{"id":72132,"date":"2013-12-15T14:50:37","date_gmt":"2013-12-15T19:50:37","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=72132"},"modified":"2013-12-15T14:50:37","modified_gmt":"2013-12-15T19:50:37","slug":"egzorcysta-i-heretyk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=72132","title":{"rendered":"Egzorcysta i … heretyk"},"content":{"rendered":"

Aktualny, grudniowy numer miesi\u0119cznika „Egzorcysta” przynosi szereg warto\u015bciowych i ciekawych tekst\u00f3w po\u015bwi\u0119conych problematyce aborcji i jej konsekwencji. Jednak obok nich „tradycyjnie ju\u017c” pojawiaj\u0105 si\u0119 w pi\u015bmie powa\u017cne b\u0142\u0119dy teologiczne. Roi si\u0119 od nich w tek\u015bcie ks. S\u0142awomira Kunki pt. „Jeden ojciec, wiele dzieci, jedno zbawienie”, kt\u00f3ry stanowi rozwa\u017cania na temat limbus puerorum.<\/strong><\/p>\r\n

\"\"<\/a>Ju\u017c pierwszy akapit artyku\u0142u wskazuje, i\u017c jego autor, adiunkt Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, zatrudniony w dodatku w katedrze dogmatyki, ma powa\u017cne problemy z podstawami katolickiej teologii. Wyw\u00f3d oparty o zdanie: „B\u00f3g jest Ojcem ka\u017cdego cz\u0142owieka” nie uwzgl\u0119dnia podstawowego aspektu sakramentu Chrztu \u015bwi\u0119tego, nadaj\u0105cego cz\u0142owiekowi godno\u015b\u0107 dziecka Bo\u017cego. Nawet powszechnie dzi\u015b stosowany posoborowy ryt Chrztu pozostawia obrz\u0119d na\u0142o\u017cenia ochrzczonemu dziecku bia\u0142ej szaty jako symbolu przyobleczenia si\u0119 w Chrystusa i zjednoczenia z Nim. Nie mo\u017cna traktowa\u0107 sakramentu jako jedynie symbolu m\u00f3wi\u0105cego o odrodzeniu natury cz\u0142owieka w\u0142\u0105czanego do Ludu Bo\u017cego vel Mistycznego Cia\u0142a Chrystusa. Podej\u015bcie to by\u0142oby z gruntu poga\u0144skie i sprowadza\u0142oby sakrament, w kt\u00f3rym B\u00f3g dzia\u0142a poprzez szafarza, do niekoniecznego obrz\u0119du.<\/p>\r\n

Por\u00f3wnuj\u0105c ryty Chrztu \u015bwi\u0119tego, przedsoborowy i posoborowy, dostrzegamy w chrzcie „zreformowanym” bardzo wyra\u017an\u0105 redukcj\u0119 nauki Ko\u015bcio\u0142a o grzechu pierworodnym; praktyczne wyrugowanie ze\u0144 egzorcyzm\u00f3w g\u0142osz\u0105cych, i\u017c do dusz nieochrzczonych ma \u0142atwy dost\u0119p diabe\u0142. Zaakcentowano natomiast wsp\u00f3lnotowy aspekt sakramentu, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 niefortunnym sk\u0105din\u0105d zwrotem: ” Wsp\u00f3lnota chrze\u015bcija\u0144ska przyjmuje ci\u0119 z wielk\u0105 rado\u015bci\u0105 W imieniu tej wsp\u00f3lnoty znacz\u0119 ci\u0119 znakiem krzy\u017ca.” Pogl\u0105dy g\u0142oszone przez ks. Kunk\u0119 wskazuj\u0105, i\u017c niedostatecznie rozumie on, i\u017c wsp\u00f3lnot\u0105 t\u0105 nie jest np. parafia, lecz ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki.<\/p>\r\n

Podsumowuj\u0105c te rozwa\u017cania, nale\u017cy wskaza\u0107, i\u017c relacja B\u00f3g Ojciec – dzieci Bo\u017ce odnosi si\u0119 wy\u0142\u0105cznie do chrze\u015bcijan, a nie do wszystkich ludzi.<\/p>\r\n

Jeszcze bardziej zdumiewaj\u0105 kolejne my\u015bli ks. Kunki, zawarte w akapitach spi\u0119tych klamr\u0105 „Historia opinii teologicznej o limbus puerorum i jej „przej\u015bcie do historii””. Lubelski modernista przedstawia koncepcj\u0119 limbus puerorum – otch\u0142ani nieochrzczonych – jako nawi\u0105zuj\u0105c\u0105 do idei limbus patrum, gdzie sprawiedliwi Starego Testamentu czekali na przyj\u015bcie Mesjasza. Tymczasem znacznie trafniejsz\u0105 analogi\u0105 do limbus puerorum (lub: parvulorum) jest czy\u015bciec – koncepcja teologiczna r\u00f3wnie\u017c do\u015b\u0107 s\u0142abo zarysowana w Biblii i rozwini\u0119ta dopiero przez \u015bredniowiecznych teolog\u00f3w. Ten sam sob\u00f3r powszechny, sob\u00f3r florencki (AD 1439 – 45) nieomylnie okre\u015bli\u0142 nauczanie Ko\u015bcio\u0142a w zakresie czy\u015b\u0107ca, jak i wspar\u0142 koncepcj\u0119 otch\u0142ani nieochrzczonych dzieci: \u201eDusze tych, kt\u00f3rzy umieraj\u0105 b\u0105d\u017a w uczynkowym grzechu \u015bmiertelnym lub w samym grzechu pierworodnym, natychmiast zst\u0119puj\u0105 do piek\u0142a, gdzie jednak nier\u00f3wnym podlegaj\u0105 karom.\u201d<\/b><\/i><\/p>\r\n

Wydawa\u0142oby si\u0119, \u017ce ka\u017cdy katolik zgodzi si\u0119 ze stwierdzeniem<\/span>: <\/a>dogmaty Ko\u015bcio\u0142a katolickiego oraz orzeczenia dogmatyczne Sobor\u00f3w powszechnych maj\u0105 warto\u015b\u0107 wieczn\u0105, nie tymczasow\u0105. Nie podlegaj\u0105 ewolucji w czasie. S\u0105 raczej \u0142ask\u0105 Boga, kt\u00f3ry za ich pomoc\u0105 odkrywa przed nami pewne, niedoprecyzowane dot\u0105d zagadnienia zwi\u0105zane z nasz\u0105 wiar\u0105. Na ten spos\u00f3b B\u00f3g jest ograniczony orzeczeniami Ko\u015bcio\u0142a: skoro Duch \u015awi\u0119ty dopu\u015bci\u0142 do ich og\u0142oszenia, nie powinni\u015bmy si\u0119 zajmowa\u0107 szukaniem sposobu na ich omini\u0119cie. <\/i> Tymczasem zacytowane powy\u017cej zdanie traktuje si\u0119 dzi\u015b jako ograniczaj\u0105ce powszechno\u015b\u0107 zbawczej woli Boga i powszechno\u015b\u0107 Odkupienia. Moderni\u015bci w miejsce nieomylnego Kanonu soboru powszechnego umieszczaj\u0105 NADZIEJ\u0118 ZBAWIENIA DLA DZIECI ZMAR\u0141YCH BEZ CHRZTU.<\/p>\r\n

Zauwa\u017cmy nikczemno\u015b\u0107 ich k\u0142amstwa: jako katolicy nie wykluczamy mo\u017cliwo\u015bci zbawienia \u017cadnego konkretnego zmar\u0142ego i nieochrzczonego cz\u0142owieka. Mamy wi\u0119c nadziej\u0119, i\u017c B\u00f3g zbawi go. Sw\u0105 intencj\u0119 po\u015bwiadczamy modlitw\u0105, nieustannie prosz\u0105c Boga o ten dar, w odniesieniu do tej osoby. Teoretycznie tak samo powinni my\u015ble\u0107 wsp\u00f3\u0142cze\u015bni zwolennicy omawianej tu NADZIEI. Tak jednak nie jest. Moderni\u015bci pod p\u0142aszczykiem nadziei na zbawienie przemycaj\u0105 w\u0142asne przekonanie o jego pewno\u015bci<\/span>: <\/a><\/p>\r\n

\r\n

nale\u017ca\u0142oby uzna\u0107, \u017ce dzieci umieraj\u0105ce bez Chrztu zostaja uwolnione od grzechu pierworodnego za po\u015brednictwem pragnienia Chrztu, zawartego w akcie wiary Ko\u015bcio\u0142a, wyra\u017conego w jego modlitwie wstawienniczej o zbawienie wszystkich. Poniewa\u017c ka\u017cdy sakrament dokonuje si\u0119 w wierze Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry go sprawuje z mandatu Chrystusa, takze sakrament Chrztu dzieci jest sprawowany w tej wierze i dlatego nie wida\u0107 rozumnych podstaw dla wy\u0142\u0105czenia dzieci nieochrzczonych z powszechnej zbawczej woli Boga, kt\u00f3ra obejmuje niechrze\u015bcijan doros\u0142ych, o kt\u00f3rych m\u00f3wi Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II w LG n. 16. Skoro zbawcza \u0142aska Chrystusa obejmuje wszystkich, kt\u00f3rzy „bez w\u0142asnej winy nie znaj\u0105c Ewangelii Chrystusowej i Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego, […] mog\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0107 wieczne zbawienie i Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca nie odmawia koniecznej do zbawienia pomocy takim, kt\u00f3rzy bez w\u0142asnej winy w og\u00f3le nie doszli jeszcze do wyra\u017anego poznania Boga, a usi\u0142uj\u0105, nie bez \u0142aski Bo\u017cej, wie\u015b\u0107 uczciwe \u017cycie” (tam\u017ce), to tym bardziej weryfikuje si\u0119 to w odniesieniu do niewinnego dziecka.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

Ubocznym skutkiem posoborowej herezji zak\u0142adaj\u0105cej automatyzm zbawczy zmar\u0142ych, nieochrzczonych dzieci jest pomijanie tej modlitwy tam, gdzie by\u0142aby bardzo potrzebna. Nie modlimy si\u0119 w intencji dusz kanonizowanych \u015bwi\u0119tych, nie modlimy si\u0119 w intencji ma\u0142ych, zmar\u0142ych i ochrzczonych dzieci, co do kt\u00f3rych jest pewno\u015b\u0107 zbawienia. Je\u015bli pod wp\u0142ywem propagandy ks. Kunki i jemu podobnych cho\u0107 jedni rodzice zaprzestan\u0105 modlitwy za swoje zmar\u0142e, nieochrzczone dziecko, to w\u0142a\u015bnie przez to mog\u0105 sprawi\u0107, i\u017c zatrzymany mu zostanie grzech pierworodny. B\u00f3g podejmuje t\u0119 decyzj\u0119 wprawdzie w chwili \u015bmierci cz\u0142owieka, ale – niezwi\u0105zany czasem w ziemskim rozumieniu – wie, kto i jak b\u0119dzie si\u0119 modli\u0142 w danej intencji, w dowolnej przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n

Jakkolwiek wi\u0119c hipoteza otch\u0142ani dzieci\u0119cej nie stanowi prawdy sformu\u0142owanej dogmatycznie, jest ona oparta na ca\u0142ej katolickiej dogmatyce i sakramentologii. Stawianie na przeciwleg\u0142ej szali uniwersalnej koncepcji zbawczej jest tyle ryzykowne, co niekonsekwentne. Czemu bowiem ogranicza\u0107 zbawcz\u0105 wol\u0119 Boga, Ojca wszystkich ludzi, wy\u0142\u0105cznie do dusz z zaci\u0105gni\u0119tym grzechem pierworodnym? Czemu nie rozszerzy\u0107 jej na nadziej\u0119 zbawienia wszystkich ludzi, czyli koncepcj\u0119 „pustego piek\u0142a”?<\/p>\r\n

Warto tu jeszcze cho\u0107by wspomnie\u0107 o r\u00f3\u017cnicach mi\u0119dzy eschatologiami, katolick\u0105 i posoborow\u0105. Polecam w tym zakresie lektur\u0119 znakomitego artyku\u0142u x. Karola Stehlina<\/a><\/span><\/strong>. Przypomina on mi\u0119dzy innymi nauk\u0119 Soboru Trydenckiego na temat nieba:<\/p>\r\n

\r\n

Istotn\u0105 nagrod\u0105 cz\u0142owieka jest jego szcz\u0119\u015bliwo\u015b\u0107. Polega ona na tym, \u017ce nasza dusza \u0142\u0105czy si\u0119 doskonale z Bogiem i w pe\u0142ni rozkoszuje si\u0119 Nim jako doskonale widzianym i mi\u0142owanym. Ta w\u0142a\u015bnie nagroda zwie si\u0119 przeno\u015bnie \u201ewie\u0144cem chwa\u0142y\u201d: ju\u017c to ze strony zas\u0142ugi, kt\u00f3rej nie nabywa si\u0119 bez jakiej\u015b walki, ju\u017c to ze strony samej nagrody, dzi\u0119ki kt\u00f3rej cz\u0142owiek staje si\u0119 poniek\u0105d uczestnikiem b\u00f3stwa i w nast\u0119pstwie w\u0142adzy kr\u00f3lewskiej.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

Innymi s\u0142owy: jakkolwiek B\u00f3g pragnie zbawienia wszystkich ludzi, to nie ustanowi\u0142 nieba jako prawa cz\u0142owieka. To my, ludzie \u017cyj\u0105cy na Ziemi tak mamy j\u0105 urz\u0105dza\u0107, bo zbawienie by\u0142o poprzez Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki jak najbardziej udost\u0119pniane dla wszystkich.<\/p>\r\n

Wr\u00f3\u0107my do artyku\u0142u ks. Kunki. Ko\u0144cz\u0105 go dwa kolejne powa\u017cne b\u0142\u0119dy doktrynalne. Pierwszym z nich jest zawarcie b\u0142\u0119dnego cytatu z encykliki Jana Paw\u0142a II „Evangelium vitae”. Pierwotna wersja dokumentu zawiera\u0142a b\u0142\u0105d, sugeruj\u0105c i\u017c dzieci – ofiary aborcji – automatycznie dost\u0119puj\u0105 zbawienia. Spraw\u0119 t\u0119 wyja\u015bnia\u0142 swego czasu Dextimus w Kronice Novus Ordo<\/a><\/span>. By\u0142oby zatem dobrze, aby ksi\u0105dz katolicki, jakim zapewne pragnie by\u0107 ks. Kunka, pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 autentycznym cytatem z oficjalnego dokumentu ko\u015bcielnego. No i sprawa druga: Autor sugeruje, jakoby pewne by\u0142o zbawienie os\u00f3b z g\u0142\u0119bokim upo\u015bledzeniem intelektualnym. Zapomina tylko doda\u0107: o ile s\u0105 one ochrzczone. Rzeczywi\u015bcie w takim wypadku przyjmuje si\u0119, \u017ce nie s\u0105 one zdolne, by pope\u0142ni\u0107 grzech \u015bmiertelny. No ale jak widzimy, od samego pocz\u0105tku artyku\u0142u dla ks. dr. S\u0142awomira Kunki najwi\u0119kszym problemem utrudniaj\u0105cym zbawienie Panu Bogu jest … sakrament Chrztu.<\/p>\r\n

Krusejder<\/em><\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Aktualny, grudniowy numer miesi\u0119cznika „Egzorcysta” przynosi szereg warto\u015bciowych i ciekawych tekst\u00f3w po\u015bwi\u0119conych problematyce aborcji i jej konsekwencji. Jednak obok nich „tradycyjnie ju\u017c” pojawiaj\u0105 si\u0119 w pi\u015bmie powa\u017cne b\u0142\u0119dy teologiczne. Roi si\u0119 od nich w tek\u015bcie ks. S\u0142awomira Kunki pt. „Jeden ojciec, wiele dzieci, jedno zbawienie”, kt\u00f3ry stanowi rozwa\u017cania na temat limbus puerorum. Ju\u017c pierwszy akapit […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[5],"tags":[33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/72132"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=72132"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/72132\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=72132"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=72132"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=72132"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}