\u201ePo obiedzie Tatu\u015b zas\u0142ania okna map\u0105 (z rolety krawaty). I liczy wydatki na podatki i sk\u0142adki, a jak liczy, to rzuca obelgi na w\u0142adc\u00f3w matki. Czyli, \u017ce co do tych okien, to ka\u017cdy kraj ma gestapo<\/i>\u201d – pisa\u0142 w proroczym natchnieniu Konstanty Ildefons Ga\u0142czy\u0144ski w poemacie \u201eTatu\u015b<\/i>\u201d. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, poemat ten ko\u0144czy si\u0119 tragicznie, bo kiedy ju\u017c \u201epodzia\u0142 d\u00f3br mia\u0142 by\u0107 zrobiony sprawiedliwie<\/i>\u201d, to niestety – \u201eTatu\u015b ni st\u0105d, ni zow\u0105d zatru\u0142 si\u0119 szprotkami w oliwie<\/i>\u201d. Przypomina to tragiczna histori\u0119 pana Andrzeja Leppera, o kt\u00f3rym ostatnio wspomnia\u0142 pan Artur Balazs, podaj\u0105c w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 oficjaln\u0105 wersj\u0119 samob\u00f3jstwa i dorzucaj\u0105c kilka charakterystycznych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w. Ale niezale\u017cna prokuratura pos\u0142usznie przyj\u0119\u0142a wersj\u0119 samob\u00f3jstwa, a skoro tak, to nawet gdyby Andrzej Lepper dzisiaj zmartwychwsta\u0142 i opowiedzia\u0142, jak by\u0142o, to co najwy\u017cej oskar\u017cy\u0142aby go o matactwo.<\/p>\r\n
Tak to si\u0119 m\u00f3wi, \u017ce zabytki s\u0105 '\u015bwiatowego dziedzictwa kulturowego’ – ale to nie s\u0105 zabytki jakiego\u015b 'multi-kulti’, tylko cywilizacji \u0142aci\u0144skiej, kt\u00f3ra dzisiaj jest zaciekle i energicznie zwalczana przez \u017byd\u00f3w i socjalist\u00f3w, co niekiedy na jedno wychodzi.<\/span><\/p>\r\n Rzuca to snop jaskrawego \u015bwiat\u0142a na przyczyny niech\u0119ci bezpieczniak\u00f3w do zmartwychwstania. Wyobra\u017amy sobie tylko, \u017ce wszystkie ofiary bezpieki zmartwychwsta\u0142y i ruszy\u0142y zar\u00f3wno na swoich prze\u015bladowc\u00f3w, jak i na ich potomstwo, drapuj\u0105ce si\u0119 dzisiaj w kostiumy szermierzy demokracji i wolno\u015bci. Nie tylko trzeba by na gwa\u0142t przerabia\u0107 zatwierdzon\u0105 wersj\u0119 historii, ale jako\u015b przezwyci\u0119\u017cy\u0107 kryzys przyw\u00f3dztwa, wynik\u0142y z razob\u0142aczenija stada autorytet\u00f3w moralnych. I dopiero na tym tle lepiej rozumiemy s\u0142owa poety: \u201eI porzuciwszy gniew, nadziej\u0119, pych\u0119, wolni od pragnie\u0144 i wolni od burz, dzi\u0119kczynnych westchnie\u0144 \u015blemy mod\u0142y ciche, ktokolwiek jeste\u015b po\u015br\u00f3d gwiezdnych g\u0142usz. Za to, \u017ce min\u0105\u0107 dniom \u017cywota dano, za to, \u017ce nigdy raz zmarli nie wstan\u0105, a rzek gwa\u0142townych nurt zm\u0105cony pian\u0105, zawinie kiedy\u015b w g\u0142\u0105b wieczyst\u0105 m\u00f3rz<\/i>\u201d.<\/p>\r\n Ale na razie mniejsza z tym, bo wystarczy wytkn\u0105\u0107 nos za granic\u0119, by si\u0119 przekona\u0107 o s\u0142uszno\u015bci spostrze\u017cenia, \u017ce \u201ecudze chwalicie, swego nie znacie<\/i>\u201d. Tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce od kilkunastu dni przebywam w Italii – tej samej, w kt\u00f3rej znalaz\u0142a si\u0119 \u017cona hrabiego Tyszkiewicza z Waki, kt\u00f3ry w 1939 roku by\u0142 przes\u0142uchiwany przez oficera NKWD: \u201eNazwisko? Tyszkiewicz. – Otczestwo? – W\u0142adys\u0142awowicz. – A \u017cona gdzie? – W Italii. – W Italii? A co tam robi? – Przebywa u cioci. – Nu, u cioci, a co ta ciocia? – Kr\u00f3lowa W\u0142och.<\/i>\u201d Italia, wiadomo – s\u0142oneczna i w og\u00f3le, \u201ekraj gdzie cytryna dojrzewa, pomara\u0144cz blask zielone z\u0142oci drzewa, gdzie wie\u0144cem bluszcz ruiny dawne stroi, gdzie buja laur i cyprys cicho stoi<\/i>\u201d – a ju\u017c specjalnie w Toskanii, gdzie dawne – no nie, nie \u201eruiny<\/i>\u201d, chocia\u017c ruiny te\u017c s\u0105 i to zakonserwowane nawet od XV wieku – wi\u0119c nie tyle \u201eruiny<\/i>\u201d, co tak zwane \u201ezabytki<\/i>\u201d, to znaczy bardzo stare miasteczka i miasta, w kt\u00f3rych pozosta\u0142o mn\u00f3stwo pami\u0105tek z przesz\u0142o\u015bci, niekiedy niezwykle warto\u015bciowych z punktu widzenia \u015bwiatowego dziedzictwa kulturowego. Tak to si\u0119 m\u00f3wi, \u017ce \u201e\u015bwiatowego<\/i>\u201d – ale to nie s\u0105 zabytki jakiego\u015b \u201emulti-kulti<\/i>\u201d, tylko cywilizacji \u0142aci\u0144skiej, kt\u00f3ra dzisiaj jest zaciekle i energicznie zwalczana przez \u017byd\u00f3w i socjalist\u00f3w, co niekiedy na jedno wychodzi.<\/p>\r\n Wprawdzie tury\u015bci, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych i ja si\u0119 szwendam i z otwart\u0105 paszcz\u0105 podziwiam, \u015bwiadczyliby o \u017cywotno\u015bci tej cywilizacji, ale w\u015br\u00f3d tych t\u0142um\u00f3w nie mog\u0142em oprze\u0107 si\u0119 bolesnemu wra\u017ceniu, \u017ce to tylko Eloje, kt\u00f3rzy podziwiaj\u0105 pomniki dawnej \u015bwietno\u015bci, nie rozumiej\u0105c ju\u017c, kto i po co je wzni\u00f3s\u0142; jakie uczucia, jakie nami\u0119tno\u015bci sk\u0142oni\u0142y na przyk\u0142ad b\u0142ogos\u0142awion\u0105 Juli\u0119 do zamurowania \u017cywcem, w kt\u00f3rym to stanie prze\u017cy\u0142a bodaj\u017ce a\u017c 30 lat, rozdaj\u0105c odwiedzaj\u0105cym j\u0105 ludziom \u015bwie\u017ce kwiaty, kt\u00f3re nie wiadomo sk\u0105d w zamurowanej celi bra\u0142a. Ale mniejsza ju\u017c o kwiaty, bo w tym samym ko\u015bciele w miasteczku Certaldo Alto, w kt\u00f3rym znajduje si\u0119 oszklona trumna b\u0142ogos\u0142awionej Julii, jest r\u00f3wnie\u017c gr\u00f3b Jana Bocaccia, czyli \u201ePyskacza<\/i>\u201d – bo prawdziwe nazwisko autora \u201eDekamerona<\/i>\u201d brzmia\u0142o zupe\u0142nie inaczej.<\/p>\r\n Miasteczko, ma si\u0119 rozumie\u0107, dumne jest nie z Julii, tylko a Bocaccia i w miejscowej osterii mo\u017cna zje\u015b\u0107 nawet spaghetti o nazwie \u201eDekameron<\/i>\u201d, wpatruj\u0105c si\u0119 w kafelki, na kt\u00f3rych odtworzono opowiadanie o kucharzu, co to swojej Brunetcie podarowa\u0142 jedno upieczone udo \u017curawia, a potem wmawia\u0142 swemu panu, \u017ce \u017curawie maj\u0105 tylko jedn\u0105 nog\u0119. Starsi i m\u0105drzejsi jeszcze pozwalaj\u0105 Elojom wspomina\u0107 takie anegdotki, ale jak nadejdzie etap surowo\u015bci, to nawet Dekameron zostanie zakazany, bo czy o b\u0142ogos\u0142awionej Julii ktokolwiek jeszcze dzisiaj wie – podobnie jak o \u015bwi\u0119tych francuskich kobietach, kt\u00f3re z mi\u0142o\u015bci do Chrystusa skazywa\u0142y si\u0119 na do\u017cywotni pobyt w samotnej celi? Kto wie, czy w mrokach podziemia nie powstaje nowa wersja \u201eZ\u0142otej Legendy<\/i>\u201d, wys\u0142awiaj\u0105ca czyny pana redaktora Michnika i prorok\u00f3w mniejszych w rodzaju pan\u00f3w redaktor\u00f3w: Jacka \u0179akowskiego i Tomasza Wo\u0142ka? Takie mi\u0119dzy innymi nocne rodak\u00f3w rozmowy wiedli\u015bmy przy winie u pa\u0144stwa G., Polak\u00f3w z Pozna\u0144skiego, kt\u00f3rzy zaprosili nas na dobry wiecz\u00f3r do swojej toska\u0144skiej posiad\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n Ale \u017ceby peregrynowa\u0107 po Toskanii, najpierw trzeba by\u0142o wymieni\u0107 pieni\u0105dze – i tu w\u0142a\u015bnie okaza\u0142a si\u0119 w pe\u0142nym \u015bwietle wy\u017cszo\u015b\u0107 naszego nieszcz\u0119\u015bliwego kraju nad s\u0142oneczn\u0105 Itali\u0105. Nie m\u00f3wi\u0119 ju\u017c o z\u0142odziejskim, 20 procentowym haraczu, nak\u0142adanym na wymieniaj\u0105cego, ale na biurokratycznych indagacjach, jakie towarzysz\u0105 wymianie pieni\u0119dzy. Na poczcie w Pistoi musia\u0142em si\u0119 nie tylko wylegitymowa\u0107, przy czym moje \u201edane osobowe<\/i>\u201d zosta\u0142y spisane zupe\u0142nie bez jakiejkolwiek gwarancji ich ochrony przed sycylijsk\u0105 mafi\u0105, ale nawet musia\u0142em poda\u0107 do protoko\u0142u miejsce urodzenia i kontaktowy telefon.<\/p>\r\n Od razu wida\u0107, \u017ce ten ca\u0142y GIODO to tylko bezsilna atrapa, kt\u00f3ra nie tylko przed niczym nikogo nie chroni, ale w dodatku utrudnia mi\u0119dzyludzkie kontakty – na przyk\u0142ad mi\u0119dzy pieniaczami. To znaczy – nie wszystkimi – co to, to nie; taki na przyk\u0142ad pan pose\u0142 N. czy pan red. M. (nie b\u0119d\u0119 szubrawc\u00f3w reklamowa\u0142, jeszcze by tego brakowa\u0142o!), zawsze sk\u0105dci\u015b znajdzie adres pozwanego i \u015bwiadka, podczas gdy inni, kt\u00f3rzy nie maj\u0105 bezpieki na swoje us\u0142ugi, mog\u0105 si\u0119 buja\u0107 latami. I kiedy tak sta\u0142em (\u201ekiedy tak stoisz zaj\u0105czku u st\u00f3p mistycznej drabiny…<\/i>\u201d) przed pocztowym okienkiem, wspomnia\u0142em z czu\u0142o\u015bci\u0105 nasz nieszcz\u0119\u015bliwy kraj, kt\u00f3ry chocia\u017c j\u0119czy w c\u0119gach re\u017cymu bezpieki, przecie\u017c dopuszcza wymian\u0119 pieni\u0119dzy bez jakichkolwiek indagacji! Nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce nasi okupanci r\u00f3wnie\u017c i tu rozci\u0105gn\u0105 \u015bcis\u0142\u0105 kontrol\u0119 – ale zanim padnie salwa, niech\u017ce humory nam dopisuj\u0105!<\/p>\r\n Stanis\u0142aw Michalkiewicz<\/em><\/strong><\/p>\r\n Sta\u0142y komentarz Stanis\u0142awa Michalkiewicza ukazuje si\u0119 w ka\u017cdym numerze tygodnika \u201eNajwy\u017cszy Czas!\u201d.<\/i><\/p>\r\n Felieton \u00a0\u2022<\/b>\u00a0 tygodnik \u201eNajwy\u017cszy Czas!\u201d \u00a0\u2022<\/b>\u00a0 23 sierpnia 2013<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201ePo obiedzie Tatu\u015b zas\u0142ania okna map\u0105 (z rolety krawaty). I liczy wydatki na podatki i sk\u0142adki, a jak liczy, to rzuca obelgi na w\u0142adc\u00f3w matki. Czyli, \u017ce co do tych okien, to ka\u017cdy kraj ma gestapo\u201d – pisa\u0142 w proroczym natchnieniu Konstanty Ildefons Ga\u0142czy\u0144ski w poemacie \u201eTatu\u015b\u201d. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, poemat ten ko\u0144czy si\u0119 tragicznie, bo […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[92,207,34],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/69963"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=69963"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/69963\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=69963"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=69963"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=69963"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}