{"id":48006,"date":"2018-08-02T09:19:18","date_gmt":"2018-08-02T13:19:18","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=48006"},"modified":"2018-08-05T21:29:00","modified_gmt":"2018-08-06T01:29:00","slug":"prawdziwa-nauka-kosciola-o-karze-smierci-michal-barcikowski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=48006","title":{"rendered":"Prawdziwa nauka Ko\u015bcio\u0142a o karze \u015bmierci – Micha\u0142 Barcikowski<\/em>"},"content":{"rendered":"

Dodano: 2011-12-5 5:19 pm<\/p>\r\n

Nauka Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego dotycz\u0105ca moralnej oceny (a wi\u0119c zgodno\u015bci z Prawem Bo\u017cym) jakiego\u015b obszaru dzia\u0142alno\u015bci cz\u0142owieka zawsze formu\u0142owana jest na dwu poziomach:<\/strong><\/p>\r\n

    \r\n\t
  1. Pierwszym jest og\u00f3lna zasada, obowi\u0105zuj\u0105ca bezwarunkowo, to znaczy zawsze, wsz\u0119dzie, w ka\u017cdych okoliczno\u015bciach i w odniesieniu do ka\u017cdego.<\/li>\r\n\t
  2. Poziomem drugim s\u0105 odniesienia tej og\u00f3lnej zasady do konkretnych, cz\u0119sto bardzo skomplikowanych sytuacji, w jakich znajdowa\u0107 mo\u017ce si\u0119 cz\u0142owiek, cz\u0119sto nieznanych w czasach, w kt\u00f3rych formu\u0142owana by\u0142a og\u00f3lna zasada.<\/li>\r\n<\/ol>\r\n

    Nigdy te szczeg\u00f3\u0142owe aplikacje nie mog\u0105 wykroczy\u0107 poza sens nadrz\u0119dnej, zawsze obowi\u0105zuj\u0105cej og\u00f3lnej zasady moralnej, bo prowadzi\u0142o by to do relatywizmu. Z drugiej strony brak takich odniesie\u0144 zamienia\u0142by prawo moralne w krzywdz\u0105cy cz\u0142owieka fundamentalizm.<\/p>\r\n

    Dopuszczalno\u015b\u0107 kary \u015bmierci<\/strong><\/p>\r\n

    W przypadku kwestii ochrony \u017cycia ludzkiego t\u0105 og\u00f3ln\u0105, od samego pocz\u0105tku Ko\u015bcio\u0142a obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 zasad\u0105 jest, \u017ce pi\u0105te przykazanie Dekalogu zakazuje odbierania \u017cycia jedynie osobie niewinnej. Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego podpisany w 1992 r. przez b\u0142. Jana Paw\u0142a II ujmuje to tak: \u201eNikt, w \u017cadnej sytuacji, nie mo\u017ce ro\u015bci\u0107 sobie prawa do bezpo\u015bredniego niszczenia niewinnej istoty ludzkiej.\u201d<\/em> (KKK, nr 2258)<\/p>\r\n

    M\u00f3wi\u0105c o absolutnej ochronie przys\u0142uguj\u0105cej \u201eniewinnej\u201d istocie ludzkiej nauczanie to od pocz\u0105tku dopuszcza zatem sytuacje, w kt\u00f3rych odebranie \u017cycia innemu cz\u0142owiekowi, je\u015bli nie ma innego sposobu ochrony dobra wsp\u00f3lnego nie jest z\u0142amaniem V przykazania. Teologia moralna u\u017cywa\u0142a i u\u017cywa tu poj\u0119cia \u201eskutku przewidywanego ale nie chcianego\u201d. Je\u015bli strzelamy do napastnika, kt\u00f3ry w spos\u00f3b bezpo\u015bredni zagra\u017ca naszemu \u017cyciu to oczywi\u015bcie przewidujemy, \u017ce mo\u017cemy go zabi\u0107 ale nie jest to naszym celem. Naszym celem jest ochrona naszego \u017cycia. Je\u015bli napastnik prze\u017cyje a my ocalimy swoje \u017cycie nie b\u0119dziemy nadal nastawa\u0107 na \u017cycie napastnika. W\u0142a\u015bnie bazuj\u0105c na tej doktrynie Ko\u015bci\u00f3\u0142 rozwin\u0105\u0142 sw\u0105 nauk\u0119 o prawie do skutecznej obrony siebie i dobra wsp\u00f3lnego oraz doktryn\u0119 o wojnie sprawiedliwej.<\/p>\r\n

    Nale\u017cy tu doda\u0107, \u017ce nie chodzi o \u201ewin\u0119\u201d w sensie procesowym (brak w\u0105tpliwo\u015bci co do faktu i co do premedytacji dzia\u0142ania, kt\u00f3rych nie rozprasza materia\u0142 dowodowy) ale o win\u0119 w sensie obiektywnego faktu zagra\u017cania jakiemu\u015b dobru – bez wzgl\u0119du na stan \u015bwiadomo\u015bci napastnika. W\u0142a\u015bnie wychodz\u0105c ze wspomnianego prawa do skutecznej obrony dobra wsp\u00f3lnego niezmienne od samego pocz\u0105tku nauczanie Ko\u015bcio\u0142a formu\u0142owa\u0142o og\u00f3ln\u0105 zasad\u0119, \u017ce mog\u0105 zaistnie\u0107 takie okoliczno\u015bci, w kt\u00f3rych prawowita w\u0142adza pa\u0144stwowa ma prawo wymierzy\u0107 przest\u0119pcy kar\u0119 \u015bmierci.<\/p>\r\n

    Pomijaj\u0105c  prawo objawione w Starym Testamencie przez Boga Izraelowi na G\u00f3rze Synaj, kt\u00f3re przewidywa\u0142o kar\u0119 \u015bmierci za r\u00f3\u017cne przest\u0119pstwa niezmienna tradycja Ko\u015bcio\u0142a za podstaw\u0119 swojego stosunku do kary g\u0142\u00f3wnej uwa\u017ca\u0142a zdanie z Nowego Testamentu, z listu \u015bw. Paw\u0142a do Rzymian:<\/p>\r\n

    \u201eKa\u017cdy niech b\u0119dzie poddany w\u0142adzom, sprawuj\u0105cym rz\u0105dy nad innymi. Nie ma bowiem w\u0142adzy, kt\u00f3ra by nie pochodzi\u0142a od Boga, a te, kt\u00f3re s\u0105, zosta\u0142y ustanowione przez Boga. Kto wi\u0119c przeciwstawia si\u0119 w\u0142adzy – przeciwstawia si\u0119 porz\u0105dkowi Bo\u017cemu. Ci za\u015b, kt\u00f3rzy si\u0119 przeciwstawili, \u015bci\u0105gn\u0105 na siebie wyrok pot\u0119pienia. Albowiem rz\u0105dz\u0105cy nie s\u0105 postrachem dla uczynku dobrego, ale dla z\u0142ego. A chcesz nie ba\u0107 si\u0119 w\u0142adzy? Czy\u0144 dobrze, a otrzymasz od niej pochwa\u0142\u0119. Jest ona bowiem dla ciebie narz\u0119dziem Boga, [prowadz\u0105cym] ku dobremu. Je\u017celi jednak czynisz \u017ale, l\u0119kaj si\u0119, bo nie na pr\u00f3\u017cno nosi miecz. Jest bowiem narz\u0119dziem Boga do wymierzenia sprawiedliwej kary temu, kt\u00f3ry czyni \u017ale.\u201d<\/em>[1]<\/a><\/p>\r\n

    O prawie prawowitej w\u0142adzy pa\u0144stwowej do karania \u015bmierci\u0105 przest\u0119pc\u00f3w zgodnie m\u00f3wili Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a. Jedynie tytu\u0142em przyk\u0142adu mo\u017cna zacytowa\u0107 \u015bw. Klemensa Aleksandryjskiego:<\/p>\r\n

    \u201ePrawo (\u2026) je\u015bli (\u2026) dostrze\u017ce kogo\u015b, kto zachowuje si\u0119 tak, \u017ce wygl\u0105da na nieuleczalnie chorego pod wzgl\u0119dem moralnym, jako \u017ce popada w ostateczn\u0105 nieprawo\u015b\u0107, wtedy prawo z samej ju\u017c troski o innych, aby nie ulegli zniszczeniu z powody przest\u0119pczego dzia\u0142ania tej jednostki, post\u0119puje podobnie, jak gdyby odci\u0119\u0142o cz\u0119\u015b\u0107 ca\u0142ego cia\u0142a, a mianowicie takiego cz\u0142owieka – zabija, maj\u0105c na wzgl\u0119dzie przede wszystkim zdrowie spo\u0142eczno\u015bci.\u201d<\/em>[2]<\/a><\/p>\r\n

    R\u00f3wnie\u017c \u015bw. Tomasz z Akwinu odpowiedzia\u0142 pozytywnie na pytanie o prawo prawowitej w\u0142adzy pa\u0144stwowej do karania \u015bmierci\u0105 przest\u0119pc\u00f3w:<\/p>\r\n

    \u201eJe\u015bli jaki\u015b cz\u0142owiek jest niebezpieczny dla ca\u0142ej spo\u0142eczno\u015bci i swoim grzechem psuje drugich, jest rzecz\u0105 chwalebn\u0105 i zdrow\u0105 zabi\u0107 go celem zachowania dobra wsp\u00f3lnego, gdy\u017c „odrobina kwasu zakwasza ca\u0142e ciasto\u201d, jak m\u00f3wi \u015bw. Pawe\u0142 (Gal 5, 9)\u201d<\/em>.[3]<\/a><\/p>\r\n

    Katechizm Rzymski wydany na polecenie Soboru Trydenckiego w 1566 r. o\u015bwiadcza\u0142:<\/p>\r\n

    \u201eZabijania dopuszczonego spos\u00f3b jest, kt\u00f3ry onym urz\u0119dom nale\u017cy, kt\u00f3rzy maj\u0105 moc zabija\u0107, za kt\u00f3r\u0105 moc\u0105 wed\u0142ug zamierzenia prawa i os\u0105dzenia, karz\u0105 ludzi z\u0142o\u015bliwych, a niewinnych broni\u0105. I gdy si\u0119 oni w tym urz\u0119dzie sprawiedliwie obchodz\u0105, natychmiast nie tylko dla takiego zabijania winy \u017cadnej nie maj\u0105, ale te\u017c Przykazaniu temu Boskiemu bardzo s\u0105 pos\u0142uszni, kt\u00f3re zakazuje zabija\u0107. Bo gdy ten jest koniec przykazania tego, aby zdrowie i \u017cywot ludzki by\u0142 opatrzony, wi\u0119c si\u0119 ku temu \u015bci\u0105gaj\u0105 one karania prze\u0142o\u017conych, kt\u00f3rzy porz\u0105dnie karz\u0105 z\u0142o\u015bci, aby \u017cywot ludzki by\u0142 bezpieczny, gdyby \u015bmia\u0142o\u015b\u0107 i krzywda przez karania pow\u015bci\u0105gnione by\u0142y.\u201d<\/em>[4]<\/a><\/p>\r\n

    W XX w. o prawowito\u015bci kary \u015bmierci wypowiedzia\u0142 si\u0119 m. in. Pius XII:<\/p>\r\n

    \u201eJe\u017celi chodzi o egzekucj\u0119 skazanego na \u015bmier\u0107, pa\u0144stwo nie rozporz\u0105dza prawem \u017cycia osoby. W takim przypadku w\u0142adza publiczna ogranicza si\u0119 do pozbawienia skazanego warto\u015bci \u017cycia jako zado\u015b\u0107uczynienie za jego winy, przez kt\u00f3re on sam ju\u017c pozbawi\u0142 si\u0119 prawa do \u017cycia.\u201d<\/em>[5]<\/a><\/p>\r\n

    T\u0119 niezmienn\u0105 og\u00f3ln\u0105 zasad\u0119 o prawie prawowitej w\u0142adzy pa\u0144stwowej do wymierzania przest\u0119pcom kary \u015bmierci potwierdzi\u0142 Jan Pawe\u0142 II. W podpisanym przez niego Katechizmie Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego czytamy:<\/p>\r\n

    \u201eKiedy to\u017csamo\u015b\u0107 i odpowiedzialno\u015b\u0107 winowajcy s\u0105 w pe\u0142ni udowodnione, tradycyjne nauczanie Ko\u015bcio\u0142a nie wyklucza zastosowania kary \u015bmierci, je\u015bli jest ona jedynym dost\u0119pnym sposobem skutecznej ochrony ludzkiego \u017cycia przed niesprawiedliwym napastnikiem.\u201d<\/em>[6]<\/a><\/p>\r\n

    Warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na czas tera\u017aniejszy w tym fragmencie Katechizmu. W du\u017cym streszczeniu tak w\u0142a\u015bnie wygl\u0105da pierwszy filar katolickiego nauczania wobec kary \u015bmierci: bezwzgl\u0119dne prawo do \u017cycia i wynikaj\u0105ca z tego prawa bezwzgl\u0119dna ochrona wynikaj\u0105ca z pi\u0105tego przykazania Dekalogu nale\u017cy si\u0119 jedynie osobie niewinnej. Osoba dopuszczaj\u0105ca si\u0119 zamachu na dobro wsp\u00f3lne musi liczy\u0107 si\u0119 z tym, \u017ce jej ta bezwzgl\u0119dna ochrona nie obejmuje. To jest fundament katolickiego nauczania w sprawie kary \u015bmierci. W przeciwie\u0144stwie do np. aborcji czy eutanazji kara \u015bmierci nie jest z\u0142a sama w sobie, to znaczy zawsze z\u0142a bez wzgl\u0119du na okoliczno\u015bci.<\/p>\r\n

    Wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107 w wykonywaniu kary \u015bmierci<\/strong><\/p>\r\n

    Ta og\u00f3lna zasada do\u015b\u0107 wcze\u015bnie zacz\u0119\u0142a by\u0107 doprecyzowana poprzez od zawsze obecne w Tradycji Ko\u015bcio\u0142a prze\u015bwiadczenie: \u017ce kary tej nale\u017cy u\u017cywa\u0107 z umiarem, jako ostateczno\u015bci i zawsze w obliczu braku mo\u017cliwo\u015bci wymierzenia innej, sprawiedliwej kary.<\/p>\r\n

    Prze\u015bwiadczenie to nie by\u0142o od razu obecne w spos\u00f3b r\u00f3wnie silny i wyra\u017any jak prze\u015bwiadczenie o zasadniczej dopuszczalno\u015bci tej kary. Najwcze\u015bniej da\u0142o o sobie zna\u0107 w \u017cywotach \u015bwi\u0119tych w\u0142adc\u00f3w, gdzie bardzo cz\u0119sto podkre\u015blano ich pow\u015bci\u0105gliwo\u015b\u0107 w si\u0119ganiu po kar\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 i rado\u015b\u0107 z mo\u017cliwo\u015bci jej unikni\u0119cia. Jeszcze silniej wida\u0107 t\u0119 intuicj\u0119 moraln\u0105 w \u017cywotach \u015bwi\u0119tych ma\u0142\u017conek kr\u00f3lewskich, gdzie wypraszanie \u0142aski dla skazanych na \u015bmier\u0107  przedstawiane by\u0142o jako przyk\u0142ad czynnego praktykowania cnoty mi\u0142osierdzia.<\/p>\r\n

    Do tej w\u0142a\u015bnie intuicji nawi\u0105za\u0142 papie\u017c Jan Pawe\u0142 II, gdy w encyklice \u201eEvangelium vitae\u201d tak precyzowa\u0142 og\u00f3ln\u0105 zasad\u0119 o prawie w\u0142adzy pa\u0144stwowej do karania \u015bmierci\u0105 z\u0142oczy\u0144c\u00f3w:<\/p>\r\n

    \u201eUprawniona obrona mo\u017ce by\u0107 nie tylko prawem, ale powa\u017cnym obowi\u0105zkiem tego, kto jest odpowiedzialny za \u017cycie drugiej osoby, za wsp\u00f3lne dobro rodziny lub pa\u0144stwa. Zdarza si\u0119 niestety, \u017ce konieczno\u015b\u0107 odebrania napastnikowi mo\u017cliwo\u015bci szkodzenia prowadzi czasem do pozbawienia go \u017cycia. W takim przypadku spowodowanie \u015bmierci nale\u017cy przypisa\u0107 samemu napastnikowi, kt\u00f3ry narazi\u0142 si\u0119 na ni\u0105 swoim dzia\u0142aniem, tak\u017ce w sytuacji, kiedy nie ponosi moralnej odpowiedzialno\u015bci ze wzgl\u0119du na brak pos\u0142ugiwania si\u0119 rozumem<\/em><\/p>\r\n

    W tej perspektywie nale\u017cy te\u017c rozpatrywa\u0107 problem kary \u015bmierci. Zar\u00f3wno w Ko\u015bciele, jak i w spo\u0142eczno\u015bci cywilnej oraz powszechnej zg\u0142asza si\u0119 postulat jak najbardziej ograniczonego jej stosowania albo wr\u0119cz ca\u0142kowitego zniesienia. Problem ten nale\u017cy umie\u015bci\u0107 w kontek\u015bcie sprawiedliwo\u015bci karnej, kt\u00f3ra winna coraz bardziej odpowiada\u0107 godno\u015bci cz\u0142owieka, a tym samym \u201d\u201d w ostatecznej analizie \u201d\u201d zamys\u0142owi Boga wzgl\u0119dem cz\u0142owieka i spo\u0142ecze\u0144stwa. Istotnie, kara wymierzana przez spo\u0142ecze\u0144stwo ma przede wszystkim na celu naprawienie nieporz\u0105dku wywo\u0142anego przez wykroczenie. W\u0142adza publiczna powinna przeciwdzia\u0142a\u0107 naruszaniu praw osobowych i spo\u0142ecznych, wymierzaj\u0105c sprawcy odpowiedni\u0105 do przest\u0119pstwa kar\u0119, jako warunek odzyskania prawa do korzystania z w\u0142asnej wolno\u015bci. W ten spos\u00f3b w\u0142adza osi\u0105ga tak\u017ce cel, jakim jest obrona \u0142adu publicznego i bezpiecze\u0144stwa os\u00f3b, a dla samego przest\u0119pcy kara stanowi bodziec i pomoc do poprawy oraz wynagrodzenia za winy.<\/em><\/p>\r\n

    Jest oczywiste, \u017ce aby osi\u0105gn\u0105\u0107 wszystkie te cele, wymiar i jako\u015b\u0107 kary powinny by\u0107 dok\u0142adnie rozwa\u017cone i ocenione, i nie powinny si\u0119ga\u0107 do najwy\u017cszego wymiaru, czyli do odebrania \u017cycia przest\u0119pcy, poza przypadkami absolutnej konieczno\u015bci, to znaczy gdy nie ma innych sposob\u00f3w obrony spo\u0142ecze\u0144stwa. Dzisiaj jednak, dzi\u0119ki coraz lepszej organizacji instytucji penitencjarnych, takie przypadki s\u0105 bardzo rzadkie, a by\u0107 mo\u017ce ju\u017c nie zdarzaj\u0105 si\u0119 wcale.\u201d<\/em>[7]<\/a><\/p>\r\n

    Zwr\u00f3\u0107my uwag\u0119 na kilka punkt\u00f3w w rozumowaniu Jana Paw\u0142a II: po pierwsze, problem kary \u015bmierci jest problemem granic uprawnionej obrony przed napastnikiem. Po drugie, Jan Pawe\u0142 II nie wyklucza, \u017ce w przesz\u0142o\u015bci istnia\u0142y i w przysz\u0142o\u015bci mog\u0105 zaistnie\u0107 \u201eprzypadki absolutnej konieczno\u015bci\u201d si\u0119gni\u0119cia po t\u0119 kar\u0119 (potwierdza wspomnian\u0105 og\u00f3ln\u0105 zasad\u0119 moraln\u0105). Nie ma wi\u0119c mowy o cz\u0119sto imputowanym katolickiemu nauczaniu bezwzgl\u0119dnym zakazie kary \u015bmierci wynikaj\u0105cemu wprost z pi\u0105tego przykazania bo ten, jak wykazali\u015bmy wy\u017cej, dotyczy jedynie osoby niewinnej. Po trzecie, chocia\u017c Jan Pawe\u0142 II sugeruje, \u017ce we wsp\u00f3\u0142czesnym, cywilizowanym pa\u0144stwie w czasie pokoju te \u201eprzypadki absolutnej konieczno\u015bci\u201d \u201es\u0105 bardzo rzadkie, a by\u0107 mo\u017ce nie zdarzaj\u0105 si\u0119 wcale\u201d to jednak u\u017cycie owego \u201eby\u0107 mo\u017ce\u201d sprawia, \u017ce trudno m\u00f3wi\u0107 o bezwarunkowym i absolutnym sprzeciwie Jana Paw\u0142a II wobec kary \u015bmierci w jakichkolwiek okoliczno\u015bciach r\u00f3wnie\u017c w czasach wsp\u00f3\u0142czesnych, r\u00f3wnie\u017c w pa\u0144stwach cywilizowanych.<\/p>\r\n

    Kara \u015bmierci w nauczaniu Jana Paw\u0142a II nie jest z\u0142em samym w sobie, ale przypadki uprawnionego jej zastosowania s\u0105, zdaniem papie\u017ca, bardzo rzadkie a obowi\u0105zkiem katolika jest przyczynianie si\u0119 do budowy takiego spo\u0142ecze\u0144stwa, w kt\u00f3rej kara ta stanie si\u0119 kar\u0105 niepotrzebn\u0105. Te dwa poziomy od zawsze obecne w katolickim nauczaniu odno\u015bnie kary \u015bmierci (og\u00f3lna zasada uznaj\u0105ca prawo w\u0142adzy pa\u0144stwowej do jej wymierzania oraz precyzacja nak\u0142adaj\u0105ca obowi\u0105zek poszukiwania innej sprawiedliwej kary tam, gdzie to mo\u017cliwe) po\u0142\u0105czone zosta\u0142y w przywo\u0142ywanym ju\u017c Katechizmie Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego podpisanym przez Jana Paw\u0142a II:<\/p>\r\n

    \u201eOchrona wsp\u00f3lnego dobra spo\u0142ecze\u0144stwa domaga si\u0119 unieszkodliwienia napastnika. Z tej racji tradycyjne nauczanie Ko\u015bcio\u0142a uzna\u0142o za uzasadnione prawo i obowi\u0105zek prawowitej w\u0142adzy publicznej do wymierzania kar odpowiednich do ci\u0119\u017caru przest\u0119pstwa, nie wykluczaj\u0105c kary \u015bmierci w przypadkach najwy\u017cszej wagi. Z analogicznych racji sprawuj\u0105cy w\u0142adz\u0119 maj\u0105 prawo u\u017cycia broni w celu odparcia napastnik\u00f3w zagra\u017caj\u0105cych pa\u0144stwu, za kt\u00f3re ponosz\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107. Wysi\u0142ek pa\u0144stwa, aby nie dopu\u015bci\u0107 do rozprzestrzeniania si\u0119 zachowa\u0144, kt\u00f3re \u0142ami\u0105 prawa cz\u0142owieka i podstawowe zasady obywatelskiego \u017cycia wsp\u00f3lnego, odpowiada wymaganiu ochrony dobra wsp\u00f3lnego. Prawowita w\u0142adza publiczna ma prawo i obowi\u0105zek wymierzania kar proporcjonalnych do wagi przest\u0119pstwa.<\/em><\/p>\r\n

    Pierwszym celem kary jest naprawienie nieporz\u0105dku wywo\u0142anego przez wykroczenie. Gdy kara jest dobrowolnie przyj\u0119ta przez winowajc\u0119, ma warto\u015b\u0107 zado\u015b\u0107uczynienia. Ponadto, kara ma na celu ochron\u0119 Poza ochron\u0105 porz\u0105dku publicznego i bezpiecze\u0144stwa os\u00f3b. Wreszcie, kara ma warto\u015b\u0107 lecznicz\u0105; powinna w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci – przyczyni\u0107 si\u0119 do poprawy winowajcy.<\/em><\/p>\r\n

    Kiedy to\u017csamo\u015b\u0107 i odpowiedzialno\u015b\u0107 winowajcy s\u0105 w pe\u0142ni udowodnione, tradycyjne nauczanie Ko\u015bcio\u0142a nie wyklucza zastosowania kary \u015bmierci, je\u015bli jest ona jedynym dost\u0119pnym sposobem skutecznej ochrony ludzkiego \u017cycia przed niesprawiedliwym napastnikiem.<\/em><\/p>\r\n

    Je\u015bli Je\u017celi jednak \u015brodki bezkrwawe wystarczaj\u0105 do obrony \u017cycia ludzkiego wystarcz\u0105 do obrony i zachowania bezpiecze\u0144stwa os\u00f3b przed napastnikiem i do ochrony porz\u0105dku publicznego oraz bezpiecze\u0144stwa os\u00f3b, w\u0142adza powinna stosowa\u0107 te \u015brodki, gdy\u017c ograniczy\u0107 si\u0119 do tych \u015brodk\u00f3w, poniewa\u017c s\u0105 bardziej zgodne z konkretnymi uwarunkowaniami dobra wsp\u00f3lnego i bardziej odpowiadaj\u0105 godno\u015bci osoby ludzkiej.<\/em><\/p>\r\n

    Istotnie dzisiaj, bior\u0105c pod uwag\u0119 mo\u017cliwo\u015bci, jakimi dysponuje pa\u0144stwo, aby skutecznie ukara\u0107 zbrodni\u0119 i unieszkodliwi\u0107 tego, kto j\u0105 pope\u0142ni\u0142, nie odbieraj\u0105c mu ostatecznie mo\u017cliwo\u015bci skruchy, przypadki absolutnej konieczno\u015bci usuni\u0119cia winowajcy s\u0105 bardzo rzadkie, a by\u0107 mo\u017ce ju\u017c nie zdarzaj\u0105 si\u0119 wcale.\u201d<\/em>[8]<\/a><\/p>\r\n

    Podsumowanie <\/strong><\/p>\r\n

    Jakiekolwiek wypowiedzi Jana Paw\u0142a II dotycz\u0105ce kary \u015bmierci nie mog\u0105 by\u0107 zatem odbierane przez katolika jako stoj\u0105ce w sprzeczno\u015bci z utrwalon\u0105 w tradycji Ko\u015bcio\u0142a og\u00f3ln\u0105 zasad\u0105 moralnej dopuszczalno\u015bci kary \u015bmierci w niekt\u00f3rych przypadkach. Je\u015bli zreszt\u0105 czyta si\u0119 wypowiedzi papie\u017ca uczciwie to wida\u0107, \u017ce papie\u017c nie mia\u0142 intencji wyj\u015bcia poza t\u0119 og\u00f3ln\u0105 zasad\u0119. Benedykt XVI w swym nauczaniu kontynuuje wytyczon\u0105 przez Jana Paw\u0142a II lini\u0119.<\/p>\r\n

    Je\u017celi chodzi o wnioski praktyczne p\u0142yn\u0105ce  ze zreferowanej powy\u017cej nauki katolickiej, to o tym czy w konkretnym miejscu i w konkretnym czasie istniej\u0105 te rzadkie przypadki konieczno\u015bci zastosowania kary \u015bmierci ka\u017cdy katolicki polityk, ka\u017cdy katolicki s\u0119dzia, a w gruncie rzeczy ka\u017cdy katolik, musi rozstrzyga\u0107 we w\u0142asnym sumieniu. Wypowiedzi biskup\u00f3w w udzieleniu odpowiedzi na to pytanie mog\u0105 mie\u0107 jedynie charakter pomocniczy, a w \u017cadnym razie wi\u0105\u017c\u0105cy.<\/p>\r\n

    Micha\u0142 Barcikowski<\/em><\/strong><\/p>\r\n

    Historyk Ko\u015bcio\u0142a, redaktor \u201eChristianitas\u201d<\/p>\r\n

    \r\n
    \r\n

    [1]<\/a> Rz 13, 1-4<\/p>\r\n

    [2]<\/a> \u015aw. Klemens Aleksandryjski, Kobierce zapisk\u00f3w filozoficznych dotycz\u0105cych prawdziwej wiedzy<\/em>, t. 1, Warszawa 1994, s. 118<\/p>\r\n

    [3]<\/a> \u015aw. Tomasz z Akwinu, Summa Teologiczna<\/em>, tom XVIII, zagadnienie 64, artyku\u0142 2.<\/p>\r\n

    [4]<\/a> Katechizm Rzymski<\/em>, Jas\u0142o 1866, s. 404 – 405. T\u0142umaczenie archaiczne, ale nie dysonujemy bardziej wsp\u00f3\u0142czesnym. Sens wydaje si\u0119 by\u0107 widoczny jednak – pomimo archaizm\u00f3w.<\/p>\r\n

    [5]<\/a> Przem\u00f3wienie z 14 IX 1952 r. do uczestnik\u00f3w I Mi\u0119dzynarodowego Kongresu Histopatologii Systemu Nerwowego<\/p>\r\n

    [6]<\/a> KKK, nr 2267<\/p>\r\n

    [7]<\/a> EV, nr 55<\/p>\r\n

    [8]<\/a> KKK, nr 2266, 2267<\/p>\r\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Dodano: 2011-12-5 5:19 pm Nauka Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego dotycz\u0105ca moralnej oceny (a wi\u0119c zgodno\u015bci z Prawem Bo\u017cym) jakiego\u015b obszaru dzia\u0142alno\u015bci cz\u0142owieka zawsze formu\u0142owana jest na dwu poziomach: Pierwszym jest og\u00f3lna zasada, obowi\u0105zuj\u0105ca bezwarunkowo, to znaczy zawsze, wsz\u0119dzie, w ka\u017cdych okoliczno\u015bciach i w odniesieniu do ka\u017cdego. Poziomem drugim s\u0105 odniesienia tej og\u00f3lnej zasady do konkretnych, cz\u0119sto bardzo […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[135,328],"tags":[175,119],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/48006"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=48006"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/48006\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=48006"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=48006"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=48006"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}