{"id":48477,"date":"2011-12-14T22:03:48","date_gmt":"2011-12-15T03:03:48","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=48477"},"modified":"2011-12-14T22:03:48","modified_gmt":"2011-12-15T03:03:48","slug":"nie-chcieli-zyc-na-kolanach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=48477","title":{"rendered":"Nie chcieli \u017cy\u0107 na kolanach"},"content":{"rendered":"

Nieca\u0142e dwa miesi\u0105ce po wprowadzeniu stanu wojennego, w okresie szalej\u0105cego terroru, w centrum Warszawy, w pobli\u017cu siedziby sto\u0142ecznej milicji, w lutowy wiecz\u00f3r zosta\u0142 podpalony pomnik Feliksa Dzier\u017cy\u0144skiego, idola SB. W ten spos\u00f3b niemal nieznana, nowo powsta\u0142a opozycyjna grupa nastoletnich ch\u0142opc\u00f3w wyrazi\u0142a bunt wobec re\u017cimu, jego represji i „socjalistycznych reali\u00f3w”. Niestety, jeden z przyw\u00f3dc\u00f3w grupy, kt\u00f3ra przyj\u0119\u0142a nazw\u0119 „Pi\u0142sudczyk\u00f3w”, zap\u0142aci\u0142 za ten sprzeciw \u017cyciem. Jego \u015bmierci do dzi\u015b nie wyja\u015bniono, a sprawca pozostaje bezkarny.<\/strong>

Jak wspomina Artur L. Nieszczerzewicz, pos\u0142uguj\u0105cy si\u0119 konspiracyjnym pseudonimem „Prut”, jeden z dzia\u0142aczy grupy, jej nazw\u0119 wymy\u015bli\u0142 najprawdopodobniej Emil Barcha\u0144ski. Nazwa przyj\u0119\u0142a si\u0119, a koledzy zacz\u0119li te\u017c akceptowa\u0107 pomys\u0142y Emila, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 ideowym liderem grupy. – To on nadawa\u0142 ton, kierunek naszym dzia\u0142aniom. Inspirowa\u0142 si\u0119 na pewno pogl\u0105dami politycznymi J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. Osobi\u015bcie traktowa\u0142em t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 jako wyraz sprzeciwu wobec tego, co mnie otacza\u0142o, wobec zomowc\u00f3w zaczepiaj\u0105cych nas i ubli\u017caj\u0105cych nam na ulicy, sprzeciwu wobec aresztowa\u0144, bicia i n\u0119kania – opowiada „Prut”, kt\u00f3ry nie mia\u0142 jeszcze 18 lat, gdy przyst\u0119powa\u0142 do „Pi\u0142sudczyk\u00f3w”.<\/p>\r\n

Cho\u0107 r\u00f3wnie\u017c wcze\u015bniej bra\u0142 udzia\u0142 w r\u00f3\u017cnych akcjach, polegaj\u0105cych zwykle na rozrzucaniu ulotek, podobnie jak jego koledzy postanowi\u0142 radykalniej dzia\u0142a\u0107 po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 roku. To wtedy grupa ukszta\u0142towa\u0142a si\u0119 i zacz\u0119\u0142a konspirowa\u0107 na dobre. Emil Barcha\u0144ski i zapewne tak\u017ce cz\u0119\u015b\u0107 jego koleg\u00f3w, jeszcze przed tym tragicznym wydarzeniem uwa\u017cali, \u017ce re\u017cim jest coraz s\u0142abszy i zbli\u017ca si\u0119 jego koniec. „Mamo, to ich ostatnie podrygi. Oni si\u0119 ju\u017c ko\u0144cz\u0105. Nie widzisz, jak\u0105 maj\u0105 zadyszk\u0119?” – tak jego s\u0142owa relacjonowa\u0142a matka, Krystyna Barcha\u0144ska. Spisan\u0105 relacj\u0119 z ostatnich lat dzia\u0142alno\u015bci i \u017cycia syna przes\u0142a\u0142a do O\u015brodka Karta.

Chcieli atakowa\u0107 KC<\/strong><\/p>\r\n

Rzeczywi\u015bcie w 1981 r. re\u017cim PRL prze\u017cywa\u0142 ostr\u0105 „zadyszk\u0119”, ale komuni\u015bci nie zamierzali \u0142atwo odda\u0107 w\u0142adzy. Dlatego wprowadzili stan wojenny, chc\u0105c zd\u0142awi\u0107 rozwijaj\u0105cy si\u0119 ruch „Solidarno\u015bci”. W\u0142a\u015bnie wtedy m\u0142odzi opozycjoni\u015bci postanowili odpowiedzie\u0107 jeszcze wi\u0119kszym oporem.<\/p>\r\n

Ich organizacja by\u0142a zbudowana na wz\u00f3r konspiracyjnych oddzia\u0142\u00f3w Armii Krajowej w systemie „pi\u0105tkowym”. Ka\u017cdy z cz\u0142onk\u00f3w „Pi\u0142sudczyk\u00f3w” zna\u0142 najwy\u017cej 5 os\u00f3b (niekt\u00f3re tylko z pseudonimu). W takich ma\u0142ych kr\u0119gach ch\u0142opcy spotykali si\u0119 najcz\u0119\u015bciej. Z pozosta\u0142ymi cz\u0142onkami grupy kontaktowali si\u0119 ich liderzy. „Prut” spoza swojej „pi\u0105tki” zna\u0142 bli\u017cej tylko Emila, dlatego tak\u017ce dzi\u015b nie potrafi wymieni\u0107 nazwisk wi\u0119kszo\u015bci cz\u0142onk\u00f3w grupy. Utrzymuje jednak kontakt z „Pi\u0142sudczykiem” Stefanem Antosiewiczem. Jak m\u00f3wi, on i jego koledzy skupiali si\u0119 przede wszystkim na dzia\u0142aniu – przenoszeniu i rozrzucaniu ulotek (nawet dwa razy w tygodniu), a niekt\u00f3rzy uczestniczyli w drukowaniu nielegalnych materia\u0142\u00f3w.<\/p>\r\n

Nastoletni opozycjoni\u015bci uznali jednak, \u017ce to nie wystarczy. Jak wspomina Nieszczerzewicz, w okresie, gdy re\u017cim wsadza\u0142 do wi\u0119zie\u0144 doros\u0142ych dzia\u0142aczy opozycji, a du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa czu\u0142a si\u0119 zastraszona, oni chcieli pokaza\u0107 w\u0142adzy i spo\u0142ecze\u0144stwu, \u017ce si\u0119 nie poddaj\u0105, \u017ce stawiaj\u0105 op\u00f3r, \u017ce s\u0105 organizacje, kt\u00f3re dzia\u0142aj\u0105.<\/p>\r\n

Wsp\u00f3lnie z Barcha\u0144skim zacz\u0119li omawia\u0107 r\u00f3\u017cne scenariusze akt\u00f3w oporu. Jeden z nich przewidywa\u0142… atak na budynek Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. – Planowali\u015bmy „ostrzela\u0107” go koktajlami Mo\u0142otowa, wykorzystuj\u0105c zrobione samodzielnie – ze spr\u0119\u017cyn samochodowych – katapulty. Wsp\u00f3lnie z Emilem szukali\u015bmy nawet miejsca naprzeciw siedziby partii, gdzie mogliby\u015bmy je umie\u015bci\u0107 – wspomina „Prut”. Jednak przygotowanie tej trudnej do przeprowadzenia w panuj\u0105cych warunkach akcji nie by\u0142o proste. \u0141atwiejsze okaza\u0142o si\u0119 zrealizowanie innego pomys\u0142u.

Krwawy Feliks w ogniu<\/strong><\/p>\r\n

Wpadli na pomys\u0142 podpalenia pomnika Feliksa Dzier\u017cy\u0144skiego, tw\u00f3rcy i szefa sowieckiej Czeki, poprzedniczki KGB, nazywanego te\u017c „krwawym Feliksem” z powodu ogromnej liczby ofiar stworzonego przez niego aparatu terroru w Zwi\u0105zku Sowieckim. Ustawiony na placu nosz\u0105cym w\u00f3wczas jego imi\u0119 (dzisiejszym placu Bankowym) pomnik by\u0142 jednym z symboli zniewolenia Polski. – Chcieli\u015bmy, \u017ceby akcja by\u0142a g\u0142o\u015bna i zauwa\u017cona. Rozrzucanie ulotek by\u0142o codzienno\u015bci\u0105 – t\u0142umaczy motywy tej decyzji Nieszczerzewicz.<\/p>\r\n

10 lutego 1982 r., zaledwie dwa miesi\u0105ce po wprowadzeniu stanu wojennego, nastoletni opozycjoni\u015bci podpalili pomnik idola SB, ZOMO i innych „bezpieczniak\u00f3w”, w pobli\u017cu siedziby sto\u0142ecznej milicji. Rzeczywi\u015bcie, wyczyn „Pi\u0142sudczyk\u00f3w” zosta\u0142 zauwa\u017cony i mia\u0142 powa\u017cne konsekwencje. <\/p>\r\n

Po latach „Prut” przyznaje, \u017ce to on dowodzi\u0142 akcj\u0105, cho\u0107 jak m\u00f3wi, na pomys\u0142 wpad\u0142 najprawdopodobniej Emil Barcha\u0144ski. Jednak jego udzia\u0142 – jak wspomina Nieszczerzewicz – sprowadza\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie do dokumentowania ataku za pomoc\u0105 aparatu fotograficznego i prawdopodobnie r\u00f3wnie\u017c kamery. W samej akcji uczestniczy\u0142o oko\u0142o sze\u015bciu os\u00f3b. „Prut” zaznacza, \u017ce jej przeprowadzenie zaplanowa\u0142 wcze\u015bniej i \u0107wiczy\u0142 jej niekt\u00f3re elementy z kolegami, by unikn\u0105\u0107 jakiej\u015b wpadki. I rzeczywi\u015bcie, akcja si\u0119 uda\u0142a. – Najpierw Marek Marciniak obrzuci\u0142 pomnik bia\u0142\u0105 i czerwon\u0105 farb\u0105. To by\u0142a trudno zmywalna, holenderska farba, kt\u00f3r\u0105 dosta\u0142em od cioci pracuj\u0105cej w drukarni. Potem inni koledzy obrzucili pomnik butelkami (po napojach „Pty\u015b”) z benzyn\u0105. Na ko\u0144cu ja rzuci\u0142em koktajl Mo\u0142otowa, od kt\u00f3rego monument si\u0119 zapali\u0142 – wspomina „Prut”.<\/p>\r\n

Niestety, mimo przygotowanego wcze\u015bniej planu i rzuconego na drodze odwrotu koktajlu Mo\u0142otowa, by utrudni\u0107 ewentualny po\u015bcig, ucieczka nie uda\u0142a si\u0119 jednemu z uczestnik\u00f3w akcji, Markowi Marciniakowi. – T\u0142umaczy\u0142, \u017ce kto\u015b mu podstawi\u0142 nog\u0119, musia\u0142 ucieka\u0107 w innym kierunku ni\u017c zaplanowany i wpad\u0142 na dw\u00f3ch esbek\u00f3w, kt\u00f3rych w\u00f3wczas by\u0142o tam pe\u0142no – opowiada.

Areszty, tortury, mord…<\/strong><\/p>\r\n

Marciniak najprawdopodobniej zosta\u0142 aresztowany jako pierwszy cz\u0142onek „Pi\u0142sudczyk\u00f3w”. – Marek, mimo katowania, nikogo nie wyda\u0142 – podkre\u015bla „Prut”, kt\u00f3ry wprowadzi\u0142 go do grupy. Ze wzgl\u0119du na zasady konspiracji nie ujawni\u0142 mu ani swoich personali\u00f3w, ani Emila. St\u0105d te\u017c ch\u0142opak naprawd\u0119 niewiele o nich wiedzia\u0142.<\/p>\r\n

Krystyna Barcha\u0144ska we wspomnianej relacji zwraca uwag\u0119, \u017ce jej syn by\u0142 nawet got\u00f3w po\u015bwi\u0119ci\u0107 \u017cycie, by walczy\u0107 z komunistycznym zniewoleniem. „Mamo, ty i tata nale\u017cycie do pokolenia przestraszonych. Was ju\u017c przestraszyli, a mnie jeszcze nie zd\u0105\u017cyli. Ja si\u0119 ich nie boj\u0119. Nie b\u0119d\u0119 \u017cy\u0142 na kolanach. Umr\u0119, stoj\u0105c” – wspomina s\u0142owa syna.<\/p>\r\n

Niestety, s\u0142owa te w pewnym sensie si\u0119 spe\u0142ni\u0142y. Nieca\u0142y miesi\u0105c po akcji podpalenia pomnika Dzier\u017cy\u0144skiego Emil zosta\u0142 aresztowany wraz z Szymonem Pochwalskim, z kt\u00f3rym w „zakonspirowanym” mieszkaniu drukowali zakazan\u0105 wtedy broszur\u0119. Ch\u0142opak pr\u00f3bowa\u0142 ucieka\u0107, przechodz\u0105c z balkonu na balkon na 13. pi\u0119trze wie\u017cowca. Jednak milicjanci ze specjalnego oddzia\u0142u zauwa\u017cyli go. Gro\u017c\u0105c zastrzeleniem, kazali mu wr\u00f3ci\u0107 do mieszkania. Tam od razu zacz\u0119li go bi\u0107. W napisanym po swoim procesie pami\u0119tniku, kt\u00f3rego fragmenty jakim\u015b cudem si\u0119 zachowa\u0142y, Emil relacjonowa\u0142 stosowane wobec niego metody milicji. „Pot\u0119\u017cny cios w kr\u0119gos\u0142up (…). Nie wyda\u0142em \u017cadnego d\u017awi\u0119ku, bo ju\u017c \u017cadnego w sobie nie mia\u0142em. Czu\u0142em si\u0119 jakby wbijany w ziemi\u0119, wygi\u0119ty do granic wytrzyma\u0142o\u015bci mojego kr\u0119gos\u0142upa”. Oprawcy aresztowali Emila, cho\u0107 by\u0142 niepe\u0142noletni. Natomiast 18-letniego Pochwalskiego wypuszczono po 24-godzinnym przes\u0142uchaniu, co wzbudzi\u0142o podejrzenia pani Krystyny.
Jej syna przez dwa tygodnie przetrzymywano w areszcie, gdzie by\u0142 bestialsko bity, zanim postawiono go przed s\u0105dem. Dosta\u0142 wyrok 2 lat wi\u0119zienia w zawieszeniu i doz\u00f3r kuratora do czasu osi\u0105gni\u0119cia pe\u0142noletnio\u015bci. Dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej musia\u0142 jednak zeznawa\u0107 na kolejnym procesie, Tomasza Sokolewicza, kt\u00f3rego SB chcia\u0142a oskar\u017cy\u0107 o kierowanie akcj\u0105 podpalenia pomnika Dzier\u017cy\u0144skiego. Podczas rozprawy Emil odwo\u0142a\u0142 swoje wcze\u015bniejsze zeznania obci\u0105\u017caj\u0105ce Sokolewicza i wyja\u015bni\u0142, \u017ce z\u0142o\u017cy\u0142 je pod przymusem, poniewa\u017c by\u0142 bity. Na pytanie s\u0105du o to, kto go bi\u0142, odpowiedzia\u0142 przytomnie, \u017ce „ci panowie, kiedy bij\u0105, nie przedstawiaj\u0105 si\u0119, ale jestem w ka\u017cdej chwili got\u00f3w ich rozpozna\u0107”. To \u015bmia\u0142e zdanie, wypowiedziane na wype\u0142nionej po brzegi sali s\u0105dowej wywo\u0142a\u0142o ogromne poruszenie. Sprawa zosta\u0142a nag\u0142o\u015bniona w zagranicznych stacjach radiowych. Zapewne w\u0142a\u015bnie odwo\u0142anie zezna\u0144 i gro\u017aba rozpoznania oprawc\u00f3w doprowadzi\u0142y do tego, \u017ce spe\u0142ni\u0142y si\u0119 przekazywane mu przez SB przed drug\u0105 rozpraw\u0105 gro\u017aby, \u017ce mo\u017ce go spotka\u0107 „nieszcz\u0119\u015bliwy wypadek”.<\/p>\r\n

3 czerwca 1982 r., nieca\u0142e dwa tygodnie przed wyznaczonym terminem kolejnej rozprawy Sokolewicza, i trzy dni przed swoimi 17. urodzinami Emil zagin\u0105\u0142. Jego znajomy Hubert I., z kt\u00f3rym razem wyszli, wieczorem przekaza\u0142 matce wiadomo\u015b\u0107, \u017ce widzia\u0142 go ostatni raz w towarzystwie nieznanych os\u00f3b, gdy wraca\u0142 znad Wis\u0142y, ale jego relacja by\u0142a kompletnie niesp\u00f3jna. Dwa dni p\u00f3\u017aniej przekazano matce wiadomo\u015b\u0107, \u017ce z Wis\u0142y wy\u0142owiono cia\u0142o m\u0142odego m\u0119\u017cczyzny. Po kolejnych dw\u00f3ch dniach matka dokona\u0142a identyfikacji cia\u0142a w kostnicy. Jak relacjonowa\u0142a, przetrzymywano je w takich warunkach, \u017ce by\u0142o ju\u017c poddane zaawansowanemu procesowi rozk\u0142adu, by zatrze\u0107 \u015blady…

Wydany przez agent\u00f3w<\/strong><\/p>\r\n

Dzia\u0142ania te wskazuj\u0105, \u017ce by\u0142 to kolejny mord polityczny przest\u0119pczego re\u017cimu. Za\u015b zachowanie niekt\u00f3rych znajomych Emila nasuwa podejrzenie, \u017ce w jego otoczeniu mog\u0142o by\u0107 nawet kilku agent\u00f3w bezpieki. Ch\u0142opak zrozumia\u0142 to ju\u017c po swoim aresztowaniu. Jak opisa\u0142a Krystyna Barcha\u0144ska, podczas drugiego procesu syn zezna\u0142, \u017ce „sam pad\u0142 prowokacj\u0105 SB, bo w\u015br\u00f3d dzia\u0142aczy opozycyjnych kryj\u0105 si\u0119 jej agenci”. Zaznaczy\u0142a te\u017c, \u017ce jej syn „mia\u0142 to nieszcz\u0119\u015bcie, \u017ce pochwali\u0142 si\u0119 jednemu z nich, udaj\u0105cemu wielkiego przyjaciela, uczestnictwem w akcji na pomnik, a ten prawdopodobnie go wyda\u0142”. T\u0105 osob\u0105 mia\u0142 by\u0107 Andrzej O., kt\u00f3ry bra\u0142 udzia\u0142 w zorganizowaniu nielegalnego druku w mieszkaniu, w kt\u00f3rym Emil zosta\u0142 pojmany. Ponadto niekt\u00f3re zachowania i wypowiedzi Huberta I. wskazuj\u0105, \u017ce m\u00f3g\u0142 by\u0107 r\u00f3wnie\u017c kontrolowany przez SB.<\/p>\r\n

\u015aledztwo m.in. w sprawie \u015bmierci Emila prowadzi od d\u0142u\u017cszego czasu Instytut Pami\u0119ci Narodowej. – Sprawa \u015bmierci Emila Barcha\u0144skiego jest jedn\u0105 z 46 spraw, kt\u00f3re s\u0105 wyja\u015bniane w ramach prowadzonego w Oddzia\u0142owej Komisji \u015acigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie \u015bledztwa w sprawie funkcjonowania w okresie od 28 listopada 1956 r. do 31 grudnia 1989 r. w strukturach Ministerstwa Spraw Wewn\u0119trznych w Warszawie zwi\u0105zku, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wchodzili funkcjonariusze by\u0142ej S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa, kierowanego przez osoby zajmuj\u0105ce najwy\u017csze stanowiska pa\u0144stwowe, kt\u00f3ry mia\u0142 na celu dokonywanie przest\u0119pstw, a w szczeg\u00f3lno\u015bci zbrodni zab\u00f3jstw dzia\u0142aczy opozycji politycznej i duchowie\u0144stwa – poinformowa\u0142 Piotr D\u0105browski Naczelnik OK\u015aZpNP w Warszawie, przyznaj\u0105c, \u017ce \u015bledztwo wci\u0105\u017c trwa, a ze wzgl\u0119du na konieczno\u015b\u0107 przes\u0142uchania kolejnych \u015bwiadk\u00f3w nie wiadomo, kiedy zostanie zako\u0144czone. Wiadomo jedynie, \u017ce „celem prowadzonych aktualnie czynno\u015bci jest weryfikacja za\u0142o\u017conej wersji \u015bledczej, i\u017c zgon Emila Barcha\u0144skiego nast\u0105pi\u0142 w wyniku dzia\u0142a\u0144 funkcjonariuszy S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa i stanowi on zbrodni\u0119 komunistyczn\u0105”.<\/p>\r\n

Jak przyznaje Artur Nieszczerzewicz, po \u015bmierci Emila Barcha\u0144skiego „Pi\u0142sudczycy” przestali dzia\u0142a\u0107 i grupa w\u0142a\u015bciwie si\u0119 rozpad\u0142a. Sam „Prut” musia\u0142 przez d\u0142ugi czas si\u0119 ukrywa\u0107, a mimo to zosta\u0142 aresztowany za… udzia\u0142 w demonstracji. Paradoksalnie SB nie skojarzy\u0142a go z udzia\u0142em w ataku na „krwawego Feliksa”. Najwidoczniej uda\u0142o mu si\u0119 wymkn\u0105\u0107 agenturze…

Mariusz Bober<\/strong><\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Nieca\u0142e dwa miesi\u0105ce po wprowadzeniu stanu wojennego, w okresie szalej\u0105cego terroru, w centrum Warszawy, w pobli\u017cu siedziby sto\u0142ecznej milicji, w lutowy wiecz\u00f3r zosta\u0142 podpalony pomnik Feliksa Dzier\u017cy\u0144skiego, idola SB. W ten spos\u00f3b niemal nieznana, nowo powsta\u0142a opozycyjna grupa nastoletnich ch\u0142opc\u00f3w wyrazi\u0142a bunt wobec re\u017cimu, jego represji i „socjalistycznych reali\u00f3w”. Niestety, jeden z przyw\u00f3dc\u00f3w grupy, kt\u00f3ra […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[9],"tags":[81],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/48477"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=48477"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/48477\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=48477"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=48477"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=48477"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}