![\"\"](\"http:\/\/www.legitymizm.org\/img_mini\/maria_beatrycze.jpg\")
13 lutego 1824 r., nieco ponad miesi\u0105c po \u015bmierci swego dziadka, kr\u00f3la Wiktora (24 VII 1759\u00a0– 10 I 1824, panuj\u0105cego od 1819 r.), i wst\u0105pieniu na tron Marii III (6 XII 1792 – 15 IX 1840), kr\u00f3lowej Anglii i Irlandii oraz Szkocji (jako Marii II), urodzi\u0142a si\u0119 JCiKW arcyxi\u0119\u017cniczka Anna Maria Beatrycze Franciszka, najm\u0142odsze dziecko i druga c\u00f3rka kr\u00f3lowej i jej m\u0119\u017ca\u00a0– oraz wuja po k\u0105dzieli\u00a0– JCiKW Franciszka IV, xi\u0119cia Modeny, Reggio i Mirandoli, arcyxi\u0119cia Austria-Este, xi\u0119cia W\u0119gier, Czech i Chorwacji. Poprzez podw\u00f3jne prawo dziedziczenia by\u0142a od dnia swych narodzin zar\u00f3wno w jakobickiej linii sukcesji Stuart\u00f3w, jak i habsbursk\u0105 arcyxi\u0119\u017cniczk\u0105 z linii mode\u0144skiej (linii Este). Razem ze swym rodze\u0144stwem, arcyxi\u0119ciem Franciszkiem (Francesco Ferdinando Geminiano<\/em>), xi\u0119ciem Kornwalii i Rothesay (p\u00f3\u017aniejszym kr\u00f3lem Anglii, Szkocji i Irlandii Franciszkiem I, a tak\u017ce xi\u0119ciem Modeny, Reggio, Mirandoli, Massy, Guastalli, Carrary i Lunigiany Franciszkiem V), arcyxi\u0119ciem Ferdynandem (Ferdinando Carlo Vittorio<\/em>) i arcyxi\u0119\u017cniczk\u0105 Mari\u0105 Teres\u0105, byli pierwszymi brytyjskimi xi\u0105\u017c\u0119tami tytu\u0142owanymi zar\u00f3wno Cesarsk\u0105, jak i Kr\u00f3lewsk\u0105 Wysoko\u015bci\u0105.<\/p>\r\n6 lutego 1847 roku wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Don Juana III de Borb\u00f3n y Braganza (1822-1887), przysz\u0142ego karlistowskiego kr\u00f3la Hiszpanij w latach 1860-1868, znanego nast\u0119pnie jako hrabia Montiz\u00f3n, kt\u00f3ry z kolei 24 sierpnia 1883 r. nast\u0105pi\u0142 po swym szwagrze Henryku V (zwanym hrabi\u0105 Chambord), jako g\u0142owa Domu Burbon\u00f3w oraz prawowity kr\u00f3l Francji i Nawarry Jan III.<\/p>\r\n
Jan i Maria Beatrycze pocz\u0105tkowo mieszkali w Modenie, ale zmuszeni byli j\u0105 opu\u015bci\u0107 podczas rewolucji 1848 roku. Po kr\u00f3tkim czasie sp\u0119dzonym w Austrii, gdzie urodzi\u0142 si\u0119 ich pierwszy syn (I<\/em>nfant Don Carlos Mar\u00c3\u00ada de los Dolores Juan Isidro Jos\u00c3\u00a9 Francisco Quirin Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borb\u00f3n y Austria-Este, Duque de Madrid<\/em> [ur. w Laibach, w austriackiej prowincji Carniola\u00a0– bardziej znanej pod nazw\u0105 Kraina, obecnie Lublana, stolica S\u0142owenii, 30 III 1848\u00a0– zm. w Varese, 18 VII 1909]), osiedlili si\u0119 w Londynie, w wynaj\u0119tym domu w pobli\u017cu Regents Park, gdzie urodzi\u0142 si\u0119 ich m\u0142odszy syn (Infant Alfonso Carlos Fernando Jos\u00c3\u00a9 Juan P\u00c3\u00ado de Borb\u00f3n y Austria-Este, Duque de San Jaime<\/em> [9 XII 1849\u00a0– Wiede\u0144, 29 IX 1936]). Mimo konserwatyzmu i g\u0142\u0119bokiej pobo\u017cno\u015bci w\u0142asnej rodziny, a zw\u0142aszcza \u017cony, Jan kultywowa\u0142 liberalne pogl\u0105dy. Rozsta\u0142 si\u0119 z Mari\u0105 Beatrycze, kt\u00f3ra powr\u00f3ci\u0142a do Modeny, gdzie wychowywa\u0142a obu syn\u00f3w przy aktywnym wsparciu swego brata, kr\u00f3la Franciszka I, ju\u017c wtedy bezdzietnego (jego i kr\u00f3lowej Adelgundy [z domu xi\u0119\u017cniczki bawarskiej] jedyna c\u00f3rka, JCiKW xi\u0119\u017cniczka Anna Beatrycze, zmar\u0142a przed osi\u0105gni\u0119ciem dziewi\u0105tego miesi\u0105ca \u017cycia [19 X 1848\u00a0– 8 VII 1849]).<\/p>\r\n Maria Beatrycze tym samym po\u0142\u0105czy\u0142a w niemal niepowtarzalny spos\u00f3b prawowito\u015b\u0107 tronu brytyjskiego, tronu hiszpa\u0144skiego, prawa do korony francuskiej i tronu xi\u0119stwa Modeny, b\u0119d\u0105c xi\u0119\u017cniczk\u0105 z jakobickiej linii w\u0142adc\u00f3w Anglii, Szkocji i Irlandii, a tak\u017ce ma\u0142\u017conk\u0105 w\u0142adcy najpierw Kr\u00f3lestw Hiszpa\u0144skich, a nast\u0119pnie Francji i Nawarry. W jej osobie nast\u0105pi\u0142o tak\u017ce zespolenie to\u017csamo\u015bci Habsburg\u00f3w i potomk\u00f3w Dom\u00f3w kr\u00f3lewskich Sabaudii, Burbon\u00f3w i Stuart\u00f3w.<\/p>\r\n By\u0142a te\u017c matk\u0105 i znacz\u0105cym autorytetem dla legitymist\u00f3w, wraz ze swym starszym bratem, kr\u00f3lem Franciszkiem I, oraz dwoma synami: kr\u00f3lem Karolem VII (hiszpa\u0144skim) \/ XI (francuskim) i kr\u00f3lem Alfonsem Karolem I (hiszpa\u0144skim) \/ Karolem XII (francuskim), kt\u00f3rzy zachowali prawowito\u015b\u0107 zar\u00f3wno w Hiszpaniach, jak i Francji, jako karlistowscy monarchowie na emigracji, a tak\u017ce, o czym nie zapomnieli francuscy legitymi\u015bci (zwani Bia\u0142ymi Hiszpa\u0144skimi), jako zwierzchnicy Domu Bourbon\u00f3w i prawowici w\u0142adcy Francji i Nawarry.<\/p>\r\n Jej starsza siostra, JCiKW xi\u0119\u017cniczka Maria Teresa Beatrycze (14 VII 1817\u00a0– 25 III 1886), hrabina Chambord i de iure<\/em> kr\u00f3lowa Francji, by\u0142a tak\u017ce m\u0119\u017cn\u0105 obro\u0144czyni\u0105 legitymizmu i po \u015bmierci swego m\u0119\u017ca, Henryka V (1820-1883), stanowczo odrzuci\u0142a roszczenia orleanistycznego pretendenta do tronu Francji. Za \u017cycia tych niezwyk\u0142ych i pobo\u017cnie katolickich xi\u0119\u017cniczek brytyjskich jedno\u015b\u0107 europejskich legitymist\u00f3w by\u0142a tak silna, jak nigdy wcze\u015bniej, mimo \u017ce \u017cy\u0142y w epoce os\u0142awionej uzurpatorki, xi\u0119\u017cniczki Alexandryny Wiktorii von Brunszwik-L\u00fcneburg z Hanoweru, wdowy po xi\u0119ciu zu Sachsen-Coburg und Gotha.<\/p>\r\n Zmar\u0142a 18 marca 1906 roku w prowincjonalnym miasteczku Gorycja w regionie Friuli-Wenecji Julijskiej (G\u00f6rz w Austro-W\u0119grzech), w kt\u00f3rym (w pa\u0142acu Strassoldo<\/a>) po rewolucji lipcowej 1830 roku sw\u0105 siedzib\u0119 za\u0142o\u017cy\u0142 na wygnaniu prawowity dw\u00f3r francuski. Zosta\u0142a pochowana w cesarskim mauzoleum w Grazu (Styria, po\u0142udniowa Austria).<\/p>\r\n