{"id":617,"date":"2006-10-09T00:00:00","date_gmt":"2006-10-09T00:00:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2014-02-01T22:45:31","modified_gmt":"2014-02-02T03:45:31","slug":"mity-posoborowe-obowiazek-celebracji-twarza-do-ludu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=617","title":{"rendered":"Mity posoborowe – „Obowi\u0105zek” celebracji „twarz\u0105 do ludu”"},"content":{"rendered":"

Poniewa\u017c wielu nieuk\u00f3w (nierzadko znajduj\u0105cych si\u0119 wysoko w hierarchii Ko\u015bcio\u0142a katolickiego) upiera si\u0119 przy twierdzeniu i\u017c istnieje rzekomo nakaz<\/span> celebrowania „twarz\u0105 do ludu”, w dodatku wprowadzony rzekomo przez Drugi Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, chcieliby\u015bmy niniejszym przypomnie\u0107 i\u017c jest to NIEPRAWDA i FA\u0141SZ.<\/strong><\/p>\r\n

I pewnie dlatego w parafii Mauthausen<\/a><\/span> – zamiast na O\u0142tarzu – Msze \u015bwi\u0119te odprawia si\u0119 na monstrualnym plastikowym ceowniku :-)<\/p>\r\n

\"\"<\/a><\/p>\r\n

———————<\/p>\r\n

We wish to emphasize, however, that the celebration of the whole Mass facing the people is not absolutely indispensable for pastoral effectiveness<\/span>. The entire liturgy of the Word, in which the active participation of the faithful is amply achieved through dialogue and song, already proceeds facing the people and is all the more intelligible now that it uses the people\u2019s own language.<\/strong><\/p>\r\n

Chcemy podkre\u015bli\u0107, \u017ce celebrowanie ca\u0142ej Mszy „twarz\u0105 do ludu” nie jest absolutnie niezb\u0119dne dla efektywno\u015bci duszpasterskiej<\/span>. Ca\u0142a Liturgia S\u0142owa, podczas kt\u00f3rej aktywne uczestnictwo wiernych jest dostatecznie osi\u0105gni\u0119te przez dialog i pie\u015bni, ju\u017c odbywa si\u0119 twarz\u0105 do ludu i jest bardziej „czytelna” poprzez u\u017cycie j\u0119zyka narodowego.<\/p>\r\n

Soborowa Komisja Liturgiczna – Consilium, List, Le renouveau liturgique, N. 6, 30.06.1965.
Cytat za: abp. Hannibal Bugnini CM – Reforma Liturgiczna 1948-1975<\/p>\r\n

———————<\/p>\r\n

Above all because for a living and participated liturgy, it is not indispensable that the altar should be versus populum<\/span>: in the Mass, the entire liturgy of the Word is celebrated at the chair, ambo or lectern, and, therefore, facing the assembly.<\/strong><\/p>\r\n

Mimo wszystko, nie jest niezb\u0119dne dla osi\u0105gni\u0119cia \u017cywego i aktywnego udzia\u0142u w liturgii, aby o\u0142tarz umo\u017cliwia\u0142 celebracj\u0119 „twarz\u0105 do ludu”<\/span>: Podczas Mszy, ca\u0142a Liturgia S\u0142owa jest celebrowana przy miejscu przewodniczenia, ambonie lub ambonce, czyli twarz\u0105 w kierunku zgromadzenia.<\/p>\r\n

Soborowa Komisja Liturgiczna – Consilium, List L\u2019heureux d\u00c3\u00a9veloppement, N. 6, 25.01.1966,
Cytat za: abp. Hannibal Bugnini CM – Reforma Liturgiczna 1948-1975<\/p>\r\n

———————<\/p>\r\n

The arrangement of the altar „versus populum” is certainly something desirable<\/span> in the current liturgical legislation. Nonetheless, it is not an absolute value over every other one<\/span> … It is more faithful to the liturgical sense in these cases to celebrate at the existing altar with the backs turned to the people<\/span> than to maintain two altars in the same sanctuary<\/span>. The principle of the oneness of the altar is theologically more important than the practice to celebrate turned towards the people.<\/strong><\/p>\r\n

Ustawienie o\u0142tarza tak, aby umo\u017cliwia\u0142 odprawianie „twarz\u0105 do ludu” jest z pewno\u015bci\u0105 czym\u015b po\u017c\u0105danym<\/span> przez obecne przepisy liturgiczne. Niemniej nie jest to warto\u015b\u0107 absolutna, ponad wszystkie inne<\/span> … Bardziej wierne duchowi liturgii w tych przypadkach<\/span> [gdy jest ju\u017c „stary” o\u0142tarz] jest celebrowanie przy istniej\u0105cym o\u0142tarzu z plecami zwr\u00f3conymi ku ludowi<\/span> ni\u017c utrzymywanie dw\u00f3ch o\u0142tarzy w tym samym prezbiterium<\/span>. Zasada „jednego o\u0142tarza w prezbiterium” jest teologicznie wa\u017cniejsza ni\u017c praktyka celebrowania „w kierunku ludu”.<\/p>\r\n

Komentarz KKBiDS ad altare, Nr 3.
Cytat za: Pismo urz\u0119dowe Kongregacji Kultu Bo\u017cego i Dyscypliny Sakrament\u00f3w Notitiae Nr. 29 (1993 r.) s. 249<\/p>\r\n

———————<\/p>\r\n

Jak wi\u0119c jasno wida\u0107, ZWYCZAJNYM sposobem celebracji Mszy \u015bwi\u0119tej r\u00f3wnie\u017c dzisiaj (a przynajmniej by\u0142o tak w 1993 r.) jest celebracja Liturgii Eucharystycznej TWARZ\u0104 DO O\u0141TARZA, przy czym chodzi tu o o\u0142tarz „stary”, a nie o dostawiony przed niego do prezbiterium sto\u0142owy „mebel” (w kt\u00f3rym nierzadko nie ma nawet \u017cadnych relikwii!). Na potwierdzenie tej tezy – fragment Wprowadzenia Og\u00f3lnego do Msza\u0142u Rzymskieg<\/span>o<\/a> (IGMR):<\/p>\r\n

157. Po odm\u00f3wieniu modlitwy kap\u0142an przykl\u0119ka, bierze Hosti\u0119 konsekrowan\u0105 w tej Mszy \u015bwi\u0119tej i trzymaj\u0105c j\u0105 uniesion\u0105 nieco nad paten\u0105 lub nad kielichem, zwr\u00f3cony do ludu (versus ad populum) m\u00f3wi: Oto Baranek Bo\u017cy i wsp\u00f3lnie z ludem dodaje: Panie, nie jestem godzien.<\/p>\r\n

158. Potem, zwr\u00f3cony do o\u0142tarza (ad altare conversus), kap\u0142an m\u00f3wi cicho: Cia\u0142o Chrystusa niech mnie strze\u017ce na \u017cycie wieczne i ze czci\u0105 spo\u017cywa Cia\u0142o Chrystusa. Nast\u0119pnie bierze kielich i m\u00f3wi: Krew Chrystusa niech mnie strze\u017ce na \u017cycie wieczne, po czym ze czci\u0105 przyjmuje Krew Chrystusa.<\/p>\r\n

i teraz zagadka dla naszych mi\u0142ych czytelnik\u00f3w: PO CO to rozr\u00f3\u017cnienie, skoro mamy niby obowi\u0105zkowe „o\u0142tarze ludowe” i niby obowi\u0105zkow\u0105 „Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 przodem do ludu”? Jaka jest r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy „zwr\u00f3ceniem si\u0119 do ludu” a „zwr\u00f3ceniem do o\u0142tarza”, skoro to niby w tym samym kierunku? A MUSI by\u0107 r\u00f3\u017cnica, skoro rubryki to tak WYRA\u00c5\u00b9NIE rozr\u00f3\u017cniaj\u0105.<\/p>\r\n

———————<\/p>\r\n

A mo\u017ce kto\u015b nam wyja\u015bni, jakie to przepisy Ko\u015bcio\u0142a nakaza\u0142y ZDEMOLOWA\u00c4\u2020 wn\u0119trza naszych \u015bwi\u0105ty\u0144, WYRZUCA\u00c4\u2020 wiekowe o\u0142tarze na \u015bmietnik i wstawia\u0107 w ich miejsce sto\u0142y biesiadne, nierzadko o zerowej warto\u015bci artystycznej? Jesli kto\u015b wie – prosimy o kontakt e-mailowy lub zapraszamy do dyskusji na naszym Forum<\/a><\/span> dyskusyjnym.<\/p>\r\n

———————<\/p>\r\n

Na zako\u0144czenie – cytat ze znanego liturgisty, ks. dra Klausa Gambera:<\/p>\r\n

Pytanie 12<\/strong><\/h4>\r\n

Dlaczego przez zwr\u00f3cenie si\u0119 kap\u0142ana przodem do ludu charakter Mszy jako Ofiary mialby by\u0107 jak to si\u0119 s\u0105dzi – mniej wyra\u017anie podkre\u015blony?<\/p>\r\n

Mam inne pytanie: Skoro w kr\u0119gach ekspert\u00f3w dobrze si\u0119 wie, \u017ce w przypadku \u201eo\u0142tarza ludowego” nie mo\u017cna si\u0119 powo\u0142ywa\u0107 na wczesnochrze\u015bcija\u0144sk\u0105 praktyk\u0119<\/span>, to dlaczego nie wyci\u0105ga si\u0119 st\u0105d koniecznego wniosku<\/span> i nie usuwa<\/span> \u201esto\u0142\u00f3w do uczty” w zadziwiaj\u0105co podobny spos\u00f3b postawionych na ca\u0142ym \u015bwiecie?<\/p>\r\n

Ot\u00f3\u017c dlatego w\u0142a\u015bnie, \u017ce bardziej ni\u017c stara praktyka odpowiadaj\u0105 one nowemu pojmowaniu<\/span> Mszy i Eucharystii. Wyra\u017anie pragnie si\u0119 dzisiaj unikn\u0105\u0107 skojarzenia, \u017ce \u201e\u015bwi\u0119ty st\u00f3\u0142”<\/span> (jak nazywa si\u0119 on na Wschodzie) to o\u0142tarz ofiarny<\/span>. Mo\u017ce to by\u0107 tak\u017ce przyczyn\u0105, dla kt\u00f3rej prawie wsz\u0119dzie stawia si\u0119 na nim bukiet kwiat\u00f3w oraz dwie lub trzy \u015bwiece, na podobie\u0144stwo sto\u0142u nakrytego do \u015bwi\u0105tecznego posi\u0142ku spo\u017cywanego w rodzinnym kr\u0119gu. \u015awiece stawia si\u0119 po lewej stronie \u201esto\u0142u”, podczas gdy wazon z kwiatami zajmuje stron\u0119 przeciwn\u0105. Ten brak symetrii jest zamierzony<\/span>; nie powinno si\u0119 tworzy\u0107 \u017cadnego punktu odniesienia, a takim dotychczas by\u0142 krzy\u017c, ze \u015bwiecami ustawionymi po jego prawej i lewej stronie<\/span>. Ma to by\u0107 w\u0142a\u015bnie st\u00f3\u0142 do posi\u0142ku<\/span>.
Stoi si\u0119 przed o\u0142tarzem ofiarnym. a nie za nim<\/span>. Ta regu\u0142a obowi\u0105zywa\u0142a ju\u017c kap\u0142ana-ofiarnika w poga\u0144stwie. Jego spojrzenie zwraca\u0142o si\u0119 ku znajduj\u0105cemu si\u0119 w \u015bwi\u0105tyni wizerunkowi b\u00f3stwa, kt\u00f3remu sk\u0142adano ofiary. Podobnie dzia\u0142o si\u0119 w \u015bwi\u0105tyni jerozolimskiej. Tutaj r\u00f3wnie\u017c kap\u0142an sk\u0142adaj\u0105cy krwaw\u0105 ofiar\u0119 sta\u0142 pried \u201eSto\u0142em Pana” (por. Mal. 1:12), jak nazywano wielki o\u0142tarz ca\u0142opalenia umieszczony na \u015bwi\u0105tynnym dziedzincu naprzeciw zawieraj\u0105cego Ark\u0119 Przymierza „\u015awi\u0119tego \u015awi\u0119tych”; miejsca, w kt\u00f3rym zamieszkiwa\u0142 Najwy\u017cszy (por. Ps 116:17).
Posi\u0142ek spo\u017cywa si\u0119 w kr\u0119gu rodzinnym, kt\u00f3remu przewodzi ojciec rodziny; we wszystkich jednak religiach ofiar\u0119 sk\u0142ada specjalnie do tego celu wyznaczony ofiarnik, sk\u0142ada j\u0105 w – lub przed \u015bwi\u0119tym miejscem (mo\u017ce to by\u0107 tak\u017ce \u015bwi\u0119te drzewo). Ofiarnik jest wzi\u0119ty z t\u0142umu i zajmuje miejsce przed nim, przed o\u0142tarzem, w obliczu b\u00f3stwa.
Od dawien dawna podczas sk\u0142adania ofiary ludzie zwracali si\u0119 w kierunku tego, komu sk\u0142adano ofiar\u0119, a nie ku wsp\u00f3\u0142uczestnicz\u0105cym<\/span>.
Orygenes oddaje pogl\u0105d wczesnego Ko\u015bcio\u0142a, gdy komentuj\u0105c Ksi\u0119g\u0119 Liczb m\u00f3wi\u0142 (10, 2):
\u201eTen, kto stoi przed o\u0142tarzem<\/span> daje \u015bwiadectwo pe\u0142nienia kap\u0142a\u0144skich czynno\u015bci<\/span>. Urz\u0105d kap\u0142a\u0144ski polega za\u015b na sk\u0142adaniu ofiar przeb\u0142agalnych za grzechy ludu<\/span>„.
Jest to my\u015bl, kt\u00f3ra dzi\u015b, gdy coraz bardziej zanika \u015bwiadomo\u015b\u0107 grzechu, wydaje si\u0119, \u017ce zosta\u0142a zatracona.
Luter jak wiadomo negowa\u0142 charakter Mszy \u015awi\u0119tej jako Ofiary<\/span>. Upatrywa\u0142 w niej tylko g\u0142oszenie S\u0142owa Bo\u017cego wraz z nast\u0119puj\u0105cym po tym \u201e\u015bwi\u0119tem wieczerzy”. Dlatego te\u017c postawi\u0142 cytowane na pocz\u0105tku wymaganie, aby kap\u0142an zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 ku wiernym<\/span>.
Rozmaici nowocze\u015bni teologowie katoliccy wprawdzie nie neguj\u0105 wprost ofiarnego charakteru Mszy \u015aw.<\/span>, pragn\u0105 jednak zepchn\u0105\u0107 go na dalszy plan tak, aby bardziej podkre\u015bli\u0107 charakter Mszy jako uczty<\/span>. Cz\u0119sto czyni si\u0119 tak ze wzgl\u0119d\u00f3w ekumenicznych z uwagi na protestant\u00f3w, gdy jednocze\u015bnie nie bierze si\u0119 pod uwag\u0119 odpowiednich wzgl\u0119d\u00f3w wobec prawos\u0142awnych Ko\u015bcioi\u00f3w Wschodnich, prawos\u0142awnych, dla kt\u00f3rych ofiarny charakter ,,Boskiej Liturgii” jest niezaprzeczalny.
Zmian\u0119 w pojmowaniu Mszy i Eucharystii spowoduje dopiero usuni\u0119cie obecnych sto\u0142\u00f3w <\/span> i powr\u00f3t do odprawiania przy \u201ewielkim o\u0142tarzu”<\/span>; zmian\u0119 polegaj\u0105c\u0105 na uznaniu we Mszy \u015aw. aktu adoracji i uczczeniu Boga, i podzi\u0119kowaniu za Jego dobrodziejstwa, uznaniu w Niej aktu zbawienia i powo\u0142ania do Jego niebieskiego Kr\u00f3lestwa oraz jako mistycznego uobecnienia Ofiary Krzy\u017cowej Pana<\/span>.
Jak ju\u017c m\u00f3wili\u015bmy nie wyklucza to pe\u0142nienia Liturgii S\u0142owa z pulpitu lub miejsc przeznaczonych dla duchowie\u0144stwa. Jednak wszystkie modlitwy nale\u017cy odmawia\u0107 w kierunku wschodnim, tj. przodem do wizerunku Chrystusa w apsydzie oraz przodem do krzy\u017ca stoj\u0105cego na o\u0142tarzu<\/span>.
Poniewa\u017c podczas naszej ziemskiej pielgrzymki nie mo\u017cemy ujrze\u0107 ca\u0142ej wielko\u015bci \u015bwi\u0119towanego Misterium – nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o tym, \u017ce nie ujrzymy samego Chrystusa i \u201eniebia\u0144skiej wsp\u00f3lnoty” – wi\u0119c nie wystarczy ci\u0105gle m\u00f3wi\u0107 o podnios\u0142o\u015bci Ofiary Mszy Swi\u0119tej. Nale\u017cy raczej uczyni\u0107 wszystko, aby Jej wielko\u015b\u0107 ukaza\u0107 ludziom naocznie przez sam\u0105 celebracj\u0119, jak i przez artystyczny wystr\u00f3j \u015bwi\u0105tyni, a przede wszystkim o\u0142tarza. Zar\u00f3wno w odniesieniu do czynno\u015bci kultowych jak i do wizerunk\u00f3w nale\u017cy stosowa\u0107 to, co Pseudo Dionizy Arepagita w swojej rozprawie \u201eO \u015bwi\u0119tych Imionach” nazywa \u201e\u015bwi\u0119tymi welonami”, kt\u00f3re – jak pisze:
teraz jeszcze ukrywaj\u0105 to, co duchowe, w tym co poznajemy zmys\u0142ami; to co ponadziemskie, w tym co ziemskie; okrywaj\u0105 postaci\u0105 i obrazem to, co nie ma ani kszta\u0142tu ani postaci… Z czasem jednak, gdy staniemy si\u0119 ju\u017c nieprzemijaj\u0105cy i nie\u015bmiertelni oraz spoczniemy w b\u0142ogos\u0142awionym pokoju u boku Jezusa Chrystusa, pozostaniemy na zawsze razem z Panem – jak powiada Pismo (por. 1Tes. 4:17) – ca\u0142kowicie przepe\u0142nieni widokiem jego widzialnego objawienia si\u0119”.<\/p>\r\n

Cytat za: ks. dr Klaus Gamber – Zwr\u00f3\u0107my si\u0119 ku Panu!<\/strong> – z przedmow\u0105 J\u00f3zefa kard. Ratzingera, Wydawnictwo Piotra i Paw\u0142a, Pozna\u0144 1998<\/p>\r\n

\u00a0<\/h6>\r\n

Rubryki Novus Ordo – wersja 1970 contra 2002<\/h2>\r\n

Zada\u0142em sobie trud por\u00f3wnania tekstu rubryk (instrukcji obs\u0142ugi) do posoborowego Msza\u0142u Rzymskiego – wersji 1970<\/a><\/span> (pierwszej edycji) oraz wersji 2002<\/a><\/span> (trzeciej edycji)<\/p>\r\n

Oto kilka znalezionych przeze mnie ciekawych i zastanawiaj\u0105cych r\u00f3\u017cnic (zestawi\u0142em odpowiadaj\u0105ce sobie numery artyku\u0142\u00f3w):<\/p>\r\n

IGMR 1970<\/p>\r\n

84. Po przybyciu do o\u0142tarza kap\u0142an i us\u0142uguj\u0105cy wykonuj\u0105 stosowny gest czci, czyli g\u0142\u0119boki uk\u0142on albo – je\u015bli jest tam tabernakulum zawieraj\u0105ce Na\u015bwi\u0119tszy Sakrament – przykl\u0119kni\u0119cie<\/span>. Je\u015bli przyniesiono w procesji krzy\u017c, umieszcza si\u0119 go obok o\u0142tarza lub w innym stosownym miejscu. \u015awieczniki przyniesione przez us\u0142uguj\u0105cych umieszcza si\u0119 w pobli\u017cu o\u0142tarza lub na stoliku bocznym. Ewangeliarz k\u0142adzie si\u0119 na o\u0142tarzu.<\/strong><\/p>\r\n

IGMR 2002<\/p>\r\n

122. Po przybyciu do o\u0142tarza kap\u0142an i us\u0142uguj\u0105cy wykonuj\u0105 g\u0142\u0119boki uk\u0142on. Przyniesiony w procesji krzy\u017c z wizerunkiem Chrystusa ukrzy\u017cowanego mo\u017cna ustawi\u0107 obok o\u0142tarza, aby pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 krzy\u017ca o\u0142tarzowego, kt\u00f3ry winien by\u0107 tylko jeden. W przeciwnym razie nale\u017cy krzy\u017c procesyjny ustawi\u0107 w godnym miejscu. \u015awieczniki umieszcza si\u0119 na o\u0142tarzu lub obok niego. Ewangeliarz k\u0142adzie si\u0119 na o\u0142tarzu.<\/strong><\/p>\r\n

Msza \u015bw. w obecno\u015bci tylko jednego us\u0142uguj\u0105cego:<\/p>\r\n

IGMR 1970<\/p>\r\n

213. Po wykonaniu stosownego gestu czci wobec o\u0142tarza, kap\u0142an wykonuje znak krzy\u017ca m\u00f3wi\u0105c: „W imi\u0119 Ojca i Syna… itd.”. Odwraca si\u0119 do us\u0142uguj\u0105cego i odmawia jedn\u0105 z form pozdrowienia. Ryty penitencjarne kap\u0142an odprawia stoj\u0105c u st\u00f3p o\u0142tarza<\/span>.<\/strong><\/p>\r\n

214. Potem kap\u0142an wst\u0119puje po stopniach do o\u0142tarza<\/span>, ca\u0142uje go, udaje si\u0119 do msza\u0142u po lewej stronie o\u0142tarza<\/span> i pozostaje tutaj<\/span> a\u017c do modlitwy powszechnej.<\/p>\r\n

IGMR 2002<\/p>\r\n

257. Nast\u0119pnie kap\u0142an razem z us\u0142uguj\u0105cym, stoj\u0105c, \u017cegna si\u0119 i m\u00f3wi: W imi\u0119 Ojca itd.; zwr\u00f3ciwszy si\u0119 do ministranta, pozdrawia go, stosuj\u0105c jedn\u0105 z przewidzianych formu\u0142.<\/strong><\/p>\r\n

258. Potem nast\u0119puje akt pokuty i zgodnie z przepisami recytuje si\u0119: Panie, zmi\u0142uj si\u0119 i Chwa\u0142a na wysoko\u015bci.<\/p>\r\n

259. Nast\u0119pnie, maj\u0105c r\u0119ce z\u0142o\u017cone, kap\u0142an m\u00f3wi: M\u00f3dlmy si\u0119. Po stosownej chwili milczenia rozk\u0142ada r\u0119ce i wypowiada kolekt\u0119. Ko\u0144czy j\u0105 aklamacja ministranta Amen.<\/p>\r\n

i najlepsze na koniec:<\/p>\r\n

IGMR 1970
267. O\u0142tarzy bocznych powinno by\u0107 niewiele. W nowobudowanych ko\u015bcio\u0142ach powinny by\u0107 lokalizowane w kaplicach, w jaki\u015b spos\u00f3b oddzielonych od wn\u0119trza ko\u015bcio\u0142a.<\/strong><\/p>\r\n

IGMR 2002
(brak odpowiednika)<\/strong><\/p>\r\n

Czy nie odnosicie Drodzy Czytelnicy wra\u017cenia, \u017ce w latach 1970-2002 starannie usuni\u0119to z IGMR wszystko, co cho\u0107by troch\u0119 mog\u0142o sugerowa\u0107, \u017ce Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 jednak celebruje si\u0119 „twarz\u0105 do Pana Boga” albo \u017ce mo\u017cna budowa\u0107 w nowych ko\u015bcio\u0142ach o\u0142tarze boczne, a w o\u0142tarzu wielkim mo\u017ce by\u0107 Tabernakulum?<\/p>\r\n

\u00a0<\/h6>\r\n

Jeszcze o O\u0142tarzu i Tabernakulum<\/h2>\r\n

Poniewa\u017c otrzymali\u015bmy kilka maili po ostatniej publikacji<\/a><\/span>, w ramach uzupe\u0142nienia chcieliby\u015bmy przypomnie\u0107 kilka dokument\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a:<\/p>\r\n

Obecne Og\u00f3lne Wprowadzenie do Msza\u0142u Rzymskiego<\/a><\/span> nakazuje:<\/p>\r\n

IGMR<\/a><\/span> 299. O\u0142tarz winien by\u0107<\/span> zbudowany w oddaleniu od \u015bciany, aby \u0142atwo mo\u017cna by\u0142o obchodzi\u0107 go dooko\u0142a i celebrowa\u0107 przy nim w stron\u0119 ludu. Wypada go tak umie\u015bci\u0107 wsz\u0119dzie, gdzie to jest mo\u017cliwe<\/span>.<\/strong><\/p>\r\n

Altare maius exstruatur a pariete seiunctum, ut facile circumiri et in eo celebratio versus populum peragi possit, quod expedit ubicumque possibile sit.<\/strong><\/p>\r\n

Ten przepis nie do\u015b\u0107, \u017ce dotyczy TYLKO NOWOBUDOWANYCH ko\u015bcio\u0142\u00f3w, to jeszcze odwo\u0142uje si\u0119 do Instrukcji Inter Oecumenici<\/a><\/span>, z dn. 26.09.1964, n. 91: A.A.S. 56 (1964) s. 898. (w IGMR przypis Nr 116), kt\u00f3ra jedynie zaleca<\/span>: Lepiej jest (Praestat ut) budowa\u0107<\/span><\/strong>, a nie nakazuje: Winien by\u0107 zbudowany<\/span>…<\/strong> W dodatku instrukcja m\u00f3wi o O\u0142tarzu WIELKIM<\/strong> (co \u015bwiadczy o tym, \u017ce DOPUSZCZA budowanie o\u0142tarzy bocznych<\/strong>!)<\/p>\r\n

Ciekawe, dlaczego zacytowano co innego ni\u017c napisano w instrukcji Inter Oecumenici, w szczeg\u00f3lno\u015bci – zalecenie<\/span> zast\u0105piono nakazem<\/span><\/strong>? Kto\u015b wie?<\/p>\r\n

\u015awi\u0119ta Kongregacja Obrz\u0119d\u00f3w, Instrukcja Inter Oecumenici<\/em><\/a> <\/span>o nale\u017cytym wykonywaniu Konstytucji o Liturgii.<\/p>\r\n

90. Przy budowie nowych ko\u015bcio\u0142\u00f3w, przy restauracji ko\u015bcio\u0142\u00f3w albo te\u017c ich przystosowaniu<\/span> usilnie nale\u017cy zabiega\u0107, aby si\u0119 one nadawa\u0142y do odprawiania czynno\u015bci \u015bwi\u0119tych, stosownie do ich natury i do osi\u0105gni\u0119cia czynnego uczestnictwa wiernych (por. Konst. art. 124).<\/strong><\/p>\r\n

91. Lepsze jest<\/span> wystawienie o\u0142tarza wielkiego w takim oddaleniu od \u015bciany, aby go \u0142atwo mo\u017cna obej\u015b\u0107 i aby celebra mog\u0142a si\u0119 odbywa\u0107 twarz\u0105 do ludu (…)<\/strong><\/p>\r\n

Praestat ut<\/span> altare maius exstruatur a pariete seiunctum, ut facile circumiri et in eo celebratio versus populum peragi possit.<\/p>\r\n

jak wida\u0107 – w art. 90 jest odwo\u0142anie si\u0119 do Art. 124 soborowej Konstytucji o Liturgii \u015awi\u0119tej<\/a><\/span>. Sp\u00f3jrzmy zatem do powo\u0142anego artyku\u0142u:<\/p>\r\n

Drugi Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, Konstytucja o Liturgii<\/a><\/span><\/p>\r\n

124. (…) Przy budowie \u015bwi\u0105ty\u0144 nale\u017cy troskliwie dba\u0107 o to, aby by\u0142y przystosowane do sprawowania liturgii oraz u\u0142atwia\u0142y wiernym czynny w niej udzia\u0142.<\/strong><\/p>\r\n

Jasno wida\u0107, \u017ce Ojcowie Soborowi nie przewidywali konieczno\u015bci „restauracji” tudzie\u017c „przystosowywania” ju\u017c istniej\u0105cych ko\u015bcio\u0142\u00f3w<\/span>. A wi\u0119c zapis Art. 90 instrukcji Inter Oecumenici<\/em> jest jawnym nadu\u017cyciem i nadinterpretacj\u0105<\/span>. Wida\u0107 r\u00f3wnie\u017c, i\u017c w soborowej konstytucji nie ma ANI S\u0141OWA o celebracji „twarz\u0105 do ludu”.<\/p>\r\n

Jedyny przepis, kt\u00f3ry m\u00f3wi co\u015b o „wstawianiu nowych o\u0142tarzy” to obecny:<\/p>\r\n

IGMR 303. (…) Gdy za\u015b w ko\u015bcio\u0142ach ju\u017c istniej\u0105cych dawny o\u0142tarz jest tak ustawiony, \u017ce utrudnia uczestnictwo wiernych, a nie mo\u017ce by\u0107 przeniesiony bez naruszenia warto\u015bci dzie\u0142a sztuki, nale\u017cy zbudowa\u0107 inny o\u0142tarz sta\u0142y, artystycznie wykonany, i po\u015bwi\u0119ci\u0107 go zgodnie z Pontyfika\u0142em<\/span>. (…)<\/strong><\/p>\r\n

Pomijaj\u0105c „drobny” szczeg\u00f3\u0142, \u017ce powy\u017cszy przepis nie ma \u0179ADNEGO oparcia w konstytucjach Drugiego Soboru Watyka\u0144skiego, uprzejmie prosz\u0119 naszych PT Czytelnik\u00f3w o wyt\u0142umaczenie nam, dlaczego w 99,99%
ju\u017c istniej\u0105cych ko\u015bcio\u0142\u00f3w „dawne o\u0142tarze by\u0142y tak ustawione, \u017ce utrudnia\u0142y uczestnictwo wiernych”? Dlaczego np. na Jasnej G\u00f3rze „nie utrudnia\u0142y” i tam nic nie wstawiono? I czy ten bia\u0142y plastikowy rupie\u0107 z parafii w Mauthausen jest „artystycznie wykonany”?<\/p>\r\n

Dodatkowo Art. 91 Instrukcji jedynie zaleca<\/span> (a nie nakazuje) wystawianie w nowobudowanych ko\u015bcio\u0142ach o\u0142tarza w taki spos\u00f3b, aby mo\u017cna<\/span> by\u0142o przy nim celebrowa\u0107 w stron\u0119 ludu.<\/p>\r\n

id\u017amy dalej:<\/p>\r\n

W obowi\u0105zuj\u0105cej obecnie wersji IGMR (z roku 2002) – skre\u015blono r\u00f3wnie\u017c wyraz „maius”
Altare exstruatur a pariete seiunctum, ut facile circumiri et in eo celebratio versus populum peragi possit, quod expedit ubicumque possibile sit.<\/strong><\/p>\r\n

czyli:<\/p>\r\n

O\u0142tarz budowa\u0107…<\/strong><\/p>\r\n

Instrukcja \u015awi\u0119tej Kongregacji Obrz\u0119d\u00f3w – „Eucharisticum Mysterium” z 25 maja 1967 r.:<\/p>\r\n

54. Wolno odprawia\u0107 Msz\u0119 \u015bw. twarz\u0105 do ludu<\/span>, pomimo \u017ce na o\u0142tarzu znajduje si\u0119 tabernakulum ma\u0142e, ale odpowiednie.<\/strong><\/p>\r\n

Jak wida\u0107 – Drugi Sob\u00f3r Watyka\u0144ski wcale nie wypowiada\u0142 si\u0119 na temat „kierunku celebracji”, tym bardziej nie nakaza\u0142 celebrowa\u0107 „twarz\u0105 do ludu” – jak si\u0119 powszechnie uwa\u017ca. Dopiero dokumenty WYKONAWCZE do soborowej Konstytucji o Liturgii zaledwie ZEZWOLI\u0141Y<\/span> na odprawianie „twarz\u0105 do ludu”. Do 1964 r. by\u0142o to surowo zabronione, aczkolwiek (jak pisze ks. dr Klaus Gamber w „Zwr\u00f3\u0107my si\u0119 ku Panu!”, Wyd. Piotra i Paw\u0142a, Pozna\u0144 1998) wielu kap\u0142an\u00f3w, szczeg\u00f3lnie podczas Mszy \u015bw. „dla m\u0142odzie\u017cy” pope\u0142nia\u0142o to nadu\u017cycie, co by\u0142o milcz\u0105co tolerowane przez wielu biskup\u00f3w<\/strong>. Jak wiemy, dzia\u0142o si\u0119 to r\u00f3wnie\u017c w Polsce – \u017ce wspomn\u0119 cho\u0107by publiczne niepos\u0142usze\u0144stwo<\/a><\/span> okazane \u00f3wczesnym przepisom liturgicznym przez ks. Karola Wojty\u0142\u0119 podczas Mszy \u015bw. na Turbaczu w latach 50-tych, co zosta\u0142o zreszt\u0105 przez nieskromnych uczestnik\u00f3w tego nadu\u017cycia uwiecznione tablic\u0105 pami\u0105tkow\u0105<\/a><\/span>.<\/p>\r\n

W instrukcji wykonawczej Inter Oecumenici<\/em> sfa\u0142szowano tre\u015b\u0107 soborowej Konstytucji o Liturgii<\/em>, a we Wprowadzeniu Og\u00f3lnym do Msza\u0142u Rzymskiego <\/em> sfa\u0142szowano tre\u015b\u0107 instrukcji wykonawczej Inter Oecumenici<\/em>. I co? I nic.<\/p>\r\n

Bo w ko\u0144cu – kto tam przejmuje si\u0119 takimi duperelami, jak weryfikacja tre\u015bci przypis\u00f3w? Tylko takie mendy, jak ci przebrzydli tradycjonali\u015bci…<\/p>\r\n

————————————–<\/p>\r\n

Tabernakulum<\/h4>\r\n

Franciszek kard. Arinze, Prefekt Kongregacji Kultu Bo\u017cego i Dyscypliny Sakrament\u00f3w niedawno przypomnia\u0142 biskupom<\/a><\/span>, i\u017c Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament nie mo\u017ce by\u0107 przechowywany po k\u0105tach ko\u015bcio\u0142a. Powinien On by\u0107 umieszczany w punkcie centralnym \u015bwi\u0105tyni, w nale\u017cnym Mu miejscu<\/strong>. W swoim niedawnym wyst\u0105pieniu w katedrze w Westminster, przypomia\u0142 o swoim dokumencie z Synodu Biskupow z pa\u017adziernika 2005, w kt\u00f3rym upomnia\u0142 si\u0119 o nale\u017cne miejsce dla tabernakulum. Powinno ono by\u0107 centrum naszej uwagi i modlitwy<\/strong>. Obecnie w wielu ko\u015bcio\u0142ach tabernakula umieszczane s\u0105 w r\u00f3\u017cnych miejscach tak, ze wierni maj\u0105 problem z ich zlokalizowaniem. Mogli by za \u015bw. Mari\u0105 Magdalen\u0105 powiedzie\u0107: „Zabrali mojego Pana i nie wiem, gdzie Go po\u0142o\u017cyli”<\/strong>. Przypomnia\u0142 r\u00f3wnie\u017c o nale\u017cnym milczeniu i skupieniu po Komunii \u015bw. by mie\u0107 czas na osobist\u0105 modlitw\u0119 i spotkanie z Bogiem Tr\u00f3jjedynym. Zaapelowa\u0142 o ponowne odkrycie (sic!) tradycji przykl\u0119kania z szacunkiem w przytomno\u015bci Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu<\/strong>. Natomiast w ko\u015bcio\u0142ach praktykuje si\u0119 „muzykowanie” i r\u00f3\u017cne metody rozpraszania uwagi<\/strong>. Uzna\u0142 to za b\u0142\u0119dn\u0105 praktyk\u0119<\/strong>, gdy\u017c ludzie przychodz\u0105 do ko\u015bcio\u0142a aby si\u0119 modli\u0107, a nie dla rozrywki<\/strong> oraz przypomnia\u0142, \u017ce Msza \u015bwi\u0119ta jest najwy\u017cszym aktem adoracji, chwa\u0142y i dzi\u0119kczynienia, jaki ludzko\u015b\u0107 mo\u017ce ofiarowa\u0107 Bogu<\/strong> (…) Nie jeste\u015bmy r\u00f3wni Bogu. On, Stw\u00f3rca Wszech\u015bwiata, nie jest naszym koleg\u0105. To nasz Stw\u00f3rca. Bez Niego nie mogliby\u015bmy istnie\u0107. Tylko On jest bytem koniecznym. Powinni\u015bmy mie\u0107 na uwadze ten fakt<\/strong>. Ksi\u0105dz kardyna\u0142 negatywnie odni\u00f3s\u0142 si\u0119 do wszelkich „nowinek” pokutuj\u0105cych w Ko\u015bciele od lat 60-tych ubieg\u0142ego wieku. To B\u00f3g – a nie cz\u0142owiek – jest centrum rzeczywisto\u015bci. Adoruj\u0105c Boga w Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii, oddajemy nale\u017cny ho\u0142d Bo\u017cej transcendencji. Osoba, kt\u00f3ra nie adoruje Boga, kt\u00f3ry na to zas\u0142uguje, jest jak dziecko, kt\u00f3re nie szanuje swoich rodzic\u00f3w, co w rezultacie odbija si\u0119 na tym dziecku bardzo niekorzystnie. Czy \u017ale b\u0119dzie, je\u015bli nazw\u0119 kogo\u015b takiego g\u0142upcem?<\/strong> i dalej: Zadanie Ko\u015bcio\u0142a to wyra\u017cenie tej tajemnicy Boskiej, ktor\u0105 przekaza\u0142 Jezus Chrystus i o jak\u0105 prosi ka\u017cdego z nas: „s\u0142ucha\u0107, przyj\u0105\u0107, uwierzy\u0107”. Niezb\u0119dne jest przy tym zachowanie norm liturgicznych, znaczy to tyle, \u017ce kap\u0142an nie mo\u017ce dodawa\u0107 lub odejmowa\u0107 nic z tego co by\u0142o ustalone w rycie. Bardzo cz\u0119sto g\u00f3r\u0119 bierze tzw. „zdrowy rozs\u0105dek” kap\u0142ana, kt\u00f3ry „wie lepiej” i stara si\u0119 dopasowa\u0107 liturgi\u0119 do swego widzimisi\u0119. Efektem jest improwizacja i nierzadko synkretyzm.<\/strong><\/p>\r\n

Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego w artykule 1183 nakazuje:<\/p>\r\n

Tabernakulum powinno by\u0107 umieszczone „w ko\u015bciele… w najbardziej godnym miejscu, z najwi\u0119ksz\u0105 czci\u0105” (Pawe\u0142 VI, enc. Mysterium fidei). Godna forma, w\u0142a\u015bciwe umieszczenie i zabezpieczenie tabernakulum (Por. Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 128) powinny sprzyja\u0107 adoracji Pana, rzeczywi\u015bcie obecnego w Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie o\u0142tarza.<\/strong><\/p>\r\n

S\u0142uga Bo\u017cy Pawe\u0142 VI w 1965 r. (a wi\u0119c ju\u017c po zako\u0144czeniu Drugiego Soboru Watyka\u0144skiego) w swej wspania\u0142ej encyklice Mysterium Fidei<\/a><\/span> napisa\u0142:<\/p>\r\n

„Ponadto niech [wierni] nie zaniedbuj\u0105 w ci\u0105gu dnia nawiedzenia Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu, kt\u00f3ry nale\u017cy przechowywa\u0107 w ko\u015bcio\u0142ach wedle przepis\u00f3w liturgicznych w miejscu najdostojniejszym i z najwi\u0119ksz\u0105 czci\u0105, jako \u017ce jest ono dowodem wdzi\u0119czno\u015bci, por\u0119k\u0105 mi\u0142o\u015bci i obowi\u0105zkiem nale\u017cnej czci wzgl\u0119dem Chrystusa Pana w tym\u017ce Sakramencie obecnego.<\/strong><\/p>\r\n

Czy\u017c jest w katolickiej \u015bwi\u0105tyni miejsce dostojniejsze ni\u017c \u015brodek O\u0142tarza Wielkiego?<\/p>\r\n

W podobnym duchu wypowiadali si\u0119 dwaj poprzednicy Paw\u0142a VI:<\/p>\r\n

\u201eOd\u0142\u0105czenie tabernakulum od o\u0142tarza, to rozdzielenie dw\u00f3ch rzeczy, kt\u00f3re przez swe pochodzenie i natur\u0119 winny pozosta\u0107 zjednoczone\u201d<\/strong> (S\u0142uga Bo\u017cy Pius XII, Przem\u00f3wienie na Mi\u0119dzynarodowym Kongresie Liturgicznym, Asy\u017c-Rzym, 18-23 wrze\u015bnia 1956 r.)<\/p>\r\n

\u015aw. Jan M. Vianney (…) nocami d\u0142ugie i s\u0142odkie sp\u0119dza\u0142 godziny na adoracji Jezusa w Jego sakramencie mi\u0142o\u015bci. I w \u015bwi\u0119tym tabernakulum upatrywa\u0142 \u017ar\u00f3d\u0142o, z kt\u00f3rego stale czerpa\u0142 g\u00f3rne moce, jakimi od\u017cywia\u0142 i odnawia\u0142 osobist\u0105 pobo\u017cno\u015b\u0107 i kt\u00f3rymi zapewnia\u0142 skuteczno\u015b\u0107 swej apostolskiej pracy, tak dalece, \u017ce do wioski Ars za czas\u00f3w tego \u015bwi\u0119tego m\u0119\u017ca, mo\u017cna odnie\u015b\u0107 najs\u0142uszniej s\u0142awne s\u0142owa, kt\u00f3rymi Poprzednik Nasz, \u015b+p Pius XII opisa\u0142 chrze\u015bcija\u0144ska parafi\u0119: „O\u015brodkiem jest ko\u015bci\u00f3\u0142, o\u015brodkiem ko\u015bcio\u0142a tabernakulum, a u jego boku konfesjona\u0142, sk\u0105d przywraca si\u0119 chrze\u015bcija\u0144skiemu ludowi nadprzyrodzone \u017cycie lub zdrowie” (por. Discorsi e Radiomessaggio, t. 14, str. 452).<\/strong>
b\u0142. Jan XXIII, encyklika Sacerdoti nostri primordia<\/em><\/p>\r\n

Konstytucja o Liturgii \u015awi\u0119tej Drugiego Soboru Watyka\u0144skiego (1962 r.) nie wspomina o lokalizacji tabernakulum, czyli nie przewiduje \u017cadnych zmian.<\/p>\r\n

Pierwsza Instrukcja Wykonawcza Inter oecumenici<\/a><\/span> „o nale\u017cytym wykonywaniu Konstytucji o Liturgii \u015awi\u0119tej” (1964 r.) stwierdza:<\/p>\r\n

95. Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament nale\u017cy przechowywa\u0107 w mocnym i nieusuwalnym tabernakulum, umieszczonym na \u015brodku o\u0142tarza wielkiego, lub te\u017c bocznego, byleby naprawd\u0119 by\u0142 pi\u0119kny; albo – stosownie do uprawnionych zwyczaj\u00f3w*), kt\u00f3re w poszczeg\u00f3lnych wypadkach zatwierdza ordynariusz – tak\u017ce w innej cz\u0119\u015bci ko\u015bcio\u0142a, naprawd\u0119 dostojnej i bogato ozdobionej.<\/strong><\/p>\r\n

*) np. katedra na Wawelu czy ko\u015bci\u00f3\u0142 Mariacki w Krakowie, gdzie tabernakulum OD NIEPAMI\u0118TNYCH CZAS\u00d3W jest w kaplicy bocznej, zamiast w prezbiterium.<\/p>\r\n

Jak wiemy, „uprawnione zwyczaje” z wyj\u0105tku sta\u0142y si\u0119 powszechn\u0105 norm\u0105.<\/p>\r\n

Sapienti sat!<\/em><\/p>\r\n

Za: KRONIKA NOVUS ORDO<\/a> (<\/span>Wpisy z dnia: 7-8 pazdziernika 2006)<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Poniewa\u017c wielu nieuk\u00f3w (nierzadko znajduj\u0105cych si\u0119 wysoko w hierarchii Ko\u015bcio\u0142a katolickiego) upiera si\u0119 przy twierdzeniu i\u017c istnieje rzekomo nakaz celebrowania „twarz\u0105 do ludu”, w dodatku wprowadzony rzekomo przez Drugi Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, chcieliby\u015bmy niniejszym przypomnie\u0107 i\u017c jest to NIEPRAWDA i FA\u0141SZ. I pewnie dlatego w parafii Mauthausen – zamiast na O\u0142tarzu – Msze \u015bwi\u0119te odprawia si\u0119 […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[5],"tags":[119,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/617"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=617"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/617\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=617"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=617"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=617"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}