{"id":62013,"date":"2012-10-14T21:04:52","date_gmt":"2012-10-15T02:04:52","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=62013"},"modified":"2012-10-14T21:04:52","modified_gmt":"2012-10-15T02:04:52","slug":"don-alfonso-carlos-de-borbon-%e2%80%93-rycerz-chrzescijanski-krol-katolicki-jacek-bartyzel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=62013","title":{"rendered":"Don Alfonso Carlos de Borb\u00f3n \u2013 rycerz chrze\u015bcija\u0144ski, kr\u00f3l katolicki – Jacek Bartyzel<\/em>"},"content":{"rendered":"

76 lat temu, 28 wrze\u015bnia 1936 roku, rozp\u0119dzona ci\u0119\u017car\u00f3wka wojskowa nie zd\u0105\u017cy\u0142a wyhamowa\u0107, gdy na jedn\u0105 z ulic w Wiedniu wszed\u0142 wysoki, starszy cz\u0142owiek. Potr\u0105cony przez samoch\u00f3d m\u0119\u017cczyzna zmar\u0142 nast\u0119pnego dnia. Zapewne nikt z przypadkowych \u015bwiadk\u00f3w tego wypadku nie zdawa\u0142 sobie sprawy, \u017ce jego ofiar\u0105 by\u0142 prawowity kr\u00f3l wszystkich Hiszpanii oraz Francji i Nawarry – urodzony na wygnaniu i zmar\u0142y na wygnaniu.<\/strong><\/p>\r\n

Alfons Karol Ferdynand J\u00f3zef Jan Pius (hiszp. Don Alfonso Carlos Fernando Jos\u00c3\u00a9 Juan P\u00c3\u00ado<\/em>; franc. Alphonse-Charles-Ferdinand-Joseph-Jean-Pie<\/em>) Burbon urodzi\u0142 si\u0119 87 lat wcze\u015bniej, 12 wrze\u015bnia 1849 roku w Londynie, jako drugi syn Jana hr. de Montiz\u00f3n (Don Juan, conde de Montiz\u00f3n<\/em>) – kr\u00f3la z prawa Hiszpanii Jana III w latach 1861-1868 oraz Francji i Nawarry w latach 1883-1887 – i arcyksi\u0119\u017cniczki Marii Beatryczy de Austria-Este, c\u00f3rki ksi\u0119cia Modeny Franciszka IV. W ko\u0142ysce otrzyma\u0142 tytu\u0142 ksi\u0119cia (duque<\/em>) San Jaime. Jego starszym (o rok) bratem by\u0142, owiany nie\u015bmierteln\u0105 legend\u0105, najwi\u0119kszy z \u201ekr\u00f3l\u00f3w karlistowskich\u201d – Don Carlos Mar\u00c3\u00ada de los Dolores de Borb\u00f3n y Austria-Este, duque de Madrid<\/em>, prawowity kr\u00f3l Hiszpanii Karol VII od 1868 oraz (jako Karol XI) Francji i Nawarry od 1887 do 1909 roku. Obaj synowie wychowywani byli w Modenie, dok\u0105d prawowita kr\u00f3lowa Hiszpanii przenios\u0142a si\u0119 po separacji z liberalnym m\u0119\u017cem (i z tego powodu zmuszonym te\u017c przez karlist\u00f3w do zrzeczenie si\u0119 praw do korony na rzecz syna), przez matk\u0119 oraz babk\u0119 obu ksi\u0105\u017c\u0105t – drug\u0105 \u017con\u0119 Karola V, ksi\u0119\u017cn\u0105 de Beira, niez\u0142omn\u0105 legitymistk\u0119, kt\u00f3ra jako pierwsza wprowadzi\u0142a (w 1859 roku) do \u201elematu\u201d karlizmu obron\u0119 tradycyjnych przywilej\u00f3w prowincjonalnych, czyli Fueros<\/em> (Dios – Patria – Fueros – Rey<\/em>). 15 czerwca 1857 roku obaj bracia otrzymali sakrament bierzmowania z r\u0105k papie\u017ca Piusa IX. Po podbiciu w 1859 roku Ksi\u0119stwa Modeny przez Piemontczyk\u00f3w rodzina kr\u00f3lewska przenios\u0142a si\u0119 do Wenecji, a w 1863 do Wiednia.<\/p>\r\n

Lata dojrzewania obu ksi\u0105\u017c\u0105t przypad\u0142y na okres triumf\u00f3w maso\u0144sko-liberalnego ruchu nacjonalistycznego we W\u0142oszech, zwanego Risorgimento<\/em>, kt\u00f3ry graj\u0105c na ambicjach w\u0142adc\u00f3w Sardynii\/Piemontu z Domu Sabaudzkiego, pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 ich armi\u0105 jako taranem do unicestwienia historycznych pa\u0144stw na P\u00f3\u0142wyspie Apeni\u0144skim i zdetronizowania ich legitymistycznych dynastii, a na ostatek zagrozi\u0142 istnieniu nie tylko Pa\u0144stwa Ko\u015bcielnego (kt\u00f3re prawie w ca\u0142o\u015bci zagrabi\u0142 ju\u017c w latach 1859-1861), ale i samego Rzymu papieskiego. Kiedy, wykorzystuj\u0105c wycofanie si\u0119 z Rzymu francuskiego garnizonu z powodu wybuchu wojny francusko-pruskiej, piemoncko-liberalne s\u0119py pod wodz\u0105 Garibaldiego i gen. Cadorny rzuci\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na Wieczne Miasto, 18-letni ksi\u0105\u017c\u0119 Alfons Karol, wzorem pokole\u0144 swoich przodk\u00f3w i po\u015br\u00f3d wielu innych europejskich arystokrat\u00f3w, ju\u017c 29 lipca 1868 roku zaci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 jako zwyk\u0142y \u017co\u0142nierz do papieskich \u017cuaw\u00f3w pod dow\u00f3dztwem genera\u0142a Kanzlera, aby stan\u0105\u0107 do walki o wolno\u015b\u0107 i niezawis\u0142o\u015b\u0107 Ojca \u015awi\u0119tego. W pa\u017adzierniku otrzyma\u0142 stopie\u0144 kaprala, w grudniu – sier\u017canta, na wiosn\u0119 1869 roku zosta\u0142 chor\u0105\u017cym, a wreszcie porucznikiem. W decyduj\u0105cym momencie \u017cuawom dane by\u0142o stoczy\u0107 20 wrze\u015bnia 1870 roku niestety tylko 20-minutow\u0105 walk\u0119 z napastnikami wok\u00f3\u0142 Porta Pia, bo \u015bwi\u0105tobliwy papie\u017c Pius IX, chc\u0105c zapobiec dalszemu przelewowi krwi, nakaza\u0142 przerwa\u0107 t\u0119 nier\u00f3wn\u0105 walk\u0119. Do ko\u0144ca swojego \u017cycia ten wielki papie\u017c, \u017cywi\u0105cy do\u0144 wyj\u0105tkowo serdeczne uczucia, nazywa\u0142 ksi\u0119cia il mio zuavo<\/em>.<\/p>\r\n

\"chor\u0105\u017cy<\/p>\r\n

Don Alfonso Carlos jako chor\u0105\u017cy 2. batalionu \u017cuaw\u00f3w papieskich<\/p>\r\n

Po upadku Rzymu ksi\u0105\u017c\u0119 Alfons Karol przedosta\u0142 si\u0119 do Tulonu, aby walczy\u0107 w obronie Francji przed Prusakami. 26 kwietnia 1871 roku, na zamku Kleinheubach w Bawarii, zawar\u0142 zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski z ksi\u0119\u017cniczk\u0105 Mari\u0105 de las Nieves z kr\u00f3lewskiego rodu portugalskiego Bragan\u00c3\u00a7\u00f3w, c\u00f3rk\u0105 prawowitego i wygnanego w 1834 roku kr\u00f3la Micha\u0142a (Dom Miguel<\/em>) I; ma\u0142\u017ce\u0144stwo to niestety nie doczeka\u0142o si\u0119 potomstwa, wyj\u0105wszy dzieci\u0119 p\u0142ci m\u0119skiej, kt\u00f3re zmar\u0142o kilka godzin po urodzeniu si\u0119.<\/p>\r\n

\"Kr\u00f3lewska<\/p>\r\n

Infant Hiszpanii, don Alfonso Carlos i jego \u017cona Do\u00c3\u00b1a Mar\u00c3\u00ada de las Nieves<\/p>\r\n

Wkr\u00f3tce zreszt\u0105, bo w grudniu 1872 roku ksi\u0105\u017c\u0119 stawi\u0142 si\u0119 na wezwanie swego starszego brata ponownie do walki zbrojnej, tym razem w obronie jego praw do koron hiszpa\u0144skich. W tak zwanej III wojnie karlistowskiej, trwaj\u0105cej do lutego 1876 roku, zosta\u0142 mianowany przez Karola VII Kapitanem Generalnym Kr\u00f3lewskich Si\u0142 Zbrojnych Katalonii, lecz faktycznie – wykazuj\u0105c wybitny talent dow\u00f3dczy – prowadzi\u0142 operacje militarne w centrum Hiszpanii, organizuj\u0105c ofensywy na Aragoni\u0119 i Now\u0105 Kastyli\u0119. Stoczy\u0142 m.in. zwyci\u0119sk\u0105 bitw\u0119 pod Alpens (lipiec 1874) i zdoby\u0142 Cuenc\u0119 (lipiec 1874). W czasie wojny u jego boku przebywa\u0142a ca\u0142y czas \u017cona, kt\u00f3ra po wielu latach, w 1934 roku, opublikowa\u0142a bezcenne wspomnienia z kampanii w Katalonii i Kastylii.<\/p>\r\n

\"Kapitan<\/p>\r\n

Infant Hiszpanii, don Alfonso Carlos w mundurze Kapitana Generalnego Katalonii<\/p>\r\n

Po upadku powstania Don Alfonso Carlos<\/em> zamieszka\u0142 w Austrii na zamku w Puchheim (ko\u0142o Salzburga), b\u0119d\u0105c r\u00f3wnie\u017c w\u0142a\u015bcicielem posiad\u0142o\u015bci Ebenzweier (ko\u0142o Altm\u00fcnster) i domu w Wiedniu. Przez nast\u0119pne p\u00f3\u0142 wieku pozostawa\u0142 skromnie w cieniu swojego brata, a po jego \u015bmierci (1909) – bratanka, Don Jaime de Borb\u00f3n y Borb\u00f3n-Parma<\/em>, czyli kr\u00f3la z prawa Jakuba III Hiszpa\u0144skiego i Jakuba I Francuskiego. Nie znaczy to jednak, i\u017cby p\u0119dzi\u0142 \u017cywot bezczynny. Jako wierny nauce moralnej Ko\u015bcio\u0142a katolik, zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 przede wszystkim w tworzenie ligi – najpierw na obszarze Niemiec, z ksi\u0119ciem L\u00f6wenstein-Wertheim-Rosenberg jako przewodnicz\u0105cym, a nast\u0119pnie rozprzestrzenionej na Francj\u0119, Austri\u0119, W\u0142ochy, W\u0119gry, Belgi\u0119 i Hiszpani\u0119 – zwalczaj\u0105cej plag\u0119 pojedynkowania si\u0119. Napisa\u0142 po francusku ksi\u0105\u017ck\u0119 na ten temat (przet\u0142umaczon\u0105 na niemiecki) oraz opublikowa\u0142 szereg artyku\u0142\u00f3w w prasie angielskiej i ameryka\u0144skiej.<\/p>\r\n

\"Infant\"<\/p>\r\n

Infant Hiszpanii, don Alfonso Carlos<\/p>\r\n

Ci\u0119\u017ckie brzemi\u0119 podtrzymywania sztandaru \u015awi\u0119tej Tradycji katolickiej i hiszpa\u0144skiej spad\u0142o na 82-letniego ju\u017c ksi\u0119cia San Jaime 2 grudnia 1931 roku, kiedy to bezpotomnie zmar\u0142 jego bratanek. Dziedzicz\u0105c po nim, wraz z prawami do wszystkich koron, tytu\u0142 ksi\u0119cia Andegawe\u0144skiego, Don Alfonso Carlos<\/em> przybra\u0142 – jako kr\u00f3l Hiszpanii – imi\u0119 Alfonsa Karola I<\/strong>, a jako kr\u00f3l Francji i Nawarry – Karola XII<\/strong>. Chocia\u017c w \u017cadnym z tych kr\u00f3lestw nie by\u0142o dot\u0105d zwyczaju, aby panuj\u0105cy nosi\u0142 podw\u00f3jne imi\u0119, Don Alfonso<\/em> uczyni\u0142 tak dlatego, aby nie powodowa\u0107 konfuzji ze swoim kuzynem, panuj\u0105cym jeszcze rok wcze\u015bniej, lecz ju\u017c obalonym, \u201ekonstytucyjnym\u201d kr\u00f3lem Hiszpanii z linii uzurpatorskiej Alfonsem XIII (z kt\u00f3rym zreszt\u0105 dokona\u0142 rekoncyliacji osobistej i rodzinnej), i aby nie by\u0107 mylonym z jego poprzednikiem Alfonsem XII, kt\u00f3rym w istocie powinien by\u0107, wed\u0142ug prawa salickiego, on sam. Imi\u0119 Karola przybra\u0142 natomiast dlatego, aby podkre\u015bli\u0107 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 z wszystkimi w\u0142adcami Francji nosz\u0105cymi to imi\u0119 (podczas gdy nie by\u0142o tam dot\u0105d \u017cadnego Alfonsa), oraz przez cze\u015b\u0107 dla swojego wielkiego brata.<\/p>\r\n

\"Alfons<\/p>\r\n

Kr\u00f3l Hiszpanii Alfons Karol I oraz Francji i Nawarry Karol XII<\/p>\r\n

Pomimo ju\u017c tak podesz\u0142ego wieku Alfons Karol I z niezwyk\u0142\u0105 energi\u0105 tchn\u0105\u0142 nowego ducha we Wsp\u00f3lnot\u0119 Tradycjonalistyczn\u0105 (Comuni\u00f3n Tradicionalista<\/em>), do tego stopnia, \u017ce okres jego \u201epanowania\u201d nazywany jest przez historyk\u00f3w \u201esrebrnym wiekiem karlizmu\u201d. Przede wszystkim zako\u0144czy\u0142 trwaj\u0105cy od p\u00f3\u0142 wieku roz\u0142am w obozie tradycjonalistycznym na dwa (a od 1919 roku nawet na trzy, z powodu tzw. cisma mellista<\/em>, atoli za\u0142o\u017cona przez sk\u0142\u00f3conego z Jakubem III Juana Vazqueza de Mell\u0119, z powodu innej orientacji geopolitycznej w I wojnie \u015bwiatowej, Partia Tradycjonalistyczna powr\u00f3ci\u0142a do Wsp\u00f3lnoty ju\u017c po \u015bmierci za\u0142o\u017cyciela w 1928 roku) od\u0142amy: legitymistycznych karlist\u00f3w i tzw. integryst\u00f3w (Partia Katolicko-Narodowa). Nowym szefem-delegatem kr\u00f3lewskim Wsp\u00f3lnoty mianowa\u0142 dotychczasowego przyw\u00f3dc\u0119 integryst\u00f3w w Andaluzji, Manuela Fal Conde, co by\u0142o posuni\u0119ciem znakomitym, albowiem ten prawnik i polityk oraz ojciec siedmiorga dzieci \u0142\u0105czy\u0142 wybitny talent organizacyjny z \u017carliw\u0105 religijno\u015bci\u0105 w kontrreformacyjnym, \u201etrydenckim\u201d duchu. Dzi\u0119ki po\u0142\u0105czonym wysi\u0142kom tego tandemu: kr\u00f3la i jego delegata, karli\u015bci u progu wojny domowej zostali ponownie przepojeni do g\u0142\u0119bi etosem wsp\u00f3\u0142czesnych krzy\u017cowc\u00f3w, co pozwoli\u0142o im przekszta\u0142ci\u0107 niejasne na pocz\u0105tku pod wzgl\u0119dem ideowym powstanie wojskowe z 18 lipca 1936 roku w prawdziw\u0105 Krucjat\u0119 przeciwko bolszewizmowi i masonerii oraz dla zaprowadzenia Spo\u0142ecznego Kr\u00f3lestwa Chrystusa, za\u015b wyszkolone przez gen. Jos\u00c3\u00a9 Enrique\u2019a Varel\u0119 oddzia\u0142y (tercios<\/em>) karlistowskich requet\u00c3\u00a9s<\/em> uratowa\u0142y na samym pocz\u0105tku powstanie przed kl\u0119sk\u0105, wi\u0105\u017c\u0105c si\u0142y wroga na p\u00f3\u0142nocy i opanowuj\u0105c Nawarr\u0119.<\/p>\r\n

Tragiczny, cho\u0107 przypadkowy zgon, w drugim miesi\u0105cu powstania, kr\u00f3la karlistowskiego, kt\u00f3ry natychmiast po jego wybuchu wyda\u0142 swoim wiernym poddanym rozkaz podporz\u0105dkowania si\u0119 dow\u00f3dztwu si\u0142 zbrojnych bez stawiania jakichkolwiek warunk\u00f3w – tak\u017ce odno\u015bnie do obsady tronu, by\u0142 ogromnym ciosem dla sprawy Santa Tradici\u00f3n<\/em>, zw\u0142aszcza, \u017ce niespodziewanym, bo mimo s\u0119dziwego wieku Alfons Karol I by\u0142 silny i zdrowy jak tur. By\u0142 to niestety r\u00f3wnie\u017c zgon bezpotomny i, co gorsza, ostatniego przedstawiciela dynastii karlistowskiej w linii prostej. \u015awiadom trudno\u015bci (acz nie beznadziejno\u015bci) kwestii dynastycznej, Alfons Karol I ju\u017c zawczasu przygotowa\u0142 wyj\u015bcie z tej sytuacji, ustanawiaj\u0105c dekretem z 26 stycznia 1936 roku Regencj\u0119, ze swoim najbli\u017cszym m\u0119skim krewnym i siostrze\u0144cem (rodzonym bratem cesarzowej Austrii Zyty) – ksi\u0119ciem Ksawerym Parme\u0144skim (Don Javier de Borb\u00f3n-Parma y Bragan\u00c3\u00a7a<\/em>) jako Regentem Wsp\u00f3lnoty. Z powodu sytuacji politycznej nie dane mu by\u0142o spocz\u0105\u0107 nie tylko w Eskurialu, ale r\u00f3wnie\u017c w nekropolii kr\u00f3l\u00f3w karlistowskich w (nale\u017c\u0105cym ju\u017c do W\u0142och) Trie\u015bcie; zosta\u0142 zatem pochowany w kaplicy zamkowej w Puchheim, gdzie pi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej spocz\u0119\u0142a obok niego tak\u017ce zmar\u0142a 14 lutego 1941 roku ma\u0142\u017conka.<\/p>\r\n

Lecz stary kr\u00f3l – wygnaniec pozostawi\u0142 karlistom i wszystkim Hiszpanom jeszcze co\u015b niemniej wa\u017cnego od (godnego pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem) nast\u0119pcy. Pozostawi\u0142 im nie\u015bmiertelny testament ideowy pod tytu\u0142em Fundamenty Prawowito\u015bci<\/em> (Legitimidad<\/em>) Hiszpa\u0144skiej<\/em> – jako integraln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Dekretu o ustanowieniu Regencji<\/em> – b\u0119d\u0105cy tak\u017ce zwi\u0119z\u0142\u0105 kwintesencj\u0105 katolicko-hiszpa\u0144skiego tradycjonalizmu. Sk\u0142ada si\u0119 on z pi\u0119ciu zasad:<\/p>\r\n

1\u00ba Religia katolicka, apostolska, rzymska, ze wszystkimi konsekwencjami prawnymi, kt\u00f3rej tradycyjnie s\u0142u\u017cono i kt\u00f3r\u0105 kochano w naszych kr\u00f3lestwach.<\/p>\r\n

2\u00ba Konstytucja naturalna i organiczna stan\u00f3w (estados<\/em>) i cia\u0142 (cuerpos<\/em>) spo\u0142ecze\u0144stwa tradycyjnego.<\/p>\r\n

3\u00ba Historyczna federacja odr\u0119bnych region\u00f3w, ich przywilej\u00f3w i wolno\u015bci (fueros y liberdades<\/em>), zintegrowanych w \u015bwi\u0119tej (sagrada<\/em>) jedno\u015bci ojczyzny hiszpa\u0144skiej.<\/p>\r\n

4\u00ba Autentyczna monarchia tradycyjna, prawowita (leg\u00c3\u00adtima<\/em>) z pochodzenia (origen<\/em>) i wykonywania (ejercicio<\/em>).<\/p>\r\n

5\u00ba Zasady i duch, i o tyle, o ile jest to praktycznie mo\u017cliwe, ten sam stan prawa i legislacji, kt\u00f3ry istnia\u0142, zanim nasta\u0142o z\u0142o nazwane nowym prawem.<\/p>\r\n

\"Wielki<\/p>\r\n

Kr\u00f3l Alfons Karol I jako Wielki Mistrz Zakonu Santiago<\/p>\r\n

W \u015bwietle tych niedyskutowalnych zasad jest przeto oczywiste, \u017ce nie mo\u017ce by\u0107 prawowitym kr\u00f3lem Hiszpanii – el Rey cat\u00f3lico!<\/em> – ten, kto nie dochowuje im wierno\u015bci, nawet je\u015bli jego formalny tytu\u0142 dynastyczny do tronu by\u0142by nienaganny. Bezsprzecznie, nie jest nim dzi\u015b zatem ksi\u0105\u017c\u0119 liberalny Jan Karol (Don Juan Carlos<\/em>) Burbo\u0144ski – niewolnik demokracji, partiokracji i plutokracji, kt\u00f3ry kontrasygnowa\u0142 ateistyczn\u0105 konstytucj\u0119, dzieciob\u00f3jstwo nienarodzonych i \u201ema\u0142\u017ce\u0144stwa\u201d sodomit\u00f3w.<\/p>\r\n

Jacek Bartyzel<\/strong><\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"76 lat temu, 28 wrze\u015bnia 1936 roku, rozp\u0119dzona ci\u0119\u017car\u00f3wka wojskowa nie zd\u0105\u017cy\u0142a wyhamowa\u0107, gdy na jedn\u0105 z ulic w Wiedniu wszed\u0142 wysoki, starszy cz\u0142owiek. Potr\u0105cony przez samoch\u00f3d m\u0119\u017cczyzna zmar\u0142 nast\u0119pnego dnia. Zapewne nikt z przypadkowych \u015bwiadk\u00f3w tego wypadku nie zdawa\u0142 sobie sprawy, \u017ce jego ofiar\u0105 by\u0142 prawowity kr\u00f3l wszystkich Hiszpanii oraz Francji i Nawarry – […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[244,158],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/62013"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=62013"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/62013\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=62013"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=62013"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=62013"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}