{"id":81516,"date":"2015-05-20T11:07:17","date_gmt":"2015-05-20T15:07:17","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=81516"},"modified":"2015-05-20T11:13:18","modified_gmt":"2015-05-20T15:13:18","slug":"przeciwko-rabinizacji-kosciola-prof-jacek-bartyzel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=81516","title":{"rendered":"Przeciwko \u00abrabinizacji\u00bb Ko\u015bcio\u0142a – prof. Jacek Bartyzel <\/em>"},"content":{"rendered":"

Tradycjonalizm \u00abintratrynitarny\u00bb sedewakantysty Carlosa Alberta Disandro.<\/h4>

Pozycj\u0105 eklezjologiczn\u0105 Carlosa A. Disandro od czasu rozpoznania \u201eowoc\u00f3w\u201d Soboru Watyka\u0144skiego II (1962-1965) by\u0142 sedewakantyzm, co zreszt\u0105 w \u017cadnym razie nie wyczerpuje znamion oryginalno\u015bci jego stanowiska. Wiadomo, \u017ce spo\u015br\u00f3d g\u0142\u00f3wnych postaci tego nurtu szczeg\u00f3lnym uznaniem darzy\u0142 biskupa (konsekrowanego w 1981 roku przez wietnamskiego abpa Ng\u00c3\u00b4 \u00c4\u0090\u00c3\u00acnh Th\u00e1\u00bb\u00a5c) Acapulco w Meksyku, ks. Mois\u00c3\u00a9sa Carmon\u0119 y River\u0119 (1912-1991), b\u0119d\u0105cego wsp\u00f3\u0142pracownikiem i nast\u0119pc\u0105 ks. Joaqu\u00c3\u00adna S\u00e1enza y Arriagi SJ (1899-1976), kt\u00f3ry ju\u017c od 1962 roku g\u0142osi\u0142 (pod pseudonimem \u201eMaurice Pinay\u201d) istnienie judeo-maso\u0144sko-komunistycznego \u201espisku przeciwko Ko\u015bcio\u0142owi\u201d, za\u015b w 1971 roku og\u0142osi\u0142 – ju\u017c pod w\u0142asnym nazwiskiem – ksi\u0105\u017ck\u0119 La Nueva Iglesia Montiniana, w kt\u00f3rej orzek\u0142, \u017ce \u201eNowy Ko\u015bci\u00f3\u0142 Montinia\u0144ski\u201d nie jest prawdziwym Ko\u015bcio\u0142em katolickim, za\u015b Pawe\u0142 VI jest \u017cydem (marranem), kontrolowanym z oddali przez to sprzysi\u0119\u017cenie, a przeto antypapie\u017cem . Jak ka\u017cdy sedewakantysta, swoje twierdzenie o \u201epustostanie\u201d (sede vacante) tronu papieskiego Disandro usprawiedliwia\u0142 bull\u0105 papie\u017ca Paw\u0142a IV Cum ex apostolatus officio z 15 lutego 1559 roku, orzekaj\u0105c\u0105, \u201ei\u017c w razie odst\u0119pstwa od wiary mo\u017cna si\u0119 sprzeciwi\u0107 nawet papie\u017cowi, kt\u00f3ry pe\u0142ni w\u0142adz\u0119 BOGA i Pana naszego JEZUSA CHRYSTUSA na ziemi, a nad narodami i kr\u00f3lestwami posiada pe\u0142ni\u0119 mocy i wszystko podpada pod jego os\u0105d, on sam za\u015b na tym \u015bwiecie przez nikogo nie mo\u017ce by\u0107 os\u0105dzony\u201d . Ma ona, zdaniem Disandra, zastosowanie dzisiaj, poniewa\u017c \u201efa\u0142szywi papie\u017ce\u201d okupuj\u0105cy Stolic\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 od 1958 roku i inni, mianowani przez nich hierarchowie, ow\u0142adni\u0119ci \u201eantychrystusowym neoarianizmem (neo-arrianismo anticr\u00c3\u00adstico)\u201d, dopu\u015bcili si\u0119 apostazji od prawdziwej Wiary (Fe) katolickiej . Dla Disandra jest to dow\u00f3d, \u017ce weszli\u015bmy w epok\u0119 kairotyczn\u0105 (kairol\u00f3gica), w kt\u00f3rej wewn\u0105trz (dentro) Ko\u015bcio\u0142a Rzymskiego zosta\u0142a ustanowiona rzeczywista i pe\u0142na (real y total) w\u0142adza ANTYCHRYSTA – acz, \u015bci\u015blej m\u00f3wi\u0105c: Antychryst jeszcze si\u0119 nie narodzi\u0142, lecz jego Kr\u00f3lestwo ju\u017c tak – tote\u017c, konfrontuj\u0105c \u00f3w czas (kair\u00f3s) wtargni\u0119cia i zaw\u0142aszczenia w\u0142adzy przez Antychrysta z Misterium Ko\u015bcio\u0142a (Ko\u015bcio\u0142a w og\u00f3le, bezprzymiotnikowego, nie \u201erzymskiego\u201d, \u201egreckiego\u201d, \u201eantioche\u0144skiego\u201d etc.), nale\u017cy u\u015bwiadomi\u0107 sobie, \u017ce znale\u017ali\u015bmy si\u0119 u progu czas\u00f3w eschatologicznych .<\/p>

Jak dobrze wiadomo, sedewakantyst\u00f3w znamionuje r\u00f3wnie\u017c niech\u0119\u0107 okazywana temu nurtowi tradycjonalizmu katolickiego i tej strategii oporu wobec (samo)destrukcji Ko\u015bcio\u0142a, jego doktryny i liturgii, kt\u00f3r\u0105 personifikuje za\u0142o\u017cyciel FSSPX abp Marcel Lefebvre (1905-1991). Wszelako ostro\u015b\u0107 (i ci\u0119\u017car zarzut\u00f3w) krytyki \u00ablefebryzmu\u00bb, jak\u0105 przeprowadza Disandro wykracza daleko poza \u201estandardy\u201d argumentacji sedewakantyst\u00f3w, koncentruj\u0105cych si\u0119 zazwyczaj na wykazywaniu domniemanej niekonsekwencji tw\u00f3rcy Ec\u00c3\u00b4ne, kt\u00f3ry faktycznie podwa\u017ca (\u201ejak protestant\u201d) jurysdykcj\u0119 papie\u017ca, jednocze\u015bnie uznaj\u0105c go za prawowitego. W oczach argenty\u0144skiego pisarza Arcybiskup to pseudo-papa , konstruuj\u0105cy sw\u00f3j obraz jako obro\u0144cy wiary, oraz roszcz\u0105cy sobie pretensje do ustanowienia jurysdykcji powszechnej, a tak\u017ce t\u0119pi\u0105cy grupy tradycjonalist\u00f3w \u201eniezale\u017cnych\u201d . Disandro podziela\u0142 nawet pogl\u0105d abpa Ng\u00c3\u00b4 \u00c4\u0090\u00c3\u00acnh Th\u00e1\u00bb\u00a5c o niewa\u017cno\u015bci konsekracji biskupiej samego abpa Lefebvre\u2019a, poniewa\u017c otrzyma\u0142 on sakr\u0119 od \u201ekardyna\u0142a\u201d Achille\u2019a Li\u00c3\u00a9narta, kt\u00f3ry \u201enigdy nie by\u0142 katolikiem\u201d . Koniec ko\u0144c\u00f3w, ruch oporu przeciwko (po)soborowemu pustoszeniu Winnicy Pa\u0144skiej, stworzony przez abp Lefebvre\u2019a nie jest, wed\u0142ug Disandra, autentycznym tradycjonalizmem, lecz \u201etradycjonalistyczn\u0105 sekt\u0105 lefebryzmu (la secta tradicionalista del lefebvrismo)\u201d, a nawet \u201emaso\u0144sk\u0105 sekt\u0105 z Ec\u00c3\u00b4ne (la secta mas\u00f3nica de Ec\u00c3\u00b4ne)\u201d . Opozycja \u00ablefebryst\u00f3w\u00bb wobec watyka\u0144skiej centrali synarchii jest, zdaniem Disandra, pozorna: faktycznie istnieje \u0142\u0105czno\u015b\u0107 mi\u0119dzy Lefebvre\u2019m a \u201eantropozofem\u201d Karolem Wojty\u0142\u0105, jednako zrywaj\u0105cych z prawdziw\u0105 \u015awi\u0119t\u0105 Tradycj\u0105, i swoisty \u201epodzia\u0142 r\u00f3l\u201d odgrywany wobec nie\u015bwiadomych rzeczy katolik\u00f3w: \u201ediabelska sekta ma jednego pe\u0142nomocnika bezpo\u015bredniego w Wojtyle i drugiego, po\u015bredniego w Lefebvrze i jego sekcie z Ec\u00c3\u00b4ne (La secta sat\u00e1nica tiene un mandatario directo en Wojtyla y otro indirecto en Lefebvre y su secta de Ec\u00c3\u00b4ne)\u201d .\u00a0<\/p>

Z czego wynika a\u017c tak bezwzgl\u0119dne zdezawuowanie tradycjonalizmu w takim znaczeniu, jakie wi\u0105\u017ce si\u0119 powszechnie z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 abpa Lefebvre\u2019a? Gdyby chodzi\u0142o tu tylko o rzekom\u0105 o\u015b (eje) synarchiczn\u0105 pomi\u0119dzy Watykanem a Ec\u00c3\u00b4ne, mo\u017cna by machn\u0105\u0107 r\u0119k\u0105, dorzucaj\u0105c nieuprzejme uwagi o \u201espiskowej wizji historii\u201d. Ale sprawa jest znacznie powa\u017cniejsza, albowiem dotyczy rzeczy tak zasadniczej, jak rozumienie Tradycji w sensie katolickim, i je\u015bli uwzgl\u0119dni si\u0119 t\u0119 perspektyw\u0119, to Arcybiskup i ci, kt\u00f3rzy id\u0105 za nim, staj\u0105 si\u0119 raczej wsp\u00f3\u0142sprawcami, albo przynajmniej kontynuatorami, \u201eb\u0142\u0119du\u201d o znacznie dawniejszej ni\u017c Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II genezie. W ten spos\u00f3b dochodzimy wreszcie do g\u0142\u00f3wnej tezy teologicznej Disandra, kt\u00f3r\u0105 zreferowa\u0107 mo\u017cna nast\u0119puj\u0105co: znaczenie Tradycji w teologii rzymskiej, ju\u017c od czas\u00f3w \u015bw. Augustyna (354-430) ulega\u0142o systematycznemu zubo\u017ceniu (se han ido empobreciendo) w stosunku do tego, kt\u00f3re by\u0142o powszechnie wyznawane w Ko\u015bciele pierwotnym, a jego sens zosta\u0142 wyra\u017cony najdoskonalej w formu\u0142ach sobor\u00f3w: nicejskiego (381), efeskiego (431) i chalcedo\u0144skiego (451), w konsekwencji za\u015b nast\u0119powa\u0142o systematyczne zepsucie (deterioro), kt\u00f3rego Vaticanum II jest kulminacj\u0105 i ostateczno\u015bci\u0105, ale nie przyczyn\u0105 i pocz\u0105tkiem . Istota problemu polega bowiem na historycyzacji znaczenia i dopuszczeniu zmienno\u015bci Tradycji , co nie jest wynalazkiem wsp\u00f3\u0142czesnym (modernistycznym), lecz ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142a w scholastyce \u015bredniowiecznej i wczesnonowo\u017cytnej (g\u0142\u00f3wnie hiszpa\u0144skiej), oraz w tezach g\u0142oszonych przez teolog\u00f3w jezuickich, kt\u00f3rzy wywarli znacz\u0105cy wp\u0142yw na sformu\u0142owania i tre\u015b\u0107 uchwa\u0142 Soboru Trydenckiego (1545-1563). \u201eCzasem osiowym\u201d przej\u015bcia od w\u0142a\u015bciwego (transhistorycznego i niezmiennego) do b\u0142\u0119dnego (historycznego i zmiennego) rozumienia Tradycji jest zatem w\u0142a\u015bnie Sob\u00f3r Trydencki, a kryzys zapocz\u0105tkowany przeze\u0144 z powodu przyj\u0119cia b\u0142\u0119dnej definicji Tradycji \u201ejest pog\u0142osem post\u015bredniowiecznej i potrydenckiej pr\u00f3\u017cni (hueca) eklezjologicznej\u201d . A poniewa\u017c \u201eznaczenie zmienne\u201d (noci\u00f3n mutacionista) Tradycji jest w\u0142a\u015bciwe zar\u00f3wno judaizuj\u0105cym protestantom, jak i modernistom, to je\u015bli dotyczy ono r\u00f3wnie\u017c Ko\u015bcio\u0142a potrydenckiego , wynika z tego, i\u017c Trydent by\u0142 \u201erabinizacj\u0105\u201d (rabinizaci\u00f3n) Tradycji , dokonan\u0105 przez jezuickich marran\u00f3w .<\/p>

W \u015bwietle powy\u017cszego abp Lefebvre jawi si\u0119 zatem jako pseudo-tradycjonalistyczny kontynuator dzie\u0142a destrukcji Tradycji sensu proprio: \u201eFrancuski arcybiskup powtarza (repite) post\u015bredniowieczny redukcjonizm scholastyczny (el reduccionismo escol\u00e1stico postmedieval), \u015bcis\u0142\u0105 przyczyn\u0119 ruiny Ko\u015bcio\u0142a\u201d . Obrona Tradycji przez abpa Lefebvre\u2019a \u201enie wyja\u015bnia (no clarifica) wewn\u0119trznej relacji \u017ar\u00f3d\u0142owej (la relaci\u00f3n intr\u00c3\u00adnseca fontal) pomi\u0119dzy Nice\u0105, Chalcedonem i Efezem z jednej strony, a Trydentem z drugiej strony\u201d. Jest to niemo\u017cliwe, poniewa\u017c zwo\u0142ano kilka sobor\u00f3w zb\u00f3jeckich (torcidos), nieszcz\u0119snych (nefastos) i wprost wrogich (hostiles) Wierze (Fe), a to dlatego, \u017ce Rzym i Rzymianie s\u0105 wi\u0119\u017aniami \u201eprzywilej\u00f3w Rzymu\u201d . Trydent i pozosta\u0142e sobory nowo\u017cytne s\u0105 poza \u00c5\u00b9r\u00f3d\u0142em Tradycji (Fuente de la Tradici\u00f3n), jako uwarunkowane czasem (epocal) ponowne odczytanie (relectura) \u00c5\u00b9r\u00f3de\u0142 . \u00d3w kontekst czasowy \u201erabinizuje (rabiniza) ciasne (estrecha) dziedzictwo trydenckie, przestarza\u0142e (obsoleta) jak cz\u0142owiek barokowy (el hombre barroco), kt\u00f3rego reprezentuje\u201d . \u201eTrydencki redukcjonizm\u201d Lefebvre\u2019a, zamiast ratowa\u0107, \u201eogranicza (restringe) \u017cywotno\u015b\u0107 Wiary\u201d . Skoro jego odpowied\u017a na modernistyczny kryzys jest \u201ekontrreformacyjno-trydencka\u201d, to nie ocala ona pe\u0142nego wymiaru Tradycji, lecz \u201ejest przeszkod\u0105 w pokonaniu smoka (drag\u00f3n)\u201d .<\/p>

Dla pe\u0142no\u015bci obrazu nale\u017cy doda\u0107 koniecznie, \u017ce Disandro by\u0142 r\u00f3wnie\u017c stanowczym oponentem tych \u00abtradycjonalist\u00f3w\u00bb (zwanych potocznie \u00abkonklawistami\u00bb), kt\u00f3rzy przyjmuj\u0105c wprawdzie jako punkt wyj\u015bcia tez\u0119 sedewakantystyczn\u0105, pr\u00f3buj\u0105 – rozpaczliwie i b\u0142\u0119dnie – wyj\u015b\u0107 z niezno\u015bnego po\u0142o\u017cenia \u201epustostanu\u201d, zwo\u0142uj\u0105c \u201eSob\u00f3r niedoskona\u0142y\u201d (Concilio Imperfecto), i dokonuj\u0105c na \u201ekonklawe\u201d wyboru papie\u017ca . Kardynalny b\u0142\u0105d \u00abkonklawizmu\u00bb (pomijaj\u0105c groteskowo\u015b\u0107 owych \u201eelekcji\u201d i cz\u0119sto dzia\u0142alno\u015b\u0107 samych \u201eelekt\u00f3w\u201d) polega na nierozpoznaniu istoty kryzysu, a st\u0105d zastosowaniu nieadekwatnej metody. \u00abKonklawi\u015bci\u00bb widz\u0105 i rozpatruj\u0105 problem wy\u0142\u0105cznie na planie logiczno-jurydycznym prawa kanonicznego : skoro nie ma \u201eprawdziwego papie\u017ca\u201d, to trzeba si\u0119gn\u0105\u0107 do nadzwyczajnych rozwi\u0105za\u0144, maj\u0105cych wszak\u017ce umocowanie w niekt\u00f3rych kanonach Kodeksu Prawa Kanonicznego i w takich precedensach, jak Sob\u00f3r w Konstancji, zwo\u0142any dla rozwi\u0105zania kryzysu znanego jako \u201ewielka schizma zachodnia\u201d. Nie rozumiej\u0105 oni, zdaniem Disandra, \u017ce istot\u0105 dramatu wsp\u00f3\u0142czesnego nie jest – jak w XV wieku – problem jurydyczny (kt\u00f3ry z papie\u017cy jest prawowity), lecz teologiczny; to kryzys Wiary a nie jurysdykcji, wi\u0119c nie mo\u017ce by\u0107 rozwi\u0105zany argumentami z prawa kanonicznego, kt\u00f3re nie jest przecie\u017c \u017ar\u00f3d\u0142em (fuente) Wiary. Ci, kt\u00f3rzy pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie nimi, s\u0105 takimi samymi \u201etalmudystami\u201d rabinizuj\u0105cymi Ko\u015bci\u00f3\u0142, jak ci, kt\u00f3rzy do kryzysu doprowadzili. W konsekwencji zatem, ka\u017cdy \u201epapie\u017c\u201d wybrany na tego rodzaju \u201ekonklawe\u201d, musi do\u0142\u0105czy\u0107 do obozu Antychrysta – tak samo jak wsp\u00f3\u0142cze\u015bni \u201eokupanci\u201d Rzymu i\u2026 \u201esekta z Ec\u00c3\u00b4ne\u201d. Aby rozpozna\u0107 w pe\u0142ni groz\u0119 po\u0142o\u017cenia, trzeba si\u0119gn\u0105\u0107 do zasady (arche\/principio) misteryjnej, mistycznej, teandrycznej, historycznej, sakramentalnej i teologicznej Ko\u015bcio\u0142a, ca\u0142kowicie dzi\u015b zaprzeczonej, acz – jak ju\u017c wiemy – ju\u017c od wielu stuleci coraz gorzej rozumianej . Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie stoi dzi\u015b w obliczu problemu jurysdykcyjnego, lecz apostazji jego nominalnych zwierzchnik\u00f3w; ostatni prawdziwi wyznawcy Wiary s\u0105 na pustyni (el desierto), w Tebaidzie straszniejszej ni\u017c \u015bw. Antoni Pustelnik czy \u015bw. Atanazy .<\/p>

C\u00f3\u017c wi\u0119c w tej strasznej epoce kairosu Antychrysta mog\u0105 i powinni czyni\u0107 ostatni wyznawcy prawdziwej Wiary? Disandro sformu\u0142owa\u0142 og\u00f3lnie nast\u0119puj\u0105ce zasady post\u0119powania w li\u015bcie do Teresy Benns z 25 kwietnia 1989 roku oraz do bpa Carmony z 10 stycznia 1990 roku. W pierwszym z nich uj\u0105\u0142 to w czterech punktach: (1) obrona i obja\u015bnianie WIARY (FE); (2) walka za Wiar\u0119 przeciwko g\u0142owie (cabeza) herezjarch\u00f3w; (3) walka z Wojty\u0142\u0105, Lefebvre\u2019m, Ratzingerem etc.; (4) walka z ANTYCHRYSTEM, czego domaga\u0142 si\u0119 \u015bw. Pius X w swojej pierwszej encyklice z 1903 roku. Implikuje to negacj\u0119 \u201ezjudaizowanego\u201d Ko\u015bcio\u0142a Rzymskiego – dzi\u015b apostatycznego, neguj\u0105cego Wiar\u0119 i Zmartwychwstanie Chrystusa – nie b\u0119d\u0105cego wi\u0119c KO\u015aCIO\u0141EM ABSOLUTNYM (ECCLESIA ABSOLUTA) pod\u0142ug formu\u0142y Nicejskiego Symbolu Wiary . W drugim dokumencie, w kt\u00f3rym argenty\u0144ski pisarz proponuje bpowi Carmonie zorganizowanie dwu Synod\u00f3w – pierwszego, kt\u00f3ry by przestudiowa\u0142 dok\u0142adnie sytuacj\u0119 i uroczy\u015bcie og\u0142osi\u0142 wakans w Rzymie, drugiego za\u015b, kt\u00f3ry by wyja\u015bni\u0142 wiernym konieczno\u015b\u0107 walki z apostazj\u0105 i Kr\u00f3lestwem (el Reino) Antychrysta – podanych zosta\u0142o sze\u015b\u0107 punkt\u00f3w kardynalnych: \u201e(1) \u017ce \u017caden z [sedewakantystycznych] biskup\u00f3w nie pretenduje (ani z osobna, ani kolegialnie) do jurysdykcji powszechnej, poniewa\u017c ta obecnie usta\u0142a (cesante); (2) \u017ce [ich] misj\u0105 jest broni\u0107 i g\u0142osi\u0107 Wiar\u0119 Trynitarn\u0105 i Teandryczn\u0105 (Fe Trinitaria y Te\u00e1ndrica), to znaczy Credo Atanazego; (3) \u017ce ani Wojty\u0142a i jego biskupi, ani Lefebvre i jego biskupi, pretenduj\u0105cy do \u00abortodoksji i jurysdykcji\u00bb, nie s\u0105 godni zaufania, poniewa\u017c deklaruj\u0105 \u0142\u0105czno\u015b\u0107 (colateral) z Rzymem apostatycznym; (4) \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest jedynym, kt\u00f3ry zbawia, poniewa\u017c jest jedynym, kt\u00f3ry jest \u015awi\u0119ty i u\u015bwi\u0119ca; (5) \u017ce Karol Wojty\u0142a jest antychrystem, jednym z serii zapowiedzianych przez \u015bw. Jana; (6) \u017ce utraci\u0142a wa\u017cno\u015b\u0107 (ha caducado) instytucja Konklawe, ustanowiona przez Miko\u0142aja II w XI wieku, i w konsekwencji, wraz ze \u015bmierci\u0105 Kardyna\u0142a Siri z Genui w maju 1989 roku, wygas\u0142a prawowito\u015b\u0107 (legitimidad) kardynalatu, na mocy Bulli Paw\u0142a IV . Wniosek z tego, \u017ce ostatni wierni Ko\u015bcio\u0142a Absolutnego w tej epoce kairosu Antychrysta maj\u0105 za zadanie ju\u017c tylko dotrwa\u0107 w wierze do Paruzji .<\/p>

Jacek Bartyzel<\/em><\/strong><\/p>

Aby przeczyta\u0107 pozosta\u0142\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 tekstu musisz klikn\u0105\u0107 TUTAJ<\/span>.<\/a><\/p>

Za: Konserwatyzm.pl (20 maja 2015)<\/a><\/p>

[Ca\u0142o\u015b\u0107 tekstu prof. Jacka Bartyzela dost\u0119pna jest w p\u0142atnym, papierowym wydaniu pisma Pro Fide Rege et Lege<\/a><\/span> nr 1\/2 2014<\/a><\/span>. Czasopismo mo\u017cna kupi\u0107 TUTAJ<\/span><\/a> lub w salonach sieci Empik na terenie ca\u0142ego kraju.]<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Tradycjonalizm \u00abintratrynitarny\u00bb sedewakantysty Carlosa Alberta Disandro.Pozycj\u0105 eklezjologiczn\u0105 Carlosa A. Disandro od czasu rozpoznania \u201eowoc\u00f3w\u201d Soboru Watyka\u0144skiego II (1962-1965) by\u0142 sedewakantyzm, co zreszt\u0105 w \u017cadnym razie nie wyczerpuje znamion oryginalno\u015bci jego stanowiska. Wiadomo, \u017ce spo\u015br\u00f3d g\u0142\u00f3wnych postaci tego nurtu szczeg\u00f3lnym uznaniem darzy\u0142 biskupa (konsekrowanego w 1981 roku przez wietnamskiego abpa Ng\u00c3\u00b4 \u00c4\u0090\u00c3\u00acnh Th\u00e1\u00bb\u00a5c) Acapulco w Meksyku, […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[35,32,101,283,33],"class_list":["post-81516","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nauczanie-katolickie","tag-bartyzel","tag-fsspx","tag-judaising","tag-sedevacante","tag-vaticanum2"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/81516","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=81516"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/81516\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=81516"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=81516"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=81516"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}