{"id":51770,"date":"2018-03-07T21:36:26","date_gmt":"2018-03-08T02:36:26","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=51770"},"modified":"2018-03-08T10:28:20","modified_gmt":"2018-03-08T15:28:20","slug":"syjonizm-i-iii-rzesza-mark-weber","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=51770","title":{"rendered":"Syjonizm i III Rzesza – Mark Weber<\/em>"},"content":{"rendered":"

Dodano: 2012-02-12 9:36 pm<\/small><\/p>\r\n

Na pocz\u0105tku 1935 r., statek pasa\u017cerski p\u0142yn\u0105cy do Hajfy w Palestynie opu\u015bci\u0142 niemiecki port Bremerhaven. Na sterburcie, hebrajskimi literami wypisana by\u0142a nazwa statku – \u201eTel Awiw\u201d – a na maszcie powiewa\u0142a flaga ze swastyk\u0105. Mimo \u017ce statek by\u0142 w posiadaniu syjonist\u00f3w, kapitan by\u0142 cz\u0142onkiem partii narodowosocjalistycznej. Wiele lat p\u00f3\u017aniej, jeden z pasa\u017cer\u00f3w przebywaj\u0105cych na pok\u0142adzie, przypomnia\u0142 t\u0119 kombinacj\u0119 jako \u201emetapsychiczny absurd\u201d.(1) Absurd czy nie, jest to scena z ma\u0142o znanego rozdzia\u0142u historii: szeroko zakrojonej wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzy syjonistami a III Rzesz\u0105 pod przewodnictwem Hitlera.<\/p>\r\n

Wsp\u00f3lne cele<\/strong><\/p>\r\n

Po latach, ludzie w wielu krajach borykaj\u0105 si\u0119 z \u201ekwesti\u0105 \u017cydowsk\u0105\u201d tj. z pytaniem o w\u0142a\u015bciw\u0105 rol\u0119 \u017cyd\u00f3w w nie\u017cydowskim spo\u0142ecze\u0144stwie. W latach 30. XX w., syjoni\u015bci \u017cydowscy i niemieccy narodowisocjali\u015bci mieli podobny pogl\u0105d na rozwi\u0105zanie tej k\u0142opotliwej kwestii. Zgadzali si\u0119, \u017ce \u017cydzi i Niemcy s\u0105 zupe\u0142nie innymi narodami i \u017ce \u017cydzi nie s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Niemiec. Zatem \u017cydzi mieszkaj\u0105cy w Rzeszy nie s\u0105 \u201eNiemcami wyznaj\u0105cymi judaizm\u201d, ale raczej cz\u0142onkami oddzielnej spo\u0142eczno\u015bci. Syjonizm (\u017cydowski nacjonalizm) implikowa\u0142 tak\u017ce obowi\u0105zek wobec syjonistycznych \u017cyd\u00f3w do przesiedlenia si\u0119 do Palestyny – \u201e\u017cydowskiej ojczyzny\u201d. Potrafili uparcie obstawa\u0107 przy twierdzeniu, \u017ce s\u0105 szczerymi syjonistami, a jednocze\u015bnie domaga\u0107 si\u0119 r\u00f3wnych praw w Niemczech i jakimkolwiek innym \u201ezagranicznym\u201d kraju.<\/p>\r\n

\"\"<\/p>\r\n

Pami\u0105tkowa moneta wypuszczona przez wp\u0142ywowy berli\u0144ski dziennik „Der Angriff”<\/em><\/p>\r\n

Teodor Herzl (1860 – 1904), za\u0142o\u017cyciel nowoczesnego ruchu syjonistycznego, utrzymywa\u0142, \u017ce antysemityzm nie jest \u017cadn\u0105 aberracj\u0105, ale naturaln\u0105 i zupe\u0142nie zrozumia\u0142\u0105 reakcj\u0105 nie\u017cyd\u00f3w wobec obcych \u017cydowskich zachowa\u0144 i stosunk\u00f3w. Jedynym rozwi\u0105zaniem, argumentowa\u0142, jest uznanie przez \u017cyd\u00f3w rzeczywisto\u015bci i zamieszkanie w oddzielnym, w\u0142asnym pa\u0144stwie. \u201eKwestia \u017cydowska powstaje gdziekolwiek \u017cydzi zamieszkuj\u0105 w zauwa\u017calnej liczbie\u201d, pisa\u0142 w swojej najwa\u017cniejszej ksi\u0105\u017cce \u201eThe jewish state\u201d. \u201eTam gdzie jej nie ma, zostanie przyniesiona przez przybywaj\u0105cych \u017cyd\u00f3w\u2026 S\u0105dz\u0119, \u017ce zrozumia\u0142em antysemityzm, kt\u00f3ry jest bardzo z\u0142o\u017conym problemem. Rozwa\u017cy\u0142em jego rozw\u00f3j jako \u017cyd, bez uprzedze\u0144 i nienawi\u015bci.\u201d Uwa\u017ca\u0142, \u017ce kwestia \u017cydowska nie jest problemem spo\u0142ecznym, czy religijnym. \u201eJest to kwestia narodowo\u015bci. Aby j\u0105 rozwi\u0105za\u0107 musimy, przede wszystkim, zrobi\u0107 z niej mi\u0119dzynarodowe polityczne zagadnienie\u2026\u201d Bez wzgl\u0119du na ich obywatelstwo, twierdzi\u0142 Herzl, \u017cydzi to nie tylko spo\u0142eczno\u015b\u0107 religijna, ale tak\u017ce narodowa, nar\u00f3d, Volk<\/em>.(2) Syjonizm, pisa\u0142 Herzl, oferuje \u015bwiatu oczekiwane \u201eostateczne rozwi\u0105zanie kwestii \u017cydowskiej.\u201d(3)<\/p>\r\n

Sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy po doj\u015bciu do w\u0142adzy Hitlera, Niemiecka Federacja Syjonistyczna (jak dot\u0105d najwi\u0119ksza syjonistyczna grupa w kraju) przed\u0142o\u017cy\u0142a szczeg\u00f3\u0142owe memorandum nowemu rz\u0105dowi. Przedstawi\u0142a w nim relacje niemiecko – \u017cydowskie i formalnie zaoferowa\u0142a wsparcie w \u201erozwi\u0105zaniu\u201d dra\u017cni\u0105cej \u201ekwestii \u017cydowskiej.\u201d Pierwszym krokiem, sugerowanym w memorandum, powinno by\u0107 szczere rozpoznanie fundamentalnych r\u00f3\u017cnic narodowo\u015bciowych:(4)<\/p>\r\n

Syjonizm nie ma z\u0142udze\u0144 co do problematycznych \u017cydowskich kondycji, na kt\u00f3re sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 przede wszystkim nienormalny wzorzec zawodowy, karygodne moralne i religijne postawy wyros\u0142e z w\u0142asnych tradycji. Syjonizm dekady temu rozpozna\u0142, \u017ce w rezultacie asymilacyjnych trend\u00f3w pojawi\u0105 si\u0119 symptomy pogorszenia\u2026<\/em><\/p>\r\n

Syjonizm uwa\u017ca, \u017ce odrodzenie \u017cycia narodowego, kt\u00f3re obecnie post\u0119puje w Niemczech poprzez akcentowanie chrze\u015bcija\u0144skiego i narodowego charakteru, wp\u0142ynie tak\u017ce na \u017cyd\u00f3w. Tak\u017ce dla \u017cyd\u00f3w pochodzenie nacyjne, religia, wsp\u00f3lne przeznaczenie oraz zrozumienie w\u0142asnej wyj\u0105tkowo\u015bci powinny stanowi\u0107 decyduj\u0105ce sk\u0142adniki ich egzystencji. Oznacza to, \u017ce egocentryczny indywidualizm liberalnej ery musi zosta\u0107 porzucony i zast\u0105piony poczuciem wsp\u00f3lnoty oraz kolektywnej odpowiedzialno\u015bci\u2026<\/em><\/p>\r\n

Wierzymy, \u017ce w\u0142a\u015bnie nowe (narodowosocjalistyczne) Niemcy mog\u0105 przyczyni\u0107 si\u0119 do tego, poprzez odwa\u017cne podj\u0119cie kwestii \u017cydowskiej, podj\u0119cie stanowczych krok\u00f3w rozwi\u0105zania problemu, kt\u00f3ry w rzeczywisto\u015bci musi zosta\u0107 rozwi\u0105zany przy udziale wi\u0119kszo\u015bci Europejczyk\u00f3w\u2026<\/em><\/p>\r\n

Nasz szacunek wobec \u017cydowskiej spo\u0142eczno\u015bci gwarantuje jasne i szczere relacje wobec niemieckiego narodu i jego otoczenia. Szczeg\u00f3lnie dlatego, \u017ce nie chcemy fa\u0142szowa\u0107 tych fundamentalnych zasad, bo my tak\u017ce jeste\u015bmy przeciwni mieszanym ma\u0142\u017ce\u0144stwom, chcemy zachowa\u0107 czysto\u015b\u0107 \u017cydowskiego spo\u0142ecze\u0144stwa i odrzucamy ka\u017cde wtargni\u0119cie w nasz\u0105 kulturow\u0105 domen\u0119, my – b\u0119d\u0105cy przeniesieni do niemieckiego j\u0119zyka i niemieckiej kultury – mo\u017cemy okaza\u0107 zainteresowanie w pracy dla niemieckiej kultury wraz z podziwem i wewn\u0119trzn\u0105 sympati\u0105\u2026<\/em><\/p>\r\n

Dla swoich praktycznych cel\u00f3w, syjoni\u015bci maj\u0105 nadziej\u0119 wygra\u0107 na wsp\u00f3\u0142pracy nawet z wrogo nastawionym rz\u0105dem, poniewa\u017c rozwi\u0105zanie kwestii \u017cydowskiej nie jest jakim\u015b sentymentem, ale realnym problemem, kt\u00f3rego rozwi\u0105zanie le\u017cy w interesie wszystkich ludzi, a w tym momencie szczeg\u00f3lnie w interesie Niemc\u00f3w\u2026<\/em><\/p>\r\n

Propaganda bojkotu – kt\u00f3ra obecnie jest prowadzona przeciwko narodowi niemieckiemu na wiele sposob\u00f3w – w rzeczywisto\u015bci jest antysyjonistyczna, poniewa\u017c syjoni\u015bci nie chc\u0105 walczy\u0107 lecz przekonywa\u0107 i budowa\u0107\u2026<\/em><\/p>\r\n

Nie jeste\u015bmy \u015blepi na fakt, \u017ce kwestia \u017cydowska istnieje i b\u0119dzie istnia\u0142a. Poczynaj\u0105c od nienormalnych, przykrych rezultat\u00f3w dla \u017cyd\u00f3w, a tak\u017ce trudnych do zaakceptowania warunk\u00f3w dla pozosta\u0142ych ludzi.<\/em><\/p>\r\n

Gazeta Federacji, \u201eJ\u00fcdische Rundschau\u201d (\u201ePrzegl\u0105d \u017cydowski\u201d), og\u0142osi\u0142a takie samo przes\u0142anie: \u201eSyjonizm rozpoznaje istnienie \u017cydowskiego problemu i pragnie dalekosi\u0119\u017cnego i konstruktywnego rozwi\u0105zania. W tym celu syjoni\u015bci chc\u0105 otrzyma\u0107 wsparcie wszystkich ludzi, bez znaczenia pro czy anty\u017cydowsko nastawionych, poniewa\u017c naszym zdaniem dzielimy wsp\u00f3lny, realny problem i wszyscy s\u0105 zainteresowani rozwi\u0105zaniem.\u201d(5) M\u0142ody berli\u0144ski rabin, Joachim Prinz, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej osiedli\u0142 si\u0119 w Stanach Zjednoczonych i zosta\u0142 przyw\u00f3dc\u0105 Ameryka\u0144skiego Kongresu \u017byd\u00f3w, napisa\u0142 w 1934 r. w swojej ksi\u0105\u017cce pt. \u201eWir Juden\u201d (\u201eMy \u017cydzi\u201d), \u017ce rewolucja narodowosocjalistyczna w Niemczech oznacza\u0142a: \u201e\u017byd\u00f3w dla \u017cyd\u00f3w\u201d. Tak to wyja\u015bnia\u0142: \u201e\u0179adne matactwa nie mog\u0105 nas ju\u017c uratowa\u0107. Zamiast asymilacji \u017c\u0105damy nowego pomys\u0142u: uznania istnienia narodu \u017cydowskiego i \u017cydowskiej rasy.\u201d(6)<\/p>\r\n

Aktywna wsp\u00f3\u0142praca<\/strong><\/p>\r\n

Wskutek podobnych ideologii dotycz\u0105cych etniczno\u015bci i narodowo\u015bci, narodowisocjali\u015bci oraz syjoni\u015bci wsp\u00f3\u0142pracowali ze sob\u0105; obie grupy uwa\u017ca\u0142y, \u017ce taka wsp\u00f3\u0142praca le\u017cy w ich w\u0142asnym, narodowym interesie. Rezultatem tego by\u0142o du\u017ce wsparcie udzielane przez rz\u0105d Hitlera syjonistom w \u017cydowskiej emigracji do Palestyny od 1933 r. a\u017c do lat 1940 – 1941, kiedy druga wojna \u015bwiatowa przeszkodzi\u0142a tej intensywnej kolaboracji.<\/p>\r\n

Nawet gdy III Rzesza zosta\u0142a okr\u0105\u017cona, wielu niemieckich \u017cyd\u00f3w, prawdopodobnie wi\u0119kszo\u015b\u0107, nadal uwa\u017ca\u0142a si\u0119 za, cz\u0119sto z dum\u0105, w pierwszej kolejno\u015bci Niemc\u00f3w [to chyba przypomina dzisiejsz\u0105 sytuacj\u0119 mi\u0119dzy Odr\u0105 i Bugiem, a Ba\u0142tykiem i Tatrami :\/ – T. N.]. Niekt\u00f3rzy byli entuzjastami akcji osiedle\u0144czej w Palestynie i rozpocz\u0119cia tam nowego \u017cycia. Jednak\u017ce w tym okresie coraz wi\u0119cej i wi\u0119cej niemieckich \u017cyd\u00f3w zostawa\u0142o syjonistami. Od ko\u0144ca 1938 r. syjonizm w Niemczech pod panowaniem Hitlera rozkwita\u0142. Nak\u0142ad dwutygodnika \u201eJ\u00fcdische Rundschau\u201d, gazety wydawanej przez Federacj\u0119 Syjonistyczn\u0105, r\u00f3s\u0142 kolosalnie. Publikowano liczne syjonistyczne ksi\u0105\u017cki. \u201eSyjonistyczna robota by\u0142a w pe\u0142nym rozkwicie\u201d w Niemczech w tamtych latach – podaje \u201eEncyklopedia \u017bydowska\u201d. Konwencja syjonistyczna zwo\u0142ana do Berlina w 1936 r. odzwierciedla\u0142a \u201ew swojej kompozycji \u017cywio\u0142owo\u015b\u0107 niemieckich syjonist\u00f3w.\u201d(7)<\/p>\r\n

SS by\u0142a szczeg\u00f3lnie entuzjastycznie nastawiona do wspierania syjonizmu. W czerwcowym numerze z 1934 r. wewn\u0119trznej gazety SS, domagano si\u0119 aktywnego, szeroko zakrojonego wsparcia dla syjonist\u00f3w od rz\u0105du i partii, jako najlepszego sposobu do popierania emigracji niemieckich \u017cyd\u00f3w do Palestyny. Wymaga\u0142o to wzrostu \u017cydowskiej samo\u015bwiadomo\u015bci. \u017bydowskie szko\u0142y, \u017cydowskie ligi sportowe, \u017cydowskie organizacje kulturalne – wszystkiego co zwi\u0119kszy\u0142oby \u017cydowsk\u0105 samo\u015bwiadomo\u015b\u0107 – powinno by\u0107 promowane, rekomendowa\u0142a gazeta.(8)<\/p>\r\n

Oficer SS Leopold von Mildenstein i dzia\u0142acz Federacji Syjonistycznej Kurt Tuchler podr\u00f3\u017cowali razem po Palestynie przez p\u00f3\u0142 roku w celu oszacowania tam syjonistycznego rozwoju. Bazuj\u0105c na swoich obserwacjach, von Mildenstein napisa\u0142 seri\u0119 dwunastu ilustrowanych artyku\u0142\u00f3w dla wa\u017cnego berli\u0144skiego dziennika \u201eDer Angriff\u201d, kt\u00f3re pojawi\u0142y si\u0119 pod koniec 1934 r. w serii zatytu\u0142owanej \u201ePodr\u00f3\u017c nazist\u00f3w do Palestyny\u201d. Artyku\u0142y wyra\u017ca\u0142y wielkie uwielbienie dla pionierskiego ducha i osi\u0105gni\u0119\u0107 \u017cydowskich osadnik\u00f3w. Syjonistyczna ewolucja, pisa\u0142 von Mildenstein, wyda\u0142a nowego \u017cyda. Chwali\u0142 syjonizm jako wielkie osi\u0105gni\u0119cie zar\u00f3wno dla \u017cyd\u00f3w jak i dla ca\u0142ego \u015bwiata. \u017bydowska ojczyzna w Palestynie, pisa\u0142 w podsumowuj\u0105cym artykule, \u201ejest lekarstwem na uleczenie wielowiekowej blizny na ciele \u015bwiata: kwestii \u017cydowskiej.\u201d \u201eDer Angriff\u201d wypu\u015bci\u0142 specjalny medal, ze swastyk\u0105 z jednej strony i z gwiazd\u0105 Dawida z drugiej, w celu upami\u0119tnienia syjonistyczno – esesma\u0144skiej wizyty. Kilka miesi\u0119cy po ukazaniu si\u0119 artyku\u0142u, von Mildenstein zosta\u0142 mianowany szefem ds. \u017cydowskich w departamencie bezpiecze\u0144stwa SS; mia\u0142 za zadanie wspiera\u0107 syjonistyczn\u0105 migracj\u0119 do Palestyny oraz jej rozw\u00f3j na miejscu.(9)<\/p>\r\n

Oficjalna gazeta SS, \u201eDas Schwarze Korps\u201d, og\u0142osi\u0142a swoje poparcie dla syjonizmu w maju 1935 r. w ok\u0142adkowym artykule: \u201eBy\u0107 mo\u017ce bliski jest czas, kiedy Palestyna ponownie przyjmie swoich syn\u00f3w, kt\u00f3rzy byli zagubieni przez ponad tysi\u0105c lat. Sk\u0142adamy im szczere \u017cyczenia wraz z \u017cyczeniami od czynnik\u00f3w rz\u0105dowymi, niech id\u0105 wraz z nimi.\u201d(10) Cztery miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej podobny artyku\u0142 pojawi\u0142 si\u0119 w gazecie SS:(11)<\/p>\r\n

Uznanie \u017cyd\u00f3w za spo\u0142ecze\u0144stwo rasowe oparte na krwi a nie na religii sk\u0142ania rz\u0105d niemiecki do zagwarantowania bez uprzedze\u0144 rasowej odr\u0119bno\u015bci tej grupy. Rz\u0105d w zupe\u0142no\u015bci rozumie ten wielki duchowy ruch, tzw. syjonizm, zgadza si\u0119 z jego za\u0142o\u017ceniami – solidarno\u015b\u0107 \u017cyd\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie – oraz z odrzuceniem przez nich wszelkich asymilatorskich pomys\u0142\u00f3w. Niemcy podejm\u0105 starania, kt\u00f3re w przysz\u0142o\u015bci z pewno\u015bci\u0105 stan\u0105 si\u0119 znacz\u0105ce w kwestii rozwi\u0105zania \u017cydowskiego problemu na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/em><\/p>\r\n

W pa\u017adzierniku 1933 r. wiod\u0105ca niemiecka linia promowa otworzy\u0142a bezpo\u015brednie po\u0142\u0105czenie z Hamburga do Hajfy w Palestynie zapewniaj\u0105c \u201ew pe\u0142ni koszerne jedzenie na pok\u0142adzie, pod nadzorem hamburskiego rabinatu.\u201d(12)<\/p>\r\n

Korzystaj\u0105c z oficjalnego wsparcia, syjoni\u015bci niestrudzenie pracowali nad \u201ereedukacj\u0105\u201d niemieckich \u017cyd\u00f3w. Francis Nicosia, ameryka\u0144ski historyk, w 1985 r. w \u201eThe Third Reich and the Palestine Question\u201d zanotowa\u0142: \u201eZach\u0119cano syjonist\u00f3w, by ci zalecali \u017cydowskiej spo\u0142eczno\u015bci zbieranie pieni\u0119dzy, ogl\u0105danie film\u00f3w o Palestynie i w og\u00f3le edukowanie si\u0119 w kwestii Palestyny. Odczuwa\u0142o si\u0119 powa\u017cn\u0105 presj\u0119, by uczy\u0107 \u017cyd\u00f3w zaprzestania identyfikowania si\u0119 z Niemcami, a budzi\u0107 w nich now\u0105 \u017cydowsk\u0105 samo\u015bwiadomo\u015b\u0107.\u201d(13)<\/p>\r\n

By\u0142y szef Niemieckiej Federacji Syjonistycznej,<\/em> dr Hans Friedenthal, w wywiadzie udzielonym po wojnie, tak podsumowa\u0142 sytuacj\u0119: \u201eW tych dniach Gestapo czyni\u0142o wszystko, by promowa\u0107 emigracj\u0119, szczeg\u00f3lnie do Palestyny. Cz\u0119sto otrzymywali\u015bmy od nich wsparcie, gdy jakie\u015b inne w\u0142adze odmawia\u0142y nam pomocy w sprawie emigracji.\u201d(14)<\/p>\r\n

We wrze\u015bniu 1935 r. Reichstag uchwali\u0142 tzw. prawa norymberskie, kt\u00f3re zabrania\u0142y ma\u0142\u017ce\u0144stw i relacji seksualnych mi\u0119dzy \u017cydami a Niemcami, w efekcie czego, uczyni\u0142y \u017cyd\u00f3w obc\u0105 mniejszo\u015bci\u0105 \u201enarodow\u0105\u201d. Kilka dni p\u00f3\u017aniej, syjonistyczna \u201eJ\u00fcdische Rundschau\u201d tak powita\u0142a nowe porz\u0105dki:(15)<\/p>\r\n

Niemcy\u2026 wychodz\u0105 naprzeciw \u017c\u0105daniom \u015awiatowego Kongresu \u017bydowskiego deklaruj\u0105c, \u017ce \u017cydzi zamieszkuj\u0105cy w Niemczech uzyskuj\u0105 status mniejszo\u015bci narodowej. Kiedy tylko \u017cydzi uzyskali status mniejszo\u015bci narodowej, mo\u017cliwe staje si\u0119 u\u0142o\u017cenie normalnych relacji mi\u0119dzy narodem niemieckim a \u017cydami. Nowe prawa daj\u0105 mniejszo\u015bci \u017cydowskiej w Niemczech w\u0142asne \u017cycie kulturalne, w\u0142asne \u017cycie narodowe. W przysz\u0142o\u015bci b\u0119d\u0105 mogli zak\u0142ada\u0107 w\u0142asne szko\u0142y, teatry, zwi\u0105zki sportowe. Szybko b\u0119d\u0105 mogli stworzy\u0107 w\u0142asn\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 we wszelkich narodowych aspektach\u2026<\/em><\/p>\r\n

Niemcy daj\u0105 mniejszo\u015bci \u017cydowskiej szans\u0119 zupe\u0142nie swobodnego \u017cycia i oferuj\u0105 ochron\u0119 pa\u0144stwow\u0105; proces ich rozwoju w nar\u00f3d b\u0119dzie teraz dopingowany a establishment b\u0119dzie zach\u0119cany do tolerowania relacji mi\u0119dzy dwoma narodami.<\/em><\/p>\r\n

Georg Kareski, szef \u201erewizjonistycznej\u201d Syjonistycznej Organizacji Pa\u0144stwowej i \u017bydowskiej Ligii Kultury, by\u0142y szef Berli\u0144skiej Spo\u0142eczno\u015bci \u017bydowskiej, w wywiadzie z ko\u0144ca 1936 r. dla berli\u0144skiego dziennika \u201eDer Angriff\u201d zadeklarowa\u0142:(16)<\/p>\r\n

Przez wiele lat uznawa\u0142em zupe\u0142n\u0105 separacj\u0119 w stosunkach kulturalnych mi\u0119dzy dwoma grupami ludzi (Niemcami i \u017cydami) jako warunek bezkonfliktowego wsp\u00f3\u0142istnienia\u2026 Przez d\u0142ugi czas wspiera\u0142em tak\u0105 separacj\u0119 zapewniaj\u0105c, \u017ce wi\u0105\u017ce si\u0119 ona z respektowaniem obcych sobie narodowo\u015bci. Prawa norymberskie\u2026 wed\u0142ug mnie poza oficjalnym znaczeniem, maj\u0105 dostosowa\u0107 warunki \u017cycia do \u017c\u0105dania oddzielnego wsp\u00f3\u0142istnienia u kt\u00f3rego podstaw le\u017cy wzajemny respekt\u2026 Ta przerwa w procesie rozk\u0142adu wielu \u017cydowskich spo\u0142eczno\u015bci, kt\u00f3ry powsta\u0142 poprzez mieszane ma\u0142\u017ce\u0144stwa, jest dla \u017cyd\u00f3w, z ich punktu widzenia, bardzo po\u017c\u0105dana.<\/em><\/p>\r\n

W innych krajach przyw\u00f3dcy syjonistyczni podzielali ten pogl\u0105d. Stephen S. Wise, prezes Ameryka\u0144skiego Kongresu \u017byd\u00f3w i \u015awiatowego Kongresu \u017byd\u00f3w, na wiecu w Nowym Yorku w czerwcu 1938 r. powiedzia\u0142: \u201eNie jestem ameryka\u0144skim obywatelem wyznania \u017cydowskiego. Jestem \u017cydem\u2026 Hitler mia\u0142 racj\u0119 w jednym. Nazywa \u017cyd\u00f3w ras\u0105, my jeste\u015bmy ras\u0105.\u201d(17)<\/p>\r\n

Dr Bernard L\u00f6sener, minister spraw wewn\u0119trznych i specjalista od spraw \u017cydowskich, wyrazi\u0142 poparcie dla syjonizmu w \u201eReichsverwaltungsblatt\u201d, w artykule z listopada 1935 r.:(18)<\/p>\r\n

Je\u015bli w ko\u0144cu \u017cydzi posi\u0105d\u0105 na w\u0142asno\u015b\u0107 pa\u0144stwo w kt\u00f3rym b\u0119d\u0105 stanowili wi\u0119kszo\u015b\u0107, wtedy kwestia \u017cydowska zostanie uznana za zupe\u0142nie rozwi\u0105zan\u0105, tak\u017ce przez samych \u017cyd\u00f3w. Minimalne oznaki opozycji wobec zasadniczych idei praw norymberskich s\u0105 okazywane przez syjonist\u00f3w, poniewa\u017c uzmys\u0142awiaj\u0105 sobie i\u017c te ustawy s\u0105 jedynym dobrym rozwi\u0105zaniem dla \u017cyd\u00f3w. Ka\u017cdy nar\u00f3d musi posiada\u0107 w\u0142asne pa\u0144stwo jako uzewn\u0119trznienie swojego poszczeg\u00f3lnego pochodzenia.<\/em><\/p>\r\n

Przy wsp\u00f3\u0142pracy z w\u0142adzami niemieckimi, syjonistyczne grupy zorganizowa\u0142y sie\u0107 oko\u0142o czterdziestu oboz\u00f3w i centr\u00f3w rolniczych na terenie Niemiec, gdzie przyszli osadnicy byli zaprawiani do swojego nowego \u017cycia w Palestynie. Chocia\u017c prawa norymberskie zabrania\u0142y \u017cydom paradowania z niemieckimi flagami, to \u017cydzi mogli wywiesza\u0107 swoj\u0105 bia\u0142oniebiesk\u0105 flag\u0119 \u201enarodow\u0105\u201d. Flaga, kt\u00f3ra pewnego dnia zostanie przyj\u0119ta przez Izrael, powiewa\u0142a nad obozami syjonist\u00f3w w hitlerowskich Niemczech.(19)<\/p>\r\n

S\u0142u\u017cba bezpiecze\u0144stwa, kt\u00f3rej szefowa\u0142 Himmler, kooperowa\u0142a z organizacj\u0105 o nazwie Haganah – podziemn\u0105 organizacj\u0105 w Palestynie. SS p\u0142aci\u0142o jej cz\u0142onkowi – Feivel\u2019owi Polkes\u2019owi – za informacje o sytuacji w Palestynie i za pomoc w prowadzeniu emigracji \u017cyd\u00f3w w tamtym kierunku. Tymczasem Haganah by\u0142a bardzo dobrze poinformowana o planach Niemc\u00f3w, dzi\u0119ki zainstalowaniu szpiega w berli\u0144skiej kwaterze SS. Wsp\u00f3\u0142praca ta dotyczy\u0142a nawet tajnego przerzutu niemieckiej broni dla \u017cydowskich osiedle\u0144c\u00f3w w Palestynie w celu zwalczania Palesty\u0144czyk\u00f3w, arab\u00f3w.(21)<\/p>\r\n

W nast\u0119pstwie nocy kryszta\u0142owych no\u017cy (listopad 1938 r.), wybuchu przemocy i zniszczenia, SS pomog\u0142o syjonistycznym organizacjom szybko stan\u0105\u0107 na nogach i kontynuowa\u0107 prace w Niemczech jednak ju\u017c pod zwi\u0119kszonym nadzorem.(22)<\/p>\r\n

Oficjalne zastrze\u017cenia<\/strong><\/p>\r\n

Niemieckie wsparcie dla syjonizmu nie by\u0142o nieograniczone. Cz\u0142onkowie rz\u0105du i partii byli niezwykle pomni wobec prowadzonych kampanii przez wp\u0142ywowe spo\u0142eczno\u015bci \u017cydowskie w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i innych krajach, w kt\u00f3rych mobilizowano rz\u0105dy i obywateli przeciwko Niemcom. Jak d\u0142ugo \u017cydzi na ca\u0142ym \u015bwiecie pozostawali nieub\u0142aganie wrogo nastawieni wobec Niemiec narodowosocjalistycznych, tak d\u0142ugo ogromna wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u017cyd\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie okazywa\u0142a nik\u0142e zainteresowanie na osiedlenie si\u0119 w syjonistycznej \u201eziemi obiecanej\u201d, tote\u017c suwerenne pa\u0144stwo \u017cydowskie w Palestynie w rzeczywisto\u015bci nie mo\u017ce \u201erozwi\u0105za\u0107\u201d mi\u0119dzynarodowej kwestii \u017cydowskiej. Natomiast niemieccy oficjele uwa\u017cali, \u017ce wydatnie zwi\u0119kszy niebezpieczn\u0105 antyniemieck\u0105 kampani\u0119. Niemieckie wsparcie dla syjonist\u00f3w by\u0142o przeto ograniczone do wspierania \u017cydowskiej ojczyzny w Palestynie pod kontrol\u0105 brytyjsk\u0105, nie jako suwerennego pa\u0144stwa \u017cydowskiego.(23)<\/p>\r\n

\u017bydowskie pa\u0144stwo w Palestynie, informowa\u0142 w czerwcu 1937 r. dyplomat\u00f3w minister spraw zagranicznych, nie jest w interesie Niemiec, poniewa\u017c nie b\u0119dzie w stanie zaabsorbowa\u0107 \u017cyd\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata, a jedynie pos\u0142u\u017cy do zwi\u0119kszenia wp\u0142ywu mi\u0119dzynarod\u00f3wki \u017cydowskiej w taki sam spos\u00f3b jak Moskwa s\u0142u\u017cy za baz\u0119 dla mi\u0119dzynarodowego komunizmu.(24) Rozwa\u017caj\u0105c pewne przesuni\u0119cia w oficjalnej polityce, niemiecka prasa wyra\u017ca\u0142a w 1937 r. du\u017co wi\u0119ksz\u0105 sympati\u0119 dla palesty\u0144skich arab\u00f3w ni\u017c dla syjonist\u00f3w, w czasie gdy konflikt mi\u0119dzy \u017cydami i Palesty\u0144czykami szybko przybiera\u0142 na sile.(25)<\/p>\r\n

Ok\u00f3lnik ministerstwa spraw zagranicznych z 22 VI 1937 r. zjadliwie ostrzega\u0142, \u017ce wsparcie dla \u017cydowskiego osadnictwa w Palestynie \u201ewszelako b\u0119dzie b\u0142\u0119dem jako \u017ce zostanie uznane za wsparcie niemieckie dla formowanie pa\u0144stwa w Palestynie pod pewn\u0105 form\u0105 kontroli \u017cydowskiej. Ze wzgl\u0119du na przekaz antyniemieckiej propagandy mi\u0119dzynarodowego \u017cydostwa, Niemcy nie mog\u0105 zgodzi\u0107 si\u0119 z pogl\u0105dem, \u017ce formowanie \u017cydowskiego pa\u0144stwa palesty\u0144skiego wspomo\u017ce pokojowy rozw\u00f3j narod\u00f3w na \u015bwiecie.\u201d(26) \u201eProklamacja pa\u0144stwa \u017cydowskiego lub Palestyny pod administracj\u0105 \u017cydowsk\u0105\u201d, ostrzega\u0142a w wewn\u0119trznym memorandum wydanym przez sekcj\u0119 SS ds. \u017cydowskich, \u201ewytworzy Niemcom nowego wroga, kt\u00f3ry b\u0119dzie dysponowa\u0142 szerokim wp\u0142ywem na rozw\u00f3j relacji na Bliskim Wschodzie\u201d. Kolejna agenda SS przestrzega\u0142a, \u017ce \u017cydowskie pa\u0144stwo \u201epodejmie prace na rzecz specjalnej protekcji mniejszo\u015bci \u017cydowskiej w ka\u017cdym kraju, przeto legalizuj\u0105c wykorzystywanie przez \u017cydowsk\u0105 mi\u0119dzynarod\u00f3wk\u0119.\u201d(27) W styczniu 1939 r. nowy minister spraw zagranicznych, Joachim von Ribbentrop, podobnie ostrzega\u0142 w wydanym biuletynie, \u017ce \u201eNiemcy musz\u0105 uzna\u0107 formowanie \u017cydowskiego pa\u0144stwa w Palestynie za zagro\u017cenie\u201d, poniewa\u017c \u201eprzyniesie ono wzrost wp\u0142yw\u00f3w \u017cydostwa na ca\u0142ym \u015bwiecie.\u201d(28)<\/p>\r\n

Hitler osobi\u015bcie przyjrza\u0142 si\u0119 temu problemowi na pocz\u0105tku 1938 r. i, wobec swojego g\u0142\u0119bokiego sceptycyzmu wobec syjonistycznych ambicji oraz obaw wobec tworzenia pa\u0144stwa \u017cydowskiego, zdecydowa\u0142 si\u0119 udzieli\u0107 jeszcze wi\u0119kszego poparcia migracji \u017cydowskiej do Palestyny. Perspektywa pozbycia si\u0119 \u017cyd\u00f3w z Niemiec, my\u015bla\u0142, jest zbyt kusz\u0105ca i przewa\u017ca mo\u017cliwe zagro\u017cenia.(29)<\/p>\r\n

Tymczasem rz\u0105d brytyjski nakaza\u0142 bardzo drastycznie ograniczenia wobec \u017cydowskiej emigracji do Palestyny w 1937, 1938 i 1939 r. W odpowiedzi SS sfinalizowa\u0142o sekretny sojusz z tajn\u0105 syjonistyczn\u0105 agencj\u0105 Mossad le-Aliya Bet w celu szmuglowania \u017cyd\u00f3w do Palestyny. W rezultacie tej aktywnej wsp\u00f3\u0142pracy kilka konwoj\u00f3w statk\u00f3w dobi\u0142o do Palestyny pod bokiem brytyjskich okr\u0119t\u00f3w wojennych. \u017bydowska migracja, legalna i nielegalna, z Niemiec (w\u0142\u0105czaj\u0105c Austri\u0119) do Palestyny wzros\u0142a gwa\u0142townie w 1938 i 1939 r. Kolejne 10000 \u017cyd\u00f3w planowo odjecha\u0142o w pa\u017adzierniku 1939 r., lecz wybuch wojny we wrze\u015bniu 1939 r. przyni\u00f3s\u0142 koniec tych wysi\u0142k\u00f3w. Te same w\u0142adze niemieckie kontynuowa\u0142y promowanie po\u015bredniej \u017cydowskiej migracji do Palestyny w latach 1940 i 1941.(30) Nawet jeszcze w marcu 1942 r. ostatni autoryzowany przez syjonist\u00f3w kibuc – ob\u00f3z szkoleniowy dla potencjalnych emigrant\u00f3w – prowadzi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w hitlerowskich Niemczech.(31)<\/p>\r\n

Porozumienie transferowe<\/strong><\/p>\r\n

Centralnym punktem wsp\u00f3\u0142pracy niemiecko – syjonistycznej w czasach Hitlera by\u0142o porozumienie transferowe, pakt umo\u017cliwiaj\u0105cy dziesi\u0105tkom tysi\u0119cy niemieckich \u017cyd\u00f3w migrowa\u0107 do Palestyny z ca\u0142ym swoim maj\u0105tkiem. Porozumienie, zwane tak\u017ce Haavara (z hebrajskiego \u201etransfer\u201d), zosta\u0142o zawarte w sierpniu 1933 r. w czasie rozm\u00f3w mi\u0119dzy niemieckimi oficjelami a Chaimem Arlosoroffem, sekretarzem Agencji \u017bydowskiej oraz palesty\u0144skim centrum \u015awiatowej Organizacji Syjonistycznej.(32)<\/p>\r\n

Dzi\u0119ki tej niezwyk\u0142ej umowie ka\u017cdy \u017cyd m\u00f3g\u0142 z\u0142o\u017cy\u0107 pieni\u0105dze na specjalne konto w Niemczech. Pieni\u0105dze by\u0142y u\u017cywane na zakup towar\u00f3w niemieckiej produkcji – narz\u0119dzi rolniczych, materia\u0142\u00f3w budowlanych, pomp, nawoz\u00f3w oraz wielu innych eksportowanych nast\u0119pnie do Palestyny i sprzedawanych w Tell Awiwie przez \u017cydowsk\u0105 sp\u00f3\u0142k\u0119. Doch\u00f3d ze sprzeda\u017cy przekazywany by\u0142 \u017cydowskim imigrantom przybywaj\u0105cym do Palestyny w proporcji odpowiedniej do depozytu z\u0142o\u017conego w Niemczech. Niemieckie dobra sp\u0142ywa\u0142y do Palestyny poprzez porozumienie Haavara; w kr\u00f3tkim czasie dosz\u0142o do tego porozumienie handlowe na podstawie kt\u00f3rego palesty\u0144skie pomara\u0144cze by\u0142y wymieniane na pochodz\u0105ce z Niemiec drewno budowlane, samochody, maszyny rolnicze i inne produkty. Zatem porozumienie s\u0142u\u017cy\u0142o syjonistom pomoc\u0105 jako wsparcie \u017cydowskich osadnik\u00f3w w Palestynie oraz w przenoszeniu tam kapita\u0142\u00f3w \u017cydowskich, a r\u00f3wnocze\u015bnie s\u0142u\u017cy\u0142o Niemcom, kt\u00f3rzy chcieli pozby\u0107 si\u0119 ze swojego kraju niechcianej, obcej grupy obywateli.<\/p>\r\n

Delegaci na kongres syjonistyczny w Pradze w 1933 r. \u017cywio\u0142owo debatowali o zaletach porozumienia. Kilku obawia\u0142o si\u0119, \u017ce pakt podkopie mi\u0119dzynarodowy \u017cydowski bojkot ekonomiczny wymierzony w Niemcy. Jednak syjonistyczni oficjele uspokoili kongres. Sam Cohen, kluczowa figura stoj\u0105ca za porozumieniem Haavara, podkre\u015bla\u0142, \u017ce porozumienie nie jest ekonomicznie korzystne dla Niemiec. Arthur Ruppin, specjalista emigracyjny z Organizacji Syjonistycznej kt\u00f3ry pomaga\u0142 negocjowa\u0107 pakt, spuentowa\u0142, \u017ce \u201eporozumienie transferowe w \u017caden spos\u00f3b nie zak\u0142\u00f3ci bojkotu, dop\u00f3ki \u017cadna nowa waluta nie wp\u0142ynie do Niemiec jako jego rezultat\u2026\u201d(33) Na spotkaniu kongresu syjonistycznego w Szwajcarii w 1935 r. wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczestnik\u00f3w zaaprobowa\u0142a umow\u0119. W 1936 r. Agencja \u017bydowska (syjonistyczny \u201erz\u0105d cieni\u201d w Palestynie) przej\u0119\u0142a kontrol\u0119 nad Ha\u2019avar\u0105, kt\u00f3ra w wyniku drugiej wojny \u015bwiatowej zosta\u0142a zapomniana.<\/p>\r\n

Niekt\u00f3rzy niemieccy urz\u0119dnicy sprzeciwiali si\u0119 porozumieniu. Np. Hans D\u00f6hle, niemiecki konsul generalny w Jerozolimie, kilka razy ostro je skrytykowa\u0142 w 1937 r. Podkre\u015bla\u0142, \u017ce przynosi ono straty niemieckiej wymianie handlowej – produkty eksportowane do Palestyny mog\u0142yby by\u0107 sprzedane gdzie indziej. Monopol Haavary na sprzeda\u017c niemieckich d\u00f3br do Palestyny przez \u017cydowskie sp\u00f3\u0142ki s\u0142usznie denerwuje niemieckich i arabskich przedsi\u0119biorc\u00f3w. Oficjalne wsparcie Niemiec dla syjonizmu mo\u017ce prowadzi\u0107 do utraty przez nie rynku w ca\u0142ym arabskim \u015bwiecie. Rz\u0105d brytyjski r\u00f3wnie\u017c by\u0142 oburzony porozumieniem.(34) W czerwcu 1937 r. wewn\u0119trzny biuletyn niemieckiego ministerstwa spraw zagranicznych odni\u00f3s\u0142 si\u0119 do \u201epo\u015bwi\u0119ce\u0144 w wymianie zagranicznej\u201d kt\u00f3re by\u0142y rezultatem Haavary.(35)<\/p>\r\n

Wewn\u0119trzne memorandum wydane w grudniu 1937 r. przez niemieckie ministerstwo spraw wewn\u0119trznych recenzowa\u0142o wp\u0142yw porozumienia transferowego: \u201eNie ma w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce porozumienie Haavara znacz\u0105co przyczyni\u0142o si\u0119 do szybkiego rozwoju Palestyny od 1933 r. Porozumienie \u015bci\u0105gn\u0119\u0142o do Palestyny nie tylko mn\u00f3stwo pieni\u0119dzy (z Niemiec!), ale r\u00f3wnie\u017c inteligenck\u0105 imigracj\u0119 oraz towary niezb\u0119dne do rozwoju przemys\u0142owego.\u201d G\u0142\u00f3wn\u0105 zalet\u0105 paktu, wed\u0142ug memorandum, by\u0142a emigracja du\u017cej cz\u0119\u015bci \u017cyd\u00f3w do Palestyny, najlepszego kraju – celu po\u017c\u0105danego przez Niemcy. Jednak dokument wspomina\u0142 tak\u017ce o powa\u017cnych mankamentach o kt\u00f3rych m\u00f3wi\u0142 konsul D\u00f6hle i inni. Minister spraw wewn\u0119trznych, kontynuowano w dokumencie, stwierdzi\u0142, \u017ce ujemne strony porozumienia przewa\u017cy\u0142y ju\u017c strony dodatnie zatem nale\u017cy ju\u017c sko\u0144czy\u0107 z porozumieniem.(36)<\/p>\r\n

Tylko jedna osoba mog\u0142a zako\u0144czy\u0107 kontrowersje. Hitler osobi\u015bcie w lipcu i wrze\u015bniu 1937 r. oraz w styczniu 1938 r. bada\u0142 problem. Za ka\u017cdym razem decydowa\u0142 o kontynuowaniu wsp\u00f3\u0142pracy. Cel jakim by\u0142o usuni\u0119cie \u017cyd\u00f3w z Niemiec, twierdzi\u0142, niwelowa\u0142 ujemne strony umowy.(37)<\/p>\r\n

Minister finans\u00f3w Rzeszy pomaga\u0142 organizowa\u0107 kolejn\u0105 sp\u00f3\u0142k\u0119 transferow\u0105 International Trade and Investment Agency, zwan\u0105 te\u017c Intria, dzi\u0119ki kt\u00f3rej \u017cydzi z ca\u0142ego \u015bwiata mogli pomaga\u0107 niemieckim \u017cydom w emigracji do Palestyny. Prawie 900000 $ zosta\u0142o przelane poprzez Intria do kieszeni niemieckich \u017cyd\u00f3w w Palestynie.(38) Inne europejskie kraje pragn\u0105ce wspiera\u0107 \u017cydowsk\u0105 emigracj\u0119 zawar\u0142y porozumienia z syjonistami wzorowane na Ha\u2019avara. W 1937 r. Polska autoryzowa\u0142a sp\u00f3\u0142k\u0119 transferow\u0105 Halifin (z hebrajskiego \u201ewymiana\u201d). P\u00f3\u017anym latem 1939 r. Czechos\u0142owacja, Rumunia, W\u0119gry i W\u0142ochy podpisa\u0142y podobne umowy. Jednak wybuch wojny we wrze\u015bniu 1939 r. zapobieg\u0142 wprowadzeniu ich w \u017cycie na du\u017c\u0105 skal\u0119.(39) [Przypadek? – T. N.]<\/p>\r\n

Osi\u0105gni\u0119cia Haavary<\/strong><\/p>\r\n

Mi\u0119dzy 1933 a 1941 r. oko\u0142o 60000 niemieckich \u017cyd\u00f3w emigrowa\u0142o do Palestyny dzi\u0119ki porozumieniu Ha\u2019avara i innym syjonistyczno – niemieckim porozumieniom; inaczej m\u00f3wi\u0105c dziesi\u0119\u0107 procent ca\u0142ej \u017cydowskiej populacji w Niemczech z 1933 r. (Ci niemieccy \u017cydzi stanowili oko\u0142o pi\u0119tna\u015bcie procent \u017cydowskiej populacji Palestyny w 1939 r.) Niekt\u00f3rzy emigranci przenie\u015bli znaczne osobiste bogactwa z Niemiec do Palestyny. \u017bydowski historyk Edwin Black napisa\u0142: \u201eDla wielu z tych ludzi, szczeg\u00f3lnie pod koniec lat 30. XX w., pozwolono transferowa\u0107 repliki ich dom\u00f3w i fabryk – w rzeczy samej niewybredne kopie ich prawdziwego \u017cycia.\u201d(40)<\/p>\r\n

Ca\u0142kowita suma przetransferowana z Niemiec do Palestyny poprzez Ha\u2019avar\u0119 mi\u0119dzy sierpniem 1933 a ko\u0144cem 1939 r. wynios\u0142a 8.1 miliona funt\u00f3w lub 139.57 milion\u00f3w marek niemieckich (ekwiwalent 40 milion\u00f3w dolar\u00f3w). Suma uwzgl\u0119dnia 33.9 miliona marek niemieckich (13.8 miliona dolar\u00f3w) dostarczonych przez Reichsbank w zwi\u0105zku z porozumieniem transferowym.(41)<\/p>\r\n

Black oszacowa\u0142, \u017ce do Palestyny mog\u0142o wyp\u0142yn\u0105\u0107 dodatkowo 70 milion\u00f3w dolar\u00f3w poprzez komercyjne umowy i specjalne mi\u0119dzynarodowe transakcje bankowe. Niemieckie kapita\u0142y wywar\u0142y wielki wp\u0142yw na rozw\u00f3j powstaj\u0105cego pa\u0144stwa w Palestynie w ko\u0144cu lat 30. XX w., podsumowuje historyk. Kilka wielkich przemys\u0142owych kompanii zosta\u0142o zbudowanych dzi\u0119ki kapita\u0142om pochodz\u0105cym z Niemiec, np. wodoci\u0105gi Mekoroth, czy tekstylna sp\u00f3\u0142ka Lodzia. Nap\u0142yw d\u00f3br i kapita\u0142\u00f3w Ha\u2019avary, wnioskuje Black, \u201ewywo\u0142a\u0142 ekonomiczny rozkwit \u017cydowskiej Palestyny\u201d i by\u0142 \u201enieodzownym czynnikiem utworzenia pa\u0144stwa Izrael.\u201d(42)<\/p>\r\n

Porozumienie Ha\u2019avara wielce przyczyni\u0142o si\u0119 do \u017cydowskiego rozwoju w Palestynie tak wi\u0119c i bezpo\u015brednio do za\u0142o\u017cenia pa\u0144stwa Izrael. Biuletyn niemieckiego ministerstwa spraw zagranicznych ze stycznia 1939 r. g\u0142osi\u0142 z pewnymi obawami, \u017ce \u201etransfer \u017cydowskiej w\u0142asno\u015bci z Niemiec (poprzez porozumienie Ha\u2019avara) przyczyni\u0142 si\u0119 w niema\u0142ym stopniu do budowania pa\u0144stwa \u017cydowskiego w Palestynie.\u201d(43)<\/p>\r\n

Byli oficjele ze sp\u00f3\u0142ki Ha\u2019avara w Palestynie podzielali ten pogl\u0105d w szczeg\u00f3\u0142owym studium na temat umowy transferowej z 1972 r.: \u201eEkonomiczna aktywno\u015b\u0107 wywo\u0142ana poprzez impuls niemieckich kapita\u0142\u00f3w oraz transfer\u00f3w Haavary do sektora prywatnego i publicznego by\u0142a najistotniejszym czynnikiem dla rozwoju pa\u0144stwa. Wiele nowych fabryk i przedsi\u0119biorstw za\u0142o\u017cono w \u017cydowskiej Palestynie; tak\u017ce wiele sp\u00f3\u0142ek nadzwyczaj wa\u017cnych nawet dla dzisiaj ekonomii Izraela zawdzi\u0119cza swoje istnienie Haavarze.\u201d(44) Dr Ludwig Pinner, b\u0119d\u0105cy urz\u0119dnikiem sp\u00f3\u0142ki Ha\u2019avary w Tell Awiwie w latach 30. XX w., skomentowa\u0142 p\u00f3\u017aniej, \u017ce nadzwyczaj kompetentni imigranci Ha\u2019avary \u201ezdecydowanie przyczynili si\u0119\u201d do ekonomicznego, spo\u0142ecznego, kulturalnego i edukacyjnego rozwoju \u017cydowskiej spo\u0142eczno\u015bci w Palestynie.\u201d(45)<\/p>\r\n

Porozumienie transferowe jest najbardziej dalekosi\u0119\u017cnym przyk\u0142adem wsp\u00f3\u0142pracy Niemiec hitlerowskich i mi\u0119dzynarodowego syjonizmu. Poprzez ten pakt, III Rzesza Hitlera zrobi\u0142a wi\u0119cej ni\u017c jakikolwiek inny rz\u0105d w latach 30. XX w. dla popierania \u017cydowskiego rozwoju w Palestynie.<\/p>\r\n

Syjoni\u015bci oferuj\u0105 Hitlerowi sojusz wojskowy<\/strong><\/p>\r\n

Na pocz\u0105tku stycznia 1941 r. ma\u0142a lecz wa\u017cna organizacja syjonistyczna oficjalnie zaoferowa\u0142a niemieckim dyplomatom w Bejrucie sojusz wojskowo – polityczny, mimo trwaj\u0105cej wojny. Oferta zosta\u0142a z\u0142o\u017cona przez radykalne, podziemne ugrupowanie \u201eWojownicy o wolno\u015b\u0107 Izraela\u201d, szerzej znana jako Lehi lub Gang Sterna. Ich lider, Abraham Stern, niedawno zerwa\u0142 z radykaln\u0105 Narodow\u0105 Organizacj\u0105 Wojskow\u0105 (Irgun Zvai Leumi) ze wzgl\u0119du na Brytyjczyk\u00f3w, kt\u00f3rzy co faktycznie zerwali ze wsparciem dalszego osadnictwa w Palestynie. Stern uznawa\u0142 Brytyjczyk\u00f3w za najwi\u0119kszych wrog\u00f3w syjonizmu.<\/p>\r\n

Ta pami\u0119tna propozycja syjonist\u00f3w \u201erozwi\u0105zania kwestii \u017cydowskiej w Europie przy aktywnym udziale Narodowej Organizacji Wojskowej (Lehi) w wojnie po stronie Niemiec\u201d warta jest zacytowania:(46)<\/p>\r\n

W swoich mowach i o\u015bwiadczeniach m\u0119\u017cowie stanu Niemiec narodowo-socjalistycznych cz\u0119sto podkre\u015blaj\u0105, \u017ce Nowy Porz\u0105dek w Europie wymaga, jako warunku wst\u0119pnego, radykalnego rozwi\u0105zania kwestii \u017cydowskiej poprzez ewakuacj\u0119. (\u201eEuropa wolna od \u017cyd\u00f3w\u201d)<\/em><\/p>\r\n

Ewakuacja mas \u017cydowskich z Europy jest warunkiem wst\u0119pnym rozwi\u0105zania kwestii \u017cydowskiej. Jednak\u017ce jedynym sposobem na osi\u0105gni\u0119cie tego jest osiedlenie tych mas w ojczy\u017anie \u017cyd\u00f3w, Palestynie, i za\u0142o\u017cenie \u017cydowskiego pa\u0144stwa w historycznych granicach.<\/em><\/p>\r\n

Celem politycznej aktywno\u015bci i lat walki Izraelskiego Ruchu Wolno\u015bci i Narodowej Organizacji Wojskowej w Palestynie (Irgun Zvai Leumi) jest rozwi\u0105zanie problemu \u017cydowskiego w taki spos\u00f3b by zupe\u0142nie wyzwoli\u0107 na zawsze \u017cyd\u00f3w.<\/em><\/p>\r\n

NOW, kt\u00f3ra zgadza si\u0119 z dobr\u0105 wol\u0105 rz\u0105du Rzeszy niemieckiej i jego urz\u0119dnikami wobec syjonistycznej aktywno\u015bci wewn\u0105trz Niemiec i syjonistycznego programu emigracji, podziela pogl\u0105d:<\/em><\/p>\r\n

1. Wsp\u00f3lne interesy mog\u0105 istnie\u0107 mi\u0119dzy Europejskim Nowym Porz\u0105dkiem opartym na konceptach niemieckich a prawdziwymi aspiracjami narodowymi \u017cyd\u00f3w uciele\u015bnianymi przez NOW.<\/em><\/p>\r\n

2. Mo\u017cliwa jest kooperacja mi\u0119dzy Nowymi Niemcami a odnowionym narodowo – folklorowo \u017cydostwem.<\/em><\/p>\r\n

3. Za\u0142o\u017cenie historycznego pa\u0144stwa \u017cydowskiego na narodowych i totalitarnych podstawach i zwi\u0105zanego sojuszem z Rzesz\u0105 niemieck\u0105, b\u0119dzie sta\u0142o w interesie Niemiec – umocni niemieck\u0105 pozycj\u0119 na Bliskim Wschodzie.<\/em><\/p>\r\n

Na podstawie tych rozwa\u017ca\u0144 i pod warunkiem, \u017ce rz\u0105d Rzeszy niemieckiej uzna narodowe aspiracje Izraelskiego Ruchu Wolno\u015bci wspominanego powy\u017cej, NOW w Palestynie oferuje sw\u00f3j aktywny udzia\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych po stronie Niemiec.<\/em><\/p>\r\n

W sk\u0142ad oferty NOW mo\u017ce wchodzi\u0107 militarna, polityczna i wywiadowcza aktywno\u015b\u0107 wewn\u0105trz Palestyny, a po szczeg\u00f3\u0142owych ustaleniach, r\u00f3wnie\u017c poza Palestyn\u0105. R\u00f3wnocze\u015bnie \u017cydzi europejscy b\u0119d\u0105 odbywali szkolenie wojskowe i b\u0119d\u0105 z nich tworzone oddzia\u0142y wojskowe pod przyw\u00f3dztwem NOW. Wezm\u0105 one udzia\u0142 w operacjach wojennych maj\u0105cych na celu podbicie Palestyny.<\/em><\/p>\r\n

Po\u015bredni udzia\u0142 Izraelskiego Ruchu Wolno\u015bci w Nowym Porz\u0105dku Europy, ju\u017c w fazie pocz\u0105tkowej wraz z pozytywnie radykalnym rozwi\u0105zaniem problemu europejskich \u017cyd\u00f3w, wydatnie zwi\u0119kszy moralne fundamenty Nowego Porz\u0105dku w oczach ca\u0142ej ludzko\u015bci.<\/em><\/p>\r\n

Wsp\u00f3\u0142praca Izraelskiego Ruchu Wolno\u015bci b\u0119dzie zgodna r\u00f3wnie\u017c z przes\u0142aniem ostatniej przemowy kanclerza Rzeszy niemieckiej, w kt\u00f3rej zaakcentowa\u0142 i\u017c zetrze ka\u017cd\u0105 koalicj\u0119 w celu izolowania i zniszczenia Anglii.<\/em><\/p>\r\n

Nie zachowa\u0142a si\u0119 niemiecka odpowied\u017a. Jednak\u017ce akceptacja tej oferty by\u0142a bardzo ma\u0142o prawdopodobna, poniewa\u017c w tym czasie niemiecka polityka by\u0142a zdecydowanie pro – arabska.(47) Szum uczyniony przez grup\u0119 Sterna w celu zawarcia paktu z III Rzesz\u0105, gdy jednocze\u015bnie kr\u0105\u017cy\u0142y historie o tym jakoby Hitler eksterminowa\u0142 \u017cyd\u00f3w, dotar\u0142 do szerokiej publiczno\u015bci. Najwyra\u017aniej Stern nie wierzy\u0142 w te historie lub, w celu utworzenia \u017cydowskiego pa\u0144stwa, wola\u0142 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 ze \u015bmiertelnym wrogiem swojego ludu.(48)<\/p>\r\n

Yitzhak Shamir by\u0142 wa\u017cnym cz\u0142onkiem Lehi, w czasie gdy ta przedstawi\u0142a swoj\u0105 ofert\u0119. By\u0142 on p\u00f3\u017aniej ministrem spraw zagranicznych Izraela oraz premierem w latach 80. XX w.; z premierostwem na dobre rozsta\u0142 si\u0119 w czerwcu 1992 r. Po \u015bmierci Sterna w 1942 r. zosta\u0142 szefem operacyjnym Lehi. Shamir zorganizowa\u0142 wiele operacji terrorystycznych, w\u0142\u0105czaj\u0105c w nie zamordowanie w listopadzie 1944 r. lorda Moyna (brytyjskiego ministra ds. Bliskiego Wschodu) oraz zab\u00f3jstwo we wrze\u015bniu 1948 r. hrabiego Bernadotte (szwedzkiego mediatora z Narod\u00f3w Zjednoczonych). Po latach, gdy zapytano Shamira o ofert\u0119 z 1941 r., potwierdzi\u0142 i\u017c wiedzia\u0142 o propozycji sojuszu z Niemcami wysuni\u0119tego przez jego organizacj\u0119.<\/p>\r\n

Konkluzja<\/strong><\/p>\r\n

Na przek\u00f3r pozornej wrogo\u015bci mi\u0119dzy re\u017cimem Hitlera a mi\u0119dzynarodowym \u017cydostwem, przez kilka lat interesy \u017cydowskich syjonist\u00f3w i niemieckich narodowychsocjalist\u00f3w by\u0142y ze sob\u0105 w koincydencji. We wsp\u00f3\u0142pracy z syjonistami dla obop\u00f3lnych cel\u00f3w, dla znalezienia ludzkiego rozwi\u0105zania z\u0142o\u017conego problemu, III Rzesza by\u0142a gotowa ponie\u015b\u0107 wiele po\u015bwi\u0119ce\u0144, nadw\u0105tli\u0107 relacje z Brytyjczykami oraz rozw\u015bcieczy\u0107 arab\u00f3w. Faktycznie w latach 30. XX w. \u017cadne inne pa\u0144stwo nie zrobi\u0142o tak wiele dla poparcia \u017cydowsko – syjonistycznych cel\u00f3w jak Niemcy Hitlera.<\/p>\r\n

Dr Mark Weber<\/strong><\/em><\/p>\r\n

Przek\u0142ad: Tomasz Nowakowski<\/p>\r\n

Pierwodruk: „Zionism and the Third Reich”, The Journal of Historical Review, <\/em>July-August 1993 (Vol. 13, No. 4), pages 29-37.<\/p>\r\n

Dost\u0119pny na stronie Institute for Historical Review<\/em><\/a><\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

Przypisy:<\/strong><\/p>\r\n

1.W. Martini, „Hebr_isch unterm Hakenkreuz,\u201d Die Welt (Hamburg), Jan. 10, 1975. Cited in: Klaus Polken, „The Secret Contacts: Zionism and Nazi Germany, 1933-1941,\u201d Journal of Palestine Studies, Spring-Summer 1976, p. 65.<\/p>\r\n

2.Quoted in: Ingrid Weckert, Feuerzeichen: Die „Reichskristallnacht\u201d (T\u00fcbingen: Grabert, 1981), p. 212. See also: Th. Herzl, The Jewish State (New York: Herzl Press, 1970), pp. 33, 35, 36, and, Edwin Black, The Transfer Agreement (New York: Macmillan, 1984), p. 73.<\/p>\r\n

3.Th. Herzl, „Der Kongress,\u201d Welt, June 4, 1897. Reprinted in: Theodor Herzls zionistische Schriften (Leon Kellner, ed.), erster Teil, Berlin: J\u00fcdischer Verlag, 1920, p. 190 (and p. 139).<\/p>\r\n

4.Memo of June 21, 1933, in: L. Dawidowicz, A Holocaust Reader (New York: Behrman, 1976), pp. 150-155, and (in part) in: Francis R. Nicosia, The Third Reich and the Palestine Question (Austin: Univ. of Texas, 1985), p. 42.; On Zionism in Germany before Hitler\u2019s assumption of power, see: Donald L. Niewyk, The Jews in Weimar Germany (Baton Rouge: 1980), pp. 94-95, 126-131, 140-143.; F. Nicosia, Third Reich (Austin: 1985), pp. 1-15.<\/p>\r\n

5.J\u00fcdische Rundschau (Berlin), June 13, 1933. Quoted in: Heinz H_hne, The Order of the Death\u2019s Head (New York: Ballantine, pb., 1971, 1984), pp. 376-377.<\/p>\r\n

6.Heinz H\u00f6hne, The Order of the Death\u2019s Head (Ballantine, 1971, 1984), p. 376.<\/p>\r\n

7.\u201dBerlin,\u201d Encyclopaedia Judaica (New York and Jerusalem: 1971), Vol. 5, p. 648. For a look at one aspect of this „vigorous life,\u201d see: J.-C. Horak, „Zionist Film Propaganda in Nazi Germany,\u201d Historical Journal of Film, Radio and Television, Vol. 4, No. 1, 1984, pp. 49-58.<\/p>\r\n

8.Francis R. Nicosia, The Third Reich and the Palestine Question (1985), pp. 54-55.; Karl A. Schleunes, The Twisted Road to Auschwitz (Urbana: Univ. of Illinois, 1970, 1990), pp. 178-181.<\/p>\r\n

9.Jacob Boas, „A Nazi Travels to Palestine,\u201d History Today (London), January 1980, pp. 33-38.<\/p>\r\n

10.Facsimile reprint of front page of Das Schwarze Korps, May 15, 1935, in: Janusz Piekalkiewicz, Israels Langer Arm (Frankfurt: Goverts, 1975), pp. 66-67. Also quoted in: Heinz H_hne, The Order of the Death\u2019s Head (Ballantine, 1971, 1984), p. 377. See also: Erich Kern, ed., Verheimlichte Dokumente (Munich: FZ-Verlag, 1988), p. 184.<\/p>\r\n

11.Das Schwarze Korps, Sept. 26, 1935. Quoted in: F. Nicosia, The Third Reich and the Palestine Question (1985), pp. 56-57.<\/p>\r\n

12.Lenni Brenner, Zionism in the Age of the Dictators (1983), p. 83.<\/p>\r\n

13.F. Nicosia, The Third Reich and the Palestine Question (1985), p. 60. See also: F. Nicosia, „The Yishuv and the Holocaust,\u201d The Journal of Modern History (Chicago), Vol. 64, No. 3, Sept. 1992, pp. 533-540.<\/p>\r\n

14.F. Nicosia, The Third Reich and the Palestine Question (1985), p. 57.<\/p>\r\n

15.J\u00fcdische Rundschau, Sept. 17, 1935. Quoted in: Yitzhak Arad, with Y. Gutman and A. Margaliot, eds., Documents on the Holocaust (Jerusalem: Yad Vashem, 1981), pp. 82-83.<\/p>\r\n

16.Der Angriff, Dec. 23, 1935, in: E. Kern, ed., Verheimlichte Dokumente (Munich: 1988), p. 148.; F. Nicosia, Third Reich (1985), p. 56.; L. Brenner, Zionism in the Age of the Dictators (1983), p. 138.; A. Margaliot, „The Reaction\u2026,\u201d Yad Vashem Studies (Jerusalem), vol. 12, 1977, pp. 90-91.; On Kareski\u2019s remarkable career, see: H. Levine, „A Jewish Collaborator in Nazi Germany,\u201d Central European History (Atlanta), Sept. 1975, pp. 251-281.<\/p>\r\n

17.\u201dDr. Wise Urges Jews to Declare Selves as Such,\u201d New York Herald Tribune, June 13, 1938, p. 12.<\/p>\r\n

18.F. Nicosia, The Third Reich (1985), p. 53.<\/p>\r\n

19.Lucy Dawidowicz, The War Against the Jews, 1933-1945 (New York: Bantam, pb., 1976), pp. 253-254.; Max Nussbaum, „Zionism Under Hitler,\u201d Congress Weekly (New York: American Jewish Congress), Sept. 11, 1942.; F. Nicosia, The Third Reich (1985), pp. 58-60, 217.; Edwin Black, The Transfer Agreement (1984), p. 175.<\/p>\r\n

20.H. H_hne, The Order of the Death\u2019s Head (Ballantine, pb., 1984), pp. 380-382.; K. Schleunes, Twisted Road (1970, 1990), p. 226.; Secret internal SS intelligence report about F. Polkes, June 17, 1937, in: John Mendelsohn, ed., The Holocaust (New York: Garland, 1982), vol. 5, pp. 62-64.<\/p>\r\n

21.F. Nicosia, Third Reich (1985), pp. 63-64, 105, 219-220.<\/p>\r\n

22.F. Nicosia, Third Reich (1985), p. 160.<\/p>\r\n

23.Te rozr\u00f3\u017cnienie daje si\u0119 wywnioskowa\u0107 tak\u017ce z \u201eDeklaracji Balfura\u201d z listopada 1917 r., w kt\u00f3rej rz\u0105d Wielkiej Brytanii wyrazi\u0142 wsparcie dla \u201enarodowego domu \u017cydowskiego\u201d w Palestynie, jednak\u017ce bez jakiejkolwiek wzmianki o pa\u0144stwie \u017cydowskim. Odnosz\u0105c si\u0119 do wi\u0119kszo\u015bci arabskiej tam zamieszkuj\u0105cej deklaracja zastrzega\u0142a , \u017ce \u201e\u2026jest ca\u0142kowicie oczywiste, \u017ce nie mo\u017ce by\u0107 nic zrobione co naruszy\u0142oby prawa obywatelskie i religijne istniej\u0105cych w Palestynie spo\u0142eczno\u015bci nie \u017cydowskich\u201d. Ca\u0142y tekst deklaracji zosta\u0142 wydany jako fascymile w Robert John, Behind the Balfour Declaration (IHR, 1988), p. 32.<\/p>\r\n

24.F. Nicosia, Third Reich (1985), p. 121.<\/p>\r\n

25.F. Nicosia, Third Reich (1985), p. 124.<\/p>\r\n

26.David Yisraeli, The Palestine Problem in German Politics 1889-1945 (Bar-Ilan University, Israel, 1974), p. 300.; Also in: Documents on German Foreign Policy, Series D, Vol. 5. Doc. No. 564 or 567.<\/p>\r\n

27.K. Schleunes, The Twisted Road (1970, 1990), p. 209.<\/p>\r\n

28.Circular of January 25, 1939. Nuremberg document 3358-PS. International Military Tribunal, Trial of the Major War Criminals Before the International Military Tribunal (Nuremberg: 1947-1949), vol. 32, pp. 242-243. Nazi Conspiracy and Aggression (Washington, DC: 1946-1948), vol. 6, pp. 92-93.<\/p>\r\n

29.F. Nicosia, Third Reich (1985), pp. 141-144.; On Hitler\u2019s critical view of Zionism in Mein Kampf, see esp. Vol. 1, Chap. 11. Quoted in: Robert Wistrich, Hitler\u2019s Apocalypse (London: 1985), p. 155.; See also: F. Nicosia, Third Reich (1985), pp. 26-28.; Hitler powiedzia\u0142 swojemu adiutantowi w 1939 i p\u00f3\u017aniej w 1941 r. , \u017ce pyta\u0142\/prosi\u0142 Brytyjczyk\u00f3w o pomoc w sprawie transferu wszystkich niemieckich \u017cyd\u00f3w do Palestyny lub Egiptu. Brytyjczycy odrzucili ten projekt, m\u00f3wi\u0142, poniewa\u017c m\u00f3g\u0142 on zak\u0142\u00f3ci\u0107 porz\u0105dek. See: H. v. Kotze, ed., Heeresadjutant bei Hitler (Stuttgart: 1974), pp. 65, 95.<\/p>\r\n

30.F. Nicosia, Third Reich (1985), pp. 156, 160-164, 166-167.; H. H_hne, The Order of the Death\u2019s Head (Ballantine, pb., 1984), pp. 392-394.; Jon and David Kimche, The Secret Roads (London: Secker and Warburg, 1955), pp. 39-43. See also: David Yisraeli, „The Third Reich and Palestine,\u201d Middle Eastern Studies, October 1971, p. 347.; Bernard Wasserstein, Britain and the Jews of Europe, 1939-1945 (1979), pp. 43, 49, 52, 60.; T. Kelly, „Man who fooled Nazis,\u201d Washington Times, April 28, 1987, pp. 1B, 4B. Based on interview with Willy Perl, author of The Holocaust Conspiracy.<\/p>\r\n

31.Y. Arad, et al., eds., Documents On the Holocaust (1981), p. 155. (Szkoleniowy kibuc istnia\u0142 w Nuendorfie, i by\u0107 mo\u017ce dzia\u0142a\u0142 nawet po marcu 1942 r.)<\/p>\r\n

32.On the Agreement in general, see: Werner Feilchenfeld, et al., Haavara-Transfer nach Palaestina (T\u00fcbingen: Mohr\/Siebeck, 1972).; David Yisraeli, „The Third Reich and the Transfer Agreement,\u201d Journal of Contemporary History (London), No. 2, 1971, pp. 129-148.; „Haavara,\u201d Encyclopaedia Judaica (1971), vol. 7, pp. 1012-1013.; F. Nicosia, The Third Reich and the Palestine Question (Austin: 1985), pp. 44-49.; Raul Hilberg, The Destruction of the European Jews (New York: Holmes and Meier, 1985), pp. 140-141.; The Transfer Agreement, by Edwin Black, is detailed and useful. However, it contains numerous inaccuracies and wildly erroneous conclusions. See, for example, the review by Richard S. Levy in Commentary, Sept. 1984, pp. 68-71.<\/p>\r\n

33.E. Black, The Transfer Agreement (1984), pp. 328, 337.<\/p>\r\n

34.On opposition to the Haavara in official German circles, see: W. Feilchenfeld, et al., Haavara-Transfer nach Palaestina (1972), pp. 31-33.; D. Yisraeli, „The Third Reich,\u201d Journal of Contemporary History, 1971, pp. 136-139.; F. Nicosia, The Third Reich and the Palestine Question, pp. 126-139.; I. Weckert, Feuerzeichen (1981), pp. 226-227.; Rolf Vogel, Ein Stempel hat gefehlt (Munich: Droemer Knaur, 1977), pp. 110 ff.<\/p>\r\n

35.W. Feilchenfeld, et al., Haavara-Transfer (1972), p. 31. Entire text in: David Yisraeli, The Palestine Problem in German Politics 1889-1945 (Israel: 1974), pp. 298-300.<\/p>\r\n

36.Interior Ministry internal memo (signed by State Secretary W. Stuckart), Dec. 17, 1937, in: Helmut Eschwege, ed., Kennzeichen J (Berlin: 1966), pp. 132-136.<\/p>\r\n

37.W. Feilchenfeld, et al, Haavara-Transfer (1972), p. 32.<\/p>\r\n

38.E. Black, Transfer Agreement, pp. 376-377.<\/p>\r\n

39.E. Black, Transfer Agreement (1984), pp. 376, 378.; F. Nicosia, Third Reich (1985), pp. 238-239 (n. 91).<\/p>\r\n

40.E. Black, Transfer Agreement, p. 379.; F. Nicosia, Third Reich, pp. 212, 255 (n. 66).<\/p>\r\n

41.W. Feilchenfeld, et al., Haavara-Transfer, p. 75.; „Haavara,\u201d Encyclopaedia Judaica, (1971), Vol. 7, p. 1013.<\/p>\r\n

42.E. Black, Transfer Agreement, pp. 379, 373, 382.<\/p>\r\n

43.Circular of January 25, 1939. Nuremberg document 3358-PS. International Military Tribunal, Trial of the Major War Criminals Before the International Military Tribunal (Nuremberg: 1947-1949), Vol. 32, pp. 242-243.<\/p>\r\n

44.Werner Feilchenfeld, et al., Haavara-Transfer nach Palaestina (T\u00fcbingen: Mohr\/Siebeck, 1972). Quoted in: Ingrid Weckert, Feuerzeichen (T\u00fcbingen: Grabert, 1981), pp. 222-223.<\/p>\r\n

45.W. Feilchenfeld, et al., Haavara-Transfer nach Palaestina (1972). Quoted in: I. Weckert, Feuerzeichen (1981), p. 224.<\/p>\r\n

46.Original document in German Ausw_rtiges Amt Archiv, Bestand 47-59, E 224152 and E 234155-58. (Photocopy in author\u2019s possession).; Complete original German text published in: David Yisraeli, The Palestine Problem in German Politics 1889-1945 (Israel: 1974), pp. 315-317. See also: Klaus Polkhen, „The Secret Contacts,\u201d Journal of Palestine Studies, Spring-Summer 1976, pp. 78-80.; (At the time this offer was made, Stern\u2019s Lehi group still regarded itself as the true Irgun\/NMO.)<\/p>\r\n

47.Arabscy nacjonali\u015bci byli wrogo nastawieni wobec Brytyjczyk\u00f3w, kt\u00f3rzy rz\u0105dzili wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 ich \u015bwiata, w\u0142\u0105czaj\u0105c Egipt, Irak i Palestyn\u0119. Poniewa\u017c Brytyjczycy i Niemcy prowadzili wojn\u0119, Niemcy wspierali arab\u00f3w. Lider arabskiej Palestyny wielki mufti Jerozolimy, Haj Amin el-Husseini, \u015bci\u015ble wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Niemcami w latach wojny. Po ucieczce z Palestyny, przemawia\u0142 do arab\u00f3w za po\u015brednictwem niemieckiego radia oraz pomaga\u0142 zaci\u0105ga\u0107 muzu\u0142ma\u0144skich rekrut\u00f3w w Bo\u015bni do Waffen SS.<\/p>\r\n

48.Israel Shahak, „Yitzhak Shamir, Then and Now,\u201d Middle East Policy (Washington, DC), Vol. 1, No. 1, (Whole No. 39), 1992, pp. 27-38.; Yehoshafat Harkabi, Israel\u2019s Fateful Hour (New York: Harper and Row, 1988), pp. 213-214. Quoted in: Andrew J. Hurley, Israel and the New World Order (Santa Barbara, Calif.: 1991), pp. 93, 208-209.; Avishai Margalit, „The Violent Life of Yitzhak Shamir,\u201d New York Review of Books, May 14, 1992, pp. 18-24.; Lenni Brenner, Zionism in the Age of the Dictators (1983), pp. 266-269.; L. Brenner, Jews in America Today (1986), pp. 175-177.; L. Brenner, „Yitzhak Shamir: On Hitler\u2019s Side,\u201d Arab Perspectives (League of Arab States), March 1984, pp. 11-13.<\/p>\r\n

49.Avishai Margalit, „The Violent Life of Yitzhak Shamir,\u201d New York Review of Books, May 14, 1992, pp. 18-24.; Lenni Brenner, Zionism in the Age of the Dictators (1983), pp. 266-269.; L. Brenner, Jews in America Today (1986), pp. 175-177.; L. Brenner, „Skeletons in Shamir\u2019s Cupboard,\u201d Middle East International, Sept. 30, 1983, pp. 15-16.; Sol Stern, L. Rapoport, „Israel\u2019s Man of the Shadows,\u201d Village Voice (New York), July 3, 1984, pp. 13 ff.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Dodano: 2012-02-12 9:36 pm Na pocz\u0105tku 1935 r., statek pasa\u017cerski p\u0142yn\u0105cy do Hajfy w Palestynie opu\u015bci\u0142 niemiecki port Bremerhaven. Na sterburcie, hebrajskimi literami wypisana by\u0142a nazwa statku – \u201eTel Awiw\u201d – a na maszcie powiewa\u0142a flaga ze swastyk\u0105. Mimo \u017ce statek by\u0142 w posiadaniu syjonist\u00f3w, kapitan by\u0142 cz\u0142onkiem partii narodowosocjalistycznej. Wiele lat p\u00f3\u017aniej, jeden z […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[328,9],"tags":[195,53,102,54],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/51770"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=51770"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/51770\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=51770"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=51770"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=51770"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}