Polacy prze\u017cyli okres nacjonalistycznego regresu pod rz\u0105dami braci Kaczy\u0144skich, ale nie ust\u0105pili demonom\u201d – napisa\u0142 rok po katastrofie smole\u0144skiej na \u0142amach \u201eLe Nouvel Observateur\u201d niemiecki eurodeputowany Daniel Cohn-Bendit, w latach 60. jeden z przyw\u00f3dc\u00f3w studenckiej rewolty. Zaproszony w 2008 r. przez Adama Michnika jako go\u015b\u0107 honorowy na obchody rocznicy Marca \u201968 i przyjmowany ostatnio z atencj\u0105 przez \u201eGazet\u0119 Wyborcz\u0105\u201d lewicowy celebryta zdaje si\u0119 zapomina\u0107 o prawdziwych demonach, kt\u00f3rym ulega\u0142 przez wiele lat swojej aktywno\u015bci politycznej.<\/p>\r\n
Zanim wszed\u0142 w 1994 r. z ramienia francuskich Zielonych do Parlamentu Europejskiego, gdzie od 2004 reprezentuje niemieckich Zielonych, w latach 60. i 70. trzyma\u0142 si\u0119 blisko – o wiele za blisko – \u015brodowisk, kt\u00f3re wyda\u0142y na \u015bwiat terroryzm.<\/p>\r\n
Matecznik eurolewicy<\/strong><\/p>\r\n Najpierw we Francji, a nast\u0119pnie w Niemczech wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 owiane do dzisiaj w kr\u0119gach lewicowych romantyczn\u0105 legend\u0105 pokolenie \u201968: pogr\u0105\u017cone w oparach marihuany komuny, w kt\u00f3rych m\u0142odzi ludzie zaczadzeni marksizmem, komunizmem oraz anarchistycznymi pomys\u0142ami na urz\u0105dzenie \u015bwiata usi\u0142owali skleci\u0107 rewolucyjn\u0105 ideologi\u0119. Demonstracje zacz\u0119\u0142y si\u0119 zamienia\u0107 w regularne bitwy z policj\u0105, w maju 1967 r. pojawi\u0142y si\u0119 ulotki pod has\u0142em \u201eKiedy zap\u0142on\u0105 berli\u0144skie domy towarowe?\u201d z poparciem dla \u201ebelgijskich towarzyszy\u201d, kt\u00f3rzy rok wcze\u015bniej pu\u015bcili z dymem brukselski dom towarowy A l\u2019\u00c3\u00adnnovation i spalili 322 osoby.<\/p>\r\n W latach 70. radykalniejsi cz\u0142onkowie ruchu \u201epozaparlamentarnej lewicy\u201d – jak siebie okre\u015blali – si\u0119gn\u0119li po bro\u0144 paln\u0105 i bomby, a Europ\u0119 Zachodni\u0105 zala\u0142a fala przemocy, wspieranej finansowo przez Moskw\u0119. Zacz\u0119\u0142a si\u0119 zbrojna konspiracja skierowana przeciw \u201espo\u0142ecze\u0144stwu rozdartemu dramatycznym wyborem mi\u0119dzy proszkiem do prania Persil a proszkiem Sunil\u201d – by u\u017cy\u0107 s\u0142\u00f3w Ulrike Meinhof, redaktor naczelnej pisma \u201eKonkret\u201d, wydawanego za pieni\u0105dze enerdowskiej Stasi. Andreas Baader i Ulrike Meinhof utworzyli Oddzia\u0142 Armii Czerwonej (t\u0142umaczenie rodem z PRL \u201eFrakcja Czerwona Armia\u201d mia\u0142o, jak si\u0119 wydaje, zapobiec narzucaj\u0105cym si\u0119 skojarzeniom). Lista ofiar RAF jest bardzo d\u0142uga: politycy, biznesmeni, policjanci, prokuratorzy, przypadkowi przechodnie.<\/p>\r\n \u201eBaader i Meinhof s\u0105 nasi!\u201d<\/strong><\/p>\r\n Daniel Cohn-Bendit, wydalony w maju 1968 r. z Francji jako lider zamieszek na paryskim uniwersytecie Nanterre, znany z pomys\u0142u zast\u0105pienia francuskiej tr\u00f3jkolorowej flagi czerwon\u0105, wyl\u0105dowa\u0142 w Niemczech. Syn berli\u0144skiego adwokata, sympatyka trockizmu, przyszed\u0142 na \u015bwiat we Francji, dok\u0105d jego \u017cydowscy rodzice wyemigrowali w 1933 r., ale mia\u0142 obywatelstwo Republiki Federalnej.<\/p>\r\n We Frankfurcie nad Menem Cohn-Bendit trafi\u0142 na zaprawionego w ulicznych bijatykach z policj\u0105 Joschk\u0119 Fischera, kt\u00f3ry w latach 1998-2005 wspi\u0105\u0142 si\u0119 na polityczne szczyty jako wicekanclerz i minister spraw zagranicznych RFN w rz\u0105dzie Gerharda Schr\u00f6dera. Z nim zak\u0142ada\u0142 ugrupowanie \u201eWalka Rewolucyjna\u201d. Tak\u017ce w 1968 r. zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 na ca\u0142e \u017cycie z Hansem-Joachimem Kleinem z \u201eRewolucyjnych Kom\u00f3rek\u201d.<\/p>\r\n Pracowa\u0142 w fabryce, by \u201emobilizowa\u0107 robotnik\u00f3w do rewolucji\u201d, utrzymuj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie kontakty ze zrewoltowanymi studentami. Wraz z Fischerem otworzy\u0142 ksi\u0119garni\u0119 \u201eKarl Marx\u201d, obaj w\u0142\u0105czyli si\u0119 te\u017c do ruchu \u201eSponti\u201d, traktuj\u0105cego rewolucj\u0119 jako \u201espontaniczny ruch mas\u201d.<\/p>\r\n Gdy Andreas Baader oraz Gudrun Ensslin postanowili p\u00f3j\u015b\u0107 \u015bladem \u201ebelgijskich towarzyszy\u201d i pod\u0142o\u017cyli w kwietniu 1968 r. ogie\u0144 pod domy towarowe we Frankfurcie, Cohn-Bendit, zwany \u201eczerwonym Danym\u201d, na sali s\u0105dowej podczas ich procesu wykrzykiwa\u0142: \u201eTo s\u0105 nasi!\u201d.<\/p>\r\n Towarzysze broni<\/strong><\/p>\r\n Losy jego przyjaci\u00f3\u0142, z kt\u00f3rymi nigdy si\u0119 nie rozsta\u0142, potoczy\u0142y si\u0119 r\u00f3\u017cnie. Joschka Fischer zosta\u0142 aresztowany w 1976 r. podczas demonstracji w obronie aresztowanej rok wcze\u015bniej Ulrike Meinhof. Zarzucono mu podpalenie samochodu policyjnego i powa\u017cne zranienie policjanta. Funkcjonariusz uszed\u0142 wprawdzie z \u017cyciem, jednak zosta\u0142 kalek\u0105. A Fischer, zwolniony z powodu braku dostatecznych dowod\u00f3w, poszed\u0142 za ciosem: \u201eNie mo\u017cemy dystansowa\u0107 si\u0119 od towarzyszy z miejskiej partyzantki, bo musieliby\u015bmy zdystansowa\u0107 si\u0119 od nas samych\u201d – o\u015bwiadczy\u0142 publicznie. Mia\u0142 na my\u015bli s\u0105dzonych w\u00f3wczas terroryst\u00f3w: Andreasa Baadera, Gudrun Ensslin i Jana-Carla Raspego, aresztowanych w 1972 r. po tzw. ofensywie majowej – serii zamach\u00f3w na ameryka\u0144skie bazy wojskowe, niemieckie urz\u0119dy i banki. Zgin\u0119\u0142y w\u00f3wczas cztery osoby, a 74 zosta\u0142y ranne. W 1977 r., po dwuletnim procesie, dostali kary do\u017cywocia.<\/p>\r\n S\u0142owa Fischera odbi\u0142y si\u0119 szerokim echem. I cho\u0107 niepodobna obarcza\u0107 go odpowiedzialno\u015bci\u0105 za krwaw\u0105 niemieck\u0105 wiosn\u0119 i jesie\u0144 1977 r., trudno jednak nie dostrzec w nich apelu o zaanga\u017cowanie si\u0119 po stronie terroryst\u00f3w – niekt\u00f3rzy dopatruj\u0105 si\u0119 w nich preludium do krwawych wydarze\u0144 1977 roku. W kwietniu RAF zamordowa\u0142 prokuratora generalnego Siegfrieda Bubacka, nadzoruj\u0105cego \u015bledztwo w sprawie uwi\u0119zionych \u201etowarzyszy broni\u201d, w lipcu J\u00fcrgena Ponto, prezesa zarz\u0105du Dresdner Bank. Od wrze\u015bnia tragedie nast\u0119powa\u0142y jedna po drugiej: porwanie Hannsa-Martina Schleyera, szefa Zwi\u0105zku Pracodawc\u00f3w, uprowadzenie w pa\u017adzierniku Boeinga Lufthansy z 86 zak\u0142adnikami i \u017c\u0105danie uwolnienia skazanych, odbicie samolotu w Mogadiszu przez oddzia\u0142 specjalny, zamordowanie nazajutrz Schleyera w akcie zemsty przez RAF. Czarn\u0105 seri\u0119 zamkn\u0119\u0142y samob\u00f3jstwa uwi\u0119zionych terroryst\u00f3w.<\/p>\r\n Joschka Fischer nie \u017ca\u0142uje<\/strong><\/p>\r\n Wtedy Joschka Fischer – jak twierdzi – straci\u0142 z\u0142udzenia, ale jeszcze w 1978 r. przysz\u0142y wicekanclerz komentowa\u0142 \u015bmier\u0107 Bubacka, Ponto i Schleyera: \u201eJe\u015bli chodzi o tych trzech wysoko postawionych pan\u00f3w, nie umiem wzbudzi\u0107 w sobie prawdziwego \u017calu\u201d.<\/p>\r\n Gdy w maju 1981 r. zosta\u0142 zamordowany przez \u201eRewolucyjne Kom\u00f3rki\u201d minister gospodarki Hesji, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce do zamachu u\u017cyto broni ukradzionej z ameryka\u0144skich koszar w 1973 r. i przewo\u017conej samochodem Fischera – Fischer twierdzi, \u017ce da\u0142 w\u00f3wczas kluczyki \u201etowarzyszowi\u201d z \u201eKom\u00f3rek Rewolucyjnych\u201d Kleinowi.<\/p>\r\n Fischer, wybrany w 1983 r. z ramienia partii Zielonych do Bundestagu, za\u0142o\u017cy\u0142 wcze\u015bniej we Frankfurcie wraz z Cohn-Benditem \u201eArbeitskreis Realpolitik\u201d – rodzaj think tanku, kt\u00f3ry sformu\u0142owa\u0142 postulaty dla partii Zielonych. W parlamencie nie szcz\u0119dzi\u0142 sobie ordynarnych wyst\u0105pie\u0144 – do\u015b\u0107 zacytowa\u0107 jego s\u0142owa do przewodnicz\u0105cego Bundestagu: \u201eZa pozwoleniem, panie przewodnicz\u0105cy, jest pan dupkiem\u201d. Uzna\u0142 za stosowne przekaza\u0107 swoje znoszone tenis\u00f3wki Muzeum Historii Niemiec w Bonn.<\/p>\r\n W 2001 r. pras\u0119 obieg\u0142y fotografie Fischera bij\u0105cego 7 kwietnia 1973 r. policjanta. A gdy prokuratura postanowi\u0142a wznowi\u0107 \u015bledztwo w sprawie \u201eusi\u0142owania zab\u00f3jstwa policjanta\u201d z 1976 r., okaza\u0142o si\u0119, \u017ce dokumenty przepad\u0142y bez \u015bladu, a wraz z nimi wiedza o stopniu jego zaanga\u017cowania w terror.<\/p>\r\n W obronie terrorysty Kleina<\/strong><\/p>\r\n Kariery politycznej nie zrobi\u0142 Hans-Joachim Klein, drugi serdeczny przyjaciel \u201eczerwonego Danyego\u201d. Syn policjanta \u017cali si\u0119 na przemoc, jakiej mia\u0142 zazna\u0107 najpierw ze strony ojca, potem od zakonnic w domu dziecka i w poprawczaku. Zaczyna\u0142 w latach 60. od zajmowania wraz z \u201etowarzyszami\u201d pustych dom\u00f3w i zak\u0142adania tam komun, o kt\u00f3re toczy\u0142y si\u0119 walki z policj\u0105 eksmituj\u0105c\u0105 dzikich lokator\u00f3w. Ju\u017c jako przyjaciel Cohn-Bendita i Fischera fa\u0142szowa\u0142 dokumenty to\u017csamo\u015bci, by wreszcie przej\u015b\u0107 do konkret\u00f3w. Po udziale w zorganizowanym w ko\u0144cu 1975 r. pod wodz\u0105 terrorysty Carlosa napadzie na wiede\u0144skie zebranie cz\u0142onk\u00f3w OPEC, pojmaniu 62 zak\u0142adnik\u00f3w i zamordowaniu trzech policjant\u00f3w postanowi\u0142 wycofa\u0107 si\u0119 z \u201ewalki zbrojnej\u201d. Z pomoc\u0105 pospieszyli przyjaciele Fischer i Cohn-Bendit, kt\u00f3rzy znale\u017ali mu schronienie w Normandii na ponad 20 lat, a ten ostatni p\u0142aci\u0107 mia\u0142 nawet czynsz za mieszkanie.<\/p>\r\n Gdy w 1998 r. zosta\u0142 pojmany przez Francuz\u00f3w i wydany Niem- com, \u015bwiadkami obrony na jego procesie byli oczywi\u015bcie niezawodni Cohn-Bendit i Fischer – za trzykrotne morderstwo dosta\u0142 9 lat. Zwolniony w 2003 r., \u017cyje w Normandii i nadal przyja\u017ani si\u0119 z \u201eczerwonym Danym\u201d.<\/p>\r\n Cohn-Bendit wci\u0105\u017c t\u0142umaczy si\u0119 ze spotkania w 1974 r. z Andreasem Baaderem, uwi\u0119zionym w Stuttgarcie. Wybra\u0142 si\u0119 tam z Sartrem, kt\u00f3ry mia\u0142 go poprosi\u0107 o t\u0142umaczenie, i nieod\u0142\u0105cznym Kleinem jako kierowc\u0105 – \u017ceby sprawdzi\u0107, czy terrorysta ma w celi dobre warunki.<\/p>\r\n W 2007 r. ju\u017c jako europose\u0142 mia\u0142 okazj\u0119 ustosunkowa\u0107 si\u0119 do swojej przesz\u0142o\u015bci. Po udaremnieniu zamachu islamist\u00f3w na baz\u0119 USA w Berlinie i na lotnisko we Frankfurcie celebryt\u0119 Cohn-Bendita zaproszono do udzia\u0142u w dyskusji telewizyjnej z chadeckim ministrem spraw wewn\u0119trznych Wolfgangiem Sch\u00c3\u00a4ublem. Zapytany o wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015b\u0107 za narodziny terroryzmu Cohn-Bendit odrzek\u0142: \u201eNasze pokolenie stworzy\u0142o warunki dla tych, kt\u00f3rzy posklejali strz\u0119py r\u00f3\u017cnych ideologii rewolucyjnych i uczynili z nich podstaw\u0119 intelektualn\u0105 do dzia\u0142ania. Terror RAF-u by\u0142 jednak wymierzony w konkretne osoby z establishmentu, a ten w niewinnych ludzi\u201d. Usankcjonowa\u0142 jednoznacznie mordowanie oficjeli, pomijaj\u0105c przy okazji niewygodny fakt, \u017ce krwawy terror lat 60. i 70. r\u00f3wnie\u017c uderza\u0142 w ludzi z ulicy.<\/p>\r\n Rodzina – \u201ewyl\u0119garnia faszyzmu\u201d<\/strong><\/p>\r\n \u201eByli\u015bmy, jak to zwyk\u0142em mawia\u0107, bardzo prometejscy – \u015bwiat nale\u017ca\u0142 tylko do nas, mogli\u015bmy go na sw\u00f3j spos\u00f3b od nowa kreowa\u0107\u201d – o\u015bwiadczy\u0142 przy innej okazji. Kreowali go w rzeczy samej, walcz\u0105c o stworzenie \u201enowego cz\u0142owieka\u201d. W latach 60. \u201eczerwony Dany\u201d zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w ruch tworzenia przedszkoli alternatywnych, promuj\u0105cych wychowanie antyautorytarne.<\/p>\r\n W cytowanej ostatnio cz\u0119sto ksi\u0105\u017cce wspomnieniowej \u201eWielki bazar\u201d z 1975 r. Cohn-Bendit opisa\u0142 swoje kontakty z dzie\u0107mi, zw\u0142aszcza z dziewczynkami. Oszcz\u0119dzaj\u0105c Czytelnikowi szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, rzec nale\u017cy, \u017ce jego \u201eflirt\u201d z dzie\u0107mi mia\u0142 charakter pedofilski. Gdy w 2000 r. we francuskim tygodniku \u201eL\u2019Express\u201d pojawi\u0142 si\u0119 artyku\u0142 cytuj\u0105cy zapomnian\u0105 autobiografi\u0119, \u00f3wczesny minister spraw zagranicznych Niemiec Klaus Kinkel za\u017c\u0105da\u0142 na \u0142amach \u201eBerliner Tageszeitung\u201d od lewicowego polityka zapewnienia, \u017ce \u201enigdy nie dosz\u0142o w jego kontaktach z dzie\u0107mi do akt\u00f3w seksualnych\u201d. Cohn-Bendit odpowiedzia\u0142, \u017ce \u201ewtedy nie mia\u0142 \u015bwiadomo\u015bci tego problemu\u201d. \u201eEksperymentowali\u015bmy po prostu z seksualno\u015bci\u0105. Poszukiwa\u0142em nowej definicji moralno\u015bci w seksie\u201d – wyja\u015bni\u0142.<\/p>\r\n Cohn-Bendit nie by\u0142 w\u00f3wczas wyj\u0105tkiem – jego dzia\u0142ania wpisywa\u0142y si\u0119 w ideologi\u0119 propagowan\u0105 przez berli\u0144skie grupy znane jako \u201eKomuna 1\u201d i \u201eKomuna 2\u201d. Za\u0142o\u017cyciel tej pierwszej, syn bankiera Dieter Kunzelmann, t\u0142umaczy\u0142, \u017ce rodzina jako \u201enajmniejsza kom\u00f3rka pa\u0144stwa\u201d jest wyl\u0119garni\u0105 faszyzmu i z niej wywodz\u0105 si\u0119 opresywne instytucje pa\u0144stwa. Kobieta i m\u0119\u017cczyzna \u017cyj\u0105 we wzajemnej zale\u017cno\u015bci, co sprawia, \u017ce potomstwo nie mo\u017ce rozwija\u0107 si\u0119 swobodnie. Wniosek by\u0142 oczywisty: rodzin\u0119 nale\u017cy unicestwi\u0107.<\/p>\r\n \u201eKomunardzi\u201d ch\u0119tnie wpuszczali dziennikarzy, zachowa\u0142y si\u0119 wi\u0119c reporta\u017ce opisuj\u0105ce zaniedbane dzieci, snuj\u0105ce si\u0119 za ka\u017cdym, do matek m\u00f3wi\u0105ce \u201esiostro\u201d, do ojc\u00f3w \u201emamo\u201d – funkcji matek i ojc\u00f3w nie przewidziano w imi\u0119 zerwania z judeochrze\u015bcija\u0144sk\u0105 form\u0105 rodziny. W \u201eKomunie 2\u201d \u017cy\u0142o dwoje dzieci: dziewczynka i ch\u0142opiec – \u201eprarodzice\u201d nowego spo\u0142ecze\u0144stwa. Stanowili oni obiekt eksperymentu wychowawczego, kt\u00f3rego szczeg\u00f3\u0142y s\u0105 tyle\u017c niesmaczne, co oburzaj\u0105ce. Wszystko kr\u0119ci\u0142o si\u0119 wok\u00f3\u0142 \u201edzieci\u0119cej seksualno\u015bci\u201d. Modele wychowawcze czerpano – rzecz nies\u0142ychana – z analiz Anne Freud, c\u00f3rki Zygmunta, po\u015bwi\u0119conych dzieciom, kt\u00f3rych \u017cydowscy rodzice zostali wymordowani przez Niemc\u00f3w w Theresienstadt w Czechach, co pozwoli\u0142o sierotom ukszta\u0142towa\u0107 si\u0119 samodzielnie, a tak\u017ce z do\u015bwiadcze\u0144 psychoanalitycznego instytutu Wiery Schmidt w bolszewickiej Moskwie, gdzie usi\u0142owano wychowywa\u0107 dzieci wysokich funkcjonariuszy na \u201ewolnych ludzi\u201d – pozbawionych zahamowa\u0144 i skrupu\u0142\u00f3w.<\/p>\r\n \u201ePoszukiwa\u0142em nowej definicji moralno\u015bci w seksie\u201d – powiada Cohn-Bendit. Jego s\u0142owa brzmi\u0105 niepokoj\u0105co znajomo, bo czym\u017ce innym, je\u015bli nie redefiniowaniem tradycyjnych poj\u0119\u0107 poprzez si\u0119ganie do najintymniejszych sfer \u017cycia, zajmuj\u0105 si\u0119 dzi\u015b w Polsce specjali\u015bci od nowej moralno\u015bci? Fachowcy od demonta\u017cu rodziny, promowania \u201ezwi\u0105zk\u00f3w partnerskich\u201d i u\u015bwiadamiania przedszkolak\u00f3w? A nade wszystko od upolitycznienia sfery intymnej?<\/p>\r\n Demony Daniela Cohn-Bendita maj\u0105 si\u0119 coraz lepiej. Hodowane jeszcze p\u00f3\u0142 wieku temu w antycywilizacyjnym podziemiu zosta\u0142y zalegalizowane przez media, organizuj\u0105 \u017cycie polityczne, zyska\u0142y prawo obecno\u015bci w szkole. Wykreowa\u0142y rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3ra przed kilkunastu laty nie mie\u015bci\u0142aby si\u0119 zwyk\u0142ym ludziom w g\u0142owach. Wy\u015bmiewana niegdy\u015b przez bohem\u0119 Dulska by\u0142aby dzi\u015b zwolenniczk\u0105 adopcji dzieci przez homoseksualist\u00f3w\u2026<\/p>\r\n Anna Zechenter<\/em><\/strong><\/p>\r\n IPN Krak\u00f3w<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Polacy prze\u017cyli okres nacjonalistycznego regresu pod rz\u0105dami braci Kaczy\u0144skich, ale nie ust\u0105pili demonom\u201d – napisa\u0142 rok po katastrofie smole\u0144skiej na \u0142amach \u201eLe Nouvel Observateur\u201d niemiecki eurodeputowany Daniel Cohn-Bendit, w latach 60. jeden z przyw\u00f3dc\u00f3w studenckiej rewolty. Zaproszony w 2008 r. przez Adama Michnika jako go\u015b\u0107 honorowy na obchody rocznicy Marca \u201968 i przyjmowany ostatnio z […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[66,191,55],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/68639"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=68639"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/68639\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=68639"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=68639"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=68639"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}