{"id":65407,"date":"2012-12-20T22:09:10","date_gmt":"2012-12-21T03:09:10","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=65407"},"modified":"2012-12-20T22:09:10","modified_gmt":"2012-12-21T03:09:10","slug":"cieplo-i-zimno-ewa-polak-palkiewicz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=65407","title":{"rendered":"Ciep\u0142o i zimno – Ewa Polak-Pa\u0142kiewicz<\/em>"},"content":{"rendered":"

Dziewczynka z\u00a0chrustem, dziewczynka z\u00a0zapa\u0142kami\u2026<\/strong><\/p>\r\n

Hans Christian Andersen, jeden z niewielu prawdziwych poet\u00f3w pisz\u0105cych proz\u0105, z niezwyk\u0142\u0105 intuicj\u0105 odwo\u0142ywa\u0142 si\u0119 do umiej\u0119tno\u015bci rozeznawania prawdy przez dzieci. W 1845 roku w jednej z ba\u015bni opisa\u0142 wydarzenie, kt\u00f3re rozegra\u0142o si\u0119 naprawd\u0119 trzyna\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej w innym kraju. Tym krajem by\u0142a Francja, a miejscowo\u015bci\u0105 Lourdes. Zgoda, opisa\u0142 niedok\u0142adnie. Nie wszystkie fakty si\u0119 zgadza\u0142y. Pomyli\u0142 osoby. Pomin\u0105\u0142 najwa\u017cniejsze. Ale zasadnicze przes\u0142anie jego opowie\u015bci jest zapowiedzi\u0105 czego\u015b, co naprawd\u0119 zdarzy\u0142o si\u0119 w pirenejskim miasteczku.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"Stanis\u0142aw<\/a><\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\r\n

Stanis\u0142aw Wyspia\u0144ski,
Portret Helenki Sternbach\u00f3wny<\/em> (1904)<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Przypomnijmy. W\u00a0bajce Andersena jest mro\u017any wiecz\u00f3r ostatniego dnia w\u00a0roku. G\u0142odna, chuda, zmarzni\u0119ta dziewczynka ma dziurawe buciki na bosych nogach. Otula si\u0119 chust\u0105. W\u00a0wyci\u0105gni\u0119tej r\u0119ce trzyma zapa\u0142ki, kt\u00f3re usi\u0142uje sprzeda\u0107 na ulicy ruchliwego miasta. Przez okna wychodz\u0105cych na ulice dom\u00f3w widzi \u015bwi\u0105teczny gwar, rozjarzone choinki, u\u015bmiechni\u0119tych ludzi, bogato nakryte sto\u0142y. Jest samotna. Nie spotyka nikogo, kto by rozumia\u0142 jej pragnienie ciep\u0142a, bezpiecze\u0144stwa, mi\u0142o\u015bci. Jest nikomu niepotrzebna. Jedyn\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra j\u0105 kocha\u0142a, by\u0142a jej nie\u017cyj\u0105ca babcia. Kiedy dziewczynka zasypia pod murem, z\u00a0zapa\u0142kami w\u00a0r\u0119ku, marz\u0105c o\u00a0cieple i\u00a0szcz\u0119\u015bciu, to w\u0142a\u015bnie ona zabiera j\u0105 prosto z\u00a0zimnej ulicy do Nieba. Babcia jest pi\u0119kna, promienna, \u0142askawa. To sama dobro\u0107, wsp\u00f3\u0142czucie, czu\u0142o\u015b\u0107\u2026 To mi\u0142osierdzie.<\/p>\r\n

Zima panuje te\u017c w\u00a0Lourdes. Czternastoletnia Bernadetta Soubirous \u201d\u201d niedo\u017cywiona, schorowana analfabetka, c\u00f3rka cz\u0142owieka oskar\u017conego o\u00a0kradzie\u017c, kt\u00f3ry \u201d\u201d jako drobny przedsi\u0119biorca \u201d\u201d niedawno zbankrutowa\u0142, wychodzi z\u00a0domu, by pozbiera\u0107 chrust i\u00a0ogrza\u0107 zimny, n\u0119dzny dom rodzinny, by\u0142e wi\u0119zienie (zwane lochem). Zbiera te\u017c ko\u015bci, by sprzeda\u0107 je za par\u0119 sous handlarce szmat. Ma na nogach drewniane chodaki, dr\u017cy z\u00a0zimna. Nad brzegiem rzeki Gave de Pau spotyka m\u0142od\u0105 kobiet\u0119, istot\u0119 nieziemsko pi\u0119kn\u0105. Jej str\u00f3j jest przyk\u0142adem niedo\u015bcig\u0142ej elegancji. Jej pantofelki zdobi\u0105 z\u0142ote r\u00f3\u017ce. Pani u\u015bmiecha si\u0119, okazuje swoj\u0105 przychylno\u015b\u0107. Jest nie tylko czaruj\u0105ca, tak\u017ce niezwykle delikatna.<\/p>\r\n

\r\n

Nie tylko zwraca\u0142a si\u0119 do dziewczynki w jej dialekcie bigourdan<\/em>, nie tylko u\u017cywa\u0142a formy \u00abwy\u00bb (by nam\u00f3wi\u0107 Bernadett\u0119 do ponownego przyj\u015bcia, u\u017cy\u0142a zwrotu: \u00abCzy b\u0119dziecie tak \u0142askawi\u00bb), Maryja nie chcia\u0142a urazi\u0107 jej r\u00f3wnie\u017c swoim wygl\u0105dem. Nie chcia\u0142a upokorzy\u0107 s\u0142abej i niedo\u017cywionej dziewczynki, dotkni\u0119tej przer\u00f3\u017cnymi chorobami.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

Dlatego nie tylko pojawia\u0142a si\u0119 powy\u017cej niej, u\u00a0wylotu skalnej groty, ale i\u00a0stawa\u0142a tu\u017c obok Bernadetty, nad rzek\u0105, na mulistym brzegu, by wyda\u0107 si\u0119 ni\u017csz\u0105. Potem dziewczynka obja\u015bnia\u0142a, \u017ce Pani<\/em>, czasem nazywana przez ni\u0105 Aquero<\/em>, by\u0142a tak wysoka<\/em> (a w\u0142a\u015bciwie tak niska), jak ona sama, niedo\u017cywiona n\u0119dzarka. Pani<\/em> \u201d\u201d Kr\u00f3lowa i\u00a0Matka.<\/p>\r\n

Maryja jest przecie\u017c Kr\u00f3low\u0105 w\u00a0pe\u0142nym tego s\u0142owa znaczeniu, to naturalne, \u017ce by\u0142a wi\u0119c te\u017c i\u00a0po kr\u00f3lewsku uprzejma.<\/p>\r\n

Bajka i\u00a0Prawda<\/strong><\/p>\r\n

Intuicja artysty jest zawsze rodzajem Bo\u017cego natchnienia. To ono kaza\u0142o ukaza\u0107 Hansowi Christianowi Andersenowi prefiguracj\u0119 Pani z\u00a0Lourdes, w\u00a0postaci babci. Babcia jest dobr\u0105 pani\u0105<\/em>, kt\u00f3ra zabiera bohaterk\u0119 ba\u015bni do nieba. Pani z\u00a0Lourdes zaznaczy\u0142a w\u00a0czasie objawie\u0144 Bernardecie:<\/p>\r\n

\r\n

Nie obiecuj\u0119 ci szcz\u0119\u015bcia na tym \u015bwiecie, lecz na tamtym.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

Przenikliwe zimno, zzi\u0119bni\u0119cie drobnego cia\u0142a, \u015bnieg, zimny g\u00f3rski potok, potrzeba ogrzania si\u0119, chrust, kruche zapa\u0142ki, smutny dom rodzinny, w\u00a0kt\u00f3rym brakuje wszystkiego, a\u00a0czasem tak\u017ce brakuje mi\u0142o\u015bci, to oznaki \u201ewygnania\u201d, jakim jest \u015bwiat materialny, doczesno\u015b\u0107. Niewinne oczy dziecka widz\u0105 jednak przenikliwiej. Ich pokora pozwala dostrzec inn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Szcz\u0119\u015bcie, kt\u00f3re si\u0119 nie ko\u0144czy, p\u0142omie\u0144, kt\u00f3ry nie ga\u015bnie, \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re nie przemija, dobro, kt\u00f3re nie umiera, pi\u0119kno, kt\u00f3re jest nie\u015bmiertelne. T\u0119skni\u0105 do tej rzeczywisto\u015bci, marz\u0105 o\u00a0niej, wierz\u0105 w\u00a0jej realno\u015b\u0107. Dzieci, przez sw\u0105 niewinno\u015b\u0107, s\u0105 bli\u017cej Boga i\u00a0dlatego tak cz\u0119sto s\u0105 przez Niego wybierane, by pozna\u0107 wr\u0119cz fizycznie, na w\u0142asnym ciele, \u017ce to, do czego t\u0119skni\u0105 ca\u0142\u0105 swoj\u0105 istot\u0105, nie jest z\u0142udzeniem.<\/p>\r\n

Taka by\u0142a Bernadetta, p\u00f3\u017aniejsza wielka \u015bwi\u0119ta. Taka by\u0142a dziewczynka z\u00a0bajki Andersena u\u015bmiechaj\u0105ca si\u0119 przy umieraniu. Taki by\u0142 bohater jednego ze wspomnie\u0144 ks. Waleriana Meysztowicza z\u00a0jego rodzinnego domu. Pos\u0142uchajmy:<\/p>\r\n

\r\n

\u2026w wieczornym \u015bniegu, z pierwsza gwiazd\u0105 zaczyna si\u0119 nap\u0142yw ludzi do o\u015bwietlonej kolumnowej sieni. Przychodz\u0105 wszyscy, ktokolwiek nie ma we dworze w\u0142asnej gospodarki, w\u0142asnej \u00abkuci<\/em>\u00bb dla siebie i\u00a0najbli\u017cszych: starzy robotnicy, panowie z\u00a0administracji, dziewcz\u0119ta z\u00a0pralni i\u00a0piekarni, parobcy, kowale, stolarze. Pan i\u00a0Pani witaj\u0105 wszystkich w\u00a0sieni, prze\u0142amuj\u0105c op\u0142atek, \u015bciskaj\u0105c; \u00abprosim dalej<\/em>\u00bb \u201d\u201d do sali jadalnej. Oto od mro\u017anych drzwi idzie ku Pani, nadrabiaj\u0105c odwag\u0105, dwunastoletni mo\u017ce ch\u0142opak. Jasne w\u0142osy z trudem przylizane, zbyt d\u0142ugi p\u0142aszcz z zawini\u0119tymi r\u0119kawami. Sierota. Nie wiedzie\u0107, jak dot\u0105d si\u0119 pochowa\u0142. Przy bydle. \u0141amie op\u0142atek, ca\u0142uje bia\u0142\u0105, \u015bliczn\u0105 r\u0119k\u0119. A Pani bierze go obur\u0105cz za g\u0142ow\u0119, podnosi ku sobie twarzyczk\u0119 i ca\u0142uje ma\u0142ego w oba policzki. I czuje na tych policzkach ciurkiem p\u0142yn\u0105ce \u0142zy; r\u0119ce ma\u0142ego s\u0105 na jej szyi\u2026 \u00abId\u017a dalej\u00bb \u201d\u201d do sali. Dok\u0105d on dojdzie? Co z niego wyro\u015bnie? (\u2026). Mo\u017ce u\u0142an, towarzysz panicz\u00f3w w wile\u0144skim pu\u0142ku? Czy padnie od kul pod Radzyminem, czy sko\u0144czy z g\u0142odu w \u0142agrze nad Jenisejem? Czy przez Tobruk, Monte Cassino dojdzie pod Londyn i umrze na zawa\u0142 w hali fabrycznej, w\u015br\u00f3d angielskich robotnik\u00f3w? Nikomu jeszcze si\u0119 nie \u015bni\u0105 jego losy.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

Ale B\u00f3g wie, Maryja wie. Ta delikatna pi\u0119kna twarz to wyobra\u017cenie jego Matki w\u00a0Niebie, kt\u00f3ra przygarnie go kiedy\u015b do siebie i\u00a0uca\u0142uje jak pani we dworze \u201d\u201d gdy tylko b\u0119dzie Jej wierny. Wspania\u0142o\u015b\u0107 sali jadalnej, rz\u0119si\u015bcie o\u015bwietlonej, to w\u00a0oczach dziecka prawdziwy obraz Nieba.<\/p>\r\n

\r\n

Sala jadalna w \u015bwietle wisz\u0105cych lamp, z\u0142ote ramy portret\u00f3w. Pod nimi t\u0142oczno wok\u00f3\u0142 w podkow\u0119 ustawionych sto\u0142\u00f3w, siano pod obrusami. Pan i Pani usadzaj\u0105 przy sto\u0142ach \u201d\u201d sze\u015b\u0107, siedem dziesi\u0105tk\u00f3w ludzi. Dymi\u0105 wazy czerwonego barszczu. Ryba. A potem \u201d\u201d kucia<\/em>; w\u0142a\u015bnie kucia<\/em>! Pszenica i groch, rozgotowane z migda\u0142ami i makiem, w os\u0142odzonej miodem wodzie. (\u2026) Rozwi\u0105za\u0142y si\u0119 mowy\u2026 Wybuchaj\u0105 \u015bpiewy, po polsku, po litewsku\u2026<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

W tych trzech dzieci\u0119cych postaciach \u201d\u201d jednej literackiej, dw\u00f3ch historycznych \u201d\u201d mocnym akcentem jest ca\u0142kowita samotno\u015b\u0107, sieroctwo; w\u00a0przypadku Bernadetty tak\u017ce osamotnienie w\u015br\u00f3d bliskich. Rodzice byli tak zaj\u0119ci prac\u0105 i\u00a0m\u0142odszymi dzie\u0107mi, \u017ce nie posy\u0142ali jej do szko\u0142y. Nie zna\u0142a katechizmu, nie mog\u0142a przyst\u0105pi\u0107 do pierwszej Komunii. Ogromnie kocha\u0142a ojca. On jednak nie potrafi\u0142 okaza\u0107 uczu\u0107. Po objawieniach zwraca\u0142 si\u0119 do niej \u201eprosz\u0119 pani\u201d. By\u0142 zak\u0142opotany jej \u201epopularno\u015bci\u0105\u201d. Jej bracia przez ca\u0142e \u017cycie sprawiali jej du\u017co b\u00f3lu. Matka wcze\u015bnie umar\u0142a\u2026 Ta uparta, zamkni\u0119ta w\u00a0sobie dziewczyna nigdy nie pokazywa\u0142a \u0142ez, nigdy si\u0119 nie skar\u017cy\u0142a, tak\u017ce gdy jako siostra zakonna w\u00a0klasztorze w\u00a0Nevers doznawa\u0142a niezliczonych upokorze\u0144. Nigdy od nikogo nie przyj\u0119\u0142a ja\u0142mu\u017cny ani \u017cadnego, cho\u0107by najdrobniejszego, podarunku. Nawet jedzenia, gdy by\u0142a g\u0142odna. Gdy pytano j\u0105 \u201d\u201d cz\u0119sto natarczywie \u201d\u201d o\u00a0objawienia, opowiada\u0142a kr\u00f3tko i\u00a0rzeczowo; gdy naciskano na wi\u0119cej szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, milcza\u0142a. Niekt\u00f3re pobo\u017cne siostry, w\u00a0tym jej prze\u0142o\u017cona w\u00a0Nevers, troszczy\u0142y si\u0119 najbardziej o\u00a0to, by \u201ezabi\u0107 w\u00a0niej pych\u0119\u201d, o\u00a0kt\u00f3r\u0105 j\u0105 nieustannie podejrzewa\u0142y. \u015awi\u0119to\u015b\u0107, w\u0142a\u015bnie \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, przejawiaj\u0105ca si\u0119 w\u00a0pokorze wobec tych nieustaj\u0105cych do\u015bwiadcze\u0144, nie pozwala\u0142a jej na najmniejszy okruch \u017calu. Cierpi w\u00a0najwi\u0119kszym ukryciu. Tym skarbem z\u00a0nikim nie chce si\u0119 dzieli\u0107.<\/p>\r\n

Warto si\u0119 przypatrze\u0107 Bernardetcie, o\u00a0ile chce si\u0119 zrozumie\u0107 Kr\u00f3low\u0105. Kr\u00f3lowa przychodzi nad lodowato zimny potok z\u00a0Nieba, bo wybiera w\u0142a\u015bnie j\u0105, prostaczk\u0119 i\u00a0ignorantk\u0119 w\u00a0\u0142achmanach. W\u0142a\u015bnie jej chce oznajmi\u0107 prawd\u0119 o\u00a0sobie.<\/p>\r\n

\r\n

O \u00abgustach\u00bb Maryi (o ile, oczywi\u015bcie mo\u017cna si\u0119 tak wyrazi\u0107) \u015bwiadczy pasterka, kt\u00f3r\u0105 Ona sama obra\u0142a na swoj\u0105 przedstawicielk\u0119, a mo\u017ce wr\u0119cz i na powierniczk\u0119.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

Tym, co najbardziej \u0142\u0105czy si\u0119 z\u00a0poj\u0119ciem matki w\u00a0\u015bwiadomo\u015bci dziecka, jest ciep\u0142o, przygarni\u0119cie, ochrona, bezpiecze\u0144stwo. Bezgraniczna cierpliwo\u015b\u0107, nieustanne wybaczanie, ca\u0142kowita akceptacja. Zachwyt nad pi\u0119knem duszy dziecka. Takie s\u0105 dobre matki na ziemi, taka te\u017c jest Maryja. Bernadeta wie, \u017ce Pani j\u0105 kocha. Obietnica szcz\u0119\u015bcia \u201ena tamtym \u015bwiecie\u201d pozwala znosi\u0107 Bernadecie szykany, szanta\u017c ze strony prokuratora, wy\u015bmianie jej przez t\u0142um i\u00a0rany zadawane w\u00a0klasztorze. Bernadeta jest zawsze pogodna. \u015apiewa, nuci, dowcipkuje, bawi si\u0119 z\u00a0r\u00f3wie\u015bniczkami. Zawsze skora do figl\u00f3w\u2026 Tylko dobrzy obserwatorzy zauwa\u017caj\u0105 jej \u017cyw\u0105 inteligencj\u0119, ogromn\u0105 bystro\u015b\u0107, rzadkie, ale celne riposty. Odwraca g\u0142ow\u0119, gdy kto\u015b chce wydrze\u0107 jej tajemnic\u0119 intymnych rozm\u00f3w z\u00a0Maryj\u0105 przy skalnej grocie. Spuszcza wzrok. Nie zaprz\u0105ta sobie g\u0142owy roztrz\u0105saniem problemu, dlaczego to jej, pasterce w\u00a0chodakach i\u00a0fartuszku, zosta\u0142o powierzone potwierdzenie dogmatu o\u00a0Niepokalanym Pocz\u0119ciu. Tego, kt\u00f3ry wzbudzi\u0142 tak wielkie sprzeciwy \u201d\u201d nawet w\u00a0Ko\u015bciele \u201d\u201d prawdziwe wrzenie w\u00a0umys\u0142ach, z\u00a0wolna ogarnianych, przez ca\u0142y XIX wiek, herezj\u0105 modernizmu.<\/p>\r\n

Bernadeta, poprzez swoj\u0105 prostot\u0119, uwiarygodnia prawd\u0119, \u017ce \u201eracje rozumu\u201d mog\u0105 czu\u0107 si\u0119 swobodnie w\u00a0s\u0105siedztwie \u201eracji serca\u201d. Tu nie ma sprzeczno\u015bci.<\/p>\r\n

\r\n

Cze\u015b\u0107 oddawana Maryi \u201d\u201d pisze Messori \u201d\u201d nadaje wierze w pe\u0142ni ludzki charakter.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

I uzupe\u0142nia:<\/p>\r\n

\r\n

Dzi\u0119ki Maryi, kt\u00f3ra jest figur\u0105 i obrazem Ko\u015bcio\u0142a, Ko\u015bci\u00f3\u0142 dostrzega swe macierzy\u0144skie oblicze i nie staje si\u0119 czym\u015b w rodzaju partii politycznej, stowarzyszenia czy te\u017c grupy nacisku na rzecz ochrony praw cz\u0142owieka.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

A Jozef Ratzinger przestrzega jeszcze mocniej:<\/p>\r\n

\r\n

Je\u017celi pewne od\u0142amy teologii czy eklezjologii pozbawiaj\u0105 Maryj\u0119 nale\u017cnego Jej miejsca, to dzieje si\u0119 tak z prostego i przera\u017caj\u0105cego powodu: w oczach nowej nauki wiara sta\u0142a si\u0119 abstrakcj\u0105. A w abstrakcji nie ma miejsca dla \u017cadnej matki.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

Cuda \u201d\u201d tryskaj\u0105ce ze ska\u0142y \u017ar\u00f3d\u0142o, nieprawdopodobne z\u00a0punktu widzenia nauki uzdrowienia, odrastaj\u0105ce ko\u0144czyny, nadsztukowane ko\u015bci, tchn\u0105ce \u015bwie\u017co\u015bci\u0105 \u201d\u201d po 150 latach! \u201d\u201d cia\u0142o \u015bw. Bernadetty, lekki rumieniec na jej policzkach\u2026 Rzeczy sprzeczne z\u00a0logik\u0105 i\u00a0porz\u0105dkiem natury, staj\u0105 si\u0119 mo\u017cliwe i\u00a0zrozumia\u0142e w\u00a0porz\u0105dku wiary i\u00a0mi\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n

M\u00f3wi\u0105 \u201ej\u0119zykiem cia\u0142a\u201d o\u00a0realno\u015bci najwi\u0119kszego cudu, cudu Wcielenia i\u00a0Odkupienia, w\u00a0jaki wierzymy, cho\u0107 nie ujrzeli\u015bmy go na w\u0142asne oczy.<\/p>\r\n

\r\n

Widzie\u0107 dziewic\u0119, kt\u00f3ra rodzi dziecko, nie jest wszak czym\u015b bardziej niewiarygodnym, ni\u017c widzie\u0107 umar\u0142ego, kt\u00f3ry opuszcza sw\u00f3j gr\u00f3b. Jednym s\u0142owem, kto nie przyjmuje pocz\u0105tku Ewangelii, nie mo\u017ce potem ocali\u0107 jej ko\u0144ca<\/em>.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n

* * *<\/p>\r\n

Cytaty: Vittorio Messori, Opinie o\u00a0Maryi. Fakty, poszlaki, tajemnice<\/em>; ks. W. Meysztowicz, Gaw\u0119dy o\u00a0czasach i\u00a0ludziach<\/em>.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Dziewczynka z\u00a0chrustem, dziewczynka z\u00a0zapa\u0142kami\u2026 Hans Christian Andersen, jeden z niewielu prawdziwych poet\u00f3w pisz\u0105cych proz\u0105, z niezwyk\u0142\u0105 intuicj\u0105 odwo\u0142ywa\u0142 si\u0119 do umiej\u0119tno\u015bci rozeznawania prawdy przez dzieci. W 1845 roku w jednej z ba\u015bni opisa\u0142 wydarzenie, kt\u00f3re rozegra\u0142o si\u0119 naprawd\u0119 trzyna\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej w innym kraju. Tym krajem by\u0142a Francja, a miejscowo\u015bci\u0105 Lourdes. Zgoda, opisa\u0142 niedok\u0142adnie. Nie […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/65407"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=65407"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/65407\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=65407"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=65407"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=65407"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}