{"id":57886,"date":"2012-06-20T10:00:22","date_gmt":"2012-06-20T15:00:22","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=57886"},"modified":"2012-06-20T10:00:22","modified_gmt":"2012-06-20T15:00:22","slug":"stamtad-przyjdzie-sadzic-zywych-i-umarlych-o-benedykt-huculak-ofm-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=57886","title":{"rendered":"Stamt\u0105d przyjdzie s\u0105dzi\u0107 \u017cywych i umar\u0142ych – o. Benedykt Huculak OFM<\/em>"},"content":{"rendered":"

Zar\u00f3wno w Sk\u0142adzie Apostolskim, kt\u00f3ry znamy od dzieci\u0144stwa, jak i w mszalnym, czyli konstantynopolskim wyznaniu wiary, tu\u017c po s\u0142owach o Wniebowst\u0105pieniu stwierdza si\u0119,\u00a0\u017ce Pan Jezus przy ko\u0144cu dziej\u00f3w ponownie przyjdzie jako s\u0119dzia.<\/strong><\/p>\r\n

W Ewangelii czytamy, \u017ce wtedy zasi\u0105dzie [On] na swym tronie chwa\u0142y. Zgromadz\u0105 si\u0119 przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych [ludzi] od drugich, jak pasterz oddziela owce od koz\u0142\u00f3w<\/em> (Mt 15, 31-32). S\u0142owa te dotycz\u0105 S\u0105du Ostatecznego, podczas kt\u00f3rego cia\u0142a zmar\u0142ych powr\u00f3c\u0105 do \u017cycia, czyli ponownie po\u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 ka\u017cde z w\u0142asn\u0105 dusz\u0105. Chodzi tu jednak o ujawnienie, og\u0142oszenie tego, co dokona\u0142o si\u0119 wcze\u015bniej.<\/p>\r\n

S\u0105d najistotniejszy, bo dotycz\u0105cy ka\u017cdego cz\u0142owieka z osobna, dokonuje si\u0119 w chwili \u015bmierci. Jest on nazywany szczeg\u00f3\u0142owym i z pewno\u015bci\u0105 o nim my\u015bla\u0142 Pawe\u0142, gdy pisa\u0142: Wszyscy\u2026 musimy stan\u0105\u0107 przed trybuna\u0142em Chrystusa, by ka\u017cdy otrzyma\u0142 zap\u0142at\u0119 za uczynki dokonane w ciele, z\u0142e lub dobre<\/em> (2 Kor 5, 10; Rz 14, 10). To za\u015b dokonuje si\u0119 w chwili \u015bmierci, bo wtedy \u201ew okamgnieniu\u201d (1 Kor 15, 52) B\u00f3g, jakby w streszczonym filmie, ukazuje cz\u0142owiekowi ca\u0142e jego \u017cycie i zapada wyrok, kt\u00f3ry ten\u017ce cz\u0142owiek uznaje za s\u0142uszny. Chodzi wi\u0119c o to, by znale\u017a\u0107 si\u0119 po stronie \u201eowiec\u201d, a nie po lewej stronie przewidzianej dla \u201ekoz\u0142\u00f3w\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"\"<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\r\n

John Martin, Wielki dzie\u0144 Jego gniewu (1852)<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Rozstrzyga tu stan duszy w chwili \u015bmierci. Jak przypomnia\u0142 to Pan Jezus poprzez sw\u0105 powiernic\u0119 siostr\u0119 Faustyn\u0119, nawet najwi\u0119kszy grzesznik, kt\u00f3ry z \u017calem westchnie do Jego Serca mi\u0142osiernego, uniknie pot\u0119pienia. Na nie bowiem sami siebie skazuj\u0105 ci, kt\u00f3rzy do ostatniej chwili s\u0105 wrodzy Bogu lub kt\u00f3rym co najmniej do ko\u0144ca na Nim nie zale\u017cy. Oni to, po smutnym s\u0105dzie szczeg\u00f3\u0142owym, w dniu ostatnim us\u0142ysz\u0105: Przekl\u0119ci, id\u017acie ode Mnie precz w ogie\u0144 wieczny, przygotowany diab\u0142u i jego anio\u0142om<\/em> (Mt 25, 41).<\/p>\r\n

Piek\u0142o istnieje<\/strong><\/p>\r\n

Jak s\u0142yszymy z ust Pana Jezusa, piek\u0142o istnieje i jest ono wieczne, czyli nie ma ko\u0144ca. On sam rzek\u0142: P\u00f3jd\u0105 ci na wieczn\u0105 kar\u0119, a sprawiedliwi – do \u017cycia wiecznego<\/em> (w. 46). Zosta\u0142o to trafnie uj\u0119te przez Dantego, kt\u00f3ry nad bram\u0105 piek\u0142a poetycko umie\u015bci\u0142 napis: Porzu\u0107cie wszelk\u0105 nadziej\u0119\u2026<\/em>, w znaczeniu: Nigdy st\u0105d nie wyjdziecie<\/em>. Z pewno\u015bci\u0105 jeszcze wi\u0119kszym powodem b\u00f3lu jest tam \u015bwiadomo\u015b\u0107 ka\u017cdego, \u017ce sam, poniek\u0105d w\u0142asnymi r\u0119koma wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 w otch\u0142a\u0144.<\/p>\r\n

Cierpienia w piekle s\u0105 dwojakie. Pierwsze zaczynaj\u0105 si\u0119 tu\u017c po \u015bmierci, czyli po s\u0105dzie szczeg\u00f3\u0142owym, a polegaj\u0105 na \u015bwiadomo\u015bci od\u0142\u0105czenia od Boga, kt\u00f3re nie b\u0119dzie mie\u0107 ko\u0144ca. Drugie rozpoczn\u0105 si\u0119 po S\u0105dzie Ostatecznym, gdy zmartwychwsta\u0142e cia\u0142o ponownie z\u0142\u0105czy si\u0119 z dusz\u0105, a wtedy r\u00f3wnie\u017c ono – czyli jego zmys\u0142y – b\u0119dzie cierpie\u0107 takie m\u0119ki i w takiej mierze, w jakiej – bez p\u00f3\u017aniejszej pokuty – zgrzeszy\u0142o na ziemi.<\/p>\r\n

Mo\u017cliwe, \u017ce pod tym k\u0105tem osobliwie wymowne s\u0105 s\u0142owa Psalmu: S\u0142uchaj m\u00f3j ludu, chc\u0119 ci\u0119 napomnie\u0107; \/ oby\u015b Mnie pos\u0142ucha\u0142, Izraelu! [\u2026] \/ Lecz m\u00f3j lud nie pos\u0142ucha\u0142 mojego g\u0142osu, \/ Izrael nie by\u0142 Mi pos\u0142uszny. \/ Pozostawi\u0142em ich przeto twardo\u015bci ich serca: \/ niech post\u0119puj\u0105 wed\u0142ug swych zamys\u0142\u00f3w<\/em> (Ps 80, 9. 12-13). S\u0105 bowiem wolni, lecz powinni wiedzie\u0107, \u017ce ci, kt\u00f3rzy pope\u0142niaj\u0105 grzech i nieprawo\u015b\u0107, s\u0105 wrogami w\u0142asnej duszy (Tb 12, 10).<\/p>\r\n

Ogie\u0144 wieczny<\/strong><\/p>\r\n

Przyczyn\u0105 tych cierpie\u0144, jak s\u0142yszeli\u015bmy z Ewangelii, ma by\u0107 \u201eogie\u0144 wieczny\u201d (Mt 25, 41), bo dla pot\u0119pionych [gryz\u0105cy] robak nie ginie i ogie\u0144 nie ga\u015bnie<\/em> (Mk 9, 48). O tym za\u015b, jaki jest ten ogie\u0144, niewiele da si\u0119 powiedzie\u0107 poza tym, \u017ce jest on inny ni\u017c ogie\u0144 ziemski. Poza tym jest pewne, \u017ce po zmartwychwstaniu cia\u0142 przy S\u0105dzie Ostatecznym, kiedy to ponownie po\u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 ka\u017cde z w\u0142asn\u0105 dusz\u0105, tak\u017ce one b\u0119d\u0105 cierpie\u0107 \u00adfizycznie.<\/p>\r\n

Kilku pisarzy ko\u015bcielnych w pierwszych wiekach, zw\u0142aszcza Orygenes i Grzegorz z Nyssy, utrzymywa\u0142o wprawdzie, \u017ce nawet pot\u0119pieni, w\u0142\u0105cznie z diab\u0142ami, kiedy\u015b dost\u0105pi\u0105 zbawienia. By\u0142y to jednak wyj\u0105tki w\u015br\u00f3d jednomy\u015blnego nauczania Ojc\u00f3w, kt\u00f3rzy powszechnie sprzeciwili si\u0119 temu mniemaniu, podkre\u015blaj\u0105c, \u017ce wed\u0142ug Ewangelii wieczny jest stan zar\u00f3wno zbawionych, jak i pot\u0119pionych..<\/p>\r\n

Od pierwszych wiek\u00f3w Ko\u015bci\u00f3\u0142 na najwy\u017cszym szczeblu nauczania g\u0142osi\u0142 t\u0119 nauk\u0119, a wesp\u00f3\u0142 z Grekami odnowi\u0142 j\u0105 na powszechnym Soborze Lio\u0144skim II (1274 r.) i Florenckim (1439 r.), kiedy stwierdzi\u0142, \u017ce dusze tych, co umieraj\u0105 w osobistym grzechu ci\u0119\u017ckim lub tylko w pierworodnym, spadaj\u0105 zaraz do piek\u0142a, gdzie jednak doznaj\u0105 kar rozr\u00f3\u017cnionych<\/em>.<\/p>\r\n

\u015amier\u0107 w grzechu pierworodnym<\/strong><\/p>\r\n

Niebezpiecze\u0144stwo dotyczy wi\u0119c r\u00f3wnie\u017c tych, co umieraj\u0105 tylko w grzechu pierworodnym, czyli bez grzech\u00f3w osobistych, a takimi s\u0105 na og\u00f3\u0142 dzieci. Co do ich stanu wprawdzie nic nie zosta\u0142o objawione wyra\u017anie, lecz pewne jest, \u017ce one nie mog\u0105 dost\u0105pi\u0107 ogl\u0105dania Boga, przy czym jednak b\u0119dzie im zapewniona szcz\u0119\u015bliwo\u015b\u0107 naturalna, czyli dobrobyt w rozumieniu ludzkim. Owo szcz\u0119\u015bcie jest oczywi\u015bcie ma\u0142e w por\u00f3wnaniu z tym, kt\u00f3rego za\u017cywaj\u0105 \u015bwi\u0119ci w niebie, lecz – mimo tego – przynosi wiele rado\u015bci, jakiej obrazem mo\u017ce by\u0107 pogodny stan wiernych Pa\u0144skich na ziemi.<\/p>\r\n

Na tym tle wyra\u017anie rysuje si\u0119 konieczno\u015b\u0107 udzielania chrztu dzieciom, zw\u0142aszcza chorym. Ubocznie wskazuje na to \u015bw. Pawe\u0142 pisz\u0105c, \u017ce [\u2026] przez jednego cz\u0142owieka [Adama] grzech wszed\u0142 na \u015bwiat, a przez grzech – \u015bmier\u0107; i w ten spos\u00f3b \u015bmier\u0107 przesz\u0142a na wszystkich ludzi, bo wszyscy zgrzeszyli<\/em> (Rz 5, 12). Jednak\u017ce, jak w Adamie wszyscy umieraj\u0105, tak te\u017c w Chrystusie wszyscy b\u0119d\u0105 o\u017cywieni, lecz ka\u017cdy wed\u0142ug w\u0142asnej kolejno\u015bci: Chrystus [zmartwychwsta\u0142] jako pierwociny, potem [powstan\u0105 z martwych] ci, co nale\u017c\u0105 do Chrystusa podczas Jego przyj\u015bcia<\/em> (1 Kor 15, 22-23).<\/p>\r\n

Nauka o kresie \u017cycia ludzkiego zosta\u0142a streszczona przez Pana Jezusa ju\u017c podczas drugiego pobytu w Jerozolimie, gdy rzek\u0142: Jak Ojciec ma \u017cycie w sobie samym, tak r\u00f3wnie\u017c da\u0142 Synowi mie\u0107 \u017cycie w sobie. Da\u0142 Mu w\u0142adz\u0119 s\u0105dzenia, bo jest Synem Cz\u0142owieczym. Nie dziwcie si\u0119 temu. Nadchodzi bowiem godzina, gdy wszyscy, kt\u00f3rzy s\u0105 w grobach, us\u0142ysz\u0105 g\u0142os Jego. Ci, kt\u00f3rzy pe\u0142nili dobre czyny, p\u00f3jd\u0105 na zmartwychwstanie do \u017cycia; ci, kt\u00f3rzy pe\u0142nili z\u0142e czyny – na zmartwychwstanie do pot\u0119pienia<\/em> (J 5, 26-29).<\/p>\r\n

Nie powinno wi\u0119c dziwi\u0107, \u017ce ju\u017c na pocz\u0105tku g\u0142oszenia Ewangelii aposto\u0142owie, z Piotrem na czele, podkre\u015blali, \u017ce Pana Jezusa B\u00f3g [Ojciec] ustanowi\u0142 s\u0119dzi\u0105 \u017cywych i umar\u0142ych<\/em> (Dz 10, 21-23). To jednak u niekt\u00f3rych wywo\u0142ywa\u0142o strach (Dz 24, 25) albo kpin\u0119 (Dz 17, 30-32).<\/p>\r\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 i sprawiedliwo\u015b\u0107<\/strong><\/p>\r\n

Niekt\u00f3rym wprawdzie wydaje si\u0119, \u017ce nauka chrze\u015bcija\u0144ska o kresie \u017cycia jest nazbyt surowa, lecz ju\u017c po\u015br\u00f3d ludzi mi\u0142o\u015b\u0107 nie wyklucza sprawiedliwo\u015bci, a czasem nawet wymaga jej. Jaki\u017c to bowiem syn <\/em>– rzecze Pawe\u0142 – kt\u00f3rego by ojciec nie karci\u0142? Je\u015bli jeste\u015bcie pozbawieni karcenia, kt\u00f3rego uczestnikami stali si\u0119 wszyscy, to nie jeste\u015bcie synami, lecz dzie\u0107mi nieprawymi<\/em> (Hbr 12, 6) lub pasierbami, na kt\u00f3rych losie ojcu nie zale\u017cy.<\/p>\r\n

Je\u015bli wi\u0119c u ziemskiego ojca mi\u0142o\u015b\u0107 idzie w parze ze sprawiedliwo\u015bci\u0105, to niesko\u0144czenie \u015bci\u015blej obydwie z\u0142\u0105czone s\u0105 one w Ojcu niebieskim, i to do tego stopnia, \u017ce zasadniczo obydwie s\u0105 to\u017csame z Jego istot\u0105.. Do chwili ostatniego tchnienia cz\u0142owieka B\u00f3g podejmuje wszelkie \u015brodki, by go ustrzec od kl\u0119ski, lecz szanuje woln\u0105 wol\u0119, z jak\u0105 go stworzy\u0142. Tu o swym losie rozstrzyga sam cz\u0142owiek. S\u0142uchaj, m\u00f3j ludu, chc\u0119 ci\u0119 napomnie\u0107, oby\u015b pos\u0142ucha\u0142 mi\u0119 Izraelu [\u2026] Lecz m\u00f3j lud nie pos\u0142ucha\u0142 mojego g\u0142osu, Izrael nie by\u0142 Mi pos\u0142uszny. Zostawi\u0142em ich przeto twardo\u015bci ich serca: niech post\u0119puj\u0105 wed\u0142ug swych zamys\u0142\u00f3w<\/em> (Ps 81, 9, 12-13).<\/p>\r\n

Biblijnej prawdzie o tym, \u017ce B\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105<\/em> (1 J 4, 16) niczego nie ujmuje trzecia spo\u015br\u00f3d sze\u015bciu prawd wiary, czyli \u017ce B\u00f3g jest s\u0119dzi\u0105 sprawiedliwym, kt\u00f3ry za dobro wynagradza, a za z\u0142o karze<\/em>. Wyrazi\u0142 to zreszt\u0105 ju\u017c Pawe\u0142 pisz\u0105c: Bez wiary nie mo\u017cna podoba\u0107 si\u0119 Bogu. Przyst\u0119puj\u0105cy bowiem do Boga musi uwierzy\u0107, \u017ce [On] jest i \u017ce wynagradza tych, co Go szukaj\u0105<\/em> (Hbr 11, 6). Poza zatwardzia\u0142ymi grzesznikami wszyscy inni mog\u0105 wi\u0119c dost\u0105pi\u0107 zbawienia, je\u015bli tylko przed \u015bmierci\u0105 cho\u0107 w okamgnieniu wzbudz\u0105 sobie \u017cal, zw\u0142aszcza ten, kt\u00f3ry zwany jest doskona\u0142ym, bo pochodzi nie ze strachu przed kar\u0105, ale z mi\u0142o\u015bci do Boga, kt\u00f3ry zosta\u0142 obra\u017cony. To wystarcza, je\u015bli nie ma spowiednika lub czasu na spowied\u017a, natomiast w innych przypadkach nale\u017cy wyzna\u0107 grzechy ci\u0119\u017ckie.<\/p>\r\n

Kto wi\u0119c cho\u0107by w ostatniej chwili zwr\u00f3ci si\u0119 do Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia, ten nie b\u0119dzie pot\u0119piony. Trafi natomiast do swoistego przedpokoju nieba, kt\u00f3rym jest czy\u015bciec. Tam odb\u0119dzie kar\u0119 doczesn\u0105 za grzechy wprawdzie odpuszczone, lecz nie w pe\u0142ni odpokutowane: tak\u017ce dlatego, \u017ce zado\u015b\u0107uczynienie, kt\u00f3re zadawali kap\u0142ani przy jego spowiedziach nie w pe\u0142ni r\u00f3wna\u0142o si\u0119 temu, co powinien by\u0142 on odpokutowa\u0107 wed\u0142ug Bo\u017cej sprawiedliwo\u015bci. Pod tym wzgl\u0119dem bezcenne s\u0105 odpusty (zupe\u0142ne lub cz\u0105stkowe), czyli odpuszczenie owych kar doczesnych, jakiego \u0142atwo mo\u017cna dost\u0105pi\u0107 jeszcze tu, na ziemi. Nie mniej wa\u017cna jest modlitwa za zmar\u0142ych, a zw\u0142aszcza ofiara Mszy \u015awi\u0119tej za nich sprawowana, co jest tym bardziej oczywiste, \u017ce ju\u017c w Starym Przymierzu powiedziano: \u015awi\u0119ta i zbawienna jest modlitwa za zmar\u0142ych, aby zostali oni odkupieni z grzech\u00f3w<\/em> (2 Mch 12, 46).<\/p>\r\n

Odpowiedzie\u0107 na mi\u0142o\u015b\u0107<\/strong><\/p>\r\n

W artykule tym, jak wida\u0107, nie chodzi o to, by straszy\u0107, albowiem B\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105<\/em> (1 J 4, 16), st\u0105d pragnie On, by jego dziecko mi\u0142o\u015bci\u0105 odpowiedzia\u0142o na Jego mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3rej wyrazem najwy\u017cszym jest krzy\u017cowa \u015bmier\u0107 Syna Jego. Jedyn\u0105 zapor\u0119 dla tej mi\u0142o\u015bci mo\u017ce postawi\u0107 sam cz\u0142owiek, kt\u00f3ry by podepta\u0142 Syna Bo\u017cego i zbezcze\u015bci\u0142 krew Przymierza, przez kt\u00f3r\u0105 zosta\u0142 u\u015bwi\u0119cony<\/em> (Hbr 10, 29).<\/p>\r\n

Jest to wi\u0119c tylko braterska zach\u0119ta do umocnienia lub do odnowienia dojrza\u0142ej, czyli odpowiedzialnej postawy wzgl\u0119dem Pana Boga. On za\u015b przede wszystkim musi kocha\u0107 samego siebie, bo przecie\u017c On jest dobrem najwy\u017cszym. W kolejnym punkcie logiczno-warunkowym, tj. nie czasowym, pragnie On by\u0107 mi\u0142owany przez kogo\u015b\u00ad, kto znajdowa\u0142by si\u0119 jako\u015b na zewn\u0105trz Niego\u00ad, a g\u0142\u00f3wnie przez tego, kto kocha\u0142by Go w stopniu najwy\u017cszym. St\u0105d, bez wzgl\u0119du na jakikolwiek grzech ludzki, postanowi\u0142 On, \u017ce narodzi si\u0119 Pan Jezus Chrystus, w kt\u00f3rym druga osoba Tr\u00f3jcy, czyli Syn Bo\u017cy, do swej odwiecznej natury boskiej do\u0142\u0105czy natur\u0119 ludzk\u0105, rodz\u0105c si\u0119 z Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny.<\/p>\r\n

Rodzaj ludzki za\u015b przewidzia\u0142 On jako ch\u00f3r wsp\u00f3\u0142mi\u0142o\u015bnik\u00f3w (condiligentes<\/em>), zebranych wok\u00f3\u0142 Wielbiciela najwy\u017cszego, czyli Pana Jezusa, a ca\u0142y \u015bwiat jako ich \u015brodowisko uporz\u0105dkowane wed\u0142ug warstw doskona\u0142o\u015bci, pocz\u0105wszy od ska\u0142 i kamieni.<\/p>\r\n

W kolejnym punkcie logiczno-warunkowym przewidzia\u0142 On oczywi\u015bcie grzech ludzki, sk\u0105d do pierwotnego zamys\u0142u, kt\u00f3rego nie zmieni\u0142, do\u0142\u0105czy\u0142 tylko jeden odcie\u0144. Oto Syn Jego narodzi si\u0119 z Maryi Panny w ciele podleg\u0142ym cierpieniu, wi\u0119c dodatkowo przyjdzie jako Odkupiciel. B\u00f3g [Ojciec] tak umi\u0142owa\u0142 \u015bwiat, \u017ce Syna swego jednorodzonego da\u0142, by ka\u017cdy, kto w Niego wierzy, nie zgin\u0105\u0142, lecz mia\u0142 \u017cycie wieczne<\/em> (J 3,16). Nie mo\u017ce jednak pozwoli\u0107 na to, by uporczywie deptano Jego Krew naj\u015bwi\u0119tsz\u0105<\/em> (Hbr 10, 29).<\/p>\r\n

Kara wynika z m\u0105dro\u015bci Bo\u017cej<\/strong><\/p>\r\n

Objawiona prawda o piekle nie tylko nie przeczy temu, na co wskazuje rozum, ale przeciwnie, on wielorako wskazuje na jej stosowno\u015b\u0107. Ot\u00f3\u017c B\u00f3g, kt\u00f3ry jest niesko\u0144czenie sprawiedliwy, \u015bwi\u0119ty oraz m\u0105dry, z istoty swej nie mo\u017ce dopu\u015bci\u0107 do \u0142amania porz\u0105dku, kt\u00f3ry ustanowi\u0142, przeto musi kara\u0107 przest\u0119pc\u00f3w w takiej mierze, w jakiej zgrzeszyli. Z do\u015bwiadczenia jednak wiadomo, i\u017c rzadko czyni On to podczas ich \u017cycia na ziemi, sk\u0105d wynika, \u017ce kara spotka ich po \u015bmierci.<\/p>\r\n

Poza tym, gdyby ludzie wiedzieli, \u017ce grzesznicy nie musz\u0105 obawia\u0107 si\u0119 \u017cadnej kary po \u015bmierci, to powa\u017cnie by\u0142by zagro\u017cony porz\u0105dek spo\u0142eczny, a na to nie m\u00f3g\u0142by pozwoli\u0107 B\u00f3g w swej m\u0105dro\u015bci. Podobnie, gdyby nie by\u0142o wiadomej odp\u0142aty, to B\u00f3g okaza\u0142by si\u0119 oboj\u0119tny na dobro i z\u0142o, a to uniemo\u017cliwia\u0142oby wyznawanie Jego \u015bwi\u0119to\u015bci i sprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3re jednak s\u0105 Jego przymiotami koniecznymi.<\/p>\r\n

Kara i nagroda musi by\u0107 zr\u00f3\u017cnicowana<\/strong><\/p>\r\n

Nie ma te\u017c podstaw do mniemania, \u017ce \u017ali b\u0119d\u0105 wprawdzie ukarani, ale przez sam\u0105 \u015bmier\u0107 i brak tego szcz\u0119\u015bcia, kt\u00f3re stanie si\u0119 udzia\u0142em dobrych, a nie poprzez znoszenie cierpie\u0144. Z takiego bowiem pogl\u0105du wynika\u0142oby, \u017ce nie tylko ludzie nie czuliby si\u0119 zobowi\u0105zani do unikania grzechu, lecz tak\u017ce B\u00f3g okaza\u0142by si\u0119 niesprawiedliwy, bo jeden kres oczekiwa\u0142by wszystkich grzesznik\u00f3w, niezale\u017cnie od wielko\u015bci winy. Rozum wi\u0119c \u0142atwo pojmuje, \u017ce sprawiedliwi zostan\u0105 nagrodzeni s\u0142odycz\u0105 szcz\u0119\u015bliwo\u015bci, a poniewa\u017c kara za grzechy jest przeciwie\u0144stwem nagrody, przeto stan pot\u0119pionych polega nie tylko na braku owej s\u0142odyczy, lecz na znoszeniu goryczy cierpienia.<\/p>\r\n

Pogodna odpowiedzialno\u015b\u0107, o kt\u00f3rej m\u00f3wimy, wa\u017cna jest tak\u017ce dla dobrych chrze\u015bcijan. Wszyscy oni, jak zreszt\u0105 powinni, \u017cywi\u0105 nadziej\u0119 zbawienia, czyli szcz\u0119\u015bcia w niebie. Tam wprawdzie wszyscy nim b\u0119d\u0105 nape\u0142nieni po brzegi, co jednak nie znaczy, \u017ce wszyscy osi\u0105gn\u0105 jednakow\u0105 \u201eobj\u0119to\u015b\u0107\u201d chwa\u0142y. Jak s\u0142usznie zauwa\u017cy\u0142a \u015bw. Teresa od Dzieci\u0105tka Jezus, ich zr\u00f3\u017cnicowanie jest podobne do zestawu naczy\u0144, gdzie od ma\u0142ych kieliszk\u00f3w, poprzez szklanki, dzbany i beczki, dochodzi si\u0119 do zbiornik\u00f3w tak\u017ce ustopniowanych. Jak ka\u017cde z tych naczy\u0144 jest pe\u0142ne po brzegi, tak ka\u017cdy zbawiony b\u0119dzie szcz\u0119\u015bliwy bez granic, lecz ka\u017cdy wed\u0142ug miary, kt\u00f3r\u0105 sobie przygotowa\u0142 na ziemi. Ka\u017cdego z nas bowiem osobisty czas ziemski do naszej wieczno\u015bci ma si\u0119 tak, jak ziarno do ro\u015bliny.<\/p>\r\n

O. Benedykt Huculak OFM<\/em><\/strong><\/p>\r\n

O. Benedykt Huculak OFM – dr hab. teologii dogmatycznej, cz\u0142onek Komisji Skotystycznej przygotowuj\u0105cej wydanie krytyczne dzie\u0142 b\u0142. Jana Dunsa Szkota. Opublikowa\u0142 m.in. prace: S\u0142owo o jedno\u015bci Katolickiego Ko\u015bcio\u0142a Chrystusowego<\/em>, Chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei warunek konieczny<\/em>, Tr\u00f3jca Przenaj\u015bwi\u0119tsza na tle dzie\u0142a zbawczego<\/em>, Bohaterski teolog greckokatolicki – Konstantyn Meliteniotes<\/em>, Duch Ojca i Syna wed\u0142ug rdzennej teologii greckiej<\/em>.<\/p>\r\n

Tekst ukaza\u0142 si\u0119 w nr. 3 dwumiesi\u0119cznika „Polonia Christiana”. <\/strong><\/p>\r\n

 <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Zar\u00f3wno w Sk\u0142adzie Apostolskim, kt\u00f3ry znamy od dzieci\u0144stwa, jak i w mszalnym, czyli konstantynopolskim wyznaniu wiary, tu\u017c po s\u0142owach o Wniebowst\u0105pieniu stwierdza si\u0119,\u00a0\u017ce Pan Jezus przy ko\u0144cu dziej\u00f3w ponownie przyjdzie jako s\u0119dzia. W Ewangelii czytamy, \u017ce wtedy zasi\u0105dzie [On] na swym tronie chwa\u0142y. Zgromadz\u0105 si\u0119 przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych [ludzi] od […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/57886"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=57886"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/57886\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=57886"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=57886"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=57886"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}