{"id":51454,"date":"2012-02-07T21:49:39","date_gmt":"2012-02-08T02:49:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=51454"},"modified":"2012-02-06T12:51:21","modified_gmt":"2012-02-06T17:51:21","slug":"idzmy-do-szkoly-krzyza-ks-karol-stehlin-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=51454","title":{"rendered":"Id\u017amy do szko\u0142y krzy\u017ca – ks. Karol Stehlin FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"

Drodzy Czytelnicy!<\/p>\r\n

Przed naszymi oczami stoi Chrystus w swoim dziele odkupienia. Podczas ca\u0142ego Wielkiego Postu duchowo zanurzamy si\u0119 w Jego konaj\u0105cym Sercu i krok po kroku rozwa\u017camy Jego okrutn\u0105 m\u0119k\u0119 i \u015bmier\u0107. Sta\u0107 cz\u0119sto pod krzy\u017cem Zbawiciela razem z Matk\u0105 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 – oto pocz\u0105tek prawdziwego \u017cycia wed\u0142ug woli Bo\u017cej, pocz\u0105tek zbawienia, pocz\u0105tek drogi, kt\u00f3ra prowadzi do szczytu \u015bwi\u0119to\u015bci. Dlaczego? Poniewa\u017c nasze serca, cz\u0119sto tak zimne i twarde, wzruszaj\u0105 si\u0119 widokiem tylu cierpie\u0144 znoszonych dla nas osobi\u015bcie, dla naszego ratunku. Rozpala si\u0119 ogie\u0144 mi\u0142o\u015bci przez wsp\u00f3\u0142czucie z Chrystusem. Ogarnia nas podziw z powodu \u201ezbytniej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 On nas umi\u0142owa\u0142\u201d. Za tym g\u0142\u0119bokim wzruszeniem nast\u0119puje drugi krok na drodze do \u015bwi\u0119to\u015bci. Skoro Chrystus wszystko dla nas uczyni\u0142, to i my powinni\u015bmy co\u015b dla Niego uczyni\u0107. Budzi si\u0119 ch\u0119\u0107 dania pewnych znak\u00f3w, okazania wyraz\u00f3w naszego zobowi\u0105zania. Nie wystarcz\u0105 nam gesty wsp\u00f3\u0142czucia, pi\u0119kne s\u0142owa i wznios\u0142e pie\u015bni oraz uczestnictwo w nabo\u017ce\u0144stwach Drogi krzy\u017cowej. Chcemy pokaza\u0107 Bogu nasze czyny. W takich okoliczno\u015bciach podejmujemy nasze postanowienia wielkopostne i umartwienia, przez kt\u00f3re spodziewamy si\u0119 sprawi\u0107 rado\u015b\u0107 Panu Jezusowi. Tym samym chcemy unika\u0107 wszystkiego, co sprawia Mu przykro\u015b\u0107. – Na tym najcz\u0119\u015bciej ko\u0144czy si\u0119 prze\u017cywanie Wielkiego Postu nawet przez gorliwych katolik\u00f3w. Niew\u0105tpliwie tak odbyty \u015bwi\u0119ty czas pokuty przynosi pi\u0119kne owoce. Wierni oczyszczeni w Najdro\u017cszej Krwi przez dobr\u0105 spowied\u017a rzeczywi\u015bcie lepiej praktykuj\u0105 sw\u0105 wiar\u0119, a ko\u015bcio\u0142y si\u0119 wype\u0142niaj\u0105. Jednak ju\u017c par\u0119 tygodni po Wielkiejnocy wida\u0107, \u017ce te owoce cz\u0119sto nie s\u0105 zbyt trwa\u0142e.<\/p>\r\n

Istnieje jeszcze inny, g\u0142\u0119bszy spos\u00f3b prze\u017cywania Wielkiego Postu. Widzieli\u015bmy, \u017ce w centrum czasu pokuty stoi tajemnica krzy\u017ca naszego Pana. Oto klucz, kt\u00f3ry otwiera bramy niebios. Przepi\u0119kne polskie pie\u015bni pasyjne pokazuj\u0105 ca\u0142y wymiar tajemnicy Ukrzy\u017cowanego. Jego \u015bmier\u0107 jest \u017cyciodajna. Wylana przeze\u0144 Krew oczyszcza nas od wszelkiego brudu, uzdrawia nas od wszystkich duchowych chor\u00f3b i na\u0142og\u00f3w. Oto szko\u0142a mi\u0142o\u015bci. Z tajemnicy krzy\u017ca bije \u017ar\u00f3d\u0142o zbawienia i wyrasta drzewo, kt\u00f3rego owoce rodz\u0105 wszystkie cnoty. Oto jedyna droga do \u015bwi\u0119to\u015bci. Wiedz\u0105c o tej wznios\u0142ej tajemnicy, mo\u017cemy tylko ubolewa\u0107, \u017ce w tak ma\u0142ym stopniu jeste\u015bmy \u201eprzyjaci\u00f3\u0142mi krzy\u017ca\u201d. Tak trudno nam poj\u0105\u0107, \u017ce tylko wtedy sp\u0142yn\u0105 na nas wszystkie \u0142aski Bo\u017ce, gdy pokochamy krzy\u017c. Nasze \u017cycie jest pe\u0142ne do\u015bwiadcze\u0144, chor\u00f3b, problem\u00f3w, trudno\u015bci, cierpie\u0144, ci\u0119\u017ckich chwil, wydarze\u0144 niemi\u0142ych, nawet strasznych, a mo\u017ce wr\u0119cz katastrofalnych. Czy istnieje cz\u0142owiek na ziemi, kt\u00f3ry nie musia\u0142by codziennie d\u017awiga\u0107 rozmaitych krzy\u017cy? Nie ma takiego. Wielu ludzi pyta \u201edlaczego?\u201d. Dlaczego musz\u0119 tak okropnie cierpie\u0107? Dlaczego to mnie przytrafi\u0142o si\u0119 takie ci\u0119\u017ckie do\u015bwiadczenie? A w miar\u0119 jak cz\u0142owiek buntuje si\u0119 przeciw swemu krzy\u017cowi, zaczyna mie\u0107 pretensje do Boga. Najpierw padaj\u0105 s\u0142owa \u017calu: \u201eB\u00f3g mnie nie kocha, B\u00f3g mnie opu\u015bci\u0142!\u201d, a w ko\u0144cu obola\u0142a dusza dociera do granicy blu\u017anierstwa i krzyczy: \u201eB\u00f3g jest niesprawiedliwy! B\u00f3g jest okrutny! B\u00f3g jest winny!\u201d. W ka\u017cdym z nas g\u0142\u0119boko tkwi sk\u0142onno\u015b\u0107 do takiego buntu. Czasem jest ona jakby u\u015bpiona, ale ujawnia si\u0119 od razu, gdy doznamy cierpienia.<\/p>\r\n

Jak zatem jest wa\u017cne wezwanie naszego Pana na Wielki Post: \u201enawr\u00f3\u0107cie si\u0119, bo Kr\u00f3lestwo Bo\u017ce jest bliskie\u201d! Na czym polega to nawr\u00f3cenie? Na w\u0142a\u015bciwym rozumieniu naszych krzy\u017cy. Na pokochaniu naszych krzy\u017cy! Nasze \u017cycie jest pi\u0119kne nie w\u00f3wczas, gdy szczebiocemy jak skowronki, zadowoleni i beztroscy. Gdy wszystko si\u0119 uk\u0142ada po naszej my\u015bli, pogoda ducha naprawd\u0119 nie jest niczym trudnym. Nasze \u017cycie jest pi\u0119kne tylko w\u00f3wczas, gdy niesiemy godnie, cierpliwie i do ko\u0144ca nasz krzy\u017c. Zachowa\u0107 pogod\u0119 ducha maj\u0105c krzy\u017c na ramionach – oto sztuka, kt\u00f3ra musi wzbudzi\u0107 uznanie, a nasze \u017cycie uczyni\u0107 pi\u0119knym. Nasz czas tu na ziemi jest tylko przygotowaniem do osi\u0105gni\u0119cia nieba. Im wi\u0119cej mi\u0142ujemy Boga, tym bardziej jeste\u015bmy \u015bwi\u0119tymi. Mi\u0142o\u015b\u0107 za\u015b okazujemy Bogu nie tylko przy okazji sk\u0142adania wielkich ofiar. Najwi\u0119ksz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 okazali Bogu m\u0119czennicy: \u201eNie ma wi\u0119kszej mi\u0142o\u015bci ni\u017c \u017cycie odda\u0107 za przyjaciela\u201d. Okazji jednak do m\u0119cze\u0144stwa nie ma wiele, przynajmniej w otaczaj\u0105cych nas okoliczno\u015bciach. Natomiast jest wiele okazji do cichego, bezkrwawego cierpienia cia\u0142a lub duszy. Dlatego te\u017c wszyscy \u015bwi\u0119ci i mistrzowie \u017cycia duchowego wychwalali ciche cierpienie maj\u0105ce jako pobudk\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga. Takie cierpienie jest przekonuj\u0105cym wyrazem mi\u0142o\u015bci do Boga, skutecznym \u015brodkiem osi\u0105gni\u0119cia \u015bwi\u0119to\u015bci, a tak\u017ce niezawodn\u0105 broni\u0105 w walce o ratunek dusz. Wspomnijmy na s\u0142owa \u015bw. Maksymiliana: \u201eNiepokalana \u017cyczy sobie, aby\u015bmy nie tylko pracowali, ale i cierpieli. Tu jest olbrzymie pole pracy przez cierpienie. Drobne krzy\u017cyki codzienne potrafi\u0107 pogodnie znosi\u0107 – to jest odda\u0107 si\u0119 Niepokalanej. I nie tylko znosi\u0107, ale ich po\u017c\u0105da\u0107 – niech b\u0119d\u0105! Nie by\u0142oby bowiem zarobku na niebo\u201d (Konferencje \u015bw. Maksymiliana Marii Kolbego<\/em>, nr 61).<\/p>\r\n

Co to konkretnie znaczy \u201eprzyj\u0105\u0107 krzy\u017c sw\u00f3j codziennie\u201d, \u201ecierpie\u0107 z mi\u0142o\u015bci do Chrystusa\u201d? Jest to niew\u0105tpliwie prawdziwa sztuka. By j\u0105 posi\u0105\u015b\u0107, trzeba odby\u0107 w \u201eszkole krzy\u017ca\u201d wiele lekcji.<\/p>\r\n

Pierwsza i by\u0107 mo\u017ce najtrudniejsza lekcja w \u201eszkole krzy\u017ca\u201d polega na sztuce opanowania naturalnego odruchu odrzucenia krzy\u017ca w momencie, gdy pojawia si\u0119 on w naszym \u017cyciu. Je\u015bli kto\u015b wyrz\u0105dza nam wielk\u0105 przykro\u015b\u0107, nasz\u0105 pierwsz\u0105 i naturaln\u0105 reakcj\u0105 jest zazwyczaj zdenerwowanie, gniew, z\u0142o\u015b\u0107, bunt, przygn\u0119bienie. Emocje te szybko uzewn\u0119trzniamy, komentuj\u0105c doznan\u0105 przykro\u015b\u0107. Nasz gniew i zdenerwowanie dostrzegaj\u0105 inni. My\u015bl o do\u015bwiadczonej przykro\u015bci prze\u015bladuje nas do tego stopnia, \u017ce ju\u017c nie mo\u017cemy si\u0119 skoncentrowa\u0107 na naszych obowi\u0105zkach. Coraz wi\u0119cej rozprosze\u0144 podczas modlitwy, kt\u00f3ra zreszt\u0105 szybko w og\u00f3le ustaje. Bijemy si\u0119 z my\u015blami, od kt\u00f3rych trudno uciec nawet we \u015bnie. Nie analizujemy na ch\u0142odno sytuacji i nie szukamy skutecznych \u015brodk\u00f3w zaradczych. Nie kieruje nami pragnienie, by z wyrz\u0105dzanego nam z\u0142a wywie\u015b\u0107 jakie\u015b dobro. Chodzi nam tylko o szybkie odparcie ciosu, cz\u0119sto \u201ew ciemno\u201d. Podj\u0119te w takiej atmosferze decyzje s\u0105 z zasady pochopne, nieprzemy\u015blane, nieskuteczne, dyktowane ukryt\u0105 ch\u0119ci\u0105 odwetu za do\u015bwiadczon\u0105 niesprawiedliwo\u015b\u0107.<\/p>\r\n

Aby nie wpa\u015b\u0107 w t\u0119 gro\u017an\u0105 pu\u0142apk\u0119, przez kt\u00f3r\u0105 tak cz\u0119sto trwonimy najdrogocenniejsze chwile naszego \u017cycia, czyli chwile naszego krzy\u017ca, najpierw trzeba dokona\u0107 bardzo wa\u017cnego rozr\u00f3\u017cnienia: cios i b\u00f3l. Oto mamy jakie\u015b uderzenie, kt\u00f3re nam wymierzono (przykre s\u0142owa, upokarzaj\u0105cy gest, niesprawiedliwy czyn, cios fizyczny lub moralny etc<\/em>.). Takie uderzenie nie jest to\u017csame z b\u00f3lem. Ono dopiero powoduje w naszym sercu b\u00f3l (duchowa rana, do\u015bwiadczenie, krzy\u017c, poczucie nieszcz\u0119\u015bcia, przykro\u015b\u0107, cierpienie). Z powodu odczuwanego b\u00f3lu nasza natura krzyczy, j\u0119czy i reaguje w spos\u00f3b wy\u017cej opisany. Mamy prawo zaprotestowa\u0107 przeciw ciosowi, przeciw niesprawiedliwo\u015bci – ale nasz stosunek do b\u00f3lu powinien by\u0107 inny. Do\u015bwiadczaj\u0105c b\u00f3lu, nale\u017cy ujarzmi\u0107 swoj\u0105 natur\u0119. Nale\u017cy odwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 od czysto naturalnych my\u015bli, nale\u017cy poskromi\u0107 czysto naturalne reakcje. Ale to tylko pocz\u0105tek. Dalej nale\u017cy zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do Boga, kt\u00f3ry wszystko widzi, kt\u00f3ry dopuszcza nasze cierpienie, kt\u00f3ry ka\u017cde dobro kiedy\u015b nagrodzi, a ka\u017cde z\u0142o ukarze.<\/p>\r\n

Zdolno\u015b\u0107 zwr\u00f3cenia si\u0119 ku Bogu w chwili cierpienia jest owocem drugiej lekcji w \u201eszkole krzy\u017ca\u201d. Trzeba sobie u\u015bwiadomi\u0107, \u017ce nic nie mo\u017ce nas spotka\u0107, na co by Pan B\u00f3g nie pozwoli\u0142. Nasze przykre do\u015bwiadczenie jest wi\u0119c przez Niego przewidziane, dopuszczone i ma jaki\u015b sens. W obliczu cierpienia nale\u017cy wykre\u015bli\u0107 ze swego s\u0142ownika s\u0142owo \u201eprzypadek\u201d. Cierpienie zosta\u0142o nam dane dla naszego wi\u0119kszego dobra. \u201ePanie Jezu, Ty wiesz, jak mi teraz jest ci\u0119\u017cko. Ale i ja wiem, \u017ce Tw\u00f3j krzy\u017c, Twoja m\u0119ka, Twoja \u015bmier\u0107 dla mnie by\u0142y o wiele trudniejszym do\u015bwiadczeniem ni\u017c to, co ja teraz prze\u017cywam. Wiem, \u017ce jestem tylko po to na ziemi, aby przygotowa\u0107 si\u0119 do nieba, a droga do Ciebie to droga krzy\u017cowa. Wszak powiedzia\u0142e\u015b: \u00abJe\u015bli kto chce i\u015b\u0107 za mn\u0105, niech zaprze samego siebie, niech we\u017amie krzy\u017c sw\u00f3j codziennie, i tak niech mnie na\u015bladuje!\u00bb. Kr\u00f3tki jest m\u00f3j czas na ziemi, a im wi\u0119cej krzy\u017cy nosz\u0119 dla Ciebie, tym wi\u0119ksza b\u0119dzie potem moja chwa\u0142a w niebie, tym bardziej Ty mnie ukochasz, tym wi\u0119cej mog\u0119 Tobie dopom\u00f3c w zbawianiu dusz!\u201d. Takie s\u0142owa na papierze pisze si\u0119 \u0142atwo, ale ka\u017cdy z nas wie, \u017ce gdy nast\u0105pi pr\u00f3ba, my\u015blimy o wszystkim innym, tylko nie o tym, co najwa\u017cniejsze. W czasie pr\u00f3by potrzeba bardzo silnego aktu naszej woli. Gdy zaboli, to zdecydowanie (a nawet gwa\u0142townie!) trzeba odepchn\u0105\u0107 od siebie naturaln\u0105 sk\u0142onno\u015b\u0107 do buntu i z\u0142o\u015bci, a zamiast tego nale\u017cy dostrzec nadprzyrodzony wymiar przykrego do\u015bwiadczenia. Jest to klasyczny przyk\u0142ad ignacja\u0144skiego agere contra<\/em>. Ten akt woli nale\u017cy powtarza\u0107 za ka\u017cdym razem, gdy naturalne porywy gniewu i buntu pr\u00f3buj\u0105 opanowa\u0107 nasz\u0105 dusz\u0119. To s\u0105 uparte pokusy, kt\u00f3rym nie wystarczy raz powiedzie\u0107 \u201enie\u201d. One wracaj\u0105 i trzeba by\u0107 na to przygotowanym.<\/p>\r\n

Ten akt woli wzi\u0119cia wbrew sobie \u201ekrzy\u017ca na swoje ramiona\u201d jest tak wa\u017cny w naszym \u017cyciu duchowym, \u017ce nie ma przesady, gdy \u015bwi\u0119ci uto\u017csamiaj\u0105 go z aktem prawdziwego nawr\u00f3cenia. St\u0142umienie odruchu buntu natury i uleg\u0142e przyj\u0119cie krzy\u017ca jest czym\u015b analogicznym do aktu wiary. Takie do\u015bwiadczenie zawsze jest trudne. Szymon Cyrenejczyk na pocz\u0105tku nie chcia\u0142 podj\u0105\u0107 krzy\u017ca Chrystusowego, zrobi\u0142 to tylko wobec presji rzymskich \u017co\u0142nierzy. Po prostu zmusili go. Sam by si\u0119 mo\u017ce na taki czyn mi\u0142osierdzia nigdy nie zdoby\u0142: bariera l\u0119ku by\u0142a zbyt wysoka. Dopiero p\u00f3\u017aniej, jak m\u00f3wi Tradycja, patrz\u0105c na wznio\u015ble cierpi\u0105cego Jezusa, zacz\u0105\u0142 odczuwa\u0107 w sercu podziw i mi\u0142o\u015b\u0107 do Niego, by w ko\u0144cu cieszy\u0107 si\u0119, \u017ce mo\u017ce razem z Nim nie\u015b\u0107 krzy\u017c. \u015awi\u0119ty Maksymilian m\u00f3wi\u0142: \u201eRaz si\u0119 tylko cierpi i tylko przez cierpienie mo\u017cemy Panu Bogu okaza\u0107 sw\u0105 prawdziw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, bo ona okupiona jest kosztem w\u0142asnym\u201d (Konferencje…<\/em>, nr 80). Nie zapomnijmy r\u00f3wnie\u017c, \u017ce uleg\u0142e przyj\u0119cie krzy\u017ca jest wielk\u0105 \u0142ask\u0105, kt\u00f3rej Pan B\u00f3g udziela nam tylko stopniowo i w miar\u0119 jak o ni\u0105 pokornie prosimy. A skoro Niepokalana jest Po\u015bredniczk\u0105 wszystkich \u0142ask, to tylko wtedy dostaniemy \u0142ask\u0119 uleg\u0142ego znoszenia cierpie\u0144, je\u015bli b\u0119dziemy cz\u0119sto uciekali si\u0119 z pro\u015bb\u0105 do Niej. Ona, sama b\u0119d\u0105c Matk\u0105 Bolesn\u0105, mo\u017ce nam da\u0107 \u0142ask\u0119 zrozumienia sensu krzy\u017ca i \u0142ask\u0119 doceniania warto\u015bci krzy\u017ca, jaki w danej chwili zosta\u0142 nam dany.<\/p>\r\n

Takie nadprzyrodzone spojrzenie na do\u015bwiadczon\u0105 przykro\u015b\u0107 zasadniczo zmienia ca\u0142e nasze nastawienie do zjawiska cierpienia. Je\u015bli w pierwszej chwili silnego b\u00f3lu stracili\u015bmy pok\u00f3j serca, to po uwzgl\u0119dnieniu nadprzyrodzonego sensu cierpienia ten pok\u00f3j szybko wraca. \u0141atwiej w\u00f3wczas walczymy z my\u015blami o buncie, ze z\u0142o\u015bci\u0105 i przygn\u0119bieniem. Emocje coraz mniej panuj\u0105 nad nami i mo\u017cemy patrze\u0107 na bieg przykrych wydarze\u0144 bardziej obiektywnie. Je\u015bli wytrwale \u0107wiczymy si\u0119 w sztuce uleg\u0142ego przyjmowania krzy\u017ca, to musz\u0105 by\u0107 efekty. Coraz \u0142atwiej przyjmujemy swoje krzy\u017ce i krzy\u017cyki. Post\u0119pujemy na drodze ku \u015bwi\u0119to\u015bci. Zauwa\u017ccie, \u017ce b\u0142ogos\u0142awieni Franciszek i Hiacynta z Fatimy w swym kr\u00f3tkim \u017cyciu stali si\u0119 \u015bwi\u0119tymi, poniewa\u017c dobrowolnie zdecydowali si\u0119 nie\u015b\u0107 krzy\u017c. \u201eModlili si\u0119 i ofiarowali si\u0119\u201d ca\u0142kowicie, a\u017c do swej przedwczesnej \u015bmierci, aby pocieszy\u0107 Boga tak strasznie obra\u017canego (Franciszek) i aby uratowa\u0107 jak najwi\u0119cej dusz od wiecznego pot\u0119pienia (Hiacynta). Szczytem tego nadprzyrodzonego wymiaru cierpienia jest stan, w kt\u00f3rym dusze \u201enie wyobra\u017caj\u0105 sobie wprost, jakby mog\u0142y \u017cy\u0107 bez cierpienia\u201d albo w kt\u00f3rym dusza \u201euwa\u017ca si\u0119 za uprzywilejowan\u0105, je\u017celi Pan Jezus dopuszcza j\u0105 do cierpie\u0144\u201d (Konferencje…<\/em>, nr 222).<\/p>\r\n

Panuj\u0105c nad emocjami i trwaj\u0105c przy Zbawicielu, trzeba nauczy\u0107 si\u0119 obiektywnie spogl\u0105da\u0107 na sprawc\u00f3w naszego cierpienia. I tu rozpoczyna si\u0119 trzecia lekcja w \u201eszkole krzy\u017ca\u201d. Co si\u0119 stanie, gdy damy upust naturalnej reakcji? Szybko wydajemy wyrok pot\u0119pienia i surowo os\u0105dzamy intencje winnego. Nast\u0119puje eksplozja niech\u0119ci i gniewu wobec sprawcy, wiod\u0105ca czasem a\u017c do nienawi\u015bci; w skrajnych sytuacjach mo\u017ce si\u0119 nawet pola\u0107 krew. Takie post\u0119powanie jest grzechem, bo tylko B\u00f3g widzi wn\u0119trze cz\u0142owieka. On prawo s\u0105dzenia i karania zastrzeg\u0142 dla samego siebie. \u015awi\u0119ty Pawe\u0142 poucza nas: \u201eNikomu z\u0142em za z\u0142e nie odp\u0142acajcie (…) nie wymierzajcie sami sobie sprawiedliwo\u015bci, lecz pozostawcie to pom\u015bcie Bo\u017cej!\u201d (Hbr 12, 17 i 19). Opr\u00f3cz tego ca\u0142kowicie tracimy panowanie nad j\u0119zykiem. M\u00f3wimy innym o doznanej przez nas krzywdzie. Pot\u0119piamy winnego w rozmowach z osobami trzecimi, cz\u0119sto nawet przypadkowymi. Nie cofamy si\u0119 przed zuchwa\u0142ymi os\u0105dami. Tracimy miar\u0119, co czasem skutkuje oczernianiem, obmow\u0105, a nawet oszczerstwem. Nie hamuj\u0105c siebie w naszych emocjach, mo\u017cemy nawet spowodowa\u0107 zgorszenie os\u00f3b trzecich, kt\u00f3re nie znaj\u0105 sytuacji. Przez takie zachowanie zyskujemy dok\u0142adnie odwrotny od zamierzonego efekt naszej interwencji.<\/p>\r\n

Podczas tej trzeciej lekcji musimy te\u017c dokona\u0107 klasycznego rozr\u00f3\u017cnienia mi\u0119dzy b\u0142\u0119dem a b\u0142\u0105dz\u0105cym, krzywd\u0105 a krzywdz\u0105cym. Zasada \u015bwi\u0119tych brzmi: \u201enienawid\u017a b\u0142\u0105d, kochaj b\u0142\u0105dz\u0105cego!\u201d. Wobec sprawcy zachowujmy si\u0119 jak nasz Pan Jezus Chrystus, kt\u00f3ry kocha syna marnotrawnego i czeka, a\u017c nieszcz\u0119\u015bnik powr\u00f3ci do Niego. Niepokalana nienawidzi herezji, ale heretyk\u00f3w kocha i robi wszystko, aby nawr\u00f3ci\u0107 ich do prawdy. Matka zawsze kocha swe dziecko, nawet je\u015bli ono sta\u0142o si\u0119 ca\u0142kiem z\u0142e. I dop\u00f3ki \u017cyje, nie ustanie czyni\u0107 wszystkiego, aby dziecko wr\u00f3ci\u0142o.<\/p>\r\n

Teraz rozpoczyna si\u0119 czwarta lekcja w \u201eszkole krzy\u017ca\u201d. W jej trakcie trzeba nauczy\u0107 si\u0119 po raz kolejny ujarzmia\u0107 swoj\u0105 natur\u0119, to znaczy zmusi\u0107 si\u0119 do modlitwy za osob\u0119, kt\u00f3ra nas skrzywdzi\u0142a. Nie wystarczy milcze\u0107 wobec takiej osoby. Nie wystarczy tylko powstrzyma\u0107 si\u0119 od pot\u0119pie\u0144 i wyrok\u00f3w. Trzeba ku niej wyj\u015b\u0107 z otwartym sercem, co w praktyce oznacza modlitw\u0119 w intencji jej poprawy. Gdy Pan Jezus poczu\u0142 na swoim \u015bwi\u0119tym obliczu plwocin\u0119 i uderzenia siepaczy, nie zamkn\u0105\u0142 si\u0119 w twierdzy milczenia. Nic nie m\u00f3wi\u0142, to prawda, ale to nie znaczy, \u017ce milcza\u0142. Nie rozmawia\u0142 ze swoimi oprawcami, ale rozmawia\u0142 o nich ze swoim Ojcem. Zbawiciel w ciszy modli\u0142 si\u0119 za swoich oprawc\u00f3w, a to znaczy, \u017ce jego dusza m\u00f3wi\u0142a. W duszy Chrystusowej nie by\u0142o ani krzty gniewu, nawet z\u0142o\u015bci, tylko sama lito\u015b\u0107 i mi\u0142osierdzie. Jak trudno by\u0142o Matce Naj\u015bwi\u0119tszej sta\u0107 pod krzy\u017cem Jezusa i s\u0142ysze\u0107 Jego s\u0142owa: \u201eoto syn Tw\u00f3j\u201d. \u015awi\u0119tego Jana \u0142atwo by\u0142o przyj\u0105\u0107 za syna, Maryja jednak rozumia\u0142a, \u017ce ma przyj\u0105\u0107 za swe umi\u0142owane dzieci nie tylko \u015bw. Jana, ale wraz z nim nas wszystkich: grzesznik\u00f3w, zbrodniarzy, nierzadko \u015bmiertelnych wrog\u00f3w w\u0142asnego Syna. Jednak przyj\u0119\u0142a nas. Przyj\u0119\u0142a prostymi s\u0142owami: \u201eniech mi si\u0119 stanie\u201d.<\/p>\r\n

Po pomy\u015blnym odbyciu czterech lekcji w \u201eszkole krzy\u017ca\u201d przychodzi czas na pi\u0105t\u0105. Jej tematem jest w\u0142a\u015bciwa analiza samego czynu, kt\u00f3ry nas dotkn\u0105\u0142 i sprawi\u0142 b\u00f3l. Mamy prawo nazwa\u0107 go niesprawiedliwo\u015bci\u0105, ale trzeba nauczy\u0107 si\u0119 patrze\u0107 na ten czyn w perspektywie wieczno\u015bci. Trzeba po prostu pami\u0119ta\u0107, \u017ce nasze \u017cycie nie ko\u0144czy si\u0119 w chwili \u015bmierci, lecz ma po niej ci\u0105g dalszy. W perspektywie wiecznie trwaj\u0105cego szcz\u0119\u015bcia cierpienie do\u015bwiadczane w czasie musi straci\u0107 sw\u00f3j ci\u0119\u017car. Dla wiecznego szcz\u0119\u015bcia warto cierpie\u0107 przez jaki\u015b okre\u015blony, sko\u0144czony czas. Cz\u0119sto zdarza si\u0119, \u017ce cz\u0142owiek, nie chc\u0105c cierpie\u0107 przez jaki\u015b czas, wkracza na drog\u0119 grzechu i traci szcz\u0119\u015bcie w wieczno\u015bci. Oto przyk\u0142ad: opuszczony m\u0105\u017c odrzuca krzy\u017c samotno\u015bci i wi\u0105\u017ce si\u0119 z inn\u0105 kobiet\u0105, albo opuszczona \u017cona z innym m\u0119\u017cczyzn\u0105. Sz\u00f3ste przykazanie Dekalogu le\u017cy w gruzach, a brama nieba zatrzaskuje si\u0119 z hukiem, bo nie da si\u0119 nieba pogodzi\u0107 z grzechem ci\u0119\u017ckim. Takich wypadk\u00f3w jest niestety mn\u00f3stwo. Tymczasem, gdy pami\u0119tamy o sko\u0144czono\u015bci czasu i wieczno\u015bci nieba, to dochodzimy do wniosku, \u017ce warto przez \u201echwil\u0119\u201d pocierpie\u0107, by przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107 by\u0107 szcz\u0119\u015bliwym. Warto, nawet gdyby ta \u201echwila\u201d mia\u0142a trwa\u0107 dziesi\u0119\u0107, dwadzie\u015bcia, trzydzie\u015bci, a nawet wi\u0119cej lat.<\/p>\r\n

Patrz\u0105c z czysto naturalnego punktu widzenia, wyrz\u0105dzone nam z\u0142o ukazuje si\u0119 w ca\u0142ej jaskrawo\u015bci barw. Analizujemy je w ka\u017cdym szczeg\u00f3le. Jeste\u015bmy oburzeni. Cz\u0119sto wyolbrzymiamy. Tymczasem w \u015bwietle nadprzyrodzonym ten obraz wygl\u0105da zupe\u0142nie inaczej. Skoro Pan Jezus na\u0142o\u017cy\u0142 na kogo\u015b taki krzy\u017c, to chce mu co\u015b przez to powiedzie\u0107. Ten krzy\u017c ma czemu\u015b s\u0142u\u017cy\u0107. W relacjach B\u00f3g\u201d\u2026-\u201d\u2026cz\u0142owiek wyst\u0119puj\u0105 zawsze tylko dwie barwy: biel Boga i czer\u0144 cz\u0142owieka. W stosunkach mi\u0119dzyludzkich jest najcz\u0119\u015bciej inaczej, chyba \u017ce jedn\u0105 ze stron jest kto\u015b \u015bwi\u0119ty. My o \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 si\u0119 staramy, ale wiele nam jeszcze do osi\u0105gni\u0119cia idea\u0142u brakuje. Dlatego w naszym \u017cyciu i w prze\u017cywanych konfliktach nic nie jest ca\u0142kiem bia\u0142e ani ca\u0142kiem czarne. Mamy po prostu sw\u00f3j udzia\u0142 w konfliktach, jakie nas bole\u015bnie dotykaj\u0105. Nawet je\u015bli za jak\u0105\u015b niesprawiedliwo\u015b\u0107 kto\u015b inny jest winny w 90%, to najprawdopodobniej 10% winy jest jednak po naszej stronie. Rozpad ma\u0142\u017ce\u0144stwa rzadko jest zawiniony tylko przez jedn\u0105 stron\u0119. Cz\u0119sto odchodzi kto\u015b, kto mia\u0142 po prostu s\u0142absze nerwy, ale to nie znaczy, \u017ce ca\u0142a wina wy\u0142\u0105cznie go obci\u0105\u017ca. Cz\u0119\u015b\u0107 winy mo\u017ce spoczywa\u0107 na osobie formalnie opuszczonej. Wyobra\u017amy sobie tak okropne wydarzenie, jak rozpad ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Pewnego dnia kto\u015b otrzymuje pozew rozwodowy. Jak \u0142atwo w\u00f3wczas pot\u0119pi\u0107 stron\u0119, kt\u00f3ra ten pozew zleci\u0142a prawnikowi napisa\u0107. Jak \u0142atwo pot\u0119pi\u0107 osob\u0119, kt\u00f3ra z\u0142ama\u0142a przysi\u0119g\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144sk\u0105, pozostawi\u0142a po sobie pustk\u0119 ziej\u0105c\u0105 beznadziejno\u015bci\u0105, zaszkodzi\u0142a dzieciom etc<\/em>. Prawdziwie nadprzyrodzone spojrzenie na taki dramat polega jednak nie tylko na obiektywnej, oczywi\u015bcie negatywnej, ocenie czynu, lecz tak\u017ce na szczerej refleksji osoby opuszczonej: \u201eczy ta rodzinna tragedia nie zosta\u0142a cho\u0107 w jakiej\u015b cz\u0119\u015bci zawiniona przeze mnie?\u201d. I tu trzeba uderzy\u0107 si\u0119 we w\u0142asne piersi! A nawet gdyby kto\u015b analizuj\u0105c zadane mu cierpienie nie znalaz\u0142 \u017cadnej winy po swojej stronie (co praktycznie jest po prostu niemo\u017cliwe), to nadprzyrodzona perspektywa powinna sk\u0142oni\u0107 go do jeszcze innej refleksji. Za dany dramat winny mo\u017ce i nie jestem, ale zgrzeszy\u0142em w wielu innych sytuacjach \u017cycia, co sprawia, \u017ce ten dramat winienem przyj\u0105\u0107 jako sprawiedliw\u0105 kar\u0119 lub okazj\u0119 do odpokutowania swych grzech\u00f3w. Trzeba uzna\u0107 w takich sytuacjach, \u017ce Pan B\u00f3g nas s\u0142usznie ukara\u0142 i teraz przez zes\u0142any krzy\u017c chce skr\u00f3ci\u0107 nasze przysz\u0142e czy\u015b\u0107cowe cierpienia. Przyj\u0119cie krzy\u017ca jest tak\u017ce wspania\u0142\u0105 okazj\u0105 do ofiarowania swoich cierpie\u0144 w intencji nawr\u00f3cenia grzesznik\u00f3w. Za wiele cudzych grzech\u00f3w my jeste\u015bmy winni. Mog\u0105 chodzi\u0107 po tej ziemi ludzie, kt\u00f3rzy popadli w \u015bmiertelne grzechy i \u017cyj\u0105 w nich za nasz\u0105 przyczyn\u0105. Jak\u017ce potrzeba, by w intencji ich nawr\u00f3cenia cierpie\u0107! Im ch\u0119tniej kto\u015b pokrzywdzony przyjmuje do wiadomo\u015bci te 10% w\u0142asnej winy, im bardziej pragnie si\u0119 sam poprawi\u0107, tym obiektywniej mo\u017ce wtedy oceni\u0107 ca\u0142e dramatyczne wydarzenie, patrz\u0105c na nie oczami Bo\u017cymi – czyli w \u015bwietle wiecznej prawdy.<\/p>\r\n

Na zako\u0144czenie wspomnijmy, jak to kiedy\u015b przyszed\u0142 w Niepokalanowie do \u015bw. Maksymiliana pewien brat zakonny i \u201enarzeka\u0142 na krzy\u017cyki, kt\u00f3re go do\u015bwiadczaj\u0105\u201d. C\u00f3\u017c us\u0142ysza\u0142 w odpowiedzi? \u201ePowiedzia\u0142em mu, \u017ce nie ma k\u0105cika bez krzy\u017cyka. Na barkach ka\u017cdego jest krzy\u017c i gdyby go nie by\u0142o, nie by\u0142oby za co p\u00f3j\u015b\u0107 do nieba. Pan Jezus d\u017awiga\u0142 krzy\u017c i na nim umar\u0142. Krzy\u017cyki s\u0105 potrzebne. Nieraz nam si\u0119 zdaje, \u017ce s\u0105 za ci\u0119\u017ckie, ale czy Pan B\u00f3g ich nie zna? Je\u017celi ze swej strony uczynimy wszystko, na pewno zas\u0142ug\u0119 tylko zdob\u0119dziemy\u201d (Konferencje…<\/em>, nr 164).<\/p>\r\n

W kolejnym artykule wst\u0119pnym zostan\u0105 opisane dalsze lekcje, jakie trzeba odby\u0107 w \u201eszkole krzy\u017ca\u201d. Zastanowimy si\u0119 g\u0142\u0119biej, jak wygl\u0105da nasza wewn\u0119trzna i zewn\u0119trzna reakcja wobec do\u015bwiadczonej krzywdy oraz wed\u0142ug jaki\u015b zasad winni\u015bmy stara\u0107 si\u0119 zaleczy\u0107, a nie rozdrapa\u0107 rany etc<\/em>. Teraz, w okresie przedpo\u015bcia, przygotujmy si\u0119 na ten b\u0142ogos\u0142awiony czas Wielkiego Postu, podejmuj\u0105c silne postanowienie: \u201echc\u0119 sta\u0107 si\u0119 przyjacielem Ukrzy\u017cowanego, chc\u0119 sta\u0107 si\u0119 przyjacielem krzy\u017ca!\u201d. \u00ce\u00a9<\/p>\r\n

ks. Karol Stehlin FSSPX<\/em><\/strong><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Drodzy Czytelnicy! Przed naszymi oczami stoi Chrystus w swoim dziele odkupienia. Podczas ca\u0142ego Wielkiego Postu duchowo zanurzamy si\u0119 w Jego konaj\u0105cym Sercu i krok po kroku rozwa\u017camy Jego okrutn\u0105 m\u0119k\u0119 i \u015bmier\u0107. Sta\u0107 cz\u0119sto pod krzy\u017cem Zbawiciela razem z Matk\u0105 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 – oto pocz\u0105tek prawdziwego \u017cycia wed\u0142ug woli Bo\u017cej, pocz\u0105tek zbawienia, pocz\u0105tek drogi, kt\u00f3ra prowadzi […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135],"tags":[119,32],"class_list":["post-51454","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nauczanie-katolickie","tag-catholic-teaching","tag-fsspx"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/51454","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=51454"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/51454\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=51454"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=51454"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=51454"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}