„Komunizm by\u0142 niew\u0105tpliwie najokazalszym, najtrwalszym i najbardziej brzemiennym w skutki zjawiskiem dwudziestego wieku, a Sob\u00f3r, kt\u00f3ry przecie\u017c wyda\u0142 konstytucj\u0119 o Ko\u015bciele w \u015bwiecie wsp\u00f3\u0142czesnym Gaudium et spes, w og\u00f3le o nim nie wspomina. Komunizm narzuci\u0142 podbitym ludom ateizm jako oficjaln\u0105 filozofi\u0119 czy wr\u0119cz religi\u0119 pa\u0144stwow\u0105, a Sob\u00f3r, cho\u0107 rozwodzi\u0142 si\u0119 nad ateizmem, ani s\u0142owem o tym nie wspomnia\u0142. Kiedy odbywa\u0142y si\u0119 obrady soborowe, wi\u0119zienia komunistyczne pozostawa\u0142y jeszcze miejscami niewys\u0142owionych cierpie\u0144 i upokorze\u0144 wielu \u2018\u015bwiadk\u00f3w wiary\u2019, a Sob\u00f3r o tym nie wspomina. Czym jest wobec tego milczenia, rzekome milczenie w obliczu zbrodni nazizmu, kt\u00f3re niekt\u00f3rzy katolicy, w tym r\u00f3wnie\u017c uczestnicy Soboru, zarzucaj\u0105 Piusowi XII\u201d – pisa\u0142 4 lata temu w swych wspomnieniach nestor w\u0142oskiego Ko\u015bcio\u0142a kard. Giacomo Biffi.
Dzi\u015b przypomniano we W\u0142oszech zarzuty s\u0119dziwego ju\u017c purpurata w zwi\u0105zku z prezentacj\u0105 ksi\u0105\u017cki Jeana Madirana \u201eUk\u0142ad z Metzu\u201d. Opisuje ona tajn\u0105 i niepisan\u0105 umow\u0119 Watykanu i Moskwy zawart\u0105 w\u0142a\u015bnie w Metzu w p\u00f3\u0142nocnej Francji. O co w niej chodzi\u0142o? Jan XXIII poprosi\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 prawos\u0142awny, aby przys\u0142a\u0142 swych obserwator\u00f3w na Sob\u00f3r. Patriarchat moskiewski odm\u00f3wi\u0142 udzia\u0142u w obradach. Z drugiej strony Kreml dobrze wiedzia\u0142, \u017ce w ramach oficjalnych przedsoborowych konsultacji dotycz\u0105cych zagadnie\u0144, kt\u00f3re maj\u0105 by\u0107 podj\u0119te na Soborze, wi\u0119kszo\u015b\u0107 biskup\u00f3w zaapelowa\u0142a o oficjalne pot\u0119pienie komunizmu. Janowi XXIII tak bardzo zale\u017ca\u0142o na obecno\u015bci przedstawicieli rosyjskiego prawos\u0142awia, \u017ce za ich przyjazd zaoferowa\u0142 Moskwie milczenie na temat komunizmu. Tego w\u0142a\u015bnie dotyczy\u0142o spotkanie w Metzu, w kt\u00f3rym z ramienia Stolicy Apostolskiej uczestniczy\u0142 kard. Eug\u00c3\u00a8ne Tisserant, \u00f3wczesny dziekan kolegium kardynalskiego, a ze strony rosyjskiej Nikodem, w\u00f3wczas metropolita jaros\u0142awski.
Rekonstruuj\u0105c umow\u0119 z Metzu, Jean Madiran powo\u0142uje si\u0119 na wspomnienia biskupa tego francuskiego miasta, kt\u00f3ry wyzna\u0142 publicznie: \u201eTo w\u0142a\u015bnie w naszym regionie mia\u0142o miejsce spotkanie incognito kard. Tisseranta z Nikodemem. Metropolita Nikodem zgodzi\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas, by wystosowano oficjalne zaproszenie do Moskwy z zapewnieniem o apolitycznym charakterze Soboru\u201d – o\u015bwiadczy\u0142 bp Paul Joseph Schmitt, gospodarz spotkania. Francuski pisarz i dziennikarz przytacza te\u017c wspomnienia niemieckiego teologa Bernarda H\u00c3\u00a4ringa, sekretarza i koordynatora komitetu redakcyjnego soborowej konstytucji o Ko\u015bciele w \u015bwiecie wsp\u00f3\u0142czesnym: \u201eWiedzia\u0142em z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 – pisze H\u00c3\u00a4ring – \u017ce Papie\u017c Jan obieca\u0142 w\u0142adzom rz\u0105dowym w Moskwie, \u017ce Sob\u00f3r nie wyda jakiegokolwiek pot\u0119pienia komunizmu, aby dzi\u0119ki temu mogli w nim uczestniczy\u0107 obserwatorzy Rosyjskiej Cerkwi Prawos\u0142awnej\u201d.
Istnienie porozumienia mi\u0119dzy Moskw\u0105 i Watykanem potwierdzi\u0142 te\u017c w 1963 r. biuletyn Francuskiej Partii Komunistycznej France Nouvelle. Czytamy w nim: Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki \u201enie mo\u017ce ju\u017c si\u0119 zadowoli\u0107 prostackim antykomunizmem. On sam, przy okazji dialogu z Rosyjsk\u0105 Cerkwi\u0105 Prawos\u0142awn\u0105, zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 zreszt\u0105, \u017ce w czasie Soboru nie b\u0119dzie \u017cadnego bezpo\u015bredniego ataku na re\u017cim komunistyczny\u201d. O gwarancjach danych Moskwie przez Jana XXIII wspomina\u0142 te\u017c w 1963 r. katolicki dziennik La Croix.
Zar\u00f3wno Jan XXIII, jak i Pawe\u0142 VI dotrzymali umowy z Metzu. Kiedy w 1965 r. ponad 400 ojc\u00f3w soborowych z\u0142o\u017cy\u0142o petycj\u0119 z wnioskiem o zaj\u0119cie si\u0119 komunizmem w Gaudium et Spes, ich petycja zosta\u0142a odrzucona bez wyja\u015bnie\u0144 i jakiejkolwiek dyskusji w czasie obrad. Co wi\u0119cej, kiedy 15 listopada 1965 r. Pawe\u0142 VI wylicza\u0142 w swych zapiskach zobowi\u0105zania Soboru, wymieni\u0142 w\u015br\u00f3d nich: \u201enie wspomina\u0107 o komunizmie\u201d, dodaj\u0105c w nawiasie: r. 1962, co bezpo\u015brednio zdaje si\u0119 odsy\u0142a\u0107 do tajnego spotkania w Metzu.
kb\/ il tempo, vatican insider<\/p>\r\n
<\/p>\r\n
\r\nFragment opracowania „FATIMA – aktualno\u015b\u0107 Przes\u0142ania i konsekwencje niesubordynacji”<\/strong><\/p>\r\n
[..] Umowa Watykan-Moskwa<\/strong><\/h2>\r\n
W sierpniu 1962 roku w klasztorze na przedmie\u015bciach francuskiej miejscowo\u015bci Metz, spotkali si\u0119 przedstawiciele Ko\u015bcio\u0142a katolickiego i schizmatycznego \u2018ko\u015bcio\u0142a\u2019 prawos\u0142awnego celem przedyskutowania mo\u017cliwo\u015bci uczestnictwa strony wschodniej w maj\u0105cym rozpocz\u0105\u0107 si\u0119 za dwa miesi\u0105ce soborze. Rozmowy, zainicjowane na specjalne polecenie Jana XXIII, kt\u00f3rego wyra\u017anie inspirowa\u0142 doradca papie\u017ca, kardyna\u0142 Montini, prowadzone by\u0142y przez\u00a0 kardyna\u0142a Eugene Tisserant i Metropolit\u0119 \u2018ko\u015bcio\u0142a\u2019 prawos\u0142awnego Nikodema, zreszt\u0105 agenta KGB. Podczas spotkania, znanego w historii pod nazw\u0105 „Umowy Watykan-Moskwa\u201d lub „Paktu w Metz\u201d[47]<\/sub><\/a>, ustalono, \u017ce aby na Soborze mogli uczestniczy\u0107 wys\u0142annicy \u2018ko\u015bcio\u0142a\u2019 prawos\u0142awnego, Ko\u015bci\u00f3\u0142 b\u0119dzie musia\u0142 spe\u0142ni\u0107 jeden warunek: Sob\u00f3r zajmie neutralne stanowisko odno\u015bnie komunizmu. I tak rzeczywi\u015bcie si\u0119 sta\u0142o. Umowa Jana XXIII by\u0142a skrupulatnie dotrzymywana podczas wszystkich obrad soborowych i zadbano, by podczas nich nie skrytykowano komunizmu. Ba, sama nazwa „komunizm\u201d nie pojawi\u0142a si\u0119 w jakimkolwiek dokumencie soborowym.<\/p>\r\n
Przyzwolenie na zapomnienie o komuni\u017amie, zapomnienie o jego zbrodniach i ofiarach, a tak\u017ce o ca\u0142y czas aktualnych niebezpiecze\u0144stwach, kt\u00f3re stwarza\u0142, by\u0142o bulwersuj\u0105ce. Jak mo\u017cna by\u0142o odrzuci\u0107 zdroworozs\u0105dkowe pot\u0119pienie diabelskiego systemu, jak mo\u017cna by\u0142o odrzuci\u0107 przekre\u015blenie kwintesencji poprzednich sobor\u00f3w, kt\u00f3re w historii zbiera\u0142y si\u0119 w\u0142a\u015bnie po to, by zajmowa\u0107 si\u0119 bie\u017c\u0105cymi zagro\u017ceniami dla Ko\u015bcio\u0142a i cz\u0142owieka pot\u0119piaj\u0105c je jednoznacznie, wreszcie jak mo\u017cna by\u0142o odrzuci\u0107 ostrze\u017cenia Matki Bo\u017cej wyra\u017cone w Fatimie? Wyja\u015bnienia mo\u017cna szuka\u0107 tylko w antyfatimskiej i szata\u0144skiej inspiracji.<\/p>\r\n
Ju\u017c podczas obrad soborowych, odk\u0142adaj\u0105c na bok ostrze\u017cenia poprzednich papie\u017cy i zapatruj\u0105c si\u0119 w utopijne \u2018braterstwo pomi\u0119dzy lud\u017ami\u2019, Jan XXIII wydaje 11 kwietnia 1963 roku prze\u0142omow\u0105 encyklik\u0119 Pacem in Terris<\/em> (\u2018Pok\u00f3j na ziemi\u2019)[48]<\/sub><\/a>. Szybko przet\u0142umaczona przez Watykan na j\u0119zyk rosyjski, dotar\u0142a do Chruszczowa, kt\u00f3ry poprzez tekst w Izwiestii<\/em> da\u0142 do zrozumienia, i\u017c czuje intencje Watykanu, bowiem „Papie\u017c daje dow\u00f3d pewnej tolerancji w kierunku ateistycznych komunist\u00f3w.\u201d Dowody tej \u2018tolerancji\u2019 przekroczy\u0142y wszelkie granice tolerancji.<\/p>\r\n
Oczywi\u015bcie nie tylko s\u0142owo „komunizm\u201d nie pad\u0142o ani razu w Encyklice – wszak nie mo\u017cna by\u0142o rozjusza\u0107 przysz\u0142ych partner\u00f3w dialogu – ale posuni\u0119to si\u0119 dalej i zastosowano swoiste rozr\u00f3\u017cnienie pomi\u0119dzy jakimi\u015b nieokre\u015blonymi z nazwy i gatunku b\u0142\u0119dnymi teoriami, a praktyk\u0105 i poczynaniami, w kt\u00f3rych przecie\u017c istnieje cz\u0105stka „s\u0142usznych d\u0105\u017ce\u0144 ludzkich\u201d, i w kt\u00f3rych z pewno\u015bci\u0105 tkwi\u0105 dobre i godne uznania elementy (por. punkt 159 Encykliki).<\/p>\r\n
Ca\u0142y czas ci\u015bnie si\u0119 pytanie: jak mo\u017cna by\u0142o po dw\u00f3ch wojnach \u015bwiatowych, po horrorze komunistycznych rewolucji, po dziesi\u0105tkach, a mo\u017ce i setkach milion\u00f3w (wliczaj\u0105c komunistyczne Chiny i reszt\u0119 \u015bwiata) krwawych i niewinnych ofiar, m\u00f3wi\u0107 o systemie, w kt\u00f3rym mog\u0105 wyst\u0119powa\u0107 „godne uznania elementy\u201d? Zaiste, niepoj\u0119te.<\/p>\r\n
Jeszcze nie tak dawno, zaledwie 26 lat wcze\u015bniej papie\u017c Pius XI w w swej encyklice Divini Redemptoris <\/em>u\u017cy\u0142 pot\u0119piaj\u0105cych s\u0142\u00f3w wobec g\u0142\u00f3wnego z\u0142a wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata i bez wahania u\u017cy\u0142 s\u0142\u00f3w: komunizm, socjalizm i bolszewizm 74 razy, a tutaj, w czasie gdy ksi\u0119\u017ca i biskupi dogorywali w \u0142agrach \u2018Kraju Rad\u2019, w Europie Wschodniej brutalnie przekuwano Cz\u0142owieka w \u2018Now\u0105 Jako\u015b\u0107\u2019, w Chinach mordowano miliony ludzi, w Azji, Afryce i Ameryce Po\u0142udniowej instalowano prosowieckie re\u017cimy – Jan XXIII nie tylko nie wymienia z imienia diabelskiej ideologii, ale znajduje w niej godne uznania elementy. Niepoj\u0119te. […]<\/p>\r\n