{"id":85651,"date":"2016-02-07T17:49:47","date_gmt":"2016-02-07T22:49:47","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=85651"},"modified":"2016-02-07T17:49:47","modified_gmt":"2016-02-07T22:49:47","slug":"na-zyznej-ziemi-katolicki-tradycjonalizm-we-francji-przed-powstaniem-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=85651","title":{"rendered":"Na \u017cyznej ziemi \u2013 katolicki tradycjonalizm we Francji przed powstaniem FSSPX"},"content":{"rendered":"

Pozytywna reakcja, z jak\u0105 spotka\u0142a si\u0119 postawa abp. Lefebvre\u2019a we Francji, w du\u017cej cz\u0119\u015bci wynika ze skomplikowanej historii tamtejszego Ko\u015bcio\u0142a – historii, kt\u00f3ra opatrzno\u015bciowo da\u0142a francuskim katolikom czas i mo\u017cliwo\u015b\u0107 przygotowania \u015brodk\u00f3w zaradczych na czas kryzysu. Poni\u017csze opracowanie, pierwotnie opublikowane w wewn\u0119trznym biuletynie Bractwa Kap\u0142a\u0144skiego \u015awi\u0119tego Piusa X, a nast\u0119pnie, za zgod\u0105 bp. Bernarda Fellaya, w miesi\u0119czniku \u201eThe Angelus\u201d, opowiada o historii ruchu tradycji katolickiej, kt\u00f3ry – jak udowadniaj\u0105 jego autorzy – zacz\u0105\u0142 si\u0119 formowa\u0107 nie dopiero w odpowiedzi na postanowienia II Soboru Watyka\u0144skiego, lecz o wiele wcze\u015bniej, gdy idee Rewolucji Francuskiej nie si\u0119gn\u0119\u0142y jeszcze tak g\u0142\u0119boko do wn\u0119trza Ko\u015bcio\u0142a.<\/em><\/strong><\/p>

\"\"W roku 1974 abp Lefebvre kupi\u0142 dom na Rue des Carri\u00c3\u00a8res w Suresnes (w aglomeracji paryskiej), kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 przycz\u00f3\u0142kiem dla jego dzia\u0142alno\u015bci we Francji. Francuski dystrykt Bractwa Kap\u0142a\u0144skiego \u015awi\u0119tego Piusa X zosta\u0142 utworzony 15 sierpnia 1976 r. i powierzony w zarz\u0105d ks. Paw\u0142owi Aulagnierowi (ur. 1943; \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie otrzyma\u0142 z r\u0105k abp. Lefebvre\u2019a w 1971 r.). Tego samego dnia Arcybiskup po\u015bwi\u0119ci\u0142 nabyty niewiele wcze\u015bniej przeorat \u015bw. Anny w Lanvallay w Bretanii. Nast\u0119pnego dnia, 16 sierpnia, zosta\u0142 podpisany akt kupna przeoratu Matki Bo\u017cej z Pointet w Owernii, kt\u00f3ry przez kolejne dwa lata by\u0142 siedzib\u0105 prze\u0142o\u017conego dystryktu, by nast\u0119pnie s\u0142u\u017cy\u0107 jako dom rekolekcyjny. Wreszcie w tym samym czasie zosta\u0142 za\u0142o\u017cony przeorat pw. \u015bw. Micha\u0142a w St-Michel-en-Brenne w Regionie Centralnym, a w kolejnym roku powsta\u0142 dom macierzysty Si\u00f3str Bractwa \u015awi\u0119tego Piusa X. Pod koniec 1976 r., pierwszego roku dzia\u0142alno\u015bci, dystrykt francuski liczy\u0142 zaledwie cztery domy, z kt\u00f3rych tylko jeden zosta\u0142 niezb\u0119dnie wyposa\u017cony.<\/p>

Obecnie, po z g\u00f3r\u0105 trzydziestu latach, dystrykt francuski liczy 39 dom\u00f3w, w kt\u00f3rych stale mieszkaj\u0105 kap\u0142ani (nie licz\u0105c innych dom\u00f3w, w kt\u00f3rych rezyduj\u0105 kapelani [np. zakonni – przyp. t\u0142um.]) oraz 130 pos\u0142uguj\u0105cych ksi\u0119\u017cy; drugim co do wielko\u015bci jest dystrykt ameryka\u0144ski z 16 domami i 55 kap\u0142anami. Aby osi\u0105gn\u0105\u0107 tak\u0105 sam\u0105 liczb\u0119 dom\u00f3w i kap\u0142an\u00f3w, jak w dystrykcie francuskim, nale\u017ca\u0142oby po\u0142\u0105czy\u0107 dystrykt USA z trzecim co do wielko\u015bci dystryktem niemieckim (kt\u00f3ry ma 14 dom\u00f3w i 41 ksi\u0119\u017cy) oraz czwartym – po\u0142udniowoameryka\u0144skim (licz\u0105cym 11 dom\u00f3w i 34 kap\u0142an\u00f3w).<\/p>

Te nadzwyczajne dane nie s\u0105 jedynymi, kt\u00f3re zas\u0142uguj\u0105 na uwag\u0119. W Bractwie \u015aw. Piusa X ksi\u0119\u017ca narodowo\u015bci francuskiej stanowi\u0105 trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kap\u0142an\u00f3w. Trzeba te\u017c zauwa\u017cy\u0107, \u017ce w og\u00f3le w\u015br\u00f3d zgromadze\u0144 Tradycji prawie wszystkie m\u0119skie i du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 \u017ce\u0144skich ma francuskie korzenie: klasztory benedykty\u0144skie \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca, Matki Bo\u017cej z Guadalupe i Matki Bo\u017cej z Bellaigue (ufundowany przez mnich\u00f3w z opactwa \u015bw. Marii Magdaleny w Barroux, za\u0142o\u017conego przez o. Gerarda Calveta [1927-2008]); Bractwo Przemienienia z M\u00c3\u00a9rigny, za\u0142o\u017cone przez ks. Bernarda Lecareux (ur. 1933); kapucyni z Morgon, za\u0142o\u017ceni przez o. Eugeniusza de Villeurbanne (1904-1990); dominikanie z Avrill\u00c3\u00a9; Siostry Bractwa \u015aw. Piusa X, za\u0142o\u017cone przez m. Mari\u0119 Gabriel\u0119 Lefebvre (1907-1987); tradycyjne karmele za\u0142o\u017cone przez m. Mari\u0119 Krystyn\u0119 Lefebvre (1908-1996); dominikanki nauczaj\u0105ce od \u015awi\u0119tego Imienia Jesus z Brignoles i Fanjeaux; ma\u0142e siostry \u015awi\u0119tego Franciszka z Le Tr\u00c3\u00a9voux; benedyktynki z Lamair\u00c3\u00a9; ma\u0142e s\u0142u\u017cebniczki \u015bw. Jana Chrzciciela z Le Rafflay; klaryski z Morgon; dominikanki kontemplacyjne z Avrill\u00c3\u00a9 itd.<\/p>

Trzeba te\u017c pami\u0119ta\u0107, \u017ce i inne zgromadzenia, w kt\u00f3rych jest celebrowana tradycyjna Msza \u015bw. (zwi\u0105zane z komisj\u0105 Ecclesia Dei<\/em>), w wi\u0119kszo\u015bci r\u00f3wnie\u017c s\u0105 pochodzenia francuskiego lub z Francj\u0105 zwi\u0105zane – np. klasztor w Fontgombault i jego fundacje (Randol i inne); Mali Bracia Naj\u015bwi\u0119tszego Serca, za\u0142o\u017ceni przez ks. [Jerzego (Georgesa)] de Nantes; klasztor \u015bw. Marii Magdaleny z Barroux i jego fundacje (klasztor St Marie de la Garde); opactwo Zwiastowania Matki Bo\u017cej; dominikanki nauczaj\u0105ce od Ducha \u015awi\u0119tego, za\u0142o\u017cone przez ks. Wiktora Alana Berto (1900-1968); opactwo \u015bw. J\u00f3zefa z Clairval, za\u0142o\u017cone przez o. Augustyna Mari\u0119 Joly\u2019ego (1917-2006); Instytut \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca z Riaumont, za\u0142o\u017cony przez o. Alberta Reveta (1917-1986); Stowarzyszenie \u015bw. Wincentego Ferreriusza z Ch\u00c3\u00a9m\u00c3\u00a9r\u00c3\u00a9; Instytut Chrystusa Kr\u00f3la Najwy\u017cszego Kap\u0142ana; Bractwo Kap\u0142a\u0144skie \u015aw. Piotra (siedmiu z dwunastu za\u0142o\u017cycieli by\u0142o Francuzami); kanonicy i kanoniczki Matki Bo\u017cej z Lagrasse; Stowarzyszenie Misjonarzy Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego z Tulonu; benedyktynki z Jouques; siostry ofiaruj\u0105ce si\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszemu Sercu (Les Religieuses Victimes du Sacr\u00c3\u00a9 Coeur) z Marsylii; Instytut Dobrego Pasterza w Bordeaux, itd.<\/p>

Jak mo\u017cna wyja\u015bni\u0107 tak szybki rozw\u00f3j Bractwa \u015aw. Piusa X, a og\u00f3lniej katolickiego tradycjonalizmu i tradycyjnej Mszy \u015bw., we Francji? \u201eTo w\u0142a\u015bnie w naszej kochanej ojczy\u017anie, we Francji, ten op\u00f3r wobec dywersji w Ko\u015bciele jest najsilniejszy\u201d – zauwa\u017cy\u0142 abp Lefebvre w kazaniu wyg\u0142oszonym 2 pa\u017adziernika 1982 r. w szkole pw. \u015bw. Micha\u0142a w Niherne.<\/p>

Jednej z historycznych tego przyczyn z pewno\u015bci\u0105 nale\u017cy upatrywa\u0107 w \u201e\u017cyznej glebie\u201d, kt\u00f3ra istnia\u0142a we Francji na d\u0142ugo przed przybyciem tam pierwszych kap\u0142an\u00f3w wy\u015bwi\u0119conych przez abp. Lefebvre\u2019a w Ec\u00c3\u00b4ne. Dalsze cz\u0119\u015bci tego artyku\u0142u to opis (z konieczno\u015bci skr\u00f3towy) czasu, kt\u00f3ry poprzedza\u0142 nadej\u015bcie Bractwa Kap\u0142a\u0144skiego \u015awi\u0119tego Piusa X. Wymienione osoby i instytucje zostan\u0105 przedstawione w tym czasie, kiedy interweniowa\u0142y w walce o Tradycj\u0119 katolick\u0105. Ich p\u00f3\u017aniejsza historia, ewolucja, jak\u0105 przesz\u0142y, jest bardzo zr\u00f3\u017cnicowana, ale nie to jest tematem tego artyku\u0142u. Cho\u0107 wiele z nich wiernie trwa [przy Bractwie], to niekt\u00f3re pogodzi\u0142y si\u0119 ze zmianami, jakie zasz\u0142y w Ko\u015bciele po II Soborze Watyka\u0144skim; z kolei inne pogr\u0105\u017cy\u0142y si\u0119 w agresywnym sedewakantyzmie. To, \u017ce p\u00f3\u017aniej mog\u0142y one zej\u015b\u0107 z obranego kierunku (a pierwsze oznaki tego, \u017ce b\u0142\u0105dz\u0105, mog\u0142y by\u0107 widoczne ju\u017c w opisywanym okresie) nie nale\u017cy do historii, kt\u00f3r\u0105 zajmuje si\u0119 ten tekst; autorzy chc\u0105 wspomina\u0107 wy\u0142\u0105cznie interwencje na rzecz Tradycji katolickiej, jakie mia\u0142y miejsce we Francji pomi\u0119dzy rokiem 1958 a 1976, niezale\u017cnie od tego, co dzia\u0142o si\u0119 w p\u00f3\u017aniejszym czasie z tymi, kt\u00f3rzy ich dokonali.<\/p>

Francja, ziemia rewolucji i oporu<\/strong><\/p>

Aby zrozumie\u0107 powstanie we Francji po \u015bmierci papie\u017ca Piusa XII katolickiego ruchu oporu, musimy wpierw cofn\u0105\u0107 si\u0119 do przesz\u0142o\u015bci. Przez ponad dwa stulecia francuscy katolicy stawiali czo\u0142a tak wielu pe\u0142nym przemocy atakom, \u017ce wykszta\u0142cili w sobie do\u015b\u0107 osobliw\u0105 zdolno\u015b\u0107 do stawiania oporu. Je\u015bli Francja stawa\u0142a na czele oporu wobec religijnej i politycznej rewolucji, dzia\u0142o si\u0119 tak, poniewa\u017c by\u0142a ona niestety wielokrotnie laboratorium tej rewolucji. Jak zauwa\u017cy\u0142 w Fideliter<\/em> w styczniu 1984 roku ks. Franz Schmidberger: \u201eFakt, \u017ce abp Lefebvre jest Francuzem, spowodowa\u0142 w jego kraju wielki odd\u017awi\u0119k. Ponadto, od czasu gdy dokonano rozdzia\u0142u Ko\u015bcio\u0142a i pa\u0144stwa, sta\u0142o si\u0119 sta\u0142\u0105 konieczno\u015b\u0107 by Francuzi walczyli i bronili swoich spraw. Przez kilka pokole\u0144 musieli utrzymywa\u0107 swoich ksi\u0119\u017cy, swoje ko\u015bcio\u0142y i kaplice, swoje szko\u0142y. W konsekwencji kryzys trawi\u0105cy dzi\u015b Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie zasta\u0142 ich zupe\u0142nie nie\u015bwiadomymi. Francuzi przywykli do walki w obronie swojej wiary<\/em>\u201e.<\/p>

Rewolucja O\u015bwiecenia i kontrrewolucja<\/strong><\/p>

Francja przesz\u0142a przez rewolucj\u0119 intelektualn\u0105 i polityczn\u0105 bardzo wcze\u015bnie, i w konsekwencji zdo\u0142a\u0142a rozwin\u0105\u0107 r\u00f3wnolegle bogat\u0105 doktryn\u0119 kontrrewolucyjn\u0105.<\/p>

Pierwsza ofensywa mia\u0142a miejsce w XVIII wieku, wieku \u201eO\u015bwiecenia\u201d, z tzw. filozofami na czele. Rousseau, Wolter, Diderot, Monteskiusz, D\u2019Alembert, Holbach, Helvetius, Condorcet, Condillac i inni zapocz\u0105tkowali systematyczny i ch\u00f3ralny atak na porz\u0105dek naturalny i ponadnaturalny, na Chrystusa i Jego Ko\u015bci\u00f3\u0142. Aby stawi\u0107 czo\u0142a temu zalewowi, wy\u0142onili si\u0119 apologeci wiary, Ko\u015bcio\u0142a, spo\u0142ecze\u0144stwa i dobra wsp\u00f3lnego: Barruel, Freron, Nonotte, Patouillet, Palissot i wielu innych. Mimo, \u017ce byli wy\u015bmiewani przez \u201efilozof\u00f3w\u201d i ich poplecznik\u00f3w, zdo\u0142ali po\u0142o\u017cy\u0107 grunt pod zbawienn\u0105 reakcj\u0119.<\/p>

Pod koniec tamtego wieku rewolucja dosz\u0142a we Francji do g\u0142osu. W zasadniczy spos\u00f3b antyklerykalna, antykatolicka i antyreligijna (zgodnie ze swoimi kolejnymi etapami), zniszczy\u0142a monarchi\u0119 z powodu jej przywi\u0105zania do Ko\u015bcio\u0142a, oraz niszczy\u0142a francuski lud, kt\u00f3ry nie chcia\u0142 si\u0119 dopasowa\u0107 do matrycy \u201enowego cz\u0142owieka\u201d. Przeciwko temu kataklizmowi powsta\u0142a wojskowa i polityczna reakcja (Wandea, szuani). Ale by\u0142a te\u017c reakcja intelektualna (Burke, Clorivi\u00c3\u00a8re, Bonald, Maistre, Rivarol i inni), kt\u00f3ra wytworzy\u0142a strategi\u0119 my\u015bli kontrrewolucyjnej. Dwie sentencje Josepha de Maistre\u2019a pomog\u0105 nam zrozumie\u0107 og\u00f3lny ton: \u201eJest w rewolucji francuskiej szata\u0144ski charakter, kt\u00f3ry odr\u00f3\u017cnia j\u0105 od tego, co widzieli\u015bmy do tej pory, a mo\u017ce nawet od wszystkiego, co kiedykolwiek ujrzymy\u201d; \u201eKontrrewolucja nie powinna by\u0107 odwrotn\u0105 rewolucj\u0105, ale odwrotno\u015bci\u0105 rewolucji\u201d.<\/p>

Katolicki liberalizm i antyliberalizm<\/strong><\/p>

Po rewolucji (i jej kontynuacji, jak\u0105 by\u0142o Cesarstwo Napoleona), Restauracja pr\u00f3bowa\u0142a zwi\u0105za\u0107 pewne polityczne i religijne w\u0105tki ze starym re\u017cimem, ale maszyna zosta\u0142a zepsuta, a duch utracony. Jednak w tym okresie mia\u0142o miejsce we Francji katolickie odrodzenie, w szczeg\u00f3lno\u015bci pod literackim wp\u0142ywem Chateaubrianda, kt\u00f3ry zapocz\u0105tkowa\u0142 odnow\u0119 apologetyki (Geniusz chrze\u015bcija\u0144stwa, M\u0119czennicy<\/em>).<\/p>

W tym samym czasie ks. Lamennais zaproponowa\u0142 bardziej bojowe i \u015bmielsze podej\u015bcie do konfrontacji z nowoczesno\u015bci\u0105, wsparte now\u0105 doktryn\u0105 \u201edobra wsp\u00f3lnego\u201d (Esej o oboj\u0119tno\u015bci w przedmiocie religii<\/em>). Jednak Lamennais wesp\u00f3\u0142 ze swoimi przyjaci\u00f3\u0142mi Montalembertem i Lacordairem przeszli od nastawienia silnie antyrewolucyjnego do pr\u00f3by zjednoczenia Ko\u015bcio\u0142a i rewolucji. Skupieni wok\u00f3\u0142 czasopisma L\u2019Avenir (Przysz\u0142o\u015b\u0107)<\/em>, <\/i>stworzyli \u201ekatolicyzm liberalny\u201d, kt\u00f3rego potomstwo by\u0142o liczne. Lamennais oczywi\u015bcie spotka\u0142 si\u0119 ze sprzeciwem, opozycj\u0105 i krytycyzmem, w\u0142\u0105czaj\u0105c to ludzi z jego w\u0142asnej szko\u0142y (Dom Gu\u00c3\u00a9ranger). Od roku 1850 a\u017c do wybuchu wojny w roku 1914, francuski katolicyzm by\u0142 podzielony na dwa obozy, kt\u00f3re znajdowa\u0142y si\u0119 w sta\u0142ej opozycji: libera\u0142\u00f3w i antylibera\u0142\u00f3w. Ci drudzy rozwin\u0119li si\u0119 w doktrynalny i polemiczny ob\u00f3z, kt\u00f3ry nie mia\u0142 sobie r\u00f3wnych.<\/p>

Od \u201eralliementu\u201d do modernizmu<\/strong><\/p>

Podczas pontyfikatu papie\u017ca Leona XIII ten sp\u00f3r od\u017cy\u0142 jako konsekwencja polityki \u201eralliementu\u201d (\u201eprzy\u0142\u0105czenia\u201d) do (antyklerykalnej) Republiki, zapocz\u0105tkowanej przez Ojca \u015awi\u0119tego w 1892 roku. Nowe pokolenie antylibera\u0142\u00f3w wypracowa\u0142o doktryn\u0119, kt\u00f3ra przypomina\u0142a przede wszystkim, \u017ce niekt\u00f3re dzia\u0142ania papieskie maj\u0105 wi\u0119cej wsp\u00f3lnego z polityk\u0105 ni\u017c z religi\u0105, a wi\u0119c nie nale\u017cy im si\u0119 takie samo niezw\u0142oczne pos\u0142usze\u0144stwo. Ten niuans do\u0142\u0105czony do cz\u0119sto silnego \u201eultramontanizmu\u201d przybierze na znaczeniu nieco p\u00f3\u017aniej.<\/p>

Za czas\u00f3w \u015bw. Piusa X nowa bitwa rozgorza\u0142a wok\u00f3\u0142 zagadnienia modernizmu. Francja sta\u0142a na czele linii frontu: Loisy, H\u00c3\u00a9bert, Blondel, Le Roy, Houtin, Laberthonni\u00c3\u00a8re, Turmel i wielu innych czo\u0142owych modernist\u00f3w by\u0142o Francuzami. Ta ofensywa spowodowa\u0142a zwarcie szereg\u00f3w przez trzeci\u0105 generacj\u0119 antylibera\u0142\u00f3w.<\/p>

Walczyli oni na dw\u00f3ch frontach: ko\u015bcielnym, przeciw modernistom i p\u00f3\u0142modernistom, oraz politycznym, przeciwko niszczeniu pozosta\u0142o\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej Francji. Od 1789 roku wszystkie w\u0142adze znajdowa\u0142y si\u0119 w r\u0119kach antyklerykalnych republikan\u00f3w, kt\u00f3rzy stosowali systematycznie polityk\u0119 dechrystianizacji, co zaowocowa\u0142o wygnaniem dziesi\u0105tek tysi\u0119cy duchownych, a tych, kt\u00f3rzy pozostali, zmusili do przywdziania \u015bwieckich stroj\u00f3w (np. Dominikanki Naj\u015bwi\u0119tszego Imienia Jezus przez pierwsze 40 lat XX wieku nie nosi\u0142y swoich stroj\u00f3w zakonnych!). Wreszcie w 1905 by\u0142y seminarzysta, kt\u00f3ry wst\u0105pi\u0142 do masonerii, Emile Combes, dokona\u0142 brutalnego rozdzia\u0142u Ko\u015bcio\u0142a od pa\u0144stwa. Wszystkie ko\u015bcio\u0142y, plebanie, rezydencje biskup\u00f3w i seminaria zosta\u0142y skonfiskowane, a pa\u0144stwo znios\u0142o wszelkie wsparcie finansowe dla Ko\u015bcio\u0142a. Dzi\u0119ki czujno\u015bci i energii \u015bw. Piusa X reakcja francuskich katolik\u00f3w by\u0142a jednog\u0142o\u015bna. Zmobilizowali si\u0119 do obrony swojego Ko\u015bcio\u0142a, jednocze\u015bnie ucz\u0105c si\u0119 jak \u017cy\u0107 z w\u0142asnych \u015brodk\u00f3w i wspiera\u0107 swoich ksi\u0119\u017cy i parafie z w\u0142asnych kieszeni. To do\u015bwiadczenie w przysz\u0142o\u015bci oka\u017ce si\u0119 bezcenne.<\/p>

Tragedia pot\u0119pienia Akcji Francuskiej<\/strong><\/p>

W 1926 roku francuskim Ko\u015bcio\u0142em wstrz\u0105sn\u0105\u0142 kolejny dramat – papie\u017c Pius XI brutalnie i pochopnie pot\u0119pi\u0142 Akcj\u0119 Francusk\u0105, kontrrewolucyjny ruch kt\u00f3ry sam w sobie by\u0142 \u015bwiecki, ale do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142o wielu najbardziej katolickich antyliberalnych wojownik\u00f3w. Uznaj\u0105c – na podstawie uzasadnionych argument\u00f3w – pot\u0119pienie za niesprawiedliwe, wi\u0119kszo\u015b\u0107 lider\u00f3w i cz\u0142onk\u00f3w nie podporz\u0105dkowa\u0142o si\u0119 mu. Zostali ekskomunikowani (poddaj\u0105c w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 wa\u017cno\u015b\u0107 i istnienie ekskomunik), a kary zosta\u0142y zdj\u0119te dopiero w 1939 roku przez Piusa XII, przed rozpocz\u0119ciem II wojny \u015bwiatowej. Po tym pot\u0119pieniu francuski episkopat i inne ko\u015bcielne gremia (prasa, Akcja Katolicka itp.) zosta\u0142y systematycznie wyczyszczone na korzy\u015b\u0107 bardziej liberalnych i nachylonych w lewo katolik\u00f3w.<\/p>

Narodziny progresywizmu po II wojnie \u015bwiatowej<\/strong><\/p>

W 1940 roku Niemcy pokonali armi\u0119 francusk\u0105 w kilka tygodni. Bohater I wojny \u015bwiatowej, ciesz\u0105cy si\u0119 ogromnym presti\u017cem Marsza\u0142ek P\u00c3\u00a9tain, zosta\u0142 wyznaczony przez sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 w du\u017cej mierze z lewicy Izb\u0119 Deputowanych do zawarcia rozejmu z Niemcami. Francuscy biskupi masowo i publicznie opowiedzieli si\u0119 za rz\u0105dem Marsza\u0142ka P\u00c3\u00a9taina, i nawo\u0142ywali katolik\u00f3w do poparcia jego dzia\u0142a\u0144. Ale w 1944 i 1945 roku rz\u0105d P\u00c3\u00a9taina znalaz\u0142 si\u0119 w obozie przegranych, a ci, kt\u00f3rzy go popierali, padli ofiarami krwawych czystek. W tym samym czasie biskupi sprytnie zmienili stron\u0119, a katolicy, kt\u00f3rzy pos\u0142uchali si\u0119 ich cztery lata wcze\u015bniej sami musieli przyj\u0105\u0107 konsekwencj\u0119 swoich dzia\u0142a\u0144. Trwa\u0142a nieufno\u015b\u0107 wobec hierarchii, przynajmniej w dziedzinie polityki, podci\u0119\u0142a jej korzenie w\u015br\u00f3d niekt\u00f3rych francuskich katolik\u00f3w. Z drugiej strony, kierownictwo francuskiego Ko\u015bcio\u0142a przesz\u0142o now\u0105 czystk\u0119 na korzy\u015b\u0107 katolicyzmu ukierunkowanego bardziej na lewo.<\/p>

Nast\u0119pstwo tych wydarze\u0144 okaza\u0142o si\u0119 by\u0107 po wojnie tragiczne. Na polu teologicznym Francja znalaz\u0142a si\u0119 z samym sercu \u201enowej teologii\u201d, na czele z Jeanem Dani\u00c3\u00a9lou, Henrim de Lubaciem, Yvesem Congarem, Marie-Dominique Chenu, Henrim Bouillardem, Gastonem Fessardem, Yvesem de Montcheuilem, nie zapominaj\u0105c o tym, \u017ce prace jezuity Pierre\u2019a Teilharda de Chardina potajemnie zalewa\u0142y Francj\u0119, a zw\u0142aszcza seminaria. Na poziomie politycznym i spo\u0142eczym Francja do\u015bwiadczy\u0142a silnego wychylenia katolickich instytucji w kierunku lewicy. W wielu przypadkach skutkowa\u0142o to wyeliminowaniem wszelkich zwi\u0105zk\u00f3w z katolicyzmem (np. chrze\u015bcija\u0144skie zwi\u0105zki zawodowe sta\u0142y si\u0119 po prostu \u201edemokratycznymi\u201d zwi\u0105zkami zawodowymi). W sferze religijnej francuski Ko\u015bci\u00f3\u0142 dokona\u0142 wyboru na rzecz \u201eopcji misyjnej\u201d, co w istocie polega\u0142o na zlekcewa\u017ceniu praktykuj\u0105cych katolik\u00f3w (traktowanych ze swoimi \u201ebur\u017cuazyjnymi i rutynowymi nawykami\u201d jako \u201eprzeszkoda w misji\u201d), aby przej\u015b\u0107 do niepraktykuj\u0105cych, niewierz\u0105cych, i niereligijnych. Oznacza\u0142o to redukcj\u0119 chrze\u015bcija\u0144skiego przes\u0142ania do jego wymiaru humanitarnego. Wreszcie w dziedzinie liturgicznej, Francja dzi\u0119ki Narodowemu Centrum Duszpasterstwa Liturgicznego (<\/span>Centre National de Pastorale Liturgique<\/span><\/em> lub CNPL) znajdowa\u0142a si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce \u201eeksperyment\u00f3w liturgicznych\u201d i strywializowanego poj\u0119cia \u201eduszpasterstwa liturgicznego\u201d (kt\u00f3re okaza\u0142o si\u0119 by\u0107 katastrofalne w skutkach).<\/span><\/p>

Trauma wojny algierskiej<\/strong><\/p>

W 1954 roku we Francji rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 kolejny dramat, kt\u00f3ry b\u0119dzie mia\u0142 znaczny wp\u0142yw na jej religijn\u0105 ewolucj\u0119: wojna algierska. Algieria by\u0142a terytorium francuskim przez ponad 120 lat, \u017cyli tam wsp\u00f3lnie \u201eczarne stopy\u201d (urodzona w Algierii ludno\u015b\u0107 europejskiego pochodzenia, w szczeg\u00f3lno\u015bci francuskiego, w\u0142oskiego i hiszpa\u0144skiego), \u017cydzi i rdzenni mieszka\u0144cy. Wojn\u0119 prowadzili za pomoc\u0105 metod terrorystycznych \u201ealgierscy nacjonali\u015bci\u201d z Frontu Wyzwolenia Narodowego (FLN), podczas gdy ludno\u015b\u0107 algierska demokratycznie wyrazi\u0142a swoj\u0105 wol\u0119 pokojowego rozwoju politycznego w unii z Francj\u0105. Dlatego te\u017c wojna przeciw FLN wygl\u0105da\u0142a na w pe\u0142ni uzasadnion\u0105. Ale prowadzi\u0142 j\u0105 \u00f3wczesny socjalistyczny rz\u0105d francuski, a na miejscu byli m\u0142odzi Francuzi. Katolicka prasa wesp\u00f3\u0142 z Akcj\u0105 Katolick\u0105 wspiera\u0142y FLN przeciw francuskiej armii. Co gorsza, niekt\u00f3rzy post\u0119powi katolicy posun\u0119li si\u0119 nawet do aktywnego wspierania terroryzmu. Zostali \u201enosicielami teczek\u201d FLN-u (tj. zaanga\u017cowani byli w logistyk\u0119). Ich zdrada oburzy\u0142a wielu bardziej tradycjonalistycznie nastawionych katolik\u00f3w. Ale wraz ze zmian\u0105 nastroj\u00f3w we Francji, i ostatecznie proklamowaniem niepodleg\u0142o\u015bci Algierii w 1962 roku (potwierdzonym w referendum), ci tradycyjni katolicy, kt\u00f3rzy ponownie zaufali swojemu rz\u0105dowi (gen. de Gaulle, szef rz\u0105du, deklarowa\u0142 w 1959 roku: \u201eTak d\u0142ugo jak \u017cyj\u0119, nad Algieri\u0105 nie zawi\u015bnie flaga FLN\u201d) zostali politycznie skrzywdzeni i czuli si\u0119 zdradzeni przez hierarch\u00f3w.<\/p>

Soborowa rewolucja we Francji i maj 1968<\/strong><\/p>

W tych warunkach okres zapocz\u0105tkowany we Francji wraz ze \u015bmierci\u0105 Piusa XII i w szczeg\u00f3lno\u015bci rozpocz\u0119ciem Soboru, by\u0142 katastrofalny. Prawdziwe tsunami, co\u015b jak wiatr szale\u0144stwa, wymiot\u0142o wszystko to, co we francuskim Ko\u015bciele pozosta\u0142o jeszcze tradycyjne. W kilka miesi\u0119cy sutann\u0119 zast\u0105pi\u0142y \u015bwieckie ubrania. Konfesjona\u0142y, stacje drogi krzy\u017cowej, pos\u0105gi, relikwiarze, balaski, westymenta liturgiczne, kl\u0119czniki itp. zosta\u0142y zabrane z ko\u015bcio\u0142\u00f3w i zniszczone, a w najlepszym przypadku sprzedane do sklep\u00f3w z antykami. Najbardziej szalone eksperymenty liturgiczne by\u0142y na porz\u0105dku dziennym. Nauczanie katechizmu zosta\u0142o zdewastowane, tradycyjny katechizm odrzucony na rzecz zbioru tekst\u00f3w, kt\u00f3re nie m\u00f3wi\u0142y ju\u017c o tym co do zbawienia jest potrzebne. Duchowni popierali najbardziej nieroztropne opinie polityczne (szczeg\u00f3lnie te lewicowe). Tysi\u0105ce ksi\u0119\u017cy porzuci\u0142o kap\u0142a\u0144stwo i o\u017ceni\u0142o si\u0119.<\/p>

Punktem kulminacyjnym by\u0142y rewolucyjne wydarzenia z maja 1968 roku, podczas kt\u00f3rych arcybiskup Pary\u017ca i przewodnicz\u0105cy Konferencji Episkopatu Francji kard. Fran\u00c3\u00a7ois Marty zadeklarowa\u0142, \u017ce \u201eB\u00f3g nie jest konserwatyst\u0105\u201d. Kolejna dekada, a\u017c do \u015bmierci papie\u017ca Paw\u0142a VI, by\u0142a katastrof\u0105 dla francuskiego Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry zosta\u0142 ca\u0142kowicie opr\u00f3\u017cniony ze swojej istosty (porzucenie praktyk religijnych, masowy spadek powo\u0142a\u0144, upadek \u017cycia religijnego, pocz\u0105tek problem\u00f3w finansowych, kt\u00f3re dalej tylko si\u0119 pogarsza\u0142y). Przeprowadzano najbardziej dzikie eksperymenty, broniono i propagowano wsz\u0119dzie najbardziej heterodoksyjne twierdzenia.<\/p>

Bogaci w do\u015bwiadczenie duchowni i \u015bwieccy zmierzaj\u0105 si\u0119 z kryzysem<\/strong><\/p>

W obliczu kryzysu, kt\u00f3ry postawi\u0142 ka\u017cdego katolika w \u201etragicznej konieczno\u015bci dokonania wyboru\u201d, francuscy katolicy przywi\u0105zani do Tradycji (zar\u00f3wno ksi\u0119\u017ca jak i \u015bwieccy) byli lepiej przygotowani do zmierzenia si\u0119 z nim ni\u017c inni. Mieli przewag\u0119 posiadania warto\u015bciowej kontrrewolucyjnej i antyliberalnej literatury, obfitej i \u0142atwo dost\u0119pnej. Dzi\u0119ki polityce \u201eralliementu\u201d wiedzieli, \u017ce Rzym w pewnych kwestiach mo\u017ce b\u0142\u0105dzi\u0107. Od czasu pot\u0119pienia Akcji Francuskiej zdali sobie spraw\u0119, \u017ce ko\u015bcielne sankcje mog\u0105 by\u0107 bezpodstawne i niesprawiedliwe. Podczas II wojny \u015bwiatowej do\u015bwiadczyli tch\u00f3rzliwego wycofania si\u0119 swoich biskup\u00f3w, co by\u0142o ostrze\u017ceniem. Niedawna trauma algierska otworzy\u0142a im oczy na dzia\u0142alno\u015b\u0107 wywrotow\u0105 szalej\u0105c\u0105 w tzw. katolickiej prasie, Akcji Katolickiej i sporej cz\u0119\u015bci duchowie\u0144stwa. Masowa \u201esekularyzacja\u201d zaalarmowa\u0142a ich o nadci\u0105gaj\u0105cym niebezpiecze\u0144stwie zaniku chrze\u015bcija\u0144stwa w jego najbardziej konkretnych i bezpo\u015brednich aspektach. Burza szalej\u0105ca nad francuskim Ko\u015bcio\u0142em od 1962 roku, kt\u00f3ra dotkn\u0119\u0142a jego bezpo\u015bredniego i osobistego \u017cycia religijnego (liturgia, katechizm, str\u00f3j duchowny, \u017cycie kap\u0142a\u0144skie, nauczanie, katolickie szko\u0142y itd.) pokaza\u0142a, \u017ce nie mo\u017cna by\u0142o uciec od dokonania kluczowych wybor\u00f3w. W ko\u0144cu przez ostatnie 60 lat francuscy katolicy przywykli do finansowego wspierania (\u201epodatek ko\u015bcielny\u201d) swoich ksi\u0119\u017cy i \u015bwi\u0105ty\u0144. Zdobyli bogate do\u015bwiadczenie, kt\u00f3re pomog\u0142o zmierzy\u0107 si\u0119 z w\u0142a\u015bnie wybuchaj\u0105cym kryzysem.<\/p>

\u0179r\u00f3d\u0142o:<\/strong> The Angelus<\/em><\/p>

T\u0142umaczenie:<\/strong> Redakcja Bazy Dokument\u00f3w Papieskich (za wyj\u0105tkiem pierwszych siedmiu akapit\u00f3w zaczerpni\u0119tych ze strony www.news.fsspx.pl)<\/em><\/p>

Za: Baza Dokument\u00f3w Papieskich – bdp.xportal.pl (19 grudnia 2015) – cz. I<\/a><\/p>

\u00a0<\/h4>

\u00a0<\/h4>

Na \u017cyznej ziemi – katolicki tradycjonalizm we Francji przed powstaniem FSSPX [cz. 2]<\/h2>

\"\"<\/p>

Kongres Cit\u00c3\u00a9 Catholique w Lozannie<\/em>

Dwie kluczowe instytucje powojenne<\/strong><\/p>

Te og\u00f3lne uwarunkowania historyczne nie wystarcz\u0105, by wyt\u0142umaczy\u0107 tak liczny katolicki op\u00f3r we Francji. Do jego powstania po II wojnie \u015bwiatowej bli\u017cej przyczyni\u0142y si\u0119 dwa symboliczne dzie\u0142a: Cit\u00c3\u00a9 Catholique i Chabeuil.<\/p>

Jean Ousset i Cit\u00c3\u00a9 Catholique<\/strong><\/p>

Niemo\u017cliwe jest zrozumienie \u017cywotno\u015bci katolickiego oporu we Francji bez uprzedniego przestudiowania organizacji Cit\u00c3\u00a9 Catholique. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z tych, kt\u00f3rzy pod koniec lat 60. zareagowali [na kryzys], zosta\u0142a uformowana przez dwie poprzedzaj\u0105ce go dekady w\u0142a\u015bnie przez t\u0119 organizacj\u0119.<\/p>

Cit\u00c3\u00a9 Catholique zosta\u0142a za\u0142o\u017cona przez trzech m\u0119\u017cczyzn w 1946 roku w Bazylice Naj\u015bwi\u0119tszego Serca na Montmartrze pod tymczasow\u0105 nazw\u0105 Centre d\u2019\u00c3\u2030tudes Critiques et de Synth\u00c3\u00a8se (Centrum Studi\u00f3w Krytycznych i Syntezy). Ich celem by\u0142o utworzenie organizacji dla \u015bwieckich, kt\u00f3rzy za pomoc\u0105 swoich zdolno\u015bci obywatelskich pracowaliby nad nadej\u015bciem chrze\u015bcija\u0144skiego \u0142adu spo\u0142ecznego. Organizacja ta stara\u0142a si\u0119 wyznawa\u0107 i propagowa\u0107 spo\u0142eczn\u0105 doktryn\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, nie jak\u0105kolwiek doktryn\u0119 osobist\u0105. Skoro Ko\u015bci\u00f3\u0142 przyznaje katolikom prawo do w\u0142asnych preferencji politycznych, Cit\u00c3\u00a9 Catholique korzysta z tej wolno\u015bci, by rozsiewa\u0107 swoje metody i dzia\u0142ania. G\u0142\u00f3wnym liderem i organizatorem Cit\u00c3\u00a9 Catholique by\u0142 Jean Ousset (1914-1994).<\/p>

Metoda Cit\u00c3\u00a9 Catholique opiera\u0142a si\u0119 na \u201ekom\u00f3rkach\u201d, ma\u0142ej grupie dzia\u0142aczy, kt\u00f3rzy spotykali si\u0119 regularnie i systematycznie studiowali doktryn\u0119, w szczeg\u00f3lno\u015bci zawart\u0105 w encyklikach papieskich, bezpo\u015brednio b\u0105d\u017a te\u017c poprzez ksi\u0105\u017cki opublikowane przez Jeana Ousseta, z kt\u00f3rych najwa\u017cniejsza i najbardziej znana zatytu\u0142owana jest Pour qu\u2019Il R\u00c3\u00a8gne<\/em> (Aby On kr\u00f3lowa\u0142). Jest to metodyczna synteza \u201ekatolickiej kontrrewolucji\u201d i charakteryzuje si\u0119 bogactwem r\u00f3\u017cnych cytat\u00f3w.<\/p>

Gdy w 1963 roku Cit\u00c3\u00a9 Catholique znalaz\u0142o si\u0119 pod silnym atakiem ze strony progresist\u00f3w, jego przyw\u00f3dcy zdecydowali si\u0119 na zmian\u0119 nazwy stowarzyszenia. Wybrali nazw\u0119 \u201eMi\u0119dzynarodowe Biuro Prac Szkole\u0144 Obywatelskich i Akcji Doktrynalnej w Zgodzie z Chrze\u015bcija\u0144skim Prawem Naturalnym\u201d, kt\u00f3ra celowo by\u0142a niemo\u017cliwa do u\u017cytku (zwykle pos\u0142ugiwano si\u0119 skr\u00f3tem brzmi\u0105cym po prostu \u201eBiuro\u201d). Zmienili r\u00f3wnie\u017c jego struktur\u0119 i stworzyli ca\u0142\u0105 rzesz\u0119 afiliowanych stowarzysze\u0144 ci\u0105\u017c\u0105cych ku centrum, tak by dostosowa\u0142y si\u0119 do jego strategii rozwoju walki.<\/p>

W tym czasie Biuro posiada\u0142o znaczne wp\u0142ywy zar\u00f3wno we Francji jak i w innych krajach. Jego pierwszy kongres mia\u0142 miejsce w Sion, w kantonie Vallais w Szwajcarii w roku 1964, a od roku 1965 do 1977 odbywa\u0142y si\u0119 kongresy w Lozannie. Spotyka\u0142o si\u0119 na nich przez trzy dni od 2500 do 4000 os\u00f3b r\u00f3\u017cnej narodowo\u015bci. Dawa\u0142o to organizatorom bardzo r\u00f3\u017cnych ruch\u00f3w okazj\u0119 do skoordynowania i organizacji swoich akcji (ruchy, stowarzyszenia, grupy katolickie i czasopisma o orientacji tradycjonalistycznej – wszystkie z nich mia\u0142y swoje stoiska). Na tych corocznych mi\u0119dzynarodowych spotkaniach mo\u017cna by\u0142o pos\u0142ucha\u0107 katolickiej elity intelektualnej: Marcela De Corte, Jeana Madirana, Marcela Clementa, Louisa Sallerona, Gustave\u2019a Thibona i innych. W 1977 roku dziennikarz Le monde zaobserwowa\u0142: \u201eTrzy dni w Palais Beaulieu w Lozannie zawiera\u0142y prawdopodobnie najwa\u017cniejsz\u0105 kontrrewolucyjn\u0105 dokumentacj\u0119 w Europie\u201d.<\/p>

Cit\u00c3\u00a9 Catholique (czy te\u017c Biuro) wydawa\u0142o swoje publikacje: najpierw Verbe<\/em>, o charakterze przede wszystkim czysto doktrynalnym (wi\u0119kszo\u015b\u0107 ksi\u0105\u017cek wydanych przez Cit\u00c3\u00a9 Catholique by\u0142o opublikowanych tam w odcinkach), a nast\u0119pnie Permanences<\/em>, gdzie wi\u0119cej miejsca po\u015bwi\u0119cono krytycznej analizie bie\u017c\u0105cych wydarze\u0144.<\/p>

Cit\u00c3\u00a9 Catholique umo\u017cliwi\u0142o tysi\u0105com francuskich katolik\u00f3w gruntowne zapoznanie si\u0119 ze spo\u0142eczn\u0105 doktryn\u0105 Ko\u015bcio\u0142a (ze wszystkimi jej za\u0142o\u017ceniami i konsekwencjami), kontakt z kontrrewolucyjnym korpusem doktrynalnym oraz uwra\u017cliwienie na wzmagaj\u0105c\u0105 si\u0119 progresywistyczn\u0105 subwersj\u0119.<\/p>

Ksi\u0105dz Vallet (CPCR) i rekolekcje ignacja\u0144skie w Chabeuil<\/strong><\/p>

Ale za doktrynaln\u0105, bojow\u0105 i \u015bwieck\u0105 organizacj\u0105 Cit\u00c3\u00a9 Catholique (czy te\u017c Biurem) sta\u0142a duchowa rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest absolutnie konieczna do zrozumienia \u017cyznej ziemi, na kt\u00f3rej narodzi\u0142 si\u0119 i rozwin\u0105\u0142 katolicki op\u00f3r we Francji: \u00c4\u2020wiczenia Duchowe \u015bw. Ignacego skr\u00f3cone do pi\u0119ciu dni przez ks. Valleta i g\u0142oszone przez CPCR (Parafialnych Wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w Chrystusa Kr\u00f3la) w Chabeuil.<\/p>

Fran\u00c3\u00a7ois de Paule Vallet (1883-1947), hiszpa\u0144ski jezuita, wst\u0105pi\u0142 do tego zakonu w 1907 roku po odprawieniu \u00c4\u2020wicze\u0144 Duchowych \u015bw. Ignacego, kt\u00f3re g\u0142\u0119boko nim poruszy\u0142y. W 1923 roku dostosowa\u0142 te rekolekcje do okoliczno\u015bci wsp\u00f3\u0142czesnego \u017cycia, kondensuj\u0105c je do 5 dni. Na tej podstawie rozpocz\u0105\u0142 w Katalonii apostolat o wielkim zakresie. W ci\u0105gu 5 lat ponad 12 500 os\u00f3b odby\u0142o te ignacja\u0144skie rekolekcje.<\/p>

Cel ks. Valleta jednak\u017ce nie by\u0142 wy\u0142\u0105cznie \u201educhowy\u201d w w\u0105skim i \u015bcis\u0142ym sensie. W rzeczywisto\u015bci chcia\u0142 rozszerzy\u0107 panowanie Chrystusa poprzez ewangelizacj\u0119 doros\u0142ych ludzi, tak by p\u00f3\u017aniej stanowili oni zaczyn w swoich wsp\u00f3lnotach parafialnych.<\/p>

W 1927 roku ks. Vallet, poch\u0142oni\u0119ty swoim ewangelizacyjnym zapa\u0142em, podupad\u0142 na zdrowiu. Jego prze\u0142o\u017ceni wymogli na nim d\u0142u\u017cszy wypoczynek, podczas kt\u00f3rego dozna\u0142 inspiracji do za\u0142o\u017cenia zgromadzenia Parafialnych Wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w Chrystusa Kr\u00f3la.<\/p>

3 maja 1928 roku ks. Vallet opu\u015bci\u0142 Towarzystwo Jezusowe, by podj\u0105\u0107 si\u0119 utworzenia swojej nowej fundacji. Swoj\u0105 prac\u0119 rozpocz\u0105\u0142 w Urugwaju, ale szybko wyjecha\u0142 do Francji, gdzie otworzy\u0142 Dom Nazaret w Chabeuil (diecezja Valence). Od tej pory bez przerwy g\u0142oszono tam pi\u0119ciodniowe rekolekcje na bazie \u00c4\u2020wicze\u0144 Duchowych \u015bw. Ignacego. Szczeg\u00f3lnie po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 temu ks. Ludovic-Marie Barielle (1897-1983), by\u0142y proboszcz z Marsylii (kt\u00f3ry koniec \u017cycia sp\u0119dzi\u0142 w Ec\u00c3\u00b4ne). Za\u0142o\u017cono ruch Anciens Retraitants Paroissiaux (ARP, Byli Parafialni Rekolekcjoni\u015bci), kt\u00f3ry mia\u0142 na celu prac\u0119 nad \u00c4\u2020wiczeniami w parafiach.<\/p>

Jean Ousset i jego przyjaciele odkryli prac\u0119 ks. Valleta i zwi\u0105zali si\u0119 z ni\u0105. CPCR naucza\u0142o silnie katolickiej i antyrewolucyjnej doktryny i duchowo\u015bci. Tak wi\u0119c do\u015b\u0107 naturalnie zach\u0119cali swoich rekolektant\u00f3w do do\u0142\u0105czenia do Cit\u00c3\u00a9 Catholique, jedynej \u015bci\u015ble kontrrewolucyjnej \u015bwieckiej organizacji we Francji. Przyw\u00f3dcy Cit\u00c3\u00a9 Catholique rozpocz\u0119li regularne odprawianie rekolekcji w Chabeuil i nawo\u0142ywali swoich dzia\u0142aczy do tego samego.<\/p>

W ten spos\u00f3b tysi\u0105ce francuskich katolik\u00f3w od tej pory regularnie czerpa\u0142o korzy\u015bci z trwa\u0142ych duchowych prawd zawartych w rekolekcjach i dzi\u0119ki temu zdo\u0142ali si\u0119 uchroni\u0107 od \u015bmiertelnego zam\u0119tu progresywizmu.<\/p>

Bogactwo czasopism tu\u017c przed Soborem<\/strong><\/p>

Ale nie wszyscy katolicy o tradycjonalistycznych tendencjach byli cz\u0142onkami Cit\u00c3\u00a9 Catholique czy uczestnikami rekolekcji w Chabeuil. A nawet ci, kt\u00f3rzy byli, potrzebowali pokarmu i intelektualnej ochrony pomi\u0119dzy kolejnymi rekolekcjami czy spotkaniami w swoich kom\u00f3rkach. St\u0105d tak wielka waga katolickiej i kontrrewolucyjnej prasy. Jedn\u0105 z cech Francji na pocz\u0105tku lat 60. by\u0142o to, \u017ce katolicka prasa mainstreamowa by\u0142a reprezentowana przez dwie grupy (Bayard Press<\/em> oraz La Vie Catholique<\/em>), i obie wpad\u0142y w r\u0119ce progresywist\u00f3w. \u201eKonserwatywne\u201d, \u201etradycjonalistyczne\u201d i \u201efundamentalistyczne\u201d katolickie czasopisma sta\u0142y w opozycji do dominuj\u0105cego my\u015blenia – walczy\u0142y, by\u0142y dysydentami. W konsekwencji wpaja\u0142y swoim czytelnikom ducha krytyki, reakcji i baczno\u015bci na wywrotow\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w samym sercu Ko\u015bcio\u0142a. To przygotowa\u0142o umys\u0142y na reakcj\u0119, gdy nadszed\u0142 czas ko\u015bcielnej rewolucji, kt\u00f3ra wybuch\u0142a nied\u0142ugo potem. Przedstawiamy poni\u017cej g\u0142\u00f3wne czasopisma czytane przez tradycyjnych katolik\u00f3w zaraz przez rozpocz\u0119ciem II Soboru Watyka\u0144skiego.<\/p>

La Pens\u00c3\u00a9e Catholique <\/strong><\/p>

La Pens\u00c3\u00a9e Catholique<\/em> (My\u015bl katolicka) zosta\u0142a za\u0142o\u017cona w roku 1946 przez czterech ksi\u0119\u017cy: ks. Luciena (Luca) Lef\u00c3\u00a8vre\u2019a (1895-1987), ks. Henriego Lusseau (1896-1973), ks. Victora Berto (1900-68), i ks. Alphonse\u2019a Roula (1901-69). By\u0142 to przegl\u0105d teologiczny wychodz\u0105cy co dwa miesi\u0105ce i reprezentowa\u0142 tradycj\u0119 Seminarium Francuskiego w Rzymie (kt\u00f3re uko\u0144czyli czterej za\u0142o\u017cyciele pisma) i ks. Henri\u2019ego Le Flocha (1862-1950). Jego zasady mo\u017cna stre\u015bci\u0107 w trzech s\u0142owach: Romanitas<\/em>, tomizm i antyliberalizm. Przegl\u0105d ten toczy\u0142 bardzo wa\u017cn\u0105 doktrynaln\u0105 bitw\u0119, ale z powodu jego \u015bci\u015ble teologicznego charakteru, by\u0142 czytany g\u0142\u00f3wnie przez ksi\u0119\u017cy.<\/p>

Ojciec Edouard Guillou i Nouvelles de Chr\u00c3\u00a9tient\u00c3\u00a9 <\/em><\/strong><\/p>

W roku 1954 dwaj \u015bwieccy zainteresowani zdrowym nauczaniem, Charles-Pierre Doazan i Lucien Garrido, za\u0142o\u017cyli biuletyn, kt\u00f3ry pocz\u0105tkowo powielano a p\u00f3\u017aniej drukowano: Nouvelles de Chr\u00c3\u00a9tient\u00c3\u00a9<\/em> (Nowo\u015bci ze \u015bwiata chrze\u015bcija\u0144skiego). Pocz\u0105tkowo by\u0142 on po\u015bwi\u0119cony tematom religijnym powszechnego zainteresowania: dokumentom papieskim, historii Ko\u015bcio\u0142a, zawiera\u0142 komentarze, informacje i tak dalej. Ale cz\u0142owiek, kt\u00f3rego nazwisko (z \u0142atwo zrozumia\u0142ych przyczyn dyskrecji) nigdy si\u0119 nie pojawi\u0142o, natchn\u0105 w momencie rozpocz\u0119cia Soboru czasopismo swoim duchem. By\u0142 to o. Edouard Guillou (1911-91), mnich z opactwa benedykty\u0144skiego Le Source (fundacja Solesmes) w Pary\u017cu. Od samego pocz\u0105tku Soboru o. Guillou rozumia\u0142 przebiegaj\u0105c\u0105 w\u0142a\u015bnie rewolucj\u0119. Dzie\u0144 po dniu analizowa\u0142 w Nouvelles de Chr\u00c3\u00a9tient\u00c3\u00a9<\/em> rozw\u00f3j Soboru. Fakt, \u017ce przegl\u0105d wychodzi\u0142 ka\u017cdego tygodnia, pozwoli\u0142 reagowa\u0107 szybko i nie pozostawia\u0107 umys\u0142\u00f3w bezbronnymi. Pi\u00f3ro o. Guillou by\u0142o pe\u0142ne erudycji i argument\u00f3w, ostre i klarowne, ironiczne i polemiczne, i dzia\u0142a\u0142o cuda o\u015bwiecaj\u0105c czytelnik\u00f3w. Mo\u017cemy znale\u017a\u0107 na przyk\u0142ad w zakurzonych woluminach przegl\u0105du teksty po\u015bwi\u0119cone wolno\u015bci religijnej czy rewolucji liturgicznej, kt\u00f3re do dzi\u015b s\u0105 zadziwiaj\u0105co godne uwagi.<\/p>

Jean Madiran i Itin\u00c3\u00a9raires<\/em><\/strong><\/p>

W marcu 1956 roku Jean Madiran, urodzony w roku 1920 filozof i dziennikarz, za\u0142o\u017cy\u0142 miesi\u0119cznik Itin\u00c3\u00a9raires<\/em> (Szlaki). Pocz\u0105tkowo by\u0142 to – rzecz jasna – przegl\u0105d katolicki i tradycjonalistyczny, ale skoncentrowany g\u0142\u00f3wnie na tematach kulturalnych i analizach. Z biegiem czasu Madiran stworzy\u0142 z niego miejsce spotka\u0144 francuskiej my\u015bli katolickiej, dzi\u0119ki wsp\u00f3\u0142pracy m. in. ks. Berto, braci Charlier, ks. de Chivr\u00c3\u00a9\u2019a, Gustavo Cor\u00c3\u00a7ao, Marcela De Corte\u2019a, ks. Dulaca, o. Gu\u00c3\u00a9rarda des Lauriersa, o. Guillou, Louisa Jugneta, Charlesa De Konincka, abp. Lefebvre\u2019a, Henriego Massisa, Gustave\u2019a Thibona i innych. Podczas Soboru magazyn stara\u0142 si\u0119 o\u015bwieci\u0107 katolik\u00f3w i pom\u00f3c im \u201ezachowa\u0107 normalno\u015b\u0107\u201d, niemniej zachowywa\u0142 pewn\u0105 pow\u015bci\u0105gliwo\u015b\u0107. Z drugiej strony, od wrze\u015bnia 1967 roku (z chwil\u0105 reprintu Katechizmu \u015bw. Piusa X), Itin\u00c3\u00a9raires<\/em> sukcesywnie zaanga\u017cowa\u0142y si\u0119 w walk\u0119 o katechizm – przeciwko \u201eFonds obligatoire<\/em>\u201d [modernistyczny katechizm promowany przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 we Francji – przyp. t\u0142umacza] francuskich biskup\u00f3w, w walk\u0119 o tradycyjn\u0105 Msz\u0119 (stycze\u0144 1970) i wreszcie \u017carliwie wspiera\u0142y Arcybiskupa Lefebvre\u2019a i Ec\u00c3\u00b4ne (Dzikie pot\u0119pienia Arcybiskupa Lefebvre\u2019a<\/em>, 1975). Przez wszystkie te lata magazyn by\u0142 \u015bwiat\u0142em przewodnim tradycjonalist\u00f3w. W grudniu 1985 roku abp Lefebvre napisa\u0142 do Madirana dzi\u0119kuj\u0105c mu za za\u0142o\u017cony przez niego \u201eprzegl\u0105d Itin\u00c3\u00a9raires<\/em>, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 symbolem wierno\u015bci Wierze katolickiej\u201d. A 19 sierpnia 1988 roku, w ostatnim do niego zaadresowanym li\u015bcie, powt\u00f3rzy\u0142: \u201eTwoje opinie i s\u0105dy podczas tych dwudziestu lat walki by\u0142y najwy\u017cszej wagi, wspiera\u0142y i kierowa\u0142y tych, kt\u00f3rzy toczyli walk\u0119\u201d.<\/p>

Nale\u017cy wspomnie\u0107 o dw\u00f3ch wsp\u00f3\u0142pracownikach Itin\u00c3\u00a9raires<\/em>, szczeg\u00f3lnie ze wzgl\u0119du na ich reakcj\u0119 na now\u0105 Msz\u0119. Po pierwsze o o. Rogerze-Thomasie Calmelu (1914-1975), dominikaninie, autorze \u017cywej \u201eDeklaracji<\/em>\u201d wierno\u015bci tradycyjnej Mszy, poprzez kt\u00f3r\u0105 czasopismo zamanifestowa\u0142o w styczniu 1970 roku swoje po\u015bwi\u0119cenie si\u0119 walce. We wspania\u0142ych – dzi\u0119ki doktrynie, klarowno\u015bci i jako\u015bci literackiej – artyku\u0142ach, o. Calmel rozwin\u0105\u0142 swoj\u0105 \u201eapologi\u0119 Kanonu rzymskiego\u201d i mocne pot\u0119pienie \u201erewolucji liturgicznej\u201d. \u00d3w prawdziwy dominikanin pozostaje jedn\u0105 z najwi\u0119kszych postaci katolickiego oporu, a jego pisma s\u0105 wci\u0105\u017c zadziwiaj\u0105co aktualne.<\/p>

Dalej musimy wspomnie\u0107 Louisa Sallerona (1905-1992), prawnika, ekonomist\u0119 i pisarza. 24 wrze\u015bnia 1969 roku w tygodniku Carrefour<\/em> (Rozdro\u017ca) zaj\u0105\u0142 zdecydowane stanowisko przeciwne Novus Ordo Missae. W tym czasopi\u015bmie, a tak\u017ce w Itin\u00c3\u00a9raires<\/em>, rozwin\u0105\u0142 znakomit\u0105 kanoniczn\u0105 i dialektyczn\u0105 argumentacj\u0119, kt\u00f3ra w grudniu 1970 roku zosta\u0142a zebrana w ksi\u0105\u017cce La nouvelle messe<\/em> (Nowa Msza), kt\u00f3ra wywar\u0142a znaczne wra\u017cenie i rozpocz\u0119\u0142a pewien proces. Ksi\u0105\u017cka by\u0142a wznawiana wielokrotnie.<\/p>

Ks. Georges de Nantes i La Contre-R\u00c3\u00a9forme Catholique<\/strong><\/p>

Francuskiej reakcji na kryzys w Ko\u015bciele nie da si\u0119 wyt\u0142umaczy\u0107 bez wielostronnych dzia\u0142a\u0144 urodzonego w 1924 roku [zmar\u0142ego po powstaniu artyku\u0142u, w 2010 roku – przyp. t\u0142umacza] ks. Georgesa de Nantesa. W pa\u017adzierniku 1956 roku rozpocz\u0105\u0142 on comiesi\u0119czn\u0105 publikacj\u0119 swojego Lettre \u00c3\u00a0 mes amis<\/em> (List do moich przyjaci\u00f3\u0142), w kt\u00f3rym pot\u0119pia\u0142 progresywizm i przedstawia\u0142 wyj\u0105tkow\u0105 analiz\u0119 krytyczn\u0105 II Soboru Watyka\u0144skiego i jego tekst\u00f3w. P\u00f3\u017aniej list zosta\u0142 zast\u0105piony przez La Contre-R\u00c3\u00a9forme catholique au XXe si\u00c3\u00a8cle<\/em> (Katolick\u0105 kontrreformacj\u0119 XX wieku), kt\u00f3ra osi\u0105ga\u0142a znaczn\u0105 liczb\u0119 30 tysi\u0119cy prenumerator\u00f3w. Ks. de Nantes dzia\u0142a\u0142 r\u00f3wnie\u017c jako dziennikarz i pisarz, g\u0142osz\u0105cy konferencje i wyst\u0119puj\u0105cy na publicznych spotkaniach gromadz\u0105cych spor\u0105 publiczno\u015b\u0107. Nawet je\u015bli jego interwencje i pisma by\u0142y dotkni\u0119te ekscesami nieod\u0142\u0105cznie zwi\u0105zanymi z jego osobowo\u015bci\u0105, nawet je\u015bli jego praktyczny stosunek do nowej Mszy ostatecznie pozosta\u0142 dwuznaczny (doradza\u0142 swoim zwolennikom regularne chodzenie na Msze do swoich parafii), musimy przyzna\u0107, \u017ce w tamtym czasie ks. de Nantes posiada\u0142 ol\u015bniewaj\u0105ce intuicje na temat w\u0142a\u015bnie trwaj\u0105cego procesu rewolucyjnego. G\u0142o\u015bno – bardzo g\u0142o\u015bno – i jasno ostrzega\u0142 katolik\u00f3w i obja\u015bnia\u0142 im ich obowi\u0105zki.<\/p>

Pisma \u201ekonserwatywne\u201d<\/strong><\/p>

W okresie poprzedzaj\u0105cym tzw. soborow\u0105 reform\u0119 liturgicznym nie mo\u017cemy zapomnie\u0107 o wp\u0142ywie katolickich przegl\u0105d\u00f3w, kt\u00f3re anglosasi nazywaj\u0105 \u201ekonserwatywnymi\u201d. Z zasady by\u0142y one podporz\u0105dkowane hierarchii. Niemniej jednak maj\u0105 one swoje miejsce w klimacie reakcji na b\u0142\u0119dy i oszustwa, kt\u00f3re zacz\u0119\u0142y by\u0107 masowo rozpowszechniane we francuskim katolicyzmie. Nale\u017cy spo\u015br\u00f3d nich wspomnie\u0107 <\/span>D\u00c3\u00a9fense du Foyer <\/span><\/em>(Obron\u0119 domu) kierowan\u0105 przez Pierre\u2019a Lemaire\u2019a, kt\u00f3ry z jednej strony prowadzi\u0142 gwa\u0142town\u0105 kampani\u0119 przeciwko b\u0142\u0119dom nowego katechizmu, a z drugiej przeciwko moralnym dewiacjom progresywistycznej prasy. Wspomnie\u0107 nale\u017cy r\u00f3wnie\u017c <\/span>France Catholique-Ecclesia <\/span><\/em>stworzon\u0105 w 1924 roku, pocz\u0105tkowo jako organ Federacji Narodowo-Katolickiej gen. de Castelnau. Warto odnotowa\u0107 r\u00f3wnie\u017c <\/span>L\u2019Homme Nouveau <\/span><\/em>(Nowego cz\u0142owieka), pismo o orientacji \u015bci\u015ble antykomunistycznej, za\u0142o\u017cone w 1946 roku przez ks. Fillere\u2019a i ks. Richarda, a w interesuj\u0105cym nas okresie kierowane przez by\u0142ego redaktora <\/span>Itin\u00c3\u00a9raires <\/span><\/em>Marcela Clementa (1921-2005). Wypada przypomnie\u0107 te\u017c dzia\u0142alno\u015b\u0107 Jeana Daujata (1906-1998), wsp\u00f3\u0142pracownika <\/span>France Catholique<\/span><\/em> i <\/span>L\u2019Homme Nouveau<\/span><\/em>, kt\u00f3ry za\u0142o\u017cy\u0142 w 1925 roku w Pary\u017cu <\/span>Centre d\u2019\u00c3\u2030tudes Religieuses <\/span>(Centrum Studi\u00f3w Religijnych), gdzie tysi\u0105ce katolik\u00f3w otrzyma\u0142o zdrow\u0105 tomistyczn\u0105 formacj\u0119.<\/span><\/p>

\u0179r\u00f3d\u0142o:<\/strong> The Angelus<\/em><\/p>

T\u0142umaczenie:<\/strong> Redakcja Bazy Dokument\u00f3w Papieskich<\/em><\/p>

Za: Baza Dokument\u00f3w Papieskich – bdp.xportal.pl (27 grudnia 2015)<\/a><\/p>

\u00a0<\/h4>

\u00a0<\/h4>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Pozytywna reakcja, z jak\u0105 spotka\u0142a si\u0119 postawa abp. Lefebvre\u2019a we Francji, w du\u017cej cz\u0119\u015bci wynika ze skomplikowanej historii tamtejszego Ko\u015bcio\u0142a – historii, kt\u00f3ra opatrzno\u015bciowo da\u0142a francuskim katolikom czas i mo\u017cliwo\u015b\u0107 przygotowania \u015brodk\u00f3w zaradczych na czas kryzysu. Poni\u017csze opracowanie, pierwotnie opublikowane w wewn\u0119trznym biuletynie Bractwa Kap\u0142a\u0144skiego \u015awi\u0119tego Piusa X, a nast\u0119pnie, za zgod\u0105 bp. Bernarda Fellaya, […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[3],"tags":[191,32],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/85651"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=85651"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/85651\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=85651"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=85651"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=85651"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}