{"id":67152,"date":"2013-02-25T11:50:51","date_gmt":"2013-02-25T16:50:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=67152"},"modified":"2013-02-25T11:50:51","modified_gmt":"2013-02-25T16:50:51","slug":"druga-smierc-sillonu-czyli-o-bezsensie-%e2%80%9edemokracji-chrzescijanskiej%e2%80%9d-jacek-bartyzel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=67152","title":{"rendered":"Druga \u015bmier\u0107 Sillonu, czyli o bezsensie \u201edemokracji chrze\u015bcija\u0144skiej” – Jacek Bartyzel<\/em>"},"content":{"rendered":"

Horror moralno-obyczajowej rewolucji \u201eod g\u00f3ry\u201d w Republice Francuskiej, kt\u00f3ra wesz\u0142a w swoje kolejne – acz chyba jeszcze nie \u201enajwy\u017csze\u201d, bo kt\u00f3\u017c to mo\u017ce wiedzie\u0107 – stadium od czasu obj\u0119cia w\u0142adzy przez prezydenta – socjalist\u0119, i kt\u00f3ra obecnie kulminuje w uchwaleniu ustawy o \u201ehomoma\u0142\u017ce\u0144stwach\u201d, ma jeszcze jeden aspekt, kt\u00f3ry zdaje si\u0119 umyka\u0107 uwadze komentator\u00f3w niemaj\u0105cych szerszej perspektywy historycznej i doktrynalnej. Je\u017celi jednak uwzgl\u0119dnimy t\u0119 w\u0142a\u015bnie perspektyw\u0119, to b\u0119dziemy mogli dostrzec, \u017ce pogarda, z jak\u0105 socjalistyczno-maso\u0144ska Republika depcze elementarne normy prawa naturalnego, a tak\u017ce z jak\u0105 ostentacyjnie drwi sobie z religii katolickiej, Ko\u015bcio\u0142a i Jego Najwy\u017cszego Pasterza doczesnego (vide: najnowszy \u201edowcip\u201d F. Hollande\u2019a o niewystawianiu w\u0142asnego kandydata na konklawe), unaocznia r\u00f3wnie\u017c nies\u0142awn\u0105 \u015bmier\u0107 iluzorycznej idei \u201eschrystianizowania\u201d Republiki i chimery demokracji \u201echrze\u015bcija\u0144skiej\u201d.<\/p>\r\n

Ralliement<\/em>: niefortunny krok Leona XIII<\/strong><\/p>\r\n

Ta iluzja by\u0142a niestety – trzeba to powiedzie\u0107 otwarcie – zapocz\u0105tkowana i \u017cywiona przez chwil\u0119 przez sam urz\u0105d pontyfikalny, kiedy to 16 lutego 1892 roku papie\u017c Leon XIII skierowa\u0142 do katolik\u00f3w francuskich encyklik\u0119 Au milieu de solicitudes<\/em>, wzywaj\u0105c\u0105 ich do \u201eprzy\u0142\u0105czenia si\u0119\u201d (ralliement<\/em>) do Republiki, i w kt\u00f3rej r\u00f3wnie\u017c, po raz pierwszy w historii (nie za\u015b w Rerum novarum<\/em>, jak to pisz\u0105 mnogie niedouki), u\u017cy\u0142 w pozytywnym znaczeniu terminu \u201edemokracja chrze\u015bcija\u0144ska\u201d. Nadzieja na odst\u0105pienie Republiki od nie\u017cyczliwo\u015bci wzgl\u0119dem katolik\u00f3w, je\u015bli tylko ci porzuc\u0105 spraw\u0119 monarchiczn\u0105, od pocz\u0105tku i w samym swoim za\u0142o\u017ceniu by\u0142a, jak to powiedzia\u0142 surowo, lecz trafnie, jeden z lider\u00f3w katolicyzmu i zarazem rojalizmu francuskiego Ren\u00c3\u00a9 de La Tour du Pin, markiz de La Charce, \u201emajestatycznym bredzeniem\u201d (auguste bafouillage<\/em>). Przekonano si\u0119 o tym wyj\u0105tkowo bole\u015bnie ju\u017c na pocz\u0105tku XX wieku, kiedy to nast\u0105pi\u0142o wzmo\u017cenie walki Republiki z Ko\u015bcio\u0142em poprzez szereg dzia\u0142a\u0144 praktycznych i ustaw na czele z loi de s\u00c3\u00a9paration<\/em> z 1905 roku. Sam papie\u017c jeszcze wcze\u015bniej zrozumia\u0142 sw\u00f3j b\u0142\u0105d, publikuj\u0105c w 1901 roku encyklik\u0119 o chrze\u015bcija\u0144skiej demokracji Graves de communi<\/em>, w kt\u00f3rej wycofa\u0142 de facto<\/em> poparcie dla niej, wykluczaj\u0105c kategorycznie jej sens polityczny.<\/p>\r\n

Chadeckie krety ryj\u0105 \u201ebruzd\u0119\u201d<\/strong><\/p>\r\n

Niestety, zanim to nast\u0105pi\u0142o, zatrute ziarno zdo\u0142a\u0142o ju\u017c nie tylko zakie\u0142kowa\u0107, ale nawet wzrosn\u0105\u0107, i w ca\u0142ym prawie \u015bwiecie katolickim nowinkarze, o\u015bmieleni wcze\u015bniejsz\u0105 aprobat\u0105 papiesk\u0105, zacz\u0119li gor\u0105czkowo tworzy\u0107 ugrupowania pod nazw\u0105 – albo w duchu tej ideologii – \u201edemokracji chrze\u015bcija\u0144skiej\u201d, czyli akceptuj\u0105cej wst\u0119pnie i bezwarunkowo niechrze\u015bcija\u0144ski z istoty \u201edogmat\u201d o pochodzeniu w\u0142adzy od ludu. Ugrupowania te sytuowa\u0142y si\u0119 na r\u00f3\u017cnych odcinkach ideowej \u201ediady\u201d prawica – lewica, a nawet wyj\u0105tkowo (w Portugalii i Austrii) zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce p\u00f3\u017aniej zesz\u0142y z tego \u015blepego zau\u0142ka, odnajduj\u0105c w\u0142a\u015bciwy tor, w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w jednak brn\u0119\u0142y w coraz gorsze b\u0142\u0119dy. Lecz ekstremum wykolejenia si\u0119 chadecji ju\u017c w pierwszej fazie – tak strasznego, \u017ce oznaczaj\u0105cego popadni\u0119cie w pseudoteologiczne delirium – nast\u0105pi\u0142o w\u0142a\u015bnie we Francji. By\u0142 to ruch Sillon<\/span> (\u201eBruzda\u201d), utworzony i kierowany przez – w \u015bcis\u0142ym tego s\u0142owa znaczeniu – \u201enawiedzonego\u201d dziennikarza i dzia\u0142acza spo\u0142ecznego Marca Sangniera<\/span> (1873-1950).<\/p>\r\n

Mi\u0142e z\u0142ego pocz\u0105tki<\/strong><\/p>\r\n

Pocz\u0105tki Sillonu si\u0119gaj\u0105 roku 1894, kiedy przyjaciel Sangniera – Paul Renaudin (1873-1964) zacz\u0105\u0142 wydawa\u0107 przegl\u0105d filozoficzno-literacki \u201eLe Sillon\u201d, wype\u0142niany w wi\u0119kszo\u015bci artyku\u0142ami Sangniera. Na \u0142amach pisma od pocz\u0105tku akcentowano tez\u0119, \u017ce nauka, post\u0119p i demokracja s\u0105 koniecznie (i z wzajemno\u015bci\u0105) potrzebne religii; \u017ce przysz\u0142o\u015b\u0107 nale\u017cy do demokracji (dlatego nale\u017cy do niej wychowywa\u0107 lud) oraz \u017ce demokracja albo b\u0119dzie chrze\u015bcija\u0144ska, albo nie b\u0119dzie jej wcale. Z pocz\u0105tkiem 1899 roku wok\u00f3\u0142 pisma zrodzi\u0142 si\u0119 ruch o tej samej nazwie, z\u0142o\u017cony z sieci \u201ek\u00f3\u0142 studi\u00f3w katolickich\u201d po 30-40 os\u00f3b, kt\u00f3ry na pocz\u0105tku XX w. osi\u0105gn\u0105\u0142 liczb\u0119 oko\u0142o p\u00f3\u0142 miliona os\u00f3b w ca\u0142ej Francji. Od 1901 roku Sangnier zak\u0142ada\u0142, najpierw w Pary\u017cu, nast\u0119pnie tak\u017ce na prowincji, \u201einstytuty ludowe\u201d, maj\u0105ce by\u0107 katolick\u0105 replik\u0105 na ateistyczne \u201euniwersytety ludowe\u201d, a od 1906 zacz\u0119to organizowa\u0107 coroczne kongresy Sillonu. We wrze\u015bniu 1901 roku za\u0142o\u017cona zosta\u0142a tak\u017ce paramilitarna \u201es\u0142u\u017cba porz\u0105dkowa\u201d Sillonu – M\u0142oda Gwardia (Jeune Garde<\/em>), odbywaj\u0105ca formacj\u0119 fizyczn\u0105 i duchow\u0105 (nocne czuwania w bazylice Sacr\u00c3\u00a9-C\u00c5\u201cur), podporz\u0105dkowana bezpo\u015brednio Sangnierowi, kt\u00f3ra sw\u00f3j \u201echrzest bojowy\u201d przesz\u0142a 23 maja 1903 roku podczas star\u0107 ulicznych z boj\u00f3wkami laickimi, kt\u00f3re usi\u0142owa\u0142y rozp\u0119dzi\u0107 poch\u00f3d w obronie zamykanych przez rz\u0105d szk\u00f3\u0142 prowadzonych przez zakony.<\/p>\r\n

\u201eDemokratyzacja bosko\u015bci\u201d<\/strong><\/p>\r\n

Do tego czasu Sillon by\u0142 traktowany z \u017cyczliwo\u015bci\u0105 przez hierarchi\u0119 ko\u015bcieln\u0105 i samych papie\u017cy (Leona XIII i Piusa X), doceniaj\u0105cych \u017carliwo\u015b\u0107 religijn\u0105, wysoki poziom moralny i wra\u017cliwo\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 sillonist\u00f3w. Niepok\u00f3j Magisterium zacz\u0119\u0142a jednak wzbudza\u0107 polityzacja ruchu o coraz bardziej lewicowym obliczu. Sillon nie tylko \u017ce zignorowa\u0142 podan\u0105 przez Leona XIII w encyklice Graves de communi<\/em> definicj\u0119 chrze\u015bcija\u0144skiej demokracji jako dobroczynnej akcji chrze\u015bcija\u0144skiej warstw wy\u017cszych na rzecz ludu, wykluczaj\u0105c\u0105 przeto sens polityczny tego poj\u0119cia oraz akceptacj\u0119 ideologicznej tezy o zwierzchnictwie ludu, ale zacz\u0105\u0142 propagowa\u0107 wprost heterodoksyjn\u0105 \u201eteologi\u0119 polityczn\u0105\u201d demokratyzmu i republikanizmu. W artyku\u0142ach zebranych nast\u0119pnie w ksi\u0105\u017cce Duch demokratyczny<\/em> (L\u2019Esprit d\u00c3\u00a9mocratique<\/em>, Paris 1905) Sangnier g\u0142osi\u0142, i\u017c B\u00f3g w\u0142adny jest \u201ezdemokratyzowa\u0107 bosko\u015b\u0107\u201d, a chrze\u015bcija\u0144stwo jest \u201edemokracj\u0105 \u017cycia boskiego\u201d, co oznacza, \u017ce B\u00f3g przekaza\u0142 ludziom poprzez Swego Syna w\u0142asn\u0105 suwerenno\u015b\u0107 do wsp\u00f3\u0142uczestnictwa w ideale republika\u0144skim, a nawet stania si\u0119 przez nich – poprzez asymilacj\u0119 w Drug\u0105 Osob\u0119 – \u201ecz\u0142onkiem uzupe\u0142niaj\u0105cym\u201d Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej, przenikaj\u0105cym do spo\u0142eczno\u015bci Trzech Os\u00f3b i uczestnicz\u0105cym \u201ew Ich majestatycznej r\u00f3wno\u015bci\u201d. R\u00f3wnie\u017c na p\u0142aszczy\u017anie stricte<\/em> politycznej cel Sillonu zosta\u0142 zdefiniowany jako pe\u0142ne urzeczywistnienie republiki demokratycznej, sam za\u015b ruch jako laicki, a nie katolicki, acz \u201eg\u0142\u0119boko\u201d (profond\u00c3\u00a9ment<\/em>) religijny; znalaz\u0142o to wyraz w zmianie podtytu\u0142u pisma \u201eLe Sillon\u201d od 25 lutego 1905 roku, z \u201ePrzegl\u0105d spo\u0142ecznej akcji katolickiej\u201d na \u201ePrzegl\u0105d akcji demokratycznej\u201d, oraz w powo\u0142aniu nowego, \u015bci\u015ble politycznego, tygodnika \u201eL\u2019\u00c3\u2030veil d\u00c3\u00a9mocratique\u201d (\u201eDemokratyczne Przebudzenie\u201d).<\/p>\r\n

\u201eGwi\u017cd\u017c\u0119 na ekskomunik\u0119\u201d<\/strong><\/p>\r\n

Ostentacyjnym zerwaniem z postaw\u0105 synowskiego pos\u0142usze\u0144stwa wobec hierarchii by\u0142 \u201eincydent w \u00c3\u2030pinal\u201d (22 V 1904), kiedy to Sangnier po wyg\u0142oszeniu odczytu Sillon a demokracja<\/em>, na zadane mu pytanie: \u201ea je\u015bli wasze pogl\u0105dy spowoduj\u0105 ekskomunik\u0119?\u201d, odpowiedzia\u0142: \u201egwi\u017cd\u017c\u0119 na ekskomunik\u0119\u201d. Mimo to jeszcze 11 wrze\u015bnia 1904 roku Sangnier zosta\u0142 przyj\u0119ty na specjalnej audiencji przez Piusa X. Rozczarowaniem dla Ko\u015bcio\u0142a by\u0142a tak\u017ce postawa Sillonu wobec fali nowych prze\u015bladowa\u0144 katolicyzmu, za rz\u0105d\u00f3w R. Waldeck-Rousseau i \u00c3\u2030. Combesa, kt\u00f3rej szczytowym punktem by\u0142a (poprzedzona zerwaniem stosunk\u00f3w dyplomatycznych ze Stolic\u0105 Apostolsk\u0105) wroga separacja pa\u0144stwa od Ko\u015bcio\u0142a, poci\u0105gaj\u0105ca za sob\u0105 tzw. inwentaryzacj\u0119 upa\u0144stwawianych d\u00f3br ko\u015bcielnych, w trakcie kt\u00f3rej dochodzi\u0142o nawet do akt\u00f3w profanacji oraz do zab\u00f3jstw katolik\u00f3w staj\u0105cych w obronie ko\u015bcio\u0142\u00f3w. Sillon pot\u0119pia\u0142 wprawdzie akty przemocy, ale wobec samej zasady rozdzia\u0142u Ko\u015bcio\u0142a od pa\u0144stwa zajmowa\u0142 stanowisko niejasne i dwuznaczne, snuj\u0105c dywagacje na temat dwu rodzaj\u00f3w \u201eklerykalizmu\u201d – chrze\u015bcija\u0144skiego i niechrze\u015bcija\u0144skiego, kt\u00f3re \u0142\u0105czy\u0107 ma pos\u0142ugiwanie si\u0119 czy to w\u0142adz\u0105 ustawodawcz\u0105, czy to przemoc\u0105, dla narzucenia poj\u0119\u0107 religijnych b\u0105d\u017a antyreligijnych tym, kt\u00f3rzy ich nie podzielaj\u0105. W 1908 roku Sangnier wyst\u0105pi\u0142 nawet na wsp\u00f3lnym wiecu w towarzystwie g\u0142\u00f3wnego wroga Ko\u015bcio\u0142a – Combesa, i zacz\u0105\u0142 broni\u0107 pogl\u0105du, \u017ce rewolucja 1793 roku nie by\u0142a antyreligijna, a Robespierre, Danton i inni rewolucjoni\u015bci mieli dusze religijne i ich \u201efilozofia religijna\u201d nale\u017ca\u0142a do istoty chrze\u015bcija\u0144stwa.<\/p>\r\n

Pius X: \u201eid\u0105 pot\u0119pian\u0105 drog\u0105\u201d<\/strong><\/p>\r\n

Pierwszym sygna\u0142em zaniepokojenia Ko\u015bcio\u0142a ideologiczn\u0105 demolatri\u0105 Sillonu by\u0142a wypowied\u017a Piusa X z kwietnia 1907 roku na audiencji dla dziekana S. Martin de Pau: viam sequuntur damnosam<\/em> (\u201eid\u0105 pot\u0119pian\u0105 drog\u0105\u201d). Formalne pot\u0119pienie \u201eb\u0142\u0119d\u00f3w Sillonu\u201d nast\u0105pi\u0142o w li\u015bcie apostolskim Notre charge apostolique<\/em> z 25 sierpnia 1910 roku skierowanym do biskup\u00f3w francuskich. Papie\u017c zaznacza\u0142, \u017ce d\u0142ugo si\u0119 waha\u0142 z og\u0142oszeniem werdyktu, maj\u0105c na uwadze szlachetno\u015b\u0107 dusz m\u0142odzie\u017cy skupionej w tym ruchu, jej mi\u0142o\u015b\u0107 do Jezusa Chrystusa i przyk\u0142adne spe\u0142nianie praktyk religijnych, nie m\u00f3g\u0142 jednak nie zareagowa\u0107 na uporczywe zbaczanie z w\u0142a\u015bciwej drogi, ignorowanie rad i upomnie\u0144 oraz d\u0105\u017cenie do wy\u0142amania si\u0119 spod jurysdykcji ko\u015bcielnej. Niepos\u0142usze\u0144stwo wobec autorytetu i \u017ale poj\u0119ta mi\u0142o\u015b\u0107 ubogich doprowadzi\u0142y Sillon do podtrzymywania b\u0142\u0119du demokratycznego, przypisuj\u0105cego ludowi najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119 i d\u0105\u017c\u0105cego do zniesienia oraz zr\u00f3wnania klas spo\u0142ecznych, mimo i\u017c przyw\u00f3dcy ruchu dobrze wiedzieli, \u017ce b\u0142\u0105d ten zosta\u0142 pot\u0119piony przez Leona XIII, tote\u017c zignorowanie programu nakre\u015blonego w Graves de communi<\/em> i przyj\u0119cie kra\u0144cowo odmiennego samo w sobie jest zuchwalstwem. Sillon werbalnie aprobuje wprawdzie katolicki teoremat o pochodzeniu w\u0142adzy od Boga, ale faktycznie mu zaprzecza, umiejscawiaj\u0105c pierwotne \u017ar\u00f3d\u0142o w\u0142adzy w ludzie oraz uznaj\u0105c, \u017ce mimo jej przekazania rz\u0105dz\u0105cym w\u0142adza ta nadal w ludzie rezyduje; jako dow\u00f3d b\u0142\u0119du papie\u017c przytoczy\u0142 wypowied\u017a Sangniera (Discours de Rouen<\/em>, 1907) o wychodzeniu w\u0142adzy z do\u0142u i delegowaniu jej w g\u00f3r\u0119, co jest \u201erzecz\u0105 anormaln\u0105\u201d, albowiem w naturze wszelkiej w\u0142adzy le\u017cy w\u0142a\u015bnie jej zst\u0119powanie, przechodzenie z g\u00f3ry w d\u00f3\u0142; je\u015bli lud pozostaje zawsze tak czy inaczej dysponentem zwierzchno\u015bci, to w\u0142adza staje si\u0119 \u201ecieniem i mitem\u201d, bo nie b\u0119dzie ju\u017c ani zwierzchnik\u00f3w, ani podw\u0142adnych. Sangnierowska koncepcja \u201ew\u0142adzy usankcjonowanej przez og\u00f3\u0142\u201d (l\u2019autorit\u00c3\u00a9 consentie<\/em>) prowadzi\u0107 musi do rozk\u0142adu spo\u0142ecze\u0144stwa politycznego przez zanegowanie s\u0142uszno\u015bci okazywania pos\u0142usze\u0144stwa ludziom b\u0119d\u0105cym prawowitymi reprezentantami Boga w imi\u0119 fa\u0142szywie poj\u0119tej godno\u015bci cz\u0142owieka, to znaczy uto\u017csamiaj\u0105cej pos\u0142usze\u0144stwo z poni\u017ceniem. Demokracja zosta\u0142a wprawdzie uznana przez papie\u017ca Leona XIII (Immortale Dei<\/em>) za jedn\u0105 z dozwolonych form rz\u0105du (pod warunkiem pos\u0142usze\u0144stwa prawu Bo\u017cemu), nie oznacza to jednak, i\u017cby posiada\u0142a ona jakikolwiek szczeg\u00f3lny przywilej. Przeciwny temu pogl\u0105d g\u0142oszony przez Sillon – i\u017c tylko demokracja b\u0119dzie panowaniem doskona\u0142ej sprawiedliwo\u015bci – stanowi \u201eniedopuszczaln\u0105 zniewag\u0119\u201d wyrz\u0105dzon\u0105 innym formom rz\u0105du, jak monarchia czy arystokracja. Nadto uczuciowa egzaltacja (\u201e\u015blepa dobro\u0107 serca\u201d), pomieszany cz\u0119\u015bciowo z iluminizmem mistycyzm filozoficzny oraz idealistyczne ignorowanie praw rz\u0105dz\u0105cych ludzk\u0105 natur\u0105 prowadz\u0105 sillonist\u00f3w do iluzji demokratycznego wychowania ludu, redukowania chrze\u015bcija\u0144skiej mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego do braterstwa i b\u0142\u0119dnego ekumenizmu oraz g\u0142oszenia humanitarnej utopii, a w praktyce – do przyjmowania zasad rewolucji 1789 roku; przes\u0142anie ewangeliczne w dzia\u0142alno\u015bci Sillonu zamienia si\u0119 w blu\u017aniercz\u0105 \u201eewangeli\u0119 rewolucji\u201d.<\/p>\r\n

Chybione proroctwo<\/strong><\/p>\r\n

Ob\u0142\u0105ka\u0144cza demolatria Marca Sangniera si\u0119gn\u0119\u0142a bodaj zenitu w \u201eproroctwie\u201d, kt\u00f3re by\u0142 wypowiedzia\u0142 w ksi\u0105\u017cce Walka za demokracj\u0119<\/em> (La lutte pour la d\u00c3\u00a9mocratie<\/em>, Paris 1908): \u201eWierzymy, \u017ce nadejdzie dzie\u0144, kiedy Ko\u015bci\u00f3\u0142 pocieszy si\u0119 po swych smutkach, przynosz\u0105c Chrystusowi demokracj\u0119 francusk\u0105\u201d. To, co dzisiaj wyprawiaj\u0105 z Francj\u0105 tyranizuj\u0105cy j\u0105 socjali\u015bci, brzmi jak drugi – po Notre charge apostolique<\/em> – i niemniej zas\u0142u\u017cony wyrok \u015bmierci na Sillon i jego demo-ba\u0142wochwalcze rojenia. Chocia\u017c milion katolik\u00f3w (co jest nadspodziewanym ewenementem) wysz\u0142o na ulice Pary\u017ca, by zaprotestowa\u0107 przeciwko instytucjonalizacji homoideologii, Ko\u015bcio\u0142owi a\u017c nadto wymownie dano do zrozumienia, \u017ce Jego i katolik\u00f3w g\u0142os nie ma \u017cadnego znaczenia w demokracji francuskiej<\/em>. T\u0119 za\u015b demokracj\u0119 camarade<\/em> i Monsieur le Pr\u00c3\u00a9sident<\/em> Fran\u00c3\u00a7ois Hollande faktycznie \u201eprzynosi\u201d do st\u00f3p, ale jej prawdziwemu Panu – Belialowi.<\/p>\r\n

Jacek Bartyzel<\/em><\/strong><\/p>\r\n

\r\n

Za: http:\/\/www.pch24.pl\/druga-smierc-sillonu-,12536,i.html<\/a><\/p>\r\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Horror moralno-obyczajowej rewolucji \u201eod g\u00f3ry\u201d w Republice Francuskiej, kt\u00f3ra wesz\u0142a w swoje kolejne – acz chyba jeszcze nie \u201enajwy\u017csze\u201d, bo kt\u00f3\u017c to mo\u017ce wiedzie\u0107 – stadium od czasu obj\u0119cia w\u0142adzy przez prezydenta – socjalist\u0119, i kt\u00f3ra obecnie kulminuje w uchwaleniu ustawy o \u201ehomoma\u0142\u017ce\u0144stwach\u201d, ma jeszcze jeden aspekt, kt\u00f3ry zdaje si\u0119 umyka\u0107 uwadze komentator\u00f3w niemaj\u0105cych szerszej […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[132,35,147,191,41],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/67152"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=67152"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/67152\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=67152"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=67152"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=67152"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}