{"id":47457,"date":"2011-11-24T21:58:49","date_gmt":"2011-11-25T02:58:49","guid":{"rendered":"http:\/\/www.bibula.com\/?p=47457"},"modified":"2011-12-05T20:07:51","modified_gmt":"2011-12-06T01:07:51","slug":"znak-dla-niewierzacych","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bibula.com\/?p=47457","title":{"rendered":"Znak dla niewierz\u0105cych"},"content":{"rendered":"

W hiszpa\u0144skim miasteczku Calanda dokona\u0142 si\u0119 \u201eel milagro de los milagros\u201d – czyli \u201ecud cud\u00f3w\u201d. Dwudziestotrzyletniemu Miguelowi Juanowi\u00a0Pellicerowi w spos\u00f3b cudowny przywr\u00f3cona zosta\u0142a amputowana prawa noga. Owoce wieloletnich poszukiwa\u0144 i bada\u0144 historycznych dokument\u00f3w dotycz\u0105cych tego miezwyk\u0142ego wydarzenia zosta\u0142y opublikowane w ksi\u0105\u017cce zatytu\u0142owanej Il Miracolo<\/em> (Cud<\/em>), napisanej przez s\u0142ynnego pisarza i dziennikarza w\u0142oskiego Vittoria Messoriego.<\/strong><\/p>\r\n

29 marca 1640 r. wieczorem, pomi\u0119dzy godzin\u0105 dziesi\u0105t\u0105 a dziesi\u0105t\u0105 trzydzie\u015bci, podczas snu w domu rodzinnym w Calandzie, Miguel Juan Pellicer w cudowny spos\u00f3b odzyska\u0142 praw\u0105 nog\u0119, kt\u00f3r\u0105 amputowano mu w szpitalu publicznym w Saragossie 29 miesi\u0119cy wcze\u015bniej. Cudownie uzdrowiony by\u0142 gorliwym czcicielem Matki Bo\u017cej z Pilar i to w\u0142a\u015bnie Jej wstawiennictwu przypisa\u0142 odzyskanie utraconej ko\u0144czyny. Tak w skr\u00f3cie brzmi sensacyjna informacja o tym wstrz\u0105saj\u0105cym cudzie maryjnym, kt\u00f3ry miejscowi ludzie okre\u015blaj\u0105 jako \u201eel milagro de los milagros\u201d (\u201ecud cud\u00f3w\u201d). \u015awiatowej s\u0142awy w\u0142oski pisarz i dziennikarz Vittorio Messori przez wiele lat bada\u0142 w r\u00f3\u017cnych archiwach licznie zachowane dokumenty dotycz\u0105ce tego zdarzenia i stwierdzi\u0142, \u017ce z naukowego punktu widzenia istnieje pewno\u015b\u0107, \u017ce ca\u0142a dokumentacja opisuje historyczny fakt. M\u00f3wi ona o \u201eprzywr\u00f3ceniu\u201d amputowanej nogi – wydarzeniu jedynym w swoim rodzaju, kt\u00f3rego istnienia nie mo\u017cna zakwestionowa\u0107. Szczeg\u00f3\u0142owe odtworzenie tych wydarze\u0144 sta\u0142o si\u0119 mo\u017cliwe dzi\u0119ki \u015bwiadectwom, kt\u00f3re trzy dni po cudzie zosta\u0142y z\u0142o\u017cone pod przysi\u0119g\u0105 i zapisane w protokole notarialnym, oraz w oparciu o akta procesu kanonicznego, kt\u00f3ry rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 68 dni p\u00f3\u017aniej.\u00a0<\/p>\r\n

Wypadek i amputacja<\/strong><\/p>\r\n

Z ksi\u0105g parafialnych z Calandy dowiadujemy si\u0119, \u017ce Miguel Juan Pellicer urodzi\u0142 si\u0119 25.03.1617 r. jako drugie z o\u015bmior\u00adga dzieci Miguela Pellicera Maja i Marii Blasco. Jego rodzice byli biednymi rolnikami, odznaczali si\u0119 prostot\u0105 i g\u0142\u0119bok\u0105 pobo\u017cno\u015bci\u0105. Miguel Juan wzrasta\u0142 w atmosferze autentycznej religijno\u015bci: codziennie szczerze si\u0119 modli\u0142, regularnie przyst\u0119powa\u0142 do sakrament\u00f3w pokuty i Eucharystii, by\u0142 \u017carliwym czcicielem Matki Bo\u017cej. W 1637 r., gdy mia\u0142 dwadzie\u015bcia lat, opu\u015bci\u0142 dom rodzinny w poszukiwaniu pracy. Znalaz\u0142 j\u0105 u swojego wujka Jamiego Blasca, mieszkaj\u0105cego w okolicy Castellon. Po kilku miesi\u0105cach pobytu u niego, w lipcu 1637 r., Miguelowi przydarzy\u0142 si\u0119 powa\u017cny wypadek, gdy prowadzi\u0142 dwuko\u0142owy w\u00f3z wype\u0142niony po brzegi ziarnem, ci\u0105gni\u0119ty przez dwa mu\u0142y. Podczas jazdy Miguel Juan najprawdopodobniej zasn\u0105\u0142 i tak nieszcz\u0119\u015bliwie spad\u0142 z mu\u0142a na ziemi\u0119, \u017ce jedno z k\u00f3\u0142 przejecha\u0142o przez jego praw\u0105 nog\u0119, mia\u017cd\u017c\u0105c i \u0142ami\u0105c mu ko\u015b\u0107 piszczelow\u0105. Natychmiast zawieziono go do szpitala w Walencji (w kt\u00f3rego archiwach do dzi\u015b widnieje data jego przyj\u0119cia: 3.08.1637 r., poniedzia\u0142ek).<\/p>\r\n

Pobyt w szpitalu nie przynosi\u0142 \u017cadnej poprawy, jednak Miguel g\u0142\u0119boko wierzy\u0142 w to, \u017ce pomog\u0105 mu lekarze z odleg\u0142ej o 300 km Saragossy, w s\u0142ynnym Kr\u00f3lewskim i Powszechnym Szpitalu Naszej Pani \u0141askawej. Po usilnych pro\u015bbach otrzyma\u0142 w ko\u0144cu pozwolenie na przeniesienie si\u0119 tam. Pomimo straszliwego b\u00f3lu z\u0142amanej nogi i wielkich upa\u0142\u00f3w owe 300 km pokona\u0142 w pi\u0119\u0107dziesi\u0105t dni. Do upragnionego celu dotar\u0142 na pocz\u0105tku pa\u017adziernika 1637 r., wycie\u0144czony i z wysok\u0105 gor\u0105czk\u0105. Najpierw uda\u0142 si\u0119 do sanktuarium w Pilar, gdzie wyspowiada\u0142 si\u0119 i przyj\u0105\u0142 Komuni\u0119 \u015bw.<\/p>\r\n

W saragoskim szpitalu lekarze zdiagnozowali u niego daleko posuni\u0119t\u0105 gangren\u0119 w z\u0142amanej prawej nodze. W celu ratowania \u017cycia chorego konieczna by\u0142a natychmiastowa amputacja ko\u0144czyny. Decyzj\u0119 odci\u0119cia opuchni\u0119tej i sczernia\u0142ej od gangreny nogi podj\u0105\u0142 przewodnicz\u0105cy konsylium lekarskiego, znany w ca\u0142ej Aragonii prof. Juan de Estanga, wraz z chirurgami Diegiem Millaruelem i Miguelem Beltranem. Ci sami lekarze dokonali operacji uci\u0119cia prawej nogi Miguelowi Pellicerowi \u201ena wysoko\u015bci czterech palc\u00f3w pod kolanem\u201d. Pos\u0142ugiwali si\u0119 przy tym pi\u0142\u0105 i skalpelem, a jako \u015brodek znieczulaj\u0105cy podano pacjentowi alkohol, stosowany w tamtych czasach jako jedyna substancja o takim dzia\u0142aniu. W czasie operacji m\u0142odzieniec nieustannie wzywa\u0142 pomocy Matki Bo\u017cej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"Miguaek<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\r\n

Miguaek Juan Pellicer z amputowan\u0105 nog\u0105<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Po amputacji chirurdzy dokonali kauteryzacji kikuta za pomoc\u0105 roz\u017carzonego \u017celaza. Odci\u0119t\u0105 nog\u0119 przekazali asystuj\u0105cemu przy operacji m\u0142odemu praktykantowi, Juanowi Lorenzowi Garcii, kt\u00f3ry wraz z koleg\u0105 pogrzeba\u0142 j\u0105 na cmentarzu, w oznaczonym miejscu, w g\u0142\u0119bokiej dziurze o d\u0142ugo\u015bci 21 cm (nawet tego rodzaju szczeg\u00f3\u0142 znalaz\u0142 si\u0119 w dokumentacji procesowej). W tamtych czasach tak wielkim szacunkiem otaczano ludzkie cia\u0142o, \u017ce wszystkie jego amputowane cz\u0119\u015bci by\u0142y chowane na cmentarzu. Zanim rana po odci\u0119ciu cz\u0119\u015bci nogi si\u0119 zagoi\u0142a, Pellicer musia\u0142 jeszcze przez kilka miesi\u0119cy przebywa\u0107 w szpitalu. Zosta\u0142 z niego wypisany wiosn\u0105 1638 r.; otrzyma\u0142 wtedy drewnian\u0105 protez\u0119 prawej nogi oraz kule.\u00a0<\/p>\r\n

Dwudziestotrzyletni m\u0142odzieniec bez nogi nie by\u0142 w stanie zapracowa\u0107 na swoje utrzymanie, dlatego otrzyma\u0142 oficjalne pozwolenie na zbieranie ja\u0142mu\u017cny przy wej\u015bciu do bazyliki del Pilar w Saragossie, co oznacza\u0142o dla niego bycie etatowym \u017cebrakiem. Mieszka\u0144cy Saragossy mieli w zwyczaju przynajmniej raz dziennie nawiedza\u0107 sanktuarium. Widok \u017cebrz\u0105cego m\u0142odzie\u0144ca bez nogi wzbudza\u0142 u nich powszechne wsp\u00f3\u0142czucie. Przyzwyczaili si\u0119 do jego obecno\u015bci i pokochali go, tym bardziej \u017ce Miguel Juan codziennie rano, przed udaniem si\u0119 na miejsce \u017cebrania, uczestniczy\u0142 we Mszy \u015bw. w \u015awi\u0119tej Kaplicy, w kt\u00f3rej na kolumnie El Pilar znajdowa\u0142a si\u0119 cudowna figura Matki Bo\u017cej. R\u00f3wnie\u017c codziennie prosi\u0142 obs\u0142uguj\u0105cych sanktuarium o troch\u0119 oliwy z pal\u0105cych si\u0119 tam lamp, aby namaszcza\u0107 sw\u00f3j kikut i nie w pe\u0142ni zagojon\u0105 po amputacji ran\u0119. Gdy mia\u0142 pieni\u0105dze, szed\u0142 spa\u0107 do pobliskiej karczmy De las Tablas. (W\u0142a\u015bciciel karczmy Juan de Mazasa i jego \u017cona Catalina Xavierre byli r\u00f3wnie\u017c powo\u0142ani na \u015bwiadk\u00f3w w kanonicznym procesie, aby stwierdzi\u0107, \u017ce Pellicer po cudownym odzyskaniu odci\u0119tej ko\u0144czyny jest tym samym cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry przychodzi\u0142 do nich na nocleg i nie mia\u0142 prawej nogi). Miguel Juan Pellicer sypia\u0142 r\u00f3wnie\u017c pod portykiem szpitalnego korytarza, gdzie by\u0142 doskonale znany i z wielk\u0105 \u017cyczliwo\u015bci\u0105 przyjmowany przez personel medyczny.<\/p>\r\n

Na pocz\u0105tku marca 1640 r. Miguel zdecydowa\u0142 si\u0119 wr\u00f3ci\u0107 do swoich rodzic\u00f3w, do Calandy. Podr\u00f3\u017c do domu rodzinnego (oko\u0142o 118 km) zaj\u0119\u0142a mu prawie siedem dni. Przez cay ten czas drewniana noga uciska\u0142a kikut i by\u0142a przyczyn\u0105 wielkiego cierpienia m\u0142odzie\u0144ca. W domu przyj\u0119to go z wielk\u0105 rado\u015bci\u0105. Ze wzgl\u0119du na swoje kalectwo Miguel nie by\u0142 w stanie pomaga\u0107 rodzicom w pracach polowych, dlatego postanowi\u0142 chodzi\u0107 po okolicznych wioskach i prosi\u0107 o ja\u0142mu\u017cn\u0119. W tamtych czasach dla inwalidy, kt\u00f3ry nie mia\u0142 \u015brodk\u00f3w do \u017cycia, \u017cebranie nie by\u0142o ha\u0144b\u0105, ale obowi\u0105zkiem i dawaniem innym okazji do czyn\u00f3w mi\u0142osierdzia. Miguel zbiera\u0142 wi\u0119c datki, je\u017cd\u017c\u0105c na osio\u0142ku po s\u0105siaduj\u0105cych z Caland\u0105 wioskach, a \u017ceby wzbudzi\u0107 lito\u015b\u0107, ods\u0142ania\u0142 kikut swej uci\u0119tej nogi. W ten spos\u00f3b tysi\u0105ce os\u00f3b sta\u0142o si\u0119 \u015bwiadkami jego kalectwa, a p\u00f3\u017aniej cudu przywr\u00f3cenia mu nogi.<\/p>\r\n

Wstrz\u0105saj\u0105cy cud<\/strong><\/p>\r\n

W czwartek 29 marca 1640 r. Miguel Juan nie pojecha\u0142 zbiera\u0107 ja\u0142mu\u017cny, lecz zosta\u0142 w domu, aby pom\u00f3c ojcu w nape\u0142nianiu nawozem koszyk\u00f3w, kt\u00f3re osio\u0142 przenosi\u0142 do nawo\u017cenia pola. Po ca\u0142ym dniu ci\u0119\u017ckiej pracy Miguel wr\u00f3ci\u0142 do domu bardzo zm\u0119czony. Podczas kolacji wszyscy widzieli kikut jego prawej nogi wraz z odkryt\u0105, zagojon\u0105 ran\u0105, a niekt\u00f3rzy z go\u015bci nawet jej dotykali.<\/p>\r\n

Tego samego wieczoru na nocleg w Calandzie zatrzyma\u0142 si\u0119 oddzia\u0142 kawalerzyst\u00f3w. Pellicerowie otrzymali urz\u0119dowy nakaz przenocowania jednego z \u017co\u0142nierzy. Z braku miejsca Miguel Juan by\u0142 zmuszony odst\u0105pi\u0107 mu swoje \u0142\u00f3\u017cko i p\u00f3j\u015b\u0107 spa\u0107 na materacu w pokoju rodzic\u00f3w. Do przykrycia dosta\u0142 od ojca p\u0142aszcz, kt\u00f3ry by\u0142 jednak za kr\u00f3tki na to, \u017ceby okry\u0107 r\u00f3wnie\u017c jego jedyn\u0105 stop\u0119. Po kolacji, oko\u0142o godziny 22, m\u0142odzieniec po\u017cegna\u0142 si\u0119 z rodzicami i ze zgromadzonymi go\u015b\u0107mi, zostawi\u0142 w kuchni sw\u0105 drewnian\u0105 protez\u0119 oraz kule i poszed\u0142 spa\u0107, skacz\u0105c na lewej nodze. Po modlitwie i ca\u0142kowitym zawierzeniu si\u0119 Matce Bo\u017cej szybko zapad\u0142 w g\u0142\u0119boki sen.<\/p>\r\n

Kiedy mama Miguela wesz\u0142a do pokoju, w kt\u00f3rym spa\u0142 jej kaleki syn – a by\u0142o to pomi\u0119dzy godzin\u0105 dziesi\u0105t\u0105 trzydzie\u015bci a jedenast\u0105 wieczorem – poczu\u0142a \u201ewspania\u0142y, niebia\u0144ski zapach\u201d. Kobieta podnios\u0142a oliwn\u0105 lampk\u0119 i zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce spod p\u0142aszcza, kt\u00f3rym by\u0142 przykryty jej syn, wystawa\u0142a nie jedna, ale dwie stopy, za\u0142o\u017cone jedna na drug\u0105. Wci\u0105\u017c jeszcze nie dowierzaj\u0105c, przybli\u017cy\u0142a si\u0119 do \u0142\u00f3\u017cka – i wtedy by\u0142a ju\u017c pewna, \u017ce wzrok jej nie myli. Zszokowana tym odkryciem zawo\u0142a\u0142a m\u0119\u017ca, kt\u00f3ry po przyj\u015bciu odsun\u0105\u0142 ca\u0142y p\u0142aszcz. Pellicerom ukaza\u0142 wtedy niesamowity widok ich \u015bpi\u0105cego syna z dwiema zdrowymi nogami. W jednej chwili zrozumieli, \u017ce sta\u0142 si\u0119 wielki cud: ich syn odzyska\u0142 amputowan\u0105 praw\u0105 nog\u0119. \u015awiadomi ogromu tajemnicy, zacz\u0119li krzycze\u0107 i potrz\u0105sa\u0107 nim, aby si\u0119 obudzi\u0142. Dopiero po d\u0142u\u017cszym czasie Miguel Juan otworzy\u0142 oczy. Rozgor\u0105czkowani rodzice m\u00f3wili do niego: \u201epopatrz, odros\u0142a ci noga!\u201d. Mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107 zdumienie i rado\u015b\u0107 Miguela, kiedy zobaczy\u0142 i poczu\u0142, \u017ce rzeczywi\u015bcie ma dwie nogi i \u017ce przesta\u0142 by\u0107 inwalid\u0105. W mi\u0119dzyczasie zbiegli si\u0119 wszyscy domownicy i z wielkim przej\u0119ciem ogl\u0105dali cudownie przywr\u00f3con\u0105 m\u0142odzie\u0144cowi nog\u0119. Miguel Juan zupe\u0142nie nie wiedzia\u0142, jak to mog\u0142o si\u0119 sta\u0107. Pami\u0119ta\u0142 tylko, \u017ce nim go obudzono, \u015bni\u0142o mu si\u0119, jak namaszcza\u0142 kikut swej uci\u0119tej nogi olejem z lampki w \u015awi\u0119tej Kaplicy Matki Bo\u017cej z Pilar. Jednego by\u0142 pewien: \u017ce to Jezus Chrystus dokona\u0142 tego cudu dzi\u0119ki wstawiennictwu Jego i naszej Matki Maryi.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"Wstawiennictwo<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\r\n

Wstawiennictwo Madonny z Pilar<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Kiedy Miguel Juan och\u0142on\u0105\u0142 z pierwszego wra\u017cenia, zacz\u0105\u0142 dotyka\u0107 swej uzdrowionej nogi i porusza\u0107 ni\u0105 tak, jakby chcia\u0142 si\u0119 upewni\u0107, \u017ce to wszystko jest prawd\u0105. W \u015bwietle oliwnych lamp wszyscy dok\u0142adnie ogl\u0105dali jego cudownie odzyskan\u0105\u00a0nog\u0119. Widoczna by\u0142a na niej jedna du\u017ca blizna po z\u0142amaniu ko\u015bci piszczelowej podczas wypadku, a tak\u017ce trzy mniejsze blizny: po ugryzieniu w dzieci\u0144stwie przez psa, po wyci\u0119ciu czyraka i zadrapaniu przez kolczasty krzak. Blizny te wskazywa\u0142y w oczywisty spos\u00f3b na to, \u017ce by\u0142a to ta sama noga, kt\u00f3r\u0105 amputowano i pogrzebano na cmentarzu przed dwoma laty i pi\u0119ciu miesi\u0105cami. Nast\u0105pi\u0142o wi\u0119c nie odro\u015bni\u0119cie, lecz cudowne przywr\u00f3cenie uci\u0119tej nogi. Zachowa\u0142 si\u0119 egzemplarz miejscowej gazety Aviso Historico<\/em> z 4.06.1640 r., w kt\u00f3rej napisano, \u017ce przeprowadzono badania na cmentarzu szpitalnym w Saragossie i nie znaleziono tam \u017cadnego \u015bladu nogi w miejscu jej pogrzebania.<\/p>\r\n

Wie\u015b\u0107 o niezwyk\u0142ym wydarzeniu bardzo szybko rozesz\u0142a si\u0119 po okolicy. Ludzie, kt\u00f3rzy przybiegli do ubogiego wiejskiego domku Pellicer\u00f3w, g\u0142o\u015bno modlili si\u0119 i dzi\u0119kowali Matce Bo\u017cej i Jezusowi Chrystusowi za ten wielki cud. Wszyscy zebrani odczuwali cudowny, \u201eniebia\u0144ski\u201d zapach, kt\u00f3ry utrzymywa\u0142 si\u0119 w izbie przez kilka dni. Rankiem nast\u0119pnego dnia do domu Pellicer\u00f3w przyby\u0142 proboszcz, ks. Herrero, wraz z burmistrzem i najwy\u017cszymi przedstawicielami miejscowej w\u0142adzy oraz dwaj chirurdzy, kt\u00f3rzy przez d\u0142u\u017cszy obmacywali praw\u0105 nog\u0119 Juana – wszyscy oni chcieli w spos\u00f3b urz\u0119dowy i \u201enaukowy\u201d potwierdzi\u0107, \u017ce to wszystko jest prawd\u0105. Ju\u017c 30 marca, a wi\u0119c nast\u0119pnego dnia po cudzie, s\u0119dzia pierwszej instancji Martin Corellano, odpowiedzialny za publiczny porz\u0105dek w Calandzie, sporz\u0105dzi\u0142 pierwszy oficjalny dokument o tym nadzwyczajnym wydarzeniu. Natomiast w niespe\u0142na 70 godz. od cudu w domu Pellicer\u00f3w zosta\u0142 sporz\u0105dzony przez przedstawicieli w\u0142adz ko\u015bcielnych, \u015bwieckich oraz lekarza, spisany przez notariusza i potwierdzony przez dziesi\u0119ciu \u015bwiadk\u00f3w, akt notarialny dotycz\u0105cy tego niesamowitego faktu, w kt\u00f3rym stwierdza si\u0119 \u201eBosk\u0105 interwencj\u0119\u201d. Uzdrowionego m\u0142odzie\u0144ca zaprowadzono w procesji do miejscowego ko\u015bcio\u0142a, gdzie zebrali si\u0119 wszyscy mieszka\u0144cy Calandy, kt\u00f3rzy widzieli, \u017ce Miguel Juan szed\u0142 na dw\u00f3ch nogach, a jeszcze wczoraj mia\u0142 tylko jedn\u0105. W ko\u015bciele Miguel Juan najpierw poszed\u0142 do spowiedzi, a p\u00f3\u017aniej razem ze wszystkimi mieszka\u0144cami Calandy uczestniczy\u0142 w uroczystej, dzi\u0119kczynnej Mszy \u015bw.<\/p>\r\n

Odci\u0119ta noga, kt\u00f3ra po przesz\u0142o dw\u00f3ch latach przebywania w ziemi ca\u0142kowicie zgni\u0142a, dzi\u0119ki bezpo\u015bredniej interwencji Boga zosta\u0142a przywr\u00f3cona do \u017cycia i po\u0142\u0105czona z reszt\u0105 \u017cyj\u0105cego cia\u0142a. Jest to z pewno\u015bci\u0105 dany nam przez Chrystusa znak i zapowied\u017a zmartwychwstania naszych cia\u0142 w dniu Paruzji. Stw\u00f3rca natomiast uszanowa\u0142 prawa natury i dlatego odzyskiwanie niedoskona\u0142ych cech fizycznych i motorycznych cudownie przymocowanej nogi nast\u0119powa\u0142o u Miguela Juana w ci\u0105gu kilku miesi\u0119cy.<\/p>\r\n

25 kwietnia 1640 r. Miguel razem ze swoimi rodzicami wybrali si\u0119 na pielgrzymk\u0119 do sanktuarium w Saragossie, aby podzi\u0119kowa\u0107 Matce Bo\u017cej za cud przywr\u00f3cenia nogi. Wszyscy mieszka\u0144cy Saragossy doskonale znali \u017cebrz\u0105cego przy bazylice m\u0142odzie\u0144ca z jedn\u0105 nog\u0105. Mo\u017cemy zatem wyobrazi\u0107 sobie ich zdumienie, kiedy zobaczyli, \u017ce Miguel Juan przesta\u0142 ju\u017c by\u0107 kalek\u0105 i ma dwie zdrowe nogi. Prawdziwy jednak szok prze\u017cy\u0142 profesor Estanga – chirurg, kt\u00f3ry amputowa\u0142 Miguelowi nog\u0119 i kt\u00f3ry przez dwa lata opatrywa\u0142 mu ran\u0119 w miejscu odci\u0119cia ko\u0144czyny. Teraz m\u00f3g\u0142 naocznie stwierdzi\u0107, \u017ce ta cz\u0119\u015b\u0107 nogi, kt\u00f3r\u0105 amputowa\u0142, zosta\u0142a przywr\u00f3cona do normalnego \u017cycia i funkcjonowania, w spos\u00f3b ca\u0142kowicie dla medycyny niewyja\u015bniony. Podobny wstrz\u0105s prze\u017cyli na widok Miguela Juana z dwiema nogami asystuj\u0105cy profesorowi lekarze oraz ca\u0142y personel szpitalny.<\/p>\r\n

Oficjalne uznanie \u201eel milagro de los milagros\u201d<\/strong><\/p>\r\n

Nale\u017cy podkre\u015bli\u0107 fakt, \u017ce 8 maja 1640 r. w\u0142adze \u015bwieckie Saragossy wyst\u0105pi\u0142y z inicjatyw\u0105 rozpocz\u0119cia procesu, aby wyja\u015bni\u0107 wszystkie okoliczno\u015bci zwi\u0105zane z cudem z Calandy – czyli \u201eel milagro de los milagros\u201d. Rada miejska wyznaczy\u0142a jako swoich przedstawicieli dw\u00f3ch znanych profesor\u00f3w oraz prokuratora generalnego kr\u00f3la Filipa IV. By\u0142 to proces publiczny i odbywa\u0142 si\u0119 z zachowaniem wszelkich urz\u0119dowych regu\u0142. Wsp\u00f3\u0142czesny historyk Leonardo Aina Naval, kt\u00f3ry przez wiele lat bada\u0142 jego akta, stwierdzi\u0142, \u017ce by\u0142 on \u201ewzorem powagi, precyzji i dyscypliny prawniczej\u201d. Mamy tu wi\u0119c do czynienia z najwy\u017cszym poziomem wiarygodno\u015bci dokument\u00f3w. W czasie ca\u0142ego procesu obecnych by\u0142o dziesi\u0119ciu cz\u0142onk\u00f3w kolegium s\u0119dziowskiego. Ponadto przy wszystkich przes\u0142uchaniach 24 \u015bwiadk\u00f3w, kt\u00f3rzy zostali wyselekcjonowani spo\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w Saragossy, Calandy i okolicznych wiosek, asystowa\u0142 sam arcybiskup Pedro Apaolaza Ramirez oraz dziesi\u0119ciu teolog\u00f3w i prawnik\u00f3w. \u015awiadkowie zostali podzieleni na pi\u0119\u0107 grup: 1. Lekarze i piel\u0119gniarze; 2. Krewni i s\u0105siedzi; 3. W\u0142adze lokalne; 4. Ksi\u0119\u017ca 5. Inni. Ka\u017cdej z przes\u0142uchiwanych os\u00f3b pokazywano Miguela Juana stoj\u0105cego z odkrytymi do kolan nogami. Z akt procesowych wynika, \u017ce fakt cudownego przywr\u00f3cenia Pellicerowi amputowanej nogi by\u0142 tak oczywisty i pewny, \u017ce nie podni\u00f3s\u0142 si\u0119 \u017caden g\u0142os sprzeciwu czy w\u0105tpliwo\u015bci przeciw niemu. Po jedenastu miesi\u0105cach pracy kolegium s\u0119dziowskiego, 27 kwietnia 1641 r., arcybiskup Saragossy wyda\u0142 dekret, w kt\u00f3rym stwierdzi\u0142, \u017ce przywr\u00f3cenie amputowanej nogi Miguelowi Juanowi by\u0142o mo\u017cliwe tylko dzi\u0119ki cudownej interwencji Boga. Jest to niew\u0105tpliwie jeden z najbardziej wstrz\u0105saj\u0105cych cud\u00f3w w historii, kt\u00f3ry potwierdzili wszyscy mieszka\u0144cy Saragossy, Calandy i okolicznych miejscowo\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"Bazylika<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\r\n

Bazylika Nuestra Se\u00c3\u00b1ora del Pilar<\/p>\r\n<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Pierwsza broszura o cudzie, z imprimatur i dedykowana kr\u00f3lowi Karolowi IV, kt\u00f3ra by\u0142a streszczeniem akt procesu w j\u0119zyku kastylijskim, ukaza\u0142a si\u0119 w 1641 r. i zosta\u0142a napisana przez karmelit\u0119 bosego Jeronima de San Jose. Rok p\u00f3\u017aniej ukaza\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c broszura po\u015bwi\u0119cona cudowi napisana przez niemieckiego lekarza Petera Neuratha. W tej to publikacji przy \u201enihil obstat\u201d jezuita o. Jeronimo Briza napisa\u0142: \u201eZ nakazu czcigodnego ks. Gabriela de Aldamy, g\u0142\u00f3wnego wicekr\u00f3la w Madrycie, przebada\u0142em ksi\u0105\u017ck\u0119 doktora Neuratha na temat cudu Naj\u015bwi\u0119tszej Dziewicy z Pilar, kt\u00f3rego nie widziano ani nie s\u0142yszano w ci\u0105gu wiek\u00f3w, a kt\u00f3rego prawdy osobi\u015bcie do\u015bwiadczy\u0142em, poniewa\u017c pozna\u0142em m\u0142odzie\u0144ca najpierw bez jednej nogi, prosz\u0105cego o ja\u0142mu\u017cn\u0119 u drzwi w \u015bwi\u0105tyni w Saragossie, a p\u00f3\u017aniej w Madrycie, na audiencji u Kr\u00f3la, Naszego Pana, z obiema nogami; i widzia\u0142em, jak chodzi\u0142. Widzia\u0142em blizn\u0119, kt\u00f3r\u0105 Naj\u015bwi\u0119tsza Dziewica zostawi\u0142a w miejscu amputacji, jako pewny znak, \u017ce noga zosta\u0142a odci\u0119ta; i nie tylko ja, a r\u00f3wnie\u017c wszyscy ojcowie z Towarzystwa Jezusowego, z tego\u017c Kr\u00f3lewskiego Kolegium w Madrycie. Pozna\u0142em nadto rodzic\u00f3w uzdrowionego oraz chirurga, kt\u00f3ry uci\u0105\u0142 nog\u0119\u201d.<\/p>\r\n

Biedna izba sypialna, w kt\u00f3rej dokona\u0142 si\u0119 cud, zosta\u0142a natychmiast zamieniona na kaplic\u0119, a z czasem w miejscu domu Pellicer\u00f3w wybudowano wielki ko\u015bci\u00f3\u0142 z wysok\u0105 dzwonnic\u0105. By\u0142a to inicjatywa wszystkich mieszka\u0144c\u00f3w Calandy, kt\u00f3rzy w ten spos\u00f3b pragn\u0119li wyrazi\u0107 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 Bogu i Matce Naj\u015bwi\u0119tszej. Do dnia dzisiejszego mieszka\u0144cy Calandy ka\u017cdego roku w dniu 29 marca obchodz\u0105 \u015bwi\u0119to upami\u0119tniaj\u0105ce to cudowne wydarzenie z 1640 r. Stolica Apostolska zatwierdzi\u0142a na ten dzie\u0144 specjalny formularz liturgiczny wraz z przywilejami duchowymi i odpustami.<\/p>\r\n

Spotkanie z kr\u00f3lem<\/strong><\/p>\r\n

Cud przywr\u00f3cenia Miguelowi Pellicerowi odci\u0119tej nogi sta\u0142 si\u0119 faktem tak powszechnie znanym w ca\u0142ej Hiszpanii, \u017ce doniesiono o nim kr\u00f3lowi Filipowi IV. Po sko\u0144czonym procesie i oficjalnym og\u0142oszeniu prawdziwo\u015bci cudu hiszpa\u0144ski w\u0142adca w pa\u017adzierniku 1641 r. wezwa\u0142 do siebie na audiencj\u0119 uzdrowionego m\u0142odzie\u0144ca. Uczestniczy\u0142 w niej ca\u0142y korpus dyplomatyczny, w tym r\u00f3wnie\u017c lord Hopton, ambasador Anglii. On to w\u0142a\u015bnie przes\u0142a\u0142 kr\u00f3lowi angielskiemu Karolowi I szczeg\u00f3\u0142ow\u0105 relacj\u0119 z tej audiencji. Jej tekst zachowa\u0142 si\u0119 do naszych czas\u00f3w. Kr\u00f3l Karol I, b\u0119d\u0105cy r\u00f3wnie\u017c g\u0142ow\u0105 Ko\u015bcio\u0142a anglika\u0144skiego, do tego stopnia by\u0142 przekonany o prawdziwo\u015bci tego cudu, \u017ce broni\u0142 jego wiarygodno\u015bci przed oburzonymi teologami anglika\u0144skimi. W oparciu o szczeg\u00f3\u0142ow\u0105 relacj\u0119 lorda Hoptona oraz o inne \u015bwiadectwa wiemy dok\u0142adnie, co si\u0119 dzia\u0142o podczas audiencji u kr\u00f3la Filipa IV. Mianowicie uzdrowionemu Miguelowi Juanowi towarzyszyli pierwszy notariusz Aragonii oraz najwy\u017cszy archidiakon kapitu\u0142y biskupiej. Ka\u017cdy z nich po kolei z\u0142o\u017cy\u0142 kr\u00f3lowi relacj\u0119 o cudzie.<\/p>\r\n

Po wys\u0142uchaniu wszystkiego Filip IV wzruszy\u0142 si\u0119 do \u0142ez i powiedzia\u0142, \u017ce wobec tak oczywistych fakt\u00f3w nie ma ju\u017c potrzeby m\u0119drkowania i dalszego dyskutowania, ale trzeba z rado\u015bci\u0105 przyj\u0105\u0107 i uczci\u0107 Tajemnic\u0119. Nast\u0119pnie wsta\u0142 z tronu, podszed\u0142 do uzdrowionego i ukl\u0105k\u0142 przed nim. Potem kaza\u0142 Miguelowi ods\u0142oni\u0107 praw\u0105 nog\u0119 i poca\u0142owa\u0142 j\u0105 w miejscu, w kt\u00f3rym zosta\u0142a uci\u0119ta, a p\u00f3\u017aniej cudownie przymocowana. By\u0142 to wzruszaj\u0105cy ho\u0142d, jaki na kl\u0119cz\u0105co z\u0142o\u017cy\u0142 swojemu poddanemu – \u017cebrakowi i analfabecie – w\u0142adca \u015bwiatowego imperium, kr\u00f3l Filip IV.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
\"\"<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\u00a0<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

Odnalezione ostatnio dokumenty w archiwum w Saragossie m\u00f3wi\u0105 o tym, \u017ce Miguel Pellicer, po swoim uzdrowieniu, zosta\u0142 przyj\u0119ty do pracy w sanktuarium del Pilar jako kalikant (pomocnik organisty, nape\u0142niaj\u0105cy miechy organowe powietrzem). By\u0142 r\u00f3wnie\u017c jednym z odpowiedzialnych za zapalanie lampek oliwnych w Cudownej Kaplicy. W ksi\u0119dze wyp\u0142at widnieje adnotacja dotycz\u0105ca daty jego \u015bmierci – odszed\u0142 do Pana w \u015bwi\u0119to Matki Bo\u017cej del Pilar: 12 X 1654 r.<\/p>\r\n

Wnioski<\/strong><\/p>\r\n

\u201eTen, kto odrzuca\u0142by prawd\u0119 o tym, co wydarzy\u0142o si\u0119 w Calandzie tego marcowego wieczora w Tygodniu M\u0119ki Pa\u0144skiej 1640 roku – pisze Vittorio Messori – musia\u0142by w\u0105tpi\u0107 w ca\u0142\u0105 histori\u0119 ludzk\u0105, \u0142\u0105cznie z faktami najpewniejszymi, bo najbardziej potwierdzonymi. (\u2026) \u00bbprzypadek Pellicera\u00ab ma cechy wydarzenia, kt\u00f3re ka\u017cdy badacz mo\u017ce, co wi\u0119cej – musi, zaakceptowa\u0107 jako \u00bbpotwierdzone w spos\u00f3b pewny\u00ab, jako \u00bbz pewno\u015bci\u0105 historyczne\u00ab, chyba \u017ce zrezygnuje z obiektywno\u015bci swojego zawodu w imi\u0119 uprzedzenia lub ideologii. W s\u0142owach u\u017cytych przez arcybiskupa Saragossy w jego sentencji wyroku fakt jawi si\u0119 jako r\u00f3wnie prosty, co wstrz\u0105saj\u0105cy: \u00bb(\u2026) jak ukazane to zosta\u0142o w procesie, wspomniany Mi\u00adguel Juan by\u0142 widziany najpierw bez jednej nogi, a nast\u0119pnie z nog\u0105; zatem nie wiadomo, jak mo\u017cna mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci co do tego\u00ab. To wszystko\u201d.<\/p>\r\n

Natychmiastowe przywr\u00f3cenie M.J. Pellicerowi amputowanej nogi by\u0142o spektakularn\u0105 manifestacj\u0105 Bo\u017cego dzia\u0142ania, cudem nies\u0142ychanym w ca\u0142ej historii. Wydarzenie to jest z pewno\u015bci\u0105 znakiem ukazuj\u0105cym bezpodstawno\u015b\u0107 ironicznych twierdze\u0144 ateist\u00f3w, \u017ce nigdy nie widziano, aby komu\u015b odros\u0142a uci\u0119ta noga lub r\u0119ka.<\/p>\r\n

Jest to z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 cud niepodwa\u017calny, dok\u0142adnie taki, jakiego domaga\u0142 si\u0119 Wolter i jemu podobni atei\u015bci – a wi\u0119c urz\u0119dowo potwierdzony przez notariusza zaraz po jego zaistnieniu i po przes\u0142uchaniu pod przysi\u0119g\u0105 \u015bwiadk\u00f3w o odpowiednich kwalifikacjach. Ernest Renan, kt\u00f3ry by\u0142 agnostykiem i zaciek\u0142ym wrogiem chrze\u015bcija\u0144stwa, napisa\u0142, \u017ce do zwalczenia ateizmu wystarczy\u0142by tylko jeden wiarygodny cud. Niestety, nie\u015bwiadomy swojej ignorancji, by\u0142 pewien, \u017ce w historii nie by\u0142o \u017cadnego.\u00a0<\/p>\r\n

Cud z Calandy m\u00f3wi nam o tym, \u017ce dla Boga wszystko jest mo\u017cliwe. Wydarzenie to wskazuje na dzia\u0142anie nie jakiego\u015b nieokre\u015blonego Boga, ale na Bosk\u0105 Osob\u0119 Jezusa Chrystusa, na Boga w Tr\u00f3jcy Jedynego, kt\u00f3rego On nam objawi\u0142. Cud ten jest r\u00f3wnocze\u015bnie boskim potwierdzeniem nauczania Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, sakrament\u00f3w w nim sprawowanych, jego tradycji, czci oddawanej Niepokalanej Dziewicy Maryi i mocy Jej wstawiennictwa.<\/p>\r\n

\u201eMaryja dokona\u0142a tam tego, czego nie uczyni\u0142a w \u017cadnym innym narodzie\u201d – tak \u015bpiewaj\u0105 do dnia dzisiejszego wierni ka\u017cdego roku podczas \u015bwi\u0119ta Milagro (Cudu) w Calandzie i Saragossie.<\/p>\r\n

Cud z Calandy jest r\u00f3wnie\u017c znakiem wzywaj\u0105cym nas do nawr\u00f3cenia i wiary w zmartwychwstanie naszych cia\u0142. Noga, kt\u00f3ra z powodu zawansowanej gangreny gni\u0142a – i dlatego musiano j\u0105 amputowa\u0107, a p\u00f3\u017aniej pochowa\u0107 w ziemi na cmentarzu – po 29 miesi\u0105cach powr\u00f3ci\u0142a do \u017cycia dzi\u0119ki specjalnej interwencji Boga. Ten cudowny i jedyny w swoim rodzaju fakt wskazuje na prawd\u0119 wiary o naszym zmartwychwstaniu – \u017ce podobnie stanie si\u0119 z cia\u0142ami wszystkich ludzi w dniu S\u0105du Ostatecznego.<\/p>\r\n

ks. Mieczys\u0142aw Piotrowski TChr<\/em><\/strong><\/p>\r\n

\r\n

\"\/\"<\/a> Vittorio Messori: Znak dla niewierz\u0105cych<\/em>, Ksi\u0119garnia \u015bw. Jacka, Katowice 2000. Dost\u0119pna w ksi\u0119garni: www.milujciesie.org.pl<\/a><\/p>\r\n


<\/code><\/p>\r\n


<\/code><\/p>\r\n


<\/code><\/p>\r\n


<\/code><\/p>\r\n<\/blockquote>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"W hiszpa\u0144skim miasteczku Calanda dokona\u0142 si\u0119 \u201eel milagro de los milagros\u201d – czyli \u201ecud cud\u00f3w\u201d. Dwudziestotrzyletniemu Miguelowi Juanowi\u00a0Pellicerowi w spos\u00f3b cudowny przywr\u00f3cona zosta\u0142a amputowana prawa noga. Owoce wieloletnich poszukiwa\u0144 i bada\u0144 historycznych dokument\u00f3w dotycz\u0105cych tego miezwyk\u0142ego wydarzenia zosta\u0142y opublikowane w ksi\u0105\u017cce zatytu\u0142owanej Il Miracolo (Cud), napisanej przez s\u0142ynnego pisarza i dziennikarza w\u0142oskiego Vittoria Messoriego. 29 […]","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":"","_wp_rev_ctl_limit":""},"categories":[6],"tags":[],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/47457"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=47457"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/47457\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=47457"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=47457"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.bibula.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=47457"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}