{"id":69938,"date":"2013-08-22T08:52:49","date_gmt":"2013-08-22T13:52:49","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=69938"},"modified":"2013-08-22T08:52:49","modified_gmt":"2013-08-22T13:52:49","slug":"podwojne-zycie-brunona-miecugowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=69938","title":{"rendered":"Podw\u00f3jne \u017cycie Brunona Miecugowa"},"content":{"rendered":"<div>\r\n<p><strong>Krakowski pisarz, poeta, dziennikarz. Bywalec klubu \u201ePod Z\u0142ot\u0105 Gruszk\u0105\u201d, w kt\u00f3rym ch\u0119tnie przesiadywali szefowie bezpieki z wawelskiego grodu. Autor licznych wierszy, fraszek, tekst\u00f3w piosenek wojskowych. W archiwach IPN figuruje jako tajny wsp\u00f3\u0142pracownik &#8211; materia\u0142y na jego temat zosta\u0142y zniszczone w 1990 r.<\/strong><br \/> \u00a0<br \/> Brunon Miecugow (rocznik 1927) wed\u0142ug zapis\u00f3w ewidencyjnych krakowskiej S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa, do kt\u00f3rych dotarli\u015bmy, zosta\u0142 zarejestrowany 19 wrze\u015bnia 1962 r. przez Wydzia\u0142 III Komendy Wojew\u00f3dzkiej Milicji Obywatelskiej. Wed\u0142ug dokument\u00f3w znajduj\u0105cych si\u0119 w Instytucie Pami\u0119ci Narodowej Brunon Miecugow by\u0142 zarejestrowany jako tajny wsp\u00f3\u0142pracownik pod pseudonimami: \u201eLipi\u0144ski\u201d, \u201eR\u00f3\u017cniczka\u201d oraz \u201eDzi\u00f3b\u201d. W archiwach IPN znajduje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c zapis, \u017ce materia\u0142y na temat pisarza zosta\u0142y zniszczone 29 stycznia 1990 r.<br \/> \u00a0<br \/> <strong>Inwigilacja tw\u00f3rc\u00f3w<\/strong><br \/> \u00a0<br \/> Wpis, kt\u00f3ry figuruje w zapisach ewidencyjnych, \u015bwiadczy o tym, \u017ce Brunon Miecugow zosta\u0142 zarejestrowany w czasie, gdy SB obj\u0119\u0142a reorganizacja &#8211; z wydzia\u0142\u00f3w III, zajmuj\u0105cych si\u0119 inwigilacj\u0105 ca\u0142ej opozycji, wydzielono wydzia\u0142y IV, odpowiedzialne wy\u0142\u0105cznie za inwigilacj\u0119 Ko\u015bcio\u0142a.<br \/> \u00a0<br \/> \u201eWydzia\u0142 III KW MO w Krakowie, realizuj\u0105c na szczeblu wojew\u00f3dzkim zadania Departamentu\u00a0III, zajmowa\u0142 si\u0119 wi\u0119c sfer\u0105 \u00bbnadbudowy\u00ab tj. \u015brodowiskami inteligenckimi, naukowymi, tw\u00f3rczymi, dziennikarskimi m\u0142odzie\u017c\u0105 akademick\u0105, mniejszo\u015bciami narodowymi, zjazdami i kongresami mi\u0119dzynarodowymi. \u00bbOchrania\u0142\u00ab instytucje akademickie i naukowe, i do 1980 r. rozpracowywa\u0142 tak\u017ce opozycj\u0119 dzia\u0142aj\u0105c\u0105 w tych \u015brodowiskach\u201d &#8211; tak o sytuacji w krakowskiej SB pisa\u0142 Henryk G\u0142\u0119bocki w ksi\u0105\u017cce pod redakcj\u0105 Filipa Musia\u0142a i Micha\u0142a Wenklara pt. \u201eStra\u017cnicy sowieckiego imperium. Urz\u0105d Bezpiecze\u0144stwa i S\u0142u\u017cba Bezpiecze\u0144stwa w Ma\u0142opolsce 1945-1990\u201d (wyd. IPN Krak\u00f3w 2009).<br \/> \u00a0<br \/> W 1962 r. zast\u0119pc\u0105 komendanta wojew\u00f3dzkiego MO w Krakowie ds. SB by\u0142 p\u0142k Stanis\u0142aw Wa\u0142ach, by\u0142y dow\u00f3dca AL Okr\u0119gu Chrzan\u00f3w, a nast\u0119pnie szef Powiatowego Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa w Chrzanowie. Szybko awansowa\u0142 i obj\u0105\u0142 Wojew\u00f3dzki UB w Kielcach. Wa\u0142ach by\u0142 szwagrem Franciszka Szlachcica, wiceministra spraw wewn\u0119trznych w czasie, gdy MSW kierowa\u0142 m.in. Mieczys\u0142aw Moczar.<br \/> \u00a0<br \/> W roku 1982 wydzia\u0142y III podzielono na III-1 i III-2. Nadbudow\u0105 zaj\u0119\u0142y si\u0119 wydzia\u0142y III-1. Z dokument\u00f3w archiwalnych SB wynika, \u017ce inwigilacj\u0105 \u015brodowisk tw\u00f3rc\u00f3w zajmowa\u0142a si\u0119 w wydziale III-1 sekcja 5 i 6, kt\u00f3rej funkcjonariusze spotykali si\u0119 ze swoimi agentami w lokalach gastronomicznych oraz lokalach kontaktowych. Jak wynika z materia\u0142\u00f3w krakowskiej SB, zadaniem esbek\u00f3w z tych sekcji by\u0142o m.in \u201erozpoznawanie, neutralizowanie grup i os\u00f3b mog\u0105cych dopuszcza\u0107 si\u0119 narusze\u0144 praw i wolno\u015bci obywatelskich w \u015brodowiskach kulturotw\u00f3rczych i \u015brodkach masowej komunikacji\u201d. W 1990 r., czyli w czasie, gdy masowo niszczono materia\u0142y S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa, w tym dokumenty dotycz\u0105ce Brunona Miecugowa, liczba tajnych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w krakowskiej bezpieki wynosi\u0142a co najmniej 230. Nie mo\u017cna poda\u0107 precyzyjnych danych, poniewa\u017c co pewien czas odnajdywane s\u0105 zapisy ewidencyjne dotycz\u0105ce kolejnych os\u00f3b, jak np. w przypadku Brunona Miecugowa.<br \/> \u00a0<br \/> <strong>Bywalec<\/strong><br \/> \u00a0<br \/> Przez wiele lat Brunona Miecugowa mo\u017cna by\u0142o spotka\u0107 w krakowskim klubie \u201ePod Z\u0142ot\u0105 Gruszk\u0105\u201d, gdzie raczy\u0142 si\u0119 mocniejszymi trunkami. Klub ten, nazywany popularnie \u201ePod Gruszk\u0105\u201d, po\u0142o\u017cony nieopodal krakowskiego Rynku, \u015bci\u0105ga\u0142 znane osoby, w tym przedstawicieli w\u0142adzy ludowej i PRL-owskich s\u0142u\u017cb specjalnych. W klubie obok Miecugowa przesiadywa\u0142 m.in. wspomniany wy\u017cej Stanis\u0142aw Wa\u0142ach, kt\u00f3ry przychodzi\u0142 tu najpierw jako esbek, a po odej\u015bciu na emerytur\u0119 jako cz\u0142onek ZBoWiD-u.<br \/> \u00a0<br \/> \u201eDom pod Gruszk\u0105, ulica Szczepa\u0144ska 1&#8230; Kiedy\u015b by\u0142 to jeden z najlepszych adres\u00f3w w Krakowie. A przynajmniej jeden z najbardziej snobistycznych. W roku 1955 na otwarcie Klubu Dziennikarzy przyjecha\u0142 sam premier Cyrankiewicz. Inna sprawa, czy w dzisiejszych czasach jest to pow\u00f3d do chwa\u0142y. Jednak za PRL bywanie pod Gruszk\u0105 nobilitowa\u0142o, zw\u0142aszcza w oczach os\u00f3b, kt\u00f3re o \u015brodowisku prasowym niewiele wiedzia\u0142y. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce klubowe sale przez kilka dziesi\u0119cioleci ogl\u0105da\u0142y wiele wybitnych osobisto\u015bci. Niekiedy tak\u017ce w sytuacjach, w kt\u00f3rych wola\u0142yby nie by\u0107 sfotografowane. (\u2026) Paluch, w\u00f3wczas niepokorna reporterka \u00bbStudenta\u00ab, wspomina: &#8211; Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, pod Gruszk\u0119 nie chodzi\u0142am, chyba \u017ce ju\u017c koniecznie musia\u0142am, bo kto\u015b wyznaczy\u0142 tam spotkanie. Ja i moi koledzy woleli\u015bmy bywa\u0107 gdzie indziej, na przyk\u0142ad w Spatifie, gdzie czuli\u015bmy si\u0119 lepiej.<br \/> \u00a0<br \/> Na pytanie, dlaczego pod Gruszk\u0105 czu\u0142a si\u0119 gorzej, odpowiada ogl\u0119dnie: &#8211; Przesiadywali tam ludzie, kt\u00f3rych wola\u0142am nie spotyka\u0107. Nale\u017ca\u0142 do nich zapewne s\u0142ynny pu\u0142kownik Wa\u0142ach, ongi\u015b uczestnik licznych akcji przeciw \u00bbbandom\u00ab zbrojnego podziemia, p\u00f3\u017aniej szef krakowskiej SB. Ju\u017c po zwolnieniu ze s\u0142u\u017cby przez wiele lat by\u0142 sta\u0142ym bywalcem klubu, gdzie z dziennikarzami godzinami grywa\u0142 w bryd\u017ca\u201d &#8211; tak o klubie \u201ePod Z\u0142ot\u0105 Gruszk\u0105\u201d pisa\u0142 Marek Luba\u015b-Harny z \u201eGazety Krakowskiej\u201d.<br \/> \u00a0<br \/> Parti\u0119 z pu\u0142kownikiem dziennikarze uwa\u017cali za wyr\u00f3\u017cnienie. Jak wspomina by\u0142a szefowa \u201eGruszki\u201d Lidia \u0179ukowska: \u201e(\u2026) takie to by\u0142o miejsce, w kt\u00f3rym spotykali si\u0119 arty\u015bci, profesorowie, doro\u017ckarze, no i esbecy te\u017c. Przecie\u017c wszyscy wiedzieli, kim by\u0142 pu\u0142kownik Wa\u0142ach. Ja go traktowa\u0142am jak ka\u017cdego innego. Mia\u0142 kart\u0119 klubow\u0105, wi\u0119c by\u0142 u siebie\u201d.<br \/> \u00a0<br \/> <strong>Wa\u0142ach z literatami<\/strong><br \/> \u00a0<br \/> Wa\u0142ach nale\u017ca\u0142 do zaufanych ludzi kierownictwa MBP m.in. Romana Romkowskiego &#8211; jako szef III Wydzia\u0142u WUBP w Krakowie by\u0142 wsp\u00f3\u0142odpowiedzialny m.in. za likwidacj\u0119 oddzia\u0142\u00f3w Stanis\u0142awa Ludzi \u201eHarnasia\u201d z grupy \u201eWiarusy\u201d. Wa\u0142ach ch\u0119tnie przesiadywa\u0142 z literatami \u201ePod Gruszk\u0105\u201d, sam zreszt\u0105 uwa\u017caj\u0105c si\u0119 za literata &#8211; w swoich dw\u00f3ch ksi\u0105\u017ckach (\u201eBy\u0142 w Polsce czas\u201d i \u201e\u015awiadectwo tamtym dniom\u201d) szczeg\u00f3\u0142owo opisa\u0142 akcje likwidacyjne oddzia\u0142\u00f3w polskiego podziemia niepodleg\u0142o\u015bciowego.<br \/> \u00a0<br \/> O swoich wizytach w klubie \u201ePod Gruszk\u0105\u201d Brunon Miecugow pisa\u0142: \u201eKlub otwierano o 11.00 i ju\u017c si\u0119 schodzi\u0142 zestaw sta\u0142ych bywalc\u00f3w. To by\u0142 tak zwany \u00bbstolik satyryczny\u00ab, przez niekt\u00f3rych nazwany stolikiem \u00bbzbawc\u00f3w ojczyzny\u00ab. Sta\u0142y sk\u0142ad stanowi\u0142o pi\u0119ciu krakowskich satyryk\u00f3w: Marian Za\u0142uski, Witold Zechenter, Karol Szpalski, Bogdan Brzezi\u0144ski i Ludwik Jerzy Kern. Poza t\u0105 \u00bbsatyryczn\u0105\u00ab pi\u0105tk\u0105 stale siadywali tam Tadeusz Kwiatkowski, Marian Romi\u0144ski, Tadeusz Ho\u0142uj i ja\u201d &#8211; czytamy na stronie internetowej klubu. O tym, \u017ce do stolika dosiada\u0142 si\u0119 Stanis\u0142aw Wa\u0142ach, Brunon Miecugow nie wspomnia\u0142 ani s\u0142owa.<br \/> \u00a0<br \/> <strong>Krakowski intelektualista<\/strong><br \/> \u00a0<br \/> Brunon Miecugow karier\u0119 dziennikarsk\u0105 zacz\u0105\u0142 w 1950 r. \u201ePo wojnie zakopa\u0142 szmajsera, zdobyczny niemiecki pistolet maszynowy z partyzantki, i z rodzinnego Iwonicza ruszy\u0142 w \u015bwiat &#8211; na studia. Najpierw by\u0142a politechnika w zrujnowanym Wroc\u0142awiu, p\u00f3\u017aniej w Warszawie, jeszcze p\u00f3\u017aniej &#8211; Akademia G\u00f3rniczo-Hutnicza w Krakowie. Nigdy jednak nie zosta\u0142 in\u017cynierem, mo\u017ce dlatego, \u017ce zacz\u0105\u0142 pisa\u0107. Zacz\u0105\u0142 od fraszki w \u00bbSzpilkach\u00ab (by\u0142 rok 1950, wi\u0119c fraszka bezlito\u015bnie rozprawia\u0142a si\u0119 z ameryka\u0144skim imperializmem), a ju\u017c wkr\u00f3tce, w 1951 r., zosta\u0142 pracownikiem dzia\u0142u terenowego w \u00bbEchu Krakowa\u00ab. \u00bbWillysem\u00ab z demobilu rusza\u0142 na wie\u015b i do ma\u0142ych miasteczek, zasypuj\u0105c redakcj\u0119 informacjami &#8211; nawet kilkunastoma dziennie! Wkr\u00f3tce przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do nowohuckiej gazety \u201eBudujemy socjalizm\u201d &#8211; mizerniutkiej, bo zaledwie dwustronicowej, w dodatku wychodz\u0105cej co drugi dzie\u0144. P\u00f3\u017aniej by\u0142 wolnym strzelcem, pisuj\u0105cym m.in. do \u00bbMiot\u0142y\u00ab, satyrycznego dodatku \u00bbGazety Krakowskiej\u00ab. I wreszcie, w 1955 r., przyszed\u0142 czas na \u00bbDziennik Polski\u00ab, gdzie sp\u0119dzi\u0142 ponad czterdzie\u015bci lat, ale nie bez przerwy, bo przez kr\u00f3tki czas pracowa\u0142 w s\u0142ynnym warszawskim tygodniku \u00bbPo prostu\u00ab, zamkni\u0119tym po ostrych protestach, kt\u00f3rych apogeum by\u0142 pami\u0119tny wiec na placu Narutowicza\u201d &#8211; tak o pocz\u0105tkach kariery Brunona Miecugowa pisa\u0142 po \u015bmierci pisarza 2009 r. Andrzej Kozio\u0142 z \u201eDziennika Polskiego\u201d.<br \/> \u00a0<br \/> <strong>Proces ksi\u0119\u017cy kurii krakowskiej<\/strong><br \/> \u00a0<br \/> 8 lutego 1953 r., po tym jak bezpieka zorganizowa\u0142a tzw. proces ksi\u0119\u017cy kurii krakowskiej, w kt\u00f3rym zapad\u0142y trzy wyroki \u015bmierci, jeden do\u017cywocia i trzy wieloletniego wi\u0119zienia za \u201eszpiegostwo na rzecz Stan\u00f3w Zjednoczonych\u201d, 53 cz\u0142onk\u00f3w ZLP podpisa\u0142o si\u0119 pod rezolucj\u0105 popieraj\u0105c\u0105 rozpraw\u0119 z \u201ereakcyjn\u0105 agentur\u0105 Watykanu\u201d. <strong>W\u015br\u00f3d sygnatariuszy tego apelu krakowskiego by\u0142 Brunon Miecugow.<\/strong> Gdy skazani oczekiwali na mord s\u0105dowy, Brunon podpisywa\u0142 si\u0119 pod tekstem, kt\u00f3ry mia\u0142 uzasadni\u0107 te morderstwa.<\/p>\r\n<p>\u201eW ostatnich dniach toczy\u0142 si\u0119 w Krakowie proces grupy szpieg\u00f3w ameryka\u0144skich powi\u0105zanych z krakowsk\u0105 Kuri\u0105 Metropolitarn\u0105. My, zebrani w dniu 8 lutego 1953 cz\u0142onkowie krakowskiego Oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Literat\u00f3w Polskich, wyra\u017camy bezwzgl\u0119dne pot\u0119pienie zdrajc\u00f3w Ojczyzny, kt\u00f3rzy wykorzystuj\u0105c swe duchowne stanowiska i wp\u0142yw na cz\u0119\u015b\u0107 m\u0142odzie\u017cy skupionej w KSM, dzia\u0142ali wrogo wobec narodu i pa\u0144stwa ludowego, uprawiali &#8211; za ameryka\u0144skie pieni\u0105dze &#8211; szpiegostwo i dywersj\u0119. Pot\u0119piamy tych dostojnik\u00f3w z wy\u017cszej hierarchii ko\u015bcielnej, kt\u00f3rzy sprzyjali knowaniom antypolskim i okazywali zdrajcom pomoc oraz niszczyli cenne zabytki kulturalne. Wobec tych fakt\u00f3w zobowi\u0105zujemy si\u0119 w tw\u00f3rczo\u015bci swojej jeszcze bardziej bojowo i wnikliwiej ni\u017c dotychczas podejmowa\u0107 aktualne problemy walki o socjalizm i ostrzej pi\u0119tnowa\u0107 wrog\u00f3w narodu &#8211; dla dobra Polski silnej i sprawiedliwej\u201d &#8211; pod tym listem podpisali si\u0119 m.in. Brunon Miecugow, S\u0142awomir Mro\u017cek, Wis\u0142awa Szymborska, Adam W\u0142odek, Kornel Filipowicz, Hanna Mortkowicz-Olczakowa, W\u0142adys\u0142aw Machejek, Maciej S\u0142omczy\u0144ski, Jan B\u0142o\u0144ski, Karol Szpalski, Tadeusz Kwiatkowski.<br \/> \u00a0<br \/> Do \u201eSzpilek\u201d Miecugow trafi\u0142 jako laureat konkursu w ramach promowania m\u0142odych talent\u00f3w &#8211; by\u0142 autorem wierszyka \u201eLew i konserwa\u201d, z podtytu\u0142em \u201eBajeczka z epilogiem i mora\u0142em\u201d. Nie by\u0142o to jedyna nagroda w \u017cyciu Brunona Miecugowa &#8211; w 1963 r. otrzyma\u0142 wyr\u00f3\u017cnienie na festiwalu w Opolu za teksty piosenek wojskowych. W swojej autobiografii \u201eGrzeszne \u017cycie Brunona Miecugowa\u201d (wyd. Kwadrat Oficyna Wydawnicza 2008 r) napisa\u0142, \u017ce jego teksty powsta\u0142y g\u0142\u00f3wnie w krakowskich lokalach w \u201eFeniksie\u201d, klubie \u201ePod Grusz\u0105\u201d, \u201eWarszawiance\u201d czy te\u017c \u201eKaprysie\u201d. Miecugow by\u0142 tam sta\u0142ym bywalcem, a\u00a0nieumiarkowanie w\u00a0piciu nale\u017ca\u0142o do jego ulubionych grzech\u00f3w. Z nocnych opresji ratowa\u0142 si\u0119, jak sam pisa\u0142, \u201epowi\u0105zaniami wojskowymi\u201d, tworz\u0105c teksty piosenek wojskowych.<br \/> \u00a0<br \/> Brunon Miecugow zmar\u0142 w 2009 r., rok po opublikowaniu autobiografii. <strong>Synem Brunona Miecugowa jest Grzegorz Miecugow, dziennikarz TVN-u, znany z programu \u201eSzk\u0142o kontaktowe\u201d.<\/strong><\/p>\r\n<p><em><strong>Dorota Kania<\/strong><\/em><br \/> <strong>Wsp\u00f3\u0142praca<\/strong><em><strong> Ewa \u0141osi\u0144ska<\/strong><\/em><\/p>\r\n<p>Tekst jest fragmentem ksi\u0105\u017cki pt. \u201eResortowe dzieci\u201d autorstwa Doroty Kani, Macieja Marosza i dr. Jerzego Targalskiego, kt\u00f3ra uka\u017ce si\u0119 jesieni\u0105 2013 r.<\/p>\r\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Krakowski pisarz, poeta, dziennikarz. Bywalec klubu \u201ePod Z\u0142ot\u0105 Gruszk\u0105\u201d, w kt\u00f3rym ch\u0119tnie przesiadywali szefowie bezpieki z wawelskiego grodu. Autor licznych wierszy, fraszek, tekst\u00f3w piosenek wojskowych. W archiwach IPN figuruje jako tajny wsp\u00f3\u0142pracownik &#8211; materia\u0142y na jego temat zosta\u0142y zniszczone w 1990 r. \u00a0 Brunon Miecugow (rocznik 1927) wed\u0142ug zapis\u00f3w ewidencyjnych krakowskiej S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa, do kt\u00f3rych [&hellip;]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[66,159,81,36],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/69938"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=69938"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/69938\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=69938"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=69938"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=69938"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}