Ideologia multikulturalizmu bierze g\u00f3r\u0119 nad rozumem, wytaczaj\u0105c przeciwko spu\u015bci\u017anie zachodniego chrze\u015bcija\u0144stwa dzia\u0142a relatywizmu kulturowego, kt\u00f3ry ka\u017ce dba\u0107 o „r\u00f3wne” traktowanie wszystkich kultur i zabrania je warto\u015bciowa\u0107. W starciu z pseudofilozofi\u0105 multi-kulti przywo\u0142ywane s\u0105 zesz\u0142owieczne idee Feliksa Konecznego – historyka i tw\u00f3rcy historiozofii na gruncie polskim. Dzisiaj, gdy polityczna poprawno\u015b\u0107 stawia kultur\u0119 afryka\u0144skich plemion czy azjatyckich koczownik\u00f3w na jednym poziomie z dorobkiem \u015bredniowiecznej Europy, powraca g\u0142oszony przez niego pogl\u0105d o wy\u017cszo\u015bci cywilizacji \u0142aci\u0144skiej nad innymi.<\/p>\r\n
„Kto ocali u nas cywilizacj\u0119 \u0142aci\u0144sk\u0105? Jedn\u0105 tylko znam si\u0142\u0119, do tego zdatn\u0105 i powo\u0142an\u0105: Ko\u015bci\u00f3\u0142. Tu, w Europie, jest to jego cywilizacja, jego c\u00f3ra, broni\u0107 mu przeto wypadnie swej w\u0142asno\u015bci. Ale powodzenie zale\u017cy od tego, czy mi\u0142o\u015bnicy tej cywilizacji zrozumiej\u0105, \u017ce nie obroni\u0105 jej, je\u015bli nie stan\u0105 razem w szeregach Ko\u015bcio\u0142a. W tej walce trzeba by\u0107 koniecznie katolikiem, inaczej walka b\u0119dzie pr\u00f3\u017cn\u0105” – pisa\u0142 Koneczny w 1937 r. w niewielkiej broszurze „Nap\u00f3r Orientu na Zach\u00f3d”. Wyra\u017cone tak kategorycznie przekonanie nie wyp\u0142ywa\u0142o z jego wiary, cho\u0107 w istocie by\u0142 katolikiem, lecz z g\u0142\u0119bokiej i szczeg\u00f3\u0142owej analizy dziej\u00f3w.<\/p>\r\n
Geniusz rodzaju ludzkiego<\/strong><\/p>\r\n Praca Konecznego nad stworzeniem wielkiej syntezy historii budzi\u0142a przed wojn\u0105 nieufno\u015b\u0107 wi\u0119kszej cz\u0119\u015bci akademickich uczonych, kt\u00f3rzy uwa\u017cali historiozofi\u0119 za rozwa\u017cania „nienaukowe” – w odr\u00f3\u017cnieniu od szczeg\u00f3\u0142owych bada\u0144 \u017ar\u00f3d\u0142owych. Krytyka rz\u0105d\u00f3w sanacyjnych i zbli\u017cenie do obozu narodowego nie u\u0142atwia\u0142y mu kariery akademickiej w II Rzeczypospolitej. W PRL skazano jego dzie\u0142o na niebyt z powodu bezkompromisowego antybolszewizmu autora.<\/p>\r\n My\u015bl Konecznego, chocia\u017c napi\u0119tnowana jako „klerykalna” oraz „antysemicka”, obroni\u0142a si\u0119 sama i po 1989 r. zacz\u0119\u0142a zajmowa\u0107 – dzi\u0119ki analizom m.in. krakowskich uczonych Jana Skoczy\u0144skiego i Piotra Bili\u0144skiego – nale\u017cne jej miejsce w polskim obiegu naukowym. W polskim – nale\u017cy podkre\u015bli\u0107, bo fundamentalna analiza Konecznego „O wielo\u015bci cywilizacji” z 1935 r. ukaza\u0142a si\u0119 po raz pierwszy drukiem w Wielkiej Brytanii na pocz\u0105tku lat 60. w angielskim t\u0142umaczeniu z przedmow\u0105 s\u0142ynnego teoretyka cywilizacji Arnolda Toynbee. „Koneczny podj\u0105\u0142 rozwa\u017cania nad pytaniami postawionymi przez nauk\u0119 o cywilizacjach i doszed\u0142 do \u015bci\u015ble sprecyzowanych i cennych wniosk\u00f3w” – napisa\u0142. I doda\u0142: „Polska ma wiele do przekazania wsp\u00f3\u0142czesnemu Zachodowi”.<\/p>\r\n Jego dorobek nadzwyczajnie ceni\u0142 i upowszechnia\u0142 zmar\u0142y w 1970 r. niemiecki uczony Anton Hilckman, za\u0142o\u017cyciel i szef instytutu bada\u0144 por\u00f3wnawczych nad cywilizacjami w Moguncji. „Koneczny to jeden z wielkich geniusz\u00f3w rodu ludzkiego, jeden z tych, kt\u00f3rzy wsp\u00f3lnemu dorobkowi duchowemu Europy zapewnili trwa\u0142e zdobycze – twierdzi\u0142. – Nie waham si\u0119 uzna\u0107 Konecznego, kt\u00f3rego imi\u0119 jest ma\u0142o znane, za najwybitniejszego przedstawiciela historiozofii”.<\/p>\r\n Cena wolno\u015bci<\/strong><\/p>\r\n Urodzony r\u00f3wno 150 lat temu, 1listopada 1862 r. w Krakowie, uczy\u0142 si\u0119 w gimnazjum \u015bw. Anny (dzisiejsze liceum im. Nowodworskiego), osi\u0105gaj\u0105c pocz\u0105tkowo znakomite rezultaty. Z czasem jednak szkolny rygor okaza\u0142 si\u0119 nie do zniesienia dla niezale\u017cnego z natury m\u0142odego cz\u0142owieka, co sko\u0144czy\u0142o si\u0119 brakiem promocji przysz\u0142ego profesora uniwersyteckiego do klasy pi\u0105tej. Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 zatem do innego gimnazjum, zda\u0142 matur\u0119 i sko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Filozoficznym UJ obron\u0105 doktoratu w 1888 roku. Przez jedena\u015bcie lat walczy\u0142 o byt materialny i mo\u017cliwo\u015b\u0107 prowadzenia niezale\u017cnych bada\u0144 – rok sp\u0119dzi\u0142 na stypendium w archiwach watyka\u0144skich, p\u00f3\u017aniej pracowa\u0142 w archiwum oraz bibliotece Akademii Umiej\u0119tno\u015bci. Wiele w tym czasie publikowa\u0142: wyda\u0142 m.in. trzy monografie dotycz\u0105ce spraw pruskich i prac\u0119 „Jagie\u0142\u0142o i Witold podczas unii krewskiej”, nagrodzon\u0105 przez Towarzystwo Historyczno-Literackie w Pary\u017cu, a tak\u017ce pierwsze w j\u0119zyku polskim „Dzieje \u015al\u0105ska”. Mimo znacz\u0105cego dorobku naukowego nie uda\u0142o mu si\u0119 w\u00f3wczas zdoby\u0107 posady na uczelni – swoje niepowodzenie przypisywa\u0142 stosunkom panuj\u0105cym na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim.<\/p>\r\n Przyjazn\u0105 d\u0142o\u0144 wyci\u0105gn\u0105\u0142 do niego dyrektor Biblioteki Jagiello\u0144skiej Karol Estreicher, daj\u0105c mu etat, a tym samym zapewniaj\u0105c wzgl\u0119dn\u0105 stabilizacj\u0119 \u017cyciow\u0105 na kolejnych dwadzie\u015bcia lat. Estreicher szanowa\u0142 ludzi twardego charakteru: „Ceni\u0142 indywidualno\u015b\u0107 cudz\u0105 i wola\u0142 ludzi maj\u0105cych swe w\u0142asne zdanie ni\u017c bezbarwnie ugrzecznionych – tak ocenia\u0142 go Koneczny. – Nie ba\u0142 si\u0119 ruchu feministycznego ani powszechnego g\u0142osowania”.<\/p>\r\n W odrodzonej Rzeczypospolitej doczeka\u0142 si\u0119 wreszcie posady na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, gdzie wyk\u0142ada\u0142, uzyskawszy habilitacj\u0119, do przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1929 roku. „By\u0142 profesorem uniwersyteckim, kt\u00f3ry izolowa\u0142 si\u0119 od swojego akademickiego otoczenia, by m\u00f3c pisa\u0107 dzie\u0142o \u017cycia – nauk\u0119 o cywilizacji – opisuje ten okres \u017cycia Konecznego jego biograf Piotr Bili\u0144ski. – Si\u0142\u0119 dawa\u0142o mu poczucie tworzenia wielkich i nowych system\u00f3w. Jego tryb \u017cycia by\u0142 harmonijnie uregulowany, ca\u0142e dnie sp\u0119dza\u0142 przy „zawalonym” ksi\u0105\u017ckami i r\u0119kopisami biurku, w gabinecie przypominaj\u0105cym bibliotek\u0119. Sta\u0142ym elementem tej codzienno\u015bci by\u0142a jeszcze zawsze obecna przy nim \u017cona Marcela”.<\/p>\r\n Powr\u00f3ciwszy do Krakowa, zamieszka\u0142 w swojej willi na Salwatorze i nadal intensywnie pisa\u0142. Kiedy zdawa\u0107 si\u0119 mog\u0142o, \u017ce wreszcie jego sprawy \u017cyciowe potocz\u0105 si\u0119 spokojnym nurtem, spad\u0142 na niego cios. Cztery lata przed wojn\u0105 zmar\u0142a jego \u017cona -nieod\u0142\u0105czny towarzysz \u017cycia. Pod niemieck\u0105 okupacj\u0105 straci\u0142 w odst\u0119pie miesi\u0105ca prawie ca\u0142\u0105 rodzin\u0119: w Powstaniu Warszawskim zgin\u0105\u0142 starszy syn z \u017con\u0105, a w pa\u017adzierniku 1944 r. zg\u0142adzono w Brandenburgu nad Hawel\u0105 m\u0142odszego syna, aresztowanego w 1943 r. za dzia\u0142alno\u015b\u0107 w Polskim Pa\u0144stwie Podziemnym. Feliks Koneczny pozosta\u0142 sam z c\u00f3rk\u0105 oraz dwoma osieroconymi wnukami.<\/p>\r\n Kiedy po wojnie kraj znalaz\u0142 si\u0119 pod panowaniem Sowiet\u00f3w, ca\u0142y wysi\u0142ek w\u0142o\u017cy\u0142 w zdobywanie \u015brodk\u00f3w na wychowanie sierot po synu. Sw\u00f3j pogl\u0105d na marksizm wy\u0142o\u017cy\u0142 dobitnie przed wojn\u0105: „Jakim\u017ce\u017c cudem mo\u017ce Europejczyk uzna\u0107 tak potworn\u0105 g\u0142upot\u0119 i g\u0142upi\u0105 potworno\u015b\u0107 za dobro? Przecie\u017c to si\u0119 sprzeciwia wszelkim sk\u0142adnikom cywilizacji \u0142aci\u0144skiej, chrze\u015bcija\u0144sko-klasycznej!”.<\/p>\r\n Pisywa\u0142 do katolickich pism „Niedziela” i „Tygodnik Warszawski”. Ostatnie lata jego \u017cycia naznaczy\u0142a ci\u0119\u017cka choroba. Cierpi\u0105c, wprowadza\u0142 ostatnie poprawki i uzupe\u0142nienia do swoich prac. W 1949 r. odszed\u0142 na zawsze, odprowadzony na miejsce spoczynku przez wiernego przyjaciela, ksi\u0119dza infu\u0142ata Ferdynanda Machaya. Na pogrzebie nie pojawi\u0142 si\u0119 nikt z Biblioteki Jagiello\u0144skiej ani z Uniwersytetu.<\/p>\r\n Cywilizacje lepsze i gorsze<\/strong><\/p>\r\n Jeszcze w okresie krakowskim, kiedy po uko\u0144czeniu studi\u00f3w chcia\u0142 prowadzi\u0107 badania nad cywilizacj\u0105, spotka\u0142 si\u0119 z oporem \u015brodowiska uczonych. „Za mojej m\u0142odo\u015bci ostrzegano mnie przed historiozofi\u0105 jako przed zaraz\u0105, kt\u00f3ra mo\u017ce wyja\u0142owi\u0107 m\u00f3zg frazesami i zmarnowa\u0107 zmys\u0142 historyczny w badaczu przesz\u0142o\u015bci – wspomina\u0142 Koneczny w 1921 roku. – Zwracano te\u017c uwag\u0119, \u017ce historiozofi\u0105 nie trudni\u0105 si\u0119 nigdy historycy, lecz rozmaici ochotnicy, historii nie znaj\u0105cy. (…) Dla historyka stanowi\u0142o to co\u015b, co znajduje si\u0119 poni\u017cej jego godno\u015bci naukowej. (…) Uczony historyk ma si\u0119 ograniczy\u0107 do przyczynowego zwi\u0105zku fakt\u00f3w”.<\/p>\r\n Tymczasem Koneczny chcia\u0142 po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 w\u0142a\u015bnie tej „zarazie” – historiozofii, nazywanej te\u017c filozofi\u0105 historii. Historiozof dokonuje refleksji nad sensem historii i usi\u0142uje z tysi\u0105ca zdarze\u0144 oraz zale\u017cno\u015bci mi\u0119dzy nimi odczyta\u0107 jej najbardziej og\u00f3lne prawa. Polski uczony sformu\u0142owa\u0142 po wielu latach bada\u0144 teori\u0119, wed\u0142ug kt\u00f3rej w dziejach ludzko\u015bci pojawi\u0142y si\u0119 dwadzie\u015bcia dwie cywilizacje maj\u0105ce na te dzieje wp\u0142yw – pomijaj\u0105c wielo\u015b\u0107 innych, kt\u00f3re przemin\u0119\u0142y zbyt szybko, by odegra\u0107 jak\u0105kolwiek rol\u0119. Spo\u015br\u00f3d tych najwa\u017cniejszych mia\u0142o przetrwa\u0107 siedem – i one w\u0142a\u015bnie sta\u0142y si\u0119 przedmiotem szczeg\u00f3\u0142owej analizy Konecznego.<\/p>\r\n Dwie z nich: brami\u0144sk\u0105 i \u017cydowsk\u0105, sklasyfikowa\u0142 jako „sakralne”, co oznacza, \u017ce \u017cycie zbiorowe zorganizowane jest w ich obr\u0119bie przez nakaz religijny.<\/p>\r\n Ani dwie wspomniane, ani pi\u0119\u0107 pozosta\u0142ych: bizanty\u0144ska, chi\u0144ska, tura\u0144ska, \u0142aci\u0144ska i arabska, nie ograniczaj\u0105 swojego zasi\u0119gu do konkretnego i ograniczonego terytorium geograficznego. Koneczny wyodr\u0119bnia cechy charakterystyczne ka\u017cdej z nich, po czym wskazuje ich obecno\u015b\u0107 na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/p>\r\n I tak despotyczny system rz\u0105d\u00f3w oraz nadrz\u0119dno\u015b\u0107 w\u0142adzy pa\u0144stwa wobec Ko\u015bcio\u0142a, wykszta\u0142cone historycznie przez „bizantynizm”, znajduj\u0105 sw\u00f3j wyraz w protestantyzmie niemieckim. „Reformacja wnosi\u0142a wprawdzie wsz\u0119dzie co\u015b z bizantynizmu, upowa\u017cniaj\u0105c w\u0142adz\u0119 \u015bwieck\u0105 do ingerencji w stosunki religijne, lecz tylko w Niemczech trafi\u0142a na grunt przysposobiony, gdy\u017c na istniej\u0105c\u0105 ju\u017c kultur\u0119 bizanty\u0144sko-niemieck\u0105” – pisa\u0142. Ta ostatnia wytworzy\u0107 si\u0119 mia\u0142a w czasie walk papiestwa z cesarstwem, jej p\u00f3\u017aniejszym przejawem by\u0142o istnienie zakonu krzy\u017cackiego, a wreszcie pa\u0144stwa pruskiego.<\/p>\r\n Interesuj\u0105ce dla badaczy Rosji jest zdefiniowanie przez Konecznego cywilizacji tura\u0144skiej – cywilizacji „wielkiego stepu” cechuj\u0105cej si\u0119 „ustrojem obozowym”. „W tura\u0144skiej nie ma wcale organizacji spo\u0142ecznej, tylko wojskowa; ca\u0142e ludy – to pu\u0142ki, w wiecznym pogotowiu wojennym, w oczekiwaniu wypraw i \u0142up\u00f3w, a kiedy to zawiedzie, popadaj\u0105ce w bez\u0142ad na ca\u0142e wieki. W takich warunkach rozkwita kult wodza, kt\u00f3remu wszyscy poddani podlegaj\u0105 bezpo\u015brednio – wywodzi\u0142. – Gdzie wojowanie stanowi wi\u0119\u017a spo\u0142eczn\u0105, nie da si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 wy\u017cszego szczebla kultury duchowej; wszelkie opryszkostwo stawa\u0142o si\u0119 \u017cywio\u0142em takich spo\u0142ecze\u0144stw i pa\u0144stw, a nawet ich idea\u0142em”. Ekspansja cywilizacji tura\u0144skiej na obszar wschodniej S\u0142owia\u0144szczyzny, gdzie „w zupe\u0142nej zgodzie z bizanty\u0144skim chrze\u015bcija\u0144stwem wytworzy\u0142a (…) dwie kultury tura\u0144sko-s\u0142owia\u0144skie: moskiewsk\u0105 i kozack\u0105”, zaowocowa\u0142a „najstarszym w Europie etatyzmem i pocz\u0105tkami pa\u0144stwa totalnego”.<\/p>\r\n \u0141aci\u0144ski spadek<\/strong><\/p>\r\n Najwy\u017csz\u0105, wedle przyj\u0119tych przez Konecznego kryteri\u00f3w, takich jak stosunek w\u0142adzy do jednostki, religii i prawa oraz cz\u0142owieka do Boga i bli\u017anich, jest cywilizacja \u0142aci\u0144ska. Dowodzi\u0142, \u017ce jest ona jedyn\u0105 prawowit\u0105 spadkobierczyni\u0105 Rzymu – bizanty\u0144ska nawi\u0105zuje do dziedzictwa rzymskiego jedynie pozornie. \u0141aci\u0144ska jest nierozerwalnie zwi\u0105zana z instytucj\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry by\u0142 „politycznym wychowawc\u0105 spo\u0142ecze\u0144stw podw\u00f3jnie: obdarza\u0142 ludy s\u0105downictwem publicznym i zarazem zwi\u0119ksza\u0142 bezpiecze\u0144stwo \u017cycia i mienia. Oddaj\u0105c obie te dziedziny w r\u0119ce zwierzchno\u015bci \u015bwieckiej, wytwarza\u0142 tym samym, a nast\u0119pnie rozszerza\u0142 i wzmacnia\u0142 w\u0142adz\u0119 pa\u0144stwow\u0105”. Koneczny uwa\u017ca\u0142 wi\u0119c, \u017ce cywilizacja \u0142aci\u0144ska jest religijna, lecz nie sakralna. „Wyja\u015bnia\u0142, \u017ce w przeciwie\u0144stwie do etyk sakralnych, opartych na szczeg\u00f3\u0142owych przepisach Talmudu czy Koranu, etyka katolicka, kt\u00f3ra ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w Ewangelii, podaje tylko og\u00f3lne zasady, pozostawiaj\u0105c ich stosowanie cz\u0142owiekowi i jego odpowiedzialno\u015bci. „Dla nas religijno\u015b\u0107 jest t\u0142em \u017cycia, a wype\u0142ni\u0107 to t\u0142o musimy sobie sami”” – tak ujmuje my\u015bl Konecznego Sonia Bukowska, autorka monografii „Filozofia polska wobec problemu cywilizacji. Teoria Feliksa Konecznego”. Dlatego w\u0142a\u015bnie „najpomy\u015blniejszych warunk\u00f3w dla rozwoju moralno\u015bci mo\u017ce dostarczy\u0107 katolicyzm” – twierdzi\u0142 my\u015bliciel.<\/p>\r\n W czasach, gdy dzia\u0142alno\u015b\u0107 misjonarska Ko\u015bcio\u0142a postrzegana jest jako agresja wobec innej kultury, s\u0142owa Konecznego brzmi\u0105 jak herezja.<\/p>\r\n W\u015br\u00f3d zasadniczych postulat\u00f3w katolickiego \u017cycia zbiorowego znajduje si\u0119 „kwestia monogamii do\u017cywotniej”. „Wiadomo powszechnie – twierdzi\u0142 Koneczny – \u017ce wy\u0142oni\u0142o si\u0119 z tego poszanowanie kobiety, przyznanie jej praw, w ko\u0144cu r\u00f3wnouprawnienie moralne i maj\u0105tkowe. Monogamia czyni z kobiety czynnik tw\u00f3rczy w \u017cyciu zbiorowym”.<\/p>\r\n Czym zatem jest, zdaniem Konecznego, Polska? Polem nieustannej walki czterech cywilizacji: \u0142aci\u0144skiej, \u017cydowskiej, tura\u0144skiej i bizanty\u0144skiej. „Nale\u017cy przyj\u0105\u0107 za Mickiewiczem i Krasi\u0144skim, \u017ce misja dziejowa Polski polega na tym, by wprowadzi\u0107 chrze\u015bcija\u0144skiego ducha do polityki” – tym zdaniem zako\u0144czy\u0142 prac\u0119 z 1938 r. „Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako polityczny wychowawca narod\u00f3w”.<\/p>\r\n Zator cywilizacyjny<\/strong><\/p>\r\n Wiele si\u0119 dzi\u015b m\u00f3wi o kulturze europejskiej i zagro\u017ceniu jej warto\u015bci. Tymczasem Koneczny twierdzi\u0142, \u017ce cywilizacja europejska jako taka nie istnieje: „W Europie wytworzy\u0142 si\u0119 istny zator cywilizacyjny dzi\u0119ki panowaniu mieszanek cywilizacyjnych” – pisa\u0142. Walka mi\u0119dzy cywilizacjami trwa i nigdy si\u0119 nie ko\u0144czy. „Im wy\u017csza cywilizacja, tym wi\u0119ksze stawia wymagania swym uczestnikom, a dla obrony swej cywilizacji trzeba nieraz ponie\u015b\u0107 ofiary. Tylko silne charaktery utrzymuj\u0105 si\u0119 na odpowiednim poziomie. Je\u017celi gotowo\u015bci do po\u015bwi\u0119ce\u0144 b\u0119dzie zbyt ma\u0142o w cywilizacji wy\u017cszej, zwyci\u0119stwo ni\u017cszej tym bardziej b\u0119dzie u\u0142atwione” – konstatowa\u0142 w dzie\u0142ku „O \u0142ad w historii”. Starcie to trwa bardzo d\u0142ugo i polega na powolnym przenikaniu element\u00f3w tej silniej napieraj\u0105cej do os\u0142abionej. „Jest to wprowadzanie cia\u0142a obcego we w\u0142asny organizm, z czego musz\u0105 nast\u0105pi\u0107 schorzenia” – przedstawia\u0142 obrazowo. Synteza jest zatem niemo\u017cliwa: „Nie mo\u017cna by\u0107 cywilizowanym na dwa sposoby, a c\u00f3\u017c dopiero na kilka sposob\u00f3w” – twierdzi\u0142.<\/p>\r\n Obecnie wmawia si\u0119 nam, \u017ce mo\u017cna, a nawet nale\u017cy… Tymczasem my\u015bliciel z Krakowa m\u00f3wi\u0142: „Rozpowszechniony jest pogl\u0105d o wielkich rzekomo warto\u015bciach tzw. krzy\u017cowania si\u0119 cywilizacji. W takim razie na czele rodzaju ludzkiego kroczy\u0142aby Rosja, gdy\u017c w tym pa\u0144stwie krzy\u017cuje si\u0119 siedem cywilizacji: tura\u0144ska, bizanty\u0144ska, \u0142aci\u0144ska, arabska, \u017cydowska, brami\u0144ska i chi\u0144ska”. Dzi\u015b pobrzmiewa w tych s\u0142owach nuta gorzkiej ironii.<\/p>\r\n Jak Koneczny oceni\u0142by obecn\u0105 kondycj\u0119 Europy? Jak zdiagnozowa\u0142by powszechne przyzwolenie na aborcj\u0119, eutanazj\u0119 oraz inne praktyki eugeniczne? Na agresywny i ostentacyjny homoseksualizm? Na histeri\u0119 rozp\u0119tan\u0105 w imi\u0119 praw do adopcji dzieci przez tak zwane zwi\u0105zki partnerskie? On – „\u0142aci\u0144ski” obro\u0144ca rodziny i godno\u015bci kobiety?<\/p>\r\n W chwili, gdy stoimy s\u0142abi wobec lewicowo\u015bci triumfuj\u0105cej w ka\u017cdej dziedzinie \u017cycia oraz na ca\u0142ym obszarze, na kt\u00f3rym toczy si\u0119 walka o cywilizacj\u0119 \u0142aci\u0144sk\u0105, wi\u0119ksz\u0105 jeszcze ni\u017c przed laty wag\u0119 maj\u0105 jego s\u0142owa z 1930 r.: „\u0179adne bolszewizmy do cywilizacji \u0142aci\u0144skiej stanowczo przyst\u0119pu nie maj\u0105 i mie\u0107 nie mog\u0105. By\u0142oby to niewykonalne, ale wtedy tylko, gdyby Europa naprawd\u0119 by\u0142a t\u0105 cywilizacj\u0105 nale\u017cycie opancerzona. Ale ona jest podziurawiona jak rzeszoto! Nie z walki bynajmniej, lecz z niedba\u0142o\u015bci naszej! (…) Wielka rewolucja francuska odrzuci\u0142a to i owo z naszej starej, wypr\u00f3bowanej zbroi cywilizacyjnej, obna\u017cy\u0142a nieco nasz korpus, a potem przez wiek XIX obna\u017ca\u0142o si\u0119 coraz wi\u0119cej i coraz ja\u015bniej wyst\u0119powa\u0142a tendencja, by zbroj\u0119 \u0142aci\u0144sk\u0105 zawiesi\u0107 na ko\u0142ku, a w XX stuleciu coraz g\u0142o\u015bniejsze s\u0105 wo\u0142ania, \u017ce ha\u0144bi si\u0119, kto j\u0105 przyodziewa! Do lamusa wyganiana, rdzewieje i dziurawi si\u0119 coraz gorzej”.<\/p>\r\n By\u0107 mo\u017ce Feliks Koneczny uzna\u0142by dzisiaj, \u017ce cywilizacja \u0142aci\u0144ska, kt\u00f3rej jeste\u015bmy spadkobiercami, chocia\u017c ci\u0119\u017cko zraniona i odarta ze zbroi, musi zebra\u0107 si\u0142y do ostatniej walki o przetrwanie.<\/p>\r\n Anna Zechenter<\/em><\/strong><\/p>\r\n Oddzia\u0142 IPN w Krakowie<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ideologia multikulturalizmu bierze g\u00f3r\u0119 nad rozumem, wytaczaj\u0105c przeciwko spu\u015bci\u017anie zachodniego chrze\u015bcija\u0144stwa dzia\u0142a relatywizmu kulturowego, kt\u00f3ry ka\u017ce dba\u0107 o „r\u00f3wne” traktowanie wszystkich kultur i zabrania je warto\u015bciowa\u0107. W starciu z pseudofilozofi\u0105 multi-kulti przywo\u0142ywane s\u0105 zesz\u0142owieczne idee Feliksa Konecznego – historyka i tw\u00f3rcy historiozofii na gruncie polskim. Dzisiaj, gdy polityczna poprawno\u015b\u0107 stawia kultur\u0119 afryka\u0144skich plemion czy azjatyckich […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[157,271],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/62865"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=62865"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/62865\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=62865"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=62865"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=62865"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}