementy maj\u0105 charakter komplementarny, charyzmatycy nie widz\u0105 powodu by pozbawia\u0107 niekatolik\u00f3w czy nawet nie-chrze\u015bcijan szansy na do\u015bwiadczenie \u201echaryzmat\u00f3w\u201d, przez kt\u00f3ry to termin rozumiej\u0105 nadzwyczajne manifestacje dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3re okaza\u0142y si\u0119 tak pomocne w ekspansji pierwotnego Ko\u015bcio\u0142a i zanik\u0142y wkr\u00f3tce po Czasach Apostolskich.<\/p>\r\n

Uwa\u017caj\u0105 wi\u0119c, i\u017c komplementarna natura obu cz\u0119\u015bci \u201einicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej\u201d sprawia, \u017ce porz\u0105dek ich jest odwracalny, tj. \u017ce nawet cz\u0142owiek nieochrzczony do\u015bwiadczy\u0107 mo\u017ce owego \u201eChrztu w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d i sta\u0107 si\u0119 ipso facto<\/em> chrze\u015bcijaninem, potrzebuj\u0105c jedynie \u201eobrz\u0119d\u00f3w sakramentalnych\u201d dla \u201euzupe\u0142nienia\u201d swej \u201einicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej\u201d. Status tych os\u00f3b by\u0142by taki sam jak status katolika, kt\u00f3ry otrzymawszy sakramenty wci\u0105\u017c potrzebuje postrzegalnej manifestacji przyj\u0119cia niewidzialnej \u0142aski.<\/p>\r\n

Oczywistym jest jednak, \u017ce wielu ludzi, niekiedy nawet wielkich \u015bwi\u0119tych, nigdy nie otrzyma\u0142o tego rodzaju pociech duchowych, a tym bardziej nie do\u015bwiadczy\u0142o nadzwyczajnych manifestacji dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego. Twierdzenie, \u017ce cz\u0142owiek nieochrzczony, kt\u00f3ry do\u015bwiadczy\u0142 \u201eChrztu w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d, jest w jaki\u015b spos\u00f3b bli\u017cszy Bogu ni\u017c pobo\u017cny, ochrzczony katolik, kt\u00f3ry nigdy nie mia\u0142 takich do\u015bwiadcze\u0144, jest jawnym absurdem.<\/p>\r\n

Wszystko to bierze si\u0119 z fa\u0142szywego za\u0142o\u017cenia, \u017ce udzieleniu \u0142aski – albo przynajmniej jej \u201euwolnieniu\u201d – towarzyszy zawsze emocjonalne do\u015bwiadczenie. Jest jednak dok\u0142adnie przeciwnie, w przypadku udzielenia \u0142aski sakramentalnej jedynym postrzegalnym objawem jej przyj\u0119cia jest cz\u0119sto sam tylko znak sakramentalny. Katechizm Soboru Trydenckiego definiuje sakrament jako \u201eznak widzialny niewidzialnej \u0142aski, ustanowiony dla naszego usprawiedliwienia\u201d. Znak \u00f3w sprawia to, co wyra\u017ca. Poniewa\u017c widzialne znaki wszystkich sakrament\u00f3w s\u0105 ca\u0142kowicie obiektywne i ustalone przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 zgodnie z zaleceniami lub z natchnienia Chrystusa Pana, osobiste odczucia nie maj\u0105 \u017cadnego wp\u0142ywu na udzielanie \u0142aski w sakramentach (oczywi\u015bcie o ile nie ma si\u0119 sprzecznej intencji).<\/p>\r\n

Podstawowe idee ruchu charyzmatycznego i ich niezgodno\u015b\u0107 i doktryn\u0105 katolick\u0105<\/strong><\/p>\r\n

Nauka o \u201eChrzcie w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d, stanowi\u0105ca fundament \u201eteologii\u201d Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej, opiera si\u0119 na fa\u0142szywym rozumieniu \u0142aski, do\u015bwiadczenia i wzajemnego stosunku mi\u0119dzy nimi. W dalszej cz\u0119\u015bci niniejszego artyku\u0142u przeanalizujemy kolejno w \u015bwietle doktryny katolickiej podstawowe idee ruchu charyzmatycznego oraz fa\u0142szywe za\u0142o\u017cenia, na kt\u00f3rych si\u0119 one opieraj\u0105. Niekt\u00f3re z tych b\u0142\u0119d\u00f3w, jak fenomenalizm, gnostycyzm, ekumenizm, protestantyzm i antykwaryzm, zosta\u0142y ju\u017c pot\u0119pione przez Magisterium Ko\u015bcio\u0142a. Fa\u0142szywa eklezjologia Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej oraz powa\u017cne b\u0142\u0119dy dotycz\u0105ce \u0142aski, woli oraz sakrament\u00f3w wymagaj\u0105 znacznie obszerniejszego om\u00f3wienia.<\/p>\r\n

Wyka\u017cemy, i\u017c pomimo entuzjastycznego poparcia wsp\u00f3\u0142czesnego duchowie\u0144stwa dla tego ruchu, Odnowa Charyzmatyczna jest w zasadniczo niekatolicka, a jej nauk nie da si\u0119 pogodzi\u0107 z odwiecznym Magisterium Ko\u015bcio\u0142a. Po przypomnieniu jej genezy  przyjrzymy si\u0119 poszczeg\u00f3lnym jej naukom oraz owocom – wedle polecenia Aposto\u0142a: \u201eWszystko badajcie, a co dobrego jest, zachowujcie\u201d (1Tes 5, 21).<\/p>\r\n

Kr\u00f3tka historia ruchu<\/strong><\/p>\r\n

 <\/strong><\/p>\r\n

Protestanckie korzenie<\/strong><\/p>\r\n

Wszelkie starania  charyzmatyk\u00f3w, by wywie\u015b\u0107 owe manifestacje dzia\u0142ania \u201eDucha\u201d z nieprzerwanej Tradycji Apostolskiej, skazane s\u0105 na niepowodzenie. Niekt\u00f3rzy z nich twierdz\u0105, \u017ce charyzmaty pierwotnego Ko\u015bcio\u0142a zanik\u0142y \u201est\u0142umione\u201d przez hierarchi\u0119. O tym jednak, \u017ce charyzmaty te nie wyst\u0119powa\u0142y w Ko\u015bciele po Czasach Apostolskich, \u015bwiadcz\u0105 wyra\u017anie s\u0142owa \u015bw. Augustyna, pisz\u0105cego w wieku IV:<\/p>\r\n

\u201eKto w naszych czasach oczekuje, \u017ce ci na kt\u00f3rych nak\u0142adane s\u0105 r\u0119ce by otrzymali Ducha \u015awi\u0119tego powinni natychmiast zacz\u0105\u0107 m\u00f3wi\u0107 j\u0119zykami? (\u2026) Znaki te dostosowane by\u0142y do czas\u00f3w. W\u00f3wczas bowiem stosowne by\u0142o, by g\u0142osi\u0107 Ducha we wszystkich j\u0119zykach aby pokaza\u0107, \u017ce Ewangelia Bo\u017ca ma by\u0107 szerzona wszystkimi j\u0119zykami po ca\u0142ej ziemi. Istnia\u0142o to jednak dla \u015bwiadectwa i [z czasem] zanik\u0142o\u201d[4]<\/a>.<\/p>\r\n

Bior\u0105c wi\u0119c pod uwag\u0119, i\u017c apostolska tradycja charyzmat\u00f3w wygas\u0142a, trzeba poszukiwa\u0107 innych \u017ar\u00f3de\u0142 tych wsp\u00f3\u0142czesnych fenomen\u00f3w. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 autor\u00f3w wi\u0105\u017ce pocz\u0105tki wsp\u00f3\u0142czesnego pentakostalizmu z Johnem Wesley\u2019em, by\u0142ym pastorem anglika\u0144skim i tw\u00f3rc\u0105 metodyzmu. Wesley, kt\u00f3ry sam by\u0142 synem anglika\u0144skiego pastora, usi\u0142owa\u0142 \u201euduchowi\u0107\u201d wci\u0105\u017c jeszcze zbyt \u201ekatolick\u0105\u201d wedle niego religi\u0119 anglika\u0144sk\u0105. Podkre\u015bla\u0142 znaczenie emocjonalnej osobistej pobo\u017cno\u015bci, \u201eosobistego zwi\u0105zku\u201d z Bogiem. Pewnego dnia, po d\u0142ugiej chorobie, do\u015bwiadczy\u0107 mia\u0142 wylania \u201eDucha\u201d, wskutek czego u\u015bwiadomi\u0142 sobie marno\u015b\u0107 wszystkich swych dotychczasowych wysi\u0142k\u00f3w i pracy. W ten spos\u00f3b \u201eumocniony\u201d, \u201eochrzczony w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d, otrzymawszy – jak je nazywa\u0142 – \u201edrugie b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo\u201d, stara\u0142 si\u0119 rozbudzi\u0107 ozi\u0119b\u0142e masy anglikan\u00f3w, b\u0119d\u0105cych jedynie nominalnie chrze\u015bcijanami, poprzez organizowane przez siebie \u201espotkania modlitewne\u201d.<\/p>\r\n

Podobie\u0144stwa pomi\u0119dzy narodzinami metodyzmu oraz pocz\u0105tkami Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej staj\u0105 si\u0119 jeszcze wyra\u017aniejsze, kiedy we\u017amie si\u0119 pod uwag\u0119 kolejny krok w rozwoju religii Wesleya. Pocz\u0105tkowo organizowane przez jego ruch \u201espotkania modlitewne\u201d stanowi\u0142y jedynie uzupe\u0142nienie dla anglika\u0144skiej liturgii niedzielnej. Odbywa\u0142y si\u0119 jedynie pod kierownictwem duchownych, po anglika\u0144skiej Wieczerzy Pa\u0144skiej. Hierarchia anglika\u0144ska szybko zda\u0142a sobie jednak spraw\u0119 z tego, ku czemu zgromadzenia te zmierzaj\u0105 – i odm\u00f3wi\u0142y dalszego delegowania duchownych do ich przewodniczenia. Ostatecznie Wesley zerwa\u0142 wi\u0119zi z hierarchi\u0105 anglika\u0144sk\u0105 i za\u0142o\u017cy\u0142 nowy \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142\u201d pod swym w\u0142asnym kierownictwem, cho\u0107 nie odrzucaj\u0105c anglika\u0144skiego \u201ekap\u0142a\u0144stwa\u201d. Trzeba w tym miejscu zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na znaczn\u0105 liczb\u0119 apostat\u00f3w z katolicyzmu – formalnych i materialnych – kt\u00f3rzy zerwali z Ko\u015bcio\u0142em pod wp\u0142ywem Odnowy Charyzmatycznej. Osobi\u015bcie znam pewien protestancki \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142\u201d charyzmatyczny z\u0142o\u017cony niemal ca\u0142kowicie z by\u0142ych katolik\u00f3w.<\/p>\r\n

W\u0142a\u015bciwe narodziny pentakostalizmu wi\u0105za\u0107 nale\u017cy z XIX-wiecznym protestanckim \u201eruchem odrodzeniowym\u201d (Revivalist Movement), do kt\u00f3rego to nurtu nale\u017ca\u0142a powsta\u0142a w roku 1900 w Topeka w stanie Kansas sekta niejakiego Charlesa Parhama. Katoliccy charyzmatycy wi\u0105\u017c\u0105 pocz\u0105tek \u201ewylania Ducha\u201d w czasach wsp\u00f3\u0142czesnych z t\u0105 w\u0142a\u015bnie heretyck\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105. Kr\u00f3tk\u0105 histori\u0119 tej sekty znale\u017a\u0107 mo\u017cna w ksi\u0105\u017cce Williama Whalena Minority Religions in America<\/em>:<\/p>\r\n

\u201eO ponownym pojawieniu si\u0119 glosolalii (m\u00f3wieniu j\u0119zykami) donoszono w roku 1901. Pastor Charles F. Parham, zaniepokojony osch\u0142o\u015bci\u0105 w\u0142asnego \u017cycia duchowego, wynaj\u0105\u0142 kosztown\u0105 rezydencj\u0119 w Topeka w stanie Kansas i otworzy\u0142 w niej szko\u0142\u0119 biblijn\u0105 dla 40 uczni\u00f3w. Po wnikliwych badaniach Pisma grupa ta dosz\u0142a do wniosku, \u017ce m\u00f3wienie j\u0119zykami jest jednym z dowod\u00f3w, i\u017c chrze\u015bcijanin rzeczywi\u015bcie otrzyma\u0142 Chrzest w Duchu \u015awi\u0119tym. 31 grudnia 1900 roku o godz. 19.00 nale\u017c\u0105ca do grona uczni\u00f3w Agnes N. Ozmen ku zaskoczeniu cz\u0142onk\u00f3w zgromadzenia modlitewnego zacz\u0119\u0142a modli\u0107 si\u0119 j\u0119zykami. W przeci\u0105gu kilku kolejnych dni do\u0142\u0105czy\u0142o do niej wielu innych.<\/p>\r\n

Przez pi\u0119\u0107 kolejnych lat, przed otwarciem kolejnej szko\u0142y biblijnej w Houston, Parham pe\u0142ni\u0142 pos\u0142ug\u0119 jako objazdowy kaznodzieja. Jeden z jego uczni\u00f3w, czarnosk\u00f3ry pastor W.J. Seymore, poni\u00f3s\u0142 przes\u0142anie \u00abpe\u0142nej Ewangelii\u00bb do Los Angeles, a maj\u0105ce tam miejsce przez 3 kolejne lata odrodzenie przyci\u0105ga\u0142o rzesze ludzi z ca\u0142ego kraju. Wyje\u017cd\u017caj\u0105cy przeszczepili nast\u0119pnie pentakostalizm do wi\u0119kszo\u015bci du\u017cych miast ameryka\u0144skich, jak r\u00f3wnie\u017c do kraj\u00f3w europejskich. Ko\u015bcio\u0142y nale\u017c\u0105ce do nurtu U\u015bwi\u0119ceniowego w dalszym ci\u0105gu nie przywi\u0105zywa\u0142y zasadniczego znaczenia do daru j\u0119zyk\u00f3w, wkr\u00f3tce jednak narodzi\u0142y si\u0119 dziesi\u0105tki niezale\u017cnych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w Zielono\u015bwi\u0105tkowych\u201d[5]<\/a>.<\/p>\r\n

Powsta\u0142y w obr\u0119bie protestantyzmu pentakostalizm zacz\u0105\u0142 si\u0119 szybko rozwija\u0107 i zdobywa\u0107 rzesze zwolennik\u00f3w. Katoliccy autorzy zawsze postrzegali go jako sekt\u0119 heretyck\u0105, nigdy jako \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 siostrzany\u201d. Wraz z posoborow\u0105 rewolucj\u0105 stanowisko to mia\u0142o si\u0119 zmieni\u0107, \u201eotwarcie okien na \u015bwiat\u201d mia\u0142o oznacza\u0107 r\u00f3wnie\u017c otwarcie na religie tego \u015bwiata, oraz ich Ksi\u0119cia – szatana.<\/p>\r\n

Pocz\u0105tki \u201eKatolickiej Odnowy Charyzmatycznej\u201d<\/strong><\/p>\r\n

W roku 1967, w atmosferze posoborowego zam\u0119tu, szale\u0144stw ekumenicznych i szerz\u0105cej si\u0119 apostazji, zaniepokojeni w\u0142asn\u0105 osch\u0142o\u015bci\u0105 religijn\u0105 studenci z Duquesne University w Pittsburghu zacz\u0119li ulega\u0107 wp\u0142ywom ruchu pentakostalnego. Z zazdro\u015bci\u0105 obserwuj\u0105c \u201eprzemian\u0119\u201d w \u017cyciu swych protestanckich przyjaci\u00f3\u0142 postanowili modli\u0107 si\u0119 o podobne \u201e\u0142aski\u201d. Odpowied\u017a na ich pro\u015bby przynie\u015b\u0107 mia\u0142y weekendowe \u201erekolekcje\u201d, w trakcie kt\u00f3rych zwracali si\u0119 oni o pomoc do rozmaitych protestanckich pastor\u00f3w, \u015bwieckich i grup modlitewnych. Wszyscy te\u017c przyj\u0119li \u201eChrzest w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d, w trakcie kt\u00f3rego heretycy nak\u0142adali na nich r\u0119ce.<\/p>\r\n

Nie spos\u00f3b przeceni\u0107 znaczenia tego aktu. Katolicy owi poddali si\u0119 niekatolickiemu obrz\u0119dowi quasi-sakramentalnemu – stanowi\u0105cemu w istocie parodi\u0119 sakramentu bierzmowania – a emocjonalne podniecenie wywo\u0142ane tym grzechem (patrz\u0105c na to obiektywnie) przekona\u0142o ich o \u015bwi\u0119to\u015bci owego do\u015bwiadczenia. Stali si\u0119 \u201ekatolickimi\u201d charyzmatykami, a ich wp\u0142yw szerzy\u0142 si\u0119 jak ogie\u0144 po ca\u0142ym kraju – najpierw w kampusach uniwersyteckich a potem r\u00f3wnie\u017c na zewn\u0105trz.<\/p>\r\n

Ca\u0142y ten incydent stanowi doskona\u0142\u0105 ilustracj\u0119 tego, jak wielkie znaczenie ma pos\u0142usze\u0144stwo nakazom Ko\u015bcio\u0142a. Przez niemal 2 tysi\u0105ce lat przestrzega\u0142 on wiernych, by trzymali si\u0119 z dala od heretyckiego \u201ekultu\u201d, wiedzia\u0142 bowiem jakie b\u0119d\u0105 tego konsekwencje zar\u00f3wno dla jednostek jak i wszystkich cz\u0142onk\u00f3w Mistycznego Cia\u0142a Chrystusa. Jednak Katolicka Odnowa Charyzmatyczna z dum\u0105 przyznaje si\u0119 do swych ekumenicznych i protestanckich korzeni.<\/p>\r\n

Cz\u0142onkowie jej przyjmuj\u0105 de facto<\/em>, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 – Cia\u0142o Chrystusa – utraci\u0142 znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 depozytu wiary, podczas kt\u00f3r\u0105 Duch \u015awi\u0119ty zachowa\u0142 w jaki\u015b spos\u00f3b w protestantyzmie. Zgodnie z t\u0105 logik\u0105 protestanci przywracali Ko\u015bcio\u0142owi jego utracone dziedzictwo. To aroganckie i w oczywisty spos\u00f3b fa\u0142szywe twierdzenie sprzeczne jest z dwoma dogmatami wiary: extra ecclesiam nulla salus<\/em> – poza Ko\u015bcio\u0142em nie ma zbawienia, oraz z prawd\u0105 o nieomylno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a. O obu z nich powiemy szerzej za chwil\u0119.<\/p>\r\n

Obecnie w praktycznie ka\u017cdej diecezji istnieje o\u015brodek koordynacyjny \u201eodnowy\u201d, funkcjonuj\u0105 charyzmatyczne grupy modlitewne, odbywaj\u0105 si\u0119 seminaria, konwencje, rekolekcje etc. Charyzmatycy dzia\u0142aj\u0105 na ka\u017cdym poziomie hierarchii i s\u0105 licznie reprezentowani w\u015br\u00f3d duchowie\u0144stwa – zw\u0142aszcza zakonnego. Jak poka\u017cemy za chwil\u0119, od wp\u0142ywu ich nie uchroni\u0142 si\u0119 nawet sam Rzym.<\/p>\r\n

 <\/strong><\/p>\r\n

Reakcja hierarchii<\/strong><\/p>\r\n

Pomimo usilnych stara\u0144, by uzyska\u0107 oficjalne poparcie najwy\u017cszych rang\u0105 hierarch\u00f3w dla oficjalnego uznania Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej przez Ko\u015bci\u00f3\u0142, akt taki nigdy nie mia\u0142 miejsca. Pawe\u0142 VI i Jan Pawe\u0142 II wielokrotnie przyjmowali charyzmatyk\u00f3w na audiencjach i m\u00f3wili o nich w wyg\u0142aszanych przez siebie or\u0119dziach; w roku 1990 Papieska Rada ds. \u015awieckich uzna\u0142a Catholic Fraternity of Covenant Communities (mi\u0119dzynarodow\u0105 organizacj\u0119 charyzmatyczn\u0105) jako prywatne stowarzyszenie \u015bwieckich katolik\u00f3w[6]<\/a>; nigdy jednak nie og\u0142oszono \u017cadnego oficjalnego dokumentu dotycz\u0105cego Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej. Charyzmatycy, jak wszyscy liberalni katolicy, zwykli przypisywa\u0107 nieomylno\u015b\u0107 nieoficjalnym dokumentom papieskim do nich si\u0119 odnosz\u0105cych i interpretuj\u0105c je na swa korzy\u015b\u0107, lekcewa\u017c\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie autorytatywne pot\u0119pienia liberalnych praktyk i wierze\u0144.<\/p>\r\n

Pomimo to, nie brak obecnie entuzjast\u00f3w odnowy charyzmatycznej na ka\u017cdym szczeblu hierarchii ko\u015bcielnej. Liczni diakoni, kap\u0142ani, biskupi, kardyna\u0142owie i papie\u017ce bywali i nadal s\u0105 zwolennikami tego ruchu, o ile nie wr\u0119cz cz\u0142onkami Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej. Fakt, i\u017c ludzi ci, kt\u00f3rzy powinni posiada\u0107 gruntown\u0105 wiedz\u0119 teologiczn\u0105, ulec mogli fascynacji tak absurdalnymi pogl\u0105dami i praktykami, stanowi powa\u017cne oskar\u017cenie wobec wsp\u00f3\u0142czesnego systemu formacji seminaryjnej.<\/p>\r\n

P\u00f3\u0142oficjalne wyniki \u201ebada\u0144\u201d ruchu przez Krajow\u0105 Konferencj\u0119 Episkopatu [USA] nigdy nie zosta\u0142y zaakceptowane przez to cia\u0142o jako oficjalne stanowisko: sta\u0142y si\u0119 jedynie podstaw\u0105 dla \u201ewytycznych duszpasterskich\u201d dla indywidualnych diecezji. Raport z roku 1969 stwierdza\u0142:<\/p>\r\n

\u201ePod wzgl\u0119dem teologicznym [stwierdzi\u0107 trzeba], i\u017c istnienie tego ruchu uzasadnione. Posiada on silny fundament biblijny. Trudno by\u0142oby powstrzymywa\u0107 dzia\u0142anie Ducha, kt\u00f3re manifestowa\u0142o si\u0119 tak obficie w pierwotnym Ko\u015bciele (\u2026) Trzeba co prawda przyzna\u0107, \u017ce istniej\u0105 nadu\u017cycia [w wykonywaniu tzw. charyzmat\u00f3w], lekarstwem jest jednak nie negowanie ich istnienia, ale ich w\u0142a\u015bciwe u\u017cywanie\u201d[7]<\/a>.<\/p>\r\n

Raport z roku 1969 ko\u0144czy si\u0119 zaleceniem, by zezwoli\u0107 na rozw\u00f3j ruchu pod nadzorem biskup\u00f3w i kierownictwem kap\u0142an\u00f3w.<\/p>\r\n

Warto tu zauwa\u017cy\u0107, \u017ce biskupi zaakceptowali bez oporu jedno z najniebezpieczniejszych za\u0142o\u017ce\u0144 Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej, a mianowicie \u017ce wsp\u00f3\u0142czesne fenomeny, przypominaj\u0105ce znane z kart Nowego Testamentu opisy prawdziwych charyzmat\u00f3w, s\u0105 prawdziwymi charyzmatami prawdziwymi po prostu dlatego, \u017ce s\u0105 do nich podobne, za\u015b Duch \u015awi\u0119ty jest rzeczywistym sprawc\u0105 tego zjawiska jedynie dlatego, \u017ce to On by\u0142 sprawc\u0105 charyzmat\u00f3w 2 tysi\u0105ce lat temu. Ze szkoda dla Ko\u015bcio\u0142a ca\u0142kowicie zlekcewa\u017cono mo\u017cliwo\u015b\u0107, \u017ce owe nadzwyczajne zjawiska mog\u0142yby by\u0107 omamem diab\u0142a, kt\u00f3remu nie przeszkadza bynajmniej, je\u015bli ludzie modl\u0105 si\u0119 wi\u0119cej, o ile ostatecznie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 poci\u0105gn\u0105\u0107 ich za sob\u0105 do piek\u0142a.<\/p>\r\n

W roku 1975 biskupi USA og\u0142osili \u201eO\u015bwiadczenie ws. Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej\u201d, dokument wedle ich w\u0142asnych s\u0142\u00f3w \u201eduszpasterski w tonie i tre\u015bci\u201d i \u201enie wyczerpuj\u0105cy ca\u0142ego zagadnienia\u201d. Potwierdza\u0142 on istnienie w obr\u0119bie ruchu pewnych niebezpiecznych element\u00f3w: elitaryzmu, biblijnego fundamentalizmu, przywi\u0105zywania przesadnego znaczenia do dar\u00f3w, powierzchownego ekumenizmu i tzw. ma\u0142ych wsp\u00f3lnot wiary. Podkre\u015bla\u0142 te\u017c potrzeb\u0119 w\u0142a\u015bciwej formacji lider\u00f3w ruchu. Co ciekawe, sami biskupi nie posun\u0119li si\u0119 do twierdzenia, \u017ce Katolicka Odnowa Charyzmatyczna jest dzie\u0142em Ducha \u015awi\u0119tego, cho\u0107 przyznawali, \u017ce istniej\u0105 tego buduj\u0105ce znaki w pewnych dziedzinach[8]<\/a>.<\/p>\r\n

Jednym z najbardziej wp\u0142ywowych or\u0119downik\u00f3w Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej w\u015br\u00f3d hierarchii ko\u015bcielnej by\u0142 Leon J\u00f3zef kard. Suenens, emerytowany arcybiskup Malines-Brussels, nale\u017c\u0105cy podczas II Soboru Watyka\u0144skiego do frakcji liberalnej. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 w roku 1979 kard. Suenens wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 na podr\u00f3\u017ce i pozyskiwanie poparcia dla Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej. Z okazji 25 rocznicy jej powstania napisa\u0142 m.in.:<\/p>\r\n

\u201eWsp\u00f3\u0142cze\u015bni chrze\u015bcijanie musz\u0105 odkry\u0107 na nowo j\u0105dro przes\u0142ania chrze\u015bcija\u0144skiego, zostali ju\u017c wystarczaj\u0105co \u00abzsakramentalizowani\u00bb i \u00abzewangelizowani\u00bb. Obecnie odkry\u0107 musimy na nowo i wyja\u015bni\u0107, co tak naprawd\u0119 czyni cz\u0142owieka chrze\u015bcijaninem. Musimy pom\u00f3c chrze\u015bcijanom by\u0107 \u015bwiadomymi swej wiary i prze\u017cywa\u0107 j\u0105 bardziej osobi\u015bcie. Wielu zmieni\u0107 musi swe socjologiczne lub odziedziczone chrze\u015bcija\u0144stwo na pe\u0142ne i aktywne \u017cycie wiary, oparte na osobistej decyzji i podj\u0119te z pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105\u201d[9]<\/a>.<\/p>\r\n

Podobnie jak w przypadku wi\u0119kszo\u015bci liberalnych deklaracji, r\u00f3wnie\u017c te s\u0142owa s\u0105 wystarczaj\u0105co m\u0119tne, by mog\u0142y by\u0107 interpretowane w spos\u00f3b ortodoksyjny, trudno jednak nie zauwa\u017cy\u0107 protestanckiej terminologii.<\/p>\r\n

R\u00f3wnie\u017c Jan Pawe\u0142 II skierowa\u0142 przes\u0142anie na 6 mi\u0119dzynarodowe zgromadzenie Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej w roku 1987, \u0142\u0105cz\u0105c w nim milcz\u0105c\u0105 aprobat\u0119 (vide postawa zaj\u0119ta przez biskup\u00f3w ameryka\u0144skich), uznanie wierno\u015bci ruchu \u201educhowi Vaticanum I<\/em>I\u201d oraz osobist\u0105 fascynacj\u0105 zbli\u017caj\u0105cym si\u0119 Nowym Tysi\u0105cleciem:<\/p>\r\n

\u201e\u0179ywotno\u015b\u0107 oraz owoce Odnowy \u015bwiadcz\u0105 z pewno\u015bci\u0105 o przemo\u017cnej obecno\u015bci Ducha \u015awi\u0119tego w Ko\u015bciele w okresie posoborowym. Dzi\u0119ki Duchowi Ko\u015bci\u00f3\u0142 nieustannie zachowuje sw\u0105 m\u0142odo\u015b\u0107 i witalno\u015b\u0107. Odnowa Charyzmatyczna jest za\u015b wspania\u0142\u0105 manifestacj\u0105 tej \u017cywotno\u015bci, pe\u0142nym mocy potwierdzeniem tego \u00abco Duch m\u00f3wi do Ko\u015bcio\u0142\u00f3w\u00bb (Ap 2, 7) w czasie, gdy zbli\u017camy si\u0119 do ko\u0144ca drugiego millenium\u201d[10]<\/a>.<\/p>\r\n

Jedynym pozytywnym skutkiem wsp\u00f3\u0142czesnego kryzysu autorytetu jest obserwowane obecnie pragnienie poznawania historii Ko\u015bcio\u0142a i jego Magisterium. Pisma Ojc\u00f3w i Doktor\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rzy prawdziwie kierowani byli przez Ducha \u015awi\u0119tego, cechuj\u0105 si\u0119 zar\u00f3wno g\u0142\u0119bok\u0105 m\u0105dro\u015bci\u0105 jak i przenikliwo\u015bci\u0105. Sekty \u201espirytualistyczne\u201d pojawia\u0142y si\u0119 ju\u017c nieraz w historii Ko\u015bcio\u0142a – przyjrzyjmy si\u0119 wi\u0119c pokr\u00f3tce, jak\u0105 postaw\u0119 zajmowali wzgl\u0119dem nich wsp\u00f3\u0142cze\u015bni im hierarchowie.<\/p>\r\n

Analogie historyczne<\/strong><\/p>\r\n

Jest faktem niezaprzeczalnym, \u017ce w Czasach Apostolskich zdarza\u0142y si\u0119 nadzwyczajne manifestacje dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego i \u017ce odegra\u0142y one znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 w szerzeniu Ewangelii na ca\u0142ym znanym w\u00f3wczas \u015bwiecie. Widzimy to jasno z samych Dziej\u00f3w Apostolskich. Manifestacje takie mia\u0142y konkretne cele: szerzenie Ewangelii w\u015br\u00f3d lud\u00f3w r\u00f3\u017cnych j\u0119zyk\u00f3w (np. \u015bw. Piotr w dniu Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy) czy te\u017c potwierdzanie wiarygodno\u015bci lub \u015bwi\u0119tobliwo\u015bci m\u00f3wcy.<\/p>\r\n

R\u00f3wnie niezaprzeczalne jest jednak, \u017ce owe nadzwyczajne zjawiska zanik\u0142y po Czasach Apostolskich – Ko\u015bci\u00f3\u0142 osi\u0105gn\u0105\u0142 bowiem ju\u017c moraln\u0105 powszechno\u015b\u0107 i okrzep\u0142 do tego stopnia, \u017ce nadzwyczajne manifestacje dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego nie by\u0142y ju\u017c pomocne czy konieczne.<\/p>\r\n

Niemniej jednak co jaki\u015b czas pojawia\u0142y si\u0119 grupy \u201espirytualistyczne\u201d, kt\u00f3rych wierzenia i praktyki \u015bci\u0105ga\u0142y na ich cz\u0142onk\u00f3w pot\u0119pienia ze strony Ko\u015bcio\u0142a. Do najbardziej znanych nale\u017celi joachimici, zwolennicy Joachima z Fiore z XII wieku, fratricelli, schizmatycki od\u0142am franciszkan\u00f3w z wieku XIII i XIV oraz molini\u015bci (kwiety\u015bci) z wieku XVII.<\/p>\r\n

Joachim (ok. 1132-1202) by\u0142 opatem cysters\u00f3w, kt\u00f3ry wi\u0119kszo\u015b\u0107 swego \u017cycia po\u015bwi\u0119ci\u0142 studiowaniu Pisma \u015aw. Posiada\u0142 umys\u0142 mistyka i sp\u0119dzi\u0142 wiele lat badaj\u0105c ksi\u0119gi Pisma w poszukiwaniu ukrytych znacze\u0144 najdrobniejszych jego ust\u0119p\u00f3w (praktyka ta, \u201eprowadzenie przez Ducha\u201d, jest jedn\u0105 z charakterystycznych cech wsp\u00f3\u0142czesnych charyzmatyk\u00f3w). Pod koniec swego \u017cycia przed\u0142o\u017cy\u0142 swe pisma Rzymowi.<\/p>\r\n

Joachim g\u0142osi\u0142 b\u0142\u0119dne tezy odnosz\u0105ce si\u0119 do Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, kt\u00f3re pot\u0119pione zosta\u0142y p\u00f3\u017aniej przez IV Sob\u00f3r Latera\u0144ski. Szczeg\u00f3lnie wiele zamieszania wywo\u0142a\u0142a g\u0142oszona przez niego mistyczna idea odnosz\u0105ca si\u0119 do historii. Joachim utrzymywa\u0142 mianowicie, \u017ce histori\u0119 \u015bwiata podzieli\u0107 mo\u017cna na trzy okresy, z kt\u00f3rych ka\u017cdy odpowiada\u0142 jednej z Os\u00f3b Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej. Pierwszy z nich by\u0142 okresem Prawa i Boga Ojca, drugi okresem Ewangelii i Boga Syna, trzeci za\u015b (kt\u00f3ry mia\u0142 wg niego dopiero nadej\u015b\u0107) okresem wolno\u015bci i Boga Ducha \u015awi\u0119tego, czasem powszechnej mi\u0142o\u015bci i zaniku instytucji ko\u015bcielnych, w kt\u00f3rym odrodzeni ludzie kierowa\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 sami duchem Ewangelii. Nauki te pot\u0119pione zosta\u0142y ju\u017c po \u015bmierci Joachima przez papie\u017ca Aleksandra VI[11]<\/a>.<\/p>\r\n

Podobie\u0144stwo mi\u0119dzy tymi dziwacznymi naukami a frazesami charyzmatyk\u00f3w o \u201enowej erze Ducha\u201d jest oczywiste. Bardziej jeszcze niepokoj\u0105ca jest fascynacja Ojca \u015awi\u0119tego Nowym Millenium. Co wi\u0119cej, w ramach przygotowa\u0144 na Wielki Jubileusz roku 2000, sam Jan Pawe\u0142 II og\u0142osi\u0142 rok 1998 \u201eRokiem Ducha \u015awi\u0119tego\u201d:<\/p>\r\n

\u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 nie mo\u017ce si\u0119 przygotowa\u0107 do obchod\u00f3w roku dwutysi\u0119cznego w inny spos\u00f3b, jak tylko w Duchu \u015awi\u0119tym. To, co dokona\u0142o si\u0119 za Jego spraw\u0105, mo\u017ce te\u017c tylko za Jego spraw\u0105 wy\u0142oni\u0107 si\u0119 z pami\u0119ci Ko\u015bcio\u0142a\u201d[12]<\/a>.<\/p>\r\n

I dalej papie\u017c pisa\u0142:<\/p>\r\n

\u201eDo najwa\u017cniejszych zada\u0144 zwi\u0105zanych z przygotowaniem Jubileuszu nale\u017cy zatem ponowne odkrycie obecno\u015bci Ducha \u015awi\u0119tego (\u2026) W \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a za\u015b tymi znakami s\u0105: uwa\u017cniejsze nas\u0142uchiwanie g\u0142osu Ducha \u015awi\u0119tego, czego wyrazem jest przyj\u0119cie charyzmat\u00f3w i promocja laikatu, intensywna dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz jedno\u015bci wszystkich chrze\u015bcijan, znaczenie przypisywane dialogowi z religiami i ze wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 kultur\u0105\u201d[13]<\/a>.<\/p>\r\n

Te zdumiewaj\u0105ce s\u0142owa pokazuj\u0105 wyra\u017anie, i\u017c papie\u017c wi\u0105\u017ce idee ekumenizmu, sekularyzmu i laicyzacji z Nowym Milenium i dzia\u0142aniem Ducha \u015awi\u0119tego. Podobie\u0144stwo tej idei do koncepcji Joachima, kt\u00f3ry pisa\u0142 o \u201epanowaniu Ducha poprzez powszechn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107\u201d, co doprowadzi\u0107 mia\u0142o do ust\u0105pienia wszelkiej formalnej religii wobec ducha Ewangelii, jest co najmniej niepokoj\u0105ce.<\/p>\r\n

G\u0142\u00f3wn\u0105 grup\u0119 uczni\u00f3w Joachima stanowili \u201espirytualistyczni\u201d franciszkanie. W sto lat po jego \u015bmierci bezpo\u015brednimi spadkobiercami jego my\u015bli stali si\u0119 fratricelli, kt\u00f3rych interpretacja Ewangelii doprowadzi\u0142a ich do konfliktu z w\u0142adzami zakonu oraz z papie\u017cem. Ostatecznie uznali oni, \u017ce w por\u00f3wnaniu do ich w\u0142asnego \u201euduchowienia\u201d Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest zepsuty i cielesny, i \u017ce jedynie oni s\u0105 prawdziwymi wyznawcami Ewangelii. W roku 1318 zostali ekskomunikowani przez papie\u017ca Jana XXII[14]<\/a>.<\/p>\r\n

Charyzmatycy twierdz\u0105 \u017ce s\u0105 \u201ew pe\u0142ni katolikami\u201d. Jak pisze niejaka Betty Nunez: \u201eNie twierdz\u0119, \u017ce inni katolicy nie wierz\u0105, kiedy jednak jeste\u015b odnowiony przez Chrzest w Duchu \u015awi\u0119tym, twoja wiara staje si\u0119 \u017cywa\u201d[15]<\/a>. Niezale\u017cnie od intencji autorki tych s\u0142\u00f3w, stanowi\u0105 one zniewag\u0119 wobec katolik\u00f3w nie zwi\u0105zanych z odnow\u0105 charyzmatyczn\u0105. Jest to r\u00f3wnoznaczne z twierdzeniem, \u017ce wiara ich jest martwa i \u017ce jedynie charyzmatycy posiadaj\u0105 wiar\u0119 \u017cyw\u0105. Jest to bardzo bliskie stanowisku zajmowanemu przez fratricelli.<\/p>\r\n

Miguel de Molinos (1628-1696) b\u0142\u0119dnie interpretowa\u0142 katolickie nauczanie o naturze i \u0142asce. Zamiast przyzna\u0107, i\u017c \u0142aska buduje na naturze, naucza\u0142 \u017ce jedyn\u0105 drog\u0105 do u\u015bwi\u0119cenia jest ca\u0142kowite   poddanie si\u0119 duszy dzia\u0142aniu Boga (tj. Ducha \u015awi\u0119tego). Na pierwszy rzut oka brzmi to ortodoksyjnie, zw\u0142aszcza je\u015bli rozwa\u017ca si\u0119 to w kontek\u015bcie ortodoksyjnym, twierdzenie to zawiera jednak powa\u017cny b\u0142\u0105d. Molinos wymaga\u0142 od duszy ca\u0142kowitej pasywno\u015bci, kt\u00f3ra jako jedyna umo\u017cliwi\u0107 mog\u0142a dzia\u0142anie \u0142aski Bo\u017cej. Czwarte z jego pot\u0119pionych przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 twierdze\u0144 stanowi streszczenie wszystkich pozosta\u0142ych b\u0142\u0119d\u00f3w: \u201eNaturalna aktywno\u015b\u0107 jest wrogiem \u0142aski i utrudnia dzia\u0142anie Bo\u017ce oraz prawdziw\u0105 doskona\u0142o\u015b\u0107, poniewa\u017c B\u00f3g pragnie dzia\u0142a\u0107 w nas bez nas\u201d. Nie chodzi tu wi\u0119c o podporz\u0105dkowanie woli jednostki woli Boga, ale o unicestwienie w\u0142asnej woli i zast\u0105pienie jej wol\u0105 Bo\u017c\u0105. W wyniku takiego \u201eunicestwienia\u201d cz\u0142owiek wolny by\u0142by od wszelkiej odpowiedzialno\u015bci za swe czyny, poniewa\u017c sta\u0142by si\u0119 niejako automatem[16]<\/a>.<\/p>\r\n

Charyzmatycy zwykli s\u0105 stawia\u0107 pytanie: \u201eCzy Jezus jest Panem twojego \u017cycia?\u201d. Katolicy pragn\u0105 oczywi\u015bcie, by Zbawiciel by\u0142 \u201eKr\u00f3lem i Panem wszystkich serc\u201d oraz Kr\u00f3lem ca\u0142ego \u015bwiata – wszyscy powinni\u015bmy stara\u0107 si\u0119 realizowa\u0107 Spo\u0142eczne Panowanie Chrystusa Kr\u00f3la. Wa\u017cne jednak, by rozumie\u0107 r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy tymi dwoma stanowiskami. Katolicy pragn\u0105 kszta\u0142towa\u0107 sw\u0105 wol\u0119 w taki spos\u00f3b, by zgodna by\u0142a z wol\u0105 Bo\u017c\u0105. Natura osi\u0105ga pe\u0142ni\u0119 swej doskona\u0142o\u015bci jedynie w\u00f3wczas, gdy ukierunkowana jest na cel nadprzyrodzony. Molini\u015bci (i charyzmatycy) chc\u0105 natomiast unicestwi\u0107 sw\u0105 w\u0142asn\u0105 wol\u0119 i przyj\u0105\u0107 postaw\u0119 ca\u0142kowicie pasywn\u0105 wobec dzia\u0142ania Boga. Oto typowy przyk\u0142ad literatury charyzmatycznej w tej kwestii:<\/p>\r\n

\u201eJezus uczy\u0142 si\u0119 woli Ojca poprzez codzienn\u0105 z Nim za\u017cy\u0142o\u015b\u0107 (\u2026) Czy wzrastam w \u00abpraktykowaniu obecno\u015bci Boga\u00bb w ka\u017cdym dniu mego \u017cycia? Czy staram si\u0119 dzia\u0142a\u0107 i osi\u0105ga\u0107, czy te\u017c przyjmuj\u0119 postaw\u0119 przyjmowania? Czy moje uszy wewn\u0119trzne s\u0105 wy\u0107wiczone, dzi\u0119ki czemu potrafi\u0119 us\u0142ysze\u0107 Ducha \u015awi\u0119tego i post\u0119powa\u0107 wedle Jego \u0142agodnego tchnienia? Post\u0119powanie za Duchem przypomina wchodzenie do rzeki i przyzwolenie, by jej nurt nas poprowadzi\u0142\u201d[17]<\/a>.<\/p>\r\n

Trzeba sobie u\u015bwiadomi\u0107, \u017ce takiej w\u0142a\u015bnie dyspozycji wymaga si\u0119 od charyzmatyka, zanim b\u0119dzie on w stanie zademonstrowa\u0107 fizyczn\u0105 manifestacj\u0119 dzia\u0142ania \u201eDucha\u201d. Jak inaczej mo\u017cna by wyt\u0142umaczy\u0107 owo wicie si\u0119, wydziwianie i publiczne be\u0142kotanie w ko\u015bciele u zwyk\u0142ych pozornie ludzi? Prawdopodobne wydaj\u0105 si\u0119 dwa wyja\u015bnienia: albo osoba taka rzeczywi\u015bcie pragnie – by\u0107 mo\u017ce nie\u015bwiadomie – wykonywa\u0107 ten akt ze wzgl\u0119du na dynamik\u0119 grupy (lub ulegaj\u0105c masowej histerii), albo te\u017c ca\u0142kowite poddanie woli czyni j\u0105 otwart\u0105 na manifestacj\u0119 \u201educha\u201d – a nie jest to bynajmniej Duch \u015awi\u0119ty! M\u00f3wienie j\u0119zykami kt\u00f3rych si\u0119 nie rozumie jest klasycznym symptomem op\u0119tania.<\/p>\r\n

Ruch Maryjny<\/strong><\/p>\r\n

Jednym z odga\u0142\u0119zie\u0144 drzewa, jakie stanowi Odnowa Charyzmatyczna, jest fenomen okre\u015blany przez jego zwolennik\u00f3w jako Rucha Maryjny (Marian Movement), a kt\u00f3ry normalni katolicy postrzegaj\u0105 raczej jako \u201emani\u0119 objawie\u0144\u201d. Cho\u0107 wyczerpuj\u0105ce om\u00f3wienie tego zjawiska przekracza ramy niniejszego artyku\u0142u, postaramy si\u0119 jednak wymieni\u0107 najpowszechniejsze i najniebezpieczniejsze jego owoce.<\/p>\r\n

Charyzmatycy przyznawali zawsze szczeg\u00f3lne (cho\u0107 bez przesady) miejsce Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Pannie, nazywaj\u0105c J\u0105 \u201ePierwsz\u0105 Charyzmatyczk\u0105\u201d, kt\u00f3ra \u201epocz\u0119\u0142a moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego i by\u0142a obecna w\u015br\u00f3d uczni\u00f3w Jezusa w dzie\u0144 Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy, kiedy wype\u0142nieni zostali Duchem\u201d[18]<\/a>.<\/p>\r\n

Jak przyznaje wielu charyzmatyk\u00f3w, ruch ich zacz\u0105\u0142 s\u0142abn\u0105\u0107 na pocz\u0105tku lat 80\u201d\u00b2. W\u00f3wczas to w r\u00f3\u017cnych miejscach \u015bwiata mia\u0142y miejsce rzekome objawienia, a jedno z nich zapowiedziane zosta\u0142o na dwa tygodnie przed faktem, podczas charyzmatycznego spotkania modlitewnego w Rzymie. Wyg\u0142oszone zosta\u0142o w\u00f3wczas \u201eproroctwo\u201d dotycz\u0105ce objawie\u0144, kt\u00f3re rozpocz\u0105\u0107 mia\u0142y si\u0119 niebawem na Ba\u0142kanach, w Bo\u015bni-Hercegowinie. Zgodnie z proroctwem \u201eMatka Bo\u017ca\u201d objawi\u0142a si\u0119 w zapowiedzianym czasie i odt\u0105d objawia si\u0119 tam ka\u017cdego dnia!<\/p>\r\n

Rzekome manifestacje dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego o kt\u00f3rych m\u00f3wi\u0105 charyzmatycy oraz \u201eobjawienia\u201d do\u015bwiadczane przez \u201ewizjoner\u00f3w\u201d z Medjugorie nale\u017c\u0105 oczywi\u015bcie do dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych kategorii zjawisk nadprzyrodzonych, w oparciu o moj\u0105 wiedz\u0119 stwierdzi\u0107 jednak mog\u0119, \u017ce pogl\u0105dy charyzmatyk\u00f3w oraz zwolennik\u00f3w Medjugorie pokrywaj\u0105 si\u0119 niemal ca\u0142kowicie. Charyzmatycy pielgrzymuj\u0105 do Medjugorie pomimo zakazu ze strony Ko\u015bcio\u0142a oraz os\u0105du miejscowego ordynariusza, wedle kt\u00f3rego zjawiska kt\u00f3re maj\u0105 tam miejsce nie maj\u0105 absolutnie charakteru nadprzyrodzonego. Mo\u017cna by przypuszcza\u0107, \u017ce to \u201eDuch\u201d sk\u0142ania ich do niepos\u0142usze\u0144stwa wobec wyra\u017anemu zakazowi ze strony Rzymu, podobnie jak \u201eMatka Bo\u017ca\u201d ka\u017ce franciszkanom z lokalnej parafii lekcewa\u017cy\u0107 cenzury nak\u0142adane na nich przez biskupa miejsca, b\u0119d\u0105ce skutkiem ich gorsz\u0105cego zachowania. Nikt nie wydaje si\u0119 tym specjalnie przejmowa\u0107, jak d\u0142ugo \u201eobjawienia\u201d te przynosz\u0105 profity materialne.<\/p>\r\n

Przes\u0142ania do \u015bwiata z Medjugorie w zdumiewaj\u0105cy spos\u00f3b przypominaj\u0105 \u201eproroctwa\u201d wyg\u0142aszane podczas spotka\u0144 modlitewnych charyzmatyk\u00f3w. Zawieraj\u0105 one zazwyczaj frazesy na poziomie katechizmu ze szko\u0142y podstawowej, wyg\u0142aszane w formie sentymentalnego be\u0142kotu. Oto dwa przyk\u0142ady.<\/p>\r\n

\u201eProroctwo\u201d charyzmatyczne<\/strong><\/p>\r\n

\u201eM\u00f3j ludu, w\u0142o\u017cy\u0142em m\u0105 chwa\u0142\u0119 w twoje usta. Wychwalajcie Mnie w ka\u017cdej sytuacji waszego \u017cycia, a uka\u017c\u0119 wam moc Mej chwa\u0142y, m\u00f3wi Pan! Ludu M\u00f3j, odwr\u00f3\u0107 si\u0119 od z\u0142a, przyjd\u017a do Mnie. B\u0105d\u017acie na \u015bwiecie ale nie ze \u015bwiata, czcijcie Mego Syna a dam wam pok\u00f3j i rado\u015b\u0107, m\u00f3wi Pan! Nawet gdyby niewiasta zapomnia\u0142a dziecka kt\u00f3re zrodzi\u0142a, Ja nie zapomn\u0119 o was. Imi\u0119 wasze zapisane jest na mej d\u0142oni, m\u00f3wi Pan. Dajcie Mi waszych chorych, a uzdrowi\u0119 ich, wasze troski a rozwiej\u0119 je, wasze brzemiona a Ja je ponios\u0119. Ludu m\u00f3j, pragn\u0119 da\u0107 ci wolno\u015b\u0107, m\u00f3wi Pan\u201d[19]<\/a>.<\/p>\r\n

\u201ePrzes\u0142anie\u201d z Medjugorie z 9 maja 1985<\/strong><\/p>\r\n

\u201eDrogie dzieci! Nie wiecie, jak wiele \u0142ask B\u00f3g udziela wam w tych dniach, w kt\u00f3rych Duch \u015awi\u0119ty dzia\u0142a w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny. Nie chcecie si\u0119 poprawi\u0107. Wasze serca zwr\u00f3ci\u0142y si\u0119 ku rzeczom ziemskim i jeste\u015bcie nimi ca\u0142kowicie poch\u0142oni\u0119ci. Zwr\u00f3\u0107cie wasze serca ku modlitwie i pro\u015bcie, by Duch \u015awi\u0119ty zosta\u0142 na was wylany. Dzi\u0119kuj\u0119 wam, \u017ce odpowiedzieli\u015bcie na moje wezwanie(sic)\u201d[20]<\/a>.<\/p>\r\n

K\u0142amstwa, oszustwa, niepos\u0142usze\u0144stwo i jawna niemoralno\u015b\u0107 duchownych, kt\u00f3re towarzysz\u0105 tym rzekomym objawieniom, powinny przekona\u0107 ka\u017cdego o ich fa\u0142szywo\u015bci. Wydany przez Rzym zakaz organizowania pielgrzymek oraz decyzja lokalnego ordynariusza w kwestii autentyczno\u015bci zjawiska powinny skutecznie powstrzyma\u0107 katolik\u00f3w od udawania si\u0119 w to miejsce – jednak\u017ce ka\u017cdego roku tysi\u0105ce ludzi przybywa do Medjugorie, przyci\u0105gane rzekomymi \u201edobrymi owocami\u201d – tzw. nawr\u00f3ceniami, uzdrowieniami, cudami s\u0142o\u0144ca etc.<\/p>\r\n

Wiara katolicka uczy nas, \u017ce prawda nie znosi \u017cadnej domieszki b\u0142\u0119du, dobro za\u015b z\u0142a. Jak ju\u017c pisali\u015bmy, szatanowi w najmniejszej mierze nie przeszkadza, je\u015bli ludzie \u201epielgrzymuj\u0105\u201d, wi\u0119cej si\u0119 modl\u0105 i buduj\u0105 bardziej emocjonalny zwi\u0105zek z Bogiem i Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Maryj\u0105 Pann\u0105; przeciwnie, pom\u00f3g\u0142by im nawet wsi\u0105\u015b\u0107 do samolotu, gdyby tylko by\u0142 pewien, \u017ce ostatecznie poci\u0105gnie ich za sob\u0105 do piek\u0142a.<\/p>\r\n

Por\u00f3wnanie koncepcji charyzmatyk\u00f3w i doktryny katolickiej<\/strong><\/p>\r\n

Ortodoksja ka\u017cdej praktyki czy wierzenia zale\u017cy w ostatecznym rozrachunku nie od odczu\u0107, czy te\u017c od tego co na ten temat m\u00f3wi kap\u0142an, biskup, czy nawet papie\u017c (jako prywatny teolog), ale od ich zgodno\u015bci z Magisterium Ko\u015bcio\u0142a. O tym, czy dane wierzenie jest katolickie czy te\u017c nie, decyduje niezmienne nauczanie papie\u017cy i sobor\u00f3w powszechnych. Negowanie tego fundamentalnego faktu przez liberalnych katolik\u00f3w stanowi g\u0142\u00f3wny pow\u00f3d obecnego kryzysu w Ko\u015bciele, nie powinno nas wi\u0119c dziwi\u0107, \u017ce charyzmatycy g\u0142osz\u0105 pogl\u0105dy, kt\u00f3re jeszcze 50 lat temu \u015bci\u0105gn\u0119\u0142yby na nich sankcje ze strony hierarchii.<\/p>\r\n

Aby w pe\u0142ni zrozumie\u0107 dlaczego ruch \u00f3w jest w istocie niekatolicki, konieczna jest analiza jego podstawowych za\u0142o\u017ce\u0144 w \u015bwietle doktryny Ko\u015bcio\u0142a. Jako \u017ce szczeg\u00f3\u0142owa analiza teologiczna tego zjawiska wykracza poza ramy niniejszego artyku\u0142u, zasygnalizujemy tu jedynie kilka istotnych problem\u00f3w, kt\u00f3re powinny zach\u0119ci\u0107 w przysz\u0142o\u015bci kompetentnych teolog\u00f3w do dalszego studium.<\/p>\r\n

Cho\u0107 Katolicka Odnowa Charyzmatyczna obejmuje wielk\u0105 liczb\u0119 wsp\u00f3lnot, celowo nie precyzuj\u0105cych wyra\u017anie swego stanowiska doktrynalnego, lektura jej publikacji pozwala na wyodr\u0119bnienie pewnych zasad charakterystycznych dla ca\u0142ego ruchu i wyznawanych – \u015bwiadomie lub nie\u015bwiadomie – przez wszystkich jego zwolennik\u00f3w.<\/p>\r\n

Fenomenalizm<\/strong><\/p>\r\n

G\u0142\u00f3wn\u0105 cech\u0105 charakterystyczn\u0105 tego Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej jest zakorzeniony w XVIII-wiecznym O\u015bwieceniu fenomenalizm. The Catholic Encyclopedia<\/em>  definiuje go w spos\u00f3b nast\u0119puj\u0105cy:<\/p>\r\n

\u201eTermin fenomenalizm odnosi si\u0119 do ka\u017cdego systemu filozoficznego, kt\u00f3ry traktuje o zjawiskach. Zazwyczaj stosowany jest jednak w odniesieniu do pewnych teorii, zgodnie z kt\u00f3rymi:<\/p>\r\n

    \r\n\t
  1. cz\u0142owiek jest w stanie pozna\u0107 jedynie zjawiska, a nie substancj\u0119 w sensie metafizycznym.<\/li>\r\n\t
  2. ca\u0142a wiedza odnosi si\u0119 do zjawisk – a nie do byt\u00f3w jako takich, (\u2026)<\/li>\r\n<\/ol>\r\n

    Tak wi\u0119c wed\u0142ug charyzmatyk\u00f3w nie mo\u017cna prawdziwie \u201epozna\u0107 Boga\u201d, o ile nie do\u015bwiadczy si\u0119 Go \u015bwiadomie, tj. o ile nie do\u015bwiadczy si\u0119 w spos\u00f3b zmys\u0142owy (zazwyczaj emocjonalny, a niekiedy wr\u0119cz fizyczny, jak w przypadku glosolalii – m\u00f3wienia j\u0119zykami) \u201eJego Ducha\u201d. Owo duchowe do\u015bwiadczenie uniewa\u017cnia niejako objawienie publiczne oraz 2000 lat nauczania Ko\u015bcio\u0142a w kwestiach takich, jak np. ekumenizm.<\/p>\r\n

    Dla charyzmatyk\u00f3w samo wyst\u0119powanie fenomenu rzekomo identycznego z prawdziwym charyzmatem istniej\u0105cym w pierwotnym Ko\u015bciele dowodzi Boskiego jego pochodzenia. Liczy si\u0119 dla nich jedynie do\u015bwiadczenie, st\u0105d lekcewa\u017c\u0105 ca\u0142kowicie uprawnione zastrze\u017cenia intelektu: \u201eSk\u0105d ta licz\u0105ca 2 tysi\u0105ce lat przerwa? Czy fenomen ten jest naprawd\u0119 tym samym zjawiskiem, kt\u00f3re opisane zosta\u0142o w Pi\u015bmie? Czy \u00abDuch\u00bb prowadzi nas ku \u017cyciu bardziej katolickiemu, czy ku apostazji?\u201d Lekcewa\u017cenie konieczno\u015bci \u201erozpoznawania duch\u00f3w\u201d prowadzi tu do katastrofalnych konsekwencji, wiemy bowiem \u017ce diabe\u0142 mo\u017ce dzia\u0142a\u0107 \u201ecuda\u201d, kt\u00f3re na\u015bladuj\u0105 prawdziwie nadprzyrodzone zjawiska, b\u0119d\u0105ce dzie\u0142em Boga.<\/p>\r\n

    Nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce zwolennicy odnowy charyzmatycznej lekcewa\u017c\u0105 rol\u0119 intelektu. W literaturze charyzmatycznej po\u015bwi\u0119conej pierwszym etapom \u201ewzrostu duchowego\u201d wiele m\u00f3wi si\u0119 o tzw. \u201eprzechodzeniu od g\u0142owy do serca\u201d. \u201eTo nie \u00abwiedza g\u0142owy\u00bb si\u0119 liczy, wa\u017cna jest \u00abwiedza serca\u00bb. Ta pierwsza jest teologiczna, podczas gdy druga duchowa\u201d[21]<\/a>. Jak ju\u017c pisali\u015bmy, taka \u201ewiedza serca\u201d, sentymentalny stosunek do Boga, nie jest wcale duchowa; ma charakter czysto emocjonalny – tzn. fizyczny! Owi charyzmatyczni \u201eautorzy duchowi\u201d w jawny spos\u00f3b deprecjonuj\u0105 intelekt, jak gdyby nie zosta\u0142 on dany cz\u0142owiekowi przez Boga: \u201eIntellectum tibi dabo\u201d (Ps 31).<\/p>\r\n

    Ska\u017cony fenomenalizmem umys\u0142 charyzmatyka pojmuje w spos\u00f3b subiektywny nawet \u0142ask\u0119 sakramentaln\u0105. Katolicy wiedz\u0105, \u017ce sakramenty udzielaj\u0105 \u0142aski ex opere operato<\/em>, bez wzgl\u0119du na duchow\u0105 kondycj\u0119 szafarza czy przyjmuj\u0105cego. Oczywi\u015bcie przyjmuj\u0105cy mo\u017ce by\u0107 lepiej lub gorzej dysponowany do przyj\u0119cia \u0142aski sakramentalnej, jest ona jednak udzielana bez wzgl\u0119du na subiektywne dyspozycje. Dla charyzmatyka natomiast wszystko w \u017cyciu duchowym, co nie daje subiektywnej \u201epociechy\u201d czy nie jest \u017ar\u00f3d\u0142em emocji – nie jest wa\u017cnym \u201edo\u015bwiadczeniem wiary\u201d, a wi\u0119c konsekwentnie nie udziela \u0142aski.<\/p>\r\n

    Pewien zaanga\u017cowany w odnow\u0119 charyzmatyczn\u0105 kap\u0142an tak pisze o sakramencie pokuty:<\/p>\r\n

    \u201ePodczas sakramentu pojednania otrzymujemy uzdrowienie w postaci przebaczenia oraz wi\u0119kszej odporno\u015bci na pokusy. Dlatego w\u0142a\u015bnie czujemy si\u0119 znacznie lepiej po odbyciu dobrej spowiedzi\u201d[22]<\/a>.<\/p>\r\n

    W podobnie subiektywny spos\u00f3b pochodz\u0105 nawet do Komunii \u015bw.:<\/p>\r\n

    \u201eKiedy modlicie si\u0119 po Komunii, powinni\u015bcie wyobrazi\u0107 sobie promienie uzdrawiaj\u0105cego \u015bwiat\u0142a wychodz\u0105ce z konsekrowanej hostii kt\u00f3r\u0105 w\u0142a\u015bnie przyj\u0119li\u015bcie i przep\u0142ywaj\u0105ce przez was\u201d[23]<\/a>.<\/p>\r\n

    Dla fenomenalisty, podobnie jak dla charyzmatyka, obiekt nie posiada prawdziwego istnienia w oderwaniu od do\u015bwiadczaj\u0105cego przedmiotu. Doprowadzaj\u0105c t\u0119 logik\u0119 do ostatecznych konkluzji rodzi si\u0119 pytanie o stosunek \u015bwiadomo\u015bci do samej siebie. \u0141atwo wi\u0119c zrozumie\u0107, dlaczego wsp\u00f3\u0142czesna religia, posoborowy katolicyzm, sta\u0142a si\u0119 niejako religi\u0105 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry oddaje cze\u015b\u0107 sobie samemu.<\/p>\r\n

    Tendencje gnostyckie<\/strong><\/p>\r\n

    Na przestrzeni wiek\u00f3w Ko\u015bci\u00f3\u0142 zmuszony by\u0142 walczy\u0107 z wieloma formami gnostycyzmu. R\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 one w szczeg\u00f3\u0142ach, \u0142\u0105czy\u0142o je jednak wsp\u00f3lne przekonanie o istnieniu \u201ewiedzy tajemnej\u201d czyli gnosis<\/em>, kt\u00f3ra czyni jej posiadaczy prawdziwymi wyznawcami, a wi\u0119c jedynymi przeznaczonymi do chwa\u0142y nieba. W przypadku charyzmatyk\u00f3w gnoz\u0105 tak\u0105 jest do\u015bwiadczeniem Boga poprzez wewn\u0119trzne lub zewn\u0119trzne manifestacje \u201eJego Ducha\u201d, kt\u00f3re czyni\u0105 do\u015bwiadczaj\u0105cych tego dziwnego zjawiska \u201eprawdziwymi wyznawcami\u201d.<\/p>\r\n

    Ekumenizm<\/strong><\/p>\r\n

    Fenomenalistyczna filozofia charyzmatyk\u00f3w posiada r\u00f3wnie\u017c interesuj\u0105ce reperkusje w sferze ekumenizmu. Dla charyzmatyka, podczas II Soboru Watyka\u0144skiego \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 katolicki wszed\u0142 nieodwo\u0142alnie na drog\u0119 ekumenicznych poszukiwa\u0144 (\u2026)\u201d[24]<\/a>. Fakt, i\u017c niekatolicy posiadaj\u0105 udzia\u0142 w tych charyzmatycznych do\u015bwiadczeniach pozostaj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie poza Ko\u015bcio\u0142em legitymizuje w jaki\u015b spos\u00f3b owe heretyckie sekty. Postawa taka jest czystym fenomenalizmem: Duch Bo\u017cy jest sprawc\u0105 fenomenu x w Katolickiej Odnowie Charyzmatycznej, fenomen x obecny jest r\u00f3wnie\u017c w protestanckiej sekcie y, a wi\u0119c protestancka sekta y dzieli prawdziw\u0105 wiar\u0119 z katolickimi charyzmatykami. Fakt, \u017ce posiadaj\u0105cy chocia\u017cby elementarn\u0105 wiedz\u0119 na temat logiki ucze\u0144 zdemaskowa\u0142by ten fa\u0142szywy sylogizm, nie ma dla charyzmatyk\u00f3w znaczenia, jako \u017ce logika nale\u017cy do kategorii \u201ewiedzy g\u0142owy\u201d a nie do \u201ewiedzy serca\u201d, kt\u00f3r\u0105 pyszni\u0105 si\u0119 ze wzgl\u0119du na swe do\u015bwiadczenia.<\/p>\r\n

    Poni\u017cszy do\u015b\u0107 d\u0142ugi cytat pokazuje, \u017ce charyzmatycy uwa\u017caj\u0105 za zasad\u0119 jedno\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej mi\u0142o\u015b\u0107 wzajemn\u0105 opart\u0105 na do\u015bwiadczeniu:<\/p>\r\n

    \u201eCho\u0107 ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142, tak duchowni jak i \u015bwieccy, musz\u0105 odpowiada\u0107 na to wezwanie do jedno\u015bci, w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b dotyczy to przyw\u00f3dc\u00f3w Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej, jako \u017ce zar\u00f3wno korzenie naszej odnowy pentakostalnej jak dzia\u0142anie samego Boga w Odnowie maj\u0105 charakter ekumeniczny. Odnowa posiada aspekt ekumeniczny, nie b\u0119d\u0105cy bynajmniej aspektem drugorz\u0119dnym, ale stanowi\u0105cym cz\u0119\u015b\u0107 jej natury. Z tego w\u0142a\u015bnie powodu Odnowa Charyzmatyczna nazywana bywa cz\u0119sto ekumeniczn\u0105 \u0142aska dla Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n

    Dobrze obrazuj\u0105 to trzy wydarzenia z historii najnowszej. Pod koniec ubieg\u0142ego wieku, gdy Leon XIII zach\u0119ca\u0142 katolik\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie do modlitwy o odnow\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego (sic), [r\u00f3wnie\u017c] wielu ewangelikalnych protestant\u00f3w gorliwie poszukiwa\u0142o odnowy w Duchu. Po drugie, ekumeniczny zwrot dokonany przez Vaticanum II<\/em> stanowi\u0142 zasadniczy element nowej Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy, wyczekiwanej z ut\u0119sknieniem przez ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki przed i podczas soboru. Po trzecie, kiedy pod koniec lat 60\u201d\u00b2 narodzi\u0142a si\u0119 Odnowa Charyzmatyczna w\u015br\u00f3d katolik\u00f3w, t\u0119 sam\u0105 odnow\u0119 chrztu w Duchu, charyzmat\u00f3w i wzajemnej mi\u0142o\u015bci (\u2026) da\u0142o si\u0119 zaobserwowa\u0107 w\u015br\u00f3d chrze\u015bcijan innych denominacji na ca\u0142ym \u015bwiecie (\u2026)<\/p>\r\n

    Warunkiem powodzenia [ekumenizmu – przyp. t\u0142um.] jest prawdziwy wzajemny szacunek pomi\u0119dzy przyw\u00f3dcami (protestanckich i katolickich charyzmatyk\u00f3w). Kiedy zar\u00f3wno katoliccy charyzmatycy, jak i ewangelikalni, pentakostalni i bezwyznaniowi przyw\u00f3dcy protestanccy akceptuj\u0105 warto\u015b\u0107 wiary swych partner\u00f3w – jest to solidny fundament. Wzajemne uznanie faktu, \u017ce wiara w Jezusa Chrystusa i chrzest (sic) czyni\u0105 nas bra\u0107mi i siostrami w Chrystusie oraz cz\u0142onkami Jego Cia\u0142a ma fundamentalne znaczenie dla budowania wzajemnego zaufania, szacunku i przyja\u017ani. Istnieje bezpo\u015bredni zwi\u0105zek pomi\u0119dzy owym fundamentem opartym na zdrowych relacjach osobistych, a powodzeniem ka\u017cdej inicjatywy ekumenicznej\u201d[25]<\/a>.<\/p>\r\n

    Katolicy wiedz\u0105, \u017ce prawdziwa jedno\u015b\u0107 chrze\u015bcijan realizowana mo\u017ce by\u0107 jedynie poprzez powr\u00f3t b\u0142\u0105dz\u0105cych do jedynego prawdziwego Ko\u015bcio\u0142a, za\u0142o\u017conego i kierowanego przez Chrystusa i rz\u0105dzonego przez Jego Wikariusza na ziemi, papie\u017ca rzymskiego. Jedno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a oparta jest na obiektywnej prawdzie, strze\u017conej i g\u0142oszonej przez papie\u017cy, kt\u00f3rzy s\u0105 zasad\u0105 jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a. Ludzie nie znajduj\u0105cy si\u0119 w jedno\u015bci wiary lub komunii z Ko\u015bcio\u0142em s\u0105 – przynajmniej obiektywnie, – heretykami w pierwszym przypadku, schizmatykami za\u015b w drugim. Nieprzerwana Tradycja Ko\u015bcio\u0142a jednoznacznie stwierdza, \u017ce o ile trwa\u0107 b\u0119d\u0105 w swych b\u0142\u0119dach, nie mog\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0107 zbawienia:<\/p>\r\n

    \u201ePonadto stwierdzamy, og\u0142aszamy i definiujemy, \u017ce absolutnie konieczne do zbawienia, jest by ka\u017cdy cz\u0142owiek poddany by\u0142 papie\u017cowi rzymskiemu\u201d[26]<\/a>.<\/p>\r\n

    Wbrew opinii wyznawanej przez charyzmatyk\u00f3w, Pius XII pisa\u0142 w swej wspania\u0142ej encyklice Mystici corporis<\/em>:<\/p>\r\n

    \u201e\u00abChrystus – m\u00f3wi Aposto\u0142 – jest g\u0142ow\u0105 Cia\u0142a Ko\u015bcio\u0142a\u00bb (Kol 1, 18). Je\u017celi za\u015b Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest cia\u0142em, musi by\u0107 czym\u015b jednym i niepodzielnym wed\u0142ug s\u0142\u00f3w Paw\u0142a \u015bw. \u00abWszyscy jednym cia\u0142em jeste\u015bmy w Chrystusie\u00bb (Rzym 12, 5). Nie tylko jednym i niepodzielnym by\u0107 musi, lecz tak\u017ce czym\u015b konkretnym i widzialnym, jak uczy poprzednik Nasz \u015b. p. Leon XIII w encyklice Satis cognitum<\/em>: \u00abPrzez to \u017ce jest Cia\u0142em, Ko\u015bci\u00f3\u0142 widoczny jest dla oka\u00bb. Dlatego dalecy s\u0105 od prawdy Bo\u017cej ci, co wymy\u015blaj\u0105 sobie taki ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3rego ani dotkn\u0105\u0107 si\u0119, ani widzie\u0107 (go) nie mo\u017cna, lecz jest on czym\u015b ca\u0142kiem duchowym, pneumatycznym, jak m\u00f3wi\u0105, tak i\u017c wiele spo\u0142ecze\u0144stw chrze\u015bcija\u0144skich, chocia\u017c ich wiara tre\u015bci\u0105 mi\u0119dzy sob\u0105 si\u0119 r\u00f3\u017cni, to jednak w\u0119z\u0142em niewidzialnym ze sob\u0105 s\u0105 z\u0142\u0105czone\u201d[27]<\/a>.<\/p>\r\n

    W kwestii przynale\u017cno\u015bci do jednego Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego papie\u017c pisze:<\/p>\r\n

    \u201eDo cz\u0142onk\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a w rzeczywisto\u015bci zalicza\u0107 trzeba tych tylko ludzi, kt\u00f3rzy sakrament odrodzenia na Chrzcie \u015bw. przyj\u0119li i wyznaj\u0105 prawdziw\u0105 wiar\u0119, a nie pozbawili si\u0119 sami w niegodny spos\u00f3b \u0142\u0105czno\u015bci z Ko\u015bcio\u0142em, ani te\u017c w\u0142adza prawowita nie wy\u0142\u0105czy\u0142a ich z grona wiernych za bardzo ci\u0119\u017ckie przewinienia. \u00abW jednym bowiem duchu, m\u00f3wi Aposto\u0142, wszyscy\u015bmy w jedno cia\u0142o ochrzczeni, czy to \u017bydzi czy poganie, czy niewolnicy czy wolni\u00bb (I. Kor. 12, 13). Jako wi\u0119c w prawdziwym zgromadzeniu wiernych jedno mamy cia\u0142o, jednego ducha, jednego Pana i jeden chrzest, tak te\u017c mo\u017cemy mie\u0107 jedn\u0105 wiar\u0119, tak i\u017c kto Ko\u015bcio\u0142a s\u0142ucha\u0107 si\u0119 wzdryga, ten ma by\u0107, wed\u0142ug rozkazu samego Chrystusa, uwa\u017cany za poganina i jawnogrzesznika (Efez. 4, 5; Mt. 18,17). Dlatego te\u017c ci, co wiar\u0105 i rz\u0105dami s\u0105 od siebie oddzieleni, nie mog\u0105 by\u0107 w takim jednolitym Ciele i w jego jedynym Boskim duchu\u201d[28]<\/a>.<\/p>\r\n

    Tak wi\u0119c, z katolickiego punktu widzenia stwierdzi\u0107 trzeba, \u017ce wyst\u0119powanie prawdziwych charyzmat\u00f3w w\u015br\u00f3d protestant\u00f3w jest wysoce nieprawdopodobne. Gdyby zjawiska tak w og\u00f3le wyst\u0119powa\u0142y, musia\u0142yby mie\u0107 charakter zupe\u0142nie wyj\u0105tkowy a nie normatywny – i posiada\u0107 jeden tylko cel: nawr\u00f3cenie protestant\u00f3w na katolicyzm. Tak wi\u0119c, je\u015bli nawet prawdziwe charyzmaty nie mog\u0105 by\u0107 podstaw\u0105 prawdziwej jedno\u015bci mi\u0119dzy katolikami a protestantami (jako protestantami), pomys\u0142, i\u017c podejrzane zjawiska z jakimi mamy do czynienia obecnie mog\u0142yby by\u0107 podstaw\u0105 dla fa\u0142szywej i irenistycznej \u201ejedno\u015bci\u201d pomi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi wyznaniami jest w oczywisty spos\u00f3b niekatolicki i \u015bwiadczy o utracie sensus catholicus<\/em> u ludzi, kt\u00f3rzy g\u0142osz\u0105 tego rodzaju idee.<\/p>\r\n

    Protestantyzm<\/strong><\/p>\r\n

    Bior\u0105c pod uwag\u0119 ekumeniczne i protestanckie korzenie Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej nikogo nie powinno dziwi\u0107, \u017ce \u201eteologia\u201d charyzmatyk\u00f3w ska\u017cona jest w znacznej mierze protestantyzmem. Jedn\u0105 z cech charakterystycznych protestantyzmu jest postulat sola scriptura<\/em>, tj. osobistej interpretacji Pisma opartej na \u201enatchnieniu Ducha \u015awi\u0119tego\u201d i odrzucanie Tradycji, jako drugiego \u017ar\u00f3d\u0142a Objawienia. Jak pokazuje poni\u017cszy cytat, charyzmatycy ca\u0142kowicie podzielaj\u0105 to przekonanie:<\/p>\r\n

    \u201e(\u2026) Podstaw\u0105 Odnowy Charyzmatycznej jest (\u2026) Pismo. Kr\u00f3tkie czytania z Pisma stanowi\u0105 nieod\u0142\u0105czn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 spotka\u0144 modlitewnych (\u2026) Wedle mojego do\u015bwiadczenia g\u0142\u00f3d Pisma jest jednym z najwi\u0119kszych b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw naszych czas\u00f3w (\u2026) Oczywistym jest, \u017ce ludzie kt\u00f3rzy pragn\u0105 nawi\u0105za\u0107 osobist\u0105 wi\u0119\u017a z Bogiem, powinni przynajmniej zapozna\u0107 si\u0119 z t\u0105 Ksi\u0119g\u0105 (\u2026) Duchu \u015awi\u0119ty, b\u0119d\u0105cy \u017ar\u00f3d\u0142em natchnienia Pisma, natchnij nas mi\u0142o\u015bci\u0105 do Twego s\u0142owa. Prowad\u017a nas do tych jego ust\u0119p\u00f3w, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 najbardziej skuteczne (sic) w naszym \u017cyciu i do coraz lepszego poznania Ojca i Syna\u201d[29]<\/a>.<\/p>\r\n

    \u201e\u015awi\u0119ci wszystkich wiek\u00f3w zgodni byli co do tego, \u017ce zbli\u017canie si\u0119 do Boga na modlitwie umo\u017cliwia Bogu zbli\u017ca\u0107 si\u0119 do nas, poprzez udzielanie nam swej m\u0105dro\u015bci (\u2026) Gdy obcujemy z Bogiem, On obcuje z nami. Prawdziwe jest jednak r\u00f3wnie\u017c twierdzenie przeciwne: je\u015bli otwieramy nasze serca na Jego \u015bwi\u0119te S\u0142owo, dusze nasze wype\u0142nia radosne modlitewne do\u015bwiadczenie wiary, nadziei i mi\u0142o\u015bci (\u2026) W miar\u0119 jak cz\u0142owiek staje si\u0119 coraz bardziej \u015bwiadomy, \u017ce \u00ablitera zabija, Duch za\u015b daje \u017cycie\u00bb (2Kor 3, 6), Duch \u015awi\u0119ty prowadzi\u0107 b\u0119dzie tak\u0105 pobo\u017cn\u0105 dusz\u0119 do zrozumienia ukrytego znaczenia ka\u017cdego ust\u0119pu Pisma. Nawet je\u015bli nie zna si\u0119 \u00abpoprawnej\u00bb jego interpretacji, powinno mie\u0107 si\u0119 ufno\u015b\u0107, \u017ce sam Duch dostarczy nam swego \u015bwiat\u0142a (\u2026) By\u0107 mo\u017ce nasz problem polega na tym, \u017ce zbyt wiele czytamy S\u0142owo Bo\u017ce a zbyt ma\u0142o go do\u015bwiadczamy. Istnieje wielka r\u00f3\u017cnica pomi\u0119dzy uczeniem si\u0119 na pami\u0119\u0107 ust\u0119p\u00f3w Pisma a my\u015bleniem w duchu prawdziwie biblijnym, zgodnym z intencj\u0105 Boga (1Kor 2, 11). Istnieje r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy przechowywaniem Pisma w naszych g\u0142owach ja\u0142owym jak proch, a sprawieniem, \u017ce pulsowa\u0107 b\u0119dzie ono w naszym sercu poruszaj\u0105c dusz\u0119\u201d[30]<\/a>.<\/p>\r\n

    Katolicy wiedz\u0105 oczywi\u015bcie, \u017ce interpretacja Pisma \u015awi\u0119tego nale\u017cy wy\u0142\u0105cznie do Ko\u015bcio\u0142a – kt\u00f3ry jest prawdziwie kierowany przez Ducha \u015awi\u0119tego – a nie do indywidualnego czytelnika. Poni\u017cszy ust\u0119p z dekret\u00f3w Soboru Trydenckiego wyja\u015bnia t\u0119 zasad\u0119 w spos\u00f3b jednoznaczny:<\/p>\r\n

    \u201e(\u2026) ponadto, by skruszy\u0107 bezczelno\u015b\u0107 zuchwalc\u00f3w, sob\u00f3r postanawia, by nikt polegaj\u0105c na swym w\u0142asnym os\u0105dzie w sprawach wiary i moralno\u015bci, kt\u00f3re nale\u017c\u0105 do budowania doktryny chrze\u015bcija\u0144skiej i wypaczaj\u0105c Pismo \u015awi\u0119te wedle swych w\u0142asnych opinii, nie \u015bmia\u0142 interpretowa\u0107 go w spos\u00f3b sprzeczny z interpretacj\u0105 \u015awi\u0119tej Matki Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rej obowi\u0105zkiem jest wydawanie os\u0105du co do prawdziwego sensu i interpretacji Pisma, czy nawet t\u0142umaczy\u0107 go w spos\u00f3b sprzeczny z jednomy\u015blnym zdaniem Ojc\u00f3w, cho\u0107by interpretacje te nie przeznaczone by\u0142y do upubliczniania. Ci, kt\u00f3rzy sprzeciwiaj\u0105 si\u0119 temu postanowieniu winni by\u0107 napominani przez swych ordynariuszy i ukarani wedle przepis\u00f3w prawa\u201d[31]<\/a>.<\/p>\r\n

    Nauczanie to potwierdzone zosta\u0142o w wyznaniu wiary Soboru Trydenckiego i przez Konstytucj\u0119 Dogmatyczn\u0105 o wierze katolickiej I Soboru Watyka\u0144skiego[32]<\/a>.<\/p>\r\n

    Antykwaryzm<\/strong><\/p>\r\n

    Libera\u0142owie cz\u0119sto podkre\u015blaj\u0105, \u017ce pragn\u0105 jedynie powrotu do praktyk pierwotnego Ko\u015bcio\u0142a. Tym samym fortelem pos\u0142ugiwali si\u0119 w przesz\u0142o\u015bci Luter, Hus oraz inni heretycy dla zamaskowania prawdziwego charakteru wprowadzanych przez siebie innowacji. Katolicy wiedz\u0105 jednak, \u017ce wiara pierwotnego Ko\u015bcio\u0142a by\u0142a ca\u0142kowicie ortodoksyjna oraz \u017ce formy liturgiczne i praktyki Ko\u015bcio\u0142a podlega\u0142y autentycznemu rozwojowi (nie ewolucji!) do momentu, w kt\u00f3rym zewn\u0119trzna forma kultu wyra\u017ca\u0142a w spos\u00f3b najdoskonalszy prawdy wiary. Tak wi\u0119c rzekome \u201enawarstwienia\u201d w liturgii \u015bwi\u0119tej przed II Soborem Watyka\u0144skim nie by\u0142y w rzeczywisto\u015bci \u201enawarstwieniami\u201d, ale przejawem uprawnionego rozwoju liturgicznego, kt\u00f3rego skutkiem by\u0142 wi\u0119kszy stopnie\u0144 doskona\u0142o\u015bci kultu Bo\u017cego.<\/p>\r\n

    O b\u0142\u0119dzie tym, rozpowszechnionym ju\u017c podczas jego pontyfikatu, pisa\u0142 Pius XII:<\/p>\r\n

    \u201eNatomiast nie jest rzecz\u0105 ani m\u0105dr\u0105, ani godn\u0105 pochwa\u0142y wszystko i w ka\u017cdy spos\u00f3b cofa\u0107 do staro\u017cytno\u015bci. I tak, aby u\u017cy\u0107 przyk\u0142adu, b\u0142\u0105dzi kto chce o\u0142tarzom przywr\u00f3ci\u0107 pierwotny kszta\u0142t sto\u0142u; kto chce wykluczy\u0107 czarny kolor z szat ko\u015bcielnych; kto nie dopuszcza w ko\u015bciele pos\u0105g\u00f3w i \u015bwi\u0119tych obraz\u00f3w; kto wymaga, aby wizerunek Zbawiciela przybitego na krzy\u017cu tak by\u0142 dostosowany, i\u017cby na Jego ciele nie by\u0142o zna\u0107 okrutnych m\u0105k, kt\u00f3re poni\u00f3s\u0142 (\u2026)\u201d[33]<\/a>.<\/p>\r\n

    Analogicznie tym wszystkim, kt\u00f3rzy argumentuj\u0105 \u017ce obecno\u015b\u0107 charyzmat\u00f3w w pierwotnym Ko\u015bciele dowodzi ich przydatno\u015bci (czy nawet konieczno\u015bci) r\u00f3wnie\u017c dzisiaj, katolicy odpowiedzie\u0107 mog\u0105, \u017ce jedno wcale nie musi wynika\u0107 z drugiego. Charyzmaty posiada\u0142y bardzo specyficzny cel w bardzo specyficznym czasie – mia\u0142y umo\u017cliwi\u0107 ekspansj\u0119 Ko\u015bcio\u0142a. Jak pisa\u0142 Pius XII:<\/p>\r\n

    \u201eTen Ko\u015bci\u00f3\u0142, utworzony we krwi swojej w dzie\u0144 Zielonych i \u015awi\u0105tek, wzmocni\u0142 [Zbawiciel – przyp. t\u0142um.] osobliw\u0105 si\u0142\u0105 z nieba zes\u0142an\u0105. Gdy bowiem uroczy\u015bcie ustanowi\u0142 na dostojnym urz\u0119dzie tego, kt\u00f3rego ju\u017c przedtem mianowa\u0142 Namiestnikiem, wst\u0105pi\u0142 do nieba, a siedz\u0105c po prawicy Ojca, Oblubienic\u0119 swoj\u0105 objawi\u0107 \u015bwiatu i og\u0142osi\u0107 raczy\u0142 widzialnym przyj\u015bciem Ducha \u015aw. w\u015br\u00f3d gwa\u0142townego szumu wichru i ognistych j\u0119zyk\u00f3w. Albowiem podobnie jak Sam, gdy rozpoczyna\u0142 swe publiczne \u017cycie, by\u0142 od Ojca swego przez Ducha \u015bw., pod postaci\u0105 go\u0142\u0119bicy zst\u0119puj\u0105cego i unosz\u0105cego si\u0119 nad nim, objawiony, podobnie i wtedy, gdy Aposto\u0142owie mieli rozpocz\u0105\u0107 sw\u00f3j \u015bwi\u0119ty zaw\u00f3d opowiadania Ewangelii, Chrystus Pan zes\u0142a\u0142 z nieba Ducha swego, kt\u00f3ry dotykaj\u0105c ich ognistymi j\u0119zykami, mia\u0142 jakby palcem Bo\u017cym wskaza\u0107 i objawi\u0107 to niebieskie pos\u0142annictwo Ko\u015bcio\u0142a i nadprzyrodzony jego urz\u0105d\u201d[34]<\/a>.<\/p>\r\n

    Jak ju\u017c pisali\u015bmy, zanik tych zewn\u0119trznych manifestacji dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego pokrywa\u0142 si\u0119 w czasie z osi\u0105gni\u0119ciem przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 moralnej powszechno\u015bci. Pragnienie powrotu do praktyk, kt\u00f3re stosowne by\u0142y dla wcze\u015bniejszych czas\u00f3w i nigdy nie mia\u0142y mie\u0107 charakteru powszechnego jest w istocie czystym antykwaryzmem. Jak ju\u017c wskazywali\u015bmy, lekcewa\u017cenie Tradycji, takie o jakim pisze \u015bw. Augustyn w przedstawionym wy\u017cej cytacie dotycz\u0105cym charyzmat\u00f3w, jest typowe dla protestantyzmu – podobnie jak usprawiedliwianie tej postawy poprzez odwo\u0142ywanie si\u0119 do \u201enatchnionej\u201d interpretacji Pisma przez ka\u017cdego indywidualnego charyzmatyka.<\/p>\r\n

    B\u0142\u0119dy dotycz\u0105ce natury Ko\u015bcio\u0142a<\/strong><\/p>\r\n

    Jego misja<\/strong><\/p>\r\n

    Charyzmatycy twierdz\u0105, \u017ce misj\u0105 Ko\u015bcio\u0142a jest uwielbienie Boga: \u201eUwielbienie jest raison d\u2019etre <\/em>Ko\u015bcio\u0142a\u201d[35]<\/a>. Cho\u0107 jednak oddawanie czci Bogu jest bez w\u0105tpienia wymogiem sprawiedliwo\u015bci cz\u0142owieka wobec jego Stw\u00f3rcy, nie mo\u017ce by\u0107 ono postrzegane jako pow\u00f3d, sine qua non<\/em>, ustanowienia przez Chrystusa Ko\u015bcio\u0142a. Zbawiciel nie ustanowi\u0142 Ko\u015bcio\u0142a jako czego\u015b w rodzaju fanklubu swej Osoby – ale dla udzielania przez wszystkie wieki owoc\u00f3w swego Odkupienia. Jak wyja\u015bniaj\u0105 Ojcowie I Soboru Watyka\u0144skiego w Konstytucji Dogmatycznej o Ko\u015bciele (Pastor Aeternus<\/em>):<\/p>\r\n

    \u201eWiekuisty Pasterz i Biskup dusz naszych, w celu ustawicznego przekazywania dzie\u0142a zbawienia, postanowi\u0142 zbudowa\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bwi\u0119ty, w kt\u00f3rym jak w domu Boga \u017cywego wszyscy wierni byliby obj\u0119ci wi\u0119zami jednej wiary i mi\u0142o\u015bci\u201d[36]<\/a>.<\/p>\r\n

    Magisterium wyra\u017anie sprzeciwia si\u0119 fa\u0142szywemu pogl\u0105dowi charyzmatyk\u00f3w na misj\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, podwa\u017caj\u0105c w ten spos\u00f3b ekumeniczny fundament tego ruchu.<\/p>\r\n

    Cho\u0107 nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce ostatecznym celem ka\u017cdego zewn\u0119trznego dzia\u0142ania Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej jest wi\u0119ksza chwa\u0142a Boga, bezpo\u015brednim celem za\u0142o\u017cenia Ko\u015bcio\u0142a by\u0142o zastosowanie wzgl\u0119dem ludzi owoc\u00f3w Odkupienia. \u201eU\u015bwi\u0119cenie rodzaju ludzkiego poprzez przekazywanie prawdy, Przykaza\u0144 oraz \u0142aski Chrystusa jest bezpo\u015brednim celem Ko\u015bcio\u0142a\u201d[37]<\/a>. Obiektywnie rzecz bior\u0105c, wskutek tego aktu chwa\u0142a Bo\u017ca objawia si\u0119 w spos\u00f3b wyrazistszy; subiektywnie za\u015b – w jego rezultacie cz\u0142owiek pragnie chwali\u0107 Go \u017carliwiej. To pomieszanie celu obiektywnego oraz subiektywnego jest cech\u0105 charakterystyczn\u0105 Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej i ma swe \u017ar\u00f3d\u0142o w fenomenalizmie.<\/p>\r\n

    Jego doskona\u0142o\u015b\u0107 i niezniszczalno\u015b\u0107<\/strong><\/p>\r\n

    Twierdzenie, \u017ce charyzmaty, pomimo braku ich wyst\u0119powania przez niemal 2 tysi\u0105ce lat, posiadaj\u0105 zasadnicze znaczenie dla misji Ko\u015bcio\u0142a, oznacza de facto<\/em> zakwestionowanie doskona\u0142o\u015bci i niezniszczalno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a, nale\u017c\u0105cymi do jego podstawowych atrybut\u00f3w. Doskona\u0142o\u015b\u0107 ta wynika z obietnicy danej przez Chrystusa Pana \u015bw. Piotrowi (Mt 16, 18). \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 ustanowiony przez Jezusa Chrystusa b\u0119dzie trwa\u0142 na wieki, przynajmniej w swych zasadniczych atrybutach\u201d[38]<\/a>. Zauwa\u017cmy tu, \u017ce doktryna ta gwarantuje jedynie, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 istnie\u0107 b\u0119dzie a\u017c do ko\u0144ca czas\u00f3w, nie wyklucza jednak zniszczenia wielkich jego cz\u0119\u015bci. Tak wi\u0119c charyzmaty musz\u0105 by\u0107 postrzegane jako nie posiadaj\u0105ce zasadniczego znaczenia dla jego misji.<\/p>\r\n

    Wieczno\u015b\u0107 (doskona\u0142o\u015b\u0107) Ko\u015bcio\u0142a wynika z faktu, i\u017c jest on ostateczn\u0105 religi\u0105, kt\u00f3ra nie mo\u017ce by\u0107 ju\u017c zast\u0105piona przez inn\u0105. Aby wype\u0142ni\u0107 powierzon\u0105 mu przez Boga misj\u0119 musi on zachowa\u0107 wszystkie elementy, posiadaj\u0105ce zasadnicze znaczenie dla jej realizacji[39]<\/a>.<\/p>\r\n

    Tak wi\u0119c ka\u017cdy aspekt \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry nie by\u0142by (przynajmniej ze swej natury) sta\u0142y i powszechny – nie posiada zasadniczego znaczenia dla jego misji. Aspektami takimi s\u0105 bezsprzecznie charyzmaty, nie posiadaj\u0105 one wi\u0119c zasadniczego znaczenia dla misji Ko\u015bcio\u0142a i nie s\u0105 chronione przez przywilej niezniszczalno\u015bci, jakim obdarzy\u0142 go Zbawiciel. Wysuwane przez charyzmatyk\u00f3w twierdzenie o zasadniczym znaczeniu charyzmat\u00f3w podwa\u017ca w istocie – jak ju\u017c wskazywali\u015bmy – jego doskona\u0142o\u015b\u0107, gdyby bowiem zasadniczy element Ko\u015bcio\u0142a zanik\u0142 na niemal 2 tysi\u0105ce lat, obietnica Zbawiciela okaza\u0142aby si\u0119 fa\u0142szywa.<\/p>\r\n

    Jego Magisterium<\/strong><\/p>\r\n

    Nasz Pan Jezus Chrystus za\u0142o\u017cy\u0142 widzialny Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry jest jeden, \u015bwi\u0119ty, katolicki i apostolski. Do swych Aposto\u0142\u00f3w, pierwszych biskup\u00f3w, powiedzia\u0142: \u201eId\u017acie na ca\u0142y \u015bwiat i nauczajcie wszystkie narody (Mt 28, 19) oraz \u201eKto was s\u0142ucha, mnie s\u0142ucha\u201d (\u0141k 10, 16). Magisterium czyli urz\u0105d nauczycielski Ko\u015bcio\u0142a jest nieomylny gdy:<\/p>\r\n

      \r\n\t
    1. Papie\u017c wyst\u0119puj\u0105cy ex cathedra<\/em> lub sob\u00f3r powszechny w jedno\u015bci z papie\u017cem og\u0142asza definitywne orzeczenie w sprawie wiary lub moralno\u015bci<\/li>\r\n\t
    2. papie\u017c, sob\u00f3r lub biskup przedstawia nauczanie zwyczajne, pozostaj\u0105ce w zgodzie ze sformu\u0142owanym ju\u017c nieomylnym nauczaniem.<\/li>\r\n<\/ol>\r\n

      Kwestia Magisterium ma zasadnicze znaczenie dla obecnego kryzysu w Ko\u015bciele, libera\u0142owie uwa\u017caj\u0105 bowiem, \u017ce mog\u0105 beztrosko wyrzuci\u0107 do kosza ca\u0142e licz\u0105ce 20 wiek\u00f3w nauczanie katolickie zgodnie z zachciankami wsp\u00f3\u0142czesnych duchownych. Charyzmatycy dodaliby do tego zapewne jeszcze potrzeb\u0119 kierowania si\u0119  \u201eosobistym natchnieniem Ducha \u015awi\u0119tego\u201d.<\/p>\r\n

      Cz\u0119sto s\u0142yszy si\u0119 dyskusje o r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy nauczaniem \u201eprzedsoborowym\u201d a \u201eposoborowym\u201d. Trzeba powiedzie\u0107 jednoznacznie, \u017ce papie\u017c ani sob\u00f3r nie mog\u0105 – na mocy Bo\u017cej gwarancji – jednostronnie anulowa\u0107 zdefiniowanego uprzednio nauczania Magisterium Ko\u015bcio\u0142a. Nie chodzi o to, co kto\u015b uznaje za katolickie a co nie – przeciwnie, nieomylne nauczanie katolickie jest faktem historycznym, ca\u0142kowicie niezale\u017cnym od osobistych \u201enatchnie\u0144\u201d papie\u017ca, kardyna\u0142a, biskupa, kap\u0142ana, duchownego czy \u015bwieckiego. Jak pisa\u0142 Pius XII:<\/p>\r\n

      \u201eDaj\u0105c bowiem Ko\u015bcio\u0142owi swojemu \u015bwi\u0119te \u017ar\u00f3d\u0142a wiary, da\u0142 mu B\u00f3g zarazem \u017cywy Urz\u0105d Nauczycielski, kt\u00f3ry to, co w depozycie zawiera si\u0119 mniej jasno i jakby w zawi\u0105zku, ma dok\u0142adniej wyja\u015bni\u0107 i rozwija\u0107. Prawa wi\u0119c autentycznej i miarodajnej interpretacji depozytu wiary nie udzieli\u0142 Boski Zbawiciel ani poszczeg\u00f3lnym wiernym ani samym nawet teologom, tylko Urz\u0119dowi ko\u015bcielnego Nauczycielstwa\u201d[40]<\/a>.<\/p>\r\n

      \u0179r\u00f3d\u0142o problemu<\/strong><\/p>\r\n

      Katolicka nauka o \u0142asce<\/strong><\/p>\r\n

      Prawdopodobnie to w\u0142a\u015bnie nauka o \u0142asce jest dziedzin\u0105, w kt\u00f3rej charyzmatycy oddalaj\u0105 si\u0119 najbardziej od doktryny katolickiej – to w\u0142a\u015bnie ich fa\u0142szywa koncepcja \u0142aski stanowi korze\u0144 wszystkich ich b\u0142\u0119d\u00f3w. Jak ju\u017c pisali\u015bmy, charyzmatycy k\u0142ad\u0105 nacisk na fakt, \u017ce przyj\u0119ciu (lub przynajmniej \u201euwolnieniu\u201d) \u0142aski towarzyszy\u0107 powinno zawsze jakie\u015b zjawisko podpadaj\u0105ce pod zmys\u0142y. Innymi s\u0142owy twierdz\u0105 oni, \u017ce chrze\u015bcijanie w kt\u00f3rych duszach B\u00f3g dzia\u0142a prawdziwie zawsze dzia\u0142anie to odczuwaj\u0105. Jest to z pogl\u0105d z gruntu fa\u0142szywy.<\/p>\r\n

      \u0141aska u\u015bwi\u0119caj\u0105ca, kt\u00f3ra \u201eu\u015bwi\u0119ca dusz\u0119\u201d \u201eudziela duszy nadprzyrodzonego pi\u0119kna (\u2026) czyni cz\u0142owieka usprawiedliwionego przyjacielem Boga (\u2026) \u015awi\u0105tyni\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego (\u2026) dzieckiem Bo\u017cym (\u2026) [i] daje mu prawo do dziedzictwa nieba\u201d[41]<\/a> jest dla duszy ca\u0142kowicie nieodczuwalna. Nie wyklucza to mo\u017cliwo\u015bci objawienia przez Boga jednostce stanu \u0142aski, objawienie takie jednak z pewno\u015bci\u0105 nale\u017cy do rzadko\u015bci i nie mo\u017ce by\u0107, wbrew twierdzeniom charyzmatyk\u00f3w, czym\u015b normatywnym. Jak uczy Sob\u00f3r Trydencki:<\/p>\r\n

      \u201eKa\u017cdy, kto zastanowi si\u0119 nad sob\u0105 i sw\u0105 w\u0142asn\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105 oraz niegodno\u015bci\u0105, mo\u017ce odczuwa\u0107 l\u0119k i obaw\u0119 co do tego czy znajduje si\u0119 w stanie \u0142aski, poniewa\u017c nikt nie mo\u017ce wiedzie\u0107 z pewno\u015bci\u0105 wiary, kt\u00f3ra nie mo\u017ce by\u0107 przedmiotem b\u0142\u0119du, \u017ce [rzeczywi\u015bcie] osi\u0105gn\u0105\u0142 \u0142ask\u0119 Bo\u017c\u0105\u201d[42]<\/a>.<\/p>\r\n

      Oczywi\u015bcie B\u00f3g mo\u017ce udzieli\u0107 postrzegalnych \u0142ask uczynkowych (cho\u0107 nie wszystkie \u0142aski uczynkowe musz\u0105 by\u0107 postrzegalne) komukolwiek chce, jednak nawet w sferze \u0142ask uczynkowych postrzegalno\u015b\u0107 nie jest warunkiem sine qua non<\/em>. Poniewa\u017c wiele \u0142ask uczynkowych jest postrzegalnych, a charyzmatycy k\u0142ad\u0105 nacisk na postrzegalno\u015b\u0107 \u0142aski, myl\u0105 oni \u0142ask\u0119 uczynkow\u0105 z \u0142ask\u0105 u\u015bwi\u0119caj\u0105c\u0105, a w skutek tego neguj\u0105 de facto<\/em> t\u0119 drug\u0105.<\/p>\r\n

      Praktyczne zanegowanie \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej oznacza odrzucenie zar\u00f3wno katolickiej nauki o usprawiedliwieniu (nieomylnie wy\u0142o\u017conej przez Sob\u00f3r Trydencki) oraz co za tym idzie katolickiej doktryny dotycz\u0105cej zewn\u0119trznego dzia\u0142ania Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej, o czym za chwil\u0119. Konsekwencje tego s\u0105 dla ka\u017cdego oczywiste. S\u0142usznie m\u00f3wi si\u0119, \u017ce pozornie ma\u0142e b\u0142\u0119dy co do zasad prowadz\u0105 ostatecznie do niezwykle niebezpiecznych i b\u0142\u0119dnych wniosk\u00f3w. Tak wi\u0119c podkre\u015blanie przez charyzmatyk\u00f3w postrzegalno\u015bci \u0142aski stanowi niejako korze\u0144 ca\u0142ego ich systemu b\u0142\u0119d\u00f3w.<\/p>\r\n

      Katolickie nauczanie o charyzmatach <\/strong><\/p>\r\n

      Jest faktem niezaprzeczalnym, \u017ce B\u00f3g udziela niekiedy pewnym ludziom postrzegalnych \u0142ask uczynkowych, niekiedy nawet w postaci nadzwyczajnych fenomen\u00f3w. Przyk\u0142adami tych ostatnich mog\u0105 by\u0107 prawdziwe charyzmaty, obecne w Ko\u015bciele Czas\u00f3w Apostolskich. Jeden z najpowa\u017cniejszych b\u0142\u0119d\u00f3w charyzmatyk\u00f3w polega w\u0142a\u015bnie na traktowaniu tego, co mia\u0142o charakter nadzwyczajny, jako czego\u015b zwyczajnego – a nawet koniecznego dla wszystkich.<\/p>\r\n

      \u0141aski, jakie udziela B\u00f3g cz\u0142owiekowi podzieli\u0107 mo\u017cna na kilka kategorii. Jeden tych podzia\u0142\u00f3w odr\u00f3\u017cnia gratia gratis data<\/em> od gratia gratum faciens<\/em>. Pierwsza z tych termin\u00f3w, t\u0142umaczony zwyczajowo jako \u0142aska darmo dana, oznacza \u0142aski, kt\u00f3re udzielane s\u0105 konkretnym osobom dla dobra Ko\u015bcio\u0142a. Do kategorii tej nale\u017c\u0105 takie nadzwyczajne dary \u0142aski jak charyzmaty (proroctwo, dar cud\u00f3w, dar j\u0119zyk\u00f3w etc., por. 1Kor 12, 8), kap\u0142a\u0144ska w\u0142adza Konsekracji oraz hierarchiczna w\u0142adza jurysdykcji. Posiadanie tych dar\u00f3w jest niezale\u017cne od osobistej moralnej dyspozycji ich posiadacza (\u2026)[43]<\/a>.<\/p>\r\n

      Termin gratia gratum faciens<\/em> oznacza \u0142ask\u0119 s\u0142u\u017c\u0105c\u0105 osobistemu u\u015bwi\u0119ceniu, a wi\u0119c zar\u00f3wno sam\u0105 \u0142ask\u0119 u\u015bwi\u0119caj\u0105c\u0105 jak i \u0142aski uczynkowe, kt\u00f3re przygotowuj\u0105 do usprawiedliwienia. W przeciwie\u0144stwie do \u0142ask darmo danych \u0142aski te konieczne s\u0105 dla wszystkich. \u015aw. Tomasz z Akwinu pisz\u0105c o tym rozr\u00f3\u017cnieniu omawia obie wspomniane kategorie w dw\u00f3ch odr\u0119bnych rozdzia\u0142ach II-II Sumy teologicznej<\/em>, znanymi jako \u201eTraktat o \u0142asce\u201d oraz \u201eTraktat o aktach dotycz\u0105cych w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny pewnych ludzi\u201d. W drugim z tych rozdzia\u0142\u00f3w omawia charyzmaty.<\/p>\r\n

      Trzeba tu zauwa\u017cy\u0107, \u015bw. Tomasz nigdy nie odnosi si\u0119 do charyzmat\u00f3w jako do fenomen\u00f3w wyst\u0119puj\u0105cych wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie. Pisze o nich jedynie w odniesieniu do Czas\u00f3w Apostolskich. (\u2026)<\/p>\r\n

      Podkre\u015blmy to raz jeszcze: prawdziwe charyzmaty by\u0142y darami, kt\u00f3re umo\u017cliwi\u0107 mia\u0142y szybkie rozprzestrzenienie si\u0119 Ko\u015bcio\u0142a na ca\u0142y \u015bwiat i jego okrzepni\u0119cie przed \u015bmierci\u0105 ostatniego z Aposto\u0142\u00f3w. Jak ju\u017c pisali\u015bmy i jak wyja\u015bnione zosta\u0142o w 2 Li\u015bcie do Koryntian, celem tych dar\u00f3w by\u0142o budowanie Ko\u015bcio\u0142a, a nie u\u015bwi\u0119cenie tych, kt\u00f3rym dary te zosta\u0142y udzielone.<\/p>\r\n

      Dar glosolalii dany zosta\u0142 Ko\u015bcio\u0142owi by umo\u017cliwi\u0107 mu przepowiadanie Ewangelii ludom wszystkich j\u0119zyk\u00f3w. Z kolei proroctwa, uzdrawianie, cuda etc. dowodzi\u0107 mia\u0142y prawdziwo\u015bci nauki Ko\u015bcio\u0142a i sk\u0142ania\u0107 do nawr\u00f3cenia. Gdy Ko\u015bci\u00f3\u0142 osi\u0105gn\u0105\u0142 moraln\u0105 powszechno\u015b\u0107, potrzeba zjawisk takich usta\u0142a, a to z kilku powod\u00f3w – przede wszystkim ze wzgl\u0119du na obecno\u015b\u0107 w Ko\u015bciele ludzi ka\u017cdej narodowo\u015bci, a tak\u017ce dlatego, i\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 w wystarczaj\u0105cy spos\u00f3b dowi\u00f3d\u0142 ju\u017c prawdziwo\u015bci g\u0142oszonej przez siebie nauki.<\/p>\r\n

      Ten sam argument wysun\u0105\u0107 mo\u017cna przeciwko twierdzeniu o wyst\u0119powaniu wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie prawdziwych charyzmat\u00f3w. Jako \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 osi\u0105ga\u0142 zar\u00f3wno moraln\u0105 jak i fizyczn\u0105 powszechno\u015b\u0107, skupiaj\u0105c wiernych – a nawet duchownych – z ka\u017cdego narodu, jaki po\u017cytek mog\u0142aby przynie\u015b\u0107 obecnie glosolalia w dziele ewangelizacji? Jak pisa\u0142 \u015bw. Augustyn:<\/p>\r\n

      \u201eCho\u0107 Duch \u015awi\u0119ty otrzymywany jest r\u00f3wnie\u017c obecnie, nikt jednak nie m\u00f3wi j\u0119zykami wszystkich narod\u00f3w, poniewa\u017c sam Ko\u015bci\u00f3\u0142 przemawia ju\u017c w j\u0119zykach wszystkich lud\u00f3w: ten bowiem kto nie nale\u017cy do Ko\u015bcio\u0142a, nie otrzymuje Ducha \u015awi\u0119tego\u201d[44]<\/a>.<\/p>\r\n

      Z drugiej strony przypomnie\u0107 nale\u017cy, \u017ce \u015bw. Tomasz dopuszcza\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 \u201ema\u0142powania\u201d przez diab\u0142a prawdziwych charyzmat\u00f3w. Odno\u015bne fragmenty znale\u017a\u0107 mo\u017cna w:<\/p>\r\n

      II-II, q. 172 o.5 Czy jakie\u015b proroctwo pochodzi od z\u0142ych duch\u00f3w?<\/p>\r\n

      II-II, q.  172 o.6 Czy prorocy z\u0142ych duch\u00f3w przepowiadaj\u0105 niekiedy prawd\u0119?<\/p>\r\n

      II-II, q.178 o.2 Czy \u017ali mog\u0105 czyni\u0107 cuda?<\/p>\r\n

      Dobrze wiadomo, \u017ce szatan i jego anio\u0142owie mog\u0105 czyni\u0107 znaki, kt\u00f3re ludzie nie\u015bwiadomi bior\u0105 za cuda, jak to czytamy w historii Szymona Maga. Tak wi\u0119c lekkomy\u015blne przypisywanie wszelkich takich nadzwyczajnych fenomen\u00f3w Bogu wi\u0105\u017ce si\u0119 z ogromnym niebezpiecze\u0144stwem. Wielki Doktor Ko\u015bcio\u0142a \u015bw. oraz mistyk Jan od Krzy\u017ca, tak cz\u0119sto cytowany i r\u00f3wnocze\u015bnie nie rozumiany przez modernistycznych duchowych \u201eguru\u201d, tak pisa\u0142 o rzekomych \u201eobjawieniach pochodz\u0105cych od Boga\u201d w\u015br\u00f3d jego wsp\u00f3\u0142czesnych:<\/p>\r\n

      \u201eTote\u017c dziwi\u0119 si\u0119 wielce, \u017ce spotyka si\u0119 jeszcze dzisiaj dusze, nie posiadaj\u0105ce za cztery grosze rozwagi, kt\u00f3re pos\u0142yszawszy w chwilach skupienia jakie\u015b s\u0142owa, uwa\u017caj\u0105 je wszystkie za s\u0142owa Bo\u017ce. Twierdz\u0105, \u017ce tak jest i m\u00f3wi\u0105: \u00abB\u00f3g mi powiedzia\u0142\u00bb, \u00abB\u00f3g mi da\u0142 tak\u0105 odpowied\u017a\u00bb. Najcz\u0119\u015bciej, oczywi\u015bcie, nie s\u0105 to s\u0142owa Bo\u017ce, lecz ich w\u0142asne odpowiedzi\u201d[45]<\/a>.<\/p>\r\n

      \u201e(\u2026) po\u017c\u0105danie tych objawie\u0144 otwiera drog\u0119 szatanowi, by m\u00f3g\u0142 dusz\u0119 oszukiwa\u0107 innymi widziad\u0142ami, kt\u00f3re umie on bardzo [dobrze] na\u015bladowa\u0107 i przedstawi\u0107 je duszy jako dobre. M\u00f3wi bowiem Aposto\u0142, \u017ce diabe\u0142 mo\u017ce si\u0119 przemieni\u0107 w anio\u0142a \u015bwiat\u0142o\u015bci (2 Kor 11, 14). (\u2026) Jest przeto zawsze rzecz\u0105 stosown\u0105, by dusza odrzuca\u0142a te zjawiska z zamkni\u0119tymi oczami, od kogokolwiek by pochodzi\u0142y. Je\u017celi tego nie uczyni, da miejsce zjawom diabelskim i tak\u0105 moc szatanowi, \u017ce nie tylko jedne zjawy b\u0119dzie przyjmowa\u0107 za drugie, lecz tym sposobem mno\u017cy\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 te od z\u0142ego ducha, a ustawa\u0107 te od Boga i dojdzie do tego, \u017ce pozostan\u0105 same diabelskie. Do\u015bwiadczy\u0142o tego wiele dusz nieostro\u017cnych i nieroztropnych (\u2026)\u201d[46]<\/a>.<\/p>\r\n

      Sam Chrystus Pan przestrzega\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 przed niebezpiecze\u0144stwami p\u0142yn\u0105cymi z \u0142atwowiernego przyjmowania rzekomych cud\u00f3w:<\/p>\r\n

      \u201ePowstan\u0105 bowiem fa\u0142szywi mesjasze i fa\u0142szywi prorocy i dzia\u0142a\u0107 b\u0119d\u0105 wielkie znaki i cuda, by w b\u0142\u0105d wprowadzi\u0107, je\u015bli to mo\u017cliwe, tak\u017ce wybranych\u201d (Mt 24, 24).<\/p>\r\n

      Szczeg\u00f3lnym niepokojem przejmowa\u0107 powinno nas inne Jego ostrze\u017cenie:<\/p>\r\n

      \u201eNie ka\u017cdy, kt\u00f3ry Mi m\u00f3wi: \u00abPanie, Panie!\u00bb, wejdzie do kr\u00f3lestwa niebieskiego, lecz ten, kto spe\u0142nia wol\u0119 mojego Ojca, kt\u00f3ry jest w niebie. Wielu powie Mi w owym dniu: \u00abPanie, Panie, czy nie prorokowali\u015bmy moc\u0105 Twego imienia, i nie wyrzucali\u015bmy z\u0142ych duch\u00f3w moc\u0105 Twego imienia, i nie czynili\u015bmy wielu cud\u00f3w moc\u0105 Twego imienia?\u00bb. <\/strong>Wtedy o\u015bwiadcz\u0119 im: \u00abNigdy was nie zna\u0142em. Odejd\u017acie ode Mnie wy, kt\u00f3rzy dopuszczacie si\u0119 nieprawo\u015bci!\u00bb\u201d (Mt 7, 21-23).<\/p>\r\n

      Katolicka doktryna o Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej<\/strong><\/p>\r\n

      Przestawienie dok\u0142adnej wyk\u0142adni dogmatu Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej przekracza ramy niniejszego artyku\u0142u, aby jednak uzmys\u0142owi\u0107 sobie powag\u0119 b\u0142\u0119d\u00f3w charyzmatyk\u00f3w w tej kwestii trzeba dobrze zrozumie\u0107 znaczenie tzw. zewn\u0119trznych misji. Misja, czy te\u017c pos\u0142annictwo, zak\u0142ada istnienie posy\u0142aj\u0105cego, pos\u0142anego, oraz miejsce, w kt\u00f3re ten ostatni jest pos\u0142any. Co do posy\u0142aj\u0105cego i pos\u0142anego, teologowie ucz\u0105, i\u017c stosownie jest m\u00f3wi\u0107 \u017ce B\u00f3g Ojciec jest tym, kt\u00f3ry posy\u0142a, B\u00f3g Syn tym, kt\u00f3ry jest pos\u0142any i posy\u0142a, za\u015b B\u00f3g Duch \u015awi\u0119ty tym, kt\u00f3ry jest pos\u0142any ale nie posy\u0142a. Katolicka doktryna o Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej uczy, \u017ce wszystkie zewn\u0119trze akty Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej wsp\u00f3lne s\u0105 dla Trzech Os\u00f3b Boskich. Co do miejsca, w kt\u00f3re pos\u0142ana mo\u017ce by\u0107 jedna z Os\u00f3b Boskich wyja\u015bni\u0107 trzeba, \u017ce cho\u0107 B\u00f3g obecny jest wsz\u0119dzie, spos\u00f3b Jego obecno\u015bci w ka\u017cdym miejscu zmienia si\u0119, w przypadku pos\u0142ania jednej z Os\u00f3b Boskich.<\/p>\r\n

      Istniej\u0105 dwa rodzaje zewn\u0119trznej misji Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej: widzialny i niewidzialny. Misja niewidzialna niepostrzegalna jest dla osoby, do kt\u00f3rej Osoba Boska jest pos\u0142ana, misja widzialna natomiast jest postrzegalna zmys\u0142owo. Misja niewidzialna poci\u0105ga za sob\u0105 udzielenie \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej i celem jej jest zamieszkanie Boga w duszy sprawiedliwego. W Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym zamieszkanie to przypisywane jest generalnie Duchowi \u015awi\u0119temu, razem z Nim jednak w duszy sprawiedliwego zamieszkuj\u0105 te\u017c Ojciec oraz Syn[47]<\/a>.<\/p>\r\n

      Widzialna misja Ducha \u015awi\u0119tego obejmowa\u0142a takie fenomeny jak Jego pojawienie si\u0119 w postaci go\u0142\u0119bicy podczas Chrztu Pa\u0144skiego, Jego zst\u0105pienie na Aposto\u0142\u00f3w w postaci j\u0119zyk\u00f3w ognia oraz prawdziwe charyzmaty w Czasach Apostolskich. Misja ta posiada z samej swej natury charakter kr\u00f3tkotrwa\u0142y i przemijaj\u0105cy[48]<\/a>. Misja niewidzialna realizowana jest poprzez udzielenie \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej, normalnie ma to miejsce poprzez godne przyj\u0119cie sakrament\u00f3w:<\/p>\r\n

      \u201eJednak g\u0142\u00f3wnym dzie\u0142em Ducha \u015awi\u0119tego jest u\u015bwi\u0119canie dusz poprzez \u0142ask\u0119 (\u2026) To poprzez sakramenty, a zw\u0142aszcza sakrament Bierzmowania, Duch \u015awi\u0119ty udziela swej \u0142aski oraz dar\u00f3w\u201d[49]<\/a>.<\/p>\r\n

      Tak wi\u0119c podkre\u015blanie znaczenia odczuwalno\u015bci \u0142aski, co prowadzi do faktycznego zanegowania \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej, neguje r\u00f3wnie\u017c niewidzialn\u0105 misj\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego oraz redukuje rol\u0119 sakramentu z normalnego \u017ar\u00f3d\u0142a \u0142ask do formalnych obrz\u0119d\u00f3w ko\u015bcielnych, kt\u00f3rych rola jest \u201ekomplementarna\u201d w stosunku do odczuwalnego \u201eChrztu w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d w procesie \u201einicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej\u201d.<\/p>\r\n

      Katolickie nauczanie o \u0142asce u\u015bwi\u0119caj\u0105cej oraz woli<\/strong><\/p>\r\n

      Doktryna katolicka naucza, \u017ce \u0142aska u\u015bwi\u0119caj\u0105ca, kt\u00f3r\u0105 charyzmatycy w praktyce neguj\u0105, oznacza pewne uczestnictwo w \u017cyciu samego Boga. W interpretacji tej nauki wystrzega\u0107 si\u0119 nale\u017cy dw\u00f3ch skrajno\u015bci. Pierwsz\u0105 z nich jest b\u0142\u0105d racjonalistyczny, kt\u00f3ry pojmuje uczestnictwo w \u017cyciu Boga jedynie jako rodzaj moralnego z Nim zjednoczenia, osi\u0105ganego przez na\u015bladowanie przez cz\u0142owieka doskona\u0142o\u015bci Bo\u017cych. Drug\u0105 skrajno\u015bci\u0105 jest koncepcja kwietystyczna i panteistyczna, wedle kt\u00f3rej dusza unicestwiana jest i przeobra\u017cana w B\u00f3stwo. Taka jest w\u0142a\u015bnie logiczna konsekwencja idei charyzmatycznych opisanych powy\u017cej.<\/p>\r\n

      Katolicy wiedz\u0105, \u017ce \u0142aska udoskonala natur\u0119, ale jej nie niszczy. B\u00f3g naprawd\u0119 kszta\u0142tuje dusz\u0119 na sw\u00f3j obraz i daje jej udzia\u0142 w swym Boskim \u017cyciu poprzez moc przekraczaj\u0105c\u0105 wszelkie stworzone moce duszy, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 jednak tymi mocami, w wolny spos\u00f3b wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cymi z Jego \u0142ask\u0105. Unicestwianie w\u0142asnej woli nie jest ani chwalebne ani potrzebne, musi ona zosta\u0107 – z pomoc\u0105 \u0142aski  – poddana woli Boga i na ni\u0105 ukierunkowana.<\/p>\r\n

      Odnosz\u0105c si\u0119 do woli i dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego w duszy ludzkiej, Piusa XII pisa\u0142:<\/p>\r\n

      \u201eNie mniej te\u017c mija si\u0119 z prawd\u0105 niebezpieczny b\u0142\u0105d tych, co z tajemniczej nas wszystkich \u0142\u0105czno\u015bci z Chrystusem Panem usi\u0142uj\u0105 wyprowadzi\u0107 jaki\u015b niezdrowy kwietyzm, jak go nazywaj\u0105. Tu b\u0142\u0105d na tym polega, \u017ce ca\u0142e \u017cycie chrze\u015bcija\u0144skie i jego post\u0119p w cnocie przypisuje si\u0119 jedynie dzia\u0142aniu Ducha \u015aw. z wykluczeniem i odrzuceniem wszystkiego, co z naszej strony nale\u017cy si\u0119 czyni\u0107 jako towarzyszom i pomocnikom. Nie mo\u017ce wprawdzie nikt temu zaprzeczy\u0107, \u017ce \u015aw. Duch Jezusa Chrystusa jest tym jedynym \u017ar\u00f3d\u0142em, z kt\u00f3rego wyp\u0142ywa wszelka niebieska moc na Ko\u015bci\u00f3\u0142 i Jego cz\u0142onki. M\u00f3wi bowiem Psalmista Pa\u0144ski (Ps. 83, 12): \u00ab\u0141ask\u0119 i chwa\u0142\u0119 da Pan\u00bb. A jednak to, \u017ce ludzie w dziejach \u015bwi\u0119to\u015bci niezachwianie trwaj\u0105 i to, \u017ce w \u0142asce i cnotach post\u0119puj\u0105 z ochot\u0105, i to nareszcie, \u017ce nie tylko sami gorliwie d\u0105\u017c\u0105 do szczyt\u00f3w doskona\u0142o\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej, ale i innych do osi\u0105gni\u0119cia tej wedle si\u0142 pobudzaj\u0105, tego wszystkiego Duch \u015aw. nie chce sam dzia\u0142a\u0107, je\u015bli ludzie z codzienn\u0105 czynn\u0105 gorliwo\u015bci\u0105 swoich obowi\u0105zk\u00f3w nie pe\u0142ni\u0105. Powiada \u015bw. Ambro\u017cy: \u00abAlbowiem nie \u015bpi\u0105cym udzielaj\u0105 dobrodziejstw niebieskich ale czynnym w przykazaniach\u00bb. Bo je\u017celi w naszym \u015bmiertelnym ciele cz\u0142onki nasze nabieraj\u0105 si\u0142y i \u017cycia i rozmachu przez ci\u0105g\u0142e \u0107wiczenia, o wiele wi\u0119cej zaiste dzieje si\u0119 to w spo\u0142ecznym Ciele Jezusa Chrystusa, w kt\u00f3rym poszczeg\u00f3lne cz\u0142onki posiadaj\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105 sobie wolno\u015b\u0107, \u015bwiadomo\u015b\u0107, sumienie i spos\u00f3b dzia\u0142ania. Dlatego ten, co powiedzia\u0142: \u00ab\u0179yj\u0119 ju\u017c nie ja, ale \u017cyje we mnie Chrystus\u00bb (Gal 2, 20), nie waha\u0142 si\u0119 te\u017c doda\u0107; \u00ab\u0141aska Jego (tj. Bo\u017ca) nie by\u0142a we mnie pr\u00f3\u017cna, lecz usilniej od wszystkich pracowa\u0142em, ale nie ja tylko, lecz \u0142aska Bo\u017ca ze mn\u0105\u00bb (1 Kor 15, 19). Jasno wi\u0119c st\u0105d wida\u0107, \u017ce przez te zwodnicze nauki ta tajemnica, o kt\u00f3rej jest tu mowa, obraca si\u0119 nie na duchow\u0105 korzy\u015b\u0107 wiernych dzieci Ko\u015bcio\u0142a, lecz na ich zgub\u0119 i nieszcz\u0119\u015bcie\u201d[50]<\/a>.<\/p>\r\n

      Niezaprzeczalna sprzeczno\u015b\u0107<\/strong><\/p>\r\n

      Por\u00f3wnawszy idee g\u0142oszone przez charyzmatyk\u00f3w z doktryn\u0105 Ko\u015bcio\u0142a katolickiego oczywistym staje si\u0119, \u017ce niezale\u017cnie od osobistego stosunku zwolennik\u00f3w Odnowy do Ko\u015bcio\u0142a i wiary \u015bwi\u0119tej, nie jest ona bynajmniej ruchem katolickim, ale podst\u0119pem diabelskim. Szeregowy charyzmatyk mo\u017ce zaprzecza\u0107, \u017ce wyznaje jakie\u015b b\u0142\u0119dy dotycz\u0105ce \u0142aski, Ducha \u015awi\u0119tego czy zewn\u0119trznych misji Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, taka jest jednak nieunikniona konsekwencja dobrowolnego wyrzeczenia si\u0119 przez niego intelektu oraz woli.<\/p>\r\n

      Pogl\u0105dy charyzmatyk\u00f3w przypominaj\u0105 b\u0142\u0119dy znane z wcze\u015bniejszych okres\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, mo\u017cna nawet powiedzie\u0107, \u017ce powielaj\u0105 oni herezje wyznawane przez protestant\u00f3w. Jako \u017ce przyjmuj\u0105 oni ide\u0119 ewolucji magisterium Ko\u015bcio\u0142a, przytoczone przez nas powy\u017cej argumenty nie zrobi\u0105 na nich z pewno\u015bci\u0105 wi\u0119kszego wra\u017cenia, stanowi\u0105 bowiem element teologii \u201eprzedsoborowej\u201d. Lekcewa\u017c\u0105cy stosunek do Tradycji – przypominaj\u0105cy postaw\u0119 protestant\u00f3w – sk\u0142ania\u0107 ich b\u0119dzie do obrony \u201echaryzmat\u00f3w\u201d – kt\u00f3re otrzymali w konsekwencji poddania si\u0119 niekatolickiemu kwasi-sakramentalnemu obrz\u0119dowi sprawowanemu przez heretyk\u00f3w – w oparciu o samo tylko Pismo.<\/p>\r\n

      Fakt, i\u017c hierarchowie Ko\u015bcio\u0142a nie pot\u0119pili Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej, zapisze si\u0119 z pewno\u015bci\u0105 w historii jako zaniedbanie o randze podobnej m do zaniechania pot\u0119pienia komunizmu przez II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski. S\u0142usznie mo\u017cna by stawia\u0107 sobie pytanie czy \u201eDuch\u201d, kt\u00f3remu wierni pozostaj\u0105 charyzmatycy, nie jest w istocie tym samym co \u201educh Vaticanum II<\/em>\u201d, tj. duchem tego \u015bwiata.<\/p>\r\n

      Odpowied\u017a katolicka – apologetyka<\/strong><\/p>\r\n

      Jako \u017ce wierzenia i praktyki charyzmatyk\u00f3w s\u0105 bez w\u0105tpienia zakorzenione w herezji, mo\u017cna mie\u0107 uzasadnione w\u0105tpliwo\u015bci co do ortodoksji ludzi przyznaj\u0105cych si\u0119 do zwi\u0105zk\u00f3w z tym ruchem. Oczywi\u015bcie jedynie B\u00f3g mo\u017ce s\u0105dzi\u0107 dusze, nie wolno nam jednak (\u2026) nazywa\u0107 prawowiernym kogo\u015b, kogo dzia\u0142ania i wypowiedzi na kilometr cuchn\u0105 herezj\u0105. By\u0142oby to zar\u00f3wno niesprawiedliwo\u015bci\u0105 jak k\u0142amstwem, r\u00f3wnie ohydnym jak k\u0142amstwo g\u0142oszone przez wyznawc\u00f3w indyferentyzmu religijnego.<\/p>\r\n

      \u201ePo owocach ich poznacie ich\u201d powiedzia\u0142 Chrystus Pan Aposto\u0142om (Mt 7, 20). Przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 zatrutym owocom ruchu charyzmatycznego ka\u017cdy zauwa\u017cy\u0107 mo\u017ce sprzeczno\u015b\u0107 wyznawanych przez niego zasad z Magisterium Ko\u015bcio\u0142a, jak r\u00f3wnie\u017c powa\u017cne niebezpiecze\u0144stwo, jakie stwarzaj\u0105 one dla prawdziwej wiary. Niezale\u017cnie od oboj\u0119tno\u015bci czy nawet poparcia hierarchii dla Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej, mamy obowi\u0105zek g\u0142osi\u0107 prawd\u0119 o tym ruchu oraz zagro\u017ceniu, jaki stanowi on dla zbawienia dusz.<\/p>\r\n

      (\u2026)<\/p>\r\n

      Owa apologetyczna ofensywa prowadzana musi by\u0107 na trzech p\u0142aszczyznach:<\/p>\r\n

      – katolicy musza stara\u0107 si\u0119 zg\u0142\u0119bia\u0107 prawdy wiary \u015bwi\u0119tej, zw\u0142aszcza w kwestiach atakowanych przez charyzmatyk\u00f3w, rozwijaj\u0105c u siebie siln\u0105, obiektywn\u0105 pobo\u017cno\u015b\u0107 liturgiczn\u0105 opart\u0105 na wierze – a nie na do\u015bwiadczaniu pociech duchowych.<\/p>\r\n

      – katolicy musz\u0105 grzecznie lecz zdecydowanie odrzuca\u0107 wszelkie propozycje dyskusji nad tzw. charyzmatami, przedstawianymi obecnie jako prawdziwe. Rzeczowa dyskusja mo\u017ce by\u0107 prowadzona jedynie w sytuacji, gdy wyznaje si\u0119 wsp\u00f3lne zasady. K\u0142amstwa i matactwa w tej kwestii nie mog\u0105 doprowadzi\u0107 do autentycznego post\u0119pu w prawdzie, czego jasno dowodzi wsp\u00f3\u0142czesny \u201edialog\u201d katolicko-protestancki.<\/p>\r\n

      – katolicy musz\u0105 zna\u0107 i potrafi\u0107 przedstawi\u0107 w prostych s\u0142owach prawdziwe nauczanie Ko\u015bcio\u0142a o sakramentach, \u0142asce, woli, naturze i misji Ko\u015bcio\u0142a oraz charyzmatach. Ci z charyzmatyk\u00f3w, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105 si\u0119 za prawowiernych i autentycznie poszukuj\u0105 prawdy, b\u0119d\u0105 ich s\u0142ucha\u0107. Do tych za\u015b, kt\u00f3rzy s\u0142ucha\u0107 nie zechc\u0105, odnosz\u0105 si\u0119 poni\u017csze s\u0142owa \u015bw. Augustyna:<\/p>\r\n

      \u201eLecz prawda budzi nienawi\u015b\u0107\u201d\u201d czemu? Czemu\u017c z wrogo\u015bci\u0105 ludzi spotyka si\u0119 Tw\u00f3j s\u0142uga g\u0142osz\u0105cy prawd\u0119, je\u015bli ludzie kochaj\u0105 szcz\u0119\u015bcie, nie b\u0119d\u0105ce przecie\u017c niczym innym jak radowaniem si\u0119 prawd\u0105? Mo\u017ce oni w taki spos\u00f3b kochaj\u0105 prawd\u0119, \u017ce ilekro\u0107 co\u015b innego pokochaj\u0105, chc\u0105, by by\u0142o prawd\u0105 to, co kochaj\u0105? I w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce nie chc\u0105 by\u0107 oszukiwani, nie lubi\u0105 kiedy si\u0119 im udowadnia, \u017ce zostali oszukani?\u201d[51]<\/a>.<\/p>\r\n

      Podsumowanie<\/strong><\/p>\r\n

      Katolicka Odnowa Charyzmatyczna jest chorym drzewem przynosz\u0105cym truj\u0105ce owoce, drzewem zasadzonym przez diab\u0142a w sektach protestanckich i przeszczepionym do Ko\u015bcio\u0142a po II Soborze Watyka\u0144skim. Wod\u0105, kt\u00f3ra zapewni\u0142a mu wzrost, by\u0142o szale\u0144stwo wsp\u00f3\u0142czesnych duchownych, gleb\u0119 przygotowa\u0142 za\u015b brak katolickiej formacji w\u015br\u00f3d kap\u0142an\u00f3w oraz \u015bwieckich. Ka\u017cdego roku coraz wi\u0119cej ludzi spo\u017cywa jego \u015bmierciono\u015bne owoce, w szczeg\u00f3lnym za\u015b niebezpiecze\u0144stwie znajduje si\u0119 wra\u017cliwa m\u0142odzie\u017c, poszukuj\u0105ca Boga i \u017cycia nadprzyrodzonego, kt\u00f3rych coraz trudniej znale\u017a\u0107 jej w Ko\u015bciele posoborowym. Dorasta ca\u0142e pokolenie ludzi, kt\u00f3rzy postrzegaj\u0105 charyzmatyk\u00f3w jako normalnych (czy nawet doskona\u0142ych) katolik\u00f3w.<\/p>\r\n

      Owoce tego ruchu nale\u017c\u0105 do najbardziej \u015bmierciono\u015bnych dar\u00f3w oferowanych cz\u0142owiekowi od czasu, gdy ten sam w\u0105\u017c skusi\u0142 Ew\u0119 owocem z Drzewa Znajomo\u015bci Dobrego i Z\u0142ego. Oby nowa Ewa, Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna, kt\u00f3rej dano skruszy\u0107 g\u0142ow\u0119 w\u0119\u017ca, wstawia\u0142a si\u0119 za Ko\u015bcio\u0142em i uwolni\u0142a \u015bwiat od zagro\u017cenia, jaki stwarza dla niego obecnie Katolicka Odnowa Charyzmatyczna!<\/p>\r\n

      Ks. Scott Gardner<\/em><\/strong><\/p>\r\n

      t\u0142um. Scriptor<\/p>\r\n

      [1]<\/a> Thomas Foster SI, The Catholic Experience of Renewal<\/em>, 1993.<\/p>\r\n

      [2]<\/a> Charles Whitehead, Charismatic Renewal – A Challenge<\/em>, 1993<\/p>\r\n

      [3]<\/a> Vincent M. Walsh, A Key to the Charismatic Renewal in the Catholic Church<\/em>, 1974, s. 46.<\/p>\r\n

      [4]<\/a> Za William Whalen, Minority Religions in America<\/em>, 1971, s. 179.<\/p>\r\n

      [5]<\/a> Ibidem<\/em>, ss. 179-180.<\/p>\r\n

      [6]<\/a> Charles Whitehead, Catholic Charismatic Renewal – At the Heart of the Church?,<\/em> 1993, cz. 2.<\/p>\r\n

      [7]<\/a> George Martin, An Introduction to the Catholic Charismatic Renewal<\/em>, 1975, s. 8.<\/p>\r\n

      [8]<\/a> Ibidem<\/em>, ss. 9-10.<\/p>\r\n

      [9]<\/a> Za Charles Whitehead, Catholic Charismatic Renewal – At the Heart of the Church?,<\/em> 1993, cz. 3.<\/p>\r\n

      [10]<\/a> Ibidem<\/em>.<\/p>\r\n

      [11]<\/a> Edmund Gardner, Joachim of Fiora<\/em>, The Catholic Encyclopedia<\/em>, 1909.<\/p>\r\n

      [12]<\/a> Jan Pawe\u0142 II, Tertio Millenio Adveniente<\/em>, \u00a7 44.<\/p>\r\n

      [13]<\/a> Ibidem<\/em>, \u00a7\u00a7 45-46.<\/p>\r\n

      [14]<\/a> Michael Bihk, Fratricelli<\/em>, The Catholic Encyclopedia<\/em>, 1909.<\/p>\r\n

      [15]<\/a> Za Richard Scheinin, Charismatic Catholics: Exuberant Worship Style Is Part Of A Startling \u00abRenewal\u00bb For San Joseans<\/em>, \u201eSan Jose Mercury News\u201d, 15 czerwca 1996, s. 1E.<\/p>\r\n

      [16]<\/a> Za Denzinger, The Sources of Catholic Dogma<\/em>, 331-338.<\/p>\r\n

      [17]<\/a> Patty Harrison, Jesus, Lord of My Life<\/em>, \u201eLiving Water\u201d, stycze\u0144 1994.<\/p>\r\n

      [18]<\/a> Scheinin, loc. cit<\/em>.<\/p>\r\n

      [19]<\/a> Andy O\u2019Neill, The Power of Charismatic Healing: A Personal Account by Andy O\u2019Neill<\/em>, 1985.<\/p>\r\n

      [20]<\/a> Rene Laurentin, The Apparitions at Medjugorie Prolonged: A Merciful Delay for a World in Danger?<\/em>, 1987, s. 67.<\/p>\r\n

      [21]<\/a> John Hampsch, C.F.M., Getting excited about the Bible<\/em>, \u201eSCRC Vision\u201d, 1993.<\/p>\r\n

      [22]<\/a> Dave Schwarz i Sandra Perior, The Healing Sacraments<\/em>, 1994.<\/p>\r\n

      [23]<\/a> Ibidem<\/em>.<\/p>\r\n

      [24]<\/a> Jan Pawe\u0142 II, Ut Unum Sint<\/em>, \u00a7 3.<\/p>\r\n

      [25]<\/a> Kevin Ranghan, Ecumenism and the Catholic Charismatic Renewal Today<\/em>, \u201eICCRS: Palazzo della Cancelleria\u201d, lipiec-sierpie\u0144 1996.<\/p>\r\n

      [26]<\/a> Bonifacy VIII, Unam Sanctam<\/em>.<\/p>\r\n

      [27]<\/a> Pius XII, Mystici corporis<\/em>.<\/p>\r\n

      [28]<\/a> Ibidem<\/em>.<\/p>\r\n

      [29]<\/a> Andy O\u2019Neill, The Power of Charismatic Healing\u2026<\/em><\/p>\r\n

      [30]<\/a> Hampsch, loc. cit<\/em>.<\/p>\r\n

      [31]<\/a> Za Denzinger, op. cit<\/em>., 786.<\/p>\r\n

      [32]<\/a> Ibidem<\/em>, 995 i 1788.<\/p>\r\n

      [33]<\/a> Pius XII, Mediator Dei<\/em>.<\/p>\r\n

      [34]<\/a> Pius XII, Mystici corporis<\/em>.<\/p>\r\n

      [35]<\/a> Andy O\u2019Neill, The Power of Charismatic Healing\u2026<\/em><\/p>\r\n

      [36]<\/a> Za Denzinger, op. cit<\/em>., 1821.<\/p>\r\n

      [37]<\/a> Ludwig Ott, Fundamentals of Catholic Dogma<\/em>, 1974, s. 275.<\/p>\r\n

      [38]<\/a> A. Boulenger, La Doctrine Catholique<\/em>, 1906.<\/p>\r\n

      [39]<\/a> Ibidem<\/em>.<\/p>\r\n

      [40]<\/a> Pius XII, Humani generis<\/em>.<\/p>\r\n

      [41]<\/a> Ludwig Ott, op. cit<\/em>., ss. 257-259.<\/p>\r\n

      [42]<\/a> Za Denzinger, op. cit<\/em>., 802.<\/p>\r\n

      [43]<\/a> Ludwig Ott, op. cit<\/em>., s. 221.<\/p>\r\n

      [44]<\/a> \u015aw. Augustyn, Traktat XXXII, in Joan.<\/p>\r\n

      [45]<\/a> \u015aw. Jan od Krzy\u017ca, Droga na G\u00f3r\u0119 Karmel, II<\/em>, rozdz. 29.<\/p>\r\n

      [46]<\/a> \u015aw. Jan od Krzy\u017ca, op. cit<\/em>., II, rozdz. 11.<\/p>\r\n

      [47]<\/a> Ludwig Ott, op. cit<\/em>., s. 74.<\/p>\r\n

      [48]<\/a> \u015aw. Tomasz z Akwinu, Summa Theologica<\/em>, I, Q. 43, 7.<\/p>\r\n

      [49]<\/a> A. Boulenger, loc. cit<\/em>.<\/p>\r\n

      [50]<\/a> Pius XII, Mystici corporis<\/em>.<\/p>\r\n

      [51]<\/a> \u015aw. Augustyn, Wyznania<\/em>, Ksi\u0119ga 10.<\/p>\r\n

      \r\n
      \r\n
      \r\n

       <\/h3>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ochrzczeni w \u201eDuchu\u201d \u201eChrzest w Duchu\u201d, \u201emodlitwa j\u0119zykami\u201d, \u201edar proroctwa\u201d i \u201eosobista wi\u0119\u017a z Jezusem\u201d to typowe slogany jakimi pos\u0142uguje si\u0119 tzw. Katolicka Odnowa Charyzmatyczna, ruch kt\u00f3rego pocz\u0105tki wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z \u201erekolekcjami\u201d zorganizowanymi na Duquesne University w Pittsburghu w roku 1967. Do roku 1990 zyska\u0142 on na ca\u0142ym \u015bwiecie 72 miliony zwolennik\u00f3w i posiada obecnie […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135,328],"tags":[33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/92575"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=92575"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/92575\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=92575"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=92575"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=92575"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}