{"id":54757,"date":"2012-04-03T20:22:55","date_gmt":"2012-04-04T01:22:55","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=54757"},"modified":"2012-04-03T20:22:55","modified_gmt":"2012-04-04T01:22:55","slug":"strzalem-w-tyl-glowy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=54757","title":{"rendered":"Strza\u0142em w ty\u0142 g\u0142owy"},"content":{"rendered":"

Od prawdy o zbrodni katy\u0144skiej wa\u017cniejszy by\u0142 sojusz, kt\u00f3ry mia\u0142 przynie\u015b\u0107 zwyci\u0119stwo nad III Rzesz\u0105<\/strong><\/p>\r\n

Potworna machina zbrodni na polskiej elicie – je\u0144cach Kozielska, Starobielska i Ostaszkowa, uruchomiona zosta\u0142a 1 kwietnia 1940 r., kiedy to z Moskwy wysz\u0142y trzy pierwsze listy zawieraj\u0105ce oko\u0142o 300 nazwisk je\u0144c\u00f3w. Transporty z Kozielska do „przystanku \u015bmier\u0107” ruszy\u0142y 3 kwietnia. Z Ostaszkowa – 4 kwietnia, a ze Starobielska – 5 kwietnia.<\/p>\r\n

Po agresji 17 wrze\u015bnia 1939 roku, wed\u0142ug sowieckich danych, w niewoli znalaz\u0142o si\u0119 10 genera\u0142\u00f3w, 52 pu\u0142kownik\u00f3w, 72 podpu\u0142kownik\u00f3w, 5131 oficer\u00f3w, 4096 podoficer\u00f3w i 181 223 szeregowc\u00f3w. Kadr\u0119 dow\u00f3dcz\u0105 osadzono w obozach specjalnych NKWD: w Kozielsku – oko\u0142o 4500 os\u00f3b, Ostaszkowie – oko\u0142o 6500 os\u00f3b, Starobielsku – oko\u0142o 3910 os\u00f3b, oraz oko\u0142o 7 tysi\u0119cy os\u00f3b osadzonych w wi\u0119zieniach zachodnich obwod\u00f3w Republiki Ukrai\u0144skiej i Republiki Bia\u0142oruskiej. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej (1941 rok) i zawarciu uk\u0142adu Sikorski – Majski (lato 1941 roku) w\u0142adze na Kremlu nie przekaza\u0142y stronie polskiej ani ludzi, kt\u00f3rych poszukiwano, ani jakichkolwiek informacji w ich sprawie. Przypomnijmy – chodzi\u0142o tu o prawie 20 tysi\u0119cy poszukiwanych oficer\u00f3w i podoficer\u00f3w, kt\u00f3rzy potrzebni byli do tworzonej wtedy w ZSRS Armii Polskiej. Odnalaz\u0142o si\u0119 z tej liczby zaledwie oko\u0142o 400 je\u0144c\u00f3w. Poszukiwania trwa\u0142y ca\u0142y rok – do lata 1942. Zbierane dokumenty i relacje nie pozostawia\u0142y, w zasadzie, najmniejszych w\u0105tpliwo\u015bci co do losu poszukiwanych. Nie by\u0142o jedynie namacalnych dowod\u00f3w.

Katy\u0144skie do\u0142y \u015bmierci<\/strong><\/p>\r\n

Miejsce, w kt\u00f3rym znajdowa\u0142y si\u0119 masowe groby w Katyniu (Kozie G\u00f3ry), zosta\u0142o odkryte przez polskich robotnik\u00f3w z Bauzugu nr 2005 w lecie 1942 roku. Po otrzymaniu od miejscowej ludno\u015bci informacji o miejscu ka\u017ani NKWD przeprowadzili oni akcj\u0119 poszukiwawcz\u0105, odkrywaj\u0105c zw\u0142oki ubrane w polskie mundury. Poinformowali o tym niemieckie w\u0142adze wojskowe, kt\u00f3re pocz\u0105tkowo nie wykaza\u0142y spraw\u0105 szczeg\u00f3lnego zainteresowania. Dopiero 18 lutego 1943 r. rozpocz\u0119to ekshumacj\u0119, wydobywaj\u0105c do 13 kwietnia ponad 400 cia\u0142 pomordowanych.<\/p>\r\n

W po\u0142owie kwietnia radio w Berlinie poda\u0142o komunikat o odnalezieniu w Lesie Katy\u0144skim zw\u0142ok kilkunastu tysi\u0119cy polskich wojskowych. Niemcy doskonale zdawali sobie spraw\u0119 z liczby cia\u0142, jakie mogli znale\u017a\u0107 w Kozich G\u00f3rach, chcieli jednak szybko „zamkn\u0105\u0107” spraw\u0119 i dlatego zamiast realnych danych podali zawy\u017cone. T\u0119 sam\u0105 metod\u0119 w swojej kontrakcji przyj\u0119li potem Rosjanie – umieszczenie bowiem wszystkich „zaginionych” w Katyniu pozwala\u0142o unika\u0107 pyta\u0144 o inne miejsca ka\u017ani, kt\u00f3re, jak si\u0119 okazuje, kry\u0142y tak\u017ce inne ni\u017c polskie ofiary zbrodni komunistycznych. <\/p>\r\n

Niemcy starali si\u0119 wykorzysta\u0107 ujawnione fakty na p\u0142aszczy\u017anie propagandowej, zapraszaj\u0105c 16 kwietnia do uczestnictwa w ekshumacji i badaniach przedstawicieli Mi\u0119dzynarodowego Czerwonego Krzy\u017ca, spo\u0142ecze\u0144stwa polskiego z okupowanego Generalnego Gubernatorstwa, a tak\u017ce je\u0144c\u00f3w wojennych, w tym Polak\u00f3w. Pr\u00f3by te doskonale odczytywa\u0142a polska opinia publiczna i agendy Rz\u0105du Polskiego na Uchod\u017astwie i Polskiego Pa\u0144stwa Podziemnego. <\/p>\r\n

W powsta\u0142ej sytuacji rz\u0105d polski wyst\u0105pi\u0142 17 kwietnia 1943 roku do Mi\u0119dzynarodowego Czerwonego Krzy\u017ca o zbadanie sprawy. Po niespe\u0142na tygodniu MCK poinformowa\u0142, \u017ce gotowy jest do dzia\u0142ania, jednak postawi\u0142 nast\u0119puj\u0105cy warunek: elementem niezb\u0119dnym do wszcz\u0119cia dzia\u0142a\u0144 by\u0142o zwr\u00f3cenie si\u0119 do niego wszystkich zainteresowanych stron. Faktycznie wi\u0119c Stalin otrzymywa\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 zablokowania wszelkich dzia\u0142a\u0144 prowadzonych pod egid\u0105 MCK, kt\u00f3re zmierza\u0142yby do odkrycia prawdy o zbrodni. W tej sytuacji Niemcy utworzyli mi\u0119dzynarodow\u0105 komisj\u0119 z\u0142o\u017con\u0105 z dwunastu wybitnych naukowc\u00f3w pochodz\u0105cych z kraj\u00f3w zale\u017cnych od III Rzeszy i jednego z neutralnej Szwajcarii. Przebywali oni w Katyniu od 28 do 30 kwietnia 1943 roku. <\/p>\r\n

W efekcie niemieckiej presji, ale r\u00f3wnocze\u015bnie cz\u0119\u015bciowo za wiedz\u0105 i zgod\u0105 rz\u0105du i w\u0142adz podziemnych do Katynia uda\u0142o si\u0119 te\u017c kilkunastu Polak\u00f3w, w tym pisarze: Ferdynand Goetel, J\u00f3zef Mackiewicz, Jan Emil Skiwski, a tak\u017ce dr Marian Wodzi\u0144ski zwi\u0105zany z PCK i Rad\u0105 G\u0142\u00f3wn\u0105 Opieku\u0144cz\u0105 (RGO). Ze strony Ko\u015bcio\u0142a w Katyniu znalaz\u0142 si\u0119 ks. Stanis\u0142aw Jasi\u0144ski, kt\u00f3ry by\u0142 kanonikiem krakowskiej kapitu\u0142y katedralnej.

Ciosy bagnetem<\/strong><\/p>\r\n

Do 3 czerwca 1943 roku dokonano ekshumacji w o\u015bmiu masowych grobach. Wydobyto przy tym ponad 4100 zw\u0142ok, dokonuj\u0105c oko\u0142o 2800 identyfikacji (mi\u0119dzy innymi zidentyfikowano cia\u0142a genera\u0142\u00f3w – Bronis\u0142awa Bohaterewicza i Mieczys\u0142awa Smorawi\u0144skiego, kt\u00f3rych nast\u0119pnie pogrzebano w oddzielnych grobach). Podczas prac ekshumacyjnych definiowano spos\u00f3b dokonania mordu, rodzaj stosowanej broni, metody obezw\u0142adniania je\u0144c\u00f3w (kr\u0119powanie przed egzekucj\u0105). W trakcie prac stwierdzono stosowanie przez oprawc\u00f3w amunicji niemieckiej kaliber 7,65. Przy ekshumowanych zw\u0142okach znaleziono korespondencj\u0119 z rodzinami – ko\u0144czy\u0142a si\u0119 ona wiosn\u0105 1940 roku. Znajdowano tak\u017ce sowieckie gazety z marca, kwietnia i maja 1940 roku. Czas dokonania zbrodni ustalono te\u017c na podstawie wieku zasadzonych na mogi\u0142ach drzew oraz anatomopatologicznych z\u0142og\u00f3w powstaj\u0105cych w cia\u0142ach ofiar.<\/p>\r\n

3 czerwca zaprzestano prac ekshumacyjnych. Z \u00f3wczesnych i najnowszych ustale\u0144 wynika, \u017ce w Katyniu pod Smole\u0144skiem w o\u015brodku wypoczynkowym NKWD (Kozie G\u00f3ry) wymordowano 4410 je\u0144c\u00f3w z obozu kozielskiego, przy czym prawdopodobnie cz\u0119\u015b\u0107 (mniejsz\u0105) skazanych zabito w Smole\u0144sku, w siedzibie obwodowego NKWD na ul. Dzier\u017cy\u0144skiego 13. Grupy je\u0144c\u00f3w z obozu sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 z 50 do 344 os\u00f3b by\u0142y organizowane od 3 kwietnia do 12 maja i transportowane na miejsce ka\u017ani poci\u0105gami, a potem z Gniazdowa autobusami. Mordowani byli nad przygotowanymi grobami – m\u0142odym i silniejszym ofiarom, kt\u00f3re mog\u0142y stawia\u0107 op\u00f3r, zarzucano na g\u0142ow\u0119 p\u0142aszcze i wi\u0105zano r\u0119ce sznurem, cz\u0119sto oplataj\u0105c nim szyj\u0119 ofiary, po czym wszystkich zabijano strza\u0142em w ty\u0142 g\u0142owy. Cia\u0142a niekt\u00f3rych ofiar nosi\u0142y \u015blady przek\u0142u\u0107 czworok\u0105tnymi sowieckimi bagnetami, co mog\u0142o wskazywa\u0107 na pr\u00f3by oporu.
W\u015br\u00f3d ofiar byli mi\u0119dzy innymi: kontradmira\u0142 Ksawery Czernicki, genera\u0142owie: Bronis\u0142aw Bohatyrewicz, Henryk Minkiewicz i Mieczys\u0142aw Smorawi\u0144ski, a tak\u017ce jedyna kobieta – podporucznik Janina Lewandowska (c\u00f3rka genera\u0142a J\u00f3zefa Dowbora Mu\u015bnickiego).
Bezpo\u015brednimi sprawcami mordu mieli by\u0107 pracownicy smole\u0144skiego aparatu NKWD: Gribow, Gwozdowskij, Stielmach, Silczienkow.

W Charkowie i Kalininie<\/strong><\/p>\r\n

W Charkowie przy pl. Dzier\u017cy\u0144skiego 3 – w siedzibie obwodowego NKWD zabito 3739 je\u0144c\u00f3w z obozu starobielskiego. Konwoje z obozu by\u0142y organizowane od 5 kwietnia do 12 maja. Zamordowani zostali m.in. genera\u0142owie: Leon Billewicz, Stanis\u0142aw Haller, Aleksander Kowalewski, Kazimierz Orlik-\u0141ukoski, Konstanty Plisowski, Franciszek Sikorski, Leonard Skierski i Piotr Skuratowicz. Skazanych dostarczano wagonami do Charkowa i potem samochodami do wewn\u0119trznego wi\u0119zienia NKWD. Po sprawdzeniu personali\u00f3w je\u0144com wi\u0105zano z ty\u0142u r\u0119ce i w specjalnie przygotowanym pomieszczeniu mordowano ich strza\u0142em w ty\u0142 g\u0142owy.
Egzekucjami kierowali: naczelnik charkowskiego NKWD major Safonow, jego zast\u0119pca kapitan Tichonow, komendant charkowskiego NKWD starszy lejtnant Kuprin (Niemcy w swych dokumentach i materia\u0142ach propagandowych wymieniaj\u0105 nazwisko Kuprianow). <\/p>\r\n

W Kalininie (obecnie Twer) przy ul. Sowieckiej 5, w siedzibie NKWD zabito 6314 je\u0144c\u00f3w z obozu ostaszkowskiego. Transporty z obozu by\u0142y organizowane od 4 kwietnia do 16 maja. Ofiary pochowane zosta\u0142y w Miednoje w blisko 20 zbiorowych mogi\u0142ach.
Konwoje je\u0144c\u00f3w by\u0142y doprowadzane po zamarzni\u0119tym jeszcze jeziorze Seliger do miejscowo\u015bci Tupik (dzi\u015b Sp\u0142awucziastok) i stacji kolejowej Soroga, dalej wagonami trafia\u0142y do Kalinina, do siedziby NKWD. W pomieszczeniu piwnicznym identyfikowano ka\u017cdego z je\u0144c\u00f3w, po czym skutego doprowadzano do specjalnie przygotowanej, wyciszonej celi. Podobnie jak w innych przypadkach strza\u0142em z niemieckiego pistoletu „Walther” mordowano.
Wed\u0142ug zezna\u0144 z\u0142o\u017conych na prze\u0142omie lat 80. i 90. ubieg\u0142ego stulecia by\u0142ego naczelnika kalini\u0144skiego NKWD Tokariewa do przeprowadzenia zbrodni zosta\u0142a przys\u0142ana grupa, w sk\u0142ad kt\u00f3rej weszli m.in. major Siniegubow, kombryg Kriwienko, major B\u0142ochin, kt\u00f3rego zeznaj\u0105cy okre\u015bla\u0142 jako kata ubranego w sk\u00f3rzany fartuch, r\u0119kawice i czapk\u0119 – u\u017cywa\u0142 ich m.in. po to, by jego mundur pozostawa\u0142 „czysty i schludny”.

Katy\u0144skie k\u0142amstwo<\/strong><\/p>\r\n

Radio moskiewskie zareagowa\u0142o na niemieckie informacje o Katyniu 15 kwietnia 1943 r., dwa dni p\u00f3\u017aniej g\u0142os zabra\u0142a „Prawda”, obwiniaj\u0105c o pope\u0142nienie zbrodni Niemc\u00f3w. Polscy je\u0144cy z Kozielska, Ostaszkowa i Starobielska mieli by\u0107, wed\u0142ug Rosjan, na wiosn\u0119 1940 r. przeniesieni bez prawa (co istotne) do korespondencji do trzech oboz\u00f3w pracy wyst\u0119puj\u0105cych pod kolejnymi numerami: 1-ON, 2-ON, 3-ON, w okolicy Smole\u0144ska, a po zaj\u0119ciu tego obszaru przez Niemc\u00f3w w roku 1941 zamordowani jesieni\u0105 tego roku. Fakt zwr\u00f3cenia si\u0119 rz\u0105du polskiego do Mi\u0119dzynarodowego Czerwonego Krzy\u017ca organ sowieckiego KC skomentowa\u0142, okre\u015blaj\u0105c Polak\u00f3w jako sojusznik\u00f3w Hitlera (bardzo to przypomina propagand\u0119 Federacji Rosyjskiej w odniesieniu do rocznicy 1 wrze\u015bnia i Polski). By\u0142a to „przygrywka” do akcji, jaka nast\u0105pi\u0142a w nocy z 25 na 26 kwietnia. Polski ambasador w ZSRS Tadeusz Romer otrzyma\u0142 not\u0119 o zerwaniu stosunk\u00f3w mi\u0119dzy oboma pa\u0144stwami. Brytyjskie MSZ poinformowa\u0142o o tym sw\u00f3j ameryka\u0144ski odpowiednik tajn\u0105 depesz\u0105, twierdz\u0105c, \u017ce w jego przekonaniu winni zbrodni s\u0105 Sowieci.<\/p>\r\n

Po wyp\u0119dzeniu Niemc\u00f3w ze Smole\u0144szczyzny rozpocz\u0119\u0142a prace „Specjalna komisja ds. ustalenia i przeprowadzenia \u015bledztwa okoliczno\u015bci rozstrzelania w Lesie Katy\u0144skim polskich je\u0144c\u00f3w wojennych przez niemiecko-faszystowskich naje\u017ad\u017ac\u00f3w”. Jej pracami kierowa\u0142 profesor Niko\u0142aj Burdenko. Niemieckie zdj\u0119cia lotnicze z tego okresu (1944 r.) wskazuj\u0105, \u017ce wykonywano jakie\u015b czynno\u015bci przy samych grobach. Efektem tych „pog\u0142\u0119bionych” bada\u0144 by\u0142a konkluzja, zgodnie z kt\u00f3r\u0105 zbrodni mieli dokona\u0107 Niemcy. Bezpo\u015brednimi winnymi mia\u0142 by\u0107 537. batalion saperski Wehrmachtu dowodzony przez pu\u0142kownika Ahrensa. Kwestia mordu katy\u0144skiego zosta\u0142a poruszona tak\u017ce podczas procesu w Norymberdze na szczeg\u00f3lne \u017cyczenie Sowiet\u00f3w (prokurator Rudenko wprowadzi\u0142 w dniach 1-3 lipca 1946 roku na wokand\u0119 oskar\u017cenie o ludob\u00f3jstwo 11 000 polskich oficer\u00f3w w Lesie Katy\u0144skim). Przedstawiciele Warszawy obserwowali te dzia\u0142ania bez cienia sprzeciwu. Niemcy pozostali jednak de facto oczyszczeni z zarzutu pope\u0142nienia tej zbrodni, a Rosjanie ostatecznie wycofali si\u0119 ze swoich tez. <\/p>\r\n

Zachodni sojusznicy Rzeczypospolitej, kt\u00f3ra pozostawa\u0142a w niezawinionym konflikcie z Sowietami, stan\u0119li po stronie morderc\u00f3w polskich oficer\u00f3w. Od prawdy wa\u017cniejszy by\u0142 bowiem sojusz, kt\u00f3ry mia\u0142 przynie\u015b\u0107 zwyci\u0119stwo nad III Rzesz\u0105. W zniewolonej Polsce i na Zachodzie tylko nieliczni politycy, naukowcy i dziennikarze usi\u0142owali dociec i g\u0142o\u015bno powiedzie\u0107, kim byli oprawcy z Katynia.<\/p>\r\n

Dr Piotr \u0141ysakowski<\/strong><\/strong><\/em>
historyk<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Od prawdy o zbrodni katy\u0144skiej wa\u017cniejszy by\u0142 sojusz, kt\u00f3ry mia\u0142 przynie\u015b\u0107 zwyci\u0119stwo nad III Rzesz\u0105 Potworna machina zbrodni na polskiej elicie – je\u0144cach Kozielska, Starobielska i Ostaszkowa, uruchomiona zosta\u0142a 1 kwietnia 1940 r., kiedy to z Moskwy wysz\u0142y trzy pierwsze listy zawieraj\u0105ce oko\u0142o 300 nazwisk je\u0144c\u00f3w. Transporty z Kozielska do „przystanku \u015bmier\u0107” ruszy\u0142y 3 kwietnia. […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[66,50,59],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/54757"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=54757"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/54757\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=54757"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=54757"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=54757"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}