{"id":59734,"date":"2012-08-14T13:24:18","date_gmt":"2012-08-14T18:24:18","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=59734"},"modified":"2012-08-14T13:26:03","modified_gmt":"2012-08-14T18:26:03","slug":"w-rocznice-smierci-rycerza-niepokalanej-magdalena-zuraw","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=59734","title":{"rendered":"W rocznic\u0119 \u015bmierci Rycerza Niepokalanej – Magdalena \u0179uraw<\/em>"},"content":{"rendered":"

Pod koniec lipca 1941 r., w obozie koncentracyjnym Auschwitz Niemcy wytypowali co dziesi\u0105tego wi\u0119\u017ania na \u015bmier\u0107 g\u0142odow\u0105. Przyzwyczajony do g\u0142odu ojciec Maksymilian Kolbe przetrwa\u0142 ponad dwa tygodnie bez chleba i wody. Zniecierpliwieni esesmani 14 sierpnia 1941 roku u\u015bmiercili go zastrzykiem fenolu. <\/strong><\/p>\r\n

\"\"Na pocz\u0105tku ubieg\u0142ego wieku w umy\u015ble brata Maksymiliana Kolbe zrodzi\u0142a si\u0119 idea stowarzyszenia, kt\u00f3re w wyj\u0105tkowy spos\u00f3b s\u0142u\u017cy\u0142oby Matce Boskiej. To z niej sw\u00f3j pocz\u0105tek ma zas\u0142u\u017cone pismo \u201eRycerz Niepokalanej\u201d oraz Niepokalan\u00f3w – najwi\u0119kszy zesp\u00f3\u0142 klasztorny na \u015bwiecie.<\/p>\r\n

Podczas medytacji w kaplicy rzymskiego kolegium 20 stycznia 1917 r. nikomu nieznany brat Maksymilian do\u015bwiadczy\u0142 rzeczy absolutnie wyj\u0105tkowej. Sp\u0142yn\u0119\u0142o na niego natchnienie, kt\u00f3re wskaza\u0142o, co nale\u017cy zrobi\u0107, aby pozyska\u0107 dla Boga zb\u0142\u0105kane dusze.<\/p>\r\n

Tak w umy\u015ble zakonnika narodzi\u0142 si\u0119 pomys\u0142 powo\u0142ania religijnego stowarzyszenia nazwanego Milicj\u0105 Niepokalanej (przemianowanego p\u00f3\u017aniej na Rycerstwo Niepokalanej), a nast\u0119pnie – idea drukowania po\u015bwi\u0119conego Matce Bo\u017cej miesi\u0119cznika, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by by\u0107 dostarczany do dom\u00f3w mo\u017cliwie jak najwi\u0119kszej liczby wiernych.
<\/strong><\/p>\r\n

Nikt nie spodziewa\u0142 si\u0119 takiego sukcesu<\/strong><\/p>\r\n

By\u0142 rok 1922. Prze\u0142o\u017cony 28-letniego w\u00f3wczas o. Kolbego o. Alojzy Karwacki wyrazi\u0142 zgod\u0119 na powstanie wymarzonego przez m\u0142odego zakonnika pisma, ale zastrzeg\u0142, \u017ce nie wolno mu na ten cel zaci\u0105ga\u0107 jakichkolwiek po\u017cyczek, nawet z kasy konwentu. Miesi\u0119cznik – kt\u00f3ry powsta\u0142 praktycznie ze sk\u0142adek p\u0142aconych przez cz\u0142onk\u00f3w Milicji Niepokalanej – nazwano \u201eRycerzem Niepokalanej\u201d. Pierwszy numer mia\u0142 16 stron i nie posiada\u0142 nawet ok\u0142adki. Nak\u0142ad wyni\u00f3s\u0142 3 tysi\u0105ce egzemplarzy i rozes\u0142ano go do ka\u017cdego z cz\u0142onk\u00f3w stowarzyszenia. Czytelnicy – zorientowawszy si\u0119, \u017ce redaktorom chodzi nie o szybki zarobek, lecz o \u201enawr\u00f3cenie i u\u015bwi\u0119cenie, a przez to uszcz\u0119\u015bliwienie dusz\u201d, pospieszyli z pomoc\u0105.<\/p>\r\n

Chory na gru\u017alic\u0119 o. Kolbe zosta\u0142 w tym czasie skierowany na wypoczynek do Mszany Dolnej. Wtedy te\u017c okaza\u0142o si\u0119, \u017ce z klasztoru franciszka\u0144skiego w Grodnie usuni\u0119to szko\u0142\u0119 i s\u0105 tam wolne sale do zagospodarowania. 20 pa\u017adziernika 1922 r. o. Maksymilian, pe\u0142en nowych si\u0142 do pracy, przeprowadzi\u0142 si\u0119 tam wraz ze swoj\u0105 gazet\u0105. Ca\u0142e wydawnictwo zmie\u015bci\u0142o si\u0119 w jednej walizce.<\/p>\r\n

Wraz ze wzrostem cen za us\u0142ugi drukarskie zaistnia\u0142a jednak konieczno\u015b\u0107 kupienia w\u0142asnej maszyny. Ojciec Kolbe nie mia\u0142 na to odpowiednich funduszy. Jednak tym razem pom\u00f3g\u0142 sam prowincja\u0142; za ofiarowane przez niego pieni\u0105dze o. Maksymilian m\u00f3g\u0142 zakupi\u0107 pierwszy wi\u0119kszy sprz\u0119t niezb\u0119dny do samodzielnego drukowania \u201eRycerza\u201d u Si\u00f3str Magdalenek w \u0141agiewnikach.<\/p>\r\n

Ca\u0142a administracja miesi\u0119cznika sk\u0142ada\u0142a si\u0119 w tamtym okresie zaledwie z trzech os\u00f3b: ojca Kolbe, brata zakonnego i kandydata do klasztoru. Poniewa\u017c za\u015b wydawnictwo przeniesiono w miejsce, gdzie nie by\u0142o w\u00f3wczas wystarczaj\u0105co silnego pr\u0105du, mog\u0105cego nap\u0119dza\u0107 maszyn\u0119, nowe urz\u0105dzenie musia\u0142o by\u0107 poruszane r\u0119cznie. Do wydrukowania miesi\u0119cznika o nak\u0142adzie wynosz\u0105cym ju\u017c 5 tys. egz. i obj\u0119to\u015bci p\u00f3\u0142 arkusza trzeba by\u0142o wykona\u0107 60 tysi\u0119cy obrot\u00f3w korb\u0105. Robi\u0142o to w\u0142a\u015bnie tych trzech ludzi\u2026<\/p>\r\n

Zwalczaj\u0105c kolejne przeciwno\u015bci, o. Kolbe odnosi\u0142 du\u017ce sukcesy. Czytelnik\u00f3w przybywa\u0142o niemal\u017ce z ka\u017cdym dniem. W 1924 r., dwa lata po wydaniu pierwszego numeru, nak\u0142ad \u201eRycerza\u201d wzr\u00f3s\u0142 do ponad 12 tysi\u0119cy. W maju 1925 r. wynosi\u0142 ju\u017c 30 tys., w grudniu 1926 r. pismo liczy\u0142o 44 strony i wysz\u0142o w 65 000 egzemplarzy. Uda\u0142o si\u0119 kupi\u0107 kolejne maszyny i silnik nap\u0119dzaj\u0105cy.<\/p>\r\n

Dziewi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej o. Kolbe wydawa\u0142 ju\u017c dziennik katolicki, kt\u00f3rego nak\u0142ad doszed\u0142 do liczby 135 000 w dni powszednie i 230 000 w \u015bwi\u0105teczne. W 1933 liczba ta wzros\u0142a do 680 000, za\u015b w latach 1938-39 do 800 tysi\u0119cy sztuk! Nak\u0142ad \u201eRycerzyka Niepokalanej\u201d (wydawanego dla dzieci) w przeddzie\u0144 wojny wynosi\u0142 ponad 220 000, a \u201eMa\u0142ego Dziennika\u201d ponad 130 000 w dni powszednie i 225 000 w niedziele.
<\/strong><\/p>\r\n

Najwi\u0119kszy klasztor na \u015bwiecie<\/strong><\/p>\r\n

Nies\u0142ychanie szybki rozw\u00f3j wydawnictwa i samego stowarzyszenia, kt\u00f3re w roku 1927 mia\u0142o ju\u017c w Polsce 85 tysi\u0119cy cz\u0142onk\u00f3w, zrodzi\u0142y potrzeb\u0119 wyprowadzenia si\u0119 z Grodna i za\u0142o\u017cenia osobnego klasztoru albo przynajmniej utworzenia zabudowa\u0144 s\u0142u\u017c\u0105cych wy\u0142\u0105cznie wydawnictwu.<\/p>\r\n

13 czerwca 1927 r., na odpu\u015bcie \u015bw. Antoniego w klasztorze Franciszkan\u00f3w w Grodnie, o. Maksymilian pozna\u0142 ksi\u0119dza, kt\u00f3ry us\u0142yszawszy o planach za\u0142o\u017cenia klasztoru, postanowi\u0142 pom\u00f3c. Ks. Ciborowski postara\u0142 si\u0119 o spotkanie o. Kolbe z pe\u0142nomocnikiem ksi\u0119cia Druckiego-Lubeckiego. Ksi\u0105\u017c\u0119 parcelowa\u0142 w\u00f3wczas swoje dobra w Teresinie pod Warszaw\u0105.<\/p>\r\n

Pe\u0142nomocnik przekonany o s\u0142uszno\u015bci sprawy przed\u0142o\u017cy\u0142 j\u0105 i popar\u0142 u ksi\u0119cia. Ten spotka\u0142 si\u0119 z o. Maksymilianem, podarowa\u0142 mu pi\u0119\u0107 morg\u00f3w pola i poprosi\u0142, aby franciszkanin sam wybra\u0142 miejsce, jakie b\u0119dzie mu najbardziej odpowiada\u0142o.<\/p>\r\n

Wybrana ziemia musia\u0142a otrzyma\u0107 swoj\u0105 nazw\u0119. Zastanawiano si\u0119 nad \u201eGrodem Maryi\u201d albo \u201eGrodem Niepokalanej\u201d. Ojciec prowincja\u0142 zaproponowa\u0142: \u201eNiepokalan\u00f3w\u201d. Tak te\u017c zosta\u0142o.<\/p>\r\n

Zabudowania powstawa\u0142y z najta\u0144szych dost\u0119pnych materia\u0142\u00f3w. Pracowali i franciszkanie, i ludzie mieszkaj\u0105cy w Teresinie. Starsza kobieta przygarn\u0119\u0142a braci pod sw\u00f3j dach, gotowa\u0142a im obiady, jaki\u015b staruszek wozi\u0142 w\u0142asnym wozem deski ze stacji, pomaga\u0142 im \u017co\u0142nierz na urlopie oraz ma\u0142y ch\u0142opiec, kt\u00f3ry zjawia\u0142 si\u0119 ka\u017cdego dnia ze swoj\u0105 \u0142opatk\u0105 i nak\u0142ada\u0142 ziemi\u0119 na w\u00f3z. W sze\u015b\u0107 tygodni stan\u0119\u0142y najpotrzebniejsze budynki, jeszcze bez okien. By\u0142 koniec pa\u017adziernika. Miesi\u0105c trwa\u0142y przygotowania do przeprowadzki – rozmontowywanie, pakowanie sprz\u0119tu, \u0142adowanie ich do wagon\u00f3w kolejowych.<\/p>\r\n

7 grudnia 1927 r. w wigili\u0119 \u015bwi\u0119ta Niepokalanego Pocz\u0119cia odby\u0142o si\u0119 po\u015bwi\u0119cenie wydawnictwa przez o. prowincja\u0142a. Zjawili si\u0119 ksi\u0119\u017ca proboszczowie s\u0105siednich parafii, wojewoda warszawski, starosta z Sochaczewa, administrator maj\u0105tku w Teresinie, komendant policji, w\u00f3jt gminy i liczni wierni. Po Mszy \u015bwi\u0119tej uruchomiono maszyny.<\/p>\r\n

Wieczorem o. Kolbe zamkn\u0105\u0142 bram\u0119 i na\u0142o\u017cy\u0142 klauzul\u0119 papiesk\u0105 – do wybuchu wojny progu zakonu nie przekroczy\u0142a \u017cadna kobieta. W Niepokalanowie by\u0142o w\u00f3wczas 22 ojc\u00f3w i 18 braci. Szybko przekonano si\u0119, \u017ce kap\u0142an\u00f3w jest za ma\u0142o i z czasem nie mo\u017cna b\u0119dzie sprosta\u0107 pracy wydawniczej. Zdecydowano si\u0119 za\u0142o\u017cy\u0107 internat dla ch\u0142opc\u00f3w, przygotowuj\u0105cy ich do stanu zakonnego. 16 wrze\u015bnia 1929 r. pojawili si\u0119 w nim pierwsi studenci.<\/p>\r\n

Wraz z internatem rozrasta\u0142 si\u0119 sam Niepokalan\u00f3w, kt\u00f3ry od chwili pojawienia si\u0119 student\u00f3w zacz\u0105\u0142 przekszta\u0142ca\u0107 si\u0119 z zagrody w miasto. Gdy internat wymaga\u0142 rozbudowania, ksi\u0105\u017c\u0119 Drucki-Lubecki podarowa\u0142 kolejne tereny pod zabudow\u0119 – ofiarowywa\u0142 ziemi\u0119 w miar\u0119 potrzeby a\u017c do wybuchu wojny. Prze\u0142o\u017cony prowincji na corocznej wizytacji napisa\u0142 w aktach klasztoru: Zasz\u0142y tu zmiany bardzo du\u017ce pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem. Niepokalan\u00f3w szybko si\u0119 rozwija. Rodzina zakonna sk\u0142ada si\u0119 z 83 cz\u0142onk\u00f3w… nadto w tym roku zosta\u0142 tu za\u0142o\u017cony internat: 32 ch\u0142opc\u00f3w. Duch zakonny dobry – prawdziwie franciszka\u0144ski. Prostota, pokora, ub\u00f3stwo, bratnia mi\u0142o\u015b\u0107, po\u015bwi\u0119cenie w\u0142asnego „ja” bez zastrze\u017ce\u0144, praca dla Niepokalanej cz\u0119stokro\u0107 posuni\u0119ta a\u017c do heroizmu: oto znamiona cechuj\u0105ce naszych tu Braci\u2026 Pomimo prze\u0142adowania prac\u0105 nie zauwa\u017cyli\u015bmy tu smutku czy przygn\u0119bienia, ale rado\u015b\u0107 i wesele. My\u015bl, \u017ce dla Niepokalanej pracuj\u0105 dodaje im si\u0142 i ducha<\/em>.<\/p>\r\n

W przeddzie\u0144 wybuchu II wojny \u015bwiatowej Niepokalan\u00f3w by\u0142 najwi\u0119kszym klasztorem na \u015bwiecie z 700 zakonnikami i kandydatami, ale dzia\u0142alno\u015b\u0107 o. Kolbe nie ograniczy\u0142a si\u0119 wy\u0142\u0105cznie do Polski. Japo\u0144ski odpowiednik \u201eRycerza\u201d – \u201eSeibo no Kishi\u201d (\u201eRycerz Maryi-bez-grzechu\u201d), pierwsze katolickie czasopismo w historii Japonii – zosta\u0142 za\u0142o\u017cony przez o. Maksymiliana w Nagasaki w 1930 r. Powsta\u0142 tam r\u00f3wnie\u017c odpowiednik Niepokalanowa.<\/p>\r\n

W 1931 roku o. Maksymilian Kolbe otworzy\u0142 w Japonii nowicjat, a w 1936 roku ma\u0142e seminarium. Jego zapa\u0142 misjonarski ogarn\u0105\u0142 tak\u017ce Chiny, Indie, Syri\u0119, Egipt i Maroko. Gdy wr\u00f3ci\u0142 do Polski, za\u0142o\u017cy\u0142 w Niepokalanowie w\u0142asn\u0105 radiostacj\u0119 i zamierza\u0142 utworzy\u0107 telewizj\u0119. Plany pokrzy\u017cowa\u0142 mu jednak wybuch wojny.<\/p>\r\n

Magdalena \u0179uraw<\/em><\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Pod koniec lipca 1941 r., w obozie koncentracyjnym Auschwitz Niemcy wytypowali co dziesi\u0105tego wi\u0119\u017ania na \u015bmier\u0107 g\u0142odow\u0105. Przyzwyczajony do g\u0142odu ojciec Maksymilian Kolbe przetrwa\u0142 ponad dwa tygodnie bez chleba i wody. Zniecierpliwieni esesmani 14 sierpnia 1941 roku u\u015bmiercili go zastrzykiem fenolu. Na pocz\u0105tku ubieg\u0142ego wieku w umy\u015ble brata Maksymiliana Kolbe zrodzi\u0142a si\u0119 idea stowarzyszenia, kt\u00f3re […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119,190],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/59734"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=59734"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/59734\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=59734"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=59734"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=59734"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}