{"id":48095,"date":"2011-12-06T23:31:44","date_gmt":"2011-12-07T04:31:44","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=48095"},"modified":"2011-12-06T23:31:44","modified_gmt":"2011-12-07T04:31:44","slug":"tradycja-w-rozumieniu-modernistow-%e2%80%93-ks-jan-jenkins-fsspx","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=48095","title":{"rendered":"Tradycja w rozumieniu modernist\u00f3w \u2013 ks. Jan Jenkins, FSSPX<\/em>"},"content":{"rendered":"
\r\n

Podczas ostatniej lekcji<\/a> m\u00f3wili\u015bmy o Tradycji, o jej znaczeniu i \u017ar\u00f3dle. Kolejne pytanie Katechizmu m\u00f3wi o kilku elementach definicji Tradycji, przedstawionych w odpowiedzi na 25 pytanie:<\/strong><\/p>\r\n

25. Co nazywamy Tradycj\u0105?<\/h4>\r\n

Tradycj\u0105 nazywamy wszystkie prawdy razem wzi\u0119te, kt\u00f3re Aposto\u0142owie otrzymali b\u0105d\u017a z ust samego Chrystusa, b\u0105d\u017a te\u017c z natchnienia Ducha \u015awi\u0119tego, a kt\u00f3re podawane jakby z r\u0105k do r\u0105k i przechowywane w Ko\u015bciele katolickim dzi\u0119ki nieprzerwanemu nast\u0119pstwu, dosz\u0142y a\u017c do nas.<\/strong><\/p>\r\n

W kolejnym pytaniu czytamy:<\/p>\r\n

26. Jak nazywaj\u0105 si\u0119 prawdy wiary razem wzi\u0119te?<\/h4>\r\n

Prawdy wiary razem wzi\u0119te nazywaj\u0105 si\u0119 skarbem wiary.<\/strong><\/p>\r\n

Katechizm nazywa wszystkie prawdy wiary razem wzi\u0119te – skarbem. W istocie stanowi\u0105 one skarb, skarb, kt\u00f3rego musimy strzec i trwa\u0107 przy nim. Mogliby\u015bmy r\u00f3wnie\u017c nazwa\u0107 to dziedzictwem – czym\u015b, co musimy przekaza\u0107 przysz\u0142ym pokoleniom. Skarb jest czym\u015b, czego musimy strzec, czego nie wolno nam strwoni\u0107, co musimy zachowa\u0107 – niekiedy nawet zamkn\u0105\u0107 w sejfie lub zakopa\u0107 w ziemi. W ka\u017cdym razie jest czym\u015b, co si\u0119 nie zmienia ani nie umniejsza, czym\u015b, co zawsze zachowuje sw\u0105 warto\u015b\u0107.<\/p>\r\n

Jest to ca\u0142kowicie sprzeczne z modernistycznym rozumieniem wiary i Tradycji. Modernista jest zasadniczo agnostykiem – istniej\u0105 dla niego jedynie \u201ezjawiska\u201d, postrzegane przez konkretnych ludzi. Oznacza to, \u017ce umys\u0142 ludzki jest ograniczony to rzeczy, kt\u00f3re mo\u017ce pozna\u0107 zmys\u0142ami i dostrzec, i nie jest w stanie wykroczy\u0107 poza to, co jest postrzegalne. Tak wi\u0119c, dla modernisty umys\u0142 niezdolny jest do odkrycia prawd uniwersalnych czy obiektywnej rzeczywisto\u015bci – nie wierzy on, \u017ce umys\u0142 odkry\u0107 mo\u017ce na przyk\u0142ad prawa, kt\u00f3re rz\u0105dz\u0105 natur\u0105, ani te\u017c zasadniczej r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy prawd\u0105 i b\u0142\u0119dem, z\u0142em i dobrem – jest to dla niego rzecz zupe\u0142nie subiektywna. B\u0142\u0105d filozoficzny jest obecnie tak szeroko rozpowszechniony, \u017ce znajduje wyraz nawet w pewnych potocznie u\u017cywanych zwrotach: na przyk\u0142ad g\u0142upi student t\u0142umaczy si\u0119 ze swej ignorancji m\u00f3wi\u0105c: \u201eNo c\u00f3\u017c, zale\u017cy od tego, jak si\u0119 na to spojrzy\u201d. Dla modernisty nie istnieje rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 umys\u0142 musia\u0142by odkry\u0107 i pozna\u0107, a jedynie jego stale zmieniaj\u0105ce si\u0119 postrzeganie tej rzeczywisto\u015bci. W konsekwencji wiara nie jest dla niego przylgni\u0119ciem umys\u0142u do pewnych obiektywnych prawd objawionych przez Boga, ale raczej wewn\u0119trzn\u0105 realizacj\u0105 swej w\u0142asnej potrzeby bosko\u015bci. Wedle koncepcji modernistycznej, wszystkie religie s\u0105 mniej lub bardziej prawdziwe w takim stopniu, w jakim zaspakajaj\u0105 jego potrzeb\u0119 bosko\u015bci.<\/p>\r\n

B\u0119dziemy m\u00f3wili wi\u0119cej na ten temat, kiedy dojdziemy do cz\u0119\u015bci Katechizmu traktuj\u0105cej o cnocie wiary, wa\u017cne jest jednak, by zrozumie\u0107 ten fundamentalny b\u0142\u0105d modernist\u00f3w, by zrozumie\u0107, co rozumiej\u0105 oni przez Tradycj\u0119. Dla modernist\u00f3w, Tradycja nie oznacza przekazywania obiektywnych prawd i definicji z pokolenia na pokolenie, ale raczej przekazywanie innym w\u0142asnych do\u015bwiadcze\u0144 religijnych za po\u015brednictwem formu\u0142 intelektualnych. Na przyk\u0142ad definicja Bo\u017cego Macierzy\u0144stwa Maryi jest wedle nich jedynie \u201ekonkretyzacj\u0105\u201d tego, czego do\u015bwiadczali chrze\u015bcijanie w czasie jej og\u0142oszenia, wyrazem ich religijnego do\u015bwiadczenia w konkretnych okoliczno\u015bciach, w jakich w\u00f3wczas \u017cyli. Modernista nie wierzy w ten dogmat, poniewa\u017c wyra\u017ca on precyzyjnie prawd\u0119, kt\u00f3rej istnienie jest wedle niego niemo\u017cliwe, jest to wi\u0119c dla niego jedynie \u201ewa\u017cne \u015bwiadectwo\u201d Ko\u015bcio\u0142a prze\u017cywaj\u0105cego swoj\u0105 wiar\u0119. Sam kard. Ratzinger pisa\u0142, \u017ce encyklika Pascendi by\u0142a jedynie \u201eistotnym zakotwiczeniem w problemie\u201d, czekaj\u0105cym na dalszy rozw\u00f3j pod wp\u0142ywem – jak j\u0105 nazywaj\u0105 moderni\u015bci – \u201e\u017cywej Tradycji\u201d .<\/p>\r\n

Dla modernist\u00f3w, by Tradycja by\u0142a kompletna, musi by\u0107 \u201e\u017cywa\u201d. Oznacza to, jak m\u00f3wi II Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, \u017ce w Ko\u015bciele dokonuje si\u0119 post\u0119p, gdy jego cz\u0142onkowie rozwa\u017caj\u0105 swe w\u0142asne do\u015bwiadczenia religijne i za pomoc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego przekazuj\u0105 je innym. Nie ma kwestii definiowania czy precyzowania, s\u0105 jedynie \u015bwiadectwa owej potrzeby bosko\u015bci, kt\u00f3ra jest wsp\u00f3lna wszystkim ludziom. Tradycja jest wi\u0119c zmienna, jest rodzajem powszechnej \u015bwiadomo\u015bci, b\u0119d\u0105cej wyrazem pierwotnej potrzeby bosko\u015bci. Tradycja nie jest – jak to czytamy w naszym Katechizmie – \u201eskarbem\u201d, kt\u00f3rego nale\u017cy strzec, zachowywa\u0107 i przekazywa\u0107 dalej, ale czym\u015b w rodzaju przekazywania do\u015bwiadczenia religijnego za po\u015brednictwem formu\u0142 czy zwyczaj\u00f3w. Dla modernisty Tradycja musi si\u0119 wi\u0119c zmienia\u0107 i rzeczywi\u015bcie si\u0119 zmienia, musi si\u0119 zmienia\u0107, gdy\u017c w przeciwnym razie przesta\u0142aby by\u0107 \u017cyw\u0105 i umar\u0142a. Ka\u017cde pokolenie musi tworzy\u0107 sw\u0105 w\u0142asn\u0105 Tradycj\u0119.<\/p>\r\n

Dlaczego jednak Tradycja naprawd\u0119 jest \u017cywa? Nie dlatego, \u017ce jacy\u015b ludzie wymy\u015blaj\u0105 dziwaczne idee i przekazuj\u0105 je innym, ale dlatego, \u017ce zawiera prawd\u0119. Tradycja jest objawieniem Boga, kt\u00f3re b\u0119dzie \u017cywe i przetrwa a\u017c do ko\u0144ca czas\u00f3w, pomimo ludzkiej s\u0142abo\u015bci i z\u0142o\u015bci. Tradycja jest \u017cywa dok\u0142adnie w takim stopniu, w jakim pozostaje t\u0105 sam\u0105 i niezmienn\u0105 rzecz\u0105. Dziecko mo\u017ce rosn\u0105\u0107, stawa\u0107 si\u0119 coraz silniejsze, albo nawet zachorowa\u0107 – nadal jednak pozostaje t\u0105 sam\u0105 osob\u0105. Drzewo czy inna ro\u015blina mo\u017ce wzrasta\u0107, pozostaje jednak drzewem, poniewa\u017c posiada t\u0119 sam\u0105 natur\u0119. Przestanie nim by\u0107 dopiero w\u00f3wczas, gdy zetnie si\u0119 je i spali. Tradycja jest \u017cywa dlatego, \u017ce pozostaje tym, czym jest, a nie dlatego, \u017ce zmienia si\u0119 w co\u015b ca\u0142kowicie innego. Jest skarbem i jak ka\u017cdy prawdziwy skarb jest niezniszczalna i niezmienna, podobnie jak powodem, dla kt\u00f3rego z\u0142oto jest cenne jest fakt, \u017ce nie rdzewieje ani nie niszczeje. Chrystus Pan jest ten sam wczoraj, dzi\u015b i jutro – przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107. B\u00f3g si\u0119 nie zmienia, wi\u0119c r\u00f3wnie\u017c Jego nauka nie mo\u017ce si\u0119 nigdy zmieni\u0107.<\/p>\r\n

Co wi\u0119cej, Tradycja we w\u0142a\u015bciwym, a nie modernistycznym sensie tego s\u0142owa, jest \u017cywa, poniewa\u017c daje \u017cycie – \u017cycie Bo\u017ce. Jest skarbem, jak m\u00f3wi nasz Katechizm, skarbem, kt\u00f3ry zachowuje sw\u0105 warto\u015b\u0107 proporcjonalnie do wierno\u015bci, z jak\u0105 przekazywa\u0107 j\u0105 b\u0119dziemy przysz\u0142ym pokoleniom. Jest dziedzictwem, kt\u00f3re otrzymali\u015bmy, depozytem, kt\u00f3ry musimy przekaza\u0107. Je\u015bli kto\u015b sprzedaje swoje dziedzictwo, nie mo\u017ce go ju\u017c przekaza\u0107, tak te\u017c jest w przypadku modernist\u00f3w, kt\u00f3rzy zniszczywszy depozyt wiary, nie s\u0105 w stanie uczy\u0107 jej innych.<\/p>\r\n

Komu Zbawiciel powierzy\u0142 ten skarb? Kto musi go strzec? Oto nast\u0119pne pytanie Katechizmu:<\/p>\r\n

27. Komu zechcia\u0142 Jezus Chrystus powierzy\u0107 skarb wiary?<\/h4>\r\n

Jezus Chrystus skarb wiary zechcia\u0142 powierzy\u0107 Ko\u015bcio\u0142owi, aby on przy pomocy Ducha \u015awi\u0119tego prawdy objawionej sumiennie strzeg\u0142 i dok\u0142adnie j\u0105 wyk\u0142ada\u0142.<\/strong><\/p>\r\n

Zauwa\u017cmy, \u017ce Katechizm m\u00f3wi najpierw: \u201epowierzy\u0142\u201d. Mo\u017cna powierzy\u0107 skarb innej osobie z my\u015bl\u0105, by strzeg\u0142a go w stanie nienaruszonym do naszego powrotu. Pan Jezus powierza skarb wiary Ko\u015bcio\u0142owi, tzn. przede wszystkim hierarchii Ko\u015bcio\u0142a, jak to zobaczymy podczas kolejnych lekcji, ale w sensie szerszym wszystkim jego cz\u0142onkom. Katechizm wyja\u015bnia te\u017c, czego Zbawiciel oczekuje od Ko\u015bcio\u0142a: by przy pomocy Ducha \u015awi\u0119tego \u201eprawdy objawionej sumiennie strzeg\u0142 i dok\u0142adnie j\u0105 wyk\u0142ada\u0142\u201d. Chrystus Pan nie da\u0142 hierarchii Ko\u015bcio\u0142a w\u0142adzy zmieniania Jego doktryny czy sakrament\u00f3w – powierzy\u0142 sw\u0105 nauk\u0119 Ko\u015bcio\u0142owi, by ten m\u00f3g\u0142 strzec jej i uczy\u0107 tego, co On sam naucza\u0142 i co otrzyma\u0142 od Ojca. Nawet sam \u015bw. Pawe\u0142 Aposto\u0142 pisa\u0142: \u201eAle cho\u0107by\u015bmy my, albo anio\u0142 z nieba g\u0142osi\u0142 wam ponad to, co\u015bmy wam g\u0142osili, niech b\u0119dzie przekl\u0119ty\u201d (Gal 1,8).<\/p>\r\n

Kolejne pytanie Katechizmu dotyczy aspektu bardziej praktycznego:<\/p>\r\n

28. Czego nam przede wszystkim potrzeba do zbawienia?<\/h4>\r\n

Do zbawienia potrzeba nam przede wszystkim wiary w prawdy, kt\u00f3re B\u00f3g objawi\u0142, a Ko\u015bci\u00f3\u0142 nam do wierzenia podaje.<\/strong><\/p>\r\n

Ludzie s\u0105 ze swej natury istotami rozumnymi. Kiedy co\u015b czynimy, robimy to zawsze z pewn\u0105 intencj\u0105, opieraj\u0105c si\u0119 na tym, co ju\u017c wiemy. Zanim co\u015b zrobimy, musimy posiada\u0107 pewn\u0105 wiedz\u0119. Ignorancja jest najcz\u0119stszym powodem g\u0142upstw, jakie pope\u0142niamy. Jednak szkoda, jak\u0105 ponosimy z powodu ignorancji, jest zawsze proporcjonalna do wagi tego, co powinni\u015bmy wiedzie\u0107, podobnie jak nasza zdolno\u015b\u0107 do czynienia czego\u015b, jest zawsze proporcjonalna do tego, co wiemy.<\/p>\r\n

We\u017amy prosty przyk\u0142ad praw rz\u0105dz\u0105cych elektryczno\u015bci\u0105. S\u0105 one bardzo kr\u00f3tkie, mo\u017cna je zapisa\u0107 w postaci kilku r\u00f3wna\u0144. Jednak dzi\u0119ki znajomo\u015bci tych praw jeste\u015bmy w stanie stworzy\u0107 rozmaite rzeczy – jak bardzo zmieni\u0142 si\u0119 \u015bwiat od momentu odkrycia praw rz\u0105dz\u0105cych elektryczno\u015bci\u0105! Widzicie wi\u0119c, \u017ce ju\u017c troch\u0119 wiedzy o pewnych fundamentalnych prawach mo\u017ce mie\u0107 wielkie znaczenie i dalekosi\u0119\u017cne konsekwencje – r\u00f3wnie\u017c ignorancja dotycz\u0105ca pewnych rzeczy mo\u017ce mie\u0107 podobne skutki.<\/p>\r\n

Kiedy wi\u0119c chodzi o sprawy najwa\u017cniejsze, takie jak cel naszego \u017cycia oraz nasze obowi\u0105zki, ignorancja i b\u0142\u0105d s\u0105 dla nas czym\u015b ewidentnie szkodliwym. Je\u015bli mylimy si\u0119 odno\u015bnie jakiego\u015b zagadnienia matematycznego lub nie znamy pewnych fakt\u00f3w historycznych, prawdopodobnie nie poniesiemy z tego powodu zbytniej szkody i stosunkowo \u0142atwo mo\u017cemy si\u0119 tych rzeczy dowiedzie\u0107. Kiedy jednak chodzi o cel naszego \u017cycia, osi\u0105gni\u0119cie \u017cycia wiecznego, nasze obowi\u0105zki w stosunku do bli\u017anich etc., ma\u0142y b\u0142\u0105d mo\u017ce mie\u0107 ogromne, wieczne konsekwencje. Istniej\u0105 prawa wieczne, rz\u0105dz\u0105ce ludzk\u0105 szcz\u0119\u015bliwo\u015bci\u0105, podobnie jak istniej\u0105 prawa rz\u0105dz\u0105ce elektryczno\u015bci\u0105. Ignorancja odno\u015bnie do tych praw prowadzi wiecznej \u015bmierci. Trudno jest prowadzi\u0107 dobre \u017cycie, je\u015bli nie wie si\u0119, co nale\u017cy czyni\u0107. Niemo\u017cliwym jest zbawi\u0107 si\u0119 bez wiary.<\/p>\r\n

Dlatego w\u0142a\u015bnie mamy Katechizm – by m\u00f3c dowiedzie\u0107 si\u0119, co musimy czyni\u0107, a czego unika\u0107, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne. Absolutnie ka\u017cda z prawd, kt\u00f3re B\u00f3g nam objawi\u0142, istnieje w\u0142a\u015bnie w tym celu: by pom\u00f3c nam uratowa\u0107 nasze dusze przed wieczn\u0105 \u015bmierci\u0105.<\/p>\r\n

Zauwa\u017cmy, \u017ce Katechizm m\u00f3wi: \u201ekt\u00f3re Ko\u015bci\u00f3\u0142 nam do wierzenia podaje\u201d. G\u0142\u00f3wnym obowi\u0105zkiem Ko\u015bcio\u0142a, a wiec hierarchii, jest nauczanie tych prawd, kt\u00f3re B\u00f3g objawi\u0142. Obowi\u0105zek ten ma pierwsze\u0144stwo nawet przed udzielaniem sakrament\u00f3w i wykonywaniem w\u0142adzy rz\u0105dzenia. Sam Zbawiciel powiedzia\u0142 Aposto\u0142om najpierw: \u201eId\u0105c tedy nauczajcie wszystkie narody\u201d, a dopiero p\u00f3\u017aniej nakaza\u0142 im chrzci\u0107 i uzupe\u0142ni\u0142 swe polecenie: \u201enauczaj\u0105c je zachowywa\u0107 wszystko, cokolwiek wam przykaza\u0142em\u201d (Mt 28,19).<\/p>\r\n

Zauwa\u017cmy te\u017c, \u017ce to Ko\u015bci\u00f3\u0142 formu\u0142uje te prawdy i przedstawia je wiernym – jak m\u00f3wi Katechizm: \u201ekt\u00f3re Ko\u015bci\u00f3\u0142 nam podaje\u201d. Wiara nie polega jedynie na czytaniu tekstu, ale na przyjmowaniu Katechizmu od tych, kt\u00f3rych pos\u0142a\u0142 Chrystus Pan, czyli Aposto\u0142\u00f3w i ich nast\u0119pc\u00f3w, tj. hierarchii Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ra otrzyma\u0142a misj\u0119 nauczania. B\u0119dziemy m\u00f3wili o tym wi\u0119cej, kiedy dojdziemy do pyta\u0144 dotycz\u0105cych Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\r\n

A skoro znajomo\u015b\u0107 tych prawd jest dla nas tak niezb\u0119dna, w spos\u00f3b naturalny nasuwa si\u0119 pytanie – gdzie mo\u017cemy je znale\u017a\u0107? W jaki spos\u00f3b mo\u017cemy dowiedzie\u0107 wszystkich tych rzeczy? Czy istnieje jaki\u015b dokument, kt\u00f3ry podaje nam wszystkie prawdy konieczne do zbawienia?<\/p>\r\n

Oto nast\u0119pne pytanie Katechizmu:<\/p>\r\n

29. Gdzie g\u0142\u00f3wnie znajduj\u0105 si\u0119 te prawdy, kt\u00f3re B\u00f3g objawi\u0142, a Ko\u015bci\u00f3\u0142 nam do wierzenia podaje?<\/h4>\r\n

Prawdy, kt\u00f3re B\u00f3g objawi\u0142, a Ko\u015bci\u00f3\u0142 nam do wierzenia podaje, znajduj\u0105 si\u0119 w g\u0142\u00f3wnie w Sk\u0142adzie Apostolskim.<\/strong><\/p>\r\n

\u201eW Sk\u0142adzie Apostolskim\u201d – o nim w\u0142a\u015bnie zaczniemy m\u00f3wi\u0107 podczas kolejnej lekcji Katechizmu, Sk\u0142ad Apostolski jest bowiem streszczeniem i syntez\u0105 tych prawd, kt\u00f3re Ko\u015bci\u00f3\u0142 podaje nam do wierzenia, aby\u015bmy mogli osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne.<\/p>\r\n

ks. Jan Jenkins, FSSPX<\/em><\/strong><\/p>\r\n

Powy\u017cszy wyk\u0142ad stanowi cz\u0119\u015b\u0107 Katechezy VI z serii „Katechez \u015arodowych\u201d prowadzonych przez ksi\u0119dza Jan Jenkinsa, FSSPX.<\/p>\r\n