W trakcie tych rekolekcji przygl\u0105dali\u015bmy si\u0119 rozmaitym cnotom, stanowi\u0105cym niejako kr\u0119gos\u0142up naszego \u017cycia moralnego. Rozwa\u017cali\u015bmy tak zwane cztery cnoty kardynalne: umiarkowanie, m\u0119stwo, sprawiedliwo\u015b\u0107 oraz roztropno\u015b\u0107. Wszystkie one dotycz\u0105 w jaki\u015b spos\u00f3b cz\u0142owieka, rz\u0105dz\u0105c jego zachowaniem tak wzgl\u0119dem siebie samego, jak i wzgl\u0119dem bli\u017anich. Jednak\u017ce niezale\u017cnie od tego, jak dobrymi mog\u0105 uczyni\u0107 nas te cnoty, nie mog\u0105 one da\u0107 nam prawdziwego szcz\u0119\u015bcia, poniewa\u017c nasza wieczna szcz\u0119\u015bliwo\u015b\u0107 znajduje si\u0119 nie w nas samych, ale w Bogu.<\/p>\r\n
Przyczyna tego jest prosta. Kiedy rzeczywi\u015bcie co\u015b wiemy, wiemy to, poniewa\u017c jest to prawda. Dla naszego poznania nie ma ogranicze\u0144, poniewa\u017c kiedy co\u015b wiemy, nie jest to ograniczone do pewnego czasu czy pewnych okoliczno\u015bci. Po prostu wiemy to, poniewa\u017c jest to prawda, a prawda jest ze swej natury powszechna, rozci\u0105ga si\u0119 poza czas i przestrze\u0144 i nie nale\u017cy do nikogo, poniewa\u017c w rzeczywisto\u015bci nale\u017cy do wszystkich. Podobnie gdy kochamy, rozumiemy dobro, dobro kt\u00f3re postrzegamy jako po\u017c\u0105dane. Jednak kochamy je poniewa\u017c jest to dobro – i to dobro samo w sobie nie jest ograniczane przez nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Przeciwnie, tylko niesko\u0144czone dobro jest w stanie zaspokoi\u0107 nasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, a tym niesko\u0144czonym dobrem jest nie kto inny jak B\u00f3g. Zostali\u015bmy stworzeni, by kocha\u0107 Boga i bez Boga nie mo\u017cemy by\u0107 szcz\u0119\u015bliwi ani osi\u0105gn\u0105\u0107 doskona\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n
Dlatego istniej\u0105 pewne bardzo szczeg\u00f3lne cnoty, maj\u0105ce zwi\u0105zek z samym Bogiem, z Bogiem jako niesko\u0144czon\u0105 prawd\u0105 i niesko\u0144czonym dobrem. S\u0105 one naj\u015bci\u015blej zwi\u0105zane z nasz\u0105 doskona\u0142o\u015bci\u0105, poniewa\u017c dotycz\u0105 samego celu tej doskona\u0142o\u015bci, czyli Boga. S\u0105 one nazywane cnotami teologicznymi, od greckiego s\u0142owa oznaczaj\u0105cego Boga: theos. Istniej\u0105 trzy cnoty teologiczne: wiara, nadzieja oraz mi\u0142o\u015b\u0107. W dniu dzisiejszym przyjrzymy si\u0119 pierwszej z nich, czyli cnocie wiary.<\/p>\r\n
Co rozumiemy przez wiar\u0119? Wiara jest w pewien spos\u00f3b przeciwna dowodzeniu, czy raczej prowadzi do przylgni\u0119cie intelektu w tym, co normalnie jest skutkiem dowodzenia. Na przyk\u0142ad cz\u0119sto s\u0142yszeli\u015bcie, \u017ce ziemia kr\u0105\u017cy doko\u0142a s\u0142o\u0144ca i uwa\u017cacie, \u017ce to prawda. Sk\u0105d jednak to wiecie? Czy byli\u015bcie w przestrzeni kosmicznej i widzieli\u015bcie to na w\u0142asne oczy? Czy ca\u0142y rok tkwicie przy teleskopie, by mierzy\u0107 ruch planet? Nikt z was tego nie czyni\u0142, a jednak znacie ten fakt naukowy. Sk\u0105d o tym wiecie? Dlatego, \u017ce wierzycie nauczycielowi, kt\u00f3ry wam o tym powiedzia\u0142. On z kolei uwierzy\u0142 naukowcom, kt\u00f3rzy pisali o tych rzeczach, lub nawet dowiedzia\u0142 si\u0119 o tym od innego nauczyciela. W istocie w naszym \u017cyciu cz\u0119sto polegamy na wierze, o wiele cz\u0119\u015bciej, ni\u017c opieramy si\u0119 na w\u0142asnej obserwacji.<\/p>\r\n
Czym\u015b jednak zupe\u0142nie innym jest samodzielne obserwowanie planet. Na przyk\u0142ad Mars, je\u015bli obserwujecie jego ruch noc w noc, przesuwa si\u0119 stopniowo z zachodu na wsch\u00f3d. Jednak cz\u0119sto b\u0119dzie si\u0119 on zachowywa\u0142 dziwnie, jak ostatnio dwudziestego grudnia – zacznie przesuwa\u0107 si\u0119 w kierunku przeciwnym, ze wschodu na zach\u00f3d. Czyni\u0142 to do niedawna, do dziesi\u0105tego marca, i obecnie zaczyna przemieszcza\u0107 si\u0119 ponownie z zachodu na wsch\u00f3d, w konstelacji Lwa. Je\u015bli obserwujecie ruch planet wystarczaj\u0105co d\u0142ugo, dojdziecie do wniosku, \u017ce r\u00f3wnie\u017c one musz\u0105 porusza\u0107 si\u0119 wok\u00f3\u0142 s\u0142o\u0144ca, oraz \u017ce poruszaj\u0105 si\u0119 po elipsie. Je\u015bli b\u0119dziecie uczy\u0107 si\u0119 o Izaaku Newtonie dowiecie si\u0119, \u017ce ka\u017cda si\u0142a oddzia\u0142uj\u0105ca na dwa cia\u0142a i odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odleg\u0142o\u015bci, wyznaczy ruch po elipsie. T\u0105 si\u0142\u0105 jest si\u0142a grawitacji, kt\u00f3ra wi\u0105\u017ce niejako ca\u0142y wszech\u015bwiat.<\/p>\r\n
Zwr\u00f3\u0107my uwag\u0119 \u017ce fakt, i\u017c ziemia obraca si\u0119 wok\u00f3\u0142 s\u0142o\u0144ca jest prawdziwy niezale\u017cnie od tego, czy w to wierzymy, poniewa\u017c powiedzia\u0142 to nauczyciel, czy te\u017c dlatego, \u017ce sami obserwowali\u015bmy niebo i doszli\u015bmy samodzielnie do takiego wniosku. Nawet ludzka wiara nie jest sprzeczna z nauk\u0105. Jedyna prawdziwa r\u00f3\u017cnica polega na tym, \u017ce w przypadku nauki, gdy widzimy rzeczywisty zwi\u0105zek pomi\u0119dzy skutkiem a przyczyn\u0105, wyci\u0105gamy wniosek, \u017ce musi istnie\u0107 pomi\u0119dzy nimi wewn\u0119trzny zwi\u0105zek. W przypadku wiary, polegamy na autorytecie nauczyciela – powinien on wiedzie\u0107 te rzeczy, wi\u0119c mu wierzymy. Wiara r\u00f3\u017cni si\u0119 od nauki w tym, \u017ce opiera si\u0119 na autorytecie osoby, kt\u00f3ra nam o czym\u015b m\u00f3wi. Oczywi\u015bcie, gdy osoba ta nie ma poj\u0119cia, o czym m\u00f3wi, ani nie m\u00f3wi prawdy, nie wierzymy jej.<\/p>\r\n
Te dwie drogi poznania nie s\u0105 ze sob\u0105 sprzeczne – w istocie wzajemnie si\u0119 uzupe\u0142niaj\u0105. Zazwyczaj przyjmujecie s\u0142owa danej osoby za prawd\u0119 i pr\u00f3bujecie sprawdzi\u0107, czy jest on prawdom\u00f3wna, a je\u015bli jeste\u015bcie jeszcze bardziej ambitni, staracie si\u0119 udowodni\u0107 to sami. Znaczna cz\u0119\u015b\u0107 waszej edukacji w tej szkole polega w\u0142a\u015bnie na pr\u00f3bie przej\u015bcia od prostej wiary w s\u0142owa nauczyciela do gruntownego poznania, dlaczego rzeczy s\u0105 takimi, jakimi s\u0105. Czym innym jest zna\u0107 prawd\u0119, a czym innym wiedzie\u0107, dlaczego tak jest. Gdy uko\u0144czycie t\u0119 szko\u0142\u0119, nie powinni\u015bcie zadowala\u0107 si\u0119 sam\u0105 tylko powierzchown\u0105 wiedz\u0105 encyklopedyczn\u0105, gdy\u017c nawet dwulatek potrafi powtarza\u0107 bezmy\u015blnie to, co us\u0142yszy od innych. Powinni\u015bcie stara\u0107 si\u0119 raczej o g\u0142\u0119bokie zrozumienie przyczyn rzeczy, zrozumienie dlaczego wszystko to, o czym m\u00f3wili wam nauczyciele, jest prawd\u0105. Miejmy nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dziecie mieli kiedy\u015b mo\u017cliwo\u015b\u0107 wnie\u015b\u0107 sw\u00f3j w\u0142asny wk\u0142ad w zrozumienie rzeczy, a by\u015bcie byli do tego zdolni, musicie wiedzie\u0107, dlaczego to co wiecie, jest prawd\u0105.<\/p>\r\n
Jednak wszystkie te rzeczy nale\u017c\u0105ce do otaczaj\u0105cego nas \u015bwiata s\u0105 bardzo namacalne, konkretne, a wi\u0119c dzi\u0119ki obserwacji mo\u017cemy mie\u0107 nadziej\u0119, \u017ce czego\u015b si\u0119 o nich dowiemy. Natomiast w odniesieniu do rzeczy przewy\u017cszaj\u0105cych ca\u0142kowicie nasze do\u015bwiadczenie, jedynym sposobem zdobycia wiedzy na ich temat, jest wiara. Na przyk\u0142ad nigdy nie b\u0119d\u0119 w stanie polecie\u0107 na ksi\u0119\u017cyc, gdy\u017c jest to po prostu niemo\u017cliwe. Jednak m\u00f3j wujek pracowa\u0142 w NASA i pozna\u0142 ludzi, kt\u00f3rzy tam byli, mog\u0119 wi\u0119c im wierzy\u0107 i dowiedzie\u0107 si\u0119 czego\u015b o ksi\u0119\u017cycu na podstawie ich do\u015bwiadcze\u0144.<\/p>\r\n
To samo dotyczy naszego \u017cycia wewn\u0119trznego – na przyk\u0142ad nikt nie mo\u017ce wiedzie\u0107, o czym my\u015blicie, chyba \u017ce mu o tym powiecie. Oczywi\u015bcie mo\u017cecie zauwa\u017cy\u0107, gdy kto\u015b jest w\u015bciek\u0142y, nie b\u0119dziecie jednak znali jego my\u015bli, chyba \u017ce je wam wyjawi. Nie ma sposobu by udowodni\u0107, \u017ce kto\u015b my\u015bli tak jak m\u00f3wi, musicie wi\u0119c mu wierzy\u0107. Dlatego w\u0142a\u015bnie m\u00f3wienie prawdy jest tak wa\u017cne, gdy\u017c je\u015bli sk\u0142amiecie, podkopujecie niejako w\u0142asn\u0105 wiarygodno\u015b\u0107 – wskutek czego ludzie zaczn\u0105 w\u0105tpi\u0107, czy w og\u00f3le m\u00f3wicie to, co my\u015blicie, a wy stopniowo traci\u0107 b\u0119dziecie wiarygodno\u015b\u0107.<\/p>\r\n
Jest jednak kto\u015b, kto nigdy nie mo\u017ce sk\u0142ama\u0107 – B\u00f3g. W odniesieniu do rzeczy ca\u0142kowicie duchowych, na przyk\u0142ad wewn\u0119trznego i nadprzyrodzonego \u017cycia Boga, nasz intelekt jest tak bezradny, \u017ce nie potrafimy nawet dostrzec zwi\u0105zku pomi\u0119dzy skutkiem a przyczyn\u0105, gdy\u017c nie potrafimy zrozumie\u0107 gruntownie samej przyczyny. Natura Boga jest niesko\u0144czona, nie mo\u017cemy wi\u0119c zrozumie\u0107 Go takim, jakim jest. Jest On \u017ar\u00f3d\u0142em wszelkiej prawdy, tak jak s\u0142o\u0144ce jest \u017ar\u00f3d\u0142em \u015bwiat\u0142a. Nie mo\u017cecie jednak patrze\u0107 na s\u0142o\u0144ce bezpo\u015brednio, gdy\u017c uszkodzi\u0142oby ono wasze oczy. Tak samo jest w przypadku Boga. Mo\u017cemy udowodni\u0107, \u017ce istnieje, \u017ce jest niez\u0142o\u017cony, i wiele innych rzeczy, w tym \u017cyciu nie mo\u017cemy jednak widzie\u0107 Go takim, jaki jest. Nie mogliby\u015bmy r\u00f3wnie\u017c wiedzie\u0107 niczego o Jego woli i mi\u0142o\u015bci do nas, gdyby nam tego nie objawi\u0142. Jednak B\u00f3g jest naszym najwy\u017cszym szcz\u0119\u015bciem, wiemy to dzi\u0119ki naszemu intelektowi, intelekt ten nie mo\u017ce jednak przenikn\u0105\u0107 Bo\u017cej natury.<\/p>\r\n
Oczywi\u015bcie musimy by\u0107 pewni, \u017ce to w\u0142a\u015bnie B\u00f3g do nas przemawia, z tego w\u0142a\u015bnie powodu rozwa\u017camy to, co nazywamy dowodami wiarygodno\u015bci. S\u0105 nimi cuda i znaki, kt\u00f3re tylko B\u00f3g mo\u017ce czyni\u0107 \u015bwiadcz\u0105ce, \u017ce to, co zosta\u0142o powiedziane, pochodzi od Boga. Z tego w\u0142a\u015bnie powodu Chrystus Pan czyni\u0142 tak wiele cud\u00f3w, by udowodni\u0107 nam ponad wszelk\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107, \u017ce posiada w\u0142adz\u0119 nauczania rzeczy Bo\u017cych. Jak powiedzia\u0142 do faryzeuszy: \u201e\u0179eby\u015bcie za\u015b wiedzieli, i\u017c Syn Cz\u0142owieczy ma moc na ziemi odpuszczania grzech\u00f3w, wtedy rzek\u0142 do sparali\u017cowanego: Wsta\u0144, we\u017a \u0142o\u017ce swoje, a id\u017a do domu swego\u201d (Mt 9,6) \u201eTo jest dzie\u0142o Bo\u017ce, aby\u015bcie wierzyli w tego, kt\u00f3rego On pos\u0142a\u0142\u201d (J 6,29).<\/p>\r\n
Co wi\u0119cej, mamy autentyczne nauczanie Ko\u015bcio\u0142a, narz\u0119dzie, kt\u00f3rym Zbawiciel pos\u0142uguje si\u0119 do definiowania prawd, w jakie musimy wierzy\u0107, by osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne. Pan Jezus pouczy\u0142 Aposto\u0142\u00f3w o wszystkim, co jest konieczne dla naszego zbawienia, jednak\u017ce co jaki\u015b czas nauka Chrystusa jest atakowana. Cz\u0119sto jest tak z powodu ludzkiej z\u0142o\u015bci, czasami jednak wynika po prostu z tego, \u017ce nasz j\u0119zyk nie jest wystarczaj\u0105co precyzyjny – gdy\u017c sam nasz rozum o\u015blepiony jest niejako przez tajemnic\u0119 Boga. Dlatego te\u017c co jaki\u015b czas najwy\u017csza w\u0142adza w Ko\u015bciele b\u0119dzie wyja\u015bnia\u0142a nam, w co mamy wierzy\u0107, podaj\u0105c nam definicje doktrynalne. Jeste\u015bmy ca\u0142kowicie pewni prawdziwo\u015bci tych definicji ze wzgl\u0119du na autorytet, kt\u00f3ry nam je podaje do wierzenia – czyli Ducha \u015awi\u0119tego dzia\u0142aj\u0105cego poprzez osob\u0119 Najwy\u017cszego Pasterza – papie\u017ca. Papie\u017c nie definiuje i nie podaje do wierzenia rzeczy nowych, ale raczej okre\u015bla w spos\u00f3b ostateczny to, w co wszyscy zawsze wierzyli i dlatego to, co zostaje zdefiniowane przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie mo\u017ce si\u0119 zmieni\u0107, musi by\u0107 prawdziwe przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107.<\/p>\r\n
Widzicie wi\u0119c, \u017ce wiara jest czym\u015b tak zasadniczym, \u017ce nikt nie mo\u017ce by\u0107 zbawiony nie posiadaj\u0105c cnoty wiary. Wszystkie nasze dzia\u0142ania zdeterminowane s\u0105 przez to, co wiemy, tak wi\u0119c niemo\u017cliwe jest ukierunkowanie naszych dzia\u0142a\u0144 na Boga, kt\u00f3ry jest naszym najwy\u017cszym szcz\u0119\u015bciem, bez przynajmniej niewyra\u017anej wiary w Boga i to, czego naucza Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki. \u015awi\u0119ty Tomasz uczy r\u00f3wnie\u017c, \u017ce dobrowolne grzechy przeciwko wierze s\u0105 najci\u0119\u017cszymi spo\u015br\u00f3d wszystkich grzech\u00f3w – gorsza jest jedynie bezpo\u015brednia nienawi\u015b\u0107 do Boga. Herezja ma straszliwe konsekwencje, wp\u0142ywaj\u0105ce na ka\u017cdy aspekt naszego \u017cycia, gdy\u017c dotyka samego fundamentu tego co my\u015blimy i co czynimy. Herezja jest jak nowotw\u00f3r, prze\u017ceraj\u0105cy sam fundament naszego duchowego, moralnego i intelektualnego \u017cycia.<\/p>\r\n
W jaki spos\u00f3b mamy wi\u0119c wzrasta\u0107 we wierze, umacnia\u0107 j\u0105 i o\u017cywia\u0107? Jednym z g\u0142\u00f3wnych powod\u00f3w, dla kt\u00f3rych jeste\u015bcie tutaj, w naszej szkole, jest pragnienie lepszego poznania swej wiary. Nawet porz\u0105dek naturalny m\u00f3wi nam o Bogu, dlatego musicie uczy\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c o prawach natury. Przede wszystkim jednak dowiecie si\u0119 wi\u0119cej o r\u00f3\u017cnych aspektach \u017cycia Chrystusa Pana, o zwi\u0105zkach pomi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi tajemnicami wiary oraz o g\u0142\u0119bokich konsekwencjach tych tajemnic dla naszego codziennego \u017cycia. Musicie studiowa\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142a naszej wiary – dzie\u0142a \u015bwi\u0119tych i Doktor\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, zw\u0142aszcza naszego patrona \u015bwi\u0119tego Tomasza z Akwinu. Nauczycie si\u0119 r\u00f3wnie\u017c odrzuca\u0107 zdecydowanie wszystko to, co jest fa\u0142szywe lub co mo\u017ce by\u0107 zagro\u017ceniem dla waszej wiary, traktowa\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci jako co\u015b, co nale\u017cy zwalcza\u0107, podobnie jak fizyk musi walczy\u0107 z tymi, kt\u00f3rzy w\u0105tpi\u0105 w prawo grawitacji.<\/p>\r\n
Ostatecznie jednak, wiara jest przede wszystkim darem Boga, jak m\u00f3wi \u015bwi\u0119ty Pawe\u0142: \u201e\u0141ask\u0105 bowiem jeste\u015bcie zbawieni przez wiar\u0119 i to nie z was, aby si\u0119 nikt nie chlubi\u0142\u201d (Ef 2,8). Dlatego musimy modli\u0107 si\u0119, by\u015bmy ka\u017cdego dnia wzrastali we wierze.<\/p>\r\n
W ten spos\u00f3b dochodzimy do cnoty wiary u Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. W jaki spos\u00f3b praktykowa\u0142a Ona t\u0119 cnot\u0119, czy raczej: dlaczego jest Ona dla nas wzorem w jej praktykowaniu?<\/p>\r\n
W Litanii Loreta\u0144skiej zwracamy si\u0119 do Niej pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 wezwaniem \u201eVirgo Fidelis\u201d – czyli \u201ePanno wierna\u201d.<\/p>\r\n
Te s\u0142owa \u201ePanno wierna\u201d oznaczaj\u0105 dwie rzeczy: \u017ce jest Ona wierna, to znaczy \u017ce czyni to, co obiecuje, poniewa\u017c osoba godna wiary dotrzymuje swych obietnic. Oznacza to jednak r\u00f3wnie\u017c fundamentaln\u0105 cnot\u0119, jak\u0105 daje cz\u0142owiekowi wiarygodno\u015b\u0107 – czyli cnot\u0119 wiary. Ta cnota wiary zakotwicza niejako nasz intelekt w nieomylno\u015bci Boga, pozwala oprze\u0107 fundamentalne zasady naszego \u017cycia nie na ludzkiej s\u0142abo\u015bci i zapobiegliwo\u015bci, ale na niezmiennej prawdzie Stw\u00f3rcy. Tak wi\u0119c, by kto\u015b godny by\u0142 zaufania, musi wpierw zakotwiczy\u0107 sw\u00f3j intelekt w czym\u015b wiarygodnym, w nauce samego Boga, kt\u00f3r\u0105 otrzymujemy dzi\u0119ki wierze. To w\u0142a\u015bnie pogan, kt\u00f3rzy nie posiadali wiary, Pismo \u015bwi\u0119te por\u00f3wnuje do oceanu – nieustannie poruszanego przez wiatry r\u00f3\u017cnych opinii, niebezpiecznego \u017cywio\u0142u, kt\u00f3remu nie mo\u017cna zaufa\u0107. Nie posiadali oni chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei, kotwicy, kt\u00f3ra przykuwa niejako nasz wzrok do rzeczy wy\u017cszych. To w\u0142a\u015bnie wiara daje nadziei solidny fundament, na kt\u00f3rym mo\u017ce ona budowa\u0107. To cnota wiary – jak m\u00f3wi \u015bw. Jan – zwyci\u0119\u017ca \u015bwiat (1J, 5,4). Tak wi\u0119c poprzez tytu\u0142 \u201eVirgo Fidelis\u201d mamy na my\u015bli, Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna posiada pe\u0142ni\u0119 wiary.<\/p>\r\n
Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna jest Obro\u0144czyni\u0105 Wiary w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce jest Virgo Fidelis.<\/p>\r\n
Z katechizmu wiemy, \u017ce wezwani jeste\u015bmy do na\u015bladowania Chrystusa – do brania swego krzy\u017ca i pod\u0105\u017cania za Zbawicielem. Oznacza to, \u017ce mamy na\u015bladowa\u0107 cnoty Pana Jezusa we wszystkim, co czynimy. Chrystus Pan jest doskona\u0142ym obrazem Ojca, i to do tego stopnia, \u017ce m\u00f3wi On do Filipa: \u201eKto widzi mnie, widzi i Ojca\u201d. By sta\u0107 si\u0119 doskona\u0142ymi, musimy upodobni\u0107 si\u0119 do Pana Jezusa we wszystkich Jego cnotach, \u017cy\u0107 tak, jak On \u017cy\u0142 i w zjednoczeniu z Nim. \u201eNikt nie przychodzi do Ojca, jak tylko przeze mnie\u201d, m\u00f3wi Chrystus. Oznacza to, \u017ce by dosta\u0107 si\u0119 do nieba, musimy sta\u0107 si\u0119 podobnymi do Niego, we wszystkich Jego cnotach. Musimy na\u015bladowa\u0107 Go we wszystkim.<\/p>\r\n
\u201eBez wiary nie podobna podoba\u0107 si\u0119 Bogu\u201d (\u017byd 11,6) m\u00f3wi Pismo \u015awi\u0119te i zaprawd\u0119 nie mo\u017cemy osi\u0105gn\u0105\u0107 wiecznej szcz\u0119\u015bliwo\u015bci, kt\u00f3r\u0105 jest B\u00f3g, nie uwierzywszy w Niego wcze\u015bniej.<\/p>\r\n
Wiemy jednak, \u017ce Chrystus Pan posiada B\u00f3stwo w ca\u0142ej pe\u0142ni, jest Bogiem. Tak wi\u0119c dusza Zbawiciela, Jego ludzka dusza, by\u0142a w posiadaniu wizji uszcz\u0119\u015bliwiaj\u0105cej ju\u017c od chwili Wcielenia. Widzia\u0142 On Boga, posiada\u0142 Go, poniewa\u017c sam jest Bogiem. Tak wi\u0119c Pan Jezus nie wierzy\u0142, On wiedzia\u0142. Posiada\u0142 wszystkie cnoty w stopniu doskona\u0142ym, poza cnot\u0105 wiary. Pan Jezus nie posiada\u0142 cnoty wiary. Jak wi\u0119c mamy na\u015bladowa\u0107 Go w praktykowaniu tej cnoty? Jak mamy upodobnia\u0107 nasz\u0105 wiar\u0119 do jego wiary? W przypadku ka\u017cdej innej cnoty mamy z Chrystusie przyk\u0142ad do na\u015bladowania, w tym jednak przypadku nie mo\u017cemy Go na\u015bladowa\u0107. Jak wi\u0119c mo\u017cemy osi\u0105gn\u0105\u0107 doskona\u0142\u0105 wiar\u0119?<\/p>\r\n
Rozwi\u0105zanie tego problemu stanie si\u0119 ja\u015bniejsze, gdy przyjrzymy si\u0119 bli\u017cej powodowi, dla kt\u00f3rego Zbawiciel nie m\u00f3g\u0142 posiada\u0107 cnoty wiary. Wynika to po prostu z faktu, \u017ce jest On Synem Bo\u017cym. Jest, jak m\u00f3wimy, hipostatycznie zjednoczony z B\u00f3stwem, czy jak – m\u00f3wi Litania Loreta\u0144ska – jest \u201eZe S\u0142owem Bo\u017cym istotowo zjednoczony\u201d. W konsekwencji Pan Jezus jest naturalnym, prawdziwym Synem Bo\u017cym, nawet pe\u0142nia \u0142aski wype\u0142niaj\u0105ca Jego ludzk\u0105 dusz\u0119 nie powoduje skutku takiego, jak w przypadku innych istot ludzkich. Normalnie \u0142aska, gdy wlewa si\u0119 w nasze dusze, czyni nas przybranymi dzie\u0107mi Boga. Jest czym\u015b, co nas przemienia, jest jednak w stosunku do tego czym\u015b akcydentalnym – podobnie jak adopcja nie zmienia tego, kim jeste\u015bcie, nie zmienia waszych rodzic\u00f3w, oznacza raczej nadanie prawnego tytu\u0142u, kt\u00f3ry oddaje dziecko pod opiek\u0119 kogo\u015b innego, ni\u017c jego naturalni rodzice. Jednak Chrystus Pan nie m\u00f3g\u0142 otrzyma\u0107 godno\u015bci pierwszego spo\u015br\u00f3d przybranych dzieci Boga poniewa\u017c jest On prawdziwym Synem Bo\u017cym. Pe\u0142nia \u0142aski, b\u0119d\u0105c u Niego stanem naturalnym, nie mo\u017ce nada\u0107 Mu wi\u0119kszej godno\u015bci. A jednak \u0142aska ta musia\u0142a mie\u0107 jakie\u015b naturalne konsekwencje.<\/p>\r\n
Godno\u015b\u0107 p\u0142yn\u0105ca z faktu bycia pierwsz\u0105 spo\u015br\u00f3d dusz adoptowanych dzi\u0119ki \u0142asce widzimy w osobie Matki Bo\u017cej. To Ona pozdrowiona zosta\u0142a przez Anio\u0142a jako pe\u0142na \u0142aski – pe\u0142na tej \u0142aski, kt\u00f3ra czyni nas przybranymi dzie\u0107mi Bo\u017cymi i dziedzicami \u017cycia wiecznego. To w\u0142a\u015bnie dla swej Matki zarezerwowa\u0142 Zbawiciel t\u0119 godno\u015b\u0107, sp\u0142ywaj\u0105c\u0105 na Ni\u0105 w spos\u00f3b niejako naturalny, gdy\u017c to z Niej w\u0142a\u015bnie wzi\u0119\u0142a cia\u0142o Druga Osoba Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej.<\/p>\r\n
Podobnie jest z cnot\u0105 wiary. Poniewa\u017c to na Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Maryj\u0119 Pann\u0119 \u0142aska sp\u0142ywa w ca\u0142ej swej pe\u0142ni, jest czym\u015b naturalnym, \u017ce cnota ta, kt\u00f3r\u0105 jest pocz\u0105tkiem naszego usprawiedliwienia, czyli wiara, powinna znale\u017a\u0107 w Niej sw\u00f3j najpe\u0142niejszy wyraz oraz przyk\u0142ad. Jest Ona, jak to m\u00f3wimy litanii Virgo Fidelis, poniewa\u017c jest Mater Christi.<\/p>\r\n
Wiara jest pierwsz\u0105 z Jej cn\u00f3t, wychwalanych w Ewangelii: podczas nawiedzenia \u015bwi\u0119tej El\u017cbiety, ta ostatnia wo\u0142a: \u201eB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b, kt\u00f3ra\u015b uwierzy\u0142a\u201d (\u0141k 1,45). Jest to cnota, kt\u00f3r\u0105 musia\u0142a praktykowa\u0107 przez ca\u0142e swe \u017cycie.<\/p>\r\n
I by\u0142o to bardzo odpowiednie. Bardziej ni\u017c ktokolwiek inny, Matka Zbawiciela mia\u0142a bliski kontakt z Jego Cz\u0142owiecze\u0144stwem. Widzia\u0142a krucho\u015b\u0107 ma\u0142ego cia\u0142ka, kt\u00f3re le\u017ca\u0142o w \u017c\u0142\u00f3bku. To Ona zmienia\u0142a pieluszki Panu Jezusowi. To Ona – jak tylko matka mo\u017ce zobaczy\u0107 i pozna\u0107 – widzia\u0142a Jego Cz\u0142owiecze\u0144stwo w chwilach najwi\u0119kszej s\u0142abo\u015bci ludzkiej natury. A jednak musia\u0142a mie\u0107 siln\u0105 wiar\u0119, \u017ce to Dziecko, to Dziecko tak bardzo od Niej zale\u017cne, jest w rzeczywisto\u015bci Jej Panem i Bogiem.<\/p>\r\n
Towarzyszy\u0142a r\u00f3wnie\u017c swemu Synowi w ucieczce do Egiptu. Wierzy\u0142a, \u017ce to Dziecko, kt\u00f3re musieli uratowa\u0107 od wyroku kr\u00f3la Heroda, mia\u0142o by\u0107 Zbawicielem \u015bwiata.<\/p>\r\n
Co wi\u0119cej, w Ewangelii widzimy, jak Chrystus Pan nieustannie udoskonala Jej wiar\u0119, a nawet oczyszcza j\u0105 od najnormalniejszych ludzkich przywi\u0105za\u0107, w\u0142a\u015bciwych sercu ka\u017cdej matki. Pozosta\u0142 w \u015bwi\u0105tyni jerozolimskiej dyskutuj\u0105c z uczonymi w Pi\u015bmie, podczas gdy Ona poszukiwa\u0142a Go przez trzy dni z b\u00f3lem w sercu. By\u0142a to pr\u00f3ba wiary w pewien spos\u00f3b gorsza nawet ni\u017c Ukrzy\u017cowanie, gdy\u017c Krzy\u017c pomimo ca\u0142ej swej grozy by\u0142 czym\u015b pewnym, nic nie jest jednak tak okrutn\u0105 tortur\u0105 dla serca matki, jak brak wiedzy, gdzie znajduje si\u0119 jej dziecko. A jednak wierzy\u0142a, jak \u015bwiadczy o tym odpowied\u017a Zbawiciela: \u201eC\u00f3\u017c jest, \u017ce\u015bcie mnie szukali? Nie wiedzieli\u015bcie, \u017ce w tych rzeczach, kt\u00f3re s\u0105 Ojca mego, potrzeba \u017cebym by\u0142?\u201d. Mia\u0142o to znaczy\u0107, dzi\u0119ki wierze wiecie, ale nie praktykujecie tej wiary w spos\u00f3b doskona\u0142y.<\/p>\r\n
I Ewangelista odnotowa\u0142 pod koniec tej sceny: \u201eI by\u0142 im poddany. A matka Jego zachowywa\u0142a wszystkie te s\u0142owa w sercu swoim\u201d (\u0141k 2,51). Te s\u0142owa Pana Jezusa, s\u0142owa \u017cycia wiecznego, znalaz\u0142y swe miejsce najpierw w sercu Jego Matki, w Jej sercu, kt\u00f3re uwierzy\u0142o.<\/p>\r\n
Wiar\u0119 Maryi widzimy nast\u0119pnie w przypadku pierwszego zapisanego cudu Zbawiciela, inauguruj\u0105cego niejako Jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 publiczn\u0105. Nawet po napomnieniu ze strony Syna, kt\u00f3re mia\u0142o na celu udoskonalenie Jej wiary: \u201eJeszcze nie przysz\u0142a godzina moja\u201d, wierzy Ona i m\u00f3wi do s\u0142ug: \u201eCokolwiek wam powie, czy\u0144cie\u201d.<\/p>\r\n
W ka\u017cdym momencie Jej \u017cycia, w ka\u017cdym Jej s\u0142owie widzimy, \u017ce wiara Matki Bo\u017cej jest niejako kamieniem w\u0119gielnym ca\u0142ego dzie\u0142a Odkupienia. Tak, jak w przypadku wszystkich zdzia\u0142anych przez siebie cud\u00f3w, Pan Jezus wymaga\u0142 aktu wiary, mo\u017cna by r\u00f3wnie\u017c powiedzie\u0107, \u017ce w stosunku do dzie\u0142a Odkupienia wymaga\u0142 aktu wiary w pierwszym rz\u0119dzie ze strony swej Matki.<\/p>\r\n
Tak wi\u0119c Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna, b\u0119d\u0105c wzorem dla wszystkich wierz\u0105cych, jest te\u017c Obro\u0144czyni\u0105 Wiary. Zawsze b\u0119dzie kamieniem probierczym, przy pomocy kt\u00f3rego prawdziw\u0105 wiar\u0119 odr\u00f3\u017cni\u0107 b\u0119dzie mo\u017cna od herezji i b\u0142\u0119du – jak to widzimy w ca\u0142ej historii Ko\u015bcio\u0142a. Ka\u017cda herezja atakowa\u0142a w pierwszym rz\u0119dzie J\u0105 i to w\u0142a\u015bnie Ona star\u0142a i zniszczy\u0142a wszystkie kacerstwa.<\/p>\r\n
Dlatego w\u0142a\u015bnie musimy na\u015bladowa\u0107 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Maryj\u0119 Pann\u0119 przede wszystkim w praktykowaniu cnoty wiary. W istocie, jak to ju\u017c widzieli\u015bmy, nie tylko powinni\u015bmy J\u0105 na\u015bladowa\u0107, jest Ona samym wzorem naszej wiary, a st\u0105d r\u00f3wnie\u017c jej obro\u0144c\u0105 i gwarantem.<\/p>\r\n
Tak wi\u0119c, drodzy wierni, w \u015bwietle wszystkich tych rozwa\u017ca\u0144, m\u00f3dlmy si\u0119 do Matki Bo\u017cej o t\u0119 cnot\u0119, kt\u00f3ra czyni j\u0105 postrachem Jej wrog\u00f3w: o cnot\u0119 wiary, tej wiary, kt\u00f3ra da nam zwyci\u0119stwo nie tylko w tym \u017cyciu, ale przede wszystkim zwyci\u0119stwo rozstrzygaj\u0105ce, wieczne zbawienie, gdy razem z Ni\u0105 radowa\u0107 si\u0119 b\u0119dziemy szcz\u0119\u015bciem, kt\u00f3re nie ma ko\u0144ca. Amen.<\/p>\r\n
Ks. John Jenkins FSSPX<\/em><\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"W trakcie tych rekolekcji przygl\u0105dali\u015bmy si\u0119 rozmaitym cnotom, stanowi\u0105cym niejako kr\u0119gos\u0142up naszego \u017cycia moralnego. Rozwa\u017cali\u015bmy tak zwane cztery cnoty kardynalne: umiarkowanie, m\u0119stwo, sprawiedliwo\u015b\u0107 oraz roztropno\u015b\u0107. Wszystkie one dotycz\u0105 w jaki\u015b spos\u00f3b cz\u0142owieka, rz\u0105dz\u0105c jego zachowaniem tak wzgl\u0119dem siebie samego, jak i wzgl\u0119dem bli\u017anich. Jednak\u017ce niezale\u017cnie od tego, jak dobrymi mog\u0105 uczyni\u0107 nas te cnoty, nie […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119,218,32],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/92359"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=92359"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/92359\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=92359"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=92359"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=92359"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}