Dodano: 2012-08-14 9:31 pm<\/small><\/p>\r\n
W podnios\u0142ej homilii na Wniebowzi\u0119cie Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny \u015bw. Jan Damasce\u0144ski, \u017cyj\u0105cy na prze\u0142omie VII i VIII wieku, wo\u0142a\u0142: „Dzi\u015b skarb \u017cycia, g\u0142\u0119bina \u0142aski – nie wiem, jak mog\u0119 o tym odwa\u017cnie i \u015bmia\u0142o m\u00f3wi\u0107 – wchodzi w cie\u0144 o\u017cywczej \u015bmierci; bez boja\u017ani przyst\u0119puje do niej Ta, kt\u00f3ra zrodzi\u0142a jej Zwyci\u0119zc\u0119, je\u015bli wolno nazwa\u0107 \u015bmierci\u0105 Jej pe\u0142ne \u015bwi\u0119to\u015bci i \u017cycia odej\u015bcie. Jak bowiem mog\u0142a Ta, kt\u00f3ra by\u0142a dla wszystkich \u017ar\u00f3d\u0142em prawdziwego \u017cycia, podlega\u0107 \u015bmierci? S\u0142ucha ustanowionego przez Syna swego prawa i jako c\u00f3rka samego Adama poddaje si\u0119 ojcowskiemu wyrokowi, skoro b\u0119d\u0105cy \u017cyciem Jej Syn nie uchyli\u0142 si\u0119 od niej. Ale jako Matka \u017cywego Boga s\u0142usznie zostaje do Niego przeniesiona”.<\/p>\r\n
Za\u015bni\u0119cie czy Wniebowzi\u0119cie Maryi?<\/strong><\/p>\r\n Aczkolwiek dogmat o Wniebowzi\u0119ciu Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny zosta\u0142 ostatecznie sformu\u0142owany i og\u0142oszony przez Papie\u017ca Piusa XII w encyklice „Ad coeli Reginam” z 11 pa\u017adziernika 1954 r., jednak tradycja wczesnochrze\u015bcija\u0144ska wyznaj\u0105ca, \u017ce los Maryi po \u015bmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa r\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 od losu wszystkich innych matek, kt\u00f3re prze\u017cy\u0142y \u015bmier\u0107 swoich dzieci, si\u0119ga pierwszych sobor\u00f3w powszechnych.<\/p>\r\n Udokumentowany wzgl\u0105d na koniec \u017cycia Maryi pojawia si\u0119 ju\u017c w drugiej po\u0142owie IV w. w pismach Epifaniusza. Wkr\u00f3tce rozwin\u0119\u0142y si\u0119 i okrzep\u0142y dwie tradycje: jedna \u0142\u0105czy Wniebowzi\u0119cie Matki Jezusa z Jerozolim\u0105, a druga z Efezem. Obie trwaj\u0105 do dzisiaj jako wa\u017cne filary kultu maryjnego, niezwykle \u017cywego w Ko\u015bciele katolickim i prawos\u0142awnym. Paradoksalnie, istnienie i trwa\u0142o\u015b\u0107 obu odmiennych tradycji potwierdza prawd\u0119, \u017ce nigdzie na ziemi nie ma grobu Maryi ani Jej cia\u0142a. Wiara w Jej Wniebowzi\u0119cie stanowi jeden z podstawowych sk\u0142adnik\u00f3w pobo\u017cno\u015bci maryjnej oraz mariologii katolickiej.<\/p>\r\n Prawd\u0119 o absolutnie wyj\u0105tkowym ko\u0144cu doczesnego \u017cycia Maryi uzasadnia fakt, \u017ce Jezus, prawdziwy cz\u0142owiek i prawdziwy B\u00f3g, sprawi\u0142, i\u017c Jego Matka jako pierwsza z ludzi dost\u0105pi\u0142a wsp\u00f3\u0142uczestniczenia w \u017cyciu wiecznym, kt\u00f3re On wys\u0142u\u017cy\u0142 swoj\u0105 m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmierci\u0105 i chwalebnym zmartwychwstaniem. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zawsze \u0142\u0105czy\u0142 t\u0119 prawd\u0119 z wyznaniem, i\u017c Maryja jest Rodzicielk\u0105 Syna Bo\u017cego. Cia\u0142o Tej, z kt\u00f3rej narodzi\u0142 si\u0119 Jezus Chrystus, nie mog\u0142o dost\u0105pi\u0107 ska\u017cenia ani zniszczenia.<\/p>\r\n Zosta\u0142o uchronione od zmazy i skutk\u00f3w grzechu zar\u00f3wno w pocz\u0105tkach (Niepokalane Pocz\u0119cie Maryi, wolne od powszechno\u015bci grzechu pierworodnego), jak i u kresu doczesno\u015bci (Jej chwalebne Wniebowzi\u0119cie, wolne od \u015bmierci jako skutku grzechu pierworodnego). To prze\u015bwiadczenie zawsze nasuwa\u0142o pytanie o koniec ziemskiego \u017cycia Maryi, a zatem r\u00f3wnie\u017c o Jej los po \u015bmierci.<\/p>\r\n Wiara chrze\u015bcija\u0144ska odpowiada na to pytanie na dwa, wzajemnie uzupe\u0142niaj\u0105ce si\u0119, nie za\u015b wykluczaj\u0105ce, sposoby. W tradycji greckiej, czyli w tradycji Ko\u015bcio\u0142\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skiego Wschodu, dominuje pami\u0119\u0107 o Za\u015bni\u0119ciu Maryi. W pismach greckich Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a i pisarzy wczesnochrze\u015bcija\u0144skich natrafiamy na barwne opisy zako\u0144czenia doczesnego \u017cycia przez Maryj\u0119 i niezwykle uroczystego pogrzebu, w kt\u00f3rym uczestniczyli anio\u0142owie.<\/p>\r\n Wed\u0142ug tych przekaz\u00f3w, doczesne \u017cycie Maryi dope\u0142ni\u0142o si\u0119 na Syjonie, po czym Jej cia\u0142o zosta\u0142o przeniesione do podn\u00f3\u017ca G\u00f3ry Oliwnej, w pobli\u017cu Getsemani, czyli Ogr\u00f3jca. Jan Damasce\u0144ski utrwali\u0142 nast\u0119puj\u0105c\u0105 czcigodn\u0105 tradycj\u0119: „Zn\u00f3w poca\u0142unki i u\u015bciski, pochwa\u0142y i \u015bwi\u0119te hymny, \u0142zy i westchnienia. Tak naj\u015bwi\u0119tsze cia\u0142o z\u0142o\u017cono w chwalebnym i cennym grobie. St\u0105d po trzech dniach zosta\u0142o przeniesione do nieba!”.<\/p>\r\n Tradycja zachodnia, czyli Ko\u015bcio\u0142a \u0142aci\u0144skiego, wyznaje prawd\u0119 o Wniebowzi\u0119ciu Maryi. Nie uwypukla szczeg\u00f3\u0142\u00f3w obecnych w przekazach wschodnich, lecz k\u0142adzie nacisk na ostateczne przeznaczenie i wieczny los Matki Syna Bo\u017cego. Tre\u015bci\u0105 tej prawdy wiary jest, \u017ce Maryja umar\u0142a, czyli – tak samo jak Jej Syn – przesz\u0142a przez bram\u0119 \u015bmierci (\u0142ac. „transitus Mariae”, „przej\u015bcie Maryi”), w czym podzieli\u0142a los wszystkich potomk\u00f3w Adama, ale poniewa\u017c ostatnie s\u0142owo zawsze nale\u017cy do Boga, kt\u00f3ry jest Panem \u017cycia, z dusz\u0105 oraz cia\u0142em zosta\u0142a wzi\u0119ta do Nieba. Zatem \u015bmier\u0107 nie ma nad Ni\u0105 w\u0142adzy.<\/p>\r\n Nigdzie te\u017c na ziemi nie ma Jej grobu ani doczesnych szcz\u0105tk\u00f3w. Prawda o Wniebowzi\u0119ciu przypomina prawd\u0119 o Zmartwychwstaniu: do Grobu Jezusa pielgrzymujemy zupe\u0142nie inaczej ni\u017c do wszystkich innych grob\u00f3w. Odwiedziny cmentarzy uzasadnia fakt, \u017ce s\u0105 tam szcz\u0105tki naszych bliskich; gr\u00f3b Jezusa w Jerozolimie jest pusty i w\u0142a\u015bnie dlatego go odwiedzamy.<\/p>\r\n Wyznaj\u0105c wiar\u0119 we Wniebowzi\u0119cie Maryi, zdajemy sobie spraw\u0119, \u017ce przynale\u017cy Ona do rzeczywisto\u015bci \u017cycia z Bogiem, radykalnie odmiennej od doczesno\u015bci. Wzi\u0119ta do Nieba, pozostaje nasz\u0105 duchow\u0105 Matk\u0105, zapowiadaj\u0105c zarazem wieczny los wszystkich odkupionych i zbawionych. W Jerozolimie \u017cywa jest pami\u0119\u0107 obydwu tradycji: wschodniej i zachodniej. U podn\u00f3\u017ca G\u00f3ry Oliwnej znajduje si\u0119 prawos\u0142awny ko\u015bci\u00f3\u0142 Za\u015bni\u0119cia Maryi, kt\u00f3rego pocz\u0105tki si\u0119gaj\u0105 V w., natomiast nad Syjonem dominuje katolicka \u015bwi\u0105tynia pod tym samym wezwaniem, w kt\u00f3rej czci si\u0119 pami\u0119\u0107 Wniebowzi\u0119cia Matki Syna Bo\u017cego.<\/p>\r\n Historia \u015bwi\u0105tyni na Syjonie<\/strong><\/p>\r\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 Za\u015bni\u0119cia Maryi Panny na Syjonie ma d\u0142ug\u0105 i pi\u0119kn\u0105 histori\u0119. Wznosi si\u0119 na g\u00f3rze znanej jako Syjon, nieopodal Wieczernika, gdzie – zgodnie z pami\u0119ci\u0105 utrwalon\u0105 na kartach Dziej\u00f3w Apostolskich (1, 12-14) – Aposto\u0142owie wraz z Maryj\u0105 spotykali si\u0119 po zmartwychwstaniu Jezusa na wsp\u00f3lnej modlitwie. Razem oczekiwali zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3re zapocz\u0105tkowa\u0142o istnienie i dzia\u0142alno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n Wieczernik, „Matka wszystkich ko\u015bcio\u0142\u00f3w”, by\u0142 miejscem, w kt\u00f3rym gromadzili si\u0119 chrze\u015bcijanie jerozolimscy na sprawowanie Eucharystii. Przebywa\u0142a z nimi r\u00f3wnie\u017c Maryja, kt\u00f3ra znalaz\u0142a tu schronienie i go\u015bcin\u0119 do ko\u0144ca swego ziemskiego \u017cycia, czyli do dnia „Za\u015bni\u0119cia” b\u0105d\u017a „Przej\u015bcia”, sprawionego przez Boga. T\u0119 tradycj\u0119 potwierdza Sofroniusz, \u017cyj\u0105cy w pierwszej po\u0142owie VII w. patriarcha Jerozolimy. Uczyni\u0142 to w kontek\u015bcie najazdu arabskich muzu\u0142man\u00f3w, kt\u00f3rzy przez kilkana\u015bcie nast\u0119pnych stuleci zaw\u0142adn\u0119li Ziemi\u0105 \u015awi\u0119t\u0105. Wobec gro\u017aby zniszczenia chrze\u015bcija\u0144skich sanktuari\u00f3w pojawi\u0142a si\u0119 pilna potrzeba, by do\u0142o\u017cy\u0107 wszelkich stara\u0144 w celu ustrze\u017cenia i przetrwania za\u0142o\u017cycielskiej pami\u0119ci. W pi\u0119knym hymnie opiewaj\u0105cym mistyczn\u0105 rol\u0119 i wielko\u015b\u0107 „\u015awi\u0119tego Syjonu” patriarcha Sofroniusz wzmiankuje kamie\u0144, na kt\u00f3rym przed \u015bmierci\u0105 spoczywa\u0142a Matka Jezusa.<\/p>\r\n Z pocz\u0105tkiem XII w., gdy w rezultacie wypraw krzy\u017cowych Ziemia \u015awi\u0119ta zosta\u0142a na pewien czas odzyskana przez chrze\u015bcijan, w s\u0105siedztwie Wieczernika wzniesiono bazylik\u0119, w kt\u00f3rej czczono pami\u0119\u0107 Za\u015bni\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. W jej p\u00f3\u0142nocnej nawie mie\u015bci\u0142a si\u0119 kaplica z wyznaniem wiary nawi\u0105zuj\u0105cym do dawnych i czcigodnych tradycji: „Exaltata est Santa Dei Genitrix super choros Angelorum” – „\u015awi\u0119ta Bo\u017ca Rodzicielka zosta\u0142a wyniesiona ponad ch\u00f3ry Anio\u0142\u00f3w”. Dobrze wida\u0107, \u017ce przywileje Maryi s\u0105 \u0142\u0105czone z Jej godno\u015bci\u0105 Matki Syna Bo\u017cego.<\/p>\r\n Od XIII w. przegrana krzy\u017cowc\u00f3w oznacza\u0142a wielowiekowe rz\u0105dy muzu\u0142man\u00f3w, podczas kt\u00f3rych bazylika i kaplica popad\u0142y w ruin\u0119 i nie mog\u0142y zosta\u0107 odbudowane. Po 1516 r. Ziemia \u015awi\u0119ta znalaz\u0142a si\u0119 pod panowaniem tureckim.<\/p>\r\n Pami\u0119\u0107 Za\u015bni\u0119cia Matki Bo\u017cej krzewiono i czczono w prawos\u0142awnej \u015bwi\u0105tyni u st\u00f3p G\u00f3ry Oliwnej. W 1898 r. przyby\u0142 do Jerozolimy niemiecki cesarz Wilhelm II. B\u0119d\u0105c go\u015bciem su\u0142tana Abdul Hamida, zosta\u0142 zaproszony na uroczyst\u0105 uczt\u0119, podczas kt\u00f3rej dokonano wzajemnej wymiany dar\u00f3w. Su\u0142tan, zgodnie z \u017cyczeniem cesarza, podarowa\u0142 mu kawa\u0142ek gruntu na Syjonie, natomiast cesarz odwzajemni\u0142 ow\u0105 hojno\u015b\u0107 fontann\u0105, kt\u00f3ra zosta\u0142a umieszczona w pobli\u017cu Hagia Sofia w Stambule.<\/p>\r\n Wilhelm II od razu przekaza\u0142 cenny grunt katolikom. Jego zagospodarowaniem zaj\u0119\u0142o si\u0119 stowarzyszenie „Pro Palaestina”, maj\u0105ce swoj\u0105 siedzib\u0119 w Kolonii, kt\u00f3rego statutowy cel stanowi\u0142a ochrona chrze\u015bcija\u0144skiego dziedzictwa religijnego i kulturowego na terenie Ziemi \u015awi\u0119tej. Natychmiast przyst\u0105piono do dzie\u0142a i ju\u017c w 1900 r. po\u0142o\u017cono kamie\u0144 w\u0119gielny pod okaza\u0142\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119.<\/p>\r\n W kr\u00f3tkim czasie zebrano fundusze i przygotowano niezb\u0119dne projekty. Wystarczy\u0142o pi\u0119\u0107 lat, by bazylika by\u0142a gotowa. Opiek\u0119 nad budowl\u0105 powierzono benedyktynom z Beuron, kt\u00f3rzy obj\u0119li j\u0105 w posiadanie kilka dni przed uroczysto\u015bci\u0105 Zwiastowania Pa\u0144skiego w 1906 roku. Konsekracja \u015bwi\u0105tyni mia\u0142a miejsce 10 kwietnia 1910 r., a 16 lat p\u00f3\u017aniej klasztor zosta\u0142 podniesiony do godno\u015bci opactwa.<\/p>\r\n Przez ca\u0142y czas trwa\u0142y intensywne prace nad wyposa\u017caniem i ozdabianiem wa\u017cnego sanktuarium. Po utworzeniu pa\u0144stwa Izrael w maju 1948 r. na Syjonie przebiega\u0142a granica mi\u0119dzy Izraelem a Jordani\u0105. Podczas wojny \u017cydowsko-arabskiej ko\u015bci\u00f3\u0142 Za\u015bni\u0119cia Matki Bo\u017cej zosta\u0142 w 1949 r. zbombardowany i uleg\u0142 powa\u017cnym zniszczeniom. W obawie o jego przysz\u0142o\u015b\u0107 dwa lata p\u00f3\u017aniej, w 1951 r., Stolica Apostolska przej\u0119\u0142a nad nim bezpo\u015bredni\u0105 jurysdykcj\u0119.<\/p>\r\n Prace renowacyjne zosta\u0142y przerwane, gdy w 1967 r. wybuch\u0142 kolejny konflikt mi\u0119dzy Izraelem i jego s\u0105siadami. \u015awi\u0105tynia zosta\u0142a ponownie zbombardowana i ucierpia\u0142a jeszcze bardziej ni\u017c podczas poprzednich nalot\u00f3w. Znowu podj\u0119to prace naprawcze i renowacyjne, starannie przywracaj\u0105c ko\u015bcio\u0142owi dawn\u0105 \u015bwietno\u015b\u0107 i bogato go wyposa\u017caj\u0105c. W ostatnich latach, ponownie odbudowany i upi\u0119kszony, jest celem niezliczonych pielgrzymek, kt\u00f3rych uczestnicy odwiedzaj\u0105 Ziemi\u0119 \u015awi\u0119t\u0105.<\/p>\r\n Wygl\u0105d sanktuarium<\/strong><\/p>\r\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 Za\u015bni\u0119cia Matki Bo\u017cej jest widoczny niemal z ka\u017cdego miejsca w Jerozolimie. Stanowi wi\u0119c doskonale rozpoznawalny punkt w panoramie Miasta \u015awi\u0119tego, swoisty drogowskaz, kt\u00f3ry pomaga zlokalizowa\u0107 inne wa\u017cne miejsca \u015bwi\u0119te i pami\u0105tki.<\/p>\r\n Patrz\u0105c z G\u00f3ry Oliwnej, Syjon z okaza\u0142ym ko\u015bcio\u0142em wzniesionym na terenie podarowanym Wilhelmowi II, znajduje si\u0119 na lewo od Wzg\u00f3rza \u015awi\u0105tynnego, na kt\u00f3rym dominuje Kopu\u0142a Ska\u0142y (znana jako tzw. Meczet Omara), zbudowana na miejscu dawnej \u015bwi\u0105tyni jerozolimskiej.<\/p>\r\n Obok ko\u015bcio\u0142a wida\u0107 wie\u017c\u0119 minaretu zbudowanego kilka stuleci temu, kt\u00f3ra przetrwa\u0142a do naszych czas\u00f3w jako \u015bwiadectwo rywalizacji i konfrontacji ze strony islamu. Trzeba nadmieni\u0107, \u017ce r\u00f3wnie\u017c \u017bydzi zaznaczaj\u0105 tam swoj\u0105 obecno\u015b\u0107, co wida\u0107 przede wszystkim w umiejscowieniu pod Wieczernikiem symbolicznego grobu Dawida, czczonego zw\u0142aszcza przez wyznawc\u00f3w judaizmu ortodoksyjnego.<\/p>\r\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 Za\u015bni\u0119cia Matki Bo\u017cej ma kszta\u0142t rotundy wzniesionej w stylu roma\u0144skim. Zwie\u0144czony pot\u0119\u017cn\u0105 sto\u017ckowat\u0105 wie\u017c\u0105, nawi\u0105zuje do kszta\u0142tu i wygl\u0105du bazyliki w Akwizgranie, w kt\u00f3rej przez stulecia odbywa\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci koronacyjne w\u0142adc\u00f3w z dynastii Karoling\u00f3w oraz ich nast\u0119pc\u00f3w.<\/p>\r\n Surowa roma\u0144ska architektura jest dzie\u0142em H. Renarda z Kolonii, kt\u00f3ry odwzorowywa\u0142 w ten spos\u00f3b potr\u00f3jn\u0105 funkcj\u0119 najstarszych chrze\u015bcija\u0144skich budowli sakralnych w Ziemi \u015awi\u0119tej: by\u0142y to sanktuaria, a zarazem twierdze i hospicja dla przybywaj\u0105cych pielgrzym\u00f3w. Przed ko\u015bcio\u0142em jest niewielki dziedziniec, prowadz\u0105cy do \u015bwi\u0105tyni oraz do opactwa. Wszystko jest utrzymane w spos\u00f3b przypominaj\u0105cy budowle sakralne na terenie Niemiec, co wzmacniaj\u0105 liczne akcenty w wystroju, a tak\u017ce panuj\u0105cy klimat duchowy i nastr\u00f3j modlitewny.<\/p>\r\n Monumentalna budowla posiada dwa poziomy. Posadzka, absyda i boczne kaplice ko\u015bcio\u0142a g\u00f3rnego s\u0105 ozdobione mozaikami, a tak\u017ce dekoracjami z br\u0105zu. Najpi\u0119kniejsza mozaika, a jednocze\u015bnie najwi\u0119ksza pod wzgl\u0119dem powierzchni w ca\u0142ej Ziemi \u015awi\u0119tej, przedstawia Maryj\u0119 jako Bogarodzic\u0119. Czyni to wed\u0142ug standard\u00f3w typowych dla tradycji greckiej, pokazuj\u0105c Maryj\u0119 z Jezusem na r\u0119ku, z dodaniem greckich liter skr\u00f3tu urobionego od Mater Theou (Matka Bo\u017ca). W ten spos\u00f3b podkre\u015bla si\u0119 to, co stanowi fundament wiary we wniebowzi\u0119cie Maryi, uwypuklaj\u0105c Bo\u017ce Macierzy\u0144stwo jako najbardziej zasadniczy rys Jej godno\u015bci.<\/p>\r\n Mozaiki posadzki w ko\u015bciele g\u00f3rnym przedstawiaj\u0105 symbole Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej i wyznanie wiary wyra\u017cone w alfabecie greckim i \u0142aci\u0144skim, znaki zodiaku i nazwy miesi\u0119cy, a tak\u017ce imiona biblijnych prorok\u00f3w wi\u0119kszych i mniejszych oraz Aposto\u0142\u00f3w. Ca\u0142o\u015b\u0107 eksponuje i podkre\u015bla jedno\u015b\u0107 Bo\u017cego dzie\u0142a stworzenia i zbawienia \u015bwiata oraz porz\u0105dku naturalnego i nadprzyrodzonego, kt\u00f3ra znalaz\u0142a potwierdzenie w \u017cyciu i losie Maryi.<\/p>\r\n Boczne kaplice nawi\u0105zuj\u0105 do \u015bwi\u0119tych patron\u00f3w Niemiec, mi\u0119dzy innymi do Brunona z Kwerfurtu, a tak\u017ce do Moj\u017cesza, czo\u0142owego bohatera wiary Starego Testamentu. W\u0105skie schody po lewej stronie prowadz\u0105 w d\u00f3\u0142, do koncentrycznej krypty. Stale panuje w niej p\u00f3\u0142mrok sprzyjaj\u0105cy skupieniu i modlitwie. Na \u015brodku, pod symbolicznym baldachimem, znajduje si\u0119 naturalnych rozmiar\u00f3w figura Matki Bo\u017cej zapadaj\u0105cej w sen. Twarz Maryi jest przepe\u0142niona b\u0142ogim spokojem, w kt\u00f3rym wida\u0107 obecno\u015b\u0107 nowego, nieprzemijaj\u0105cego \u017cycia. Nad figur\u0105, po wewn\u0119trznej stronie baldachimu, umieszczono wyobra\u017cenia kilku kobiet biblijnego Izraela, stanowi\u0105cych starotestamentow\u0105 prefiguracj\u0119 Matki Syna Bo\u017cego: Ewa, Miriam, Jael, Debora, Rut, Estera i Judyta.<\/p>\r\n Przewodnicy obja\u015bniaj\u0105 pielgrzymom miejsce i rol\u0119 tych kobiet w historii zbawienia. Figur\u0119 otacza balustrada z kl\u0119cznikami przeznaczonymi do modlitwy i medytacji, zar\u00f3wno zbiorowej, jak i indywidualnej.<\/p>\r\n Na \u015bcianach krypty znajduj\u0105 si\u0119 niewielkie o\u0142tarze nawi\u0105zuj\u0105ce do sanktuari\u00f3w maryjnych w krajach niemieckiego obszaru j\u0119zykowego. Jest w\u015br\u00f3d nich o\u0142tarz austriacki i w\u0119gierski, a tak\u017ce egzotyczny o\u0142tarz Wybrze\u017ca Ko\u015bci S\u0142oniowej, kt\u00f3re niegdy\u015b by\u0142o niemieck\u0105 koloni\u0105.<\/p>\r\n Od Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 serca i oczy Polak\u00f3w raduje o\u0142tarz polski z wizerunkiem Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej oraz \u015bwi\u0119tych patron\u00f3w Polski. Zatrzymuj\u0105 si\u0119 przed nim ze wzruszeniem i na modlitw\u0119 liczni pielgrzymi, dla kt\u00f3rych jest to wymowny znak \u0142\u0105czno\u015bci z Jasn\u0105 G\u00f3r\u0105 i Ojczyzn\u0105.<\/p>\r\n Na prawo od „naszego” o\u0142tarza od kilku lat zosta\u0142a urz\u0105dzona niewielka, lecz pi\u0119kna i nastrojowa kaplica. Blisko\u015b\u0107 Wieczernika, w kt\u00f3rym wci\u0105\u017c nie mo\u017cna, niestety, sprawowa\u0107 Eucharystii, i wzgl\u0105d na wyznawane z g\u0142\u0119bok\u0105 wiar\u0105 Wniebowzi\u0119cie Maryi sprawiaj\u0105, \u017ce ta nowa kaplica sta\u0142a si\u0119 ulubionym miejscem ufnej i \u017carliwej modlitwy.<\/p>\r\n ***<\/strong><\/p>\r\n Pielgrzymowanie do Ziemi \u015awi\u0119tej \u015bladami Jezusa Chrystusa, Maryi i Aposto\u0142\u00f3w jest potrzebne i wa\u017cne, s\u0142u\u017cy bowiem ocaleniu bezcennych sk\u0142adnik\u00f3w historii i geografii zbawienia. Warto jednak i trzeba pami\u0119ta\u0107 o tym, co w swej homilii na Wniebowzi\u0119cie Matki Bo\u017cej powiedzia\u0142 \u015bw. Jan Damasce\u0144ski: „C\u00f3\u017c powiemy przy grobie? Twa \u0142aska jest niewyczerpana i wieczna, lecz moc Boska i dobrodziejstwa Bo\u017cej Matki nie s\u0105 ograniczone miejscem. Gdyby bowiem ogranicza\u0142y si\u0119 tylko do grobu, niewielu mog\u0142oby si\u0119 cieszy\u0107 Bo\u017cym darem. Tymczasem rozlewa si\u0119 on szeroko we wszystkich miejscach \u015bwiata. Wybiegajmy wi\u0119c cz\u0119sto sw\u0105 my\u015bl\u0105 do Bogarodzicy”.<\/p>\r\n Ks. prof. Waldemar Chrostowski<\/em><\/strong>
\r\nbiblista, Uniwersytet Stefana Kardyna\u0142a Wyszy\u0144skiego<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Dodano: 2012-08-14 9:31 pm W podnios\u0142ej homilii na Wniebowzi\u0119cie Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny \u015bw. Jan Damasce\u0144ski, \u017cyj\u0105cy na prze\u0142omie VII i VIII wieku, wo\u0142a\u0142: „Dzi\u015b skarb \u017cycia, g\u0142\u0119bina \u0142aski – nie wiem, jak mog\u0119 o tym odwa\u017cnie i \u015bmia\u0142o m\u00f3wi\u0107 – wchodzi w cie\u0144 o\u017cywczej \u015bmierci; bez boja\u017ani przyst\u0119puje do niej Ta, kt\u00f3ra zrodzi\u0142a jej Zwyci\u0119zc\u0119, […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119,218],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/59768"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=59768"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/59768\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=59768"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=59768"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=59768"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}