{"id":86214,"date":"2016-03-02T12:44:21","date_gmt":"2016-03-02T17:44:21","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=86214"},"modified":"2016-03-02T12:44:21","modified_gmt":"2016-03-02T17:44:21","slug":"luter-myslal-ze-byl-boski-plinio-correa-de-oliveira","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=86214","title":{"rendered":"Luter my\u015bla\u0142, \u017ce by\u0142 boski! – Plinio Corr\u00c3\u00aaa de Oliveira<\/em>"},"content":{"rendered":"

Nie rozumiem, jak dzisiejsi ludzie Ko\u015bcio\u0142a – nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c niekt\u00f3rych spo\u015br\u00f3d tych najbardziej kulturalnych, wykszta\u0142conych i znamienitych – mog\u0105 mitologizowa\u0107 posta\u0107 herezjarchy Lutra. W swojej gorliwo\u015bci chc\u0105 przys\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 w ten spos\u00f3b ekumenicznemu zbli\u017ceniu z protestantami, a po\u015brednio ze wszystkimi religiami, szko\u0142ami filozoficznymi, etc. Czy nie dostrzegaj\u0105 oni jednak niebezpiecze\u0144stwa czyhaj\u0105cego na nas wszystkich na ko\u0144cu tej drogi, niebezpiecze\u0144stwa polegaj\u0105cego na utworzeniu – na skal\u0119 \u015bwiatow\u0105 – ponurego supermarketu religii, filozofii i system\u00f3w r\u00f3\u017cnego rodzaju, w kt\u00f3rym prawda i b\u0142\u0105d b\u0119d\u0105 rozsypane w kawa\u0142kach, wymieszane ze sob\u0105 w kakofonicznym zam\u0119cie?<\/strong><\/p>

Jedyn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3rej brakowa\u0142oby w tym \u015bwiecie by\u0142aby – je\u017celi mogliby\u015bmy osi\u0105gn\u0105\u0107 taki stan – ca\u0142a prawda, jak\u0105 jest rzymska, katolicka i apostolska wiara, bez \u017cadnej plamy i rysy.
<\/strong><\/p>

Dzi\u015b zaprezentuje troch\u0119 fakt\u00f3w o Lutrze jasno wskazuj\u0105cych, \u017ce sw\u0105d tego buntownika unosi\u0142by si\u0119 nad takim supermarketem religii, lub raczej: kostnic\u0105 religii, filozofii i ludzkiej my\u015bli. Do niego nale\u017cy, z pewnego punktu widzenia, rola punktu wyj\u015bcia w tym marszu ku ca\u0142kowitemu zam\u0119towi.<\/p>

Wyj\u0105tkowo charakterystycznym elementem nauczania Lutra jest jego nauka o usprawiedliwieniu przez sam\u0105 wiar\u0119. M\u00f3wi\u0105c pro\u015bciej, niesko\u0144czone zas\u0142ugi Chrystusa, same z siebie zapewniaj\u0105 wieczne zbawienie cz\u0142owiekowi, bez jakiejkolwiek wsp\u00f3\u0142pracy z jego strony. St\u0105d te\u017c cz\u0142owiek mo\u017ce na tym \u015bwiecie grzeszne \u017cycie bez \u017cadnych wyrzut\u00f3w sumienia b\u0105d\u017a boja\u017ani przed sprawiedliwo\u015bci\u0105 Bo\u017c\u0105. Dla Lutra g\u0142os sumienia nie by\u0142 g\u0142osem \u0142aski, ale raczej… diab\u0142a!<\/p>

Z tego powodu napisa\u0142 on do przyjaciela, \u017ce cz\u0142owiek dr\u0119czony przez diab\u0142a powinien od czasu do czasu \u201ewi\u0119cej pi\u0107, uprawia\u0107 hazard, zabawia\u0107 si\u0119, a z nienawi\u015bci i pogardy do diab\u0142a pope\u0142ni\u0107 jaki\u015b, aby uniemo\u017cliwi\u0107 mu n\u0119kanie sumienia drobiazgami. Ca\u0142y Dekalog powinien by\u0107 wymazany sprzed naszych oczu i z naszych dusz, bo tak bardzo jeste\u015bmy prze\u015bladowani i dr\u0119czeni przez diab\u0142a\u201d (M. Luther, \u201eBriefe, Sendschreiben und Bedenken\u201d, ed. De Wette, Berlin, 1825-1828 – Cf. op.cit.<\/em>, s.199-200).<\/p>

Id\u0105c po tej samej linii Luter pisa\u0142 r\u00f3wnie\u017c: \u201eB\u00f3g zobowi\u0105zuje ci\u0119 tylko, aby\u015b wierzy\u0142 i wiar\u0119 wyznawa\u0142. We wszystkich pozosta\u0142ych rzeczach pozostawia ci swobod\u0119 jako panu i w\u0142adcy, aby\u015b robi\u0142 cokolwiek zechcesz. Co wi\u0119cej, je\u015bli o Niego chodzi, nie ma \u017cadnego znaczenia to, czy zostawisz swoj\u0105 \u017con\u0119, uciekniesz od swojego pana albo to, czy \u0142amiesz wszystkie swoje zobowi\u0105zania. Jakie ma dla Niego znaczenie to, czy robisz lub nie robisz takich rzeczy?\u201d (Werke<\/em>, Weimar ed., XII, s.131 nn – Cf. op. cit.<\/em>, s. 446).<\/p>

Zach\u0119ta do grzechu dana w li\u015bcie do Melanchtona z 1 sierpnia 1521 jest chyba jeszcze bardziej wymowna: \u201eB\u0105d\u017a grzesznikiem, grzesz mocno (esto peccator et pecca fortiter), ale wierz i raduj si\u0119 tym bardziej w Chrystusie, zwyci\u0119zcy grzechu, \u015bmierci i \u015bwiata. Podczas tego \u017cycia musimy grzeszy\u0107. Wystarczy, \u017ce dzi\u0119ki mi\u0142osierdziu Boga znamy Baranka, kt\u00f3ry g\u0142adzi grzechy \u015bwiata. Grzech nie oddzieli nas od Niego, nawet je\u015bliby\u015bmy pope\u0142nili dziennie tysi\u0105c morderstw i tysi\u0105c cudzo\u0142\u00f3stw\u201d (\u201eBriefe, Sendschreiben und Bedenken\u201d, ed. De Wette, II, s.37 – Cf. op. cit.<\/em>, s. 439).<\/p>

Ta nauka jest tak dziwna, \u017ce nawet samemu Lutrowi z trudem udawa\u0142o si\u0119 w ni\u0105 wierzy\u0107: \u201eNie ma \u017cadnej religii na ca\u0142ym \u015bwiecie, kt\u00f3ra naucza takiej doktryny o usprawiedliwieniu; ja sam, cho\u0107 jej nauczam publicznie, mam wielkie trudno\u015bci, aby prywatnie w ni\u0105 wierzy\u0107\u201d (\u201eWerke\u201d, Weimar ed., XXV, s.330 – Cf. op. cit.<\/em>, s.158).<\/p>

Sam Luter dostrzega\u0142 niszcz\u0105ce skutki jego – jak przyznawa\u0142 – nieszczerego nauczania: \u201eEwangelia znajduje dzi\u015b zwolennik\u00f3w przekonanych, \u017ce jest ona niczym innym jak tylko nauk\u0105 s\u0142u\u017c\u0105c\u0105 zape\u0142nianiu ich brzuch\u00f3w i daj\u0105c\u0105 nieograniczon\u0105 w\u0142adz\u0119 wszystkim ich impulsom\u201d (\u201eWerke\u201d, Weimar ed., XXXIII, s.2 – Cf. op. cit.<\/em>, s.212) Luter dodawa\u0142, odno\u015bnie swoich ewangelickich zwolennik\u00f3w, \u017ce \u201es\u0105 oni siedem razy gorsi ni\u017c byli przedtem. Po g\u0142oszeniu naszej nauki ludzie oddali si\u0119 rabunkowi, k\u0142amstwu, oszustwu, rozpu\u015bcie, pija\u0144stwu i wszelkim innym na\u0142ogom. Wyp\u0119dzili\u015bmy diab\u0142a (papiestwo), a siedem gorszych przysz\u0142o na to miejsce\u201d. (\u201eWerke\u201d, Weimar ed., XXVIII, s.763 – Cf. op. cit.<\/em>, s.440).<\/p>

\u201ePo tym jak zrozumieli\u015bmy, \u017ce dobre uczynki nie s\u0105 konieczne dla usprawiedliwienia, sta\u0142em si\u0119 znacznie bardziej opiesza\u0142y i ozi\u0119b\u0142y w czynieniu dobra… i je\u017celi mogliby\u015bmy wr\u00f3ci\u0107 do starego stanu rzeczy i je\u017celi nauka o konieczno\u015bci dobrych uczynk\u00f3w dla bycia \u015bwi\u0119tym mog\u0142aby zosta\u0107 o\u017cywiona, to nasz entuzjazm i po\u015bpiech w czynieniu dobra by\u0142by inny\u201d (\u201eWerke\u201d, Weimar ed., XXVII, s. 443 – Cf. op. cit.<\/em>, s. 441).<\/p>

Wszystkie te szale\u0144stwa wyja\u015bniaj\u0105, jak Luter wpad\u0142 w sza\u0142 szata\u0144skiej pychy m\u00f3wi\u0105c o sobie: \u201eCzy Luter nie wydaje ci si\u0119 by\u0107 dziwakiem? Tyle razy, ile nad tym si\u0119 zastanawiam, my\u015bl\u0119, \u017ce jest Bogiem. W przeciwnym razie, jak jego pisma lub jego imi\u0119 mog\u0142oby mie\u0107 moc przemieniania \u017cebrak\u00f3w w pan\u00f3w, uczni\u00f3w w doktor\u00f3w (nauk), oszust\u00f3w w \u015bwi\u0119tych, szlamu w per\u0142y!\u201d (Ed. Wittenberg, 1551, t.IV, s.378 – Cf. op. cit.<\/em>, s.190).<\/p>

W innych sytuacjach opinia Lutra o samym sobie by\u0142a znacznie bardziej obiektywna: \u201eJestem cz\u0142owiekiem nara\u017conym i uwik\u0142anym w spo\u0142ecze\u0144stwo, rozpust\u0119, cielesne odruchy, zaniedbania i inne niepokoje, do kt\u00f3rych dodane s\u0105 te wynikaj\u0105ce z mojego urz\u0119du\u201d (\u201eBriefe, Sendschreiben und Bedenken\u201d, ed. De Wette, I, s.232 – Cf. op. cit.<\/em>, s.198).<\/p>

Luter, ekskomunikowany w Wormacji w 1521 r., odda\u0142 si\u0119 pr\u00f3\u017cniactwu i lenistwu. 13 lipca pisa\u0142 do innego protestanckiego przyw\u00f3dcy, Melanchtona: \u201eZnajduj\u0119 siebie tutaj niewra\u017cliwego i oci\u0119\u017ca\u0142ego, tkwi\u0105cego w pr\u00f3\u017cniactwie. Modl\u0119 si\u0119 ma\u0142o i przestaj\u0119 op\u0142akiwa\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142 Bo\u017cy, poniewa\u017c moje nieokie\u0142znane cia\u0142o p\u0142onie w wielkim p\u0142omieniu. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c: ja, kt\u00f3ry powinienem mie\u0107 \u017car ducha, mam \u017car cia\u0142a, rozwi\u0105z\u0142o\u015bci, lenistwa, pr\u00f3\u017cniactwa i ospa\u0142o\u015bci\u201d (\u201eBriefe, Sendschreiben und Bedenken\u201d, ed. De Wette, II, s.22 – Cf. op. cit.<\/em>, s.198).<\/p>

W kazaniu wyg\u0142oszonym w 1532 roku powiedzia\u0142: \u201eCo do mnie, to wyznaj\u0119 i wielu innych mog\u0142oby niew\u0105tpliwie uczyni\u0107 takie wyznanie, \u017ce nie dbam o dyscyplin\u0119 i gorliwo\u015b\u0107. Teraz bardziej jestem niedba\u0142y ni\u017c za czas\u00f3w papiestwa; nikt nie ma teraz takiej \u017carliwo\u015bci dla Ewangelii jak to widywa\u0142o si\u0119 w przesz\u0142o\u015bci\u201d (\u201eSaemtiliche Werke\u201d, Plochman ed. – Irmischer, XVIII2, s.353 – Cf. op. cit.<\/em>, s. 441).<\/p>

Jak\u0105 zatem mo\u017cna odnale\u017a\u0107 rzecz, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy\u0142aby t\u0119 moralno\u015b\u0107 z moralno\u015bci\u0105 \u015bwi\u0119tego, apostolskiego Ko\u015bcio\u0142a Rzymskokatolickiego?<\/p>

Plinio Corr\u00c3\u00aaa de Oliveira<\/strong><\/em><\/p>

\u201eFolha de S. Paulo\u201d, 1.10.1984 r.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Nie rozumiem, jak dzisiejsi ludzie Ko\u015bcio\u0142a – nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c niekt\u00f3rych spo\u015br\u00f3d tych najbardziej kulturalnych, wykszta\u0142conych i znamienitych – mog\u0105 mitologizowa\u0107 posta\u0107 herezjarchy Lutra. W swojej gorliwo\u015bci chc\u0105 przys\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 w ten spos\u00f3b ekumenicznemu zbli\u017ceniu z protestantami, a po\u015brednio ze wszystkimi religiami, szko\u0142ami filozoficznymi, etc. Czy nie dostrzegaj\u0105 oni jednak niebezpiecze\u0144stwa czyhaj\u0105cego na nas wszystkich na […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[132,196,238],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/86214"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=86214"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/86214\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=86214"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=86214"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=86214"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}