{"id":9222,"date":"2009-05-10T11:41:50","date_gmt":"2009-05-10T16:41:50","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=9222"},"modified":"2009-05-10T11:41:50","modified_gmt":"2009-05-10T16:41:50","slug":"chrystus-naszym-zyciem-ks-karol-stehlin-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=9222","title":{"rendered":"Chrystus naszym \u017cyciem &#8211; <em>ks. Karol Stehlin FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"<p>Drodzy Czytelnicy!<\/p>\r\n\r\n<p>Obecne czasy zamieszania i prze\u015bladowa\u0144, jakie spadaj\u0105 na otwarcie wyznaj\u0105cych sw\u0105 wiar\u0119 katolik\u00f3w, mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 z czasami pocz\u0105tku chrze\u015bcija\u0144skiej ery, gdy pierwsi chrze\u015bcijanie byli prze\u015bladowani i okrutnie m\u0119czeni z powodu niez\u0142omnej wierno\u015bci Chrystusowi Panu i Jego nauce. By\u0107 mo\u017ce nigdy wcze\u015bniej duchowni i \u015bwieccy wierni katolickiej Tradycji nie otrzymali tak du\u017co cios\u00f3w, jak dzieje si\u0119 to teraz, gdy w\u0142a\u015bnie Ko\u015bci\u00f3\u0142 obchodzi Rok Pauli\u0144ski. Czy\u017c nie jest to dla nas znakiem, aby\u015bmy w\u0142a\u015bnie od Aposto\u0142a Narod\u00f3w uczyli si\u0119, jak post\u0119powa\u0107, gdy pot\u0119gi tego \u015bwiata, przedniejsi kap\u0142ani i uczeni w Pi\u015bmie chc\u0105 nas za wszelk\u0105 cen\u0119 wyeliminowa\u0107 z publicznej sfery \u017cycia? Nie mog\u0105 nas znie\u015b\u0107, jak niegdy\u015b starszyzna \u017cydowska nie mog\u0142a \u015bcierpie\u0107, \u017ce pewien wybitny ucze\u0144 s\u0142awnego rabbiego Gamaliela opu\u015bci\u0142 go, wybieraj\u0105c na swojego Mistrza Jezusa z Nazaretu. Mowa oczywi\u015bcie o \u015bw. Pawle: wyzna\u0142 on wiar\u0119 w Chrystusa i przyj\u0105\u0142 wszystkie tego konsekwencje, a by\u0142y nimi liczne prze\u015bladowania od swoich i od obcych.<\/p>\r\n\r\n<p>Wierno\u015b\u0107 Chrystusowi Panu oznacza automatycznie stan otwartej wojny z tym \u015bwiatem i jego pot\u0119gami. Podstawowy, a zarazem tragiczny b\u0142\u0105d \u201eliberalnych katolik\u00f3w\u201d polega na tym, \u017ce pr\u00f3buj\u0105 wej\u015b\u0107 w komityw\u0119 ze \u015bwiatem. Nie da si\u0119 jednak zbrata\u0107 z rewolucj\u0105 bez uszczerbku i, ostatecznie, bez zaniku wiary! Libera\u0142owie uwa\u017caj\u0105cy siebie za katolik\u00f3w uporczywie i wr\u0119cz fanatycznie d\u0105\u017c\u0105 do konsensusu ze \u015bwiatem, nie bacz\u0105c, \u017ce sami przesi\u0105kaj\u0105 po drodze na wylot duchem laicyzmu i ideami naturalistycznymi. \u015aw. Pawe\u0142 m\u00f3wi\u0142 bardzo wyra\u017anie, ile kosztuje wierno\u015b\u0107 Chrystusowi i powiedzenie \u015bwiatu \u201enie\u201d. Gdy tylko wyzna\u0142 wiar\u0119 w Chrystusa, \u015bwiat wypowiedzia\u0142 mu wojn\u0119. Ca\u0142e piek\u0142o zatrz\u0119s\u0142o si\u0119 z w\u015bciek\u0142o\u015bci i zmobilizowa\u0142o przeciw niemu morskie i ziemskie bestie, opisane w trzynastym rozdziale Apokalipsy. Czytamy tam, \u017ce \u201eca\u0142a ziemia z podziwem spogl\u0105da\u0142a na besti\u0119. I k\u0142aniali si\u0119 smokowi, kt\u00f3ry da\u0142 w\u0142adz\u0119 bestii i k\u0142aniali si\u0119 bestii\u201d (Ap 13, 3-4). \u015aw. Pawe\u0142 nie spogl\u0105da\u0142 z podziwem na besti\u0119 ani si\u0119 jej nie k\u0142ania\u0142 &#8211; dlatego spotka\u0142 go ogrom cierpie\u0144 i m\u0105k, prze\u015bladowa\u0144 i kar oraz liczne niebezpiecze\u0144stwa. Pami\u0119tajmy, \u017ce to on napisa\u0142 nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa:<\/p>\r\n\r\n\r\n<blockquote><p>Od \u017cyd\u00f3w dosta\u0142em pi\u0119\u0107kro\u0107 po czterdzie\u015bci raz\u00f3w bez jednego. Trzykro\u0107 by\u0142em bity r\u00f3zgami, raz by\u0142em kamienowany, trzykro\u0107 uleg\u0142em rozbiciu si\u0119 okr\u0119tu, przez noc i przez dzie\u0144 by\u0142em na g\u0142\u0119binie morskiej, cz\u0119sto w podr\u00f3\u017cach, w niebezpiecze\u0144stwach na rzekach, w niebezpiecze\u0144stwach od rozb\u00f3jnik\u00f3w, w niebezpiecze\u0144stwach od rodak\u00f3w, w niebezpiecze\u0144stwach od pogan, w niebezpiecze\u0144stwach w mie\u015bcie, w niebezpiecze\u0144stwach na pustyni, w niebezpiecze\u0144stwach na morzu, w niebezpiecze\u0144stwach w\u015br\u00f3d fa\u0142szywych braci, w pracy i mozole, w cz\u0119stym niespaniu, w g\u0142odzie i pragnieniu, w postach cz\u0119stych, w zimnie i nago\u015bci (2 Kor 11, 24-27).<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n<p>Jak to wszystko zni\u00f3s\u0142? Nie spos\u00f3b wytrzyma\u0107 tylu cios\u00f3w bez szczeg\u00f3lnej pomocy nadprzyrodzonej. \u015aw. Pawe\u0142 wiedzia\u0142 o tym i czerpa\u0142 Bo\u017c\u0105 \u0142ask\u0119 na pustyni arabskiej podczas trzech lat pustelniczego \u017cycia. I my musimy oddala\u0107 si\u0119 od gwaru codziennych spraw, by w samotno\u015bci pi\u0107 u \u017ar\u00f3de\u0142 zbawienia. C\u00f3\u017c on robi\u0142 na pustyni? Jednoczy\u0142 si\u0119 z Chrystusem, kt\u00f3ry jest silniejszy ni\u017c wszystkie z\u0142e moce. I my r\u00f3bmy podobnie. Modli\u0107 si\u0119 trzeba zawsze, ale my niestety czasem zaniedbujemy modlitw\u0119. To nie tylko jest z\u0142em samo w sobie, ale poci\u0105ga za sob\u0105 niebezpiecze\u0144stwa r\u00f3\u017cnego kalibru. Zaniedbania modlitwy s\u0105 najgro\u017aniejsze w\u00f3wczas, gdy znajdujemy si\u0119 w duchowej udr\u0119ce, gdy woko\u0142o nas zaczyna si\u0119 dzia\u0107 \u017ale. Je\u015bli w takiej sytuacji zatrwo\u017ceni tracimy kontakt z Chrystusem i ca\u0142\u0105 sw\u0105 udr\u0119czon\u0105 my\u015bl koncentrujemy na w\u0142asnej bole\u015bci, to jak mo\u017cemy unikn\u0105\u0107 najgorszego? Kto nas ocali przed rozpacz\u0105 i upadkiem ducha? Czuj\u0105c sw\u0105 ogromn\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107 i chc\u0105c ocale\u0107 dla \u017cycia w \u0142asce u\u015bwi\u0119caj\u0105cej, nie mamy innego wyj\u015bcia, jak tylko ucieka\u0107 si\u0119 do Boskiego Wojownika, kt\u00f3ry jednym gestem mo\u017ce zwyci\u0119\u017cy\u0107 i zwyci\u0119\u017ca wszelkie mocarstwa opisanego w Apokalipsie smoka. Ten Boski Wojownik \u201ema na szacie napisane: \u00abKr\u00f3l kr\u00f3l\u00f3w i Pan panuj\u0105cych\u00bb\u201d (Ap 19, 16). Jest nim Chrystus Pan &#8211; \u017cycie nasze!<\/p>\r\n\r\n<p>Spotkanie z Chrystusem w ciszy jakiego\u015b ustronia, ale tak\u017ce w czasie wielkiego ucisku i nat\u0119\u017cenia duchowych zmaga\u0144, zawsze obficie owocuje. Tak by\u0142o w przypadku \u015bw. Paw\u0142a; tak b\u0119dzie i z nami, je\u015bli tylko pod\u0105\u017cymy \u015bladem Aposto\u0142a Narod\u00f3w. Oto po\u015br\u00f3d zgie\u0142ku duchowej walki, szukaj\u0105c pomocy i ratunku u Pana Jezusa, zaczynamy uwa\u017cniej na Niego<strong> <\/strong>patrze\u0107. Zaczynamy na nowo odkrywa\u0107, \u017ce to On<strong> <\/strong>jest niezawodnym lekarzem naszych dusz. Zaczynamy wpatrywa\u0107 si\u0119 oczami duszy w Jego oczy p\u0142on\u0105ce ogniem mi\u0142o\u015bci nie z tego \u015bwiata i dostrzegamy w Jego przebitym Sercu jedyne \u017ar\u00f3d\u0142o \u017cycia, si\u0142y i \u015bwi\u0119to\u015bci. Odkrywamy, \u017ce przed nami stoi Kto\u015b, w czyjej obecno\u015bci ca\u0142a straszna wojna z mocami ciemno\u015bci, w kt\u00f3rej uczestniczymy, jest jakby najprostsz\u0105 gr\u0105 kostkami domina, a ca\u0142y \u015bwiat i jego pe\u0142na tragedii, krwi i \u0142ez historia znikaj\u0105 przed Nim jak kropla rosy znika przed wschodz\u0105cym s\u0142o\u0144cem. Rozwa\u017camy s\u0142owa \u015bw. Paw\u0142a: \u201eSzukajcie tego, co w g\u00f3rze jest, gdzie Chrystus siedzi po prawicy Bo\u017cej; co w g\u00f3rze jest, mi\u0142ujcie, nie co na ziemi\u201d (Kol 3, 1-2). Wracaj\u0105 nam si\u0142y, gdy wnikamy duchowo w naj\u015bwi\u0119tsze Rany Chrystusowe. W nich nasza s\u0142abo\u015b\u0107 staje si\u0119 moc\u0105, a szkar\u0142at naszych grzech\u00f3w bieleje jak \u015bnieg. Coraz bardziej ogarnia nas zdumienie. Oto wcielony B\u00f3g chce by\u0107 naszym przyjacielem, a nawet&#8230; bratem! Kocha nas do granic mo\u017cliwo\u015bci, a raczej bez granic, a\u017c do oddania za nas swego niewinnego \u017cycia. Nie jeste\u015bmy wi\u0119c sami! Bogu na nas zale\u017cy! Wielu ma\u0142ym ludziom na nas nie zale\u017cy. Jeste\u015bmy im oboj\u0119tni, co przysparza nam czasem tyle b\u00f3lu i przykro\u015bci, a wielkiemu Bogu na nas zale\u017cy! Doprawdy trudno w to uwierzy\u0107. Jak mo\u017ce Bogu zale\u017ce\u0107 na takich n\u0119dznikach jak my, grzeszni ludzie? A jednak to prawda! To rodz\u0105ca otuch\u0119 w sercu i tryskaj\u0105ca nowymi si\u0142ami prawda!<\/p>\r\n\r\n<p>Ca\u0142e dzie\u0142o odkupienia Chrystusa by\u0142o po to tylko, aby nam da\u0107 udzia\u0142 w darze Jego niesko\u0144czonego \u017cycia, przewy\u017cszaj\u0105cym wszelkie dobra; t\u0119 per\u0142\u0119, kt\u00f3ra swoj\u0105 warto\u015bci\u0105 przewy\u017csza wszelkie skarby. Nie od razu cz\u0142owiek doceni\u0142 wielkoduszno\u015b\u0107 Boga, a i dzi\u015b wci\u0105\u017c musimy czuwa\u0107 nad sob\u0105, by Bo\u017cych, \u017cyciodajnych dar\u00f3w nie zast\u0105pi\u0107 \u015bwiatowymi, \u015bmierciono\u015bnymi mamid\u0142ami. Chrystus zst\u0105pi\u0142 na ziemi\u0119 palesty\u0144sk\u0105, ale nie wszyscy Go przyj\u0119li. Ofiarna pos\u0142uga \u015bw. Jana Chrzciciela zosta\u0142a przez licznych zlekcewa\u017cona. Gdy Chrystus zst\u0119puje na nasze o\u0142tarze, gdy skrywa si\u0119 w tabernakulach, cz\u0119sto dzieje si\u0119 podobnie. Ludzka natura zosta\u0142a okaleczona i os\u0142abiona na skutek grzechu pierworodnego, a grzechy osobiste coraz bardziej oddalaj\u0105 nas od Boga i coraz bardziej upodabniaj\u0105 nas do Judasza.<\/p>\r\n\r\n<p>Dlatego przede wszystkim potrzeba nam \u0142aski oczyszczenia, uzdrowienia. Najpierw potrzeba nam \u0142aski uprzedzaj\u0105cej, kt\u00f3ra uzdalnia do przyj\u0119cia \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej. Przez wylanie do ostatka swojej naj\u015bwi\u0119tszej Krwi Chrystus Pan uwolni\u0142 nas od naszych grzech\u00f3w, wymaza\u0142 nasze brudy, sp\u0142aci\u0142 ca\u0142y ci\u0105\u017c\u0105cy na nas d\u0142ug. To wszystko dopiero by\u0142o pocz\u0105tkiem. Zaraz po tym oczyszczeniu B\u00f3g ogniem swojej mi\u0142o\u015bci przemieni\u0142 dusze wszystkich tych, kt\u00f3rzy przyj\u0119li \u0142ask\u0119. Da\u0142 im nowy byt, nowe \u017cycie &#8211; swoje w\u0142asne Boskie \u017cycie! Od tego momentu ci, kt\u00f3rzy poszli za Chrystusem, stali si\u0119 rzeczywi\u015bcie, a nie tylko werbalnie, dzie\u0107mi Bo\u017cymi. Stali si\u0119 w Chrystusie Panu \u201enowym stworzeniem; stare rzeczy przemin\u0119\u0142y, oto wszystko sta\u0142o si\u0119 nowe\u201d (2 Kor 5, 17).<\/p>\r\n\r\n<p>Na czym dok\u0142adnie polega ta nowo\u015b\u0107? Ot\u00f3\u017c B\u00f3g, przej\u0119ty lito\u015bci\u0105 i mi\u0142osierdziem, schyli\u0142 si\u0119 nad n\u0119dz\u0105 cz\u0142owieka, nad ka\u017cd\u0105 zabrudzon\u0105 dusz\u0105, kt\u00f3r\u0105 ongi\u015b sam stworzy\u0142 czyst\u0105 i pi\u0119kn\u0105, a kt\u00f3r\u0105 cz\u0142owiek splami\u0142 i zszarga\u0142. Wys\u0142a\u0142 swego jednorodzonego Syna, aby On uwolni\u0142 nas od naszych grzech\u00f3w, aby umar\u0142 dla nas. Syn Bo\u017cy przyj\u0105\u0142 ka\u017cdego z nas jak swego brata i wla\u0142 \u017cycie Bo\u017ce we wszystkie otwarte na \u0142ask\u0119 dusze. Jest to dar darmo dany, jest to Bo\u017ce \u015bwiat\u0142o i \u017cycie \u0142aski. A poniewa\u017c ta \u0142aska czyni z nas prawdziwe dzieci Bo\u017ce, a B\u00f3g jest niesko\u0144czenie \u015bwi\u0119ty, dlatego nazywa si\u0119 \u0142ask\u0105 u\u015bwi\u0119caj\u0105c\u0105, \u0142ask\u0105, kt\u00f3ra uczyni nas \u015bwi\u0119tymi, synami Bo\u017cymi. Trzeba tylko j\u0105 przyj\u0105\u0107 i z ni\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107. Odt\u0105d nie tylko odwieczny Syn Bo\u017cy, lecz i my tak\u017ce, cho\u0107 z wielkim dr\u017ceniem stworze\u0144, mo\u017cemy nazywa\u0107 Boga Ojcem. O, wielki Bo\u017ce! Ty jeste\u015b naszym Ojcem, kt\u00f3ry troszczy si\u0119 o ka\u017cdego z nas niesko\u0144czenie bardziej, ni\u017c najlepsi nawet ziemscy rodzice kiedykolwiek troszczyli si\u0119 o swoje dzieci. Oto cud Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci!<\/p>\r\n\r\n<p>Jakimi jednak dzie\u0107mi jeste\u015bmy? Przede wszystkim niewdzi\u0119cznymi, a B\u00f3g mimo to nieustannie obsypuje nas nowymi darami. Nast\u0119pnie niewiernymi, a B\u00f3g mimo to pozostaje swojej mi\u0142o\u015bci ku nam wierny. Dalej: obra\u017caj\u0105cymi Pana, a On cierpliwie nas znosi i powstrzymuje mi\u0142osiernie karz\u0105c\u0105 d\u0142o\u0144. W ko\u0144cu jeste\u015bmy dzie\u0107mi wobec siebie nawzajem bardzo pami\u0119tliwymi, a nasz wsp\u00f3lny Ojciec tak ch\u0119tnie, od razu, przebacza nam i daruje, gdy tylko wracamy do Niego skruszeni i znowu chcemy Go s\u0142ucha\u0107. Kiedy zastanowimy si\u0119 nad nasz\u0105 szpetn\u0105 kondycj\u0105, powoli zaczynamy rozumie\u0107, dlaczego B\u00f3g zezwala na prze\u015bladowania, na ci\u0119\u017ckie udr\u0119ki: aby\u015bmy opu\u015bcili fa\u0142szywych przyjaci\u00f3\u0142, a zwr\u00f3cili si\u0119 ku Niemu, kt\u00f3ry jest naszym \u017cyciem. Na\u015bladujmy wi\u0119c \u015bw. Paw\u0142a, gdy wo\u0142a z wielkim wzruszeniem: dla mnie \u017cy\u0107 to Chrystus, Chrystus jest moim \u017cyciem (por. Kol 3, 4). Co to wo\u0142anie oznacza?<\/p>\r\n\r\n<p>Je\u015bli dw\u00f3ch ludzi \u0142\u0105czy prawdziwa przyja\u017a\u0144, to znaczy, \u017ce jeden z nich sta\u0142 si\u0119 wa\u017cn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 \u017cycia drugiego &#8211; i <em>vice versa<\/em>. Mo\u017cna rzec, \u017ce przyjaciel to drugie ja, <em>alter ego<\/em>. Je\u015bli tak si\u0119 maj\u0105 sprawy mi\u0119dzy u\u0142omnymi lud\u017ami po\u0142\u0105czonymi prawdziw\u0105 przyja\u017ani\u0105, to w przyja\u017ani z Bogiem znajdujemy niesko\u0144czenie wi\u0119cej. Wszak wszelka ludzka przyja\u017a\u0144 z tej Bo\u017cej bierze pocz\u0105tek i stanowi tylko jej nieudolne na\u015bladownictwo. Zaistnieli\u015bmy tylko dzi\u0119ki Bogu, a nasz duch jest nieustannie o\u017cywiany Jego Bosk\u0105 obecno\u015bci\u0105, Jego s\u0142owami, Jego ukrytymi, tw\u00f3rczymi dzia\u0142aniami w naszych duszach. Tak jest u wszystkich, nawet u tych, kt\u00f3rzy Go nie znaj\u0105. Tym za\u015b, kt\u00f3rzy Chrystusa Pana znaj\u0105 i przyjmuj\u0105 Go z mi\u0142o\u015bci\u0105, daje On jeszcze wi\u0119cej. Daje im za darmo swe Boskie \u017cycie. Pomaga im, by si\u0119 stawali coraz bardziej podobni do Niego. I to Boskie \u017cycie wzrasta w nas w miar\u0119, jak otwieramy si\u0119 przed Nim, w miar\u0119, jak otwieramy nasze serce na Jego dary, na Jego \u0142aski. W ten spos\u00f3b uwidacznia si\u0119 g\u0142\u0119boki sens i cel naszego \u017cycia: stawa\u0107 si\u0119 coraz bardziej podobnymi do jednorodzonego Syna, a\u017c do uto\u017csamienia si\u0119 z Nim, tak by prawd\u0105 by\u0142y nasze s\u0142owa o Chrystusie Panu, gdy m\u00f3wimy: On \u017cyciem mojego \u017cycia, On dusz\u0105 mojej duszy.<\/p>\r\n\r\n<p>Ojciec widzi nas w wieczno\u015bci, patrz\u0105c w naj\u015bwi\u0119tsze oblicze swego jednorodzonego Syna. Chrystus jest Synem Bo\u017cym przez natur\u0119, my jeste\u015bmy Bo\u017cymi dzie\u0107mi przez \u0142ask\u0119. Jeste\u015bmy przybranymi dzie\u0107mi Boga, nape\u0142nionymi Duchem \u015awi\u0119tym. Jeste\u015bmy bra\u0107mi Chrystusa, z kt\u00f3rym razem wo\u0142amy w naszych duszach: \u201eAbba, Ojcze!\u201d. Och, jak pi\u0119kny by\u0142by \u015bwiat, gdyby ludzie rozumieli sw\u0105 godno\u015b\u0107 wyp\u0142ywaj\u0105c\u0105 z Bo\u017cego dzieci\u0119ctwa! Jak wa\u017cny musi by\u0107 cz\u0142owiek, je\u015bli B\u00f3g go stworzy\u0142, odkupi\u0142 w\u0142asn\u0105 Krwi\u0105 i chce mie\u0107 w nim swoje dziecko. Tym wi\u0119ksza ludzka godno\u015b\u0107, im bardziej cz\u0142owiek b\u0119dzie si\u0119 stara\u0142 by\u0107 godnym dzieckiem Boga. B\u00f3g nas przeznaczy\u0142, aby\u015bmy byli podobni \u201edo obrazu Syna Jego, \u017ceby On by\u0142 pierworodnym mi\u0119dzy wielu bra\u0107mi\u201d (Rz 8, 29). Syn Bo\u017cy sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, aby cz\u0142owiek sta\u0142 si\u0119 przybranym synem Bo\u017cym. Oto wyja\u015bnienie, na czym polega godno\u015b\u0107 osoby ludzkiej.<\/p>\r\n\r\n<p>\u015aw. Pawe\u0142 uczy nas, \u017ce \u0142aska dzieci\u0119ctwa Bo\u017cego zosta\u0142a nam udzielona w chwili, gdy otrzymali\u015bmy chrzest \u015bwi\u0119ty. Chrzest oznacza umieranie starego cz\u0142owieka poprzez uczestnictwo w \u015bmierci Chrystusa &#8211; oraz narodziny nowego cz\u0142owieka poprzez zanurzenie w zmartwychwstaniu Pa\u0144skim. Chrze\u015bcijanin rodzi si\u0119, cierpi i \u017cyje w Chrystusie. W Li\u015bcie do Galat\u00f3w czytamy: \u201eWszyscy bowiem jeste\u015bcie synami bo\u017cymi przez wiar\u0119, kt\u00f3ra jest w Chrystusie Jezusie; gdy\u017c kt\u00f3rzy tylko jeste\u015bcie ochrzczeni w Chrystusie, oblekli\u015bcie si\u0119 w Chrystusa\u201d (Ga 3, 26-27). W innym miejscu tego listu \u015bw. Pawe\u0142 napisa\u0142: \u201eZ Chrystusem jestem przybity do krzy\u017ca\u201d (Ga 2, 19). Tak\u017ce umieranie jest \u201ezasypianiem w Chrystusie\u201d (por. 1 Kor 15, 18). Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c za \u015bw. Paw\u0142em: \u201eDla mnie bowiem \u017cyciem jest Chrystus\u201d (Flp 1, 21). Ca\u0142e nasze \u017cycie winno by\u0107 coraz g\u0142\u0119bszym upodabnianiem si\u0119 do Chrystusa. Chrystus przez chrzest staje si\u0119 dusz\u0105 naszej duszy, \u017cyciem naszego \u017cycia, zasad\u0105 naszych my\u015bli, s\u0142\u00f3w i czyn\u00f3w, zwie\u0144czeniem naszego doczesnego w\u0119drowania, rozkosz\u0105 w wieczno\u015bci. My\u015blmy o ludziach, rzeczach i sprawach tak, jak On o nich my\u015bli i je ocenia. Patrzmy na rzeczywisto\u015b\u0107 tak, jak On j\u0105 widzi. Kochajmy Boga i ludzi Jego mi\u0142o\u015bci\u0105. Nasza modlitwa i ofiara niech b\u0119d\u0105 zanurzone w Jego modlitwie i w Jego ofierze. Pami\u0119tajmy, \u017ce \u0142aska \u201ebycia Chrystusem\u201d jest w istocie darem Matki Bo\u017cej, kt\u00f3ra swego Syna w nas rodzi i nas do Niego upodabnia. Aposto\u0142 Narod\u00f3w pisa\u0142: \u201e\u0179yj\u0119 ju\u017c nie ja, ale \u017cyje we mnie Chrystus (&#8230;) \u017cyj\u0119 w wierze Syna Bo\u017cego\u201d (Ga 2, 20). Starajmy si\u0119 te s\u0142owa za nim powtarza\u0107 jak najcz\u0119\u015bciej.<\/p>\r\n\r\n<p>\u0179y\u0107 w stanie \u0142aski chrzcielnej &#8211; to znaczy pozwala\u0107 si\u0119 przekszta\u0142ca\u0107 w Chrystusa w ka\u017cdej chwili, szczeg\u00f3lnie w tej obecnej. Teraz winni\u015bmy podoba\u0107 si\u0119 Chrystusowi, teraz wype\u0142nia\u0107 Jego wol\u0119, teraz patrze\u0107 na rzeczy i wydarzenia i ludzi tak, jak On patrzy. Nie jutro, tylko teraz. Nic bez Niego nie czy\u0144my. We wszystkim jednoczmy si\u0119 z Nim. Wszystko rozpoczynajmy w Nim, prowad\u017amy z Nim i ko\u0144czmy w Nim, z my\u015bl\u0105 o Nim i dla Niego. Chrystus &#8211; nasze wszystko; Niepokalana &#8211; najkr\u00f3tsza i najprostsza droga do Chrystusa. Jak bardzo jest wa\u017cne, by w obecnym czasie r\u00f3\u017cnorakich napi\u0119\u0107 i cierpie\u0144 oraz licznych znak\u00f3w zapytania pami\u0119ta\u0107 o tym, co w naszym \u017cyciu najwa\u017cniejsze. Jak\u017ce pomocne s\u0105 w podtrzymaniu tej pami\u0119ci o sprawach najwa\u017cniejszych obrz\u0119dy wigilii paschalnej. Uczestniczmy w tych obrz\u0119dach jak najgorliwiej. Mistrzowie duchowego \u017cycia radz\u0105 nam, szczeg\u00f3lnie w chwilach kryzysowych, ponawia\u0107 przyrzeczenia chrztu \u015bw. Czynimy to przynajmniej raz w roku w chwili, gdy obchodzimy liturgiczn\u0105 uroczysto\u015b\u0107 tryumfu Chrystusa nad \u015bmierci\u0105, grzechem i szatanem.<\/p>\r\n\r\n<p>Pami\u0119tajmy, \u017ce by\u0107 \u201edrugim Chrystusem\u201d, by\u0107 \u201e\u015bwi\u0105tyni\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego\u201d, czyli nie tylko deklaratywnie, ale rzeczywi\u015bcie by\u0107 katolikiem, chrze\u015bcijaninem, to wielka \u0142aska i wielka powinno\u015b\u0107! Wszak ka\u017cdy z nas mo\u017ce za \u015bw. Paw\u0142em powiedzie\u0107 o Chrystusie: \u201eumi\u0142owa\u0142 mnie i wyda\u0142 samego siebie za mnie\u201d (Ga 2, 20). Chrystus jest wczoraj i dzi\u015b, i jutro, zawsze ten sam. Oto \u017ar\u00f3d\u0142o naszego pokoju w obecnych niespokojnych czasach, oto solidny i trwa\u0142y fundament. Ce\u0144my to szczeg\u00f3lnie dzi\u015b, gdy wszystkie doczesne zabezpieczenia i gwarancje zawodz\u0105. Chrystus &#8211; oto nieugaszona \u015awiat\u0142o\u015b\u0107 w obecnych ciemno\u015bciach. \u201eWiem, komu zaufa\u0142em\u201d &#8211; wo\u0142a\u0142 \u015bw. Pawe\u0142. Ta ufno\u015b\u0107 przeprowadzi\u0142a go bezpiecznie przez wszystkie burze apostolskiego \u017cycia i szcz\u0119\u015bliwie doprowadzi\u0142a do celu, do wiecznej mi\u0142o\u015bci. Podobnie stanie si\u0119 i w naszym \u017cyciu. Id\u017amy tylko za \u015bw. Paw\u0142em, kt\u00f3ry wzywa: \u201ePracuj jak dobry \u017co\u0142nierz Chrystusa Jezusa\u201d (2 Tm 2, 3), i naucza: \u201eBez wiary za\u015b nie podobna podoba\u0107 si\u0119 Bogu\u201d (Hbr 11, 6). <strong><span class=\"omega\">\u00ce\u00a9<\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n<p><strong><em>ks. Karol Stehlin FSSPX<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n<p><br class=\"spacer_\" \/><\/p>\r\n\r\n<p><span class=\"omega\">Za: <a href=\"http:\/\/www.piusx.org.pl\/zawsze_wierni\/artykul\/1294\" target=\"_blank\">Zawsze Wierni<\/a>, <\/span>nr 4\/<a title=\"Spis tre\u015bci rocznika\" href=\"http:\/\/www.piusx.org.pl\/zawsze_wierni\/rocznik\/2009\">2009<\/a> (<a title=\"Spis tre\u015bci tego numeru\" href=\"http:\/\/www.piusx.org.pl\/zawsze_wierni\/numer\/119\">119<\/a>)<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Drodzy Czytelnicy! Obecne czasy zamieszania i prze\u015bladowa\u0144, jakie spadaj\u0105 na otwarcie wyznaj\u0105cych sw\u0105 wiar\u0119 katolik\u00f3w, mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 z czasami pocz\u0105tku chrze\u015bcija\u0144skiej ery, gdy pierwsi chrze\u015bcijanie byli prze\u015bladowani i okrutnie m\u0119czeni z powodu niez\u0142omnej wierno\u015bci Chrystusowi Panu i Jego nauce. By\u0107 mo\u017ce nigdy wcze\u015bniej duchowni i \u015bwieccy wierni katolickiej Tradycji nie otrzymali tak du\u017co cios\u00f3w, jak [&hellip;]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[119,32],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9222"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9222"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9222\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9222"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9222"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9222"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}