21 stycznia 1793 Jego Arcychrze\u015bcija\u0144ska Mo\u015b\u0107 Ludwik XVI, kr\u00f3l Francji i Nawarry, zosta\u0142 stracony na gilotynie przez t\u0142um rewolucyjnych zdrajc\u00f3w. Nie da si\u0119 wyolbrzymi\u0107 horroru i dalekosi\u0119\u017cnych skutk\u00f3w tej potwornej zbrodni. Kr\u00f3l Ludwik XVI, co przyznaje obecnie prawie ka\u017cdy powa\u017cny historyk, nie by\u0142 tyranem ani z\u0142oczy\u0144c\u0105. By\u0142 on dobrym, prawym, wsp\u00f3\u0142czuj\u0105cym, bogobojnym m\u0119\u017cczyzn\u0105, oddanym \u017conie, dzieciom i umi\u0142owanej Francji. By\u0142 tak\u017ce ci\u0119\u017cko pracuj\u0105cym monarch\u0105, czyni\u0105cym wszystko, co by\u0142o w jego mocy, by naprawi\u0107 stan finansowy Francji oraz odwr\u00f3ci\u0107 powolny upadek, jakiego Kr\u00f3lestwo do\u015bwiadcza\u0142o od jakiego\u015b czasu.<\/p>\r\n
Wizja, jak\u0105 Ludwik XVI mia\u0142 odno\u015bnie do Francji, by\u0142a wielka. Pragn\u0105\u0142 on odbudowania przez Francj\u0119 swego statusu dominuj\u0105cego mocarstwa w Europie oraz odzyskania przynajmniej cz\u0119\u015bci wp\u0142yw\u00f3w w Ameryce P\u00f3\u0142nocnej, utraconych na rzecz Wielkiej Brytanii. Pragn\u0105\u0142 tak\u017ce wypchn\u0105\u0107 Brytani\u0119 z Indii, by Francja sta\u0142a si\u0119 nadrz\u0119dn\u0105 si\u0142\u0105 europejsk\u0105 na owym subkontynencie, oraz ustanowi\u0107 nowe wi\u0119zi z Dalekim Wschodem w Indochinach. Jego wizj\u0105 by\u0142a tak\u017ce Francja bardziej religijna, co podziela\u0142a r\u00f3wnie\u017c jego droga \u017cona, kr\u00f3lowa Maria Antonina, o czym niewielu dzi\u015b wie. Stanowili oni par\u0119 gorliwie pobo\u017cn\u0105, a je\u015bli cokolwiek sprawia\u0142o Ludwikowi wi\u0119cej b\u00f3lu ni\u017c presja, by zrzek\u0142 si\u0119 w\u0142adzy monarszej \u201d\u201d nale\u017cnej mu z racji urodzenia \u201d\u201d by\u0142o to zmuszenie go do przyj\u0119cia ustawodawstwa atakuj\u0105cego Ko\u015bci\u00f3\u0142 we Francji.<\/p>\r\n
W kr\u00f3lu Ludwiku XVI lud francuski mia\u0142 monarch\u0119, kt\u00f3ry by\u0142 \u017cyczliwy, pobo\u017cny oraz dba\u0142 o wielko\u015b\u0107 kraju. Dlaczego zatem cz\u0142owiek ten, kt\u00f3ry nikogo nie skrzywdzi\u0142 i czyni\u0142 wszystko, co jego zdaniem s\u0142u\u017cy\u0142o kr\u00f3lestwu, zosta\u0142 tak okrutnie obalony, upokorzony i zg\u0142adzony? Niekt\u00f3rzy nadal utrzymuj\u0105, jakoby by\u0142 to niefortunny, acz konieczny, krok, by na zawsze zamkn\u0105\u0107 er\u0119 Kr\u00f3lestwa Francji i wej\u015b\u0107 w er\u0119 rewolucyjnej republiki francuskiej. Je\u017celi to prawda, musimy zada\u0107 sobie pytanie, jak to \u015bwiadczy o ustroju politycznym, kt\u00f3ry mo\u017ce si\u0119 zi\u015bci\u0107 tylko poprzez nikczemny rozlew niewinnej krwi, odebranie niewinnemu cz\u0142owiekowi \u017cycia. Jaki owoc mo\u017ce zrodzi\u0107 drzewo, kt\u00f3rego rozkwit wymaga\u0142 odci\u0119cia g\u0142owy monarsze, m\u0119\u017cowi i ojcu?<\/p>\r\n
Owocem tym, jak \u015bwiat wkr\u00f3tce si\u0119 przekona\u0142, by\u0142 terror i \u015bmier\u0107 na skal\u0119, jakiej Europa nigdy wcze\u015bniej nie do\u015bwiadczy\u0142a. Egzekucja kr\u00f3la wyzwoli\u0142a w rewolucyjnych szczurach ob\u0142\u0119d; pijane w\u0142adz\u0105, pu\u015bci\u0142y wodze chaosu, masowych morderstw, prze\u015bladowa\u0144 i pospolitej, nieopisanej przest\u0119pczo\u015bci wszelkiej ma\u015bci. Wielu spotka\u0142a \u015bmier\u0107, a ca\u0142\u0105 Europ\u0119 nawiedzi\u0142y wojny, upust krwi i polityczna zawierucha, jakiej r\u00f3wna\u0107 si\u0119 mog\u0142a dopiero pierwsza wojna \u015bwiatowa.<\/p>\r\n
Jednak\u017ce strata by\u0142a znacznie powa\u017cniejsza. Przysz\u0142o\u015b\u0107 przynios\u0142a wprawdzie restauracj\u0119 monarchii, czasy lepsze i gorsze, ale patrz\u0105c z szerszej perspektywy, 21 stycznia 1793 zgin\u0105\u0142 nie tylko Ludwik XVI, zgin\u0119\u0142a r\u00f3wnie\u017c Francja. Kiedy Ludwik XVI \u201d\u201d czy te\u017c obywatel Ludwik Kapet, jak szyderczo nazywali go zdrajcy \u201d\u201d wszed\u0142 na gilotyn\u0119, razem z nim wesz\u0142o Kr\u00f3lestwo Francji. Francja \u015bw. Joanny d\u2019Arc wraz z jej b\u0142ogos\u0142awionymi sztandarami; Francja \u015bw. Ludwika, kt\u00f3rego dobrotliwe przyw\u00f3dztwo wyznaczy\u0142o standard ca\u0142emu \u015bwiatu; Francja kr\u00f3la Chlodwiga, Karola Wielkiego i Karola M\u0142ota; Francja, b\u0119d\u0105ca Najstarsz\u0105 C\u00f3rk\u0105 Ko\u015bcio\u0142a. Utrata Ludwika XVI i wszystkiego, co uosabia\u0142, idei Francji, jak\u0105 reprezentowa\u0142, by\u0142a strat\u0105 nie tylko dla jego w\u0142asnej rodziny i kraju, ale tak\u017ce dla Europy, Zachodu i \u015bwiata.<\/p>\r\n
Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015b\u0107 papie\u017c Pius VI m\u00f3wi\u0142 o Ludwiku XVI jako m\u0119czenniku, a c\u00f3rka Ludwika zabiega\u0142a o uznanie go przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bwi\u0119tym. Kwestia ta zosta\u0142a ostatecznie zaniechana, gdy\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie m\u00f3g\u0142 ustali\u0107, w jakim stopniu zosta\u0142 on zabity za sw\u0105 wiar\u0119, a w jakim z powod\u00f3w politycznych. Nie ma jednak w\u0105tpliwo\u015bci, i\u017c Ludwik XVI by\u0142 m\u0119czennikiem za spraw\u0119 Ancien r\u00c3\u00a9gime<\/em>\u2019u, chrze\u015bcija\u0144stwa i u\u015bwi\u0119conej monarchii. Niech Jego Arcychrze\u015bcija\u0144ska Mo\u015b\u0107 spoczywa w pokoju; oby zbrodnia kr\u00f3lob\u00f3jstwa nigdy nie zosta\u0142a zapomniana, jego Dom powr\u00f3ci\u0142 do Francji, a b\u0142\u0119dy przesz\u0142o\u015bci zosta\u0142y naprawione.<\/p>\r\n W czasie, gdy upadek moralny zbiera\u0142 swe \u017cniwo we Francji \u201d\u201d czego cz\u0119stym \u015bwiadectwem by\u0142 dw\u00f3r kr\u00f3lewski \u201d\u201d Ludwik XVI pozosta\u0142 cz\u0142owiekiem g\u0142\u0119bokiej wiary. Nigdy nie mia\u0142 kochanki, nigdy nie unika\u0142 obowi\u0105zk\u00f3w religijnych, preferowa\u0142 prac\u0119 wzgl\u0119dem frywolnych biesiad, a swe panowanie postrzega\u0142 jako u\u015bwi\u0119cone zadanie, a nie okazj\u0119, by zdoby\u0107 jak najwi\u0119cej dla siebie. Jednak\u017ce ci, kt\u00f3rzy chwal\u0105 kr\u00f3la Ludwika XVI za pobo\u017cno\u015b\u0107, cz\u0119sto twierdz\u0105, i\u017c brakowa\u0142o mu bardziej \u015bwieckich monarszych zdolno\u015bci. Z tego wzgl\u0119du bywa on przedstawiany w kontra\u015bcie do Ludwika XIV, kt\u00f3ry, chocia\u017c nie tak pobo\u017cny, by\u0142 bardziej zdecydowanym i pewnym siebie w\u0142adc\u0105. Mimo i\u017c obaj w\u0142adcy faktycznie bardzo si\u0119 od siebie r\u00f3\u017cnili, z pewno\u015bci\u0105 nie jest prawd\u0105, jakoby Ludwik XVI skupia\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na sprawach wiary.<\/p>\r\n Istniej\u0105 przes\u0142anki pozwalaj\u0105ce s\u0105dzi\u0107, i\u017c gdyby nie rewolucja, kr\u00f3l Ludwik XVI m\u00f3g\u0142by zosta\u0107 jednym z najwspanialszych kr\u00f3l\u00f3w Francji. Cz\u0119sto bowiem, skupiaj\u0105c si\u0119 na samej rewolucji i charakterze kr\u00f3la, pomija si\u0119 pewne wydarzenia oraz polityk\u0119 zagraniczn\u0105 z czas\u00f3w jego panowania. Po pierwsze nale\u017cy wspomnie\u0107, i\u017c Ludwik XVI nie by\u0142 despot\u0105 i od samego pocz\u0105tku w znacznym stopniu uwzgl\u0119dnia\u0142 g\u0142os poddanych odno\u015bnie to tego, jak wydawane s\u0105 ich pieni\u0105dze, a Francja rz\u0105dzona.<\/p>\r\n Po drugie Ludwik XVI pragn\u0105\u0142 naprawi\u0107 straty, jakie Francja ponios\u0142a szczeg\u00f3lnie w wyniku konflikt\u00f3w z Wielk\u0105 Brytani\u0105, swoim g\u0142\u00f3wnym rywalem na arenie mi\u0119dzynarodowej. Nale\u017cy jednak zaznaczy\u0107, i\u017c kr\u00f3l pod \u017cadnym wzgl\u0119dem nie by\u0142 z\u0142owrogi ani lekkomy\u015blny, lecz zdeterminowany, by umniejszy\u0107 brytyjskie zyski, osi\u0105gane kosztem Francji. W\u0142a\u015bnie to ostatecznie doprowadzi\u0142o do francuskiej interwencji w wojnie o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Stan\u00f3w Zjednoczonych, chocia\u017c Ludwik XVI mia\u0142 wiele zastrze\u017ce\u0144 wobec pomocy rebeliantom przeciwko ich suwerenowi<\/a>1<\/sup>. Wojska wys\u0142ane do Ameryki P\u00f3\u0142nocnej okaza\u0142y niebywa\u0142\u0105 sprawno\u015b\u0107 bojow\u0105, przyczyniaj\u0105c si\u0119 do ust\u0105pienia i podpisania pokoju przez Wielk\u0105 Brytani\u0119. W efekcie Francja zdoby\u0142a Tobago i (przej\u015bciowo) Grenad\u0119, a tak\u017ce Senegal.<\/p>\r\n Ludwik XVI podj\u0105\u0142 tak\u017ce rywalizacj\u0119 kolonialn\u0105 na innym obszarze, maj\u0105c nadziej\u0119 na zako\u0144czenie brytyjskiej dominacji w Indiach. Nawi\u0105za\u0142 w tym celu sojusz z Imperium Marath\u00f3w i stan\u0105\u0142 po stronie su\u0142tana Majsuru w drugiej wojnie angielsko-majsurskiej. Mimo znacznej aktywno\u015bci francuskich \u017co\u0142nierzy i statk\u00f3w na wschodzie i po\u0142udniu Indii, koniec wojny o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Stan\u00f3w Zjednoczonych zmusi\u0142 Francj\u0119 do zawarcia po\u015bpiesznego pokoju z Wielk\u0105 Brytani\u0105. W efekcie francuskie poparcie dla Hindus\u00f3w zosta\u0142o wycofane, a zawarcie pokoju mi\u0119dzy walcz\u0105cymi si\u0142ami angielskimi i majsurskimi przywr\u00f3ci\u0142o status quo<\/em> sprzed wojny.<\/p>\r\n Rzadko pami\u0119ta si\u0119 o tym, i\u017c to za panowania Ludwika XVI Francja zainteresowa\u0142a si\u0119 powa\u017cnie sprawami Dalekiego Wschodu, pomagaj\u0105c po\u015brednio w zwyci\u0119stwie ostatniej wielkiej dynastii cesarskiej w historii Wietnamu. Nast\u0119pca tronu xi\u0105\u017c\u0119 C\u00e1\u00ba\u00a3nh, dziedzic przysz\u0142ego cesarza Gia Longa, przyby\u0142 do Wersalu jako ch\u0142opiec, przyjmuj\u0105c chrze\u015bcija\u0144stwo oraz symbolizuj\u0105c sojusz, na mocy kt\u00f3rego Francja obieca\u0142a jego ojcu wsparcie w zamian za korzystne umowy handlowe i pewne ust\u0119pstwa terytorialne. Ludwikowi XVI zale\u017ca\u0142o szczeg\u00f3lnie na intronizacji Gia Longa, poniewa\u017c pod\u00f3wczas panuj\u0105cy w Wietnamie re\u017cim okrutnie prze\u015bladowa\u0142 chrze\u015bcijan. Niestety, w wyniku rewolucji kr\u00f3l nie zdo\u0142a\u0142 osobi\u015bcie nadzorowa\u0107 tych wa\u017cnych wydarze\u0144, przez co pomocy Wietnamczykom udzieli\u0142 na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 tamtejszy komisarz kr\u00f3lewski, biskup Adranu [Piotr J\u00f3zef Pigneau de Behaine].<\/p>\r\n Niekt\u00f3rzy twierdz\u0105, i\u017c rewolucja dowiod\u0142a, jakoby Francja Ludwika XVI by\u0142a zbyt s\u0142aba, by cokolwiek osi\u0105gn\u0105\u0107, jednak podboje Napoleona, kt\u00f3rych dokona\u0142 kilka lat po rewolucji, kieruj\u0105c tym samym krajem, dowodz\u0105 inaczej. Jednak\u017ce celem wysi\u0142k\u00f3w Ludwika XVI by\u0142o odbudowanie znaczenia Francji, a nie podporz\u0105dkowywanie sobie kolejnych pa\u0144stw europejskich, przez co w pe\u0142ni zas\u0142uguje on na reputacj\u0119 m\u0119czennika Kr\u00f3lestwa Francji i w\u0142adcy, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 uczyni\u0107 wiele wspania\u0142ych rzeczy dla swego kraju.<\/p>\r\n Mad Monarchist<\/em><\/strong><\/p>\r\n wyb\u00f3r i t\u0142umaczenie: Dawid \u015awionder<\/strong>, opracowanie: Adrian Nikiel<\/strong><\/p>\r\n Na podstawie: http:\/\/madmonarchist.blogspot.com\/2010\/01\/tragic-anniversary.html<\/a> i http:\/\/madmonarchist.blogspot.com\/2012\/01\/greatness-of-king-louis-xvi.html<\/a><\/span><\/p>\r\n<\/div>\r\n*****<\/h4>\r\n
\r\n
\r\n