{"id":6677,"date":"2009-02-16T08:49:55","date_gmt":"2009-02-16T13:49:55","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=6677"},"modified":"2009-02-16T09:00:57","modified_gmt":"2009-02-16T14:00:57","slug":"erozja-autorytetu-soboru-ks-dawid-pagliarani-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=6677","title":{"rendered":"Erozja autorytetu soboru – ks. Dawid Pagliarani FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"

Ponad czterdzie\u015bci lat po zako\u0144czeniu soboru nadal trwa dyskusja na temat jego autentycznej interpretacji. Trzeba jednak postawi\u0107 pytanie bardziej jeszcze zasadnicze: jaki autorytet mo\u017ce mie\u0107 sob\u00f3r, je\u015bli rywalizuj\u0105ce ze sob\u0105 interpretacje jego dokument\u00f3w wci\u0105gaj\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 w nieko\u0144cz\u0105cy si\u0119 sp\u00f3r, kt\u00f3ry jest znacznie powa\u017cniejszy ni\u017c czysto akademickie dywagacje? Gdyby bowiem teza o zerwaniu z wcze\u015bniejszym Magisterium okaza\u0142a si\u0119 prawdziwa, istnia\u0142yby dwie prawomocne w\u0142adze nauczycielskie, pomi\u0119dzy kt\u00f3rymi nie by\u0142oby ci\u0105g\u0142o\u015bci; by\u0142yby to narodziny nowego Magisterium, a wi\u0119c i nowego Ko\u015bcio\u0142a. I przeciwnie, gdyby konserwatywna, typowo Ratzingerowska teza o ci\u0105g\u0142o\u015bci przed- i posoborowego Ko\u015bcio\u0142a by\u0142a prawdziwa, by\u0142oby konieczne pogodzenie tego, czego pogodzi\u0107 si\u0119 nie da: ekumenizmu, kolegializmu, wolno\u015bci religijnej i wsp\u00f3\u0142czesnej eklezjologii z tradycyjnym Magisterium; dogmatycznego wyd\u017awi\u0119ku Mszy trydenckiej z dogmatycznym wyd\u017awi\u0119kiem Mszy Paw\u0142a VI etc<\/em>. W pierwszym przypadku Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki sko\u0144czy\u0142by si\u0119 na zawsze, a na jego miejscu pojawi\u0142by si\u0119 ca\u0142kowicie nowy Ko\u015bci\u00f3\u0142; w drugim przypadku Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki istnia\u0142by nadal, naucza\u0142by jednak rzeczy sprzecznych z tym, czemu pozostawa\u0142 do tej pory wierny. Pierwsza teza twierdzi, \u017ce istnieje brak ci\u0105g\u0142o\u015bci pomi\u0119dzy dwoma urz\u0119dami nauczycielskimi, jest to jednak sprzeczne z niezniszczalno\u015bci\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry zgodnie z t\u0105 interpretacj\u0105 zanik\u0142by, a nast\u0119pnie pojawi\u0142 si\u0119 pod now\u0105 postaci\u0105; druga natomiast nie implikuje utraty przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 niezniszczalno\u015bci, (…) wymaga jednak odrzucenia zasady niesprzeczno\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n

Rozwi\u0105zanie<\/h3>\r\n\r\n\r\n

(…) Nauczanie Vaticanum II<\/em>, kt\u00f3re z czasem sta\u0142o si\u0119 kamieniem w\u0119gielnym ca\u0142ego teologicznego, liturgicznego i duszpasterskiego gmachu soboru, nigdy nie korzysta\u0142o z gwarancji w\u0142a\u015bciwych rzeczywistemu Magisterium Ko\u015bcio\u0142a (…). Wyja\u015bnienie to z pewno\u015bci\u0105 nie jest nowe, interpretacja ta zosta\u0142a jednak niedawno wzmocniona szczerym i wa\u017cnym wyznaniem wysokiego rang\u0105 dostojnika, by\u0142ego arcybiskupa Bolonii i papabile<\/em>, kardyna\u0142a Biffiego. Pragn\u0119liby\u015bmy zach\u0119ci\u0107 do spojrzenia na t\u0119 kwesti\u0119 w \u015bwietle jego niedawnych wypowiedzi dotycz\u0105cych autorytetu soboru. Musimy jednak najpierw przypomnie\u0107, co sam sob\u00f3r powiedzia\u0142 w kwestii rangi oraz zakresu obowi\u0105zywania swych dekret\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n

Uwagi sekretarza soboru<\/h3>\r\n\r\n\r\n

Przy kilku okazjach sob\u00f3r zosta\u0142 zobligowany do zbadania i okre\u015blenia wagi doktrynalnej swych w\u0142asnych dekret\u00f3w, co by\u0142o wyra\u017an\u0105 oznak\u0105 istniej\u0105cych dwuznaczno\u015bci oraz niepokoju, kt\u00f3rego ojcowie soborowi nie skrywali, \u015bwiadomi nietypowego charakteru soboru. Pierwotna oficjalna odpowied\u017a Centralnej Komisji Teologicznej na pytanie z 6 marca 1964 r. by\u0142a p\u00f3\u017aniej powtarzana wielokrotnie przez sekretarza generalnego soboru, msgr. Peryklesa Feliciego, zw\u0142aszcza 16 listopada 1964 r. (w odpowiedzi na pytanie o rang\u0119 teologiczn\u0105 Lumen gentium<\/em>) oraz 15 listopada 1965 r. (w odpowiedzi na podobne pytanie odno\u015bnie do Dei verbum<\/em>). Przytaczamy w ca\u0142o\u015bci tekst tego ostatniego o\u015bwiadczenia, nieodbiegaj\u0105cego zasadniczo w tre\u015bci od pozosta\u0142ych:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Zapytano, jaka powinna by\u0107 kwalifikacja teologiczna nauki wy\u0142o\u017conej w schemacie \u201eO Objawieniu Bo\u017cym\u201d i poddanej pod g\u0142osowanie.<\/p>\r\n\r\n

Komisja doktrynalna wiary i obyczaj\u00f3w poda\u0142a odpowied\u017a w deklaracji z 6 marca 1964 r.:<\/p>\r\n\r\n

\u201eUwzgl\u0119dniaj\u0105c obyczaj soborowy oraz pastoralny cel niniejszego soboru, Sob\u00f3r \u015bwi\u0119ty to tylko orzeka z sprawach wiary czy obyczaj\u00f3w jako obowi\u0105zuj\u0105ce dla Ko\u015bcio\u0142a, co sam jako takie wyra\u017anie okre\u015bli\u0142.<\/p>\r\n\r\n

Wszystko za\u015b inne, co Sob\u00f3r \u015bwi\u0119ty podaje jako nauk\u0119 Najwy\u017cszego Urz\u0119du Nauczycielskiego Ko\u015bcio\u0142a, powinni wszyscy chrze\u015bcijanie i ka\u017cdy z nich z osobna przyjmowa\u0107 i uznawa\u0107 zgodnie z intencj\u0105 samego Soboru \u015bwi\u0119tego, kt\u00f3ra daje si\u0119 pozna\u0107 b\u0105d\u017a z przed\u0142o\u017conej tre\u015bci, b\u0105d\u017a ze sposobu m\u00f3wienia, wedle norm interpretacji teologicznej\u201d.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Powtarzaj\u0105ce si\u0119 pytania ze strony biskup\u00f3w oraz odpowiedzi dotycz\u0105ce kwalifikacji teologicznej dokument\u00f3w soborowych jasno wskazuj\u0105, \u017ce sami ojcowie soborowi byli \u015bwiadomi na d\u0142ugo przed powstaniem Bractwa \u015aw. Piusa X, i\u017c maj\u0105 do czynienia z nauczaniem sui generis<\/em>, kt\u00f3rego ranga i zakres obowi\u0105zywania nie s\u0105 wcale oczywiste.<\/p>\r\n\r\n

Rzecz jasna dalecy jeste\u015bmy od bezkrytycznej, entuzjastycznej akceptacji, kt\u00f3ra uczyni\u0142a \u00f3w sob\u00f3r rodzajem \u201esuperdogmatu\u201d, ucinaj\u0105c w ten spos\u00f3b z g\u00f3ry wszelkie obiekcje, a nawet zamykaj\u0105c usta dotychczasowemu Magisterium Ko\u015bcio\u0142a. Szczeg\u00f3\u0142owa analiza samych tekst\u00f3w soborowych, maj\u0105ca okre\u015bli\u0107 to, co sob\u00f3r \u201echcia\u0142 w jednoznaczny spos\u00f3b przed\u0142o\u017cy\u0107 ca\u0142emu Ko\u015bcio\u0142owi\u201d, wykazuje, \u017ce w istocie nie przed\u0142o\u017cy\u0142 on niczego, poza tym, co zosta\u0142o zadeklarowane przez wcze\u015bniejsze Magisterium. I bior\u0105c pod uwag\u0119 \u201educha tego \u015bwi\u0119tego soboru\u201d, nie mog\u0142o by\u0107 inaczej. Sob\u00f3r ten, zwo\u0142any z wyra\u017an\u0105 intencj\u0105 niedefiniowania prawd wiary i niepot\u0119piania b\u0142\u0119d\u00f3w1<\/a>, zainaugurowa\u0142 nowy rodzaj \u201eurz\u0119du nauczycielskiego\u201d – niezale\u017cnie nawet od g\u0142oszonych przeze\u0144 tre\u015bci – z now\u0105 metod\u0105 i nowym podej\u015bciem: \u201eurz\u0119du nauczycielskiego\u201d, kt\u00f3ry (…) nie mia\u0142 na celu g\u0142oszenie nieomylnego nauczania, ale raczej promowanie nowego stosunku do \u015bwiata i przedstawianie Ko\u015bcio\u0142a w mniej doktrynalnym, a bardziej egzystencjalnym \u015bwietle. Celem by\u0142o raczej rozbudzenie ca\u0142kowicie nowego ducha, ni\u017c przekazywanie tre\u015bci dogmatycznej. II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, wedle wyra\u017anej intencji Jana XXIII, nie zosta\u0142 zwo\u0142any po to, by definiowa\u0107 dogmaty, korygowa\u0107 b\u0142\u0119dy czy pot\u0119pia\u0107 odchylenia doktrynalne, jak to si\u0119 dzia\u0142o w przesz\u0142o\u015bci, ale by dostosowa\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142 do wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata. Ta \u015bwiadoma decyzja o wyrzeczeniu si\u0119 wszelkich pr\u00f3b narzucenia prawd wiary oznacza, \u017ce sob\u00f3r mia\u0142 zamiar powstrzyma\u0107 si\u0119 od nauczania w obiektywnym, tradycyjnym i urz\u0119dowym sensie.<\/p>\r\n\r\n

W\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na t\u0119 nowatorsk\u0105 intencj\u0119 sob\u00f3r pozbawiony by\u0142 asystencji Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ra gwarantowa\u0142by nieomylno\u015b\u0107 jego twierdze\u0144, nieb\u0119d\u0105cych w rezultacie tego elementami Magisterium.<\/p>\r\n\r\n

Twierdzenie, \u017ce Vaticanum II<\/em> wydaje si\u0119 pozbawiony nieomylno\u015bci, nie jest wi\u0119c wysuwane a posteriori<\/em>, to znaczy w oparciu o b\u0142\u0119dy, jakie mo\u017cna znale\u017a\u0107 w jego dokumentach; faktem jest, \u017ce on sam siebie pozbawi\u0142 tej nieomylno\u015bci a priori<\/em>, z powodu intencji obiektywnie niezgodnej z intencj\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105 dla soboru powszechnego, zezwalaj\u0105c w ten spos\u00f3b na pojawienie si\u0119 wspomnianych b\u0142\u0119d\u00f3w. Innymi s\u0142owy, nasza argumentacja nie opiera si\u0119 na analizie b\u0142\u0119d\u00f3w soboru, nie idzie w kierunku wykazania, \u017ce niemo\u017cliwe jest, by mo\u017cna by\u0142o znale\u017a\u0107 sprzeczno\u015bci w r\u00f3\u017cnych anga\u017cuj\u0105cych nieomylno\u015b\u0107 aktach Magisterium: nie chcemy zajmowa\u0107 wzgl\u0119dem Magisterium stanowiska podobnego do postawy protestant\u00f3w wzgl\u0119dem Pisma \u015bw., czyli wolnej interpretacji, chcemy jedynie zweryfikowa\u0107, czy dokumenty soboru stanowi\u0105 akt nieomylnego Magisterium (…).<\/p>\r\n\r\n\r\n

Kardyna\u0142 Biffi<\/h3>\r\n\r\n\r\n

W wydanej niedawno autobiografii kardyna\u0142a Biffiego mo\u017cna znale\u017a\u0107 jego przenikliwe i zarazem wywa\u017cone opinie na temat soboru, z wielk\u0105 moc\u0105 potwierdzaj\u0105ce interpretacj\u0119, kt\u00f3ra nam samym wydaje si\u0119 jedyn\u0105 mo\u017cliw\u0105:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Jan XXIII d\u0105\u017cy\u0142 do tego, by po soborze doprowadzi\u0107 do odnowy Ko\u015bcio\u0142a nie poprzez pot\u0119pienia, ale poprzez zastosowanie \u201elekarstwa mi\u0142osierdzia\u201d. Powstrzymuj\u0105c si\u0119 od pot\u0119pienia b\u0142\u0119d\u00f3w, sob\u00f3r tym samym zrezygnowa\u0142 z formu\u0142owania definitywnego nauczania, kt\u00f3re obowi\u0105zywa\u0142oby wszystkich2<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Uwaga kardyna\u0142a ma znaczenie fundamentalne, zw\u0142aszcza sformu\u0142owanie \u201etym samym\u201d. Dlaczego? Poniewa\u017c g\u0142oszenie danej tezy przy r\u00f3wnoczesnej kategorycznej odmowie pot\u0119pienia tezy przeciwnej wyklucza wol\u0119 narzucenia g\u0142oszonej tezy jako definitywnej i obowi\u0105zuj\u0105cej wszystkich. (…) To jasne, \u017ce ten spos\u00f3b nauczania jest obcy dotychczasowej, tradycyjnej praktyce sobor\u00f3w powszechnych Ko\u015bcio\u0142a, polegaj\u0105cej na jasnym \u201eformu\u0142owaniu definitywnych prawd obowi\u0105zuj\u0105cych wszystkich\u201d. Jan XXIII nie mia\u0142 wyra\u017anej intencji takiego obligowania wszystkich wiernych. By wyrazi\u0107 t\u0119 r\u00f3\u017cnic\u0119 intencji w stosunku do tradycyjnej intencji Ko\u015bcio\u0142a, ukuto termin \u201esob\u00f3r duszpasterski\u201d. Kard. Biffi skomentowa\u0142 to w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Czu\u0142em, \u017ce narastaj\u0105 we mnie w\u0105tpliwo\u015bci. Sformu\u0142owanie [sob\u00f3r duszpasterski] wydawa\u0142o mi si\u0119 dwuznaczne, a nacisk, z jakim okre\u015blano obraduj\u0105cy sob\u00f3r jako \u201eduszpasterski\u201d, nieco podejrzany: czy chciano przez to zasugerowa\u0107, \u017ce poprzednie sobory nie by\u0142y w og\u00f3le duszpasterskie, czy \u017ce nie by\u0142y one duszpasterskie w wystarczaj\u0105cym stopniu? Czy jednoznaczne stwierdzenie, \u017ce Jezus z Nazaretu jest Bogiem wsp\u00f3\u0142istotnym Ojcu, jak to zadekretowano w Nicei, nie mia\u0142o charakteru duszpasterskiego? Czy duszpasterskie nie by\u0142o wyja\u015bnienie realno\u015bci obecno\u015bci eucharystycznej oraz ofiarnej natury Mszy, jak to uczyniono w Trydencie? Czy duszpasterskie nie by\u0142o potwierdzenie prymatu Piotra w ca\u0142ej jego pe\u0142ni i ze wszystkimi tego skutkami, jak tego naucza\u0142 I Sob\u00f3r Watyka\u0144ski?3<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

To oczywiste, \u017ce wyja\u015bnienie prawdziwej doktryny i pot\u0119pienie b\u0142\u0119du musi mie\u0107 charakter duszpasterski, poniewa\u017c dzi\u0119ki temu Ko\u015bci\u00f3\u0142 utwierdza wiernych w prawdzie oraz chroni od herezji. Tak wi\u0119c, jak wskazuje kardyna\u0142, ka\u017cdy sob\u00f3r ma charakter duszpasterski. Dlaczego wi\u0119c chciano koniecznie nazwa\u0107 Vaticanum II<\/em> \u201esoborem duszpasterskim\u201d? \u201eJasne jest wi\u0119c – pisze dalej kardyna\u0142 – \u017ce zadeklarowan\u0105 [przez sam sob\u00f3r] intencj\u0105 by\u0142o badanie najlepszych sposob\u00f3w i najskuteczniejszych \u015brodk\u00f3w wzbogacania serc ludzi bez deprecjonowania tradycyjnego nauczania Ko\u015bcio\u0142a\u201d. To ostatnie zdanie zawiera dwa niezwykle istotne stwierdzenia: 1\u00b0\u00a0deklarowana przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 intencja by\u0142a \u201eoryginalna\u201d, nie mia\u0142a nic wsp\u00f3lnego z obron\u0105 depozytu wiary oraz pot\u0119pieniom b\u0142\u0119d\u00f3w; 2\u00b0\u00a0deklaracja Vaticanum II<\/em> (i Jana XXIII, kt\u00f3ry go zwo\u0142a\u0142), \u017ce nie ma zamiaru \u201edeprecjonowa\u0107 tradycyjnego nauczania Ko\u015bcio\u0142a\u201d, oznacza, \u017ce sob\u00f3r ten zerwa\u0142 z tradycj\u0105 sobor\u00f3w ekumenicznych (…). Koncentrowa\u0142 si\u0119 raczej na niedeprecjonowaniu tradycyjnego Magisterium Ko\u015bcio\u0142a, ni\u017c na trosce, by pozostawa\u0107 z nim w ci\u0105g\u0142o\u015bci. Mo\u017cemy wi\u0119c wnioskowa\u0107, \u017ce intencja szczeg\u00f3lna II Soboru Watyka\u0144skiego nie mia\u0142a wiele wsp\u00f3lnego z pragnieniem narzucenia nauczania.<\/p>\r\n\r\n

Intencja nauczania: stanowisko teologiczne<\/p>\r\n\r\n

We\u017amy na przyk\u0142ad spraw\u0119 natchnienia Pisma \u015bw. Tym, co w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny r\u00f3\u017cni katolickie stanowisko w tej kwestii na przyk\u0142ad od pogl\u0105d\u00f3w wyznawc\u00f3w islamu, jest wiara, \u017ce natchnienie absolutnie nie znosi indywidualnych zdolno\u015bci \u015bwi\u0119tych autor\u00f3w – w przeciwnym przypadku ich pisma musieliby\u015bmy traktowa\u0107 jako podyktowane bezpo\u015brednio przez Boga. Jednak Bo\u017ca interwencja zak\u0142ada indywidualne ludzkie zdolno\u015bci i pos\u0142uguje si\u0119 nimi. Mamy tu do czynienia z tomistyczn\u0105 zasad\u0105, wedle kt\u00f3rej pierwsza przyczyna (Bo\u017ce natchnienie) zachowuje wszystkie cechy w\u0142a\u015bciwe przyczynie drugorz\u0119dnej (ludzki autor) w taki spos\u00f3b, \u017ce ten drugi jest r\u00f3wnie\u017c – we w\u0142a\u015bciwym sobie porz\u0105dku – prawdziw\u0105 przyczyn\u0105 (autorem). Zastan\u00f3wmy si\u0119 teraz nad dzia\u0142aniem sakramentalnym. Ko\u015bci\u00f3\u0142 uczy nas, \u017ce szafarz sakramentu musi mie\u0107 intencj\u0119 – nawet je\u015bli nie jest ona aktualna – czynienia tego, co czyni Ko\u015bci\u00f3\u0142, czyli ukierunkowa\u0107 swe dzia\u0142anie na cel, dla kt\u00f3rego Jezus Chrystus dany sakrament ustanowi\u0142; bez tej intencji sakrament by\u0142by niewa\u017cny. Je\u015bli ta zasada prawdziwa jest wzgl\u0119dem sakrament\u00f3w (munus sanctificandi –<\/em> \u2018funkcja u\u015bwi\u0119caj\u0105ca Ko\u015bcio\u0142a\u2019), tym bardziej musi by\u0107 prawdziwa w odniesieniu do Magisterium (munus docendi –<\/em> \u2018funkcja nauczaj\u0105ca\u2019). Podczas gdy w przypadku natchnienia czy te\u017c ekonomii sakramentalnej cz\u0142owiek jest jedynie narz\u0119dziem, w przypadku Magisterium katolicka hierarchia uzyskuje Bo\u017c\u0105 pomoc jedynie w takim zakresie, by jej nauczanie by\u0142o wolne od b\u0142\u0119du. Innymi s\u0142owy, hierarchia nie jest \u201enatchniona\u201d, jak to jest w przypadku autor\u00f3w Pisma \u015bw. Oznacza to, \u017ce w przypadku hierarchii B\u00f3g pozostawia ludziom znacznie wi\u0119cej wolno\u015bci, ni\u017c w przypadku natchnienia biblijnego czy dyscypliny sakrament\u00f3w. G\u0142oszenie wiary dokonuje si\u0119 poprzez ludzi wy\u015bwi\u0119conych dla tego w\u0142a\u015bnie celu. S\u0105 oni osobami ludzkimi i zachowuj\u0105 swe w\u0142asne ludzkie cechy. Je\u015bli wi\u0119c papie\u017c czy te\u017c sob\u00f3r nie ma zamiaru przedstawia\u0107 swej nauki jako objawionej przez Jezusa Chrystusa, jak to zawsze czyni\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142, albo gdy nie ma zamiaru \u017c\u0105da\u0107 przylgni\u0119cia do tego nauczania na mocy swej w\u0142adzy, nie mo\u017cna m\u00f3wi\u0107, \u017ce korzysta z pomocy obiecanej Ko\u015bcio\u0142owi nauczaj\u0105cemu, gdy\u017c nie ma w istocie intencji nauczania. Ludzka intencja jest tu warunkiem zar\u00f3wno koniecznym, jak i wystarczaj\u0105cym dla zagwarantowania zachowania od b\u0142\u0119du (…). Mamy tu do czynienia z jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych zasad tomistycznych, wedle kt\u00f3rej \u0142aska nie niszczy natury, ale j\u0105 udoskonala. W swej opiece nad Ko\u015bcio\u0142em B\u00f3g nie zast\u0119puje po\u015brednictwa ludzi, ale przyjmuje ich ze wszystkimi ich zdolno\u015bciami i pos\u0142uguje si\u0119 nimi, wynosz\u0105c ich ponad mo\u017cliwo\u015bci czysto ludzkie. Akty Magisterium potwierdzaj\u0105 t\u0119 interpretacj\u0119. We\u017amy na przyk\u0142ad dokument I Soboru Watyka\u0144skiego, definiuj\u0105cy nieomylno\u015b\u0107 papiesk\u0105. Stwierdza on:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Biskup Rzymu, gdy m\u00f3wi ex cathedra<\/em> – tzn. gdy sprawuj\u0105c urz\u0105d pasterza i nauczyciela wszystkich wiernych, sw\u0105 najwy\u017csz\u0105 apostolsk\u0105 w\u0142adz\u0105 okre\u015bla zobowi\u0105zuj\u0105c\u0105 ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 nauk\u0119 w sprawach wiary i moralno\u015bci – dzi\u0119ki opiece Bo\u017cej przyrzeczonej mu w osobie \u015bw. Piotra Aposto\u0142a posiada t\u0119 nieomylno\u015b\u0107, jak\u0105 Boski Zbawiciel chcia\u0142 wyposa\u017cy\u0107 sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142 w definiowaniu nauki wiary i moralno\u015bci. Tote\u017c takie definicje s\u0105 niezmienne same z siebie, a nie na mocy zgody Ko\u015bcio\u0142a\u201d4<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Mo\u017cemy wi\u0119c wyci\u0105gn\u0105\u0107 z tego wniosek, \u017ce nieomylno\u015b\u0107 implikuje intencj\u0119 papie\u017ca do sprawowania swego urz\u0119du jako najwy\u017cszego nauczyciela Ko\u015bcio\u0142a przez wi\u0105zanie jego cz\u0142onk\u00f3w, czyli narzucanie ka\u017cdemu z nich tre\u015bci nauczanych definicji. To w\u0142a\u015bnie nazywamy nauczaniem, ale gdy papie\u017c nie ma intencji sprawowania tego urz\u0119du, nie mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o asystencji Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>\r\n\r\n

Inny tekst, pochodz\u0105cy tym razem z aktu Magisterium zwyczajnego, stwierdza:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Je\u015bli jednak Najwy\u017csi Pasterze w swych oficjalnych dokumentach celowo wydaj\u0105 os\u0105d w kwestii dot\u0105d podlegaj\u0105cej dyskusji, oczywiste jest, \u017ce ta kwestia, wedle zamys\u0142u i woli papie\u017cy, nie mo\u017ce by\u0107 ju\u017c traktowana jako zagadnienie otwarte na dyskusj\u0119 teolog\u00f3w5<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

W ust\u0119pie tym r\u00f3wnie\u017c znajdujemy odniesienie do intencji; w przypadku braku intencji do definiowania, do decyduj\u0105cego rozstrzygni\u0119cia albo do pot\u0119pienia czegokolwiek nieomylno\u015b\u0107 nie jest gwarantowana.<\/p>\r\n\r\n\r\n

Intencje soboru<\/h3>\r\n\r\n\r\n

W artykule tym nie mo\u017cemy przeanalizowa\u0107 wszystkiego, czego badacze dowiedzieli si\u0119 na temat kierunku, jaki Jan XXIII zamierza\u0142 nada\u0107 soborowi; stre\u015bcimy jednak deklarowane przez niego intencje, by\u015bmy mogli zrozumie\u0107, \u017ce w spos\u00f3b obiektywny r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 one od intencji Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n\r\n

Aggiornamento<\/em>: \u201eIstotnym punktem tego soboru nie jest wi\u0119c dyskusja na tym czy innym artyku\u0142em fundamentalnej nauki Ko\u015bcio\u0142a\u201d, ale badanie i obja\u015bnianie doktryny \u201eprzy wykorzystaniu wsp\u00f3\u0142czesnych metod badawczych oraz form literackich\u201d6<\/a>.<\/p>\r\n\r\n

Jedno\u015b\u0107 rodzaju ludzkiego: \u201e(…) taki jest cel II Powszechnego Watyka\u0144skiego Soboru, kt\u00f3ry (…) przygotowuje niejako i konsoliduje drog\u0119 ku jedno\u015bci rodzaju ludzkiego, b\u0119d\u0105c\u0105 niezb\u0119dnym fundamentem, koniecznym, by civitas mundi<\/em> mog\u0142o upodobni\u0107 si\u0119 do civitas Dei<\/em>\u201d7<\/a>.<\/p>\r\n\r\n

Odmowa pot\u0119pienia b\u0142\u0119d\u00f3w: \u201eDzi\u015b jednak Oblubienica Chrystusa woli pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 raczej lekarstwem mi\u0142osierdzia, ni\u017c surowo\u015bci\u0105. Stara si\u0119 wyj\u015b\u0107 naprzeciw potrzebom dnia dzisiejszego, raczej poprzez demonstrowanie s\u0142uszno\u015bci swego nauczania, ni\u017c za pomoc\u0105 pot\u0119pie\u0144\u201d8<\/a>.<\/p>\r\n\r\n

Deklaracje Paw\u0142a VI by\u0142y r\u00f3wnie jednoznaczne.<\/p>\r\n\r\n

Wzbudzenie samo\u015bwiadomo\u015bci Ko\u015bcio\u0142a:<\/p>\r\n\r\n\r\n

Nadszed\u0142 czas, (…) by prawda dotycz\u0105ca Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego zg\u0142\u0119biana, ustalana i wyra\u017cana by\u0142a coraz lepiej, by\u0107 mo\u017ce nie w uroczystych formu\u0142ach zwanych definicjami doktrynalnymi, ale raczej w deklaracjach, przez kt\u00f3re Ko\u015bci\u00f3\u0142 mo\u017ce g\u0142osi\u0107 z wi\u0119ksz\u0105 jasno\u015bci\u0105 i zrozumia\u0142o\u015bci\u0105 ca\u0142\u0105 prawd\u0119 o sobie9<\/a>.<\/p><\/blockquote>\r\n\r\n\r\n

Intencja ekumeniczna: \u201e(…) zwo\u0142anie tego soboru (…) ma na celu uczynienie ekumenizmu totalnym, powszechnym\u201d10<\/a>.<\/p>\r\n\r\n

Dialog ze \u015bwiatem wsp\u00f3\u0142czesnym: \u201eNiech \u015bwiat dowie si\u0119, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 traktuje go z g\u0142\u0119bokim zrozumieniem i prawdziwym podziwem i pragnie nie tyle go ujarzmi\u0107, co s\u0142u\u017cy\u0107 mu; nie tyle deprecjonowa\u0107, co uwydatnia\u0107 jego godno\u015b\u0107; nie tyle pot\u0119pia\u0107, co podtrzymywa\u0107 go i ratowa\u0107\u201d11<\/a>.<\/p>\r\n\r\n\r\n

Konkluzja<\/h3>\r\n\r\n\r\n

Po to, by nauczanie Ko\u015bcio\u0142a cieszy\u0142o si\u0119 gwarancj\u0105 nieomylno\u015bci, niezb\u0119dne jest wyra\u017cenie odpowiedniej intencji. Akt Magisterium musi by\u0107 spe\u0142niony z intencj\u0105 nauczania wiary lub moralno\u015bci czy te\u017c pot\u0119pienia b\u0142\u0119du, rozstrzygni\u0119cia kontrowersji etc<\/em>. Przytaczaj\u0105c s\u0142owa kard. Biffiego, wykazali\u015bmy, \u017ce intencja ostatniego soboru r\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 od normalnych intencji sobor\u00f3w powszechnych Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Konkluzja wydaje si\u0119 oczywista: ca\u0142kowicie uprawnione jest wyra\u017canie w\u0105tpliwo\u015bci co do jego nauki. Ca\u0142a wsp\u00f3\u0142czesna teologia, podobnie jak encykliki ostatnich papie\u017cy, zosta\u0142y zbudowane na ruchomych piaskach Vaticanum II<\/em>. Nie zbudowano ich na opoce Piotra, poniewa\u017c tym razem Piotr nie chcia\u0142 naucza\u0107, ale proponowa\u0142; nie chcia\u0142 zobowi\u0105zywa\u0107 do pos\u0142usze\u0144stwa, ale prowadzi\u0142 dialog; nie chcia\u0142 pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 gwarancj\u0105, dan\u0105 mu przez Zbawiciela, by utwierdza\u0107 swych braci, kiedy ich naucza. A jednak w\u0142a\u015bnie tego rozpaczliwie potrzebuje dzisiejszy cz\u0142owiek. \u00ce\u00a9<\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

ks. Dawid Pagliarani FSSPX<\/em><\/strong><\/p>\r\n\r\n

Tekst za \u201eThe Angelus\u201d. T\u0142umaczy\u0142 Tomasz Maszczyk.<\/p>\r\n\r\n

\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n

Przypisy:<\/h3>\r\n
    \r\n\t\t
  1. Por. Jan XXIII, mowa inauguruj\u0105ca II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, 11 X 1962.<\/li>\r\n\t\t
  2. Kard. G. Biffi, Memorie e digressioni di un Italiano Cardinale<\/em>, Sienna 2007.<\/li>\r\n\t\t
  3. Ibid<\/em>.<\/li>\r\n\t\t
  4. Sob\u00f3r Watyka\u0144ski I, konstytucja Pastor aeternus<\/em>.<\/li>\r\n\t\t
  5. Pius XII, encyklika Humani generis<\/em>.<\/li>\r\n\t\t
  6. Jan XXIII, mowa inauguruj\u0105ca II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski.<\/li>\r\n\t\t
  7. Ibid<\/em>.<\/li>\r\n\t\t
  8. Ibid<\/em>.<\/li>\r\n\t\t
  9. Pawe\u0142 VI, mowa inauguruj\u0105ca II sesj\u0119 soboru, 29 wrze\u015bnia 1963.<\/li>\r\n\t\t
  10. Ibid<\/em>.<\/li>\r\n\t\t
  11. Ibid<\/em>.<\/li>\r\n<\/ol>\r\n\r\n\r\n

    Za: Zawsze Wierni<\/a>, nr 2\/2009<\/a> (117<\/a>)<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ponad czterdzie\u015bci lat po zako\u0144czeniu soboru nadal trwa dyskusja na temat jego autentycznej interpretacji. Trzeba jednak postawi\u0107 pytanie bardziej jeszcze zasadnicze: jaki autorytet mo\u017ce mie\u0107 sob\u00f3r, je\u015bli rywalizuj\u0105ce ze sob\u0105 interpretacje jego dokument\u00f3w wci\u0105gaj\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 w nieko\u0144cz\u0105cy si\u0119 sp\u00f3r, kt\u00f3ry jest znacznie powa\u017cniejszy ni\u017c czysto akademickie dywagacje? Gdyby bowiem teza o zerwaniu z wcze\u015bniejszym Magisterium […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6677"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6677"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6677\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6677"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6677"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6677"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}