{"id":91755,"date":"2016-11-30T22:00:38","date_gmt":"2016-12-01T03:00:38","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=91755"},"modified":"2016-11-30T11:14:09","modified_gmt":"2016-11-30T16:14:09","slug":"rzym-w-planach-opatrznosci-bozej-roberto-de-mattei","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=91755","title":{"rendered":"Rzym w planach Opatrzno\u015bci Bo\u017cej – Roberto de Mattei<\/em>"},"content":{"rendered":"

Fakt, i\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jako jedyny za\u0142o\u017cony zosta\u0142 przez Chrystusa Pana, jego \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 i wyj\u0105tkowo\u015b\u0107, kt\u00f3ra upowa\u017cnia nas do twierdzenia \u017ce poza nim nie ma zbawienia, potwierdzane s\u0105 przez jego fundamentalne cechy, przez znamiona, o kt\u00f3rych m\u00f3wi powtarzane nieprzerwanie od IV wieku Nicejskie Wyznanie Wiary: \u201eCredo unam, sanctam, catholicam et apostolicam Ecclesiam<\/em>\u201d.<\/strong><\/p>\r\n

Znamiona Ko\u015bcio\u0142a s\u0105 cechami \u0142atwo dostrzegalnymi dla ka\u017cdego. Pocz\u0105wszy od jego ustanowienia Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 zawsze jeden i niepodzielny w swej doktrynie, sakramentach oraz rz\u0105dzie; jest \u015bwi\u0119ty, czysty, nieskalany i bezgrzeszny – cho\u0107 z\u0142o\u017cony z grzesznik\u00f3w; jest katolicki, czyli powszechny, misj\u0105 jego jest bowiem niesienie na ca\u0142y \u015bwiat chrztu ustanowionego przez Chrystusa, jedynego \u017ar\u00f3d\u0142a naszego zbawienia; jest apostolski – poniewa\u017c zbudowany jest na nieprzerwanej sukcesji swych pasterzy pocz\u0105wszy od \u015bw. Piotra a\u017c do czas\u00f3w obecnych.<\/p>\r\n

Katechizm \u015bw. Piusa X ujmuje to zwi\u0119\u017ale: \u201eKo\u015bcio\u0142em Jezusa Chrystusa jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 rzymskokatolicki, poniewa\u017c jedynie on jest jeden, \u015bwi\u0119ty, katolicki i apostolski, jak chcia\u0142 tego sam Zbawiciel\u201d (p. 107). O znamionach tych przypomnia\u0142 podczas modlitwy na Anio\u0142 Pa\u0144ski 27 maja 2007 roku Benedykt XVI, dodaj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie, \u017ce istotn\u0105 cech\u0105 Ko\u015bcio\u0142a jest r\u00f3wnie\u017c jego \u201erzymsko\u015b\u0107\u201d.<\/p>\r\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Rzymski jest jeden, katolicki i apostolski. \u201eRzymsko\u015b\u0107\u201d jest jednak czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko jednym ze znamion Ko\u015bcio\u0142a: stanowi niejako aktualizacj\u0119 tych znamion, ich konkretyzacj\u0119: s\u0142owo \u201eRzymski\u201d ukazuje, je\u015bli mo\u017cna tak powiedzie\u0107, widzialn\u0105 twarz Mistycznego Cia\u0142a Chrystusa. Dlatego w\u0142a\u015bnie ludzi zwykli m\u00f3wi\u0107 o \u015awi\u0119tym Ko\u015bciele Rzymskim – i my powinni\u015bmy czyni\u0107 podobnie. Termin \u201eRzymski\u201d umiejscawia Ko\u015bci\u00f3\u0142 w czasie i przestrzeni, w miejscu i w konkretnym kontek\u015bcie historycznym.<\/p>\r\n

Rzym: s\u0142owo owiane tajemnic\u0105<\/strong><\/p>\r\n

Termin Ko\u015bci\u00f3\u0142 Rzymski \u0142\u0105czy w sobie dwie odr\u0119bne rzeczywisto\u015bci. S\u0142owo \u201eRzymski\u201d odwo\u0142uje si\u0119 do rzeczywisto\u015bci historycznej: miasta, cywilizacji, imperium – kt\u00f3re mia\u0142o sw\u00f3j pocz\u0105tek i koniec w czasie. S\u0142owo \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142\u201d odwo\u0142uje si\u0119 natomiast do rzeczywisto\u015bci nadprzyrodzonej, wplecionej w histori\u0119, nale\u017c\u0105cej jednak do wieczno\u015bci. Zwi\u0105zek pomi\u0119dzy tymi dwoma s\u0142owami jest niemniej \u015bcis\u0142y i nierozerwalny – istnieje za\u015b z rozporz\u0105dzenia samej Bo\u017cej Opatrzno\u015bci.<\/p>\r\n

Podczas wyk\u0142adu o \u201e\u015bwi\u0119tym powo\u0142aniu Rzymu\u201d wyg\u0142oszonego 24 lutego 1936 roku w Instytucie Studi\u00f3w Rzymskich Eugenio Pacelli, w\u00f3wczas jeszcze kardyna\u0142, powiedzia\u0142 \u017ce Rzym jest \u201es\u0142owem tajemniczym\u201d, m\u00f3wi\u0105c dalej o \u201emie\u015bcie kt\u00f3rego stopy spoczywaj\u0105 w\u015br\u00f3d poga\u0144skich region\u00f3w nad Tybrem i w tunelach katakumb, g\u0142owa za\u015b wzniesiona jest wysoko i ukryta w gwiazdach, pochylona przed tronem Boga\u201d.<\/p>\r\n

Tacyt m\u00f3wi\u0142 o Rzymie, \u017ce by\u0142 on \u201ecaput rerum\u201d, Horacy nazywa\u0142 go \u201epriceps urbium\u201d, Tibullus \u201eaeterna urbs\u201d, Liwiusz za\u015b \u201ecaput orbis terrarum\u201d. Miasto kt\u00f3re rz\u0105dzi\u0142o \u015bwiatem pochyli\u0142o sw\u0105 g\u0142ow\u0119 przed tronem Boga i sta\u0142o si\u0119 Stolic\u0105 \u015bw. Piotra, kt\u00f3rej przeznaczeniem by\u0142o w\u0142adztwo duchowe. Poga\u0144ska caput mundi<\/em> sta\u0142a si\u0119 Wiecznym Miastem, miastem \u201eonde Cristo e Romano – gdzie Chrystus jest Rzymianinem\u201d – wedle s\u0142\u00f3w Boskiej Komedii<\/em> Dantego.<\/p>\r\n

Jak i kiedy dokona\u0142o si\u0119 to przeobra\u017cenie?<\/p>\r\n

Wed\u0142ug opinii niekt\u00f3rych historyk\u00f3w i modernistycznych teolog\u00f3w w rodzaju Auguste Sabatiera czy Adolfa von Harnacka fakt, i\u017c biskup Rzymu sta\u0142 si\u0119 biskupem wszystkich Ko\u015bcio\u0142\u00f3w by\u0142 bezpo\u015brednim skutkiem presti\u017cu tego miasta jako stolicy Cesarstwa Rzymskiego. Prymat papie\u017ca rzymskiego by\u0142by wiec konsekwencj\u0105 chwa\u0142y Cesarstwa.<\/p>\r\n

To powtarzane stale przez modernist\u00f3w twierdzenie ma sw\u00f3j pocz\u0105tek w sporze teologicznym pomi\u0119dzy Ko\u015bcio\u0142em Rzymskim a Greckim z I milenium – \u015blady jego mo\u017cna znale\u017a\u0107 ju\u017c w kanonie 28 Soboru w Chalcedonie (451), odrzuconym przez \u015bw. Leona Wielkiego. Ko\u015bcio\u0142y Wschodnie traktowa\u0142y prymat Rzymu jako honorowe zwierzchnictwo wynikaj\u0105ce z faktu, i\u017c Rzym stanowi\u0142 stolic\u0119 Cesarstwa. Zgodnie z t\u0105 koncepcj\u0105 wraz z upadkiem Cesarstwa Zachodniego i przeniesieniem \u201enowego Rzymu\u201d do Konstantynopola, r\u00f3wnie\u017c prymat przeszed\u0142by na Patriarch\u0119 tego w\u0142a\u015bnie miasta.<\/p>\r\n

R\u00f3wnie\u017c \u015bw. Pius X pot\u0119pi\u0142 w swym dekrecie Lamentabili<\/em> do\u0142\u0105czonym do encykliki Pascendi<\/em> (1907) nast\u0119puj\u0105c\u0105 tez\u0119: \u201e Ko\u015bci\u00f3\u0142 Rzymski sta\u0142 si\u0119 g\u0142ow\u0105 wszystkich Ko\u015bcio\u0142\u00f3w wskutek przyczyn czysto politycznych, a nie na mocy rozporz\u0105dzenia Opatrzno\u015bci Bo\u017cej\u201d. B\u0142\u0105d polega tu na opieraniu jurysdykcji Ko\u015bcio\u0142a na prymacie natury czysto politycznej. W rzeczywisto\u015bci wyb\u00f3r Rzymu na Stolic\u0119 \u015aw. Piotra nie by\u0142 wynikiem chwa\u0142y i autorytetu staro\u017cytnego Rzymu ale faktu, i\u017c to w\u0142a\u015bnie w Rzymie pe\u0142ni\u0142 sw\u0105 pos\u0142ug\u0119 \u015bw. Piotr, kt\u00f3remu Chrystus Pan powierzy\u0142 nada\u0142 w\u0142adz\u0119 nad ca\u0142ym Ko\u015bcio\u0142em. Gdyby \u015bw. Piotr pozosta\u0142 w Antiochii i tam zmar\u0142, biskupi Antiochii posiadaliby taki sam autorytet, jaki obecnie posiadaj\u0105 biskupi Rzymu. Rzym by\u0142by miastem historycznym, centrum wielkiej diecezji – ale niczym wi\u0119cej, za\u015b Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki nie m\u00f3g\u0142by nazywa\u0107 si\u0119 rzymskim.<\/p>\r\n

Jednak\u017ce z rozporz\u0105dzenia Bo\u017cej Opatrzno\u015bci Piotr wybra\u0142 w\u0142a\u015bnie Rzym na swa stolic\u0119 biskupi\u0105. To w nim, w cyrku Nerona, poni\u00f3s\u0142 m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmier\u0107, a miejsce jego poch\u00f3wku znajduje si\u0119 dok\u0142adnie pod kopu\u0142\u0105 Bazyliki nosz\u0105cej jego imi\u0119. Jego nast\u0119pcy, papie\u017ce, sprawuj\u0105 powierzony mu urz\u0105d a\u017c po dzi\u015b dzie\u0144.<\/p>\r\n

\u00c5\u00b9r\u00f3d\u0142em presti\u017cu chrze\u015bcija\u0144skiego Rzymu by\u0142o m\u0119cze\u0144stwo \u015bw. Piotra, a nie chwa\u0142a imperium. Wieki p\u00f3\u017aniej Patriarcha Konstantynopola – neguj\u0105c religijny prymat Rzymu w imi\u0119 politycznego prymatu Konstantynopola (Nowego Rzymu) – pozwoli\u0142 cesarzowi Bizancjum ingerowa\u0107 w sprawy Ko\u015bcio\u0142a, sprowadzaj\u0105c w konsekwencji  rol\u0119 Patriarchy do funkcji religijnego prokonsula. Od tego czasu ca\u0142\u0105 histori\u0119 \u201eprawos\u0142awia\u201d cechowa\u0142o podporz\u0105dkowanie religii polityce.<\/p>\r\n

Rzym chrze\u015bcija\u0144ski i Rzym poga\u0144ski<\/strong><\/p>\r\n

Tak wi\u0119c rodzi si\u0119 drugie pytanie: dlaczego Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca wybra\u0142a w\u0142a\u015bnie Rzym, a nie jakie\u015b inne miasto, na miejsce pos\u0142ugi i \u015bmierci Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w?<\/p>\r\n

Kwesti\u0105 t\u0105 zajmowali si\u0119 liczni pisarze chrze\u015bcija\u0144scy: Pa\u0144stwo Bo\u017ce<\/em> \u015bw. Augustyna rozpoczyna si\u0119 od rozwa\u017ca\u0144 na ten w\u0142a\u015bnie temat. Najlepsz\u0105 syntez\u0119 pogl\u0105d\u00f3w Augustyna przedstawi\u0142 jego ucze\u0144, \u015bw. Prosper z Akwitanii (ok. 390-463): \u201eS\u0105dzimy, \u017ce sama Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca predysponowa\u0142a Cesarstwo Rzymskie pozwalaj\u0105c mu si\u0119 rozprzestrzenia\u0107, aby narody kt\u00f3re zostan\u0105 powo\u0142ane do jedno\u015bci Cia\u0142a Chrystusowego zosta\u0142y najpierw zjednoczone przez prawo jednego imperium, nawet je\u015bli \u0142aska Bo\u017ca nie jest ograniczona do granic Rzymu\u201d.<\/p>\r\n

\u0141aska Bo\u017ca rozci\u0105ga si\u0119 oczywi\u015bcie poza granice Cesarstwa Rzymskiego, jako \u017ce Chrystus Pan poleci\u0142 g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119 wszystkim narodom, a\u017c po kra\u0144ce ziemi (Mk 29, 19). Poniewa\u017c jednak \u0142aska buduje na naturze, B\u00f3g przygotowa\u0142 naturaln\u0105 struktur\u0119 sprzyjaj\u0105c\u0105 g\u0142oszeniu i przyj\u0119ciu Jego S\u0142owa. T\u0105 historyczn\u0105 i prawn\u0105 struktur\u0105 by\u0142o w\u0142a\u015bnie Cesarstwo Rzymskie.<\/p>\r\n

Rzym pojawi\u0142 si\u0119 w Basenie Morza \u015ar\u00f3dziemnego jako miasto przeznaczone do zjednoczenia \u015bwiata w przygotowaniu na szerzenie si\u0119 chrze\u015bcija\u0144stwa. Wielkie drogi konsularne kt\u00f3rymi maszerowa\u0142y legiony rzymskie pos\u0142u\u017cy\u0107 mia\u0142y g\u0142osicielom Ewangelii; j\u0119zyk \u0142aci\u0144ski sta\u0142 si\u0119 uniwersalnym i \u015bwi\u0119tym j\u0119zykiem Ko\u015bcio\u0142a; prawo rzymskie pos\u0142u\u017cy\u0142o jako podstawa prawna dla prawa kanonicznego Ko\u015bcio\u0142a i prawa zwyczajowego  Zachodu. A jednak Rzym, kolebka i ojczyzna prawa uniwersalnego, sta\u0142 si\u0119 winny najwi\u0119kszej niesprawiedliwo\u015bci w historii: skazania i \u015bmierci Jezusa Chrystusa. Po skazaniu Zbawiciela na \u015bmier\u0107 Cesarstwo Rzymskie, kt\u00f3re przyjmowa\u0142o do swego Panteonu wszystkie b\u00f3stwa \u00f3wczesnego \u015bwiata, odrzuci\u0142o Prawd\u0119 Ewangelii i prze\u015bladowa\u0142o m\u0142ody Ko\u015bci\u00f3\u0142 z zaciek\u0142o\u015bci\u0105, z jak\u0105 nigdy wcze\u015bniej nie traktowa\u0142o wyznawc\u00f3w licznych istniej\u0105cych w nim sekt. To w\u0142a\u015bnie przypiecz\u0119towa\u0142o jego upadek. Powodem schy\u0142ku i upadku Cesarstwa Rzymskiego nie by\u0142o chrze\u015bcija\u0144stwo – jak twierdzi nawet dzi\u015b wielu historyk\u00f3w – ale odrzucenie s\u0142owa Prawdy i \u0179ycia, kt\u00f3re chrze\u015bcija\u0144stwo g\u0142osi\u0142o.<\/p>\r\n

Od samego pocz\u0105tku Ko\u015bcio\u0142a historia jego mo\u017ce by\u0107 postrzegana jako walka pomi\u0119dzy dwoma Rzymami: Rzymem poga\u0144skim, kt\u00f3ry stara\u0142 si\u0119 zniszczy\u0107 chrze\u015bcija\u0144stwo, oraz Rzymem chrze\u015bcija\u0144skim, kt\u00f3ry pokona\u0142 najwi\u0119ksz\u0105 pot\u0119g\u0119 polityczn\u0105 i militarn\u0105 w historii sam\u0105 tylko broni\u0105 prawdy i mi\u0142o\u015bci. \u0179adne inne imperium nie dor\u00f3wna\u0142o pot\u0119dze Cesarstwu Rzymskiemu. Wydawa\u0142o si\u0119 ono zdolne przetrwa\u0107 tysi\u0105clecia, pomimo i\u017c samo podlega\u0142o prawom czasu i historii. Dzi\u015b z poga\u0144skiego Rzymu pozosta\u0142y jedynie ruiny. R\u00f3wnie\u017c on musia\u0142 podporz\u0105dkowa\u0107 si\u0119 prawu, kt\u00f3remu podlegaj\u0105 wszystkie doczesne twory ludzkie: po wielkich sukcesach i tryumfach w nieunikniony spos\u00f3b przychodzi dekadencja, dezintegracja oraz \u015bmier\u0107. Pius XI przypomina\u0142 nam o tym m\u00f3wi\u0105c: \u201eKiedykolwiek mijamy pomniki naszej chrze\u015bcija\u0144skiej przesz\u0142o\u015bci, jakkolwiek staro\u017cytne by one nie by\u0142y, zawsze zachowuj\u0105 one jakie\u015b znami\u0119 nie\u015bmiertelno\u015bci: wiara kt\u00f3r\u0105 g\u0142osz\u0105 wci\u0105\u017c \u017cyje, niesko\u0144czenie pomno\u017cona przez liczb\u0119 tych, kt\u00f3rzy j\u0105 wyznaj\u0105; \u017cyje te\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 do kt\u00f3rego one nale\u017c\u0105, zawsze ten sam na przestrzeni wiek\u00f3w\u201d.<\/p>\r\n

W IV wieku cesarz Konstantyn pogodzi\u0142 Rzym z chrze\u015bcija\u0144stwem, staj\u0105c si\u0119 Ojcem epoki kt\u00f3ra mia\u0142a przyj\u0105\u0107 kulturalny i instytucjonalny dorobek Rzymu, zaszczepiaj\u0105c mu zarazem ducha i prawo Ewangelii oraz oferuj\u0105c rodzajowi ludzkiemu wi\u0119\u017a, nie tylko zewn\u0119trzn\u0105, jak\u0105 dawa\u0142o lex romana<\/em>, ale r\u00f3wnie\u017c wewn\u0119trzn\u0105 i duchow\u0105.<\/p>\r\n

Ten sam Konstantyn, przenosz\u0105c stolic\u0119 Cesarstwa na brzeg Bosforu, naruszy\u0142 niemniej zwi\u0105zek, nawet geograficzny, pomi\u0119dzy Rzymem a chrze\u015bcija\u0144stwem, kt\u00f3ry sam stworzy\u0142 poprzez Edykt Mediola\u0144ski z roku 313. Jednak\u017ce nawet w tym by\u0142 Konstantyn nie\u015bwiadomie narz\u0119dziem Bo\u017cej Opatrzno\u015bci. W Rzymie nie by\u0142o miejsca na dwa cesarstwa: cesarstwo chrze\u015bcija\u0144skie i cesarstwo ziemskie. Gdyby Cesarstwo Rzymskie nie upad\u0142o, m\u0142ode chrze\u015bcija\u0144stwo mog\u0142o by zosta\u0107 zd\u0142awione. Poprzez koronacj\u0119 Karola Wielkiego przez \u015bw. Leona III w Bo\u017ce Narodzenie roku 800 narodzi\u0142o si\u0119 \u015awi\u0119te Cesarstwo Rzymskie, jednak cesarze nigdy nie rezydowali w Rzymie, kt\u00f3ry pozostawa\u0142 miastem \u015bwi\u0119tym zastrze\u017conym dla Stolicy \u015bw. Piotra.<\/p>\r\n

\u015aw. Leon Wielki (440-461) odegra\u0142 kluczow\u0105 rol\u0119 w romanizacji chrze\u015bcija\u0144stwa w wieku V, kiedy Cesarstwo Zachodnie chyli\u0142o si\u0119 ku ostatecznemu upadkowi. Znane jest jego powiedzenie, przypominaj\u0105ce cytowan\u0105 ju\u017c wypowied\u017a \u015bw. Prospera, kt\u00f3rego by\u0142 zreszt\u0105 przyjacielem: \u201eB\u00f3g zechcia\u0142, by narody po\u0142\u0105czone by\u0142y w jednym cesarstwie, kt\u00f3rego Rzym by\u0142 g\u0142ow\u0105, aby [w przysz\u0142o\u015bci] od niego w\u0142a\u015bnie \u015bwiat\u0142o Prawdy, objawione dla zbawienia narod\u00f3w, mog\u0142o by\u0107 skuteczniej szerzone w\u015br\u00f3d wszystkich jego cz\u0142onk\u00f3w\u201d.<\/p>\r\n

Leon by\u0142 wybitn\u0105 osobisto\u015bci\u0105 swoich czas\u00f3w,  b\u0119d\u0105cych \u015bwiadkiem ostatecznego upadku Cesarstwa Rzymskiego. Jak nikt inny ze swych wsp\u00f3\u0142czesnych mia\u0142 \u015bwiadomo\u015b\u0107 nieuchronnego upadku Rzymu, ale r\u00f3wnie\u017c narodzin Rzymu nowego, kt\u00f3rego imperium mia\u0142o by\u0107 rozleglejsze i chwalebniejsze ni\u017c jego poprzednika. Przez stulecia anarchii panuj\u0105cej pomi\u0119dzy upadkiem staro\u017cytnego Cesarstwa Rzymskiego a narodzinami \u015awi\u0119tego Cesarstwa Rzymskiego w naje\u017cd\u017canej przez barbarzy\u0144c\u00f3w i rozdzieranej wewn\u0119trznymi konfliktami Europie, jedynie papiestwo zachowa\u0142o ca\u0142y sw\u00f3j majestat i autorytet. Spo\u0142ecze\u0144stwo \u00f3wczesne przypomina\u0142o wrz\u0105c\u0105 magm\u0119, nie by\u0142o w nim nic stabilnego ani trwa\u0142ego. Z pr\u00f3by tej Stolica Apostolska wysz\u0142a zwyci\u0119sko jako jednolite centrum w\u0142adzy i jurysdykcji, ale r\u00f3wnie\u017c jako ognisko rodz\u0105cej si\u0119 cywilizacji.<\/p>\r\n

W rozdziale Sumy Teologicznej<\/em> po\u015bwi\u0119conym narodzinom Chrystusa \u015bw. Tomasz stawia pytanie, dlaczego Zbawiciel narodzi\u0142 si\u0119 w Betlejem, a nie w Rzymie. A oto jak\u0105 daje na to odpowied\u017a:<\/p>\r\n

\u201eZgodnie ze s\u0142owami wypowiedzianymi na Soborze Efeskim: \u00abGdyby Chrystus wybra\u0142 miasto najwi\u0119ksze, Rzym, s\u0105dzono by, \u017ce zmieni\u0142 \u015bwiat w oparciu o pot\u0119g\u0119 jego obywateli, gdyby by\u0142 synem cesarza \u201d\u201d owocno\u015b\u0107 dzia\u0142ania przypisano by w\u0142adzy. Lecz, by pokaza\u0107, \u017ce to B\u00f3g przemieni\u0142 \u015bwiat, Chrystus wybra\u0142 ubo\u017cuchn\u0105 Matk\u0119, i jeszcze ubo\u017csz\u0105 ojczyzn\u0119\u00bb\u201d.<\/p>\r\n

\u201eWybra\u0142 B\u00f3g to, co niemocne  \u201d\u201d jak m\u00f3wi Aposto\u0142 \u201d\u201d aby mocnych poni\u017cy\u0107. Dlatego te\u017c, by jeszcze wyra\u017aniej okaza\u0107 sw\u0105 moc, umie\u015bci\u0142 G\u0142ow\u0119 swojego Ko\u015bcio\u0142a w samym Rzymie, b\u0119d\u0105cym g\u0142ow\u0105 \u00f3wczesnego \u015bwiata, aby stamt\u0105d po ca\u0142ej ziemi szerzona by\u0142a wiara, stosownie do s\u0142\u00f3w Proroka Izajasza (26, 5-6): \u00abUpokorzy\u0142 miasto niedost\u0119pne\u2026 podepcz\u0105 je nogi biednego \u201d\u201d tj. Chrystusa \u201d\u201d i stopy ubogich\u00bb \u201d\u201d Aposto\u0142\u00f3w: Piotra i Paw\u0142a\u201d.<\/p>\r\n

W \u015bwietle tych s\u0142\u00f3w zrozumie\u0107 mo\u017cemy s\u0142owa kierowane przez \u015bw. Katarzyn\u0119 ze Sieny do Grzegorza XI, w kt\u00f3rych ponagla\u0142a go do powrotu do Rzymu – jego prawowitej stolicy: \u201ePomy\u015bl o tym, \u017ce ziemia ta jest ogrodem naj\u015bwi\u0119tszego Chrystusa i \u017ar\u00f3d\u0142em [zasad\u0105] naszej wiary\u201d. \u201eTutaj te\u017c znale\u017a\u0107 mo\u017cna g\u0142ow\u0119 i \u017ar\u00f3d\u0142o [zasad\u0119] naszej wiary\u201d.<\/p>\r\n

Prymat Rzymu<\/strong><\/p>\r\n

Staro\u017cytny Rzym sprawowa\u0142 nad \u015bwiatem hegemoni\u0119 polityczn\u0105; papie\u017c rzymski natomiast rozci\u0105gn\u0105\u0142 na ca\u0142y \u015bwiat prawo Ewangelii. Ko\u015bcielna w\u0142adza jurysdykcyjna, kt\u00f3ra zast\u0105pi\u0142a w\u0142adz\u0119 poga\u0144skiego Rzymu, znajdowa\u0142a od pierwszych wiek\u00f3w wyraz w doktrynie o prymacie rzymskim.<\/p>\r\n

Katolicka doktryna o prymacie Piotra oraz jurysdykcji papie\u017ca rzymskiego, wy\u0142o\u017cona ju\u017c przez \u015bw. Klemensa pod koniec I wieku, zdefiniowana zosta\u0142a na II Soborze w Lyonie w roku 1274 , na Soborze Florenckim w roku 1439,  w Professio fidei Tridentina<\/em> oraz ostatecznie uroczy\u015bcie zatwierdzona zosta\u0142a przez I Sob\u00f3r Watyka\u0144ski w konstytucji dogmatycznej Pastor Aeternus<\/em> (18 lipca 1870).<\/p>\r\n

I Sob\u00f3r Watyka\u0144ski kojarzy si\u0119 nam zazwyczaj z dogmatem o nieomylno\u015bci papieskiej. W istocie jednak konstytucja Pastor Aeternus<\/em> przypomina najpierw, \u017ce prymat papieski nie jest jedynie prymatem honorowym, ale oznacza najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119 jurysdykcyjn\u0105 – niezale\u017cn\u0105 od wszelkiej innej w\u0142adzy – nad wszystkimi pasterzami i owcami.<\/p>\r\n

W rozdziale 3 PA uroczy\u015bcie powt\u00f3rzona zosta\u0142a definicja Soboru Florenckiego, zgodnie z kt\u00f3r\u0105 wszyscy chrze\u015bcijanie musz\u0105 wierzy\u0107, \u017ce \u201e\u015awi\u0119ta Stolica Apostolska oraz biskup rzymski posiadaj\u0105 prymat nad ca\u0142ym \u015bwiatem, a biskup Rzymu jest nast\u0119pc\u0105 \u015bw. Piotra, ksi\u0119cia aposto\u0142\u00f3w, i prawdziwym zast\u0119pc\u0105 Chrystusa, g\u0142ow\u0105 ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a oraz ojcem i nauczycielem wszystkich chrze\u015bcijan. Jemu w osobie \u015bw. Piotra przekazana zosta\u0142a przez Pana naszego Jezusa Chrystusa pe\u0142na w\u0142adza pasterzowania, rz\u0105dzenia i kierowania Ko\u015bcio\u0142em powszechnym, zgodnie z uchwa\u0142ami sobor\u00f3w powszechnych i \u015bwi\u0119tych kanon\u00f3w\u201d.<\/p>\r\n

Podstaw\u0105 suwerenno\u015bci papie\u017ca nie jest wi\u0119c charyzmat nieomylno\u015bci powierzony Piotrowi jako g\u0142owie Ko\u015bcio\u0142a oraz Kolegium Apostolskiemu pozostaj\u0105cemu w jedno\u015bci z nim, ale prymat apostolski jaki posiada papie\u017c wzgl\u0119dem ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142em jako nast\u0119pca Piotra i ksi\u0105\u017c\u0119 Aposto\u0142\u00f3w. Prymat ten obejmuje r\u00f3wnie\u017c w\u0142adz\u0119 nauczania – jak to zosta\u0142o zdefiniowane przez IV Sob\u00f3r w Konstantynopolu, przez Sob\u00f3r Florencki oraz przez I Sob\u00f3r Watyka\u0144ski.<\/p>\r\n

Papie\u017c nie jest nieomylny w wykonywaniu w\u0142adzy rz\u0105dzenia, dyscyplinarne prawa Ko\u015bcio\u0142a -w odr\u00f3\u017cnieniu od praw Bo\u017cych i naturalnych – mog\u0105 podlega\u0107 zmianie. Nieomylno\u015b\u0107 papieska ma jeden tylko przedmiot: wiar\u0119 oraz moralno\u015b\u0107 – i mo\u017ce by\u0107 anga\u017cowana jedynie przy spe\u0142nieniu okre\u015blonych warunk\u00f3w. Jednak monarchiczna i hierarchiczna konstytucja Ko\u015bcio\u0142a, zgodnie z kt\u00f3r\u0105 papie\u017c posiada pe\u0142n\u0105 suwerenno\u015b\u0107, pochodzi z ustanowienia Bo\u017cego.<\/p>\r\n

Roberto de Mattei<\/em><\/strong><\/p>\r\n

t\u0142um. Scriptor<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Fakt, i\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jako jedyny za\u0142o\u017cony zosta\u0142 przez Chrystusa Pana, jego \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 i wyj\u0105tkowo\u015b\u0107, kt\u00f3ra upowa\u017cnia nas do twierdzenia \u017ce poza nim nie ma zbawienia, potwierdzane s\u0105 przez jego fundamentalne cechy, przez znamiona, o kt\u00f3rych m\u00f3wi powtarzane nieprzerwanie od IV wieku Nicejskie Wyznanie Wiary: \u201eCredo unam, sanctam, catholicam et apostolicam Ecclesiam\u201d. Znamiona Ko\u015bcio\u0142a s\u0105 […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[14],"tags":[41,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/91755"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=91755"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/91755\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=91755"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=91755"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=91755"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}