{"id":52381,"date":"2012-02-22T21:05:44","date_gmt":"2012-02-23T02:05:44","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=52381"},"modified":"2012-02-22T21:05:44","modified_gmt":"2012-02-23T02:05:44","slug":"oredzie-ojca-swietego-benedykta-xvi-na-wielki-post","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=52381","title":{"rendered":"Or\u0119dzie Ojca \u015awi\u0119tego Benedykta XVI na Wielki Post"},"content":{"rendered":"

Anno Domini 2012<\/strong><\/span><\/p>\r\n

„Troszczmy si\u0119 o siebie wzajemnie,
by si\u0119 zach\u0119ca\u0107 do mi\u0142o\u015bci i do dobrych uczynk\u00f3w” (Hbr 10, 24)<\/em><\/p>\r\n

Bracia i siostry<\/em>!<\/p>\r\n

Wielki Post ponownie daje nam sposobno\u015b\u0107 do refleksji nad tym, co stanowi centrum \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego – mi\u0142o\u015bci\u0105. Jest to bowiem odpowiedni czas, aby\u015bmy z pomoc\u0105 S\u0142owa Bo\u017cego i sakrament\u00f3w odnowili nasz\u0105 drog\u0119 wiary, zar\u00f3wno osobist\u0105, jak i wsp\u00f3lnotow\u0105. Jest to droga pod znakiem modlitwy i dzielenia si\u0119, milczenia i postu, w oczekiwaniu na rado\u015b\u0107 paschaln\u0105.<\/p>\r\n

W tym roku chcia\u0142bym przedstawi\u0107 par\u0119 my\u015bli w \u015bwietle kr\u00f3tkiego tekstu biblijnego, zaczerpni\u0119tego z Listu do Hebrajczyk\u00f3w: \u00abTroszczmy si\u0119 o siebie wzajemnie, by si\u0119 zach\u0119ca\u0107 do mi\u0142o\u015bci i do dobrych uczynk\u00f3w\u00bb (10, 24). To zdanie wyst\u0119puje w perykopie, w kt\u00f3rej natchniony pisarz zach\u0119ca do pok\u0142adania ufno\u015bci w Jezusie Chrystusie jako Najwy\u017cszym Kap\u0142anie, kt\u00f3ry wyjedna\u0142 nam przebaczenie i dost\u0119p do Boga. Owocem przyj\u0119cia Chrystusa jest \u017cycie wed\u0142ug trzech cn\u00f3t teologalnych: nale\u017cy przyst\u0119powa\u0107 do Pana \u00abz sercem prawym, z wiar\u0105<\/em> pe\u0142n\u0105\u00bb (w. 22), by trwa\u0107 niewzruszenie w nadziei<\/em>, kt\u00f3r\u0105 wyznajemy (por. 23), troszcz\u0105c si\u0119 nieustannie wraz z bra\u0107mi o \u00abmi\u0142o\u015b\u0107<\/em>\u00a0i dobre uczynki\u00bb (por. 24). M\u00f3wi si\u0119 te\u017c, \u017ce dla umocnienia tej ewangelicznej postawy wa\u017cne jest, by uczestniczy\u0107 w spotkaniach liturgicznych i modlitewnych wsp\u00f3lnoty, maj\u0105c na wzgl\u0119dzie cel eschatologiczny: pe\u0142n\u0105 jedno\u015b\u0107 w Bogu (por. w. 25). Skupi\u0119 si\u0119 na wersecie 24, kt\u00f3ry w paru s\u0142owach przekazuje cenn\u0105 i zawsze aktualn\u0105 nauk\u0119 na temat trzech aspekt\u00f3w \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego; s\u0105 nimi troska o bli\u017aniego, wzajemno\u015b\u0107 i osobista \u015bwi\u0119to\u015b\u0107.<\/p>\r\n

1. \u00abTroszczmy si\u0119<\/em>\u00bb – \u00a0odpowiedzialno\u015b\u0107 za brata<\/strong><\/p>\r\n

Pierwszym elementem jest wezwanie do tego, by \u00absi\u0119 troszczy\u0107\u00bb –\u00a0 \u00a0wyst\u0119puje tu grecki czasownik katanoein<\/em>, kt\u00f3ry oznacza: uwa\u017cnie obserwowa\u0107, by\u0107 uwa\u017cnym, przygl\u0105da\u0107 si\u0119 w spos\u00f3b \u015bwiadomy, dostrzega\u0107 pewn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Spotykamy go w Ewangelii, kiedy Jezus m\u00f3wi uczniom, by \u00abprzypatrzyli si\u0119\u00bb ptakom na niebie, kt\u00f3re Bo\u017ca Opatrzno\u015b\u0107 otacza gorliw\u0105 trosk\u0105, cho\u0107 si\u0119 nie trudz\u0105 (por. \u0141k 12, 24), i zach\u0119ca, by\u00a0 \u00abdostrzec\u00bb, \u017ce mamy belk\u0119 we w\u0142asnym oku, zanim zobaczymy drzazg\u0119 w oku brata (por. \u0141k 6, 41). Znajdujemy go r\u00f3wnie\u017c w innym fragmencie Listu do Hebrajczyk\u00f3w, jako zach\u0119t\u0119, by \u00abzwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na Jezusa\u00bb (por. 3, 1), Aposto\u0142a i Arcykap\u0142ana naszego wyznania. A zatem czasownik rozpoczynaj\u0105cy wezwanie, o kt\u00f3rym m\u00f3wimy, zach\u0119ca, by patrze\u0107 na drugiego cz\u0142owieka, przede wszystkim na Jezusa, i by troszczy\u0107 si\u0119 o siebie nawzajem, by nie okazywa\u0107 dystansu, oboj\u0119tno\u015bci wobec losu braci. Tymczasem cz\u0119sto dominuje postawa przeciwna: oboj\u0119tno\u015b\u0107, brak zainteresowania, kt\u00f3re rodz\u0105 si\u0119 z egoizmu, maskowanego przez pozorne poszanowanie \u00absfery prywatnej\u00bb. Tak\u017ce dzisiaj z moc\u0105 rozbrzmiewa g\u0142os Pana, kt\u00f3ry wzywa ka\u017cdego z nas do troszczenia si\u0119 o bli\u017aniego. Tak\u017ce dzisiaj B\u00f3g nas prosi, aby\u015bmy byli \u00abstr\u00f3\u017cami\u00bb naszych braci (por. Rdz 4, 9), aby\u015bmy tworzyli relacje nacechowane wzajemn\u0105 troskliwo\u015bci\u0105, zabieganiem o dobro<\/em> drugiego i o jego pe\u0142ne<\/em> dobro. Wielkie przykazanie mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego nakazuje i apeluje, by mie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce jest si\u0119 odpowiedzialnym za tego, kto tak jak ja jest stworzeniem i dzieckiem Bo\u017cym: fakt, \u017ce jeste\u015bmy bra\u0107mi w cz\u0142owiecze\u0144stwie, a cz\u0119sto tak\u017ce w wierze, winien nas sk\u0142ania\u0107 do dostrzegania w bli\u017anim prawdziwego alter ego<\/em>, niesko\u0144czenie umi\u0142owanego przez Pana. Je\u017celi zaprawiamy si\u0119 w tym braterskim patrzeniu, w\u00f3wczas solidarno\u015b\u0107, sprawiedliwo\u015b\u0107, a tak\u017ce mi\u0142osierdzie i wsp\u00f3\u0142czucie w naturalny spos\u00f3b rodz\u0105 si\u0119 w naszym sercu. S\u0142uga Bo\u017cy Pawe\u0142 VI twierdzi\u0142, \u017ce wsp\u00f3\u0142czesny \u015bwiat cierpi przede wszystkim z powodu braku braterstwa: \u00abLudzko\u015b\u0107 jest ci\u0119\u017cko chora. Przyczyn\u0105 tej choroby jest nie tylko zmniejszenie si\u0119 zasob\u00f3w naturalnych i ich chciwe zgromadzenie przez niewielu, ile raczej rozk\u0142ad braterskiej wi\u0119zi zar\u00f3wno mi\u0119dzy lud\u017ami, jak i mi\u0119dzy narodami\u00bb (enc. Populorum progressio<\/em> [26 marca 1967], n. 66).<\/p>\r\n

Troska o bli\u017aniego oznacza, \u017ce pragniemy jego czy jej dobra pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem: fizycznym, moralnym i duchowym. Wydaje si\u0119, \u017ce wsp\u00f3\u0142czesna kultura przesta\u0142a rozr\u00f3\u017cnia\u0107 dobro i z\u0142o, tymczasem trzeba z moc\u0105 podkre\u015bla\u0107, \u017ce dobro istnieje i zwyci\u0119\u017ca, poniewa\u017c B\u00f3g \u00abjest dobry i czyni dobro\u00bb (por. Ps 119 [118], 68). Dobrem jest to, co rodzi, chroni i promuje \u017cycie, braterstwo i wsp\u00f3lnot\u0119. Odpowiedzialno\u015b\u0107 za bli\u017aniego oznacza zatem pragnienie i czynienie dobra drugiego cz\u0142owieka, z nadziej\u0105, \u017ce i on otworzy si\u0119 na logik\u0119 dobra; interesowa\u0107 si\u0119 bratem znaczy otworzy\u0107 oczy na jego potrzeby. Pismo \u015awi\u0119te ostrzega przed niebezpiecze\u0144stwem, jakim jest zatwardzia\u0142o\u015b\u0107 serca, wywo\u0142ana przez swego rodzaju \u00abduchow\u0105 znieczulic\u0119\u00bb, kt\u00f3ra czyni \u015blepymi na cierpienia drugiego cz\u0142owieka. Ewangelista \u0141ukasz przytacza dwie przypowie\u015bci Jezusa, ukazuj\u0105ce dwa przyk\u0142ady takiej w\u0142a\u015bnie sytuacji, kt\u00f3ra mo\u017ce zapanowa\u0107 w sercu cz\u0142owieka. W przypowie\u015bci o mi\u0142osiernym Samarytaninie kap\u0142an i lewita oboj\u0119tnie \u00abprzechodz\u0105 obok\u00bb cz\u0142owieka napadni\u0119tego i obrabowanego przez zb\u00f3jc\u00f3w (por. \u0141k 10, 30-32), natomiast w przypowie\u015bci o bogaczu cz\u0142owiek op\u0142ywaj\u0105cy w dobra nie zwraca uwagi na ubogiego \u0141azarza, kt\u00f3ry umiera z g\u0142odu pod jego drzwiami (por. \u0141k 16, 19). W obydwu przypadkach mamy do czynienia z przeciwie\u0144stwem \u00abtroszczenia si\u0119\u00bb, patrzenia z mi\u0142o\u015bci\u0105 i wsp\u00f3\u0142czuciem. Co nie pozwala humanitarnie i z mi\u0142o\u015bci\u0105 patrze\u0107 na brata? Cz\u0119sto bogactwo materialne i dostatek, a tak\u017ce stawianie na pierwszym miejscu w\u0142asnych interes\u00f3w i w\u0142asnych spraw. Nigdy nie powinni\u015bmy by\u0107 niezdolni do \u00abmi\u0142osierdzia\u00bb nad cierpi\u0105cym cz\u0142owiekiem; nigdy nie mog\u0105 tak bardzo poch\u0142ania\u0107 nas nasze sprawy i nasze problemy, \u017ce nasze serce stanie si\u0119 g\u0142uche na wo\u0142anie ubogiego. Natomiast w\u0142a\u015bnie pokora serca i w\u0142asne do\u015bwiadczenie cierpienia mog\u0105 wzbudzi\u0107 we wn\u0119trzu cz\u0142owieka wsp\u00f3\u0142czucie i empati\u0119: \u00abSprawiedliwy zajmuje si\u0119 sprawami ubogich, grzesznik nie ma [dla nich] zrozumienia\u00bb (Prz 29, 7). Tym samym zrozumia\u0142e staje si\u0119 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo \u00abtych, kt\u00f3rzy si\u0119 smuc\u0105\u00bb (Mt 5, 4), to znaczy tych, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 zapomnie\u0107 o sobie i wzruszy\u0107 si\u0119 cierpieniem drugiego cz\u0142owieka. Spotkanie z drugim i otwarcie serca na jego potrzeby s\u0105 sposobno\u015bci\u0105 do zbawienia i szcz\u0119\u015bliwo\u015bci.<\/p>\r\n

\u00abTroszczenie si\u0119\u00bb o brata oznacza r\u00f3wnie\u017c, \u017ce dbamy o jego dobro duchowe. W tym miejscu pragn\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na pewien aspekt \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego, kt\u00f3ry jak mi si\u0119 wydaje, popad\u0142 w zapomnienie – upomnienie braterskie z my\u015bl\u0105 o zbawieniu wiecznym<\/em>. Dzisiaj na og\u00f3\u0142 podchodzi si\u0119 z du\u017c\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105 do kwestii opieki i mi\u0142o\u015bci w kontek\u015bcie dobra fizycznego i materialnego innych, natomiast niemal ca\u0142kowicie pomija si\u0119 milczeniem duchow\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 za braci. Inaczej jest w Ko\u015bciele pierwszych wiek\u00f3w i we wsp\u00f3lnotach cechuj\u0105cych si\u0119 prawdziwie dojrza\u0142\u0105 wiar\u0105, kt\u00f3rym na sercu le\u017cy nie tylko cielesne zdrowie brata, ale tak\u017ce zdrowie jego duszy, ze wzgl\u0119du na jego ostateczne przeznaczenie. W Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym czytamy: \u00abStrofuj m\u0105drego, a b\u0119dzie ci\u0119 kocha\u0142. Ucz m\u0105drego, a b\u0119dzie m\u0105drzejszy, o\u015bwiecaj prawego, a zwi\u0119kszy sw\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107\u00bb (Prz 9, 8-9). Sam Chrystus m\u00f3wi, \u017ceby upomina\u0107 brata, kt\u00f3ry grzeszy (por. Mt 18, 15). Czasownik oznaczaj\u0105cy upomnienie braterskie – elenchein<\/em> – to ten sam, kt\u00f3ry odnosi si\u0119 do prorockiej misji chrze\u015bcijan, jak\u0105 jest pi\u0119tnowanie pokolenia tych, kt\u00f3rzy ulegaj\u0105 z\u0142u (por. Ef 5, 11). Tradycja Ko\u015bcio\u0142a zaliczy\u0142a \u00abupominanie grzesznik\u00f3w\u00bb do dzie\u0142 mi\u0142osierdzia duchowego. Wa\u017cn\u0105 rzecz\u0105 jest ocalenie tego aspektu mi\u0142o\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej. Nie nale\u017cy milcze\u0107 w obliczu z\u0142a. Mam tu na my\u015bli postaw\u0119 tych chrze\u015bcijan, kt\u00f3rzy przez szacunek dla cz\u0142owieka lub po prostu z wygodnictwa dostosowuj\u0105 si\u0119 do powszechnie panuj\u0105cej mentalno\u015bci, zamiast przestrzega\u0107 swych braci przed tymi sposobami my\u015blenia i post\u0119powania, kt\u00f3re s\u0105 sprzeczne z prawd\u0105 i nie prowadz\u0105 do dobra. Upomnienie chrze\u015bcija\u0144skie nie jest jednak nigdy formu\u0142owane w duchu pot\u0119pienia czy oskar\u017cenia; wyp\u0142ywa zawsze z mi\u0142o\u015bci i mi\u0142osierdzia i rodzi si\u0119 z prawdziwej troski o dobro brata. Aposto\u0142 Pawe\u0142 pisze: \u00abGdyby komu\u015b przydarzy\u0142 si\u0119 jaki\u015b upadek, wy, kt\u00f3rzy pozostajecie pod dzia\u0142aniem Ducha, w duchu \u0142agodno\u015bci sprowad\u017acie takiego na w\u0142a\u015bciw\u0105 drog\u0119. Bacz jednak, aby\u015b i ty nie uleg\u0142 pokusie\u00bb (Ga 6, 1). W naszym \u015bwiecie, przesyconym indywidualizmem, trzeba odkry\u0107 na nowo, jak wa\u017cne jest upomnienie braterskie, aby razem pod\u0105\u017ca\u0107 do \u015bwi\u0119to\u015bci. Nawet \u00abprawy siedmiokro\u0107 upadnie\u00bb (Prz 24, 16) –\u00a0 m\u00f3wi Pismo \u015awi\u0119te – a wszyscy jeste\u015bmy s\u0142abi i niedoskonali (por. 1 J 1, 8). Wielk\u0105 przys\u0142ug\u0105 jest zatem pomaganie i akceptowanie pomocy w postrzeganiu w prawdzie samych siebie, aby doskonali\u0107 w\u0142asne \u017cycie i post\u0119powa\u0107 bardziej prawid\u0142owo drog\u0105 Pana. Zawsze potrzebne jest spojrzenie, kt\u00f3re mi\u0142uje i koryguje, zna i uznaje, rozeznaje i przebacza (por. \u0141k 22, 61), jak B\u00f3g uczyni\u0142 i czyni w stosunku do ka\u017cdego z nas.<\/p>\r\n

2. \u00abO siebie wzajemnie\u00bb –<\/em> dar wzajemno\u015bci<\/strong><\/p>\r\n

To \u00abczuwanie\u00bb nad innymi jest sprzeczne z mentalno\u015bci\u0105, w kt\u00f3rej sprowadza si\u0119 \u017cycie do wymiaru jedynie ziemskiego, nie postrzega go w perspektywie eschatologicznej i akceptuje dowolny wyb\u00f3r moralny w imi\u0119 wolno\u015bci jednostki. Spo\u0142ecze\u0144stwo takie jak dzisiaj nasze mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 oboj\u0119tne zar\u00f3wno na cierpienia fizyczne, jak i duchowe i moralne potrzeby \u017cycia. Tak nie powinno by\u0107 we wsp\u00f3lnocie chrze\u015bcija\u0144skiej! Aposto\u0142 Pawe\u0142 zach\u0119ca, by d\u0105\u017cy\u0107 do tego, co \u00abs\u0142u\u017cy sprawie pokoju i wzajemnemu zbudowaniu\u00bb (Rz 14, 19), staraj\u0105c si\u0119 o to, \u00abco dla bli\u017aniego dogodne – dla jego dobra, dla zbudowania\u00bb (tam\u017ce 15, 2), nie szukaj\u0105c w\u0142asnej korzy\u015bci, \u00ablecz dobra wielu, aby byli zbawieni\u00bb (1 Kor 10, 33). To wzajemne upominanie i zach\u0119canie w duchu pokory i mi\u0142o\u015bci winno by\u0107 cz\u0119\u015bci\u0105 \u017cycia wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skiej.<\/p>\r\n

Uczniowie Pana, zjednoczeni z Chrystusem przez Eucharysti\u0119, \u017cyj\u0105 w jedno\u015bci, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy ich niczym cz\u0142onki jednego cia\u0142a. To oznacza, \u017ce bli\u017ani nale\u017cy do mnie, jego \u017cycie, jego zbawienie wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z moim \u017cyciem i moim zbawieniem. Si\u0119gamy tutaj bardzo g\u0142\u0119bokiego aspektu wsp\u00f3lnoty: nasze \u017cycie i \u017cycie innych s\u0105 wsp\u00f3\u0142zale\u017cne, zar\u00f3wno w dobru, jak i w z\u0142u; tak grzech, jak i uczynki mi\u0142o\u015bci maj\u0105 r\u00f3wnie\u017c wymiar spo\u0142eczny. W Ko\u015bciele, mistycznym ciele Chrystusa, wyst\u0119puje ta wzajemno\u015b\u0107: wsp\u00f3lnota nieustannie pokutuje i b\u0142aga o przebaczenie grzech\u00f3w swoich syn\u00f3w, ale te\u017c nieustannie weseli si\u0119 i cieszy \u015bwiadectwami cn\u00f3t i mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re w niej si\u0119 pojawiaj\u0105. \u00ab\u0179eby poszczeg\u00f3lne\u00a0 cz\u0142onki\u00a0 troszczy\u0142y\u00a0 si\u0119 o siebie nawzajem\u00bb (1 Kor 12, 25), pisze \u015bw. Pawe\u0142, poniewa\u017c jeste\u015bmy jednym cia\u0142em. Mi\u0142o\u015b\u0107 do braci, kt\u00f3rej jeden z wyraz\u00f3w stanowi ja\u0142mu\u017cna – typowa praktyka wielkopostna, wraz z modlitw\u0105 i postem – jest zakorzeniona w tej wsp\u00f3lnej przynale\u017cno\u015bci. Tak\u017ce przez konkretn\u0105 trosk\u0119 o najubo\u017cszych ka\u017cdy chrze\u015bcijanin mo\u017ce wyrazi\u0107 swoj\u0105 przynale\u017cno\u015b\u0107 do jednego cia\u0142a, kt\u00f3rym jest Ko\u015bci\u00f3\u0142. Wzajemna troska to tak\u017ce uznanie dobra, kt\u00f3re Pan w nich czyni, i dzi\u0119kowanie razem z nimi za cuda \u0142aski, jakich dobry i wszechmog\u0105cy B\u00f3g nieustannie dokonuje w swoich synach. Kiedy chrze\u015bcijanin dostrzega w bli\u017anim dzia\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego, mo\u017ce si\u0119 z tego jedynie radowa\u0107 i chwali\u0107 za to Ojca niebieskiego (por. Mt 5, 16).<\/p>\r\n

3.\u00a0 \u00abBy si\u0119 zach\u0119ca\u0107 do mi\u0142o\u015bci i do dobrych uczynk\u00f3w\u00bb –<\/em>\u00a0wsp\u00f3lna droga do \u015bwi\u0119to\u015bci<\/strong><\/p>\r\n

To wyra\u017cenie z Listu do Hebrajczyk\u00f3w (10, 24) zach\u0119ca nas do tego, by\u015bmy\u00a0 mieli na uwadze powszechne powo\u0142anie do \u015bwi\u0119to\u015bci, nieustanne post\u0119powanie\u00a0 w \u017cyciu duchowym, by\u015bmy d\u0105\u017cyli do wi\u0119kszych charyzmat\u00f3w\u00a0 oraz coraz wznio\u015blejszej i bardziej owocnej mi\u0142o\u015bci (por. 1 Kor 12, 31-13, 13). Wzajemna troska ma pobudza\u0107 do konkretnej, coraz wi\u0119kszej mi\u0142o\u015bci, \u00abniczym \u015bwiat\u0142o poranne, kt\u00f3re wschodzi i wzrasta a\u017c do po\u0142udnia\u00bb (por. Prz 4, 18), w oczekiwaniu na dzie\u0144, kt\u00f3ry nie zna zmierzchu w Bogu. Czas, kt\u00f3ry jest nam dany w \u017cyciu, jest cenny, aby\u015bmy odkrywali i spe\u0142niali dobre uczynki w mi\u0142o\u015bci Boga. Dzi\u0119ki temu Ko\u015bci\u00f3\u0142 ro\u015bnie i si\u0119 rozwija, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 pe\u0142n\u0105 doskona\u0142o\u015b\u0107 Chrystusa (por. Ef 4, 13). W tej dynamicznej perspektywie wzrostu mie\u015bci si\u0119 nasze wezwanie, by\u015bmy si\u0119 wzajemnie pobudzali do osi\u0105gania pe\u0142ni mi\u0142o\u015bci i dobrych czyn\u00f3w.<\/p>\r\n

Niestety, wci\u0105\u017c istnieje pokusa, by si\u0119 nie anga\u017cowa\u0107, t\u0142umi\u0107 Ducha, odmawia\u0107 \u00abwykorzystywania talent\u00f3w\u00bb, kt\u00f3re nam zosta\u0142y dane dla naszego dobra i dobra bli\u017aniego (por. Mt 25, 25 n.). Wszyscy otrzymali\u015bmy bogactwa duchowe czy materialne przydatne do tego, by wype\u0142nia\u0107 Bo\u017cy plan, dla dobra Ko\u015bcio\u0142a i dla naszego zbawienia (por. \u0141k 12, 21 b; 1 Tm 6, 18). Mistrzowie duchowo\u015bci przypominaj\u0105, \u017ce w \u017cyciu wiary ten, kto nie czyni post\u0119p\u00f3w, cofa si\u0119. Drodzy bracia i siostry, we\u017amy sobie do serca wci\u0105\u017c aktualne wezwanie, by d\u0105\u017cy\u0107 do \u00abwysokiej miary \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego\u00bb (por. Jan Pawe\u0142 II, list apost. Novo millennio ineunte<\/em> [6 stycznia 2001], n. 31). Ko\u015bci\u00f3\u0142 w swej m\u0105dro\u015bci, uznaj\u0105c i og\u0142aszaj\u0105c b\u0142ogos\u0142awionymi i \u015bwi\u0119tymi niekt\u00f3rych przyk\u0142adnych chrze\u015bcijan, ma\u00a0\u00a0 na\u00a0\u00a0 celu\u00a0 tak\u017ce\u00a0 wzbudzanie\u00a0 pragnienia,\u00a0 by\u00a0 na\u015bladowa\u0107\u00a0 ich\u00a0 cnoty. \u015aw. Pawe\u0142\u00a0 napomina:\u00a0 \u00abw\u00a0 okazywaniu\u00a0 czci jedni drugich wyprzedzajcie\u00bb (Rz 12, 10).<\/p>\r\n

W \u015bwiecie, kt\u00f3ry wymaga od chrze\u015bcijan odnowionego \u015bwiadectwa mi\u0142o\u015bci Pana i wierno\u015bci Mu, wszyscy winni czu\u0107 potrzeb\u0119 prze\u015bcigania si\u0119 w mi\u0142o\u015bci, w us\u0142ugiwaniu\u00a0 i w dobrych uczynkach (por. Hbr 6, 10). To napomnienie ma szczeg\u00f3ln\u0105 moc w okresie przygotowania do \u015bwi\u0105t wielkanocnych. \u0179ycz\u0105c \u015bwi\u0119tego i owocnego Wielkiego Postu, zawierzam was wstawiennictwu Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny i z serca udzielam wszystkim B\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa Apostolskiego.<\/p>\r\n

Watykan, 3 listopada 2011 r. <\/em><\/p>\r\n

BENEDICTUS PP XVI<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Anno Domini 2012 „Troszczmy si\u0119 o siebie wzajemnie, by si\u0119 zach\u0119ca\u0107 do mi\u0142o\u015bci i do dobrych uczynk\u00f3w” (Hbr 10, 24) Bracia i siostry! Wielki Post ponownie daje nam sposobno\u015b\u0107 do refleksji nad tym, co stanowi centrum \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego – mi\u0142o\u015bci\u0105. Jest to bowiem odpowiedni czas, aby\u015bmy z pomoc\u0105 S\u0142owa Bo\u017cego i sakrament\u00f3w odnowili nasz\u0105 drog\u0119 […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119,218,41],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/52381"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=52381"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/52381\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=52381"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=52381"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=52381"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}