{"id":86311,"date":"2016-03-05T15:25:25","date_gmt":"2016-03-05T20:25:25","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=86311"},"modified":"2016-03-05T15:25:25","modified_gmt":"2016-03-05T20:25:25","slug":"chrzest-wyzwaniem-ekumenicznym-ks-dawid-wierzycki-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=86311","title":{"rendered":"Chrzest wyzwaniem ekumenicznym? – ks. Dawid Wierzycki FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"

Komentarz do Listu Pasterskiego Episkopatu Polski na Jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski<\/em><\/h4>

Jad\u0105c pewnego dnia samochodem, s\u0142ucha\u0142em serwisu informacyjnego. W pewnym momencie w eterze da\u0142 si\u0119 s\u0142ysze\u0107 g\u0142os ordynariusza naszej diecezji warszawsko-praskiej, J.E. abpa Henryka Hosera. Hierarcha podkre\u015bli\u0142, \u017ce najwa\u017cniejszymi wydarzeniami w naszej ojczy\u017anie w 2016 r. b\u0119d\u0105 \u015awiatowe Dni M\u0142odzie\u017cy w Krakowie i obchody 1050. rocznicy Chrztu Polski.<\/p>

Do pierwszego wydarzenia podchodz\u0119 z wielkimi obawami, ale jest to temat na osobny artyku\u0142. Co do drugiego wydarzenia, ucieszy\u0142 mnie fakt, \u017ce hierarcha podkre\u015bli\u0142 wa\u017cno\u015b\u0107 i donios\u0142o\u015b\u0107 tej rocznicy. Niestety, rado\u015b\u0107 ta nie trwa\u0142a d\u0142ugo, gdy\u017c kilka tygodni p\u00f3\u017aniej natrafi\u0142em na List Pasterski Episkopatu Polski na Jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski, powsta\u0142y na 370. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu i odczytany w parafiach w \u015bwi\u0119to Chrystusa Kr\u00f3la. Zabieraj\u0105c si\u0119 do lektury Listu, mia\u0142em nadziej\u0119, \u017ce hierarchowie uka\u017c\u0105 konsekwencje Chrztu Mieszka dla Polski. Oczekiwa\u0142em wezwania do odnowienia w Chrystusie ca\u0142ego \u017cycia rodzinnego, spo\u0142ecznego naszej ojczyzny, jednym s\u0142owem – do poddania wszystkiego pod ber\u0142o Chrystusowe. Niestety, zamiast tego mog\u0142em przeczyta\u0107, \u017ce 1050-lecie Chrztu Polski jest dla nas wyzwaniem ekumenicznym. No c\u00f3\u017c, zaskoczenie nie powinno by\u0107 wielkie, gdy\u017c ju\u017c od kilku dziesi\u0119cioleci s\u0142yszymy przy ka\u017cdej okazji, \u017ce nale\u017cy szuka\u0107 raczej tego, co nas \u0142\u0105czy z r\u00f3\u017cnej ma\u015bci heretykami, schizmatykami, a nawet poganami, ni\u017c tego, co dzieli. Niczym zaci\u0119ta p\u0142yta gramofonowa, brzmi\u0105 wezwania do dialogu, kt\u00f3ry sieje jedynie zamieszanie w\u015br\u00f3d wiernych, a innowierc\u00f3w utwierdza w ich b\u0142\u0119dach. A wi\u0119c nic nowego. Uderzaj\u0105ce jednak jest w tym Li\u015bcie to, \u017ce hierarchowie w obronie tezy o Jubileuszu jako wyzwaniu ekumenicznym pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 otwarcie nauk\u0105, kt\u00f3ra stoi w sprzeczno\u015bci z tradycyjn\u0105 eklezjologi\u0105.<\/p>

Cofnijmy si\u0119 w czasie o ponad dwa tysi\u0105ce lat. Pan B\u00f3g pragnie po raz kolejny objawi\u0107 si\u0119 ludzko\u015bci, wysy\u0142a niebia\u0144skiego pos\u0142a\u0144ca – Mesjasza. Ma on odkupi\u0107 ludzko\u015b\u0107 i pouczy\u0107 ludzi, co nale\u017cy czyni\u0107, aby zbawi\u0107 swoj\u0105 dusz\u0119. Tym pos\u0142a\u0144cem Bo\u017cym jest nikt inny, jak sam Syn Bo\u017cy – druga osoba Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej. Staje si\u0119 On cz\u0142owiekiem i przybiera imi\u0119 Jezus. Oto historia wcielenia, a zarazem pocz\u0105tek historii naszego odkupienia.<\/p>

<\/span><\/p>

\u015awiadectwo o tym, \u017ce to On jest pos\u0142a\u0144cem Bo\u017cym, da\u0142 nam sam Pan nasz Jezus Chrystus. Gdy przyszli do niego uczniowie \u015bw. Jana Chrzciciela, by zapyta\u0107, czy On jest Mesjaszem, us\u0142yszeli nast\u0119puj\u0105c\u0105 odpowied\u017a: \u201eId\u017acie i oznajmijcie Janowi to, co s\u0142yszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskuj\u0105, chromi chodz\u0105, tr\u0119dowaci doznaj\u0105 oczyszczenia, g\u0142usi s\u0142ysz\u0105, umarli zmartwychwstaj\u0105, ubogim g\u0142osi si\u0119 Ewangeli\u0119\u201d. To, o czym powiedzia\u0142 Pan nasz Jezus Chrystus, to nic innego, jak dzie\u0142a Mesjasza, przepowiedziane przez proroka Izajasza. W rozmowie z Samarytank\u0105 przy studni Jakubowej Pan Jezus kolejny raz potwierdza Swoje pos\u0142annictwo. Podczas tocz\u0105cej si\u0119 dyskusji Chrystus poucza kobiet\u0119 o nadej\u015bciu czas\u00f3w, w kt\u00f3rych cze\u015b\u0107 Bogu b\u0119dzie oddawana w duchu i prawdzie. Samarytanka, jakby chwal\u0105c si\u0119 swoj\u0105 wiedz\u0105, odpowiada, i\u017c wie, \u017ce ma przyj\u015b\u0107 Mesjasz zwany Chrystusem. T\u0119 odpowied\u017a Pan Jezus skwitowa\u0142 s\u0142owami: \u201eJestem nim Ja, kt\u00f3ry z tob\u0105 m\u00f3wi\u0119\u201d. To Swoje pos\u0142annictwo otwarcie wyznawa\u0142 r\u00f3wnie\u017c wobec rzesz zbieraj\u0105cych si\u0119 t\u0142umnie, aby go s\u0142ucha\u0107. Pewnego razu, podczas takiej nauki, \u017bydzi dziwili si\u0119 m\u0105dro\u015bci nauczaj\u0105cego w \u015bwi\u0105tyni Zbawiciela. Zastanawiali si\u0119, sk\u0105d pochodzi ta wiedza na temat pism, skoro Pan Jezus si\u0119 nie uczy\u0142. Chrystus tymi s\u0142owami skomentowa\u0142 ich zdziwienie: \u201eMoja nauka nie jest moj\u0105, lecz Tego, kt\u00f3ry mnie pos\u0142a\u0142…\u201d<\/p>

Pan Jezus w Swoich mowach potwierdzi\u0142 nie tylko to, \u017ce jest pos\u0142a\u0144cem Bo\u017cym, ale \u017ce jest r\u00f3wnie\u017c samym Bogiem. M\u00f3wi\u0142 o tym otwarcie wobec uczni\u00f3w, ludu i kap\u0142an\u00f3w \u017cydowskich. Gdy Pan Jezus zapyta\u0142 uczni\u00f3w, za kogo go uwa\u017caj\u0105, Piotr wyzna\u0142: \u201eTy jeste\u015b Mesjasz, Syn Boga \u017cywego\u201d.<\/p>

Pan Jezus pochwali\u0142 t\u0119 odpowied\u017a, wskazuj\u0105c, \u017ce to wyznanie powodowane jest \u0142ask\u0105 Bo\u017c\u0105: \u201eB\u0142ogos\u0142awiony jeste\u015b, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawi\u0142y ci tego cia\u0142o i krew, lecz Ojciec m\u00f3j, kt\u00f3ry jest w niebie\u201d. U \u015bw. Jana czytamy z kolei, \u017ce \u017cydzi nastawali na \u017cycie Pana Jezusa, bo czyni si\u0119 Bogiem: \u201eDlatego wi\u0119c usi\u0142owali \u017bydzi tym bardziej Go zabi\u0107, bo nie tylko nie zachowywa\u0142 szabatu, ale nadto Boga nazywa\u0142 swoim Ojcem, czyni\u0105c si\u0119 r\u00f3wnym Bogu\u201d. Podczas uroczysto\u015bci po\u015bwi\u0119cenia \u015bwi\u0105tyni powiedzia\u0142 jednoznacznie, \u017ce ma t\u0119 sam\u0105 natur\u0119 z Ojcem – bosk\u0105 natur\u0119: \u201eJa i Ojciec jedno jeste\u015bmy\u201d.<\/p>

Piecz\u0119ci\u0105, potwierdzaj\u0105c\u0105 pos\u0142annictwo i bosk\u0105 natur\u0119 Pana naszego Jezusa Chrystusa, s\u0105 r\u00f3wnie\u017c cuda przez Niego zdzia\u0142ane. Ka\u017cde stworzenie pos\u0142uszne jest Bogu jako swemu Stw\u00f3rcy. Dlatego, jak m\u00f3wi \u015bw. Tomasz z Akwinu, cuda, kt\u00f3re dzia\u0142a\u0142 Pan Jezus, rozci\u0105ga\u0142y si\u0119 na ca\u0142e stworzenie. W ten spos\u00f3b Pan Jezus pokaza\u0142, \u017ce wszystko jest Mu poddane, a tym samym nie pozostawia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci, co do swojej Bosko\u015bci. Pos\u0142uszne by\u0142y Mu stworzenia duchowe. Na Jego rozkaz diab\u0142y wychodzi\u0142y z cia\u0142 op\u0119tanych. Pos\u0142uszne Mu by\u0142y cia\u0142a niebieskie. Gwiazda betlejemska prowadzi\u0142a m\u0119drc\u00f3w przed \u017c\u0142\u00f3bek ich Pana i Stw\u00f3rcy. S\u0142o\u0144ce za\u0107mi\u0142o si\u0119, gdy Zbawiciel umiera\u0142 na krzy\u017cu.<\/p>

Cuda Pana naszego Jezusa Chrystusa dotyczy\u0142y tak\u017ce ludzi. Ile to razy Pan Jezus uzdrowi\u0142 chorych, wskrzesi\u0142 umar\u0142ych. Stworzenia nieracjonalne r\u00f3wnie\u017c by\u0142y pos\u0142uszne Jego boskiej mocy. Woda przemieni\u0142a si\u0119 w wino, chleby cudownie si\u0119 rozmno\u017cy\u0142y, rozhukane morze ucich\u0142o. Trudno nie uzna\u0107 cud\u00f3w Zbawiciela za prawdziwe cuda. Je\u015bli kto\u015b m\u00f3g\u0142by mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci, czy uzdrowie\u0144 nie da\u0142oby si\u0119 wyt\u0142umaczy\u0107 w spos\u00f3b naturalny, to wskrzeszenie umar\u0142ych czy przemiana wody w wino zupe\u0142nie przekracza mo\u017cliwo\u015bci si\u0142 przyrody. Gdyby z kolei w czyjej\u015b g\u0142owie zrodzi\u0142a si\u0119 w\u0105tpliwo\u015b\u0107, czy aby na pewno te cuda wskazuj\u0105 na Jego boskie pos\u0142annictwo, wystarczy si\u0119gn\u0105\u0107 do Ewangelii \u015bw. Mateusza. Znajdziemy tam scen\u0119, gdzie Pan Jezus sw\u0105 w\u0142adz\u0119 odpuszczania grzech\u00f3w, kt\u00f3ra jest w\u0142a\u015bciw\u0105 Bogu, potwierdza w\u0142a\u015bnie cudem: \u201eOt\u00f3\u017c \u017ceby\u015bcie wiedzieli, i\u017c Syn Cz\u0142owieczy ma na ziemi w\u0142adz\u0119 odpuszczania grzech\u00f3w – rzek\u0142 do paralityka: Wsta\u0144, we\u017a swoje \u0142o\u017ce i id\u017a do domu!\u201d. Pan B\u00f3g nie dopu\u015bci\u0142by do cudu, gdyby ten mia\u0142 po\u015bwiadczy\u0107 nieprawd\u0119. A wi\u0119c Pan Jezus w tym miejscu potwierdza Sw\u0105 w\u0142adz\u0119 odpuszczania grzech\u00f3w, a tym samym swe boskie pos\u0142annictwo.<\/p>

Pan Jezus potwierdzi\u0142 Swoj\u0105 bosk\u0105 misj\u0119 proroctwami, kt\u00f3re si\u0119 spe\u0142ni\u0142y. Proroctwo jest to przepowiedzenie wydarzenia przysz\u0142ego, o kt\u00f3rym nie mo\u017cemy wiedzie\u0107 w spos\u00f3b naturalny i kt\u00f3re s\u0142u\u017cy zawsze do potwierdzenia prawdy. Zbawiciel wypowiada\u0142 proroctwa, aby potwierdzi\u0107 Swoj\u0105 misj\u0119, boskie pos\u0142annictwo. Proroctwa si\u0119 spe\u0142ni\u0142y, a wi\u0119c i zamiar, z jakim zosta\u0142y wypowiadane, zosta\u0142 osi\u0105gni\u0119ty – potwierdzenie jego boskiej legatury. Proroctwo bowiem pochodzi z ducha proroczego, otrzymanego pod wp\u0142ywem natchnienia Bo\u017cego, kt\u00f3re to z kolei nie mo\u017ce dopuszcza\u0107 potwierdzenia b\u0142\u0119du, gdy\u017c B\u00f3g ani sam si\u0119 myli\u0107 nie mo\u017ce, ani nie mo\u017ce wprowadza\u0107 w b\u0142\u0105d. Proroctwa Pana Jezusa tyczy\u0142y si\u0119 Jego samego. Przepowiedzia\u0142 on wydanie Go w r\u0119ce ksi\u0105\u017c\u0105t \u017cydowskich, skazanie przez nich, wydanie poganom na po\u015bmiewisko, biczowanie, ukrzy\u017cowanie i zmartwychwstanie. Proroctwa dotyczy\u0142y r\u00f3wnie\u017c Jego uczni\u00f3w. Pan Jezus zapowiedzia\u0142 zdrad\u0119 Judasza, ucieczk\u0119 uczni\u00f3w w noc wydania, potr\u00f3jne zaparcie si\u0119 Piotra i prze\u015bladowania aposto\u0142\u00f3w. Pan Jezus przepowiada\u0142 tak\u017ce przysz\u0142e losy Ko\u015bcio\u0142a. Do Piotra powiedzia\u0142: \u201eOt\u00f3\u017c i Ja tobie powiadam: Ty jeste\u015b Piotr, i na tej Skale zbuduj\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3j, a bramy piekielne go nie przemog\u0105\u201d. I rzeczywi\u015bcie, mimo tak wielu trudno\u015bci, kryzys\u00f3w, tak wielu prze\u015bladowa\u0144 Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie upad\u0142, a trwa i trwa\u0142 b\u0119dzie do sko\u0144czenia \u015bwiata. Z wszelkich prze\u015bladowa\u0144 Ko\u015bci\u00f3\u0142 wychodzi\u0142 oczyszczony i wzmocniony; by\u0142y one jedynie niczym w\u0119gle z\u0142o\u017cone na g\u0142owie wrog\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a. Przeciwnicy nie zadali rany Ko\u015bcio\u0142owi, ale wbrew swoim zamierzeniom przyczyniali si\u0119 do jego rozkwitu. Proroctwa Pana Jezusa dotyka\u0142y r\u00f3wnie\u017c losu narodu \u017cydowskiego, ich \u015bwi\u0119tego miasta i \u015bwi\u0105tyni. Zbawiciel przepowiedzia\u0142 rozruchy, powstanie pseudo-prorok\u00f3w i ostateczne zniszczenie \u015bwi\u0105tyni. I te proroctwa si\u0119 spe\u0142ni\u0142y. Wymienione wydarzenia opisuje staro\u017cytny historyk J\u00f3zef Flawiusz. Wstrz\u0105saj\u0105ce s\u0105 jego opisy zburzenia \u015bwi\u0105tyni – przepowiedziane przez Pana Jezusa.<\/p>

Wreszcie Pan Jezus potwierdzi\u0142, \u017ce jest pos\u0142any od Ojca i jednej natury z Ojcem przez Swoje chwalebne zmartwychwstanie. Zmartwychwstanie Pana naszego Jezusa Chrystusa mo\u017cemy rozpatrywa\u0107 w dw\u00f3ch kategoriach. Jako proroctwo i jako cud. Pan Jezus kilkakrotnie prorokowa\u0142 Swoje zmartwychwstanie. Pewnego razu tak o sobie powiedzia\u0142 do aposto\u0142\u00f3w: \u201e…Syn Cz\u0142owieczy zostanie wydany arcykap\u0142anom i uczonym w Pi\u015bmie. Oni ska\u017c\u0105 Go na \u015bmier\u0107 i wydadz\u0105 Go poganom na wyszydzenie, ubiczowanie i ukrzy\u017cowanie; a trzeciego dnia zmartwychwstanie\u201d. Zmartwychwstanie jest r\u00f3wnie\u017c cudem, gdy\u017c zupe\u0142nie przekracza si\u0142y natury. W niejednej g\u0142owie mog\u0142aby pojawi\u0107 si\u0119 w\u0105tpliwo\u015b\u0107 odno\u015bnie do zmartwychwstania: czy aby na pewno Pan Jezus umar\u0142, albo czy prawdziwie zmartwychwsta\u0142, a je\u015bli tak, to czy to mo\u017ce by\u0107 potwierdzeniem Jego boskiej misji i bosko\u015bci? Co do tego, \u017ce Pan Jezus umar\u0142, nie mamy w\u0105tpliwo\u015bci. Mamy zbyt wielu \u015bwiadk\u00f3w, aby zanegowa\u0107 \u015bmier\u0107 Zbawiciela. \u015awiadcz\u0105 o tym wszyscy Ewangeli\u015bci, przy czym Jan by\u0142 naocznym \u015bwiadkiem skonania Chrystusa. Pod Krzy\u017cem sta\u0142y niewiasty, stali tam r\u00f3wnie\u017c cisi sympatycy Pana Jezusa: Nikodem i J\u00f3zef z Arymatei. Obecni byli te\u017c wrogowie Zbawiciela, \u017bydzi i \u017co\u0142nierze rzymscy. Zw\u0142aszcza \u017bydom zale\u017ca\u0142o na \u015bmierci Pana Jezusa. Dlatego prawdopodobnie nie odeszli od krzy\u017ca, dop\u00f3ki nie upewnili si\u0119 o Jego \u015bmierci. Ta pewno\u015b\u0107 pojawi\u0142a si\u0119, gdy \u017co\u0142nierze przebili umar\u0142emu Panu Jezusowi serce w\u0142\u00f3czni\u0105. Z kolei Pi\u0142at wyda\u0142 cia\u0142o Pana Jezusa dopiero wtedy, gdy z ust centuriona us\u0142ysza\u0142 \u015bwiadectwo o Jego \u015bmierci. Trzeba by wi\u0119c z\u0142ej woli, aby twierdzi\u0107, \u017ce Zbawiciel nie umar\u0142.<\/p>

Jak si\u0119 ma sprawa ze zmartwychwstaniem Pana Jezusa? Wszyscy Ewangeli\u015bci opisuj\u0105 to wydarzenie wraz z okoliczno\u015bciami, kt\u00f3re mu towarzyszy\u0142y i po nim nast\u0119powa\u0142y. Mamy r\u00f3wnie\u017c wielu \u015bwiadk\u00f3w, kt\u00f3rym Pan Jezus ukazywa\u0142 si\u0119 naocznie. W\u015br\u00f3d nich s\u0105: Maria Magdalena, uczniowie id\u0105cy do Emaus, aposto\u0142owie, uczniowie znad Morza Tyberiadzkiego, uczniowie z Galilei. \u015awiadectwo o zmartwychwstaniu dawali aposto\u0142owie w swoich kazaniach: \u201eTego w\u0142a\u015bnie Jezusa wskrzesi\u0142 B\u00f3g, a my wszyscy jeste\u015bmy tego \u015bwiadkami\u201d. \u015awiadkami zmartwychwstania s\u0105 r\u00f3wnie\u017c \u017co\u0142nierze pilnuj\u0105cy grobu, kt\u00f3rzy zdali ksi\u0105\u017c\u0119tom \u017cydowskim dok\u0142adn\u0105 relacj\u0119 z wydarze\u0144 przy grobie. Ci z kolei nie mieli w\u0105tpliwo\u015bci co do wiarygodno\u015bci zezna\u0144 \u017co\u0142nierzy. Dlatego uciekli si\u0119 do podst\u0119pu, aby ukry\u0107 zmartwychwstanie Pana Jezusa. Trzeci\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107 rozwiewa Pan Jezus, kt\u00f3ry sam uczy\u0142, \u017ce Jego zmartwychwstanie b\u0119dzie g\u0142\u00f3wnym probierzem Jego bosko\u015bci. M\u00f3wi\u0142 o tym do uczonych w Pi\u015bmie i faryzeuszy, kt\u00f3rzy prosili Go o znak z nieba: \u201ePlemi\u0119 przewrotne i wiaro\u0142omne \u017c\u0105da znaku, ale \u017caden znak nie b\u0119dzie mu dany, pr\u00f3cz znaku proroka Jonasza. Albowiem jak Jonasz by\u0142 trzy dni i trzy noce we wn\u0119trzno\u015bciach wielkiej ryby, tak Syn Cz\u0142owieczy b\u0119dzie trzy dni i trzy noce w \u0142onie ziemi\u201d. Podobnie kupcz\u0105cy w \u015bwi\u0105tyni chcieli wiedzie\u0107, jakim prawem Pan Jezus ich z niej wyrzuci\u0142. \u0179\u0105dali od niego klarownego znaku, kt\u00f3ry potwierdzi\u0142by Jego w\u0142adz\u0119, na co Zbawiciel im odpowiedzia\u0142: \u201eZburzcie t\u0119 \u015bwi\u0105tyni\u0119, a Ja w trzech dniach wznios\u0119 j\u0105 na nowo\u201d. Jak zaznacza Ewangelista, Pan Jezus m\u00f3wi\u0142 o przysz\u0142ym zmartwychwstaniu.<\/p>

Na podstawie powy\u017cszych rozwa\u017ca\u0144, nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce Pan nasz Jezus Chrystus jest Bogiem i Mesjaszem, pos\u0142anym od Ojca. Ale jaka by\u0142a misja Pana naszego Jezusa Chrystusa? Pierwszym zadaniem by\u0142o odkupienie rodzaju ludzkiego. Wszyscy stali\u015bmy si\u0119 spadkobiercami grzechu pierworodnego. Odziedziczyli\u015bmy po naszym praojcu znami\u0119 grzechu, kt\u00f3re by\u0142o wybite na naszej duszy. Ono nie pozwala\u0142o by\u0107 nam dzie\u0107mi Bo\u017cymi, wr\u0119cz przeciwnie, czyni\u0142o nas Jego wrogami. Tragiczno\u015b\u0107 tej sytuacji pot\u0119gowa\u0142 fakt, \u017ce \u017cadna ludzka r\u0119ka nie by\u0142a w stanie tego znamienia zetrze\u0107 z duszy ludzkiej. Ludzko\u015b\u0107 trwa\u0142a w marazmie bezsilno\u015bci. Dopiero \u015bmier\u0107 Boga-Cz\u0142owieka zado\u015b\u0107uczyni\u0142a za niesko\u0144czon\u0105 win\u0119 prarodzic\u00f3w. Ale to nie wszystko: ludzko\u015b\u0107 wprawdzie zosta\u0142a odkupiona, ale to nie znaczy, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142owiek na ziemi zosta\u0142 zbawiony. I dochodzimy do drugiego zadania misji Chrystusa. Nale\u017ca\u0142o pokaza\u0107 ludzko\u015bci bezpieczn\u0105 drog\u0119, prowadz\u0105c\u0105 do bram niebios. Dlatego Pan Jezus, nauczaj\u0105c, zapowiedzia\u0142 za\u0142o\u017cenie nowego Ko\u015bcio\u0142a, nowej drogi prowadz\u0105cej do zbawienia. Jednak wst\u0119pna zapowied\u017a tej drogi nale\u017ca\u0142a do prekursora Pana Jezusa – Jana Chrzciciela. On to ko\u0144czy Stary Zakon i zapowiada nadej\u015bcie nowej drogi zbawienia. Z jego ust s\u0142yszymy wezwanie: \u201eNawr\u00f3\u0107cie si\u0119, bo bliskie jest Kr\u00f3lestwo Niebieskie\u201d. Gdy Pan Jezus dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce Jan Chrzciciel zosta\u0142 uwi\u0119ziony, opu\u015bci\u0142 Nazaret i kontynuowa\u0142 zacz\u0119te przez Jana Chrzciciela zapowiadanie bliskiego nadej\u015bcia Kr\u00f3lestwa Niebieskiego. Tak \u015bwiadcz\u0105 o tym Ewangeli\u015bci. U \u015bw. Mateusza czytamy: \u201eGdy pos\u0142ysza\u0142, \u017ce Jan zosta\u0142 uwi\u0119ziony, usun\u0105\u0142 si\u0119 do Galilei…Odt\u0105d pocz\u0105\u0142 Jezus naucza\u0107 i m\u00f3wi\u0107: \u00abNawracajcie si\u0119, albowiem bliskie jest Kr\u00f3lestwo Niebieskie\u00bb\u201d. Z kolei \u015bw. Marek za\u015bwiadcza: \u201eGdy Jan zosta\u0142 uwi\u0119ziony, Jezus przyszed\u0142 do Galilei i g\u0142osi\u0142 Ewangeli\u0119 Bo\u017c\u0105. M\u00f3wi\u0142: \u00abCzas si\u0119 wype\u0142ni\u0142 i bliskie jest Kr\u00f3lestwo Bo\u017ce. Nawracajcie si\u0119 i wierzcie w Ewangeli\u0119! \u00bb\u201d. Od tej pory Pan Jezus ju\u017c nieustannie g\u0142osi Ewangeli\u0119 Kr\u00f3lestwa Niebieskiego. \u015awi\u0119ty Tomasz z Akwinu uczy, \u017ce okre\u015blenie \u201eKr\u00f3lestwo Niebieskie\u201d czy \u201eKr\u00f3lestwo Bo\u017ce\u201d mo\u017ce mie\u0107 w Nowym Testamencie podw\u00f3jne znaczenie. Nieraz odnosi si\u0119 ono do tych, kt\u00f3rzy s\u0105 w drodze, prowadzeni przez wiar\u0119. Chodzi tu o Ko\u015bci\u00f3\u0142 wojuj\u0105cy. Innym razem mo\u017ce odnosi\u0107 si\u0119 ono do zgromadzenia tych, kt\u00f3rzy osi\u0105gn\u0119li ju\u017c sw\u00f3j cel – to jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 tryumfuj\u0105cy. Jednak w tym pocz\u0105tkowym nawo\u0142ywaniu do nawr\u00f3cenia Pan Jezus ma na my\u015bli kr\u00f3lestwo mesja\u0144skie, sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 ze \u015bmiertelnik\u00f3w. Kr\u00f3lestwo, kt\u00f3re jest na tym \u015bwiecie, ale nie z tego \u015bwiata – Ko\u015bci\u00f3\u0142 wojuj\u0105cy. Tak te\u017c najcz\u0119\u015bciej nale\u017cy rozumie\u0107 okre\u015blenia \u201eKr\u00f3lestwo Bo\u017ce\u201d, \u201eKr\u00f3lestwo Niebieskie\u201d w p\u00f3\u017aniejszym g\u0142oszeniu Dobrej Nowiny. Za przyk\u0142ad mo\u017ce tu pos\u0142u\u017cy\u0107 13. rozdzia\u0142 Ewangelii \u015bw. Mateusza, gdzie Pan Jezus w przypowie\u015bciach o siewcy, ziarnie gorczycy, zakwasie, o perle ukrytej na roli i o sieci zarzuconej w morze zapowiada za\u0142o\u017cenie Ko\u015bcio\u0142a, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 w\u0142a\u015bnie okre\u015bleniami \u201eKr\u00f3lestwo Bo\u017ce\u201d, \u201eKr\u00f3lestwo Niebieskie\u201d. Takich miejsc mamy wi\u0119cej. Pan Jezus jasno zapowiada\u0142 za\u0142o\u017cenie nowego Ko\u015bcio\u0142a – Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego tu, na ziemi.<\/p>

Bezpo\u015brednio przed \u015bmierci\u0105 Pan Jezus przygotowa\u0142 i rozpocz\u0105\u0142 za\u0142o\u017cenie Ko\u015bcio\u0142a. Pan Jezus ustanowi\u0142 Chrzest \u015bwi\u0119ty i udziela\u0142 go: \u201ePotem Jezus i uczniowie Jego udali si\u0119 do ziemi judzkiej. Tam z nimi przebywa\u0142 i udziela\u0142 chrztu\u201d. Nasz Zbawiciel wybra\u0142 r\u00f3wnie\u017c pierwszych cz\u0142onk\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a \u015bwi\u0119tego po powrocie z pustyni, gdzie przygotowywa\u0142 si\u0119 na rozpocz\u0119cie swej publicznej dzia\u0142alno\u015bci: \u201eZ nastaniem dnia przywo\u0142a\u0142 swoich uczni\u00f3w i wybra\u0142 spo\u015br\u00f3d nich dwunastu, kt\u00f3rych te\u017c nazwa\u0142 aposto\u0142ami\u201d. Ich to Zbawiciel otacza\u0142 szczeg\u00f3ln\u0105 trosk\u0105, pozwoli\u0142 im pozna\u0107 tajemnice Kr\u00f3lestwa Niebieskiego, aby g\u0142osili je rzeszom. Nast\u0119pnie wybra\u0142 Pan Jezus 72 uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy wspierali Aposto\u0142\u00f3w w ich misji: \u201eNast\u0119pnie wyznaczy\u0142 Pan jeszcze innych siedemdziesi\u0119ciu dw\u00f3ch i wys\u0142a\u0142 ich po dw\u00f3ch przed sob\u0105 do ka\u017cdego miasta i miejscowo\u015bci, dok\u0105d sam przyj\u015b\u0107 zamierza\u0142\u201d. Pan Jezus r\u00f3wnie\u017c przygotowywa\u0142 sukcesywnie prymat \u015bw. Piotra. Ju\u017c przy jego powo\u0142aniu Chrystus zaznacza, \u017ce jego imi\u0119 b\u0119dzie Piotr, co znaczy ska\u0142a. Na tej skale Pan Jezus zbuduje sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142. Piotr w porz\u0105dku zawsze wymieniany jest osobno jako pierwszy w\u015br\u00f3d aposto\u0142\u00f3w.<\/p>

Ostateczne i pe\u0142ne ukonstytuowanie Ko\u015bcio\u0142a dokona\u0142o si\u0119 po zmartwychwstaniu Pana Jezusa. Pan Jezus przez czterdzie\u015bci dni objawia\u0142 si\u0119 Swoim uczniom i poucza\u0142 ich odno\u015bnie do g\u0142oszenia prawd wiary i dyscypliny Nowego Testamentu: \u201eukazywa\u0142 si\u0119 im przez czterdzie\u015bci dni i m\u00f3wi\u0142 o Kr\u00f3lestwie Bo\u017cym\u201d. W tym czasie Pan Jezus powierzy\u0142 Aposto\u0142om misj\u0119 g\u0142oszenia Ewangelii na ca\u0142ym \u015bwiecie. Przed samym momentem Wniebowst\u0105pienia Pan Jezus tymi s\u0142owy zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Aposto\u0142\u00f3w: \u201eId\u017acie wi\u0119c i nauczajcie wszystkie narody, udzielaj\u0105c im Chrztu w imi\u0119 Ojca i Syna, i Ducha \u015awi\u0119tego. Uczcie je zachowywa\u0107 wszystko, co wam przykaza\u0142em\u201d. Po zmartwychwstaniu Pan Jezus r\u00f3wnie\u017c udzieli\u0142 \u015bw. Piotrowi prymatu, kt\u00f3ry wcze\u015bniej mu obieca\u0142. Zbawiciel uczyni\u0142 go ksi\u0119ciem i g\u0142ow\u0105 nie tylko Aposto\u0142\u00f3w, ale ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a \u015bwi\u0119tego. \u015aw. Piotr, trzy razy zapewniwszy Pana Jezusa o swej mi\u0142o\u015bci do Niego, us\u0142ysza\u0142 z ust Zbawiciela s\u0142owa: \u201ePa\u015b baranki moje, pa\u015b owce moje\u201d. Po zmartwychwstaniu Pana Jezusa dope\u0142ni\u0142o si\u0119 dzie\u0142o za\u0142o\u017cenia Kr\u00f3lestwa Niebieskiego na ziemi, tak, \u017ce po Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy m\u0142ody Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 od razu got\u00f3w do realizacji powierzonej mu misji.<\/p>

Od czasu przyj\u015bcia Syna Bo\u017cego na \u015bwiat Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bwi\u0119ty jest jedyn\u0105 drog\u0105 Zbawienia. Rzeczywiste nale\u017cenie do Ko\u015bcio\u0142a jest dla ka\u017cdego z nas konieczne do zbawienia swej duszy. Kto z kolei z w\u0142asnej winy stawia si\u0119 poza Ko\u015bcio\u0142em, nie mo\u017ce dost\u0105pi\u0107 zbawienia. Pan Jezus bowiem Ko\u015bcio\u0142owi \u015bwi\u0119temu powierzy\u0142 \u015brodki konieczne nam do zbawienia. S\u0105 to prawdy wiary, sakramenty, kierownictwo ze strony pasterzy. Bez nale\u017cenia do Ko\u015bcio\u0142a nie b\u0119dziemy tego wszystkiego posiadali. A bez tych \u015brodk\u00f3w zginiemy na niebezpiecznej drodze do ojczyzny niebieskiej. Jasno i wyra\u017anie podkre\u015blali to Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a. Przytoczmy tu cho\u0107by s\u0142owa \u015bw. Ireneusza: \u201eKt\u00f3rzy s\u0105 poza Ko\u015bcio\u0142em, s\u0105 poza prawd\u0105; kt\u00f3rzy wywo\u0142uj\u0105 schizm\u0119, s\u0105 pr\u00f3\u017cni, niemaj\u0105cy mi\u0142o\u015bci do Boga\u201d. Oczywi\u015bcie, mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107, cho\u0107 coraz rzadziej, \u017ce kto\u015b nie s\u0142ysza\u0142 o Ko\u015bciele \u015bwi\u0119tym i bez w\u0142asnej winy nie nale\u017cy do niego. Lecz gdyby tylko pozna\u0142 prawd\u0119, ch\u0119tnie sta\u0142by si\u0119 cz\u0142onkiem Ko\u015bcio\u0142a. Taka osoba, nienale\u017c\u0105ca bez swej winy do Ko\u015bcio\u0142a, ma szans\u0119 na zbawienie. Wynika to ze s\u0142\u00f3w papie\u017ca Piusa IX, wypowiedzianych w alokucji Singulari quadam<\/em>: \u201eTrzeba wprawdzie wierzy\u0107, \u017ce nikt poza apostolskim, rzymskim Ko\u015bcio\u0142em nie mo\u017ce by\u0107 zbawiony, ten jest jedynie ark\u0105 zbawienia, do niej kto nie wejdzie, zginie potopem, lecz r\u00f3wnie\u017c trzeba uwa\u017ca\u0107 za rzecz pewn\u0105, \u017ce ci, kt\u00f3rzy nie znaj\u0105 prawdziwej religii, je\u015bli ta nieznajomo\u015b\u0107 jest nieprzezwyci\u0119\u017caln\u0105, \u017cadnej winy za to nie ponosz\u0105 w oczach Pana\u201d. Takie osoby, pozostaj\u0105ce w dobrej wierze, mog\u0105 posiada\u0107 \u0142ask\u0119 i nale\u017ce\u0107 do duszy Ko\u015bcio\u0142a. Musz\u0105 przynajmniej voto implicito<\/em> wype\u0142ni\u0107 wszystko, co jest konieczne do zbawienia. A wi\u0119c i voto implicito<\/em> przy\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 do Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

W tym miejscu mogliby\u015bmy zada\u0107 sobie s\u0142uszne pytanie, dok\u0105d zmierza ten artyku\u0142. Nie zosta\u0142a bowiem jeszcze poruszona w nim bezpo\u015brednio kwestia pytania zawartego w tytule. Potraktujmy to, co zosta\u0142o do tej pory napisane, jako drog\u0119 przygotowawcz\u0105. Widzieli\u015bmy, \u017ce Pan Jezus jest pos\u0142a\u0144cem niebieskim, b\u0119d\u0105cym Bogiem, \u017ce za\u0142o\u017cy\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 i powierzy\u0142 mu \u015brodki konieczne do zbawienia, a tym samym uczyni\u0142 przynale\u017cno\u015b\u0107 do niego konieczno\u015bci\u0105. A wi\u0119c droga, jak\u0105 przebyli\u015bmy, wyklucza ludzki pocz\u0105tek Ko\u015bcio\u0142a. Poprowadzi nas ona r\u00f3wnie\u017c do nast\u0119puj\u0105cego pytania: jaki Ko\u015bci\u00f3\u0142 za\u0142o\u017cy\u0142 B\u00f3g-Cz\u0142owiek? Uwa\u017cny czytelnik zauwa\u017cy zapewne, \u017ce odpowied\u017a na to pytanie pad\u0142a ju\u017c w tek\u015bcie. Pad\u0142a ona, gdy wspomniana zosta\u0142a kwestia prymatu. Pad\u0142a ona r\u00f3wnie\u017c w cytowanych s\u0142owach papie\u017ca Piusa IX. Pan Jezus za\u0142o\u017cy\u0142 jeden, \u015bwi\u0119ty, powszechny, apostolski ko\u015bci\u00f3\u0142. Tym ko\u015bcio\u0142em jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki. Nieraz nam, katolikom, zarzuca si\u0119 wielk\u0105 pych\u0119, gdy m\u00f3wimy, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jest jedyn\u0105 drog\u0105 do zbawienia. M\u00f3wi si\u0119, \u017ce twierdzimy tak, bo jeste\u015bmy katolikami. Nie. Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jest jedyn\u0105 drog\u0105 Zbawienia nie dlatego, \u017ce jeste\u015bmy katolikami. Wr\u0119cz odwrotnie: jeste\u015bmy katolikami, poniewa\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jest jedyn\u0105 drog\u0105 Zbawienia. Przypomina mi si\u0119 tutaj pewna wspania\u0142a wyprawa, podczas kt\u00f3rej Frodo postanawia opu\u015bci\u0107 Buckland, id\u0105c przez Stary Las. Do wyj\u015bcia prowadzi jedna \u015bcie\u017cka. Ale w czasie drogi pe\u0142nej przyg\u00f3d pojawiaj\u0105 si\u0119 i inne \u015bcie\u017cki. S\u0105 one z\u0142udnie podobne do tej jednej jedynej. Nie prowadz\u0105 one jednak do wyj\u015bcia, a wiod\u0105 w miejsca pe\u0142ne niebezpiecze\u0144stw, jak na przyk\u0142ad w dolin\u0119 Wii. Podobnie jest z naszym zbawieniem. Jest tylko jedna droga wyznaczona przez Boga, ale z biegiem historii pojawi\u0142y si\u0119 inne, podobne drogi, kt\u00f3re prowadz\u0105 na zatracenie.<\/p>

Teraz przejd\u017amy do tytu\u0142owego pytania, u\u017cytego teza w Li\u015bcie Konferencji Episkopatu. Ju\u017c na pocz\u0105tku czwartego punktu, zatytu\u0142owanego Wyzwanie ekumeniczne<\/em>, pada bardzo dwuznaczne zdanie: \u201eChrzest jest wydarzeniem, kt\u00f3rego nie da si\u0119 zamkn\u0105\u0107 tylko w kontek\u015bcie Ko\u015bcio\u0142a katolickiego\u201d. Zdanie to mo\u017cemy rozumie\u0107 wielorako. Oczywi\u015bcie wa\u017cny chrzest mo\u017ce zosta\u0107 udzielony poza widzialn\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105 Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. W tym sensie nie da si\u0119 go zamkn\u0105\u0107 tylko w kontek\u015bcie Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Jednak chrzest zawsze czyni cz\u0142owieka cz\u0142onkiem Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, dop\u00f3ki ten\u017ce aktem swej wolnej woli nie postawi si\u0119 poza Ko\u015bcio\u0142em. Czyli niejako zamyka nas w kontek\u015bcie Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Potwierdza to przytoczony zaraz po owym zdaniu cytat \u015bw. Paw\u0142a: \u201e[…] w jednym Duchu wszyscy zostali\u015bmy ochrzczeni w jedno Cia\u0142o\u201d. Na przyk\u0142ad dziecko wa\u017cnie ochrzczone przez pastora sekty protestanckiej pozostaje katolikiem do uzyskania pe\u0142ni rozumu, kiedy to prawdopodobnie pod wp\u0142ywem \u015brodowiska dokona aktu herezji i wykluczy si\u0119 z Ko\u015bcio\u0142a. Jest jeden chrzest, kt\u00f3ry czyni nas cz\u0142onkami Mistycznego Cia\u0142a Pana Jezusa – Ko\u015bcio\u0142a katolickiego do momentu oddzielenia si\u0119 od Ko\u015bcio\u0142a przez herezj\u0119 czy schizm\u0119. Je\u015bli to zdanie ma insynuowa\u0107, \u017ce heretycy czy schizmatycy, mimo akt\u00f3w herezji i schizmy, nale\u017c\u0105 do Ko\u015bcio\u0142a, to jest ono ca\u0142kowicie b\u0142\u0119dne. Nast\u0119pne zdania rzucaj\u0105 jednak \u015bwiat\u0142o na to wcze\u015bniejsze i niestety pog\u0142\u0119biaj\u0105 t\u0119 dwuznaczno\u015b\u0107, zaprzeczaj\u0105c ju\u017c jednoznacznie tradycyjnej eklezjologii.<\/p>

We wspomnianym Li\u015bcie Pasterskim czytamy bowiem dalej: \u201eDlatego chrzest czyni chrze\u015bcijan, niezale\u017cnie od istniej\u0105cych mi\u0119dzy nimi podzia\u0142\u00f3w, cz\u0142onkami jednego Cia\u0142a Chrystusowego. Tworzy jedno\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie sprowadza si\u0119 wy\u0142\u0105cznie do oboj\u0119tnej tolerancji i wzajemnej wiedzy o sobie, lecz spe\u0142nia si\u0119 w wymianie duchowych dar\u00f3w. Dzi\u0119kujemy Bogu za przyj\u0119t\u0105 na pocz\u0105tku 2000 r. przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki i Ko\u015bcio\u0142y zrzeszone w Polskiej Radzie Ekumenicznej Deklaracj\u0119 o wzajemnym uznaniu chrztu jako sakramentu jedno\u015bci\u201d. W \u015bwietle dotychczasowej nauki Ko\u015bcio\u0142a niedopuszczalnym jest nazwanie chrztu sakramentem jedno\u015bci, bo nim rzeczywi\u015bcie nie jest. Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest jeden jedno\u015bci\u0105 wiary, hierarchii i kultu. Tam, gdzie brakuje jednego z tych element\u00f3w, w \u017cadnym wypadku nie mo\u017ce by\u0107 mowy o jedno\u015bci z Ko\u015bcio\u0142em katolickim. Jedno\u015b\u0107 wiary polega na tym, \u017ce wszyscy cz\u0142onkowie Ko\u015bcio\u0142a wyznaj\u0105 t\u0119 sam\u0105 wiar\u0119. Pan Jezus kaza\u0142 Aposto\u0142om g\u0142osi\u0107 narodom prawdy wiary: \u201eUczcie je zachowywa\u0107 wszystko, co wam przykaza\u0142em\u201d. A wi\u0119c ka\u017cdy cz\u0142onek Ko\u015bcio\u0142a musi wierzy\u0107 w to, co Pan Jezus objawi\u0142, a czego strze\u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bwi\u0119ty, Jego wierna Oblubienica. Nie wystarczy tutaj wewn\u0119trzny akt intelektu, przez kt\u00f3ry wierzymy w prawdy objawione, lecz konieczne jest zewn\u0119trzne wyznanie. Jedno\u015b\u0107 hierarchii polega na tym, \u017ce wszyscy cz\u0142onkowie Ko\u015bcio\u0142a musz\u0105 by\u0107 podlegli tej samej widzialnej w\u0142adzy ko\u015bcielnej. Taka by\u0142a wola Pana naszego Jezusa Chrystusa. Wyra\u017ca j\u0105 nadanie prymatu \u015bw. Piotrowi. Pan Jezus zapowiedzia\u0142 mu: \u201eTy jeste\u015b Piotr, i na tej Skale zbuduj\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 m\u00f3j\u201d. Jemu Pan Jezus powierzy\u0142 klucze Kr\u00f3lestwa Niebieskiego i zadanie pasienia owieczek. Z kolei jedno\u015b\u0107 kultu polega na tym, \u017ce sakramenty, ustanowione dla u\u015bwi\u0119cania ludzi, s\u0105 w ca\u0142ym Ko\u015bciele takie same. A wi\u0119c cz\u0142onkowie Ko\u015bcio\u0142a maj\u0105 dost\u0119p do tych samych sakrament\u00f3w i uczestnicz\u0105 w nich. Gdy jeden z tych trzech warunk\u00f3w jedno\u015bci nie jest spe\u0142niony, nie ma mowy o prawdziwej jedno\u015bci z Ko\u015bcio\u0142em. Gdy \u015bwiadomie wykluczymy jeden z tych element\u00f3w, stawiamy si\u0119 tym samym poza Ko\u015bcio\u0142em i przestajemy by\u0107 cz\u0142onkami Mistycznego Cia\u0142a Pana naszego Jezusa Chrystusa. Pisze o tym Papie\u017c Pius XII w encyklice Mistici corporis<\/em>: \u201eDo cz\u0142onk\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a w rzeczywisto\u015bci zalicza\u0107 trzeba tych tylko ludzi, kt\u00f3rzy sakrament odrodzenia na Chrzcie \u015bw. przyj\u0119li i wyznaj\u0105 prawdziw\u0105 wiar\u0119, a nie pozbawili si\u0119 sami w niegodny spos\u00f3b \u0142\u0105czno\u015bci z Ko\u015bcio\u0142em, ani te\u017c w\u0142adza prawowita nie wy\u0142\u0105czy\u0142a ich z grona wiernych za bardzo ci\u0119\u017ckie przewinienia. \u201eW jednym bowiem duchu – m\u00f3wi Aposto\u0142 – wszyscy\u015bmy w jedno cia\u0142o ochrzczeni, czy to \u017bydzi, czy poganie, czy niewolnicy, czy wolni. Jako wi\u0119c w prawdziwym zgromadzeniu wiernych jedno mamy cia\u0142o, jednego ducha, jednego Pana i jeden chrzest, tak te\u017c mo\u017cemy mie\u0107 jedn\u0105 wiar\u0119, tak i\u017c kto Ko\u015bcio\u0142a s\u0142ucha\u0107 si\u0119 wzdryga, ten ma by\u0107, wed\u0142ug rozkazu samego Chrystusa, uwa\u017cany za poganina i jawnogrzesznika. Dlatego te\u017c ci, co wiar\u0105 i rz\u0105dami s\u0105 od siebie oddzieleni, nie mog\u0105 by\u0107 w takim jednolitym Ciele i w jego jedynym Boskim duchu\u201d. Widzimy, \u017ce chrzest czyni nas cz\u0142onkami Mistycznego Cia\u0142a, ale nie niezale\u017cnie od istniej\u0105cych podzia\u0142\u00f3w, jak twierdz\u0105 biskupi. Papie\u017c Pius XII m\u00f3wi jasno, \u017ce heretycy i schizmatycy nie mog\u0105 by\u0107 w jednolitym Ciele Chrystusowym. Jedni bowiem zaprzeczaj\u0105 jedno\u015bci wiary, drudzy jedno\u015bci hierarchii tj. rz\u0105d\u00f3w.<\/p>

Czytaj\u0105c dalej list, znajdujemy kolejne zaprzeczenie prawdziwej eklezjologii. Takim zaprzeczeniem jest zdanie: \u201ePolska przyj\u0119\u0142a chrzest w czasie, gdy Ko\u015bci\u00f3\u0142 w du\u017cej mierze by\u0142 jeszcze niepodzielony na prawos\u0142awie (1054 rok) i ko\u015bcio\u0142y protestanckie (1517 rok)\u201d. Nie mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest podzielony na prawos\u0142awie i protestantyzm. Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest jeden, niepodzielny. Wyobra\u017amy sobie wielkie drzewo. Pewnego razu jeden konar tego drzewa usycha i odpada od tego drzewa. Nie mo\u017cemy wtedy powiedzie\u0107, \u017ce mamy dwa drzewa czy dwie cz\u0119\u015bci, sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 na jedno drzewo. Mamy drzewo i usch\u0142y konar, kt\u00f3ry tniemy i wrzucamy do kominka. Gdy pewna cz\u0119\u015b\u0107 od\u0142\u0105cza si\u0119 od Ko\u015bcio\u0142a przez herezj\u0119 czy schizm\u0119, stawia si\u0119 poza Ko\u015bcio\u0142em. Przestaje by\u0107 jego cz\u0119\u015bci\u0105, cz\u0119\u015bci\u0105 nale\u017c\u0105c\u0105 do Ko\u015bcio\u0142a. Ale to zdanie jest jedynie odbiciem b\u0142\u0119du, g\u0142oszonego w Lumen gentium<\/em>, konstytucji Soboru Watyka\u0144skiego II. Do tej pory zawsze zgodnie z prawd\u0105 g\u0142oszono nauk\u0119, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jest Ko\u015bcio\u0142em Chrystusa. Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jest spo\u0142eczno\u015bci\u0105 ustanowion\u0105 przez Chrystusa oraz Jego Mistycznym Cia\u0142em. Kto wyklucza si\u0119 z tej spo\u0142eczno\u015bci, jest poza t\u0105 spo\u0142eczno\u015bci\u0105, poza Ko\u015bcio\u0142em katolickim, a tym samym poza Ko\u015bcio\u0142em Chrystusowym, bo jeden i drugi jest tym samym. Z nauki g\u0142oszonej przez Lumen gentium<\/em> wynika\u0142oby jednak, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy jest czym\u015b wi\u0119kszym, obszerniejszym ni\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki. Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy jako spo\u0142eczno\u015b\u0107 widzialna nie jest ustanowiony jedynie w Ko\u015bciele katolickim. Aby to wyrazi\u0107, sob\u00f3r zmieni\u0142 s\u0142owo \u201ejest\u201d na \u201etrwa w…\u201d. A wi\u0119c Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy nie \u201ejest\u201d Ko\u015bcio\u0142em katolickim, a \u201etrwa w\u201d Ko\u015bciele katolickim. Wed\u0142ug Lumen gentium<\/em> znaczy to, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy trwa w pe\u0142ni w Ko\u015bciele katolickim, ale jest r\u00f3wnie\u017c obecny w sektach heretyckich i schizmatyckich \u201e…i poza jego organizmem znajduj\u0105 si\u0119 liczne pierwiastki u\u015bwi\u0119cenia i prawdy, kt\u00f3re jako w\u0142a\u015bciwe dary Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego nak\u0142aniaj\u0105 do jedno\u015bci katolickiej\u201d. Przyjmuj\u0105c t\u0119 nauk\u0119, mo\u017cemy rzec, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest podzielony, jak czytamy to w Li\u015bcie pasterskim. Przed Soborem Watyka\u0144skim II nie by\u0142oby to jednak mo\u017cliwe.<\/p>

Drodzy Czytelnicy, po lekturze tego Listu<\/em> przypomnia\u0142y mi si\u0119 s\u0142owa \u015bw. Paw\u0142a Aposto\u0142a, napisane w drugim li\u015bcie do Tymoteusza: \u201ePrzyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie b\u0119d\u0105 znosili, ale wed\u0142ug w\u0142asnych po\u017c\u0105da\u0144 – poniewa\u017c ich uszy \u015bwierzbi\u0105 – b\u0119d\u0105 sobie mno\u017cyli nauczycieli. B\u0119d\u0105 si\u0119 odwracali od s\u0142uchania prawdy, a obr\u00f3c\u0105 si\u0119 ku zmy\u015blonym opowiadaniom\u201d. I rzeczywi\u015bcie, doczekali\u015bmy czas\u00f3w, kiedy od stra\u017cnik\u00f3w prawdy s\u0142yszymy ba\u015bnie i b\u0142\u0119dne nauki. Ile to razy w dzisiejszych czasach przez postaw\u0119 pasterzy masy ludzi utwierdzane s\u0105 w b\u0142\u0119dach i fa\u0142szywych przekonaniach. \u015awiat\u0142o prawdy z kolei chowane jest pod korzec. Mimo to, b\u0142\u0119dem by\u0142oby si\u0119 zniech\u0119ca\u0107 i traci\u0107 nadziej\u0119. Przeciwnie, musimy, jak pisze \u015bw. Pawe\u0142 w tym samym li\u015bcie, \u201eczuwa\u0107 we wszystkim i znosi\u0107 trudy\u201d ku chwale Chrystusa i jego Oblubienicy – Ko\u015bcio\u0142a \u015bwi\u0119tego.<\/p>

ks. Dawid Wierzycki FSSPX<\/em><\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Komentarz do Listu Pasterskiego Episkopatu Polski na Jubileusz 1050-lecia Chrztu PolskiJad\u0105c pewnego dnia samochodem, s\u0142ucha\u0142em serwisu informacyjnego. W pewnym momencie w eterze da\u0142 si\u0119 s\u0142ysze\u0107 g\u0142os ordynariusza naszej diecezji warszawsko-praskiej, J.E. abpa Henryka Hosera. Hierarcha podkre\u015bli\u0142, \u017ce najwa\u017cniejszymi wydarzeniami w naszej ojczy\u017anie w 2016 r. b\u0119d\u0105 \u015awiatowe Dni M\u0142odzie\u017cy w Krakowie i obchody 1050. rocznicy […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[5],"tags":[196,32,195,98,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/86311"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=86311"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/86311\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=86311"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=86311"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=86311"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}