{"id":49317,"date":"2012-01-02T21:34:08","date_gmt":"2012-01-03T02:34:08","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=49317"},"modified":"2012-01-02T14:38:31","modified_gmt":"2012-01-02T19:38:31","slug":"spor-o-ii-sobor-watykanski-ks-gleize-odpowiada-pral-ocarizowi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=49317","title":{"rendered":"Sp\u00f3r o II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski: ks. Gleize odpowiada pra\u0142. Oc\u00c3\u00a1rizowi"},"content":{"rendered":"

W bie\u017c\u0105cym numerze \u201eCourrier de Rome\u201d (nr 350 z\u00a0grudnia 2011) ks. Jan Micha\u0142 Gleize FSSPX, profesor eklezjologii w\u00a0seminarium w\u00a0Ec\u00c3\u00b4ne, odpowiada na artyku\u0142 ks. Ferdynanda Oc\u00e1riza, opublikowany 2 grudnia 2011\u00a0r. w\u00a0\u201eL\u2019Osservatore Romano\u201d (polski przek\u0142ad<\/a>). Obydwaj duchowni uczestniczyli w\u00a0rozmowach doktrynalnych mi\u0119dzy Bractwem a\u00a0Stolic\u0105 Apostolsk\u0105, prowadzonych w\u00a0Rzymie od pa\u017adziernika 2009\u00a0r. do kwietnia 2011\u00a0r. Poni\u017cej przedstawiamy czytelnikom fragmenty tego godnego uwagi studium, zatytu\u0142owanego Rozstrzygaj\u0105ca kwestia<\/em>.<\/p>\r\n

Rozstrzygaj\u0105ca kwestia<\/h2>\r\n

(\u2026) Mo\u017cna by si\u0119 bez w\u0105tpienia cieszy\u0107, \u017ce nareszcie teolog Stolicy Apostolskiej dostrzega te wszystkie niuanse i\u00a0tym samym wyra\u017anie zaprzecza \u201d\u201d cho\u0107 nie pisze tego wprost \u201d\u201d wszystkim jednostronnym uj\u0119ciom, kt\u00f3re do niedawna przedstawia\u0142y II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski z\u00a0maksymalistycznego punktu widzenia: jako dogmat absolutnie nie do podwa\u017cenia, \u201ewa\u017cniejszy nawet ni\u017c Sob\u00f3r Nicejski\u201d (Pawe\u0142 VI). Jednak podobna analiza, cho\u0107 jawi si\u0119 atrakcyjna dzi\u0119ki przedstawianym w\u00a0niej rozr\u00f3\u017cnieniom i\u00a0niuansom, w\u00a0swej zasadniczej tre\u015bci niesie za\u0142o\u017cenie, kt\u00f3rego s\u0142uszno\u015b\u0107 wcale nie jest oczywista. Studium ks. pra\u0142. Oc\u00e1riza unika odpowiedzi na rozstrzygaj\u0105ce pytanie, kt\u00f3re pozostaje w\u00a0zawieszeniu mi\u0119dzy Bractwem \u015awi\u0119tego Piusa X a\u00a0Stolic\u0105 Apostolsk\u0105. A dok\u0142adniej, odpowied\u017a na to pytanie wydaje si\u0119 ksi\u0119dzu z\u00a0Opus Dei tak oczywista, jakby nigdy nie trzeba by\u0142o tego pytania zadawa\u0107. Albo jakby sp\u00f3r nie powinien by\u0142 nigdy zaistnie\u0107<\/strong>.<\/p>\r\n

A jednak ta debata wydaje si\u0119 bardziej potrzebna ni\u017c kiedykolwiek w\u00a0przesz\u0142o\u015bci. Nie jest bowiem wcale oczywiste, \u017ce ostatni sob\u00f3r obowi\u0105zuje we wszystkich kwestiach i\u00a0dziedzinach oraz \u017ce w\u00a0oczach katolik\u00f3w mia\u0142by by\u0107 wyrazem autentycznego Magisterium, wymagaj\u0105cego pos\u0142usze\u0144stwa na r\u00f3\u017cnych wskazanych poziomach. Je\u015bli przypomnimy sobie tradycyjn\u0105 definicj\u0119 Magisterium, to musimy stwierdzi\u0107, \u017ce dokumenty II Soboru Watyka\u0144skiego wcale do niej nie przystaj\u0105. (\u2026)<\/p>\r\n

Vaticanum II<\/em>: nowe nauczanie sprzeczne z\u00a0Tradycj\u0105<\/h4>\r\n

Przynajmniej w\u00a0czterech punktach nauczanie soboru jest oczywi\u015bcie sprzeczne<\/strong> z\u00a0orzeczeniami wcze\u015bniejszego, tradycyjnego Magisterium, tak i\u017c nie mo\u017cna go interpretowa\u0107 w\u00a0zgodzie z\u00a0nauczaniem zawartym we wcze\u015bniejszych dokumentach Ko\u015bcio\u0142a. Vaticanum II<\/em> zerwa\u0142o wi\u0119c jedno\u015b\u0107 Magisterium, tak jak zerwa\u0142o jedno\u015b\u0107 jego przedmiotu.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\r\n

\"ks.<\/a><\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n

\r\n

ks. Jan Micha\u0142 Gleize FSSPX<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Oto te cztery punkty.<\/strong> Nauczanie o\u00a0wolno\u015bci religijnej, wyra\u017cone w\u00a02. punkcie deklaracji Dignitatis human\u00c3\u00a6<\/em>, stoi w\u00a0sprzeczno\u015bci z\u00a0nauczaniem Grzegorza XVI (Mirari vos<\/em>) i\u00a0Piusa IX (Quanta cura<\/em>), Leona XIII (Immortale Dei<\/em>) i\u00a0Piusa XI (Quas primas<\/em>). Nauka o\u00a0Ko\u015bciele, wyra\u017cona w\u00a08. punkcie konstytucji Lumen gentium<\/em>, jest sprzeczna z\u00a0nauczaniem Piusa XII w\u00a0Mystici Corporis<\/em> i\u00a0Humani generis<\/em>. Tezy o\u00a0ekumenizmie, wyra\u017cone w\u00a08. punkcie Lumen gentium<\/em> i\u00a03. punkcie dekretu Unitatis redintegratio<\/em>, s\u0105 sprzeczne z\u00a0nauczaniem Piusa IX, wyra\u017conym w\u00a0pot\u0119pieniu zda\u0144 16. i\u00a017. Syllabusa<\/em>, ze s\u0142owami Leona XIII (Satis cognitum<\/em>) oraz Piusa XI (Mortalium animos<\/em>). Doktryna o\u00a0kolegialno\u015bci, wyra\u017cona w\u00a022. punkcie konstytucji Lumen gentium<\/em>, a\u00a0tak\u017ce w\u00a03. punkcie do\u0142\u0105czonej do niej noty (tzw. nota pr\u00c3\u00a6via<\/em>), jest sprzeczna z\u00a0nauczaniem I Soboru Watyka\u0144skiego o\u00a0jedno\u015bci przedmiotu najwy\u017cszej w\u0142adzy w\u00a0Ko\u015bciele w\u00a0konstytucji Pastor \u00c3\u00a6ternus<\/em>. (\u2026)<\/p>\r\n

Nowa problematyka<\/h4>\r\n

Zgodnie z\u00a0przem\u00f3wieniem Benedykta XVI w\u00a0Kurii Rzymskiej, wyg\u0142oszonym 22\u00a0grudnia 2005\u00a0r., pra\u0142. Oc\u00e1riz stawia zasad\u0119 \u201ehermeneutyki ci\u0105g\u0142o\u015bci\u201d, wed\u0142ug kt\u00f3rej teksty II Soboru Watyka\u0144skiego i\u00a0wcze\u015bniejsze dokumenty Magisterium maj\u0105 si\u0119 wzajemnie wyja\u015bnia\u0107. Interpretacja nowo\u015bci nauczanych przez II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski ma wi\u0119c odrzuca\u0107, jak m\u00f3wi Benedykt XVI, \u201ehermeneutyk\u0119 nieci\u0105g\u0142o\u015bci i\u00a0zerwania z\u00a0przesz\u0142o\u015bci\u0105\u201d, a\u00a0jednocze\u015bnie afirmowa\u0107 \u201e\u00abhermeneutyk\u0119 reformy\u00bb, odnowy\u201d. Mamy tu do czynienia z\u00a0nowym s\u0142ownictwem, kt\u00f3re jasno wyra\u017ca now\u0105 problematyk\u0119. Inspiruje to ca\u0142\u0105 wypowied\u017a ks. Oc\u00e1riza. \u201eIstotn\u0105 cech\u0105 Magisterium \u201d\u201d pisze on \u201d\u201d jest jego ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 i\u00a0jednorodno\u015b\u0107 w\u00a0czasie\u201d.<\/p>\r\n

Je\u015bli m\u00f3wimy o\u00a0\u201eci\u0105g\u0142o\u015bci\u201d czy o\u00a0\u201ezerwaniu\u201d, to powinno si\u0119 to rozumie\u0107 w\u00a0tradycyjnym, obiektywnym znaczeniu<\/strong>, zwi\u0105zanym z\u00a0przedmiotem nauczania Ko\u015bcio\u0142a. Oznacza to w\u00a0istocie rozwa\u017canie zespo\u0142u prawd objawionych, kt\u00f3re g\u0142osi i\u00a0zachowuje Ko\u015bci\u00f3\u0142, nadaj\u0105c im jednocze\u015bnie to samo znaczenie, tak by obecne nauczanie nie mog\u0142o zaprzecza\u0107 nauczaniu z\u00a0przesz\u0142o\u015bci. Zerwanie oznacza\u0142oby naruszenie niezmiennego charakteru pojmowanej obiektywnie Tradycji i\u00a0by\u0142oby synonimem logicznej sprzeczno\u015bci mi\u0119dzy dwoma zdaniami, kt\u00f3re nie mog\u0105 by\u0107 jednocze\u015bnie prawdziwe.<\/p>\r\n

Musimy jednak zda\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce najwyra\u017aniej s\u0142owo \u201eci\u0105g\u0142o\u015b\u0107\u201d, u\u017cywane obecnie przez hierarch\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, nie ma ju\u017c tego tradycyjnego znaczenia. Wci\u0105\u017c m\u00f3wi si\u0119 o\u00a0ci\u0105g\u0142o\u015bci, ale dotyczy ona podmiotu, kt\u00f3ry zmienia si\u0119 w\u00a0czasie.<\/strong> Nie chodzi ju\u017c wi\u0119c o\u00a0ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 przedmiotu<\/strong> (czyli dogmatu lub doktryny), kt\u00f3r\u0105 Magisterium Ko\u015bcio\u0142a mia\u0142oby dzi\u015b podtrzymywa\u0107, nadaj\u0105c mu takie samo znaczenie, jaki mia\u0142o w\u00a0przesz\u0142o\u015bci. Chodzi jedynie o\u00a0ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 podmiotu<\/strong> \u201d\u201d Ko\u015bcio\u0142a. Benedykt XVI, \u015bci\u015ble bior\u0105c, nie m\u00f3wi zreszt\u0105 o\u00a0ci\u0105g\u0142o\u015bci, ale o\u00a0\u201eodnowie zachowuj\u0105cego ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 jedynego podmiotu\u00ad\u201d\u2018Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry da\u0142 nam Pan; ten podmiot w\u00a0miar\u0119 up\u0142ywu czasu ro\u015bnie i\u00a0rozwija si\u0119, zawsze jednak pozostaje tym samym, jedynym podmiotem \u201d\u201d ludem Bo\u017cym w\u00a0drodze\u201d. Papie\u017c dodaje natychmiast, \u017ce \u201ehermeneutyka nieci\u0105g\u0142o\u015bci mo\u017ce doprowadzi\u0107 do roz\u0142amu na Ko\u015bci\u00f3\u0142 przedsoborowy i\u00a0Ko\u015bci\u00f3\u0142 posoborowy\u201d. To oznacza, \u017ce zerwanie musia\u0142oby si\u0119 sytuowa\u0107 na tym samym poziomie: by\u0142oby to zerwanie mi\u0119dzy dwoma podmiotami, w\u00a0tym sensie, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142, jako jedyny podmiot ludu Bo\u017cego, nie by\u0142by tym samym przed i\u00a0po soborze. (\u2026)<\/p>\r\n

Sedno sporu<\/h4>\r\n

W paradygmacie II Soboru Watyka\u0144skiego i\u00a0przem\u00f3wienia papieskiego z\u00a0grudnia 2005\u00a0r. przedmiot jest wzgl\u0119dny w\u00a0stosunku do podmiotu. W\u00a0paradygmacie Vaticanum I<\/em> i\u00a0ca\u0142ego tradycyjnego nauczania Ko\u015bcio\u0142a podmiot rozpatruje si\u0119 wzgl\u0119dem przedmiotu. Tych dw\u00f3ch system\u00f3w nie da si\u0119 pogodzi\u0107<\/strong>.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\r\n

\"ks.<\/a><\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n

\r\n

ks. pra\u0142at Ferdynand Oc\u00e1riz, wikariusz generalny Opus Dei<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Magisterium w\u00a0ka\u017cdej epoce winno pozostawa\u0107 w\u00a0s\u0142u\u017cbie depozytu wiary. Wynaturza si\u0119 ono w\u00a0miar\u0119 oddalania si\u0119 od tego depozytu. B\u0142\u0119dem jest twierdzi\u0107, \u017ce zasady wynikaj\u0105ce z\u00a0Boskiego objawienia i\u00a0podawane przez wcze\u015bniejsze Magisterium ju\u017c nie obowi\u0105zuj\u0105 jakoby dlatego, \u017ce podmiot, czyli Ko\u015bci\u00f3\u0142, do\u015bwiadcza ich w\u00a0odmienny spos\u00f3b w\u00a0rezultacie meandr\u00f3w historii. B\u0142\u0119dem jest te\u017c uwa\u017ca\u0107, \u017ce lud Bo\u017cy zmierza ku nowej relacji mi\u0119dzy wiar\u0105 a\u00a0\u015bwiatem wsp\u00f3\u0142czesnym. Zasady, kt\u00f3re znajduj\u0105 zastosowanie w\u00a0zmieniaj\u0105cych si\u0119 warunkach (na przyk\u0142ad te, kt\u00f3re s\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142em ca\u0142ej spo\u0142ecznej doktryny Ko\u015bcio\u0142a), pozostaj\u0105 niezmienne. Bez w\u0105tpienia istotna niezmienno\u015b\u0107 prawdy objawionej nie jest absolutna, gdy\u017c poj\u0119ciowy i\u00a0s\u0142owny wyraz tej prawdy mo\u017ce zyskiwa\u0107 na precyzji. Ale ten post\u0119p w\u00a0\u017cadnym razie nie oznacza kwestionowania znaczenia prawdy, kt\u00f3ra staje si\u0119 jedynie wyra\u017aniej sformu\u0142owana<\/strong>. Zasady s\u0105 zawsze takie same, niezale\u017cnie od tego, jakie jest ich konkretne zastosowanie. W\u00a0przem\u00f3wieniu Benedykta XVI do Kurii Rzymskiej z\u00a02005\u00a0r. ujawnia si\u0119 wyra\u017anie nienaturalny charakter rozr\u00f3\u017cnienia mi\u0119dzy zasadami a\u00a0konkretnymi formami w\u00a0dziedzinie spo\u0142ecznego nauczania Ko\u015bcio\u0142a. Pr\u00f3\u017cno papie\u017c, chc\u0105c usprawiedliwi\u0107 deklaracj\u0119 Dignitatis human\u00c3\u00a6<\/em>, odwo\u0142uje si\u0119 do tego rozr\u00f3\u017cnienia.<\/p>\r\n

Wracaj\u0105c do Vaticanum II<\/em> \u201d\u201d zasadnicze pytanie brzmi: jaka jest pierwsza zasada, kt\u00f3ra musi si\u0119 sta\u0107 ostateczn\u0105 regu\u0142\u0105 dzia\u0142ania Magisterium? Czy jest ni\u0105 obiektywne objawienie Bo\u017ce<\/strong>, wyra\u017cane w\u00a0swym najwa\u017cniejszym zr\u0119bie w\u00a0nauczaniu Chrystusa i\u00a0Aposto\u0142\u00f3w, kt\u00f3rego Magisterium ko\u015bcielne jest jedynie spadkobierc\u0105? Czy jest ni\u0105 raczej wsp\u00f3lne do\u015bwiadczenie ludu Bo\u017cego<\/strong>, depozytariusza (a nie tylko odbiorcy) daru prawdy, posiadacza zmys\u0142u wiary? W\u00a0pierwszym przypadku Magisterium s\u0142u\u017cy Tradycji i\u00a0zale\u017cy od objawienia publicznego Chrystusa i\u00a0Aposto\u0142\u00f3w jako od swojej obiektywnej regu\u0142y. Pytanie brzmi w\u00f3wczas: czy nauczanie II\u00a0Soboru Watyka\u0144skiego jest tym samym, co niezmienne Magisterium Tradycji? W\u00a0drugim przypadku Magisterium ko\u015bcielne jest wyrazem wsp\u00f3lnej \u015bwiadomo\u015bci ludu Bo\u017cego, maj\u0105cym za zadanie ustanowi\u0107 czasoprzestrzenn\u0105 sp\u00f3jno\u015b\u0107 zmys\u0142u wiary; Vaticanum\u00a0II<\/em> jest w\u00f3wczas dla podmiotu, czyli Ko\u015bcio\u0142a, \u015brodkiem wyrazu zmys\u0142u wiary, prze\u017cywanego i\u00a0odnawianego z\u00a0uwzgl\u0119dnieniem zmiennych warunk\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnej epoki.<\/p>\r\n

Hermeneutyka i\u00a0ponowna interpretacja<\/h4>\r\n

Zdaniem pra\u0142. Oc\u00e1riza dokumenty II Soboru Watyka\u0144skiego stanowi\u0105 nowo\u015b\u0107 \u201ew tym sensie, \u017ce objawiaj\u0105 nowe aspekty, niesformu\u0142owane jeszcze przez Magisterium, kt\u00f3re jednak nie zaprzeczaj\u0105 na poziomie doktrynalnym poprzednim dokumentom Magisterium\u201d. W\u0142a\u015bciwa egzegeza tekst\u00f3w soborowych pozornie zak\u0142ada wi\u0119c zasad\u0119 niesprzeczno\u015bci. Jest to jednak tylko poz\u00f3r, gdy\u017c zasadzie niesprzeczno\u015bci nie nadaje si\u0119 ju\u017c tego samego znaczenia<\/strong>, co niegdy\u015b.<\/p>\r\n

Magisterium Ko\u015bcio\u0142a zawsze pojmowa\u0142o t\u0119 zasad\u0119 jako brak logicznej sprzeczno\u015bci mi\u0119dzy dwoma obiektywnymi twierdzeniami. Sprzeczno\u015b\u0107 logiczna to niezgodno\u015b\u0107, kt\u00f3ra wyst\u0119puje mi\u0119dzy dwoma zdaniami, z\u00a0kt\u00f3rych jedno potwierdza, a\u00a0drugie neguje to samo orzeczenie dotycz\u0105ce tego samego podmiotu. Wed\u0142ug zasady niesprzeczno\u015bci, je\u015bli zachodzi sprzeczno\u015b\u0107, to dwa zdania nie mog\u0105 jednocze\u015bnie by\u0107 prawdziwe. Ta zasada jest prawem poprawnego my\u015blenia i\u00a0wyra\u017ca tylko jedno\u015b\u0107 jego przedmiotu. Poniewa\u017c wiar\u0119 definiuje si\u0119 jako intelektualne przylgni\u0119cie do prawdy przekazanej przez Boga, do niej tak\u017ce odnosi si\u0119 zasada niesprzeczno\u015bci. Obiektywna jedno\u015b\u0107 wiary wymaga r\u00f3wnie\u017c braku sprzeczno\u015bci w\u00a0zdaniach dogmatycznych.<\/p>\r\n

Hermeneutyka Benedykta XVI stosuje odt\u0105d zasad\u0119 niesprzeczno\u015bci nie w\u00a0jej obiektywnym, ale subiektywnym znaczeniu<\/strong>, nie intelektualnym, ale zale\u017cnym od woli. Brak sprzeczno\u015bci jest synonimem ci\u0105g\u0142o\u015bci wy\u0142\u0105cznie podmiotowej, sprzeczno\u015b\u0107 za\u015b jest synonimem zerwania na tym samym poziomie. Zasada ci\u0105g\u0142o\u015bci nie wymaga najpierw i\u00a0przede wszystkim integralno\u015bci prawdy<\/strong>. Wymaga najpierw i\u00a0przede wszystkim jedno\u015bci podmiotu<\/strong>, kt\u00f3ry si\u0119 rozwija i\u00a0wzrasta w\u00a0czasie. Jest to jedno\u015b\u0107 ludu Bo\u017cego, w\u00a0takim stanie, w\u00a0jakim \u017cyje on w\u00a0chwili obecnej, \u201ewe wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie\u201d, by odwo\u0142a\u0107 si\u0119 do sugestywnego tytu\u0142u konstytucji duszpasterskiej o\u00a0Ko\u015bciele w\u00a0\u015bwiecie wsp\u00f3\u0142czesnym Gaudium et spes<\/em>. Jest to jedno\u015b\u0107, kt\u00f3ra wyra\u017ca si\u0119 jedynie w\u00a0autentycznych s\u0142owach wsp\u00f3\u0142czesnego Magisterium, ale tylko o\u00a0tyle, o\u00a0ile jest to Magisterium wsp\u00f3\u0142czesne. Ksi\u0105dz Oc\u00e1riz podkre\u015bla: \u201ePrawowita interpretacja tekst\u00f3w soborowych mo\u017ce by\u0107 dokonywana tylko przez samo Magisterium Ko\u015bcio\u0142a. Dlatego przy teologicznej pracy interpretacyjnej fragment\u00f3w tekst\u00f3w soborowych, kt\u00f3re budz\u0105 znaki zapytania i\u00a0wydaj\u0105 si\u0119 nastr\u0119cza\u0107 trudno\u015bci, trzeba mie\u0107 przede wszystkim na uwadze sens, w\u00a0jakim kolejne wyst\u0105pienia Magisterium rozumia\u0142y takie fragmenty\u201d. Nie dajmy si\u0119 temu zwie\u015b\u0107: Magisterium, kt\u00f3re ma s\u0142u\u017cy\u0107 jako regu\u0142a interpretacji, jest nowym Magisterium czas\u00f3w obecnych<\/strong>, Magisterium, kt\u00f3re ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w\u00a0II\u00a0Soborze Watyka\u0144skim. Nie jest to Magisterium wszystkich wiek\u00f3w. Jak s\u0142usznie zauwa\u017cono, Vaticanum II<\/em> nale\u017cy rozumie\u0107 w\u00a0\u015bwietle samego Vaticanum II<\/em>, reinterpretuj\u0105cego wedle w\u0142asnych regu\u0142 subiektywnej i\u00a0\u017cyciowej ci\u0105g\u0142o\u015bci ca\u0142e nauczanie niezmiennego Magisterium.<\/p>\r\n

* * *<\/p>\r\n

Magisterium Ko\u015bcio\u0142a nigdy dot\u0105d nie kompromitowa\u0142o si\u0119 w\u00a0podobny spos\u00f3b, pr\u00f3buj\u0105c udawa\u0107, \u017ce problem nie istnieje. Zawsze w\u00a0przesz\u0142o\u015bci chcia\u0142o by\u0107 wierne misji strze\u017cenia depozytu wiary. Jego g\u0142\u00f3wnym uzasadnieniem by\u0142o zawsze odwo\u0142ywanie si\u0119 do \u015bwiadectwa obiektywnej, jednog\u0142o\u015bnej i\u00a0sta\u0142ej Tradycji. Jego wyrazem by\u0142a zawsze jedno\u015b\u0107 prawdy. (\u2026)<\/p>\r\n

Dlatego w\u0142a\u015bnie nikt nie powinien si\u0119 zadowala\u0107 rzekom\u0105 \u201eprzestrzeni\u0105 wolno\u015bci teologicznej\u201d, tkwi\u0105c w\u00a0samym \u015brodku sprzeczno\u015bci wywo\u0142anej przez II\u00a0Sob\u00f3r Watyka\u0144ski. G\u0142\u0119bokim pragnieniem ka\u017cdego chrze\u015bcijanina wiernego obietnicom w\u0142asnego chrztu jest synowskie poddanie si\u0119 odwiecznemu Magisterium. Ta sama wierno\u015b\u0107 wymaga r\u00f3wnie\u017c \u201d\u201d a\u00a0jest to potrzeba coraz bardziej nagl\u0105ca \u201d\u201d zaradzenia powa\u017cnym brakom, kt\u00f3re parali\u017cuj\u0105 dzia\u0142anie Magisterium od czasu ostatniego soboru. To w\u00a0tym celu Bractwo \u015awi\u0119tego Piusa X bardziej ni\u017c kiedykolwiek pragnie autentycznej reformy, rozumianej jako wierno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a wobec samego siebie, tak by zachowuj\u0105c jedno\u015b\u0107 wiary m\u00f3g\u0142 on by\u0107 nadal tym, czym jest w\u00a0istocie.<\/p>\r\n

(\u017ar\u00f3d\u0142o: DICI 247 z\u00a023 grudnia 2011).<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"W bie\u017c\u0105cym numerze \u201eCourrier de Rome\u201d (nr 350 z\u00a0grudnia 2011) ks. Jan Micha\u0142 Gleize FSSPX, profesor eklezjologii w\u00a0seminarium w\u00a0Ec\u00c3\u00b4ne, odpowiada na artyku\u0142 ks. Ferdynanda Oc\u00e1riza, opublikowany 2 grudnia 2011\u00a0r. w\u00a0\u201eL\u2019Osservatore Romano\u201d (polski przek\u0142ad). Obydwaj duchowni uczestniczyli w\u00a0rozmowach doktrynalnych mi\u0119dzy Bractwem a\u00a0Stolic\u0105 Apostolsk\u0105, prowadzonych w\u00a0Rzymie od pa\u017adziernika 2009\u00a0r. do kwietnia 2011\u00a0r. Poni\u017cej przedstawiamy czytelnikom fragmenty tego […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[3],"tags":[32,33],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/49317"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=49317"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/49317\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=49317"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=49317"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=49317"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}