{"id":8734,"date":"2019-10-05T20:51:36","date_gmt":"2019-10-06T00:51:36","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=8734"},"modified":"2019-10-05T22:09:11","modified_gmt":"2019-10-06T02:09:11","slug":"mit-o-interpretacji-vaticanum-ii-zgodnie-z-tradycja-wyklad-ks-jana-jenkinsa-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=8734","title":{"rendered":"Mit o interpretacji Vaticanum II zgodnie z Tradycj\u0105 – wyk\u0142ad ks. Jana Jenkinsa, FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"

Dodano: 2018-11-25 8:51 pm<\/small><\/p>\r\n

Wst\u0119p<\/strong><\/h4>\r\n

Po zastanowieniu postanowi\u0142em wyg\u0142osi\u0107 t\u0119 konferencj\u0119 po polsku, zamiast korzysta\u0107 z pomocy t\u0142umacza.<\/p>\r\n

Istnieje powszechny consensus co do tego, \u017ce w ci\u0105gu ostatnich czterdziestu lat Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki cierpi z powodu tego, co okre\u015bla si\u0119 zazwyczaj jako kryzys to\u017csamo\u015bci. Nieustannie pogarszaj\u0105 si\u0119 wska\u017aniki jego wzrostu i \u017cywotno\u015bci. Ka\u017cdy nowy dzie\u0144 przynosi doniesienia o kolejnych skandalach i co za tym idzie upadek autorytetu Ko\u015bcio\u0142a – w umys\u0142ach zwyk\u0142ych, szeregowych katolik\u00f3w panuj\u0105 ignorancj\u0119 i b\u0142\u0105d. Nawet niekatolicy dostrzegaj\u0105 ten spadek \u017cywotno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n

Wydaje si\u0119 stanowi\u0107 ra\u017c\u0105cy kontrast ze stanem Ko\u015bcio\u0142a bezpo\u015brednio przed soborem. Na powy\u017cszych slajdach mog\u0105 Pa\u0144stwo zobaczy\u0107 rozmaite statystyki, oddaj\u0105ce w pewnym stopniu \u017cywotno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a przed i po Vaticanum II.<\/p>\r\n

[Slide 2, Statystyki]<\/p>\r\n

[Slide 3, Statystyki diecezji]<\/p>\r\n

[Slide 4: „W roku 1958 Instytut Gallupa donosi\u0142, \u017ce trzech na czterech katolik\u00f3w uczestniczy w Mszy \u015bwi\u0119tej niedzielnej. Obecne badania przeprowadzone przez University of Notre Dame wykaza\u0142y, \u017ce w Mszy niedzielnej uczestniczy jedynie jedna czwarta katolik\u00f3w. Jedynie 10% \u015bwieckich nauczycieli religii akceptuje katolickie nauczanie dotycz\u0105ce antykoncepcji. Pi\u0119\u0107dziesi\u0105t trzy procent uwa\u017ca, \u017ce mo\u017cna dokona\u0107 aborcji i pozosta\u0107 dobrym katolikiem. Sze\u015b\u0107dziesi\u0105t pi\u0119\u0107 procent wierzy, \u017ce katolicy mog\u0105 rozwodzi\u0107 si\u0119 i zawiera\u0107 nowe zwi\u0105zki ma\u0142\u017ce\u0144skie. Siedemdziesi\u0105t siedem procent uwa\u017ca, \u017ce mo\u017cna by\u0107 dobrym katolikiem nie uczestnicz\u0105c w niedzielnej Mszy. Wed\u0142ug sonda\u017cu przeprowadzonego przez New York Times siedemdziesi\u0105t procent wszystkich katolik\u00f3w w grupie wiekowej miedzy osiemna\u015bcie a czterdzie\u015bci cztery lata uwa\u017ca, \u017ce Eucharystia jest jedynie „symbolicznym wspominaniem” Jezusa.” Pat Buchanan 11 grudnia 2002, Town Hall magazine ]<\/strong><\/p>\r\n

Co si\u0119 sta\u0142o? Co sta\u0142o si\u0119 z ow\u0105 now\u0105 wiosn\u0105 Ko\u015bcio\u0142a , kt\u00f3r\u0105 przynie\u015b\u0107 mia\u0142a soborowa odnowa? My\u015bl\u0119, \u017ce niemal wszyscy podzielaj\u0105 odczucia papie\u017ca, kt\u00f3ry w roku 1984, jeszcze jako kard. Ratzinger, powiedzia\u0142:<\/p>\r\n

[Slide 5: „Z pewno\u015bci\u0105 skutki (II Soboru Watyka\u0144skiego] wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 w okrutny spos\u00f3b sprzeczne z oczekiwaniami wszystkich, pocz\u0105wszy od Jana XXIII i Paw\u0142a VI: oczekiwano nowej katolickiej jedno\u015bci, a zamiast stali\u015bmy si\u0119 \u015bwiadkami konflikt\u00f3w kt\u00f3re – by pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 s\u0142owami Paw\u0142a VI – wydaj\u0105 si\u0119 prowadzi\u0107 od samokrytyki do autodestrukcji. Oczekiwano nowego entuzjazmu, a tak wielu popad\u0142o w zniech\u0119cenie i znudzenie. Oczekiwano wielkiego kroku naprz\u00f3d, a zamiast tego znale\u017ali\u015bmy si\u0119 w obliczu post\u0119puj\u0105cego procesu rozk\u0142adu, i to dokonuj\u0105cego si\u0119 wielkiej mierze pod przykrywk\u0105 realizacji postanowie\u0144 soboru, co sta\u0142o si\u0119 dla wielu sposobno\u015bci\u0105 do jego dyskredytowania. Rezultat ko\u0144cowy wydaje si\u0119 wi\u0119c by\u0107 negatywny. Powtarzam w tym miejscu to, co powiedzia\u0142em dziesi\u0119\u0107 lat po zako\u0144czeniu prac [przez sob\u00f3r]: nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce okres ten by\u0142 dla Ko\u015bcio\u0142a zdecydowanie niekorzystny”. L’Osservatore Romano (wydanie angielskie) 24 grudnia 1984.]<\/strong><\/p>\r\n

Jaka jest wi\u0119c przyczyna tego bezprecedensowego kryzysu w Ko\u015bciele? Nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce w pewien spos\u00f3b \u017ar\u00f3d\u0142em problemu musi by\u0107 sam sob\u00f3r, jako \u017ce okres powolnego upadku rozpoczyna si\u0119 czasu, gdy zako\u0144czy\u0142 on swe obrady. W oczywisty spos\u00f3b problemy, z jakimi mamy obecnie do czynienia, s\u0105 w jaki\u015b spos\u00f3b powi\u0105zane z soborem, z tym w jaki spos\u00f3b jest on interpretowany oraz wdra\u017cany w \u017cycie. Bujny wzrost \u017cycia katolickiego, i to pomimo dw\u00f3ch wojen \u015bwiatowych, zosta\u0142 nagle zahamowany, zastopowany i przeobrazi\u0142 si\u0119 w bezprecedensowy upadek.<\/p>\r\n

Sam papie\u017c w mowie wyg\u0142oszonej z okazji \u015bwi\u0105t Bo\u017cego Narodzenia w roku 2005 wspomnia\u0142 problemy, jakie pojawi\u0142y si\u0119 po soborze i zada\u0142 fundamentalne pytanie: dlaczego wdra\u017canie postanowie\u0144 soboru napotyka\u0142o na wielkich obszarach Ko\u015bcio\u0142a takie trudno\u015bci? W dalszej cz\u0119\u015bci swego wyst\u0105pienia Benedykt XVI m\u00f3wi\u0142 o zderzeniu dw\u00f3ch sprzecznych interpretacji soboru, z kt\u00f3rych pierwsz\u0105 okre\u015bli\u0142 jako „hermeneutyk\u0119 zerwania”, a drug\u0105 jako „hermeneutyk\u0119 ci\u0105g\u0142o\u015bci”. Panuj\u0105ce zamieszanie i kryzys to\u017csamo\u015bci katolickiej s\u0105 wedle papie\u017ca skutkiem konfliktu pomi\u0119dzy tymi dwoma interpretacjami Vaticanum II. Nasza konferencja b\u0119dzie wi\u0119c w znacznej mierze komentarzem tego or\u0119dzia Benedykta VI.<\/p>\r\n

Przyjrzyjmy si\u0119 pokr\u00f3tce obu „hermeneutykom”, o kt\u00f3rych m\u00f3wi papie\u017c.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

„Hermeneutyka zerwania”<\/strong><\/h4>\r\n

Hermeneutyka braku ci\u0105g\u0142o\u015bci lub te\u017c zerwania zdoby\u0142a sobie uznanie mass medi\u00f3w oraz przedstawicieli wsp\u00f3\u0142czesnej teologii, podkre\u015blaj\u0105cych konieczno\u015b\u0107 „aktualizacji” czy „aggiornamento” Ko\u015bcio\u0142a do czas\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych. Przyznaj\u0105 oni, \u017ce w pewnych dokumentach sob\u00f3r potwierdza dawne nauki i praktyki, r\u00f3wnocze\u015bnie jednak twierdz\u0105, \u017ce „teksty Soboru jako takie nie s\u0105 jeszcze prawdziwym wyrazem ducha Soboru, ale rezultatem kompromis\u00f3w, kt\u00f3re trzeba by\u0142o zawiera\u0107 w celu osi\u0105gni\u0119cia jednomy\u015blno\u015bci, cofaj\u0105c si\u0119 do przesz\u0142o\u015bci i zachowuj\u0105c wiele element\u00f3w przestarza\u0142ych i dzi\u015b ju\u017c bezu\u017cytecznych. Jednak nie w tych kompromisach mia\u0142by si\u0119 objawia\u0107 prawdziwy duch Soboru, ale w d\u0105\u017ceniach do tego, co nowe, kt\u00f3re s\u0105 u podstaw tych dokument\u00f3w. W\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce dokumenty s\u0105 rzekomo jedynie niedoskona\u0142ym odzwierciedleniem ducha Soboru i jego nowo\u015bci, nale\u017cy \u015bmia\u0142o wychodzi\u0107 poza nie, stwarzaj\u0105c przestrze\u0144 dla nowo\u015bci, w kt\u00f3rej wyra\u017ca si\u0119 pono\u0107 najg\u0142\u0119bszy, chocia\u017c nadal jeszcze nie do ko\u0144ca okre\u015blony, zamys\u0142 Soboru”.<\/p>\r\n

Interpretacja zerwania k\u0142adzie zasadniczy nacisk na to, co jest w soborze nowe, zw\u0142aszcza w odniesieniu do reform przez niego zainicjowanych i jego otwarcia si\u0119 na \u015bwiat wsp\u00f3\u0142czesny. Na tym w\u0142a\u015bnie, zgodnie z hermeneutyk\u0105 „zerwania” polega prawdziwa natura soboru i w taki spos\u00f3b powinien by\u0107 on interpretowany oraz wdra\u017cany w \u017cycie. Sob\u00f3r naucza\u0142 nowych rzeczy, kt\u00f3re maj\u0105, wedle tej interpretacji, zasadnicze znaczenie dla dalszego istnienia Ko\u015bcio\u0142a w naszych czasach i bez kt\u00f3rych katolicyzm sta\u0142by si\u0119 „oderwany od rzeczywisto\u015bci” lub (wedle nich) „niewierny swej misji”.<\/p>\r\n

Logicznie wi\u0119c rzecz bior\u0105c, dla hermeneutyki „zerwania” problem z jakim zmaga si\u0119 obecnie Ko\u015bci\u00f3\u0142 polega na tym, \u017ce duch soboru zosta\u0142 wyhamowany i zanegowany poprzez przywi\u0105zanie do przestarza\u0142ych sformu\u0142owa\u0144 dogmatycznych, kt\u00f3re czyni\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 nieprzystaj\u0105cym do naszych czas\u00f3w, z tego za\u015b wynika zanik katolickich praktyk religijnych. Aby wi\u0119c dotrze\u0107 do wsp\u00f3\u0142czesnego cz\u0142owieka i zapewni\u0107 Ko\u015bcio\u0142owi znaczenie w czasach wsp\u00f3\u0142czesnych niezb\u0119dne jest wi\u0119c „odwa\u017cniejsze” wychodzenie poza dokumenty soboru.<\/p>\r\n

Oczywi\u015bcie owa „hermeneutyka zerwania” opiera si\u0119 na fundamentalnym b\u0142\u0119dzie filozoficznym wedle kt\u00f3rego prawda podlega nieustannej zmianie, jak r\u00f3wnie\u017c na bardzo powa\u017cnych b\u0142\u0119dach dogmatycznych, o kt\u00f3rych za moment b\u0119dziemy m\u00f3wili. Teraz powiemy jeszcze par\u0119 s\u0142\u00f3w na temat „hermeneutyki ci\u0105g\u0142o\u015bci”, kt\u00f3ra stanowi temat dzisiejszej konferencji.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

„Hermneutyka ci\u0105g\u0142o\u015bci”<\/strong><\/h4>\r\n

Z drugiej strony mamy to, co nazywa si\u0119 obecnie „hermeneutyk\u0105 ci\u0105g\u0142o\u015bci” i co papie\u017c definiuje jako ca\u0142kowite przeciwie\u0144stwo „hermeneutyki zerwania”. Wedle tej interpretacji Ojcowie Soboru nie mieli prawa zmienia\u0107 natury Ko\u015bcio\u0142a, a sam sob\u00f3r stara\u0142 si\u0119 raczej wyrazi\u0107 to samo przes\u0142anie Ewangelii na nowy spos\u00f3b. Nie ma wi\u0119c zerwania z przesz\u0142o\u015bci\u0105, ale raczej ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107, kontynuacja. Nowe owoce soboru nie mog\u0105 by\u0107 wedle tej interpretacji rozumiane bez odniesienia do przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n

Sob\u00f3r musi by\u0107 wi\u0119c interpretowany jako kontynuacja tego, co Ko\u015bci\u00f3\u0142 zawsze czyni\u0142, jako „rewitalizacja” depozytu wiary dla obecnego pokolenia. Sob\u00f3r nie zmieni\u0142 Ko\u015bcio\u0142a w \u017cadnym znacz\u0105cym dla niego aspekcie, nada\u0142 raczej nowy impuls i dynamik\u0119 przes\u0142aniu Ewangelii.<\/p>\r\n

W rzeczywisto\u015bci, je\u015bli w mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o jakichkolwiek „pozytywnych” owocach soboru, jest tak rzekomo w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki owej „hermeneutyce ci\u0105g\u0142o\u015bci”, kt\u00f3ra do tej pory pracowa\u0142a wedle papie\u017ca „w ukryciu”, by wyda\u0107 dobre owoce soboru. Wed\u0142ug Benedykta XVI owa „ukryta praca” hermeneutyki staje si\u0119 coraz bardziej widoczna w miar\u0119 jak Ko\u015bci\u00f3\u0142 rozwija si\u0119”. „Wsz\u0119dzie tam jednak, gdzie ta interpretacja sta\u0142a si\u0119 drogowskazem w procesie recepcji Soboru, rozwin\u0119\u0142o si\u0119 nowe \u017cycie i dojrza\u0142y nowe owoce”.<\/p>\r\n

Oczywi\u015bcie nigdy nie sprecyzowano, na czym mia\u0142yby konkretnie polega\u0107 owe dobre owoce – nieustannie s\u0142yszymy o nich, m\u00f3wi si\u0119 nam, \u017ce s\u0105 one bardzo pozytywne – nigdy jednak nie wskazuje si\u0119, o co konkretnie chodzi.<\/p>\r\n

Wedle owej hermeneutyki II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski nie poczyni\u0142 w istocie \u017cadnych zmian w Ko\u015bciele, \u017ce jedynie „dostosowa\u0142” go do wsp\u00f3\u0142czesnych warunk\u00f3w, pozostaj\u0105c przy tym wiernym swej misji. Owa „adaptacje” ukazywane s\u0105 jako „wierne” poprzez wykazywanie ich rzekomej ci\u0105g\u0142o\u015bci z tym, czego Ko\u015bci\u00f3\u0142 naucza\u0142 w przesz\u0142o\u015bci. Wida\u0107 to wyra\u017anie w pracach licznych autor\u00f3w, usi\u0142uj\u0105cych przedstawia\u0107 dokumenty Vaticanum II jako wynik „rozwoju teologicznego”. Wedle tej hermeneutyki jest czym\u015b niemo\u017cliwym, by Ko\u015bci\u00f3\u0142 naucza\u0142 czego\u015b nowego, dlatego u\u017cywa si\u0119 wszelkich dost\u0119pnych sposob\u00f3w by obroni\u0107 „reformy” i przedstawi\u0107 je w mo\u017cliwie najlepszym \u015bwietle. St\u0105d has\u0142o tak zwanych konserwatyst\u00f3w najlepiej oddaj\u0105 s\u0142owa: „II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski interpretowany zgodnie z Tradycj\u0105”. Oznacza to, \u017ce sob\u00f3r powinien by\u0107 interpretowany w oparciu o Tradycj\u0119, albo nawet przedstawiany jako przejaw jej rozwoju.<\/p>\r\n

Trzeba przede wszystkim powiedzie\u0107, \u017ce owa „interpretacja zgodnie z Tradycj\u0105” jest czym\u015b raczej nowym. Wedle s\u0142\u00f3w Ojca \u015bwi\u0119tego a\u017c do naszych czas\u00f3w dzia\u0142a\u0142a ona „w ukryciu”. Jest to z pewno\u015bci\u0105 opinia mniejszo\u015bci, maj\u0105ca do tej pory bardzo ma\u0142y wp\u0142yw na praktyczne reformy b\u0119d\u0105ce nast\u0119pstwem soboru. Jest pr\u00f3b\u0105 legitymizacji Vaticanum II poprzez wi\u0105zanie go w jaki\u015b spos\u00f3b z Tradycj\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, stwarza si\u0119 w ten spos\u00f3b wra\u017cenie, \u017ce stanowi to autentyczn\u0105 interpretacj\u0119 soboru.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Jak interpretowa\u0107 sob\u00f3r?<\/strong><\/h4>\r\n

Twierdzenie, \u017ce czterdzie\u015bci lat po zako\u0144czeniu soboru powszechnego, kt\u00f3ry zamierza\u0142 uczyni\u0107 nauk\u0119 o wierze i moralno\u015bci bardziej atrakcyjnymi dla cz\u0142owieka wsp\u00f3\u0142czesnego, kt\u00f3ry mia\u0142 uczyni\u0107 wyrazistszym przes\u0142anie Ewangelii, w dalszym ci\u0105gu zastanawiamy si\u0119 nad tym, co tak w istocie zamierza\u0142 on powiedzie\u0107, wydaje si\u0119 by\u0107 nieco nieszczere. Sam fakt, \u017ce papie\u017c osobi\u015bcie m\u00f3wi o dw\u00f3ch hermeneutykach jest wyra\u017anym dowodem na to, \u017ce sob\u00f3r sam sobie stanowi problem. M\u0119tno\u015b\u0107 i niejednoznaczno\u015b\u0107 tekst\u00f3w soborowych jest sama w sobie wystarczaj\u0105cym dowodem, \u017ce Vaticanum II nie wywi\u0105za\u0142 si\u0119 ze swego fundamentalnego obowi\u0105zku: nauczania prawdy w spos\u00f3b jasny i jednoznaczny.<\/p>\r\n

W jaki wi\u0119c spos\u00f3b mamy interpretowa\u0107 sob\u00f3r? Czy jest on naprawd\u0119 „nowym pocz\u0105tkiem Ko\u015bcio\u0142a”, czym\u015b nowym i odmiennym od tego, z czym mieli\u015bmy do czynienia a\u017c do tej pory? A mo\u017ce da si\u0119 go w jaki\u015b spos\u00f3b interpretowa\u0107 „zgodnie z Tradycj\u0105”, czy taka interpretacja „ci\u0105g\u0142o\u015bci” jest mo\u017cliwa? Tak w\u0142a\u015bnie brzmi zasadnicze pytanie, na kt\u00f3re mam nadziej\u0119 odpowiedzie\u0107 podczas tej konferencji: czy II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski mo\u017ce by\u0107 interpretowany zgodnie z Tradycj\u0105?<\/p>\r\n

Jest to pytanie niezwykle istotne i maj\u0105ce wiele praktycznych konsekwencji, zw\u0142aszcza w odniesieniu do naszego stanowiska wobec reform zainicjowanych przez sob\u00f3r.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Kryteria interpretacji<\/strong><\/h4>\r\n

Co to znaczy „interpretowa\u0107 sob\u00f3r”? II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski czy raczej dokumenty przez niego promulgowane, to zasadniczo akt prawny nauczycielskiego urz\u0119du Ko\u015bcio\u0142a. Jak ka\u017cdy akt prawny jest on przedmiotem interpretacji oraz stosowania. Poprzez interpretacj\u0119 rozumiemy zazwyczaj intencj\u0119, interpretacj\u0119 samego prawodawcy, czyli to, co zamierza osi\u0105gn\u0105\u0107 w\u0142adza promulguj\u0105ca prawo a tak\u017ce sens tekstu samego prawa. Sob\u00f3r nie powinien by\u0107 interpretowany przez osob\u0119 prywatn\u0105, ale raczej przez w\u0142adz\u0119 promulguj\u0105c\u0105 prawo. W przypadku soboru to sam papie\u017c, jako Nast\u0119pca \u015bw. Piotra, posiada powszechn\u0105 w\u0142adz\u0119 nad ca\u0142ym Ko\u015bcio\u0142em, to on jest w\u0142adz\u0105 promulguj\u0105c\u0105 prawo. Sob\u00f3r powszechny, ze swej definicji, jest zgromadzeniem wszystkich biskup\u00f3w \u015bwiata i to papie\u017c jako Najwy\u017cszy Pasterz posiada w\u0142adz\u0119 zwo\u0142ania soboru powszechnego oraz promulgowania jego dekret\u00f3w.<\/p>\r\n

Tak wi\u0119c by ustali\u0107, jakiej interpretacji soboru powinni\u015bmy si\u0119 trzyma\u0107, musimy ograniczy\u0107 si\u0119 do dekret\u00f3w papieskich. Oczywi\u015bcie mo\u017cemy przytacza\u0107 opinie teolog\u00f3w oraz uczestnik\u00f3w soboru, maj\u0105 one jednak znaczenie o tyle, o ile odnosz\u0105 si\u0119 one do akt\u00f3w samej Stolicy Apostolskiej. Gdy sens tych dekret\u00f3w jest oczywisty, na ich podstawie mo\u017cemy r\u00f3wnie\u017c wnioskowa\u0107, jaka powinna by\u0107 w\u0142a\u015bciwa interpretacja.<\/p>\r\n

Sob\u00f3r prowadzi\u0142 swe obrady podczas pontyfikatu dw\u00f3ch papie\u017cy: Jana XXIII, kt\u00f3ry go zwo\u0142a\u0142, oraz Paw\u0142a VI, kt\u00f3ry promulgowa\u0142 jego postanowienia. Mamy wi\u0119c dwa bardzo wa\u017cne dokumenty, kt\u00f3re mog\u0105 stanowi\u0107 dla nas klucz do interpretacji soboru, dokumenty autorstwa samych papie\u017cy. Dzi\u0119ki nim b\u0119dziemy mogli pozna\u0107 autentyczn\u0105 interpretacj\u0119 Vaticanum II.<\/p>\r\n

Pierwszym jest dokument Jana XXIII z ceremonii otwarcia soboru, mowa, kt\u00f3r\u0105 wyg\u0142osi\u0142 on do zgromadzonych Ojc\u00f3w, w kt\u00f3rej poda\u0142 zasadniczy pow\u00f3d zwo\u0142ania soboru oraz przedstawi\u0142 co sob\u00f3r zamierza przedyskutowa\u0107 i przeprowadzi\u0107. Dokument ten nosi tytu\u0142 Gaude Mater Ecclesiae i opublikowany zosta\u0142 w Aktach Stolicy Apostolskiej 11 pa\u017adziernika 1962 roku. S\u0142u\u017cy\u0107 wi\u0119c mo\u017ce za punkt wyj\u015bcia, okre\u015blaj\u0105cy czego powinno si\u0119 spodziewa\u0107 po dokumentach soboru i jak nale\u017cy je interpretowa\u0107.<\/p>\r\n

Drugim dokumentem jest mowa Paw\u0142a VI z 7 grudnia 1965, wyg\u0142oszona podczas ostatniej sesji generalnej, gdy dokumenty by\u0142y oficjalnie promulgowane. Jest w niej mowa o tym, co sob\u00f3r dokona\u0142 i w jaki spos\u00f3b dokumenty jego powinny by\u0107 wdra\u017cane w \u017cycie. Jest to wi\u0119c interpretacja soboru autorstwa samego papie\u017ca z dnia promulgacji dokument\u00f3w soborowych.<\/p>\r\n

Mo\u017cemy r\u00f3wnie\u017c powo\u0142ywa\u0107 si\u0119 na same dokumenty soboru w takim zakresie, w jakim m\u00f3wi\u0105 one o ich interpretacji i woli Ojc\u00f3w.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Zwo\u0142anie soboru<\/strong><\/h4>\r\n

[Slide 7. Jan XXIII podczas otwarcia soboru: „Obecny sob\u00f3r jest szczeg\u00f3lnym, og\u00f3lno\u015bwiatowym znakiem obecno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a w jego urz\u0119dzie nauczycielskim, wykonywanym ze wzgl\u0119du na b\u0142\u0119dy, potrzeby i wymagania naszych czas\u00f3w. Punctum saliens tego soboru nie jest wi\u0119c dyskusja nad kt\u00f3rym\u015b z artyku\u0142\u00f3w podstawowej doktryny Ko\u015bcio\u0142a, powtarzaj\u0105cej si\u0119 w nauczaniu Ojc\u00f3w i Teolog\u00f3w, zar\u00f3wno dawnych, jak i wsp\u00f3\u0142czesnych, kt\u00f3r\u0105 zak\u0142adamy jako dobrze znan\u0105 i stale obecn\u0105 przed oczyma ducha.” 11 pa\u017adziernika 1962 r.]<\/strong><\/p>\r\n

Przyjrzyjmy si\u0119 wi\u0119c s\u0142owom papie\u017ca wypowiedzianym w dniu zwo\u0142ania soboru – dostarczy nam to paru ciekawych fakt\u00f3w na temat II Soboru Watyka\u0144skiego. Najbardziej niepokoj\u0105ca jest ju\u017c pozornie wewn\u0119trznie sprzeczna natura tej mowy. Na samym pocz\u0105tku papie\u017c stwierdza, \u017ce sob\u00f3r jest „manifestacj\u0105 urz\u0119du nauczycielskiego Ko\u015bcio\u0142a” a zaledwie kilka ust\u0119p\u00f3w dalej podaje pow\u00f3d jego zwo\u0142ania, kt\u00f3rym „nie jest dyskusja nad kt\u00f3rym\u015b z artyku\u0142\u00f3w podstawowej doktryny Ko\u015bcio\u0142a”. Tak wi\u0119c sob\u00f3r nie mia\u0142 intencji dyskutowa\u0107 kwestii doktrynalnych, poniewa\u017c s\u0105 one pono\u0107 wszystkim „dobrze znane”.<\/p>\r\n

[Slide 8. Lekarstwo mi\u0142osierdzia dla godno\u015bci osoby ludzkiej: „Ko\u015bci\u00f3\u0142 stale si\u0119 przeciwstawia\u0142 tym b\u0142\u0119dom. Wielokrotnie nawet pot\u0119pia\u0142 je z najwi\u0119ksz\u0105 surowo\u015bci\u0105. Dzisiaj jednak\u017ce Oblubienica Chrystusa woli pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 raczej lekarstwem mi\u0142osierdzia, ani\u017celi surowo\u015bci\u0105. Woli wyj\u015b\u0107 naprzeciw dzisiejszym potrzebom, wskazuj\u0105c raczej na skuteczno\u015b\u0107 swojej nauki, ani\u017celi wyst\u0119puj\u0105c z pot\u0119pieniem… <\/strong><\/p>\r\n

Nie jest tak dlatego, \u017ce konieczno\u015b\u0107 odrzucania i czujno\u015bci wobec b\u0142\u0119dnych nauk i niebezpiecznych ideologii by\u0142a dzi\u015b mniej pal\u0105ca ni\u017c do tej pory. Jednak wszelki taki b\u0142\u0105d jest w tak jawny spos\u00f3b sprzeczny ze s\u0142uszno\u015bci\u0105 i dobrem i wywo\u0142uje tak fatalne skutki, \u017ce ludzi nam wsp\u00f3\u0142cze\u015bni wykazuj\u0105 sk\u0142onno\u015b\u0107 do samodzielnego ich pot\u0119piania – dotyczy to zw\u0142aszcza sposobu \u017cycia odrzucaj\u0105cego Boga oraz Jego prawo, pok\u0142adaj\u0105cego nadmiern\u0105 ufno\u015b\u0107 w post\u0119pie technicznym oraz dobrobycie czysto materialnym. Coraz powszechniej rozumiane jest, \u017ce godno\u015b\u0107 osoby ludzkiej oraz prawdziwa samorealizacja posiadaj\u0105 zasadnicze znaczenie i ich osi\u0105gni\u0119cie warte jest wszelkich wysi\u0142k\u00f3w.” Papie\u017c Jan XXIII, Gaude Mater Ecclesiae, 11 pa\u017adziernika 1962 r.]<\/strong><\/p>\r\n

Co jeszcze bardziej zdumiewaj\u0105ce, papie\u017c posuwa si\u0119 do twierdzenia, \u017ce b\u0142\u0119dy przesz\u0142o\u015bci nie wymagaj\u0105 ju\u017c pot\u0119pienia , \u017ce powtarzanie ich nie jest ju\u017c konieczne. Obecnie, jak m\u00f3wi b\u0142\u0119dy te s\u0105 w tak oczywisty spos\u00f3b sprzeczne z prawd\u0105, \u017ce w jaki\u015b spos\u00f3b wsp\u00f3\u0142cze\u015bni „wykazuj\u0105 sk\u0142onno\u015b\u0107 do samodzielnego ich pot\u0119pienia”. Wydaje si\u0119 czym\u015b dziwnym, by heretycy nagle pot\u0119pili swe w\u0142asne opinie, taka jest jednak opinia papie\u017ca.<\/p>\r\n

Pami\u0119taj\u0105c, \u017ce \u015bwiat do\u015bwiadczy\u0142 niedawno dw\u00f3ch wojen \u015bwiatowych oraz mordu na blisko 100 milionach ludzi zg\u0142adzonych dla urzeczywistnienia idei materialistycznego raju na ziemi, mogliby\u015bmy nawet powiedzie\u0107, \u017ce owa opinia Jana XXIII jest nie tylko zbyt optymistyczna, ale \u017ce jest czyst\u0105 iluzj\u0105. Kiedy wspomni si\u0119 o tysi\u0105cach m\u0119czennik\u00f3w w krajach okupowanych przez re\u017cimy komunistyczne twierdzenie, \u017ce „ludzie coraz bardziej przekonuj\u0105 si\u0119 o najwy\u017cszej cenie godno\u015bci ludzkiej osoby” brzmi co najmniej sarkastycznie. Zignorowanie przez sob\u00f3r cierpie\u0144 tak wielu wiernych trudno nazwa\u0107 postaw\u0105 duszpastersk\u0105.<\/p>\r\n

Kiedy pomy\u015bli si\u0119 o dominuj\u0105cym na \u015bwiecie przez ostatnich 50 lat materializmie, o tej „przesadnej ufno\u015bci w post\u0119pie technicznym i dobrobycie wy\u0142\u0105cznie materialnym” mo\u017cna by oczekiwa\u0107, \u017ce sob\u00f3r powinien pouczy\u0107 wiernych o niebezpiecze\u0144stwach z tego wynikaj\u0105cych. Uzna\u0142 on to jednak za niepotrzebne, za co\u015b oczywistego. Je\u015bli ostatnie 40 lat jakie min\u0119\u0142y od soboru czego\u015b nas nauczy\u0142y, to w\u0142a\u015bnie tego, \u017ce owe „samodzielne pot\u0119pienie” nigdy nie sta\u0142o si\u0119 faktem.<\/p>\r\n

Tak wi\u0119c od samego pocz\u0105tku mo\u017cemy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce sob\u00f3r nigdy nie mia\u0142 intencji nauczania czy definiowania katolickiej prawdy. Wszelkie jego interpretacje, kt\u00f3re przypisywa\u0142yby mu definiowanie wiary lub formu\u0142y dogmatyczne nie by\u0142yby wi\u0119c autentyczne. Sam sob\u00f3r nigdy nie pragn\u0105\u0142 by\u0107 soborem dogmatycznym, podobnie \u017cadne z jego dekret\u00f3w nie s\u0105 wi\u0105\u017c\u0105ce w sumieniu. Potwierdzaj\u0105 to s\u0142owa Paw\u0142a VI, wypowiedziane podczas zamkni\u0119cia soboru, o czym b\u0119dziemy jeszcze m\u00f3wili.<\/p>\r\n

Sam papie\u017c wyja\u015bnia, czego potrzeba Ko\u015bcio\u0142owi: nowego entuzjazmu, nowej rado\u015bci, nowego badania niezmiennej doktryny we wsp\u00f3\u0142czesnych warunkach. Sob\u00f3r ten mia\u0142 zaj\u0105\u0107 si\u0119 kwestiami duszpasterskimi.<\/p>\r\n

Jest to co prawda do\u015b\u0107 dziwne i obce samej naturze soboru powszechnego. Normalnie sob\u00f3r zwo\u0142ywany jest dlatego, \u017ce w\u015br\u00f3d biskup\u00f3w maj\u0105 miejsce jakie\u015b kontrowersje dotycz\u0105ce nauki wiary. Aby zapewni\u0107 powszechno\u015b\u0107 wiary, czyli by Ko\u015bci\u00f3\u0142 zachowywa\u0142 i przekazywa\u0142 prawdziw\u0105 wiar\u0119 pochodz\u0105c\u0105 od Aposto\u0142\u00f3w, zwo\u0142ywane by\u0142y sobory powszechne, by zdrowie ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a mog\u0142o pos\u0142u\u017cy\u0107 uleczeniu jego chorym cz\u0142onk\u00f3w. Cel wszystkich sobor\u00f3w zawsze dotyczy\u0142 w jaki\u015b spos\u00f3b kwestii odnosz\u0105cych si\u0119 do \u017cycia ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a, przede wszystkim prawa b\u0119d\u0105cego nauk\u0105 wiary, jednocz\u0105cego ludzi wszystkich ras, wszystkich czas\u00f3w i kraj\u00f3w.<\/p>\r\n

Z drugiej strony kwestie pastoralne zawsze dotycz\u0105 bardzo konkretnych okoliczno\u015bci, tego jak zastosowa\u0107 prawdy powszechne do szczeg\u00f3lnej grupy ludzi. Z tego w\u0142a\u015bnie powodu Ko\u015bci\u00f3\u0142 podzielony jest na diecezje, w kt\u00f3rych biskupi posiadaj\u0105 w\u0142adz\u0119 w stosunku do grupy ludzi powierzonych ich opiece, podobnie jak pasterze w stosunku do trzody. Duszpasterstwo dotyczy trudno\u015bci z jakimi spotykaj\u0105 si\u0119 jednostki usi\u0142uj\u0105ce \u017cy\u0107 zgodnie z prawem Bo\u017cym w swym codziennym \u017cyciu, w swym \u015brodowisku. Tak wi\u0119c sam z siebie sob\u00f3r ekumeniczny mo\u017ce uczyni\u0107 bardzo niewiele w kwestii duszpasterstwa, poniewa\u017c odnosi si\u0119 ono do trudno\u015bci konkretnej diecezji lub ludzi, kt\u00f3rzy posiadaj\u0105 swe w\u0142asne zwyczaje, \u017cyj\u0105 w okre\u015blonym \u015brodowisku, posiadaj\u0105 swe w\u0142asne talenty i napotykaj\u0105 na konkretne trudno\u015bci.<\/p>\r\n

Roztropne rz\u0105dzenie i kierowanie trzod\u0105 zgodnie z udzielan\u0105 w tym celu \u0142ask\u0105 Bo\u017c\u0105 jest powo\u0142aniem biskup\u00f3w.<\/p>\r\n

Widzimy wi\u0119c, \u017ce od samego pocz\u0105tku sob\u00f3r ma charakter rewolucyjny – nawet w tym co dotyczy jego koncepcji. Wszyscy biskupi \u015bwiata zostali zaproszeni do Rzymu na dyskusje, jednak nie o tym, co jest dla nich wsp\u00f3lne, czyli o wierze, ale o czym\u015b, co \u0142\u0105czy\u0142o ich w bardzo niewielkim stopniu. Troski duszpasterskie biskupa Warszawy s\u0105 inne od tych, z jakimi zmaga\u0107 si\u0119 musi biskup pracuj\u0105cy w Afryce. Biskup \u017cyj\u0105cy w systemie komunistycznym napotyka wiele trudno\u015bci obcych biskupowi pracuj\u0105cemu w kraju misyjnym lub protestanckim, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o ogromnych r\u00f3\u017cnicach j\u0119zykowych i kulturowych, dziel\u0105cych rozmaite rasy. Owe znaczne r\u00f3\u017cnice j\u0119zykowe, kulturowe oraz rasowe s\u0105 jednym z powod\u00f3w, dla kt\u00f3rych dokumenty soborowe pozbawione s\u0105 wszelkiej precyzji, poniewa\u017c ka\u017cdy z biskup\u00f3w mia\u0142 swe w\u0142asne troski duszpasterskie – st\u0105d dokumenty te wspominaj\u0105 o maj\u0105cej p\u00f3\u017aniej powsta\u0107 komisji, kt\u00f3ra mia\u0142aby wyja\u015bnia\u0107 i wdra\u017ca\u0107 dwuznaczne postanowienia Vaticanum II.<\/p>\r\n

[Slide 9. Nowy cel: Jedno\u015b\u0107. „Troska Ko\u015bcio\u0142a o krzewienie i obron\u0119 prawdy wywodzi si\u0119 faktu, \u017ce wed\u0142ug zamiaru Boga, „kt\u00f3ry chce, \u017ceby wszyscy ludzie byli zbawieni i przyszli do poznania prawdy” (1 Tm 2, 4), ludzie bez pomocy ca\u0142ej nauki objawionej nie mog\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0107 pe\u0142nej i trwa\u0142ej jedno\u015bci, z kt\u00f3r\u0105 zwi\u0105zany jest prawdziwy pok\u00f3j i wieczne zbawienie. Niestety ca\u0142a rodzina chrze\u015bcija\u0144ska jeszcze nie osi\u0105gn\u0119\u0142a w pe\u0142ni widzialnej jedno\u015bci w prawdzie. <\/strong><\/p>\r\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 Katolicki bardzo ceni sw\u00f3j obowi\u0105zek aktywnego oddzia\u0142ywania w celu spe\u0142niania si\u0119 wielkiej tajemnicy jedno\u015bci, o jak\u0105 Jezus Chrystus prosi\u0142 w \u017carliwej modlitwie Ojca Niebieskiego w przeddzie\u0144 Swej krwawej Ofiary. Cieszy si\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 b\u0142ogim pokojem, wiedz\u0105c dobrze, \u017ce jest g\u0142\u0119boko z\u0142\u0105czony z ow\u0105 modlitw\u0105; nast\u0119pnie cieszy si\u0119 wielce widz\u0105c, \u017ce modlitwa o jedno\u015b\u0107 przynosi zbawienne owoce tak\u017ce w\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy znajd\u0105 si\u0119 poza Nim.”
\r\n<\/strong><\/p>\r\n

Jedno\u015b\u0107 wed\u0142ug soboru: „Owszem, kiedy rozwa\u017cy si\u0119 sam\u0105 jedno\u015b\u0107, wymodlon\u0105 przez Chrystusa dla Ko\u015bcio\u0142a, wydaje si\u0119, jakoby ja\u015bnia\u0142a potr\u00f3jnym promieniem dobroczynnego \u015bwiat\u0142a, zst\u0119puj\u0105cego z niebios: jedno\u015bci mi\u0119dzy katolikami, kt\u00f3ra winna by\u0107 wzorowo silna; jedno\u015bci modlitw i gor\u0105cych pragnie\u0144, dzi\u0119ki kt\u00f3rym chrze\u015bcijanie od\u0142\u0105czeni od Stolicy Apostolskiej pragn\u0119liby po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z nami; jedno\u015bci wreszcie szacunku i powa\u017cania dla Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego tych, kt\u00f3rzy s\u0105 wyznawcami religii niechrze\u015bcija\u0144skich.” Papie\u017c Jan XXIII, Gaude Mater Ecclesiae, 11 pa\u017adziernika 1962 r.]<\/strong><\/p>\r\n

Bardzo powa\u017cn\u0105 konsekwencj\u0105 unikania poruszania wszelkich kwestii doktrynalnych jest poszukiwanie jedno\u015bci w czym innym, ni\u017c doktryna. W swej mowie papie\u017c wyznacza soborowi konkretny cel duszpasterski: poszukiwanie jedno\u015bci. Wypowiada do\u015b\u0107 zagadkowe s\u0142owa: „Niestety ca\u0142a rodzina chrze\u015bcija\u0144ska jeszcze nie osi\u0105gn\u0119\u0142a w pe\u0142ni widzialnej jedno\u015bci w prawdzie”. Wiemy jednak z katechizmu, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jest ju\u017c jeden, poniewa\u017c posiada jedn\u0105 wiar\u0119, jedn\u0105 doktryn\u0119. Tak wi\u0119c s\u0142owa te albo sugeruj\u0105, \u017ce heretycy s\u0105 w jaki\u015b spos\u00f3b cz\u0119\u015bci\u0105 „rodziny chrze\u015bcija\u0144skiej”, albo te\u017c \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 w jaki\u015b spos\u00f3b utraci\u0142 t\u0119 jedno\u015b\u0107 i przesta\u0142 by\u0107 w ten spos\u00f3b jedynym prawdziwym Ko\u015bcio\u0142em. Jeszcze wi\u0119kszy niepok\u00f3j budzi opis tej poszukiwanej jedno\u015bci jako wype\u0142nienie s\u0142\u00f3w modlitwy Zbawiciela:<\/p>\r\n

„Owszem, kiedy rozwa\u017cy si\u0119 sam\u0105 jedno\u015b\u0107, wymodlon\u0105 przez Chrystusa dla Ko\u015bcio\u0142a, wydaje si\u0119, jakoby ja\u015bnia\u0142a potr\u00f3jnym promieniem dobroczynnego \u015bwiat\u0142a, zst\u0119puj\u0105cego z niebios: jedno\u015bci mi\u0119dzy katolikami, kt\u00f3ra winna by\u0107 wzorowo silna; jedno\u015bci modlitw i gor\u0105cych pragnie\u0144, dzi\u0119ki kt\u00f3rym chrze\u015bcijanie od\u0142\u0105czeni od Stolicy Apostolskiej pragn\u0119liby po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z nami; jedno\u015bci wreszcie szacunku i powa\u017cania dla Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego tych, kt\u00f3rzy sal wyznawcami religii niechrze\u015bcija\u0144skich”.<\/p>\r\n

[Slide 10. Katechizm o jedno\u015bci:
\r\n<\/strong><\/p>\r\n

Q 14: Dlaczego m\u00f3wimy, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest jeden?
\r\n<\/strong><\/p>\r\n

Odp.: Prawdziwy Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest jeden, poniewa\u017c jego dzieci \u017cyj\u0105ce w ka\u017cdym czasie i miejscu zjednoczone s\u0105 w wyznawaniu tej samej wiary, w tym samym kulcie i tym samym prawie oraz w uczestnictwie w tych samych sakramentach, podlegli tej samej widzialnej g\u0142owie, kt\u00f3r\u0105 jest Biskup Rzymu.
\r\nKatecheza \u015bw. Piusa X]<\/strong><\/p>\r\n

Ten „szacunek i powa\u017canie” s\u0105 tu przedstawiane jako co\u015b nadprzyrodzonego, zbawczego w swej istocie, co pot\u0119pione jest s\u0142owami samego Pisma \u015bwi\u0119tego:<\/p>\r\n

„Quoniam omnes dii Gentium daemonia: Dominus autem caelos fecit”<\/p>\r\n

„Albowiem wszyscy bogowie poga\u0144scy – to czarci, ale Pan niebiosa uczyni\u0142” (Ps 95,5).<\/p>\r\n

R\u00f3wnie\u017c \u015bw. Pawe\u0142 uczy:<\/p>\r\n

„Ale co poganie ofiaruj\u0105, „czartom ofiaruj\u0105, a nie Bogu.” Nie chc\u0119 za\u015b, \u017ceby\u015bcie byli wsp\u00f3lnikami czart\u00f3w. Nie mo\u017cecie pi\u0107 kielicha Pa\u0144skiego i kielicha czartowskiego. Nie mo\u017cecie by\u0107 uczestnikami sto\u0142u Pa\u0144skiego i sto\u0142u czartowskiego” (1Kor 10,20).<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Konkluzja mniejsza: w\u015br\u00f3d intencji zwo\u0142ania soboru nie spos\u00f3b doszuka\u0107 si\u0119 „interpretacji zgodnej z Tradycj\u0105”.<\/strong><\/h4>\r\n

Naszym celem nie jest jednak ukazywanie wszystkich b\u0142\u0119d\u00f3w II Soboru Watyka\u0144skiego, wymaga\u0142oby to zreszt\u0105 ca\u0142ego cyklu konferencji. Chcemy si\u0119 jedynie w tym miejscu przyjrze\u0107 intencji prawodawcy, intencji zwo\u0142ania soboru, by ustali\u0107, w jaki spos\u00f3b powinien on by\u0107 interpretowany.<\/p>\r\n

[Slide 11]<\/p>\r\n

Przedstawmy wi\u0119c kilka konkluzji jakie mo\u017cemy wyci\u0105gn\u0105\u0107 z lektury wspomnianego wy\u017cej dokumentu, wyra\u017caj\u0105cego intencje Vaticanum II:<\/p>\r\n

1. Sob\u00f3r nie mia\u0142 intencji definiowania dogmat\u00f3w katolickich, poniewa\u017c traktowa\u0142 je jako „dobrze wszystkim znane”. Nie mia\u0142 r\u00f3wnie\u017c intencji bli\u017cszego okre\u015blania tych dogmat\u00f3w poprzez pot\u0119pienie herezji, poniewa\u017c nie by\u0142o to rzekomo w\u0142a\u015bciwe ze wzgl\u0119d\u00f3w duszpasterskich.<\/p>\r\n

2. Sob\u00f3r pragn\u0105\u0142 wzbudzi\u0107 nowy bodziec i entuzjazm w Ko\u015bciele poprzez wyja\u015bnianie Ewangelii w nowy spos\u00f3b, stosowny do potrzeb wsp\u00f3\u0142czesnego cz\u0142owieka.<\/p>\r\n

3. Sob\u00f3r mia\u0142 zaj\u0105\u0107 si\u0119 w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny poszukiwaniem jedno\u015bci mi\u0119dzy chrze\u015bcijanami, cho\u0107 by\u0142 do\u015b\u0107 nieprecyzyjny w okre\u015bleniu, na czym owa jedno\u015b\u0107 mia\u0142aby polega\u0107.<\/p>\r\n

Przyjrzyjmy si\u0119 teraz w kontek\u015bcie owych intencji wymienionych przez papie\u017ca opinii, \u017ce sob\u00f3r powinien by\u0107 interpretowany „w \u015bwietle Tradycji”. Kwestie duszpasterskie dotycz\u0105 ludzi \u017cyj\u0105cych w okre\u015blonym czasie i okre\u015blonych warunkach. Na przyk\u0142ad kap\u0142an, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 roztropno\u015bci\u0105, b\u0119dzie pomaga\u0142 powierzonemu jego opiece wiernemu osi\u0105gn\u0105\u0107 zbawienie wykorzystuj\u0105c przy tym optymalnie swe zdolno\u015bci stosownie do warunk\u00f3w, w jakich osoba ta \u017cyje. Skoro okoliczno\u015bci te ulegn\u0105 zmianie, inne b\u0119d\u0105 te\u017c rady, jakich kap\u0142an \u00f3w b\u0119dzie udziela\u0142. By\u0142oby na przyk\u0142ad czym\u015b niezwykle nierozs\u0105dnym dawa\u0107 ludziom znajduj\u0105cym si\u0119 w zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skim rady odpowiednie dla siostry zakonnej. Tak wi\u0119c generalnie powiedzie\u0107 trzeba, \u017ce warunki duszpasterstwa zmieniaj\u0105 si\u0119 z pokolenia na pokolenie. Jest to w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny prawdziwe obecnie, widzimy bowiem \u017ce na przestrzeni zaledwie 40 lat \u015bwiat zmieni\u0142 bardziej ni\u017c w trakcie wielu stuleci. Warunki, w jakich \u017cyjemy obecnie s\u0105 ca\u0142kowicie r\u00f3\u017cne od warunk\u00f3w w latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych, kiedy obradowa\u0142 sob\u00f3r, zw\u0142aszcza w wyniku komputeryzacji i wp\u0142ywu nowych technologii. Mo\u017cna by nawet twierdzi\u0107, \u017ce w wyniku tego ogromu zmian jakich byli\u015bmy \u015bwiadkami na przestrzeni ostatnich czterdziestu lat, sam sob\u00f3r wydaje si\u0119 niemal nie przystaj\u0105cy do dzisiejszych czas\u00f3w.<\/p>\r\n

Czy mo\u017cemy wi\u0119c m\u00f3wi\u0107 o „interpretacji soboru zgodnie z Tradycj\u0105”?<\/p>\r\n

Kiedy m\u00f3wimy o Tradycji mamy na my\u015bli element Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry jest niezmienny, a kt\u00f3ry stanowi cz\u0119\u015b\u0107 depozytu wiary, otrzymany od Aposto\u0142\u00f3w i przekazywany a\u017c do naszych czas\u00f3w. Ze swej natury jest on ponadczasowy, wieczny, podobnie jak wieczny jest sam Zbawiciel: ten sam wczoraj, dzi\u015b i na wieki (\u017byd 13,8).<\/p>\r\n

Tak wi\u0119c m\u00f3wienie o interpretacji soboru „zgodnie z Tradycj\u0105” jest zasadniczo sprzeczno\u015bci\u0105. Co gorsza, usi\u0142owania nadania soborowi duszpasterskiemu warto\u015bci wiecznej czy te\u017c „tradycyjnego znaczenia” doprowadzi\u0142oby do zredukowania samej Tradycji do czego\u015b zmiennego i ograniczonego do konkretnych warunk\u00f3w oraz okoliczno\u015bci. Usi\u0142owanie dogmatyzacji inicjatywy czysto duszpasterskiej doprowadzi\u0142oby niechybnie do postrzegania wszelkich dogmat\u00f3w jedynie jako kwestii troski duszpasterskiej.<\/p>\r\n

Poniewa\u017c za\u015b sob\u00f3r pragn\u0105\u0142 jedynie nada\u0107 nowy „impet i entuzjazm” powinien by\u0107 os\u0105dzany na podstawie tego, czy osi\u0105gn\u0105\u0142 owe cele, czy te\u017c nie. „Impet” i „entuzjazm” nie s\u0105 czym\u015b, co mo\u017cna by ocenia\u0107 w „tradycyjnym sensie”, ocena ta powinna opiera\u0107 si\u0119 na owocach. Widzieli\u015bmy ju\u017c, \u017ce „entuzjazm” na kt\u00f3ry sob\u00f3r mia\u0142 nadziej\u0119 jest – wedle s\u0142\u00f3w samego papie\u017ca – „w okrutny spos\u00f3b sprzeczny z rezultatami”. Je\u015bli chcieliby\u015bmy interpretowa\u0107 sob\u00f3r w tradycyjnym sensie, by\u0142oby to podej\u015bcie bardzo krytyczne, by\u0142oby ukazaniem, czego kolejne pokolenia nie powinny robi\u0107.<\/p>\r\n

Co do trzeciego celu soboru, czyli upragnionej przez niego jedno\u015bci, nie ma mo\u017cliwo\u015bci interpretowania go zgodnie z Tradycj\u0105, a to z tego prostego powodu, \u017ce owa jedno\u015b\u0107 jest czym\u015b ca\u0142kowicie sprzecznym z nauczaniem Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jest jeden z samej swej natury, jak tego uczy nasz katechizm. Jedno\u015b\u0107 nie jest wi\u0119c czym\u015b, czego nale\u017cy poszukiwa\u0107, ale cech\u0105, kt\u00f3r\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 posiada od samego momentu swego ustanowienia przez naszego jedynego Pan i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Tradycja m\u00f3wi raczej o nawracaniu heretyk\u00f3w do jedynego prawdziwego Ko\u015bcio\u0142a, o g\u0142oszeniu Ewangelii poganom w celu doprowadzenia ich do jedno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 posiada w swej doktrynie oraz sakramentach. Jedno\u015b\u0107 nie jest czym\u015b, czego Ko\u015bci\u00f3\u0142 poszukuje, ale raczej czym\u015b czego udziela on tym narodom, kt\u00f3re przyjmuj\u0105 jego zbawcz\u0105 nauk\u0119. M\u00f3wienie wi\u0119c o „tradycyjnej interpretacji” owego „poszukiwania jedno\u015bci” jest nonsensowne i niekatolickie. \u00d3w fundamentalny b\u0142\u0105d dotycz\u0105cy jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a ma bardzo dalekosi\u0119\u017cne i niezwykle powa\u017cne konsekwencje, to jednak b\u0119dzie musia\u0142o by\u0107 przedmiotem innej konferencji.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Zamkni\u0119cie soboru<\/strong><\/h4>\r\n

Widzimy wi\u0119c, \u017ce od samego pocz\u0105tku sob\u00f3r nie aspirowa\u0142 do rangi soboru doktrynalnego, mia\u0142 by\u0107 raczej rodzajem „odnowy” Ko\u015bcio\u0142a stosownie do obecnych czas\u00f3w. Przyjrzyjmy si\u0119 teraz mowie wyg\u0142oszonej przez Paw\u0142a VI do Ojc\u00f3w Soborowych podczas ostatniej sesji plenarnej II Soboru Watyka\u0144skiego, w kt\u00f3rej m\u00f3wi\u0142 on o tym, co sob\u00f3r dokona\u0142. Pomo\u017ce nam to odpowiedzie\u0107 na pytanie, w jaki spos\u00f3b mamy interpretowa\u0107 Vaticanum II.<\/p>\r\n

[Slide 12. Zamkni\u0119cie soboru: „Wydaje si\u0119 s\u0142uszne odnotowanie w tym miejscu rzeczy nast\u0119puj\u0105cej: Magisterium Ko\u015bcio\u0142a, chocia\u017c unika\u0142o wypowiadania si\u0119 w formie nadzwyczajnych sentencji dogmatycznych, rozci\u0105gn\u0119\u0142o swoje nauczanie na pewn\u0105 ilo\u015b\u0107 kwestii, kt\u00f3re dotycz\u0105 bezpo\u015brednio sfery \u015bwiadomo\u015bci i aktywno\u015bci cz\u0142owieka . Doprowadzi\u0142o to do dialogu. Zachowuj\u0105c wci\u0105\u017c sw\u00f3j nauczycielski autorytet i rang\u0119 Magisterium przem\u00f3wi\u0142o g\u0142osem przyjaznym, nie wyszukanym, przepe\u0142nionym duszpastersk\u0105 trosk\u0105 i pragnieniem by\u0107 s\u0142yszanym i rozumianym przez ka\u017cdego cz\u0142owieka. Powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na do\u015bwiadczenie, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do uczu\u0107, dodaj\u0105c s\u0142owom wdzi\u0119ku i si\u0142y perswazji, Magisterium przemawia\u0142o do cz\u0142owieka dnia dzisiejszego, takiego jakim on jest.
\r\n<\/strong><\/p>\r\n

Optimizm: „(…) Trzeba przyzna\u0107, \u017ce Sob\u00f3r wi\u0119cej uwagi po\u015bwieci\u0142 cz\u0142owiekowi szcz\u0119\u015bliwemu ni\u017c cz\u0142owiekowi postrzeganemu jako istota nieszcz\u0119\u015bliwa i spos\u00f3b jaskrawy roztacza\u0142 wizj\u0119 zdecydowanie optymistyczn\u0105.”. Papie\u017c Pawe\u0142 VI, 7 grudnia 1965]<\/strong><\/p>\r\n

Po pierwsze widzimy, i\u017c papie\u017c potwierdza, \u017ce sob\u00f3r „nie pragn\u0105\u0142 realizowa\u0107 si\u0119 w formie nadzwyczajnych akt\u00f3w dogmatycznych”, ale raczej „przej\u015b\u0107 do dialogu” z cz\u0142owiekiem wsp\u00f3\u0142czesnym. Jego pragnienie mia\u0142o sta\u0107 si\u0119 „s\u0142yszane i rozumiane przez wszystkich”. Jak na ironi\u0119 owo pragnienie, by by\u0107 zrozumianym, doprowadzi\u0142o nas do trwaj\u0105cych przez ponad 40 lat poszukiwa\u0144 w\u0142a\u015bciwego znaczenia soboru. Widzimy wi\u0119c, \u017ce sob\u00f3r wierny by\u0142 intencji papie\u017ca, kt\u00f3ry zwo\u0142a\u0142 go nie w tym celu, by definiowa\u0142 jakiekolwiek prawdy dogmatyczne. Raz jeszcze potwierdza to, \u017ce \u017cadne interpretacje soboru nie mog\u0105 twierdzi\u0107, \u017ce ma on znamiona nieomylno\u015bci, albo \u017ce mia\u0142 intencj\u0119 definiowania czego\u015b obowi\u0105zuj\u0105cego sumienia chrze\u015bcijan.<\/p>\r\n

Widzimy w tej mowie r\u00f3wnie\u017c do\u015b\u0107 naiwny optymizm w stosunku do b\u0142\u0119du. Podczas gdy uprzednio cytowany dokument stwierdza\u0142, \u017ce „Prawda jest oczywista dla wszystkich” i \u017ce minione b\u0142\u0119dy nie musz\u0105 ju\u017c by\u0107 pot\u0119piane, obecna mowa papie\u017ca idzie jeszcze dalej, a\u017c do kra\u0144ca logicznych konsekwencji tego twierdzenia. Na pocz\u0105tek Pawe\u0142 VI stwierdza:<\/p>\r\n

„(…) Trzeba przyzna\u0107, \u017ce Sob\u00f3r wi\u0119cej uwagi po\u015bwieci\u0142 cz\u0142owiekowi szcz\u0119\u015bliwemu ni\u017c cz\u0142owiekowi postrzeganemu jako istota nieszcz\u0119\u015bliwa i spos\u00f3b jaskrawy roztacza\u0142 wizj\u0119 zdecydowanie optymistyczn\u0105.”.<\/p>\r\n

[Slide 13. Nowa Religia: „Religia Boga, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, spotka\u0142a si\u0119 z religi\u0105 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry czyni siebie Bogiem. Co wynikn\u0119\u0142o z tego spotkania, z tej konfrontacji? Czy wynikn\u0105\u0142 wstrz\u0105s? Czy wynikn\u0119\u0142a walka? Czy wynikn\u0119\u0142a anatema? Mog\u0142o si\u0119 tak zdarzy\u0107, ale jednak nie mia\u0142o to miejsca. (…) Sob\u00f3r zosta\u0142 w pe\u0142ni przesi\u0105kni\u0119ty bezgranicznym wsp\u00f3\u0142czuciem dla \u015bwiata. Odkrycie potrzeb ludzkich, a s\u0105 one tym wi\u0119ksze, im wi\u0119kszy staje si\u0119 cz\u0142owiek, przyku\u0142o uwag\u0119 Soboru i Ko\u015bcio\u0142a. Odkrycie potrzeb ludzkich, pochylenie si\u0119 nad ranami cz\u0142owieka – jak Samarytanin – oto jest duchowo\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnego Ko\u015bcio\u0142a. Wy, wsp\u00f3\u0142cze\u015bni humani\u015bci, kt\u00f3rzy odrzucacie transcendencj\u0119 rzeczy Boskich, uznajcie przynajmniej t\u0119 zas\u0142ug\u0119 i doce\u0144cie nasz nowy humanizm, gdy\u017c my bardziej ni\u017c ktokolwiek inny wyznajemy kult cz\u0142owieka.” Papie\u017c Pawe\u0142 VI, 7 grudnia 1965]<\/strong><\/p>\r\n

Konsekwencje tego optymistycznego pogl\u0105du na natur\u0119 ludzk\u0105 by\u0142y ogromne i dalekosi\u0119\u017cne. Nawet „humanizm laicki i bezbo\u017cny, kt\u00f3ry pojawi\u0142 si\u0119 w swojej strasznej postaci w pewnym sensie postawi\u0142 Soborowi wyzwanie” nie zosta\u0142 przez niego pot\u0119piony. Pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 s\u0142owami samego papie\u017ca religia „Boga, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem” napotka\u0142a na swej drodze religi\u0119 „cz\u0142owieka, kt\u00f3ry uczyni\u0142 si\u0119 bogiem”(…) „Jakie\u017c tego nast\u0119pstwa? Szok, walka, anatema? – Mog\u0142o to mie\u0107 miejsce – lecz nie mia\u0142o. Stara historia o dobrym Samarytaninie okaza\u0142a si\u0119 regu\u0142a soborowej duchowo\u015bci. Bezgraniczna sympatia ku cz\u0142owiekowi bez reszty zaw\u0142adn\u0119\u0142a Soborem”<\/p>\r\n

[Slide 14. Cz\u0142owiek fenomenalny: „Cz\u0142owiek ca\u0142kowicie fenomenalny – jak teraz mawiaj\u0105 – cz\u0142owiek o swoich niezliczonych aparycjach, zaprezentowany tutaj wobec Zgromadzenia Ojc\u00f3w soborowych – istot ludzkich: duszpasterzy i braci, czu\u0142ych i kochaj\u0105cych, by\u0142by to cz\u0142owiek tragiczny – ofiara w\u0142asnych dramat\u00f3w, cz\u0142owiek, kt\u00f3ry nieustannie usi\u0142uj\u0105c wynie\u015b\u0107 si\u0119 ponad wszystkich staje si\u0119 wra\u017cliwy i sztuczny, egoistyczny i okrutny lub niezadowolony z siebie, kt\u00f3ry \u015bmieje si\u0119 i p\u0142acze; cz\u0142owiek zmienny, gotowy zagra\u0107 ka\u017cd\u0105 rol\u0119, i cz\u0142owiek zatwardzia\u0142y – naukowy realista; cz\u0142owiek taki jaki jest, kt\u00f3ry my\u015bli, kocha, pracuje, nieustannie oczekuj\u0105cy, ” dorastaj\u0105ce dziecko” (Gen,49,22). By\u0142by to cz\u0142owiek, do kt\u00f3rego powinno si\u0119 odnosi\u0107 z pewn\u0105 czci\u0105 ze wzgl\u0119du na jego niewinno\u015b\u0107 w dzieci\u0144stwie, misterium jego ub\u00f3stwa i cierpienie; cz\u0142owiek indywidualista i spo\u0142ecznik; cz\u0142owiek wychwalaj\u0105cy czas kt\u00f3ry min\u0105\u0142 i cz\u0142owiek pok\u0142adaj\u0105cy swe nadzieje w przysz\u0142o\u015bci, grzesznik i cz\u0142owiek \u015bwi\u0119ty, itp.” Papie\u017c Pawe\u0142 VI, 7 grudnia 1965.
\r\n<\/strong><\/p>\r\n

„Kiedy Pan Jezus modli si\u0119 do Ojca, aby \u00c5\u00a4wszyscy byli jedno… jako i my jedno jeste\u015bmy\u00c5\u00a5 (J 17, 21-22), otwieraj\u0105c przed rozumem ludzkim niedost\u0119pne perspektywy, daje zna\u0107 o pewnym podobie\u0144stwie mi\u0119dzy jedno\u015bci\u0105 os\u00f3b boskich a jedno\u015bci\u0105 syn\u00f3w Bo\u017cych zespolonych w prawdzie i mi\u0142o\u015bci. To podobie\u0144stwo ukazuje, \u017ce cz\u0142owiek b\u0119d\u0105c jedynym na ziemi stworzeniem, kt\u00f3rego B\u00f3g chcia\u0142 dla niego samego, nie mo\u017ce odnale\u017a\u0107 si\u0119 w pe\u0142ni inaczej jak tylko poprzez bezinteresowny dar z siebie samego.” Vatican II Gaudium et spes 24,3]<\/strong><\/p>\r\n

Jeszcze bardziej niepokoj\u0105ce jest jednak, \u017ce sob\u00f3r, porzuciwszy obron\u0119 wiary, odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 od Boga i zwr\u00f3ci\u0142 ku cz\u0142owiekowi. Wedle s\u0142\u00f3w samego papie\u017ca „my tak\u017ce, bardziej ni\u017c ktokolwiek inny, mamy kult cz\u0142owieka”. Co wi\u0119cej, owo studium cz\u0142owieka jest ca\u0142kowicie pozbawione jakiegokolwiek odniesienia do Boga. Cz\u0142owiek jest „\u015bwi\u0119ty” nie z powodu tego, co uczyni\u0142 dla niego B\u00f3g, ale raczej „ze wzgl\u0119du na jego niewinno\u015b\u0107 w dzieci\u0144stwie, misterium jego ub\u00f3stwa i po\u015bwi\u0119cenie w cierpieniu”. Cz\u0142owiek, wedle dokument\u00f3w samego soboru, jest autonomiczny. Jest jedynym stworzeniem, kt\u00f3rego B\u00f3g pragn\u0105\u0142 dla niego samego, kt\u00f3re mo\u017ce „odnale\u017a\u0107 si\u0119” jedynie poprzez dar z samego siebie. Nawet podobie\u0144stwo, jakiego B\u00f3g udziela cz\u0142owiekowi (czyli \u0142aska) dane jest w\u0142a\u015bnie w tym celu, by cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 „odnale\u017a\u0107 samego siebie”.<\/p>\r\n

[Slide 15: „W naszej analizie religijnego znaczenia soboru nie wolno nam pomin\u0105\u0107 pewnego znacz\u0105cego faktu: ot\u00f3\u017c zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 on g\u0142\u0119boko w studiowanie wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata. By\u0107 mo\u017ce nigdy w przesz\u0142o\u015bci Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie odczuwa\u0142 takiej potrzeby by pozna\u0107, zbli\u017cy\u0107 si\u0119, zrozumie\u0107, przenikn\u0105\u0107, s\u0142u\u017cy\u0107 i ewangelizowa\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwo, w kt\u00f3rym \u017cyje, by obj\u0105\u0107 je a nawet pod\u0105\u017ca\u0107 za nim, w szybkich i nieustannych zmianach jakim ono podlega. Stanowisko to, b\u0119d\u0105ce odpowiedzi\u0105 na rozd\u017awi\u0119ki i podzia\u0142y pomi\u0119dzy Ko\u015bcio\u0142em a spo\u0142ecze\u0144stwem \u015bwieckim, kt\u00f3rych \u015bwiadkami byli\u015bmy w minionych wiekach, a zw\u0142aszcza w wieku minionym i bie\u017c\u0105cym, stanowi\u0142o przedmiot sta\u0142ej i usilnej pracy soboru; i to do tego stopnia, \u017ce sk\u0142oni\u0142o to niekt\u00f3rych ludzi do podejrze\u0144, \u017ce wyrozumia\u0142o\u015b\u0107 i ogromna wra\u017cliwo\u015b\u0107 na \u015bwiat zewn\u0119trzny, na zmienne wydarzenia, trendy kulturowe, doczesne potrzeby, obcy spos\u00f3b my\u015blenia (…) mog\u0105 wyp\u0142yn\u0105\u0107 na uczestnik\u00f3w i akty soboru powszechnego [w taki spos\u00f3b, \u017ce odb\u0119dzie si\u0119 to] kosztem wierno\u015bci Tradycji i wyrz\u0105dzi\u0107 szkod\u0119 religijnej orientacji samego soboru. Nie uwa\u017camy jednak, by mo\u017cna wysuwa\u0107 oskar\u017cenia takie wobec soboru, wobec jego prawdziwych i g\u0142\u0119bokich intencji, jego autentycznych manifestacji.” Papie\u017c Pawe\u0142 VI, 7 grudnia 1965]<\/p>\r\n

Twierdzenia te s\u0105 tak sprzeczne z wiar\u0105 katolick\u0105, \u017ce sam papie\u017c wspomina o tym, i\u017c „obce sposoby my\u015blenia” oraz „nadmierna wra\u017cliwo\u015b\u0107 na [problemy] \u015bwiata zewn\u0119trznego” mog\u0105 wp\u0142yn\u0105\u0107 na akty soboru powszechnego, kosztem wierno\u015bci Tradycji i ze szkod\u0105 dla orientacji religijnej samego soboru. Sam papie\u017c wyra\u017ca opini\u0119, \u017ce sugestia taka by\u0142aby b\u0142\u0119dna, nie podaje jednak \u017cadnego na to \u017cadnego przekonuj\u0105cego dowodu. W rzeczywisto\u015bci jak to widzieli\u015bmy z poprzednich cytat\u00f3w, – w\u0142a\u015bnie z tym mieli\u015bmy do czynienia. Religia „cz\u0142owieka, kt\u00f3ry uczyni\u0142 siebie bogiem” nigdy nie zosta\u0142a pot\u0119piona, gdy\u017c jest to w istocie religia soboru. Cz\u0142owiek sta\u0142 si\u0119 autonomicznym, sta\u0142 si\u0119 jedynym przedmiotem zainteresowania soboru i to do tego stopnia, \u017ce kwestie religijne poruszane s\u0105 w jego dokumentach jedynie o tyle, o ile maj\u0105 odniesienie do niego.<\/p>\r\n

Cytaty te, do kt\u00f3rych mogliby\u015bmy doda\u0107 wiele innych, powinny wystarczy\u0107 by wykaza\u0107, \u017ce nie da si\u0119 interpretowa\u0107 s\u0142\u00f3w papie\u017ca zgodnie z Tradycj\u0105 po prostu dlatego, \u017ce zmianie uleg\u0142 ca\u0142y przedmiot wiary. W ca\u0142ej wspomnianej mowie nie ma nawet jednej wzmianki o Bo\u017cym Objawieniu, poza miejscami, w kt\u00f3rych jest to u\u017cyteczne dla rodzaju ludzkiego. Nawet Ko\u015bci\u00f3\u0142 postrzegany jest jako rodzaj spo\u0142eczno\u015bci „zastanawiaj\u0105cej si\u0119 nad sob\u0105” , jak gdyby by\u0142 on czym\u015b zagubionym, nie znaj\u0105cym samego siebie i dochodz\u0105cym ostatecznie do „g\u0142\u0119bszej \u015bwiadomo\u015bci duchowej”, nie k\u0142opocz\u0105cym si\u0119 nawet tym, by potwierdza\u0107 i wyja\u015bnia\u0107 swe prawa – jak to przyznaje sam papie\u017c. Tak wi\u0119c sob\u00f3r, m\u00f3wi\u0105c \u015bci\u015ble, nie mia\u0142 w og\u00f3le nic wsp\u00f3lnego z wiar\u0105 katolick\u0105. By\u0142 on raczej pr\u00f3b\u0105 wprowadzenia do Ko\u015bcio\u0142a nowego idea\u0142u \u015bwieckiego humanizmu.<\/p>\r\n

[Slide 16: „Ludzie zdadz\u0105 sobie spraw\u0119, \u017ce sob\u00f3r po\u015bwi\u0119ci\u0142 sw\u0105 uwag\u0119 nie tyle prawdom Boskim, co raczej i zasadniczo Ko\u015bcio\u0142owi – jego naturze i sk\u0142adowi, jego ekumenicznemu powo\u0142aniu, jego apostolskiej i misyjnej dzia\u0142alno\u015bci. Spo\u0142eczno\u015b\u0107 religijna kt\u00f3r\u0105 jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 usi\u0142owa\u0142a wypracowa\u0107 refleksj\u0119 na sw\u00f3j w\u0142asny temat, by lepiej pozna\u0107 siebie samego, by lepiej si\u0119 zdefiniowa\u0107 i w konsekwencji, lepiej wyrazi\u0107 to, co czuje i co nakazuje. Taka jest prawda. (…) Ko\u015bci\u00f3\u0142 zgromadzi\u0142 si\u0119 w g\u0142\u0119bokiej duchowej \u015bwiadomo\u015bci nie po to, by wypracowa\u0107 uczon\u0105 analiz\u0119 psychologii religii ani ze wzgl\u0119du na swe w\u0142asne do\u015bwiadczenia, ani nawet po to, by potwierdzi\u0107 i wyja\u015bni\u0107 swe w\u0142asne prawa.” Papie\u017c Pawe\u0142 VI, 7 grudnia 1965]<\/p>\r\n

Bior\u0105c wi\u0119c pod uwag\u0119 t\u0119 mow\u0119 Paw\u0142a VI, wyg\u0142oszon\u0105 podczas ostatniej sesji plenarnej, podczas kt\u00f3rej ratyfikowane i promulgowane zosta\u0142y dokumenty II Soboru Watyka\u0144skiego, nale\u017cy stwierdzi\u0107, \u017ce nie ma mo\u017cliwo\u015bci interpretacji dokument\u00f3w Vaticanum II „zgodnie z Tradycj\u0105”.<\/p>\r\n

Nawet Benedykt XVI przyznaje, \u017ce ta mowa Paw\u0142a VI jest \u017ar\u00f3d\u0142em powa\u017cnych problem\u00f3w w interpretacji soboru. „Pawe\u0142 VI w przem\u00f3wieniu zamykaj\u0105cym Sob\u00f3r wskaza\u0142 te\u017c na inny jeszcze konkretny pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego hermeneutyka nieci\u0105g\u0142o\u015bci mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107 przekonuj\u0105ca”. Co ciekawe jednak w mowie swej obecny papie\u017c sam w niezamierzony spos\u00f3b dostarcza argument\u00f3w na rzecz „hermeneutyki zerwania”. Stwierdza, \u017ce II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski stworzy\u0142 now\u0105 definicj\u0119 relacji pomi\u0119dzy wiar\u0105 Ko\u015bcio\u0142a a elementami wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiatopogl\u0105du. Wi\u0119cej nawet, uczyni\u0142 „swoj\u0105 w\u0142asn\u0105”doktryn\u0119 o wolno\u015bci religijnej i w ten spos\u00f3b „powr\u00f3ci\u0142 do najg\u0142\u0119bszego dziedzictwa Ko\u015bcio\u0142a”, jak gdyby Ko\u015bci\u00f3\u0142 utraci\u0142 to dziedzictwo na dwa tysi\u0105ce lat.<\/p>\r\n

[Slide 17: „II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, uznaj\u0105c i przyjmuj\u0105c dekret o wolno\u015bci religijnej za w\u0142asn\u0105 zasad\u0119 funkcjonowania wsp\u00f3\u0142czesnego pa\u0144stwa, odkry\u0142 zarazem najg\u0142\u0119bsze dziedzictwo Ko\u015bcio\u0142a….II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski ze sw\u0105 now\u0105 definicj\u0105 stosunku pomi\u0119dzy wiar\u0105 Ko\u015bcio\u0142a a zasadniczymi elementami my\u015bli wsp\u00f3\u0142czesnej, zrewidowa\u0142 czy nawet skorygowa\u0142 pewne decyzje historyczne, jednak w tej pozornej nieci\u0105g\u0142o\u015bci zachowa\u0142 i pog\u0142\u0119bi\u0142 jego najskrytsz\u0105 natur\u0119 oraz prawdziw\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107.” Benedykt XVI do kurii rzymskiej 22 grudnia 2005]<\/strong><\/p>\r\n

Wydawa\u0107 by si\u0119 wi\u0119c mog\u0142o, \u017ce nawet Benedykt XVI nie jest ca\u0142kowicie przekonany do „hermeneutyki ci\u0105g\u0142o\u015bci”i konsekwentny w jej obronie. Nie maj\u0105 wi\u0119c racji ci, kt\u00f3rzy powo\u0142uj\u0105 si\u0119 na papie\u017ca dowodz\u0105c, \u017ce autentyczna interpretacja Vaticanum II to interpretacja „w \u015bwietle Tradycji”.<\/p>\r\n

[Slide 18. Nowa hermeneutyka: „W\u0142a\u015bnie to po\u0142\u0105czenie ci\u0105g\u0142o\u015bci i nieci\u0105g\u0142o\u015bci na r\u00f3\u017cnych p\u0142aszczyznach jest natur\u0105 prawdziwej reformy. W tym procesie odnowy zachowuj\u0105cej ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 mieli\u015bmy si\u0119 nauczy\u0107 widzie\u0107 w spos\u00f3b bardziej konkretny ni\u017c dawniej, \u017ce decyzje Ko\u015bcio\u0142a dotycz\u0105ce kwestii dora\u017anych – na przyk\u0142ad pewnych konkretnych form liberalizmu lub prywatnej interpretacji Biblii – musia\u0142y si\u0142\u0105 rzeczy r\u00f3wnie\u017c mie\u0107 charakter dora\u017any, w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce odnosi\u0142y si\u0119 do okre\u015blonej rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ra sama w sobie jest zmienna. Trzeba by\u0142o nauczy\u0107 si\u0119 dostrzega\u0107, \u017ce w tego rodzaju decyzjach tylko zasady s\u0105 elementem trwa\u0142ym, stanowi\u0105c pod\u0142o\u017ce decyzji i ich g\u0142\u0119bokie uzasadnienie. Nie s\u0105 natomiast r\u00f3wnie trwa\u0142e konkretne formy, kt\u00f3re s\u0105 uzale\u017cnione od sytuacji historycznej, a zatem mog\u0105 ulega\u0107 zmianom.” Benedykt XVI do kurii rzymskiej 22 grudnia 2005]<\/strong><\/p>\r\n

Prawdziwa hermeneutyka proponowana przez Benedykta XVI jest czym\u015b ca\u0142kowicie odmiennym: jest raczej syntez\u0105 tych dw\u00f3ch nurt\u00f3w interpretacji, usi\u0142uj\u0105cych przeprowadzi\u0107 reformy b\u0119d\u0105ce wola soboru. Zgodnie z t\u0105 ide\u0105 to w\u0142a\u015bnie tarcie pomi\u0119dzy ci\u0105g\u0142o\u015bci\u0105 i jej brakiem da nam syntez\u0119, dzi\u0119ki kt\u00f3rej Ko\u015bci\u00f3\u0142 uczyni krok naprz\u00f3d. Jest to ca\u0142kowicie heglistowskie i modernistyczne pojmowanie post\u0119pu i rozwoju. A co jeszcze bardziej niepokoj\u0105ce, wspomina si\u0119 r\u00f3wnie\u017c o mo\u017cliwo\u015bci reinterpretacji nauki o wolnej interpretacji Pisma \u015bw., kt\u00f3r\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 zdefiniowa\u0142 de fide i w kt\u00f3r\u0105 wszyscy katolicy zobowi\u0105zani s\u0105 w sumieniu wierzy\u0107, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o tym, \u017ce idea taka sprzeczna jest z samym Pismem \u015bw. (2 P 1,20; 3,15). To jednak r\u00f3wnie\u017c mog\u0142oby by\u0107 tematem osobnej konferencji.<\/p>\r\n

[Slide 19. Prywatna interpretacja Biblii: „Gdyby kto\u015b wy\u017cej wymienionych ksi\u0105g nie przyj\u0105\u0142 za \u015bwi\u0119te i kanoniczne w ca\u0142o\u015bci i ze wszystkimi cz\u0119\u015bciami, tak jak je Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki zwyk\u0142 czyta\u0107 i jak si\u0119 zawieraj\u0105 w starym rozpowszechnionym wydaniu \u0142aci\u0144skim, albo gdyby kto\u015b \u015bwiadomie i z ca\u0142\u0105 rozwag\u0105 wzgardzi\u0142 wy\u017cej wspomnian\u0105 Tradycj\u0105 – niech b\u0119dzie wykl\u0119ty.(…) Ponadto dla pow\u015bci\u0105gni\u0119cia [niekt\u00f3rych] zuchwa\u0142ych umys\u0142\u00f3w o\u015bwiadcza, by nikt, kto polega na w\u0142asnej roztropno\u015bci w rzeczach dotycz\u0105cych wiary i moralno\u015bci, a wchodz\u0105cych w sk\u0142ad nauki chrze\u015bcija\u0144skiej i kto nagina Pismo \u015bw. Do swoich pogl\u0105d\u00f3w – nie o\u015bmieli\u0142 si\u0119 dawa\u0107 obja\u015bnie\u0144 Pisma \u015bw. Wbrew sensowi, kt\u00f3ry utrzymywa\u0142a i utrzymuje \u015bwi\u0119ta Matka Ko\u015bci\u00f3\u0142. Rzecz\u0105 bowiem Ko\u015bcio\u0142a jest s\u0105dzi\u0107 o prawdziwym sensie i t\u0142umaczeniu Pisma \u015bw. „Sob\u00f3r Trydencki sesja IV
\r\n<\/strong><\/p>\r\n

„(…) \u017cadnego z proroctw Pisma nie wyk\u0142ada si\u0119 w\u0142asnym t\u0142umaczeniem. Gdy\u017c proroctwo nie przez wol\u0119 ludzk\u0105 zosta\u0142o kiedy\u015b przyniesione, ale ludzie \u015bwi\u0119ci bo\u017cy m\u00f3wili natchnieni Duchem \u015bwi\u0119tym.” 2 list \u015bw. Piotra 1,20-21
\r\n<\/strong><\/p>\r\n

„I nieskwapliwo\u015b\u0107 Pana naszego uwa\u017cajcie za zbawienie, jak i najmilszy brat nasz Pawe\u0142 wed\u0142ug danej sobie m\u0105dro\u015bci do was napisa\u0142, jak i we wszystkich listach, w kt\u00f3rych o tym m\u00f3wi; s\u0105 w nich niekt\u00f3re rzeczy trudne do zrozumienia, co nieuczeni i niestateczni przekr\u0119caj\u0105, jak i inne Pisma, na swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 zgub\u0119.”(ibid. 3,15-16)]<\/strong><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Konkluzja<\/strong><\/h4>\r\n

Przejd\u017amy wi\u0119c do konkluzji: ani w dokumentach zwo\u0142uj\u0105cych sob\u00f3r, ani w dokumentach promulguj\u0105cych jego postanowienia, ani nawet w s\u0142owach Benedykta XVI nie spos\u00f3b znale\u017a\u0107 dowodu przemawiaj\u0105cego za tym, \u017ce mo\u017cliwa jest interpretacja soboru „zgodnie z Tradycj\u0105”.<\/p>\r\n

Podobnie mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce \u017cadne reformy zainicjowane przez sob\u00f3r nie stanowi\u0105 poparcia dla tezy, \u017ce Vaticanum II powinien by\u0107 interpretowany zgodnie z Tradycj\u0105. Gdyby sob\u00f3r by\u0142 po prostu kontynuacj\u0105 tego, w co Ko\u015bci\u00f3\u0142 zawsze wierzy\u0142 i co praktykowa\u0142, reformy przez niego zapocz\u0105tkowane polega\u0142yby jedynie na stosunkowo niewielkich adaptacjach tego, co istnia\u0142o do tej pory. Sta\u0142o si\u0119 jednak inaczej: zmianie uleg\u0142o ca\u0142e \u017cycie liturgiczne i duchowe. Wprowadzone zosta\u0142y praktyki ca\u0142kowicie obce Ko\u015bcio\u0142owi, a rzeczy kt\u00f3re do tej pory pot\u0119pia\u0142, na przyk\u0142ad spotkania mi\u0119dzyreligijne, s\u0105 obecnie przez niego popierane. Nie mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o ci\u0105g\u0142o\u015bci pomi\u0119dzy tym, co by\u0142o uprzednio pot\u0119piane i praktykowaniem tego.<\/p>\r\n

Jedyn\u0105 interpretacj\u0105 soboru, z jak\u0105 stykali\u015bmy si\u0119 przez minionych 40 lat by\u0142a w\u0142a\u015bnie hermeneutyka zerwania. Nigdy nie do\u015bwiadczyli\u015bmy ze strony Rzymu interpretacji innej ni\u017c ta w\u0142a\u015bnie, przynajmniej w praktyce. Wbrew wszystkim deklaracjom, \u017ce sob\u00f3r „zachowuje depozyt wiary”w praktyce widzimy jedynie podkopywanie tej wiary. S\u0105 teologowie, kt\u00f3rzy chcieliby interpretowa\u0107 dokument Dignitatis humanae o wolno\u015bci religijnej w tradycyjnym sensie – jednak sam papie\u017c interpretowa\u0142 go w sensie nadanym przez spotkania w Asy\u017cu. Samo poj\u0119cie „re-interpretacji”zgodnie z Tradycj\u0105 jest ca\u0142kowicie nonsensowne, gdy\u017c nawet najwy\u017csza w\u0142adza nauczycielska w Ko\u015bciele interpretuje to jako zerwanie z Tradycj\u0105.<\/p>\r\n

M\u00f3wi si\u0119 obecnie o „reformie reformy” w odniesieniu do liturgii, o pr\u00f3bach przywr\u00f3cenia celebracjom liturgicznym pewnego zmys\u0142u godno\u015bci, o interpretowaniu nowej Mszy zgodnie z tradycyjnymi normami. Jednak nowa Msza wdro\u017cona zosta\u0142a w\u0142a\u015bnie przez sob\u00f3r. Samo m\u00f3wienie o reformie nowej Mszy jest w zasadzie uznaniem, \u017ce stanowi ona zerwanie, \u017ce jest w jaki\u015b spos\u00f3b u\u0142omna, daleka od tego, czym by\u0107 powinna.<\/p>\r\n

M\u00f3wi\u0105c kr\u00f3tko, sam fakt, \u017ce musimy poszukiwa\u0107 tradycyjnego rozumienia II Soboru Watyka\u0144skiego jest wystarczaj\u0105cym dowodem na to, \u017ce stanowi\u0142 on w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a niezwykle g\u0142\u0119bokie p\u0119kni\u0119cie.<\/p>\r\n

Propozycja, by by\u0142 on interpretowany w taki spos\u00f3b, nie znajduje oparcia w \u017cadnych jego dokumentach. Interpretacja taka nigdy nie istnia\u0142a i nie mo\u017ce istnie\u0107 z tego prostego powodu, \u017ce sam sob\u00f3r pragn\u0105\u0142 odej\u015b\u0107 od Tradycji, aby dostosowa\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142 do wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata. Interpretowanie jego dokument\u00f3w zgodnie z Tradycj\u0105 wymaga\u0142oby bardziej \u0107wiczenia wyobra\u017ani ni\u017c pr\u00f3b w\u0142a\u015bciwego ich odczytania. Taka interpretacja jest w istocie mitem: czym\u015b, co nigdy nie istnia\u0142o, a jest jedynie produktem imaginacji. Jest wytworem ludzi o wierze zbyt s\u0142abej, by pogodzi\u0107 si\u0119 z faktem, kt\u00f3ry nale\u017cy okre\u015bli\u0107 jako najwi\u0119ksz\u0105 tragedi\u0119 dwudziestego wieku.<\/p>\r\n

[Slide 20. Abp. Lefebvre: „A je\u017celi w s\u0142owach lub czynach, albo te\u017c w aktach dykasteri\u00f3w da\u0142oby si\u0119 dostrzec jakie\u015b sprzeczno\u015bci, to wybieramy w\u00f3wczas to, czego zawsze nauczano i zamykamy uszy na niszcz\u0105ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 nowinki. <\/strong><\/p>\r\n

Nie mo\u017cna powa\u017cnie zmieni\u0107 lex orandi nie zmieniaj\u0105c jednocze\u015bnie lex credenti. Nowej Mszy odpowiada nowy katechizm, nowe kap\u0142a\u0144stwo, nowe seminaria i uniwersytety, charyzmatyczny ko\u015bci\u00f3\u0142 zielono\u015bwi\u0105tkowy, wszystko to, co jest sprzeczne z katolick\u0105 prawowierno\u015bci\u0105 i odwiecznym magisterium. Reforma ta, tkwi\u0105ca korzeniami w liberalizmie i protestantyzmie, jest ca\u0142kowicie zatruta ; z herezji si\u0119 wywodzi i do herezji prowadzi, nawet je\u017celi nie wszystkie jej czyny s\u0105 formalnie heretyckie. Jest zatem niemo\u017cliwe , by \u015bwiadomy i wierny katolik mia\u0142 te reform\u0119 przyj\u0105\u0107 lub podda\u0107 si\u0119 jej w jakikolwiek spos\u00f3b. Jedyna droga wierno\u015bci Ko\u015bcio\u0142owi i doktrynie katolickiej, dla dobra naszych dusz, to kategoryczne odrzucenie reformy. <\/strong><\/p>\r\n

Dlatego tez bez buntu, goryczy ni urazy kontynuujemy nasze dzie\u0142o formacji kap\u0142a\u0144skiej w \u015bwietle odwiecznego magisterium w przekonaniu , \u017ce jest to najwi\u0119ksza przys\u0142uga jak\u0105 mo\u017cemy odda\u0107 Ko\u015bcio\u0142owi, Papie\u017cowi i przysz\u0142ym pokoleniom. Z tej to przyczyny, w oczekiwaniu na chwil\u0119, kiedy prawdziwe \u015bwiat\u0142o Tradycji rozproszy ciemno\u015bci zakrywaj\u0105ce niebo nad wiecznym Rzymem (…)”Abp Lefebvre Deklaracja z 21 listopada 1974]<\/strong><\/p>\r\n

Zarzut: Co Bractwo rozumie poprzez „interpretacj\u0119 w \u015bwietle Tradycji”?<\/strong><\/p>\r\n

Mo\u017cna wysun\u0105\u0107 zastrze\u017cenie, \u017ce sam arcybiskup Lefebvre akceptowa\u0142 sob\u00f3r „w \u015bwietle Tradycji”. Nale\u017cy jednak zauwa\u017cy\u0107, \u017ce nie m\u00f3wi\u0142 on „zgodnie z Tradycj\u0105” ale „w \u015bwietle Tradycji”. To dwie ca\u0142kowicie r\u00f3\u017cne rzeczy.<\/p>\r\n

„Zgodnie z Tradycj\u0105” mog\u0142oby oznacza\u0107 akceptacj\u0119 soboru jako elementu Tradycji, czyli uznanie, \u017ce sob\u00f3r jest w jaki\u015b spos\u00f3b wyrazem tradycyjnej wiary. Jak ju\u017c powiedzieli\u015bmy, tezy tej nie da si\u0119 obroni\u0107 i arcybiskup Lefebvre zawsze odmawia\u0142 akceptacji soboru w tym rozumieniu.<\/p>\r\n

„W \u015bwietle Tradycji” oznacza natomiast akceptacj\u0119 soboru w takim zakresie, w jakim pozostaje on w zgodzie z Tradycj\u0105 , nie oznacza pr\u00f3by interpretowania go zgodnie z Tradycj\u0105. „W \u015bwietle” odnosi si\u0119 do podmiotu formalnego quo lub przez kt\u00f3ry widzimy lub poznajemy co\u015b. Na przyk\u0142ad widzimy dzi\u0119ki \u015bwiat\u0142u s\u0142onecznemu, \u015bwiat\u0142o jest w tym przypadku przedmiotem dzi\u0119ki kt\u00f3remu widzimy. W przypadku wiary przedmiotem formalnym jest Bo\u017ce Objawienie, zawarte w Tradycji oraz Pi\u015bmie \u015bw, tworz\u0105cych razem depozyt wiary. Jako katolicy dzi\u0119ki \u015bwiat\u0142u wiary wiemy, co nam B\u00f3g objawi\u0142. Poznajemy nasz\u0105 wiar\u0119 poprzez Tradycj\u0119 oraz Pismo \u015bw., oraz poprzez orzeczenia Ko\u015bcio\u0142a. W tym, co dotyczy spraw Boskich, wszystko jest na pewien spos\u00f3b poznawane dzi\u0119ki \u015bwiat\u0142u Tradycji. Tak wi\u0119c \u015bwiat\u0142o wiary okre\u015bla w jaki spos\u00f3b mamy os\u0105dza\u0107 i przyjmowa\u0107 wszelkie rzeczy dotycz\u0105ce spraw Boskich.<\/p>\r\n

[Slide 21. Ks. Biskup Fellay: „Istotnie, Ko\u015bci\u00f3\u0142 przechodzi powa\u017cny kryzys, kt\u00f3ry mo\u017cna przezwyci\u0119\u017cy\u0107 jedynie na drodze ca\u0142kowitego powrotu do nieska\u017conej wiary. Wsp\u00f3lnie ze \u015bw. Atanazym wyznajemy, \u017ce \u201ektokolwiek pragnie by\u0107 zbawiony, musi si\u0119 przede wszystkim trzyma\u0107 katolickiej wiary: je\u017celi jej w ca\u0142o\u015bci i bez skazy nie zachowa, z pewno\u015bci\u0105 na wieki zginie” (Quicumque).Dalecy jeste\u015bmy od ch\u0119ci \u00ef\u00bf\u00bdzamro\u017cenia” Tradycji w roku 1962, lecz chcemy patrze\u0107 na II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski oraz na nauczanie posoborowe w \u015bwietle Tradycji, kt\u00f3r\u0105 \u015bw. Wincenty z Lerynu definiowa\u0142 jako to, \u00ef\u00bf\u00bdw co wsz\u0119dzie, w co zawsze, w co wszyscy wierzyli” (Commonitorium), Tradycji b\u0119d\u0105cej owocem doskonale jednolitego rozwoju, w kt\u00f3rym nie ma miejsca na brak ci\u0105g\u0142o\u015bci. W ten w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b b\u0119dziemy mogli skutecznie przyczyni\u0107 si\u0119 do ewangelizacji, do kt\u00f3rej wzywa nas Zbawiciel (por. Mt 28, 19-20). Bractwo Kap\u0142a\u0144skie \u015bw. Piusa X zapewnia Benedykta XVI o woli uczestnictwa w dyskusjach doktrynalnych, kt\u00f3re dekret z 21 stycznia br. postrzega jako \u00ef\u00bf\u00bdniezb\u0119dne” jak r\u00f3wnie\u017c o pragnieniu dalszej s\u0142u\u017cby Objawionej Prawdzie. Ta s\u0142u\u017cba jest podstawowym aktem mi\u0142osierdzia, jakie nale\u017cy okazywa\u0107 wszystkim ludziom, tak chrze\u015bcijanom, jak i niechrze\u015bcijanom. Bractwo zapewnia r\u00f3wnie\u017c papie\u017ca o swych modlitwach, by jego wiara nie os\u0142ab\u0142a i by m\u00f3g\u0142 umacnia\u0107 wszystkich swych braci (por. \u0141k 22, 32). Powierzamy te dyskusje doktrynalne wstawiennictwu Matki Bo\u017cej Zawierzenia (Madonna della Fiducia), ufaj\u0105c, \u017ce wyprosi nam Ona \u0142ask\u0119 wiernego przekazywania tego, co otrzymali\u015bmy, tradidi quod et accepi (1 Kor 15, 3).” Ks. Biskup Bernard Fellay, 12 marca 2009 r.]<\/strong><\/p>\r\n

Sam II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski jest faktem historycznym – tak wi\u0119c akceptacja soboru jako faktu historycznego nie jest problemem. Jest jednak faktem, \u017ce sob\u00f3r ten obiektywnie naucza doktryn sprzecznych z wiar\u0105 katolick\u0105. Z tego w\u0142a\u015bnie powodu \u015bwiat\u0142o Tradycji odrzuca te nauki, podobnie musi post\u0105pi\u0107 ka\u017cdy katolik. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 tekst\u00f3w soborowych jest jednak rozmy\u015blnie dwuznacznych i tak naprawd\u0119 trudno nawet domy\u015bli\u0107 si\u0119, co potencjalnie mog\u0105 one oznacza\u0107 – nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o wewn\u0119trznie sprzecznych twierdzeniach, kt\u00f3re mo\u017cna znale\u017a\u0107 we wszystkich tych dokumentach. Nie mo\u017ce by\u0107 w og\u00f3le mowy o uznaniu ich za kryterium wiary, poniewa\u017c s\u0105 ca\u0142kowicie wieloznaczne, ca\u0142kowicie obcej pewno\u015bci, jak\u0105 daje nam wiara. Gdzie brak jest definicji nie mo\u017ce by\u0107 przylgni\u0119cia intelektu, brak jest wi\u0119c formalnego przedmiotu dla cnoty wiary. Tam jednak, gdzie tekst pozwala na ortodoksyjn\u0105 i jednoznaczn\u0105 interpretacj\u0119, mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o akceptacji, kt\u00f3ra jest po prostu powt\u00f3rzeniem tego, czego Ko\u015bci\u00f3\u0142 zawsze naucza\u0142.<\/p>\r\n

Je\u015bli jednak nawet niekt\u00f3re teksty soboru pozwalaj\u0105 na ortodoksyjn\u0105 interpretacj\u0119 nie oznacza to, \u017ce mo\u017cemy akceptowa\u0107 sob\u00f3r. Zupa kt\u00f3ra zosta\u0142a zatruta mo\u017ce zawiera\u0107 wiele sk\u0142adnik\u00f3w, kt\u00f3re same w sobie s\u0105 zdrowe i po\u017cywne, jednak trucizna czyni j\u0105 ca\u0142kowicie niejadaln\u0105. Podobnie sob\u00f3r, przez swe rewolucyjne doktryny, dwuznaczno\u015bci i brak jasno\u015bci musi by\u0107 w ca\u0142o\u015bci odrzucony.<\/p>\r\n

Nie chodzi wi\u0119c o powr\u00f3t do soboru by odkry\u0107 jego „prawdziw\u0105 interpretacj\u0119” lub o usi\u0142owanie naprawienia w jaki\u015b spos\u00f3b wynik\u0142ych z niego nadu\u017cy\u0107, poprzez pr\u00f3by pogodzenia ich z Tradycj\u0105. Pomys\u0142, kt\u00f3ry mogliby\u015bmy okre\u015bli\u0107 jako „ratowanie” soboru poprzez odkrywanie w nim tradycyjnego nauczania przypomina pr\u00f3b\u0119 odnalezienia jakiego\u015b mitycznego stworzenia. Wszelkie takie pr\u00f3by skazane s\u0105 na niepowodzenie i s\u0105 zasadniczo strat\u0105 czasu. Je\u015bli sam sob\u00f3r nie chcia\u0142 wyrazi\u0107 jasno wiary katolickiej, \u017cadne nasze wysi\u0142ki tego nie naprawi\u0105. Jedynym, co naprawd\u0119 trzeba uczyni\u0107, to systematyczne pot\u0119pienie rozpowszechnionych dzi\u015b b\u0142\u0119d\u00f3w, przezwyci\u0119\u017cenie potwornego zamieszania b\u0119d\u0105cego owocem tego w\u0142a\u015bnie soboru. Taki jest w\u0142a\u015bnie pow\u00f3d dyskusji doktrynalnych Bractwa z w\u0142adzami rzymskimi, stanowi\u0105cych kontynuacj\u0119 dzie\u0142a arcybiskupa Lefebvre.<\/p>\r\n

Musimy zrozumie\u0107 jedno: dyskusje doktrynalne z Rzymem nie s\u0105 rodzajem dialogu maj\u0105cego na celu osi\u0105gni\u0119cie jakiego\u015b konsensusu w kwestii soboru. To absolutnie nie o to chodzi, nie chodzi bowiem o osi\u0105gni\u0119cie rozwi\u0105zania praktycznego. Chodzi o doktryn\u0119, o depozyt wiary. Dyskusje te s\u0105 raczej sposobno\u015bci\u0105, by pokaza\u0107 w\u0142adzom rzymskim, ca\u0142kowicie pogr\u0105\u017conym w bagnie modernizmu i dwuznaczno\u015bci, b\u0142\u0119d\u00f3w b\u0119d\u0105cych skutkami soboru, kt\u00f3re musz\u0105 zosta\u0107 pot\u0119pione, o ile Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma odzyska\u0107 zdrowie. Tak jak przes\u0142ali\u015bmy do Rzymu nasz\u0105 krytyk\u0119 nowej Mszy, wolno\u015bci religijnej oraz ekumenizmu, kt\u00f3re sami mo\u017cecie sobie przeczyta\u0107, tak r\u00f3wnie\u017c mamy obecnie sposobno\u015b\u0107 m\u00f3wi\u0107 z nimi bezpo\u015brednio, sposobno\u015b\u0107, jakiej do tej pory nigdy nie mieli\u015bmy.<\/p>\r\n

II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, zgodnie ze s\u0142owami samego Paw\u0142a VI og\u0142osi\u0142, \u017ce wyst\u0119puje w s\u0142u\u017cbie rodzaju ludzkiego. A jednak sam Zbawiciel m\u00f3wi, \u017ce cz\u0142owiek „nie mo\u017ce dwom panom s\u0142u\u017cy\u0107, gdy\u017c albo jednego b\u0119dzie nienawidzi\u0142, a drugiego b\u0119dzie mi\u0142owa\u0142, albo przy jednym sta\u0107 b\u0119dzie, a drugim wzgardzi. Nie mo\u017cecie s\u0142u\u017cy\u0107 Bogu i mamonie” (Mt 6,24). W innym za\u015b miejscu Pismo \u015bw. m\u00f3wi: „Przyja\u017a\u0144 tego \u015bwiata jest nieprzyjaci\u00f3\u0142k\u0105 Boga”(Jk 4,4). Tak wi\u0119c sob\u00f3r, nastawiaj\u0105c si\u0119 na s\u0142u\u017cb\u0119 ludzko\u015bci, usi\u0142uj\u0105c sta\u0107 si\u0119 przyjacielem wsp\u00f3\u0142czesnego, \u015bwieckiego i ateistycznego spo\u0142ecze\u0144stwa, postawi\u0142 si\u0119 po stronie wrog\u00f3w Boga, a kryzys w Ko\u015bciele jest po prostu logiczn\u0105 tego konsekwencj\u0105. Mo\u017ce on zosta\u0107 przezwyci\u0119\u017cony jedynie w\u00f3wczas, gdy Ko\u015bci\u00f3\u0142 powr\u00f3ci do swego fundamentalnego obowi\u0105zku i pot\u0119pi te b\u0142\u0119dy, kt\u00f3re pot\u0119pia\u0142 ju\u017c w przesz\u0142o\u015bci i s\u0142u\u017cy\u0107 b\u0119dzie Bogu troszcz\u0105c si\u0119 o zbawienie powierzonych sobie dusz.<\/p>\r\n

[Slide 22. Ks. Biskup Tissier de Mallerais:<\/strong> -„Jakie jednak praktyczne kroki uwa\u017ca Ekscelencja za konieczne?
\r\n„B\u0119d\u0105 mia\u0142y dyskusje teologiczne pomi\u0119dzy nami a przedstawicielami Stolicy Apostolskiej – odno\u015bnie doktryny II Soboru Watyka\u0144skiego”<\/strong>
\r\nCzy mo\u017cemy jednak oczekiwa\u0107 wycofanie przez was zastrze\u017ce\u0144?
\r\n„Nie, absolutnie nie. Nie zmieniamy naszego stanowiska, mamy intencj\u0119 nawr\u00f3ci\u0107 Rzym, to jest doprowadzi\u0107 go do przyj\u0119cia naszego punktu widzenia”. Bp Tissier de Mallerais, wywiad 1 lutego 2009]<\/strong><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Zako\u0144czenie<\/strong><\/h4>\r\n

Tak wi\u0119c, drodzy Przyjaciele, ko\u0144cz\u0119 t\u0119 konferencj\u0119 pro\u015bb\u0105 o modlitw\u0119, by owe dyskusje doktrynalne z Rzymem mog\u0142y przynie\u015b\u0107 jakie\u015b owoce. Patrz\u0105c na to po ludzku, nie ma wi\u0119kszej nadziei, \u017ce cokolwiek z nich wyniknie. Bractwo b\u0119dzie jednak kontynuowa\u0142o sw\u0105 misj\u0119 niezale\u017cnie od ich wyniku, nie prowadzili\u015bmy bowiem walki przez czterdzie\u015bci lat po to jedynie, by doj\u015b\u0107 do jakiego\u015b sztucznego porozumienia, kt\u00f3re zniszczy\u0142oby nie tylko owoce naszej pracy, ale r\u00f3wnie\u017c sam Ko\u015bci\u00f3\u0142. Ludzie potrzebuj\u0105 obecnie bardziej ni\u017c kiedykolwiek jasno\u015bci i jednoznaczno\u015bci, pewne te\u017c jest \u017ce pewnego dnia Ko\u015bci\u00f3\u0142 powr\u00f3ci do swej Tradycji zgodnie z obietnic\u0105 dan\u0105 nam przez Chrystusa Pana, \u017ce bramy piekielne go nie przemog\u0105. Jak to jednak cz\u0119sto bywa w sprawach Bo\u017cych, musimy by\u0107 cierpliwi – jak powiedzia\u0142 Zbawiciel „Czuwajcie i m\u00f3dlcie si\u0119”. Prosz\u0119 was te\u017c o szczeg\u00f3ln\u0105 modlitw\u0119 w intencji Ojca \u015bwi\u0119tego Benedykta XVI, o t\u0119 sam\u0105 modlitw\u0119 kt\u00f3rej s\u0142owa wypowiedzia\u0142 Pan Jezus prosz\u0105c za \u015bw. Piotra, by nawr\u00f3ciwszy si\u0119 utwierdza\u0142 swoich braci we wierze (\u0141k 22, 32).<\/p>\r\n

Dzi\u0119kuj\u0119 za wasz\u0105 uwag\u0119 i b\u0142ogos\u0142awi\u0119.<\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Post scriptum<\/strong><\/h4>\r\n

Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce nie om\u00f3wi\u0142em szczeg\u00f3\u0142owo rozmaitych b\u0142\u0119d\u00f3w nauczanych w samych dokumentach soborowych, poniewa\u017c przekracza\u0142oby to znacznie ramy przeznaczone czasowe tej konferencji. Potrzebowaliby\u015bmy na to znacznie wi\u0119cej czasu, by\u0107 mo\u017ce tematowi temu zostanie po\u015bwi\u0119cona odr\u0119bny wyk\u0142ad. Pragn\u0119 jednak gor\u0105co poleci\u0107 ksi\u0105\u017cki jakie wydali\u015bmy na ten w\u0142a\u015bnie temat, na przyk\u0142ad ksi\u0105\u017ck\u0119 o b\u0142\u0119dach II Soboru Watyka\u0144skiego b\u0119d\u0105c\u0105 t\u0142umaczeniem z SiSiNoNo, jak r\u00f3wnie\u017c broszur\u0119 „Milcz\u0105ca apostazja” oraz inne pozycje, jakie znajdziecie na zewn\u0105trz tej sali.<\/p>\r\n

ks. Jan Jenkins FSSPX<\/em><\/strong><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

\r\n